ตอนที่ 9 : บทที่ 8 สำรวจหมู่บ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    3 มิ.ย. 56

บทที่ 8 สำรวจหมู่บ้าน

 

          หลังจากที่พวกเรดิกกลับเข้าหมู่บ้านไปแล้ว ราล์ฟก็ค่อยลงมาจากต้นไม้ การแอบฟังบทสนทนาเมื่อครู่ช่วยให้รู้อะไรได้อีกเยอะ เท่านี้เขาก็คลายข้อสงสัยได้อย่างหนึ่งในเรื่องที่ว่าหมู่บ้านนี้กำลังปิดบังอะไรอยู่ รอยยิ้มพราวฉายอยู่บนใบหน้าของเด็กหนุ่ม

          ทว่าพอคลายข้อสงสัยได้อย่างหนึ่ง กลับต้องเจอข้อสงสัยที่โผล่ขึ้นมาตั้งมากมาย ราล์ฟเลิกใส่ใจกับปัญหาใหม่ เพราะอย่างไงซะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว สิ่งที่ควรทำในตอนนี้ก็คือพักผ่อน

          เด็กหนุ่มกลับมาที่เต็นท์ก็เห็นเรดิกกำลังเดินทักทายคนอื่นๆโดยจะเน้นเฉพาะหัวหน้าของกลุ่มผจญภัยนั้นๆ นี่ถ้าเด็กหนุ่มไม่ได้รู้เบื้องหลังของแผนการที่เขา คงจะมองเขาในแง่ดีไม่ใช่น้อย แต่อันที่จริงก็รู้สึกแปลกๆตั้งแต่พบกันที่เมืองเริ่มต้นแล้ว

          นิสัยดีจนเหมือนกับเสแสร้ง...

          ขณะนั้นเองก็มีชายร่างท้วมในชุดที่ดูมีราคาไม่น้อย มีทหารยามหมู่บ้านเดินตามหลังอยู่ประมาณหกคน แค่ดูปฏิกิริยาที่ผู้เล่นและNPCทุกคนมีต่อเขาคนนี้แล้ว เดาได้ไม่ยากเลยว่าเป็นใครกันแน่

          หัวหน้าหมู่บ้านของหมู่บ้านรอตะวัน

          “สวัสดีท่านนักเดินทาง ผมบาฟุเดนซึ่งเป็นตัวแทนของหมู่บ้านรอตะวันต้องขอขอบคุณทุกท่านที่เดินทางมาเพื่อช่วยเหลือหมู่บ้านของพวกเรา คืนนี้ขอให้ทุกท่านดื่มกินและพักผ่อนกันให้เต็มที่ครับ” คำกล่าวเปิดงานสั้นๆทำให้ผู้เล่นต่างก็พากันส่งเสียงเฮ โดยเฉพาะพวกขาดื่มนั้นตะโกนเฮดังกว่าใครพวก

          ราล์ฟนั่งอยู่หน้าเต็นท์ของตนก็มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นคนของหมู่บ้าน เดินถือถาดใส่เนื้อและผลไม้มาให้ เด็กหนุ่มรับมากินอย่างว่าง่ายแต่ก็ยังไม่วายตรวจสอบทุกคนในหมู่บ้าน สีหน้าของแต่ละคนไม่เห็นเหมือนคนที่กำลังประสบปัญหาใหญ่แต่อย่างใด แต่เหมือนกับว่ากำลังจะได้รับสิ่งดีๆเข้ามาต่างหาก

          พวกนี้ซ่อนสีหน้ากันไม่เป็นเลยสินะ...

          คิดแล้วก็ยิ้มเผล่ ตอนนี้ราล์ฟรู้แล้วว่าเป้าหมายการจ้างวานของคนในหมู่บ้านคืออะไรกันแน่ และแผนที่พวกเรดิกจะใช้คืออะไร แต่เขาก็ไม่คิดจะบอกใครหรอก เพราะอย่างน้อยๆถ้าเขาสามารถตลบหลังพวกนี้กลับได้ล่ะก็ผลประโยชน์ทั้งหมดก็จะต้องตกเป็นของเขาทันที

          ตอนนี้สิ่งที่เด็กหนุ่มต้องทำก็คือการสืบรู้ให้ได้ พวกคนในหมู่บ้านรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าวันดีคืนดีจู่ๆก็ตรัสรู้ขึ้นมาเอง น่าจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังอย่างแน่นอนทีเดียว

          ถ้าจะสำรวจก็คงต้องทำตอนนี้สินะ ตอนที่ไม่มีคนอื่นเดินเพ่นพ่าน

          คิดได้แล้วราล์ฟก็กวักมือเรียกผู้หญิงคนที่กำลังเสิร์ฟอาหารมา แล้วถามว่าจะอาบน้ำได้ที่ไหน แน่นอนว่าเป็นอย่างที่เด็กหนุ่มคิด เธอเดินกลับไปถามหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งเขาก็ส่งทหารยามคนหนึ่งมานำทางให้

          อย่างที่คิด...เหตุที่ไม่อยากให้เดินเพ่นพ่านในหมู่บ้านโดยที่ไม่มีใครคอยจับตามอง หมายความว่าหมู่บ้านนี้ซ่อนความลับอะไรบางอย่างเอาไว้สินะ

          นี่เป็นเพียงแค่การทดสอบเล็กๆเท่านั้น จากข้อสันนิษฐานทั้งหมดที่เด็กหนุ่มคิดขึ้นมาได้ เพราะกฎของหมู่บ้านที่ดูเหมือนจะจำกัดการเคลื่อนไหว การจัดงานเลี้ยงขึ้นมาก็คงเพื่อต้องการเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้ใครรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ

          “นี่คุณทหารยาม ผมขอถามหน่อยสิว่าทำไมถึงต้องตามผมด้วยล่ะ ผมแค่จะมาอาบน้ำนะไม่ได้มาปล้นหมู่บ้านซะหน่อย” ราล์ฟถามทีเล่นทีจริง

          “ก็ไม่มีอะไรหรอก ท่านบาฟุเดน ก็แค่อยากให้พวกคุณรู้สึกปลอดภัยเท่านั้นแหละ” ทหารยามตอบเลี่ยงๆ และทำหน้าที่ของตัวเองต่อทันที

          ราล์ฟแสร้งพยักหน้าเข้าใจในเหตุผลแล้วพูดว่า “แหม แบบนี้ผมคงต้องของคุณคุณบาฟุเดนสักหน่อยแล้วล่ะนะ ช่างดูเป็นคนดีจริงๆเลยนะเนี่ย เป็นห่วงแม้กระทั่งแขกที่มาเยือนด้วย”

          “ใช่แล้ว ไม่เพียงแต่พวกนายแต่สิ่งที่ท่านบาฟุเดนกำลังทำอยู่ก็เพื่อพวกเราทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปากท้องของพวกเรา...อุ๊บ!” ทหารยามหลุดปากพูดไม่ทันจบก็ต้องตะครุบปากตัวเองทันที

          ราล์ฟรี่ตาแล้วยิ้มออกมา อย่างน้อยเขาก็ได้รู้ความลับอีกเรื่องแล้ว ดูเหมือนว่าคนที่เป็นตัวตั้งตัวตีของเรื่องนี้ก็คือหัวหน้าหมู่บ้านบาฟุเดน โดยแบ่งผลประโยชน์ให้กับทุกๆคนในหมู่บ้านแห่งนี้

          “ดูท่าว่าคุณเองก็กำลังยุ่งๆนะครับ เอาเป็นว่าผมไม่รบกวนดีกว่า ช่วยบอกทางไปห้องอาบน้ำแทนก็ได้” ราล์ฟพูด

          ทหารยามคนนั้นส่ายหน้ารัวเร็วแล้วตอบว่า “ไม่ได้ๆ จะให้พวกนายเดินเพ่นพ่านในหมู่บ้านไม่ได้เด็ดขาด ห้องอาบน้ำอยู่ที่นั่นรีบๆเข้าไปอาบได้แล้ว ฉันจะรออยู่นี่แหละ”

          “โธ่ หยวนๆกันหน่อยก็ไม่ได้ แต่ช่างเถอะ ช่วยรออยู่ที่นี่สักชั่วโมงก็แล้วกันนะครับ เพราะผมอาบน้ำนานมาก...” ราล์ฟลากเสียงยาว

          เป็นไปตามแผน ทหารยามคนนั้นหน้ามุ่ยแทบจะในทันที และก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบคำถามเขาก็จำเป็นต้องรุกเร็วไม่ให้มีโอกาสตั้งตัว

          “ถ้างั้นไหนๆคุณก็จะรอผมอยู่แล้ว ผมแอบจิ๊กเครื่องดื่มมา ดื่มไปพลางระหว่างรอผมอาบน้ำอยู่ก็ได้นะ” แล้วราล์ฟก็ยัดขวดเหล้าเอาไว้ในมือ ก่อนจะวิ่งเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่ถูกทำเป็นห้องอาบน้ำ

          ทหารยามที่กำลังสับสนครั้นจะปฏิเสธก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะราล์ฟหายเข้าไปบ้านหลังนั้นเพื่ออาบน้ำ เขามองดูขวดเหล้าในมือก่อนจะยิ้มออกมาแล้วเดินไปนั่งดื่มอย่างสบายใจ

          ราล์ฟแอบมองออกมาก็เห็นว่าสำเร็จไปตามแผนแล้วก็นั่งนับเวลาถอยหลังอยู่ในใจ จนเมื่อนับเสร็จก็มองออกไปอีกครั้ง ก็เห็นว่าทหารยามคนนั้นหลับลงไปเป็นที่เรียบร้อย เด็กหนุ่มใช้นิ้วจิ้มเพื่อดูปฏิกิริยา

          “พิษของดอกซุยเจียวร้ายกาจจริงๆ แค่หยดเดียวก็ทำเอาหลับเป็นตายเลยเหรอเนี่ย”

          ดอกซุยเจียวเป็นสมุนไพรอีกหนึ่งชนิดที่หาได้ยากมาก พิษของมันร้ายแรงมากเพราะแค่ได้กลิ่นร่างกายอยู่ในสภาพสับสนมึนงงหรือเห็นภาพหลอน ถ้าโดนยางของมันจะกลายเป็นอัมพาตนานหลายชั่วโมง ส่วนพิษที่สกัดจากดอกจะทำให้ผู้ที่กินมันเข้าไปหลับเป็นตายเลยทีเดียว

          ราล์ฟนึกหวาดกลัวไม่น้อยกับความสามารถของทักษะหาสมุนไพร ถ้าหากรู้จักพลิกแพลงใช้ล่ะก็มันจะกลายเป็นทักษะที่ยากจะมีคนมาต่อกรได้เลยจริง

          “เอาล่ะ เท่านี้ก็ได้เวลาสำรวจหมู่บ้านแล้วล่ะนะ ช่วยไม่ได้นายบังอาจมาหลับยามเองนี่นา” ราล์ฟพูดจบก็มองซ้ายมองขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใครเห็น แล้วลากทหารยามคนนั้นไปในบ้าน

          ไม่นานนักเด็กหนุ่มก็เดินออกมาพร้อมกับชุดทหารยามที่ปลดมาได้ นึกแปลกใจกับโปรแกรมของเกมนี้ไม่น้อยที่สามารถให้ผู้เล่นปลดอุปกรณ์ของ NPC ได้ด้วย นับว่าเป็นเรื่องที่พิสดารมากจริงๆ

          ถ้าผู้เล่นเดินเพ่นพ่านเองไม่ได้ก็ต้องเป็นคนในหมู่บ้านซะเองสิ

          หากเป็นในตอนกลางวันเรื่องที่เขาปลอมเป็นทหารยามในหมู่บ้านนี่ความก็ต้องแตกอย่างแน่นอน เพราะเมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นคนของหมู่บ้านนี้แล้วเป็นไปได้ยากที่จะไม่มีใครรู้จักกัน แต่นี่มันเป็นเวลากลางคืน ความมืดช่วยปกปิดได้เป็นอย่างดี แต่ราล์ฟก็ไม่คิดจะเผชิญหน้ากับพวกคนในหมู่บ้านโดยตรงอย่างเด็ดขาด

          “ถ้าจะให้เดินหาตามบ้านล่ะก็คงเสียเวลาน่าดู คงต้องตัดสถานที่ที่ไม่น่าจะใช่ออกสินะ”

          จากระหว่างทางที่เข้ามาในหมู่บ้าน ราล์ฟก็ได้ทำการสำรวจบ้านแต่ละหลังโดยพิจารณาจากความเป็นไปได้ทั้งหมด สมมติว่าถ้าหากจำเป็นต้องซ่อนสิ่งสำคัญ ร้อยทั้งร้อยก็ต้องซ่อนไว้ในที่ที่ตนเองมั่นใจว่าจะปลอดภัยจากการสอดรู้สอดเห็นของพวกอยากรู้และต้องอยู่ใกล้ตัวมากที่สุด

          ซึ่งนั่นต้องเป็นบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านอย่างแน่นอน...

          แต่ปัญหาคือเขาไม่รู้ว่าบ้านของบาฟุเดนคือหลังไหน ก็ใครใช้ให้หมู่บ้านรอตะวันมีบ้านเกือบครึ่งร้อยล่ะ ทว่าราล์ฟก็ต้องยิ้มไม่หุบ เมื่อโชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เขาเจอกับบาฟุเดนที่พึ่งกลับมาจากบริเวณจุดพักของผู้เล่น เขาจึงลอบแอบตามไปอย่างเงียบๆ

          ในที่สุดก็มาถึงบ้านของบาฟุเดน เขาสั่งให้พวกทหารยามสองคนตามเข้าไปส่วนที่เหลือให้ไปสำรวจดูรอบๆ ราล์ฟพอรู้แบบนั้นก็อาศัยทักษะปีนไต่ของตัวเองปีนขึ้นไปหลบอยู่บนหลังคาอย่างแผ่วเบา ไม่คิดเลยว่าทักษะปีนไต่ที่ช่วยให้ปีนต้นไม้ได้เร็วขึ้นสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย

          ‘ทักษะในเกมนี้เราจะดูถูกไม่ได้เลยสินะ

          เด็กหนุ่มพยายามก้มตัวต่ำ อาศัยหลังคาที่ยืนออกมาเป็นมุมอับช่วยในการหลบซ่อนตัว จนมั่นใจแล้วว่าพวกนั้นไปไกลแล้วก็ค่อยๆลงมาข้างล่างแล้วแอบฟังเรื่องราวผ่านหน้าหน้าต่างที่แง้มออกมาเล็กน้อย

          “ท่านบาฟุเดน ดูเหมือนว่าคราวนี้จะมีพวกนักเดินทางมากกว่าคราวก่อนอีกนะครับ อย่างนี้สิ่งที่พวกเราจะได้มันจะไม่น้อยไปงั้นเหรอครับ” ทหารยามคนที่หนึ่งบอก

          “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันก็มีวิธีจัดการในแบบของฉัน...ว่าแต่เรื่องนั้นต้องระวังให้ดี อย่าปล่อยให้ดาวนำโชคหนีไปได้อีกล่ะ” คำตอบของบาฟุเดนทำให้ทหารยามสองคนมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมา

          “เรื่องนั้นท่านบาฟุเดนไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ พวกชาวบ้านทั้งหมดเองต่างก็รู้ดีว่าจะต้องทำอย่างไรกับดาวนำโชคดวงนี้” ทหารยามคนที่สองพูด

          “ดีมาก พรุ่งนี้พวกเราจะเกณฑ์คนในหมู่บ้านไปด้วยอย่าลืมจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย...ถ้าเป็นไปตามที่คาดจิ้งจอกฟ้าจะต้องมาเอาดาวนำโชคไปแน่ๆ เพราะฉะนั้นฉันจึงต้องให้พวกนักเดินทางออกรับหน้าปกป้องดาวนำโชคแทน ส่วนพวกเราก็จะไปเก็บค่าเหนื่อยในการรอเท่านั้น” บาฟุเดนพูดยิ้มๆ

          ราล์ฟที่ฟังอยู่ข้างนอกก็พอจะรู้ถึงแผนการคร่าวๆของบาฟุเดนแล้ว ติดอยู่แค่ว่าเขาอยากจะรู้เท่านั้นว่า สิ่งที่เรียกว่า ดาวนำโชคของพวกนั้นคืออะไรกันแน่ เด็กหนุ่มคิดว่าจะแอบฟังต่อก็ต้องล้มเลิกแผนการทันที เพราะเขาเหลือบไปเห็นคบไฟของทหารยามที่เดินตรวจตรามาที่บ้านของบาฟุเดน

          ราล์ฟเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็กลับมาที่เต็นท์ของตัวเอง แม้จะเป็นการแอบฟังระยะสั้นๆ แต่ราล์ฟก็ได้ข้อมูลอะไรมาเยอะแยะ ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นแผนการของเรดิกหรือแม้แต่แผนของหัวหน้าหมู่บ้านบาฟุเดน เขาก็พอจะรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

แต่สิ่งที่เขาอยากรู้มากที่สุดในตอนนี้ก็คือ ดาวนำโชคคืออะไร?

แถมดูเหมือนว่าบาฟุเดนจะวางแผนให้พวกนักเดินทางคอยปกป้องมันจากสัตว์อสูรที่ชื่อว่าจิ้งจอกฟ้าด้วยนี่นา

ราล์ฟพลิกตัวไปมาครุ่นคิดถึงสิ่งที่ตนได้ยินมา

“คำพูดนั้นแปลกมากจริงๆ ทำไมบาฟุเดนถึงใช้คำว่า หนี ล่ะ ถ้าหากดาวนำโชคอะไรนั่นเป็นสิ่งของจริงๆน่าจะใช้คำว่า โดนแย่ง หรือไม่ก็ ถูกชิงไป น่าจะเหมาะสมกว่า คำว่าหนีน่าจะหมายความว่าดาวนำโชคสามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยตัวเอง น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตเสียมากกว่า...ยิ่งคิดยิ่งมึนแหะ”

“แถมเรื่องนี้ยังรู้กันทั้งหมู่บ้านอีกด้วย งานช้างเลยล่ะสิเนี่ย...ไม่สิ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมยิ่งพวกชาวบ้านทั้งหมดรู้เรื่องนี้ด้วยแล้วการระวังรักษาดาวนำโชคจะยิ่งแน่นหนาขึ้นอีก”

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นนั่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมาใบหน้าของเด็กหนุ่ม แล้วเขาก็เริ่มเตรียมการทันที

 

เช้าวันใหม่ราล์ฟที่นอนได้เพียงหนึ่งชั่วโมงก็ลุกขึ้นมา เขาดื่มน้ำยาฟื้นพลังเพื่อชดเชยความเหนื่อยล้าจากการอดนอนทั้งคืน จากนั้นเขาก็เก็บเต็นท์แล้วรอให้ทุกๆคนตื่น ไม่นานนักความวุ่นวายในตอนเช้าก็เริ่มขึ้น เด็กหนุ่มจึงอาศัยช่วงเวลานี้วิ่งหนีเข้าไปในป่าซึ่งต้องเป็นจุดที่เขาสามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวทั้งหมดได้

จนเมื่อถึงเวลาสิบโมงเช้าบาฟุเดนก็เดินมาพร้อมด้วยชาวบ้านชายที่ถืออุปกรณ์การเกษตรจำนวนหนึ่ง ไม่รู้ว่าบาฟุเดนพูดอะไรแต่มันก็ทำให้พวกผู้เล่นต่างก็แยกกันออกเป็นสองกลุ่ม

แต่ถ้าให้เขาเดา ดูเหมือนว่าจะบาฟุเดนจะให้คนจำนวนหนึ่งคอยคุ้มกันดาวนำโชคอยู่บริเวณหน้าหมู่บ้านอย่างแน่นอน และอีกหนึ่งกลุ่มนั้นคงจะให้คอยคุ้มกันให้พวกตนที่อาจจะเจอกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขณะที่ออกสำรวจเส้นทาง

ราล์ฟกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อรู้ว่าบาฟุเดนวางแผนเผื่อเอาไว้ในกรณีที่อาจจะมีคนดักซุ่มอยู่ เพราะเขาได้ให้ชาวบ้านจำนวนยืนเฝ้าในจุดที่น่าจะเป็นตำแหน่งที่ซ่อนของดาวนำโชค เรียกได้ว่าป้องกันเอาไว้อย่างแน่นหนาเลยทีเดียว

เด็กหนุ่มมองไปรอบๆแล้วเริ่มพิจารณาถึงความเป็นไปได้ทั้งหมด การให้ชาวบ้านยืนประจำในตำแหน่งต่างๆอาจจะดูเป็นแผนที่ดีก็จริงๆ แต่จากที่แอบฟังและดูแผนการแล้วไม่น่าจะใช่คนที่ประมาท ดังนั้นที่ซ่อนของดาวนำโชคน่าจะเป็นสถานที่ที่ไม่น่าจะมีใครสนใจ และสามารถคุ้มกันและเฝ้าดูพวกเขาได้พร้อมกัน

บ้านของบาฟุเดนนี่สามารถตัดทิ้งไปได้เลย เพราะรอบบ้านนั้นมีแต่บ้านเรือน ไม่สามารถมองเห็นจุดที่พวกเขาพักได้ อีกทั้งการที่เขาสามารถแอบฟังได้เป็นการยืนยันที่ดีว่าไม่เหมาะที่จะใช้ซ่อนดาวนำโชค

ยิ่งฉลาดยิ่งถูกหลอกได้ง่าย...

เรื่องนี้ราล์ฟรู้ดีเพราะนี่มันก็แค่การสันนิษฐาน แต่สิ่งที่ทำให้เขามั่นใจก็คือคำพูดของบาฟุเดนที่พูดออกมาเมื่อคืนนั่นเอง เพราะคำพูดนั้นจะไม่มีทางถูกพูดออกมาหากไม่เคยเกิดเหตุแบบนั้นมาก่อน นั่นก็คือคำพูดที่ว่า อย่าปล่อยให้หนีไปได้อีกล่ะ

นั่นหมายความว่าดาวนำโชคสามารถหนีไปได้เอง แต่บ้านของบาฟุดันก็ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสำหรับการจะซ่อนสิ่งมีชีวิตสักเท่าไหร่ ดังนั้นแล้วจึงเหลือแค่สถานที่เดียวเท่านั้นที่เขาคิดว่าน่าจะใช่

“โรงนาสินะ สามารถซ่อนได้ทั้งสิ่งมีชีวิตและจับตาดูพวกผู้เล่นได้ด้วยในตัว เข้าใจคิดเป็นบ้า” ราล์ฟยิ้มออกมา

จากนั้นเด็กหนุ่มก็พยายามเดินมุ่งหน้าไปยังโรงนาโดยที่ต้องพยายามซ่อนตัวเอาไว้ด้วย แต่ก็พบว่ามันยากมากทีเดียว เพราะสถานที่ตั้งนั้นมันเป็นที่โล่งแจ้งจึงยากที่จะลอบเข้าไปได้ เหมาะสมแล้วที่จะใช้ซ่อนดาวนำโชค

ที่โรงนามีชาวบ้านสองคนยืนเฝ้าอยู่บริเวณหน้าประตู โชคดีในความสะเพร่าที่พวกมันต่างก็เห็นว่าไม่น่าจะมีนักเดินทางจึงเฝ้าแบบขอไปที ทำให้ราล์ฟสามารถลอบมาจากทางด้านหลังโรงนาได้ เมื่อมาถึงแล้วก็เห็นชาวบ้านคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เด็กหนุ่มถึงกับหน้าซีดเพราะคิดว่าพวกมันรู้ตัวแล้วจึงนำดาบออกมาถือเอาไว้

แต่เขาคิดผิด ชาวบ้านคนนั้นที่วิ่งมาถือถาดใส่ขนมปังกับเครื่องดื่ม ตอนแรกเขาก็คิดว่าจะเอามาให้คนพวกนี้ทานกันซะอีก แต่พอเห็นจำนวนของขนมปังและเครื่องดื่มที่เกินมาหนึ่งชุดก็รู้สึกแปลกใจไม่ใช่น้อย

พอชาวบ้านคนนั้นเดินกลับไป พวกมันทั้งสองคนก็เดินหายเข้าไปในโรงนา ราล์ฟกลั้นใจตั้งสติให้พร้อมแล้วบุกเข้าไปในโรงนาทันที

“เฮ้ย! แกเป็น...อั๊ก!!” ยังพูดไม่ทันจบร่างของชาวบ้านคนนั้นก็ฟุบลงทันที เมื่อโดนราล์ฟใช้ท่าจระเข้ฟาดหางเตะก้านคอจนสลบ

“เกือบไปแล้วสิเรา” ราล์ฟเป่าปากโล่งอก “อ้าวแล้วอีกคนหายไปไหนเนี่ย”

หลังจากที่เอาชายคนนั้นไปซ่อนไว้หลังกองฟางเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มก็เริ่มทำการสำรวจโรงนาแห่งนี้ทันที เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่คนคนหนึ่งจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วเขาก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า

“ประจวบเหมาะไปไหมที่โดนท่าจระเข้ฟาดหางที่ก้านคอเต็มๆ ถ้าคาดคะเนจากความสูงของอีกฝ่ายแล้วอย่างมากก็น่าจะเป็นท่อนแขนซ้ายบนเท่านั้นนี่นา แต่นี่ตรงคอพอดีเป๊ะ...หมายความว่าก่อนโดนเตะต้องทำอะไรบางอย่างที่ทำให้ความสูงลดลง”

แล้วราล์ฟก็ลองทำท่าเลียนแบบทันที ทันใดนั้นเองเขาก็พบความผิดปกติบนพื้น

“ประตูลับงั้นเหรอ”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #11405 bb12345678 (@bb12345678) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 03:19
    ก็ดีนะ
    แต่ค้างคาแบบนี้ไม่ชอบเลย
    อยากซื้อเพราะสนุกน่าสะสมนะคับ
    รุ้สึกเหมือนบีบคนอ่าน ให้ต้องรีบซื้อเพราะค้างคาใจ
    ผมคนนึงละไม่ชอบวิธีนี้
    #11405
    1
    • #11405-1 Unit1001 (@Unit1001) (จากตอนที่ 9)
      5 ตุลาคม 2559 / 19:21
      มันทำให้รู้สึกน่าดูต่องายครับ .__.
      #11405-1
  2. #9681 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:49
    น่าเสียดายสนุกน่าติดตามจริงๆครับมาช้าไปแต่ก็ขอบคุณมากๆครับ
    #9681
    0
  3. #7686 RoZenKreuZ (@lulouch) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 16:53
    โอ้ๆ ท่าจะเจออะไรดีๆแล้ว ขโมยมาให้ได้นะ 55 
    แล้วสรุปแผนของชาวบ้านคืออะไรล่ะนิ สงสัยยยยยยย //อ่านต่องึมๆๆ
    #7686
    0
  4. #7323 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 08:54
    ราล์ฟเท่อ่ะ ปลื้ม^^
    #7323
    0
  5. #7006 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 14:35
    เปลี่ยนอาชีพเป็นนักสืบเถอะ ท่าจะรุ่ง 
    #7006
    0
  6. #5943 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 22:09
    ดาวนำโชคมันคือตัวอะไร หนีได้ด้วย
    #5943
    0
  7. #5067 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 08:51
    ดาวนำโชคมันคือตัวอะไรหวา
    #5067
    0
  8. #3698 ฮัดชิ่ววว~ (@-darkcatz-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 16:33
    พระเอกชอบพูดคนเดียวสินะ
    #3698
    0
  9. #3471 ChinSarLeon (@smith1739) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 14:51
    สนุกๆๆๆๆๆๆ
    #3471
    0
  10. #2304 PolarisMeteo (@meteofall) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 09:07
    สนุกมากมายครับ ตื่นเต้นแทนตัวละคร
    #2304
    0
  11. #1994 Alangod (@alangod) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 21:32
    ดาวนำโชคมันคืออะไรล่ะนั่น
    #1994
    0
  12. #1965 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 20:15
    ตื่นเต้นจัง
    #1965
    0
  13. #1767 ผู้เสพความตาย (@154356) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 23:13
    ดาวนำโชคคืออะไรนะ
    #1767
    0
  14. #1763 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 23:00
    หนุกหนานๆ
    #1763
    0
  15. #1532 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 20:43
    จะเจอตัวอะไรล่ะนั้น
    #1532
    0
  16. #1458 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 19:01
    จะเจออะไรกันน่ะ
    #1458
    0
  17. #1347 เทพ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 15:38
    พระเอกยังกากยุเลย -.-
    #1347
    0
  18. #1143 WonderFul Life (@auzethirst) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 20:13
    มาแนวใช้สมองขริงๆ
    #1143
    0
  19. วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 21:05
    สนุกมาก
    #904
    0
  20. #716 ronphon (@ronphon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 10:30
    ใช้ได้แฮะ นิยายออนไลน์เรื่องอื่นส่วนใหญ่พระเอกจะสายบ้าพลัง

    แต่เรื่องนี้มาแนวผจญภัย+สืบสวน

    น่าสนใจ
    #716
    0
  21. #617 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 04:57
    ทหารยามที่เดินตรวจตราเดินมาที่บ้านของบาฟุเดน > ทหารยามที่เดินตรวจตรามาที่บ้านของบาฟุเดน 
    #617
    0
  22. #252 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 14:45
    สมองล้วนๆๆๆๆ
    #252
    0
  23. #155 OOO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 20:17
    ถ้าจะเล่นสายพิษ น่าจะมีวิชาตัวเบาเอาไว้หลบหนีด้วยนะ
    #155
    0
  24. #10 rinray (@rrintipray) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 22:15
    พระเอกเมพมากอะ
    #10
    0