THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,077 Views

  • 65 Comments

  • 176 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    663

    Overall
    10,077

ตอนที่ 14 : ๐๕_เริ่มแผนการ 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 พ.ค. 62




๐๕ : เริ่มแผนการ 







...






"ไปไหนมาหญิงฟ้า"

เป็นเวลากว่าสามชั่วโมงที่คุณชายใหญ่ของวังในสภาพชุดนอนนั่งคอยน้องสาว จนกระทั่งเป็นเวลาเกือบตีสี่น้องสาวของเขาก็โผล่หน้าเข้ามาในบ้านในสภาพชุดเดิมก่อนออกจากบ้านเมื่อหัวค่ำ

"พะ พี่ชายใหญ่ ยังไม่นอนหรือคะ" 

ท่าทางตกใจจนเกินพอดีทำให้คนเป็นพี่ชายต้องหรี่ตามอง สายตาคมกริบกวาดมองน้องสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อหาสิ่งผิดปกติ

"เธอยังไม่ตอบคำถามของพี่ ไปไหนมา" เสียงเข้มเอ่ยถามพร้อมกับมือวางเอกสารที่ใช้อ่านฆ่าเวลาก่อนหน้าลงแล้วเปลี่ยนมาเป็นกอดอกจ้องมองน้องด้วยแววตากดดัน

"คือ คือ คือหญิง หญิงไป..." เพียงโพยมเกิดอาการติดอ่าง พยายามหลบเลี่ยงสายตาคมของพี่ชาย

"ไปกับมันมาใช่ไหม" ตอนนั้นเองที่เพียงโพยมหลุดสะดุ้งออกมา ดวงตาสวยเบิกขึ้นเล็กน้อย

"พี่ชายใหญ่ทราบ" 

"ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร" คุณชายใหญ่แค่นยิ้มมองน้องอย่างดุ ๆ "หญิงทำแบบนี้คงไม่นึกถึงพักตร์ท่านพ่อแล้วสินะ"

"หญิงไม่ได้ทำอะไรเสียหาย" เพียงโพยมโต้กลับทันควัน

"การออกไปข้างนอกดึก ๆ ดื่น ๆ กับผู้ชายแล้วกลับมาเกือบเช้านี่ไม่เสียหาย?" 

"เอาเป็นเป็นว่าหญิงขอโทษ หญิงจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก" คนเป็นน้องยอมรับผิดแต่โดยดี เพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด "ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ"

คุณชายใหญ่มองตามหลังน้องสาวที่เดินขึ้นชั้นสองไปพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างหงุดหงิด รู้สึกโมโหแทบบ้า น้องสาวของเขาดูเหมือนจะลืมไปเสียหมดแล้วว่าอดีตคนรักของเธอทำอะไรเอาไว้บ้าง ลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองเคยเจ็บปวดแค่ไหน แล้วก็ต้องโมโหหนักขึ้นเมื่อนึกไปถึงใบหน้าของชายตัวต้นเหตุ แม้เรื่องผู้หญิงของหมอนั่นจะเคลียร์แล้ว แต่ท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนราวกับว่าไม่เคยทำอะไรผิดทำเอาเขาอยากจะซัดหน้ามันอีกครั้งจริง ๆ 

ทำยังไงมันถึงจะเลิกยุ่งกับน้องสาวของเขานะ รวมถึงยายคุณหนูตัวร้ายที่คอยจะเข้ามาป่วนนั่นด้วย... 












"จริงหรือคะ?"


"จริงสุด ๆ เลยค่ะ"


"น่าสนุกจังเลยค่ะพี่น้ำ"



เสียงหัวเราะคิกคักตามประสาผู้หญิงดังลอยเข้ามาในโสตประสาทของคุณชายใหญ่ของวังในขณะที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสอง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย 

ใครมาแต่เช้ากัน?

จากที่จะไปห้องครัวคุณชายหนุ่มก็เดินตรงไปยังที่มาของเสียง ในห้องรับแขกใหญ่ของวังปรากฏร่างของสมาชิกในครอบครัวของเขาทั้งท่านพ่อ หม่อมแม่ที่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ น้องสาวของเขาที่กำลังดูสนุก แต่สิ่งที่ทำให้เขาถึงกับต้องกระพริบตาหลายครั้งเพื่อพิสูจน์ว่าภาพตรงหน้าไม่เป็นความจริง...

ยายคุณหนูใหญ่มาทำอะไรที่นี่?!!

เจ้าหล่อนกำลังนั่งสนทนากับหม่อมแม่และน้องสาวของเขาอย่างออกรสโดยมีท่านพ่อทรงประทับฟังอยู่นิ่ง ๆ และคอยเสริมบทสนทนาเป็นบางช่วง

"อ้าวชายใหญ่ ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นเข้ามาสิ" เสียงทักของท่านพ่อเรียกสติของคุณชายใหญ่ให้กลับมา พลันสายตาก็สบเข้ากับดวงตากลมใสที่ส่งกระแสท้าทายมาให้

"คุยอะไรกันอยู่ครับ ดูน่าสนุกเชียว" เดินเข้ามานั่งตรงเก้าอี้โซฟาตรงข้ามท่านพ่อข้าง ๆ แขกสาว ใบหน้าเครียดเขม็งมองไปที่คุณหนูใหญ่

"ก็เรื่องทั่วไปนี่แหละ หนูน้ำคุยสนุกมาก" หม่อมแขไขตอบกันจะหันไปส่งยิ้มเอ็นดูให้กับแขกของวัง "นี่หนูน้ำ ชายใหญ่คงรู้จักแล้ว"

"ครับ" คุณชายหนุ่มตอบรับแล้วถามหญิงสาวกลับเสียงแข็ง "แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ไม่ทราบ"

"ชายใหญ่ ทำไมถามแบบนั้น"

"คุณน้าขาดูเหมือนว่าคุณชายใหญ่จะไม่พอใจที่หนูมาที่นี่" คุณหนูตัวร้ายแสร้งตีหน้าเศร้าเอ่ยเสียงอ่อยดูแล้วน่าสงสารจับใจ

"ชายใหญ่! ขอโทษน้องเดี๋ยวนี้ ถามแบบนี้ไม่มีมารยาทเลย" คุณชายใหญ่ถอนหายใจแรง กรอกสายแสนเอือมระอาใส่ รู้ดีว่านี่เป็นเพียงการแสดงละครของยายคุณหนูตัวร้ายเท่านั้น สายตาท้าทายที่ส่งมาให้เขาเห็นเพียงคนเดียวนั้นดูน่าหมั่นใส้เหลือเกินจนอดถลึงตาใส่ไม่ได้

"พี่ชายใหญ่ขอโทษพี่น้ำเลยนะ" เอา! เอากันเข้าไป โอ๋ยายคุณหนูเข้าไป

"ผมขอตัวไปทำงานก่อน" ตัดบทแล้วลุกขึ้นยืน แต่ก็มิวายหันไปส่งสายตาเชือดเฉือนให้แขกของวัง

ฝากไว้ก่อนละกัน...

แต่มีหรือที่คนอย่างคุณหนูใหญ่จะสะทกสะท้านเธอทำเพียงแค่กระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะส่งกลับไปให้

ยกนี้คุณหนูใหญ่ชนะ 1 : 0








ก๊อก ๆ...


"เชิญครับ" 

เจ้าของห้องเอ่ยอนุญาตทั้งที่สายตายังไม่ละจากเอกสารตรงหน้า คาดว่าคงเป็นแม่บ้านสักคนที่นำกาแฟกับของว่างเข้ามาให้

"ช่วงนี้งานยุ่งหรือชายใหญ่" 

"อ้าวหม่อมแม่ ทำไมถึงยกขึ้นมาเองล่ะครับ" คุณชายหนุ่มวางปากกาลง ลุกขึ้นจูงมือคนเป็นแม่ให้มานั่งที่โซฟารับแขกที่ตั้งอยู่ในห้องทำงานก่อนจะนั่งตามลงไป

"งานเป็นยังไงบ้าง ยุ่งมากหรือช่วงนี้ ชายใหญ่ทำงานทุกวันเลย" 

"ก็ยุ่งมากอยู่ครับ มีเรื่องต้องแก้ปัญหาหลายเรื่อง แต่ก็พอไปได้สบายอยู่ ไม่หนักอะไร" คุณชายใหญ่ตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ไม่อยากให้หม่อมแม่ต้องมาวิตกกังวลกับงานในบริษัท

"ได้ยินแบบนี้แม่ก็สบายใจ" หม่อมแขไขระบายยิ้มให้ลูกชาย "แล้วก็ เรื่องเมื่อเช้าน่ะ ชายใหญ่ไม่น่าพูดกับหนูน้ำแบบนั้น"

ได้ยินอย่างนั้นคุณชายหนุ่มก็อดถอนหายใจไม่ได้ ยายคุณหนูใหญ่ตัวร้ายนั่นไปทำอีท่าไหนแม่ของเขารวมถึงน้องสาวหรืออาจท่านพ่อด้วยถึงได้เอ็นดูหล่อนนัก ทั้งที่ในสายตาเขาเธอก็แค่เป็นยายคุณหนูนิสัยเสีย ที่สำคัญเธอยังเป็นพี่สาวของปฐพี ธนกิจโภคิณ ผู้ชายที่เขาแสนเกลียด

"เพราะเธอเป็นพี่สาวของหมอนั่น"

"แต่ดินกับหนูน้ำก็เป็นคนละคนกัน แม่ไม่เห็นว่าการที่เราจะทำดีต่อเขาจะเป็นเรื่องเสียหายตรงไหน" หม่อมแขไขพยายามอธิบายให้ลูกชายผู้แสนหัวรั้นฟัง 

"เอาเป็นว่าผมจะพยายาม แต่ตราบใดที่เธอยังไม่ทำอะไรบ้า ๆ นะครับ" คุณชายใหญ่ตอบเพื่อให้คนเป็นแม่สบายใจ

"ทำอะไรบ้า ๆ? ชายใหญ่หมายความว่ายังไง" 

"หมายความว่าอะไรก็ตามที่ทำให้เราเดือดร้อนน่ะครับ" 

หม่อมแขไขพยักหน้าเข้าใจก่อนจะออกจากห้องปล่อยให้ลูกชายทำงานต่อไป

คล้อยหลังที่คนเป็นแม่ออกไปคุณชายใหญ่ของวังก็เอนตัวพิงพนักอย่างเหนื่อยอ่อน หลับตาพักผ่อนชั่วครู่ก่อนจะลืมตาขึ้น มือก็นวดไปที่สันจมูกเบา ๆ ปัญหาที่ถาโถมเข้าทำเอาเขาอดหลับอดนอนมาเสียหลายวัน ไม่พอการเข้ามาของยายคุณหนูตัวร้ายก็ดูเหมือนจะทำให้ชีวิตของเขาวุ่นวายขึ้นอีกเท่าตัว

คุณชายใหญ่ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างสุดจะกลั้น แต่แม้จะเหนื่อยหน่ายเพียงใดก็ทำได้เพียงแค่กลับไปทำงานต่อเท่านั้น

30%

tbc.


★워너원 첫 정규앨범★ 1¹¹=1(POWER OF DESTINY) 자켓 현장 비하인드! : 네이버 포스트

เฮ้อ คุณชายใหญ่เพลีย!

_________________________________

Talk

มาต่อแล้วค่า
เมื่อวานไม่ไหวจริง ๆ 
ออกไปทำธุระข้างนอกมา กลับมาก็หลับเป็นตาย

ตอนนี้คุณหนูใหญ่เริ่มเกมส์แล้วนะคะ
มาคอยดูกันว่าคุณชายของเราจะตั้งรับยังไง


















 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น