THE ENEMY LOVERS อริร้ายแสนรัก (รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,269 Views

  • 68 Comments

  • 176 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    855

    Overall
    10,269

ตอนที่ 12 : ๐๔_เมื่อความจริงตีแสกหน้า 70% เปลี่ยนเนื้อหานิดหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    27 พ.ค. 62


๐๔ : เมื่อความจริงตีแสกหน้า 


Glam up your Super Bowl party with local craft beer + sliders.



...



งานพบปะนักธุรกิจเจนใหม่ประจำปีนี้จัดขึ้นที่โรมแรมวิชาญา งานยิ่งใหญ่สมกับเป็นงานประจำปี งานถูกจัดในรูปแบบค็อกเทลปาร์ตี้ อาหารหน้าตาน่าทานและเครื่องดื่มชั้นดีมากมายถูกจัดเตรียมไว้พร้อมสำหรับผู้เข้าร่วมงาน ในงานเต็มไปด้วยนักธุรกิจหนุ่มสาวในชุดกึ่งทางการยืนสนทนากันเป็นกลุ่ม ๆ 

ท่ามกลางผู้คนมากมายสองพี่น้องจากวิชชากรดูจะโดดเด่นด้วยรูปลักษณ์ที่สะดุดตารวมถึงสถานะที่ไม่ธรรมดา พวกเขาถูกเข้ามาทักทายจากผู้เข้าร่วมงานจำนวนไม่น้อยที่หวังจะสานสัมพันธ์ด้วย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขากลับไม่ได้ให้ความสนใจใครเป็นพิเศษ

"ทำหน้าดี ๆ หน่อยหญิง" เสียงเอ่ยเตือนของพี่ชายทำให้เพียงโพยมที่กำลังเบื่อได้ที่เบ้ปาก

"หญิงไม่น่ามากับพี่ชายใหญ่เลย น่าเบื่อจริง ๆ" คุณหญิงคนเล็กบ่นอุบ

"ถือว่าออกมาเปิดหูเปิดตาเจอผู้คนใหม่ ๆ บ้าง" คุณชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยิ้มรับให้กับสาวสวยในวงสังคมคนหนึ่งที่ส่งยิ้มมาทักทาย

คนเป็นน้องสาวเองก็ทำได้เพียงแค่ฉีกยิ้มค้างตีหน้าสวยใส่ทุกคนที่เข้ามาสนทนาด้วยอย่างปลงใจ ทุกอย่างดูจะไปได้ด้วยดีจนกระทั่งมีเสียงฮือฮาบริเวณหน้าทางเข้างาน สองพี่น้องหันมามองหน้ากันอย่างแปลกใจ

จนกระทั่งปรากฏร่างของชายหญิงสองคนเดินเคียงคู่กันเข้ามาในงาน ถึงตอนนั้นเองพี่น้องวิชชากรก็นิ่งไป

คุณชายใหญ่เหลือบตามองไปยังน้องสาว ใบหน้าของเธอนิ่งเฉยตรงข้ามกับตัวที่กำลังสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ ยังไม่ทันที่จะได้หลบออกไปไหนสาวสวยในชุดเดรสสั้นสีดำคนหนึ่งก็เดินมาหยุดที่ตรงหน้า คนที่ทำให้คุณชายหนุ่มถึงกับสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์

ยาย คุณหนูตัวร้าย นั่นเอง...

"สวัสดีค่ะคุณหญิง" คุณหนูใหญ่ทักทายเพียงโพยมด้วยรอยยิ้มยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้ง ก่อนจะเหลือบตาไปมองชายหนุ่มด้านข้างเธอด้วยใบหน้าเรียบตึง "...คุณชายด้วย"

"สวัสดีค่ะ คุณ...น้ำ ใช่ไหมคะ" แม้จะอยู่ในภาวะอารมณ์ที่ไม่มั่นคงนักแต่คุณหญิงก็ยังเอ่ยทักทายกลับด้วยความสุภาพ

"ใช่ค่ะ ดีใจจังที่คุณหญิงจำได้" ใบหน้าระรื่นยังคงฉีกยิ้มไม่หุบ คุณชายใหญ่มองใบหน้านั้นอย่างไม่ไว้ใจพร้อมจะปกป้องน้องทันทีหากผู้หญิงตรงหน้าพูดอะไรที่ทำให้น้องสาวเจ็บปวด

"มีธุระอะไร" ไม่ทันที่สายธาราจะได้พูดอะไรต่อเสียงเย็นชาก็เอ่ยขึ้นแทรก ทำให้เธอถึงกับหุบยิ้ม

"แค่ทักทายเฉย ๆ แล้วก็ทำความรู้จักไม่ได้เหรอ" เสียงห้วนเอ่ยตอบทันควัน

"ไม่ได้ ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปหาคนของคุณได้แล้ว" 

"นี่..."

ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้เริ่มปะทะฝีปากกันเสียงทุ้มของชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

"สวัสดีครับพี่ชายใหญ่ สวัสดี..." เสียงนั้นอ่อนลงเมื่อหันไปพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายพี่ชาย

"แก..."

คุณชายใหญ่มองคนมาใหม่ตาขวาง กัดฟันกรอด แต่ดูเหมือนว่าคนโดนจ้องด้วยสายตาแบบนั้นจะไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด 

"อาหลงทักทายคนทางนู้นเสร็จแล้วเหรอ" คุณหนูใหญ่หันไปทักน้องชายไม่สนใจท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงของคุณชายใหญ่ 

"ครับ"

ตอนนี้ทั้งสี่คนกลายเป็นเป้าสายตาของคนทั้งงาน นักข่าวสังคมต่างจับกล้องมาทางพวกเขา แหงล่ะเป็นภาพหาได้ยากที่ทายาทของตระกูลดังจะปรากฏตัวพร้อมกันทั้งพี่และน้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องทอล์คออฟเดอะทาวน์อย่างการปรากฏตัวของสายธารา ธนกิจโภคิณ ทายาทคนโตของธนกิจโภคิณที่ไม่เคยปรากฏตัวที่งานไหนมาก่อน

"นี่พี่น้ำ เป็น พี่สาว ของผม เธอคงแนะนำตัวแล้ว"

หะ?

ถึงตอนนี้สองพี่น้องวิชชากรถึงกับหลุดอาการชะงัก คุณชายใหญ่ที่เบือนหน้าหนีไปทางอื่นก็หันกลับมามองคนพูดอย่างเต็มตาเมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่น่าเชื่อนั่น

"พี่สาว?" เพียงโพยมหลุดครางออกมาเบา ๆ พลางพิจารณาหญิงสาวตรงหน้า เธอไม่มีส่วนที่คล้ายกับปฐพี ธนกิจโภคิณเลยสักนิด ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักที่เหมือนตุ๊กตานั่น รวมถึงท่าทางร่าเริง ความช่างพูดช่างคุย แตกต่างจากเขาโดยสิ้นเชิง

"ค่ะ พี่สาว" คุณหนูใหญ่พยักหน้ารับกับท่าทางที่สงสัยของสองพี่น้อง

"ใช่ครับ พี่สาวของผมเอง" คำยืนยันจากผืนพสุธาทำให้ทั้งคุณชายคนโตและคุณหญิงคนเล็กหันหน้ามามองกัน ก่อนเพียงโพยมจะเผยรอยยิ้มแห้งแต่ทว่าดูโล่งใจให้สองคนพี่น้องตรงหน้า สรุปว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด

"แต่ทำไมข่าว..." คุณชายหนุ่มยังไม่เลิกสงสัย

"ก็ข่าวมันมั่ว ไม่รู้อะไรก็เขียนไปเรื่อย ทำคนอื่นเข้าใจผิดหมด" คุณหนูใหญ่โพล่งขึ้นมา "หรือถ้าคุณไม่เชื่อจะดูบัตรประชาชนไหมล่ะ ฉันชื่อสายธารา ธนกิจโภคิณ เกิดวันที่..." 

"พอแล้ว" คุณชายใหญ่ยกมือขึ้นห้าม ยายคุณหนูตัวร้ายเริ่มกวนประสาทเขาแล้ว หันไปหาชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก่อนพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย "แต่ฉันจะไม่ขอโทษที่ต่อยหน้าแกวันนั้น"

"อะไรนะ พี่ชายใหญ่ไปต่อยหน้าเขาเหรอ" เพียงโพยมหันมาถามพี่ชายทันควัน

"ก็พี่โมโหคิดว่า..."

"คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงของอาหลงแบบที่ข่าวว่า" 


ปฐพีไม่ถือสาอะไรเขาเข้าใจดีถึงความโกรธของคุณชายหนุ่มก่อนจะหันไปพูดคุยกับคนรักที่ยืนอยู่ข้างพี่ชาย "เธอได้ของที่ส่งไปให้หรือยัง"

"ของนายงั้นเหรอ?" เพียงโพยมเลิกคิ้ว ร้องอ๋อในใจ เมื่อคิดถึงถุงช้อปปิ้งแบรนด์ดังมากมายมหาศาลที่ส่งตรงมายังวังวิชชากร

"เปล่า ของเธอต่างหาก ฉันซื้อให้เธอ"


ขณะที่คุณชายใหญ่กำลังจะเอ่ยแทรกคนทั้งคู่ที่ดูเหมือนจะสร้างโลกส่วนตัวกันไปแล้ว แขนแกร่งก็ถูกคุณหนูตัวร้ายดึงให้เดินออกไป 

"อะไรของคุณเนี่ยดึงผมออกมาทำไม" เสียงเข้มของดังขึ้นขณะที่หญิงสาวลากเขาตรงไปที่โซนอาหาร แปลกใจตัวเองที่ไม่สลัดแขนออกตามสัญชาตญาณอย่างที่เคยเป็น

"ฉันหิว"

"แล้วลากผมมาด้วยทำไม" พูดไปคอก็คอยชะเง้อไปทางน้องสาวของตน

"มาช่วยเลือกไง เนี่ยมีของน่าตาน่าทานเต็มไปหมด ฉันเลือกไม่ถูกหรอก นายเป็นเจ้าของโรงแรมนี่ แนะนำหน่อยสิ" 

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอออกงานสังคมแบบนี้ เธอจึงไม่แน่ใจว่าควรปฏิบัติตัวอย่างไร  การมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนจึงเป็นสิ่งที่เธอต้องการที่สุดในเวลานี้ แม้จะไม่ชอบคนตรงหน้าขนาดไหนก็ตาม แต่เขาก็เป็นเพียงคนเดียวที่เธอรู้จักในตอนนี้

"กะอีแค่เลือกของกินอยากกินอะไรก็หยิบสิ" 

"อยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ มีคนจ้องฉันเต็มไปหมด ฉันไม่มั่นใจเลย" คุณหนูใหญ่พูดไปก็มองไปรอบตัวอย่างไม่มั่นใจนัก มีผู้ชายรวมถึงผู้หญิงบางคนจ้องมองเธอแล้วก็หันไปซุบซิบกัน ถ้าเป็นเวลาปกติเธอคงเดินเข้าไปถามแล้วแต่นี่เป็นงานเลี้ยงเธอต้องรักษาหน้าตาของวงศ์ตระกูลไว้การก่อเรื่องจึงเป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้น

ว่าไปนั่น...คนมั่นใจในตัวเองแบบเธอน่ะเหรอจะกลัวอะไรแบบนี้ เธอแค่อยากให้น้องชายกับคนรักมีเวลาพูดคุยกันสองต่อสองเท่านั้นแหละ

คุณชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะพบว่าหลาย ๆ สายตาจ้องมาที่พวกเขาโดยเฉพาะยายคุณหนูตรงหน้าจริง ๆ ลมหายใจถูกถอนออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะพยักพเยิดไปยังอาหารบนโต๊ะด้านหน้า

"อันนี้อร่อยหยิบขึ้นมาสิ"

"มันคืออะไร" สายธาราหยิบมันขึ้นมาพร้อมตากลมที่จ้องมองมันอย่างสงสัย

"เป็นเนื้อไก่และหอยเชลล์ปรุงด้วยซอสสูตรพิเศษน่ะ" 

"หูย อร่อยจริง ๆ ด้วยอ่ะ" แววตาเป็นประกายทันทีที่ได้ลิ้มรสก่อนจะชี้นิ้วไปที่อาหารอื่น ๆ ที่วางอยู่ตรงหน้า "แล้วอันนี้ล่ะ อันนี้ด้วย" 

ท่าทางตื่นเต้นกับรสชาติอาหารทุกอย่างที่เขาแนะนำทำให้ตชคุณชายใหญ่เผลอหลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูแต่ก็ต้องนึกขึ้นได้ว่าเธอเป็นพี่สาวของชายหนุ่มที่เขาชังน้ำหน้านัก รอยยิ้มก็หุบลง กลายเป็นมองหญิงสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับของกินตรงหน้าด้วยแววตานิ่งเฉยแทน

70%

tbc.


[FANTAKEN] 181128| Wonyoung @ 2018 Asia Artist Awards

ชุดคุณหนูใหญ่วันนี้ค่ะ

_______________________________

Talk

ขอโทษที่หายไปนานเลยนะคะพอดีมีติดพันภารกิจมากมาย
ทั้งสอบทั้งทำภาคนิพนธ์ที่ต้องแก้แล้วแก้อีก
ตอนนี้สำเร็จแล้วค่ะไรท์ได้เอมาสมใจ
คงมีเวลาว่างมาอัพบ่อย ๆ
รีดเดอร์อย่าหายไปไหนน้า















  









 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #22 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:26

    ตะลึงล่ะสิคุณชายใหญ่...เขาเป็นพี่น้องกันเจ้าค่ะ

    #22
    0
  2. #2 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 20:56
    รอไรท์นานมาก คิดถึงคุณชายใหญ่กับคุณหนูใหญ่มาก
    #2
    1
    • #2-1 armo_dee (@armo_dee) (จากตอนที่ 12)
      10 มกราคม 2562 / 21:01
      มาแล้วค่า ขอโทษที่ให้รอน้า
      #2-1