ตอนที่ 16 : ๐๕_เริ่มแผนการ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 พ.ค. 62






๐๕ : เริ่มแผนการ






...


คุณหนูใหญ่มาปรากฏตัวที่หน้าห้องเสื้อของคุณหญิงเพียงฟ้าในตอนเที่ยงของวันถัดมาพร้อมน้องชายที่ลากออกจากออฟฟิศมาด้วยกัน คุณหนูใหญ่สอบถามกับเมธาแล้วน้องชายของเธอไม่มีงานเร่งด่วนในช่วงบ่าย ฉะนั้นวันนี้เป็นโอกาสอันดีที่น้องชายจะออกไปทานอาหารกลางวันกับคนรัก 

"ขอพบคุณหญิงค่ะ" ฉีกยิ้มพิมพ์ใจพร้อมเอ่ยจุดประสงค์ทันทีที่ก้าวเข้ามา พนักงานสาวผงะนิดหน่อยก่อนจะเหลือบตาไปเห็นชายหนุ่มข้างหลังหญิงสาว แล้วจึงเผยรอยยิ้มสุภาพให้

"สักครู่นะคะ เรียนว่าคุณปฐพีกับคุณสายธารามาขอพบนะคะ"

ระหว่างรอคุณหนูใหญ่ผู้หลงรักแฟชั่นและการแต่งตัวก็ไม่รีรอที่เดินเลือกเสื้อผ้าไปด้วย ในขณะที่น้องชายยืนล้วงกระเป๋านิ่ง ๆ และกวาดสายตาไปทั่วร้านอย่างที่เคยทำ



"พวกคุณมาทำอะไรที่นี่!" เสียงแข็งกร้าวดังขึ้น ในตอนนั้นเองที่คุณหนูใหญ่ต้องหลับตาลงริมฝีปากกัดกันแน่นอย่างข่มอารมณ์ เสียงที่คุ้นเคยทำให้เธอรู้ดีว่าใครเป็นคนเอ่ยถาม


ตาคุณชายบ้าจะโผล่มาทำไมตอนนี้นะ!


"จะมาชวนคุณหญิงไปทานข้าวกลางวันค่ะ" หันกลับมาระบายยิ้มกว้างดวงตากลมใสซื่อไร้แววเจ้าเล่ห์ทั้งที่ในใจอยากจะกรีดร้องด้วยความขัดใจ

"หึ งั้นพอดีเลยไปด้วยกันหมดนี่แหละเพราะผมก็มาชวนหญิงฟ้าไปทานข้าวเหมือนกัน" ดวงตาคมเรียวมองคุณหนูใหญ่อย่างรู้ทัน 

คิดว่าเขาจะไม่รู้เหรอ ยายคุณหนูตัวร้ายทำเป็นมาชวนไปทานข้าวแล้วตอนท้ายก็จะหาโอกาสปลีกตัวออกไป กะจะให้น้องชายตัวเองไปกับหญิงฟ้าสองต่อสองสินะ คุณชายใหญ่กระตุกยิ้มตรงมุมปาก แม้ว่าแสนจะเกลียดชายหนุ่มอีกคนมากแค่ไหนแต่ก็อยากรู้ว่ายายคุณหนูตัวร้ายจะทำอย่างไรต่อไป



"อ้าว พี่ชายใหญ่ก็มาด้วยเหรอคะ" เพียงโพยมเดินออกมาจากห้องทำงาน ภาพที่เห็นทำให้เธอแปลกใจนิดหน่อย วันนี้วันอะไรทำทุกคนถึงพากันมาหาเธอกันหมด

"พวกเขามาชวนหญิงไปทานข้าว พี่ก็จะมาชวนอยู่พอดี งั้นไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ" คุณชายใหญ่เอ่ยเองเสร็จสรรพก่อนจะจูงมือน้องเดินนำออกไป เหลือเพียงสองพี่น้องที่หันมามองหน้ากัน ก่อนจะเป็นคุณหนูใหญ่ที่พยักพเยิดให้เดินตามกันออกไป

แต่แล้วคุณหนูใหญ่ก็แทบจะดิ้นเป็นเจ้าเข้าเมื่อคนที่เดินนำหน้าหันมาส่งรอยยิ้มเย้ยให้กันโดยที่คนอื่นไม่เห็น สุดท้ายทำได้เพียงกัดริมฝีปากมองแผ่นหลังกว้างด้วยแววตาลุกเป็นไฟ


ยกสอง

คุณชายใหญ่ชนะ สกอร์เป็น 1 : 1








ภาพของชายหนุ่มหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีทั้งสี่คนยืนปรึกษากันหรือตราบเท่าที่ยังไม่ลามกลายเป็นการการทะเลาะวิวาทอยู่หน้าร้านอาหารปิ้งย่างชื่อดังกำลังเป็นที่สนใจของคนที่ผ่านไปมา

"เราทานร้านนี้กันเถอะ" เสียงร่าเริงของคุณหนูใหญ่หันมาชักชวนคนที่เหลือ กลิ่นเนื้อย่างหอม ๆ กำลังเรียกร้องให้เธอเข้าไปกินมัน นึกแล้วก็น้ำลายไหลเพราะความอยาก เธอจ้องมองไปบนเตาที่เนื้อกำลังสุกได้ที่ตาวาว

"ไม่เอา" แต่แน่นอนว่าเรื่องไม่จบแค่ว่าทุกคนตามใจเธอ เพราะมันยังมีอีกคนที่จ้องจะขัดใจและทำให้เธอหัวเสียอยู่ตลอดเวลาอยู่ ใช่แล้ว จะเป็นใครถ้าไม่ใช่ตาคุณชายใหญ่จอมขี้เก๊ก!

"ทำไม?!" 

"ตัวเหม็นตายเลยร้านปิ้งย่างแบบนี้" 

"ถ้าไม่ตาบอดก็จะเห็นว่าเขามีเครื่องดูดควัน" คุณหนูใหญ่เอ่ยแดกดัน

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ" 

"แต่ฉันอยากกินร้านนี้" คุณหนูใหญ่ยืนยันความตั้งใจ ยังไงวันนี้เธอก็ต้องได้กินร้านนี้

"แต่ผมไม่อยากกิน" ท่าทางยียวนของคุณชายใหญ่ทำให้คุณหนูตัวร้ายอยากจะกระทืบเท้ารัว ๆ ด้วยความขัดใจ
 

"คุณหญิง อาหลง~" คุณหนูใหญ่หันไปขอความช่วยเหลือจากอีกสองคนที่เหลือพลางใช้สายตาออดอ้อนที่ทำให้คนใจอ่อนนักหนาสบตาคนทั้งคู่

"เอ่อ พี่ชายใหญ่คะ" เพียงโพยมหันไปมองพี่ชายอย่างขอร้อง ตากลมที่มองมาอย่างอ้อนวอนนั้นทำให้เธอใจอ่อนยวบ 

ส่วนอาหลงทำเพียงแค่มองนิ่ง ๆ อย่างรอคอยคำตอบ

"เอาเถอะ กินก็กิน" คุณชายใหญ่จำยอมเมื่อเห็นสายตาของน้องสาว อันที่จริงเขาทานอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ แต่เห็นสายตาวาวเพราะความอยากกินของยายคุณหนูตัวร้ายแล้วมันรู้สึกหมั่นไส้จนอดไม่ได้ที่จะหาเรื่องมาขัดใจเจ้าหล่อน

"เยส งั้นเข้าไปกันเถอะ" คุณหนูใหญ่ยกหมัดชูขึ้นอย่างสมใจเดินนำเข้าร้านตามด้วยน้องชายและคุณหญิง รั้งท้ายด้วยคุณชายใหญ่ที่ส่ายหน้าอย่างระอา







"ขอบคุณสำหรับมื้อนี้นะครับ" ปฐพีกล่าวขอบคุณคุณชายใหญ่ที่เป็นคนอาสาจ่ายค่าอาหารเองเพราะอายุมากที่สุด "คราวหน้าผมจะเลี้ยงคืนนะครับ"

"มันอาจจะไม่มีคราวหน้าก็ได้" คุณชายใหญ่เอ่ยตัดรอนทันที เป็นมื้ออาหารที่อร่อยใช้ได้แม้จะมีคนที่ไม่ชอบหน้าถึงสองคนร่วมโต๊ะด้วย ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะเขาเหนื่อยไม่น้อยที่ต้องรบกับยายคุณหนูตัวร้ายเป็นเด็ก ๆ อย่างการแย่งเนื้อกันบนเตา!!



"กลับก่อนนะคะคุณหญิงไว้เจอกันใหม่" คุณหนูใหญ่เอ่ยลาคุณหญิง "แล้วก็...ขอบคุณนะคะที่เลี้ยง" หันไปขอบคุณอย่างแสแสร้งให้คุณชายใหญ่ ซึ่งเขาก็ทำเพียงพยักหน้ารับทำเป็นไม่เห็นสายตาและรอยยิ้มสมใจของเธอ ก่อนจะมองเธอและน้องชายเดินห่างออกไปพร้อมขบวนบอดี้การ์ดนับสิบคน









"พี่ชายใหญ่ไม่น่าไปทำแบบนั้นกับพี่น้ำเลยนะคะ" เพียงโพยมพูดขึ้นขณะเดินกลับห้องเสื้อพร้อมพี่ชาย

"พี่ทำอะไร" คุณชายใหญ่ทำไขสือแม้จะเข้าใจที่น้องสาวพูดก็ตาม

"ก็ที่แกล้งแย่งเนื้อกับพี่น้ำ แล้วก็ตอนที่ขัดใจเธอด้วย หญิงรู้นะพี่ชายใหญ่น่ะไม่ได้ไม่อยากกินอะไรขนาดนั้น ที่สำคัญพี่ชายใหญ่ตามใจผู้หญิงจะตาย แต่กับพี่น้ำพี่ชายใหญ่กับเลือกที่จะขัดใจเธอ ทำไมเหรอคะ" เธอรู้สึกแปลก ๆ ในการกระทำของพี่ชายจึงเลือกที่จะถามออกมา

"พี่ไม่ชอบเธอเพราะเป็นพี่สาวของหมอนั่น" คุณชายใหญ่ให้เหตุผลอย่างนั้น

"หืม ไม่มั้งคะ พี่ชายใหญ่เป็นคนมีเหตุผลจะตาย" 

"เอาเป็นว่าพี่ไม่ชอบเธอก็แล้วกัน"

"เธอน่ารักน่าเอ็นดูจะตาย ทำไมถึงไม่ชอบล่ะคะ" เพียงโพยมไม่เข้าใจพี่ชาย คนอย่างคุณหนูสายธาราน่ะเหรอจะมีคนไม่ชอบโดยเฉพาะผู้ชาย

"น่ารักน่าเอ็นดูตรงไหน ยายคุณหนูนั่นร้ายกาจออก ที่สำคัญเธอไม่ชอบพี่ด้วย" คุณชายใหญ่เบ้ปาก เขามองไม่เห็นความน่ารักน่าเอ็นดูอย่างที่น้องสาวว่าเลยสักนิด เห็นแต่ความร้ายกาจเอาแต่ใจ

"ช่างเถอะค่ะ สักวันพี่ชายใหญ่จะเห็นเหมือนที่หญิงและคนอื่น ๆ เห็น" เพียงโพยมเดินเข้าห้องทำงาน เหลือเพียงคุณชายใหญ่ที่ยืนนิ่งกับคำพูดของน้องสาว พลันก็ต้องเบ้ปากเมื่อสิ่งที่เพียงฟ้าพูดนั้นท่าทางจะเป็นไปได้ยาก

คุณชายใหญ่ยักไหล่อย่างไม่สนใจก่อนจะเดินออกจากห้องเสื้อของน้องสาวเพื่อกลับไปทำงานที่ค้างคาต่อให้เสร็จ

วันนั้นน่ะเหรอ หึ คงจะมีหรอก

แต่คุณชายใหญ่คงลืมไปว่าอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอนฉันใด ความคิดความรู้สึกของคนเราเปลี่ยนแปลงได้ฉันนั้นเสมอ...

100%

tbc.

Hưang Munhyun


_______________________________

Talk

พูดไปเถอะ คึ ๆ 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #24 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:48

    จะคอยดู..คุณชายใหญ่

    #24
    0