[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,515 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,092 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,786

    Overall
    1,474,515

ตอนที่ 79 : บทที่ 77 สอบปากคำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    27 ก.ค. 56

บทที่ 77 สอบปากคำ

 

          ชายผู้ใช้ทวนแห่งหน่วยลับเต่าดำถึงกับต้องถอยหนีเป็นการด่วน เมื่อจู่ๆเด็กหนุ่มก็พุ่งเข้ามาหาเหมือนกับรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของเขา ซึ่งมันก็ไม่แปลกเพราะเนตรนักปราชญ์ถือเป็นสุดยอดวิชาแขนงหนึ่ง มันไม่สามารถปลดล็อกได้ด้วยระดับ หรือหาอ่านจากตำรา หากไม่ใช่ได้มาเพราะดวงล้วนๆก็ต้องได้รับการสอนจาก NPC พิเศษที่เปิดสอนเท่านั้น

          พอมั่นใจแล้วว่าเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเป็นเป้าหมายนั้นรู้แล้วก็เลิกหนี เสือกทวนสวนกลับไป ราล์ฟเอียงคอหลบพร้อมกับใช้ดาบเบนวิถีของมัน เสียงเหล็กเสียดสีกันจนแสบแก้วหู วินาทีต่อมาชายคนนั้นก็ต้องตกใจเมื่อเห็นราล์ฟอีกคนพุ่งออกมาจากทางด้านข้าง จึงเบี่ยงตัวหลบคมดาบที่หมายจะเอาชีวิต จนเปิดช่องว่างให้ฉกฉวย เด็กหนุ่มก้มตัวลงเตะกวาดพื้นในทิศตรงข้ามกับที่ใช้หลบจนอีกฝ่ายล้ม เมื่อได้โอกาสก็ไม่ปล่อยให้หลุดมือ หันดาบลงพื้นแล้วแทงใส่เต็มแรง

          สวบ!!!

          ชายผู้ใช้ทวนกลิ้งหลบได้แล้วเหวี่ยงเท้าเตะใส่ทำให้ราล์ฟต้องยกแขนขึ้นตั้งรับ แรงเตะของคนมีระดับมากกว่าทำเอาพลังของเขาลดฮวบลงไปเยอะมากทีเดียว แต่ก็ยังฉลาดพอที่จะไม่แสดงออกให้เห็นว่าตัวเองกระจอก ดีดตัวถอยไปตั้งหลัก อาศัยความมืดซ่อนสีหน้าเจ็บปวดเอาไว้

          ผู้ใช้ทวนมีโอกาสได้พักหายใจบ้างหลังจากเฉียดความตายเมื่อครู่ เขาแทบไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีฝีมือร้ายกาจขนาดนี้ ทั้งๆที่มีคนเดียวแต่กลับสามารถรับการโจมตีของพวกเขาห้าคนที่มีระดับสูงเกินหกสิบและผ่านประสบการณ์การลอบสังหารมานักต่อนักได้ง่ายๆ ที่ผ่านมานั้นมีเพียงเหตุผลเดียวก็คืออีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือระดับสูง ทว่านี่ไม่ใช่ จากที่เห็นแล้วไม่น่าจะใช่ผู้เล่นระดับสูงได้เลย

          อย่างไรก็ตาม แผนแรกของพวกเขาก็สำเร็จแล้ว นั่นคือการทำให้เป้าหมายอยู่ให้ห่างจากนินจาสาวให้ได้มากที่สุด เพื่อให้คนที่เหลือเข้าไปช่วยแล้วพาหนีไป แม้งานนี้จะผิดพลาดในเรื่องของการประเมินเป้าหมาย แต่ถ้าหากรอดชีวิตกลับไปได้ค่อยจัดการในวันหลังก็ยังไม่สาย

          “คิดแบบนั้นจริงๆเหรอ” ราล์ฟเอ่ยถามขึ้น จากการมองสถานการณ์แล้วทำให้พอจะตอบโจทย์แผนการของอีกฝ่ายได้ พอเห็นสีหน้าคล้ายจะไม่เข้าใจคำถามจึงพูดต่อว่า “ฉันถามว่าคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ ไอ้การที่ล่อให้ฉันออกห่างนั่นจะช่วยให้สามารถช่วยเหลือเพื่อนที่ถูกจับได้ คิดอะไรตื้นๆ แล้วถ้าฉันจะบอกว่าฉันจงใจล่อแกออกมาเพื่อให้สามคนนั้นเข้าไปติดกับล่ะจะว่ายังไง”

          ไม่มีคำตอบจากชายผู้ใช้ทวน คงเพราะคำพูดของราล์ฟมันไม่มีความน่าเชื่อถือ หากว่ากันจริงๆแล้วเขาต่างๆหากที่เป็นคนล่อให้ออกมา ไม่ใช่เด็กหนุ่มคนนี้ บางทีนี่อาจจะเป็นแค่การพูดถ่วงเวลาเพื่อเล่นตุกติกอย่างแน่นอน

          “ข้าไม่หลงกลหรอกน่า” พูดจบก็พุ่งเข้าไปโจมตีใส่ สมกับเป็นคนที่มีระดับสูงและผ่านประสบการณ์ต่อสู้มาอย่างโชกโชน การโจมตีเหล่านั้นทั้งรุนแรงและดุดันเอาเรื่อง ทุกการโจมตีสามารถปลิดชีวิตคู่ต่อสู้ได้เลยทีเดียว

          แต่ราล์ฟเองก็ใช่ย่อย อาศัยใช้อ่อนสยบแข็งและการเบี่ยงวิถี ทำให้ไม่มีการโจมตีไหนสามารถเข้าถึงตัวเขาได้เลย กลับกันเขาสามารถเดินเข้าประชิดตัวคู่ต่อสู้ได้แล้ว รอยยิ้มของผู้ชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้า พร้อมกับร่างที่ลอยขึ้นมาโดยที่มือขวากดศีรษะอีกฝ่ายลง

          เข่าลอย!!

          เข่าซ้ายกระแทกโหนกแก้มอย่างแรง ทำเอาชายผู้ใช้ทวนถึงกับมึนวูบใหญ่ แต่ก็ยังมีสติพอที่จะเหวี่ยงทวนโจมตีสวนกลับมา ราล์ฟหยิบโล่ที่ซื้อมาก่อนจะออกจากเมืองอาร์วิเนียรับการโจมตีนั้นทำให้บาดเจ็บไม่มาก โล่ที่ใช้ป้องกันบุบจนใช้ได้อีกแค่ครั้งสองครั้ง ส่วนแขนซ้ายก็ชาเพราะแรงปะทะ นึกรู้สึกเซ็งกับไอ้คำโฆษณาเกินความเป็นจริงของเจ้าพ่อค้าที่บอกว่าต่อให้เป็นช้างพุ่งชนเองก็ไม่บุบสลาย ยังดีที่อุตส่าห์ต่อราคาลงมาได้ด้วยความเขี้ยวเฉพาะตัว

          “ลูกเล่นเยอะจริงนะ” ชายคนนั้นแค่นเสียงประชด ไม่คิดว่าจังหวะนั้นจะยังเอาตัวรอดไปได้อีกด้วย

          “มีไอเทมให้ใช้ก็ต้องใช้” ราล์ฟตอบ ต้องขอบคุณความเจ้าระเบียบที่ต้องจัดกระเป๋าก่อนเดินทาง ทำให้สามารถหยิบของที่ต้องการได้ในทันที

          ชายร่างใหญ่จ้องมองเด็กหนุ่มไม่วางตา เห็นชัดแล้วว่าฝีมือในการต่อสู้ก็ไม่น้อยหน้าความเร็ว แม้พลังโจมตีจะไม่เท่าไหร่แต่เทคนิคเรียกได้ว่าร้ายกาจแบบสุดๆ เพราะสามารถล้มเขาที่ตัวใหญ่กว่าได้สบายๆ รังสีอำมหิตแผ่ออกมากดดันหวังจะใช้ระดับที่มากกว่าเข้าข่ม โชคร้ายที่ราล์ฟเจอรังสีอำมหิตที่รุนแรงกว่าหลายสิบเท่าจากสี่องครักษ์ แค่นี่สำหรับเด็กหนุ่มไม่ร้ายกาจเลยสักนิดเดียว

          “พอใจแล้วสินะ ตาฉันบ้างล่ะ” ราล์ฟปล่อยรังสีอำมหิตออกไปต้านทานบ้าง แต่ทำให้ชายคนนั้นถึงกับผงะไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่ใช่เพราะว่าตกใจในความรุนแรงของรังสีอำมหิต แต่เป็นเรื่องที่ได้ข้อมูลมาผิดพลาด จากข้อมูลที่ได้รับมาระดับขนาดนั้นไม่น่าจะมีรังสีอำมหิตได้

          แต่การที่เสียจังหวะไปชั่วขณะหนึ่งนั้นทำให้ราล์ฟเข้ามาประชิดตัวได้เสียแล้ว ราล์ฟใช้แรงทั้งตัวจับศีรษะอีกฝ่ายกดลงจนหงายท้อง มืออีกข้างก็ดึงมีดสั้นออกมาเพื่อปาดคอ แต่ชายร่างใหญ่ยังไม่หมดฤทธิ์แค่นั้น ยกขาขึ้นเตะจนหลุดเป็นอิสระได้อีกครั้ง

          “เผลอเป็นไม่ได้เลยนะแก แต่ไม่มีอีกเป็นครั้งที่สี่แน่!” ชายหนุ่มแค่นคำราม

          “แกพูดถูก ไม่มีอีกแล้ว” พูดจบร่างของชายคนนั้นก็ถูกอะไรบางอย่างดึงกลับไปด้านหลัง โดยไม่มีโอกาสได้ต่อต้านเลยสักนิดเดียว ร่างของเขาก็ถูกตรึงติดกับต้นไม้ใหญ่ พอมองดูเด็กหนุ่มก็เห็นว่ามีลูกพลังกลมๆถูกขว้างใส่

          แผละ!!

          ลูกพลังนั้นพอสัมผัสก็กลายเป็นของเหลวเหนียวหนืด ลักษณะของมันเหมือนกับที่เพื่อนสาวของตนโดนไม่มีผิดเพี้ยน พอได้โดนเองถึงได้รู้ว่ามันมีความเหนียวและยืดหยุ่นเอามากๆ พลังมหาศาลที่เคยภูมิใจบัดนี้ถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของเด็กหนุ่มสวมแว่น

          “เสร็จไปสอง...เหลืออีกสาม”

 

          และก็เป็นอย่างที่ราล์ฟคิดเอาไว้ แผนการนั้นมีไว้เพื่อช่วยเหลือตัวประกันจริงๆ ทว่าเขาก็ไม่ได้ประมาทจึงถ่วงเวลาเอาไว้ด้วย สองชายหญิงนักดาบแห่งหน่วยลับเต่าดำอาศัยจังหวะที่ราล์ฟถูกแยกออกไปตรงเข้าไปช่วยเหลือนินจาสาวโดยเร่งด่วน หวังจะหนีไปตั้งหลักเสียก่อน แต่กลับพบปัญหาที่คาดไม่ถึง เมื่อเจ้าสิ่งที่ใช้ยึดร่างให้ติดกับต้นไม้นั่นไม่สามารถทำให้ขาดได้ในทันที ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเลาะมันออกมาจนดาบคลาส B เองก็เริ่มตัดไม่เข้าเพราะติดเจ้ากาวเหนียวนั่น

          นินจาสาวกัดฟันแน่นเพื่อข่มความเจ็บปวด เมื่อเพื่อนสาวอีกคนตั้งใจจะดึงดาบที่เสียบหน้าขาออกให้แต่มันก็เปล่าประโยชน์

          “ทักษะอะไรเนี่ย” นักดาบสาวบ่น เธอไม่เคยเห็นทักษะแปลกๆแบบนี้มาก่อนเลยแม้แต่นิดเดียว “ไม่เหมือนของพวกยอดฝีมือคนอื่นๆเลย”

          ไม่แปลกที่เธอจะพูดแบบนั้นออกมา เพราะยอดฝีมือส่วนใหญ่ก็ได้รับการถ่ายทอดทักษะเหล่านี้มาจากสี่องครักษ์ แต่ไม่มีใครรู้เงื่อนไขว่าทำอย่างไรถึงจะได้รับการยอมรับ พวกยอดฝีมือเองก็ปิดเงียบไม่ยอมบอกใคร นั่นทำให้มียอดฝีมือเพียงไม่กี่หยิบมือเท่านั้นที่มีทักษะจิตเฉพาะตัวแบบนี้

          “สำเร็จขาดแล้ว” ชายนักดาบพูด ปาดเหงื่อที่แตกพลั่กออก ไม่คิดเลยว่าไอ้ทักษะนี่จะเหนียวจนต้องใช้แรงมากพอดู

          “เยี่ยมมาก คราวนี้ช่วยตัดที่ติดกับดาบให้หน่อย” นักดาบสาวบอกพยายามใช้มือดึงให้ยืดแล้วให้ชายหนุ่มใช้ดาบค่อยๆเฉือนออกทีละน้อย เห็นได้ชัดว่าพอจะรู้จุดอ่อนของทักษะนี้บ้างแล้ว

 

          ทางด้านราล์ฟที่หลบซ่อนอยู่หลังต้นไม้โดยอำพรางจิตไว้ไม่ให้อีกฝ่ายจับสัมผัสได้ ก็ลอบมองดูอยู่ห่างๆ จากเนตรนักปราชญ์ทำให้มองเห็นกระแสพลังถึงสี่แห่ง สามในสี่นั้นรวมอยู่ที่เดียวกัน แต่อีกหนึ่งกลับอยู่ห่างออกไปเกือบหนึ่งร้อยเมตร พอคิดแผนเสร็จก็เริ่มลงมือในทันที โดยเลือกคนที่อยู่ไกลที่สุดเป็นเป้าหมาย ส่วนกับดักล่อนั้นก็ถ้าคิดจากที่ได้ยินก็พอจะมีเวลาอยู่ประมาณ 1 – 2 นาที

          ใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจก็มาอยู่ด้านหลังของนักธนูคนนั้นได้สำเร็จ ธนูในมือรั้งคันศรเอาไว้เตรียมพร้อม ถ้าหากมีอะไรไม่ชอบมาพากลก็พร้อมที่จะปล่อยมันให้พุ่งออกไปทันที สายตาที่แน่แน่วมองอย่างรอบคอบเพื่อระวังหลังให้กับเพื่อน แต่กลับไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ราล์ฟมาโผล่อยู่ด้านหลังเรียบร้อยแล้ว

          “ทำตัวเป็นนักลอบกัด แต่กลับถูกลอบกัดซะเอง กระจอกจริงๆ” พูดจบราล์ฟก็ปล่อยหมัดเข้าไปที่บริเวณขมับซ้ายจากทางด้านหลัง พร้อมกับใช้สติ๊กกี้กัมม์ยึดร่างเอาไว้ไม่ให้กระเด็นก่อนจะทำไปห้อยไว้บนต้นไม้ พอเห็นว่านักธนูชายคนนี้จะส่งเสียงเตือนให้พรรคพวกรู้ก็ปิดปากด้วยสติ๊กกี้กัมม์อีกครั้ง

          “อยู่แบบนั้นไปก่อน เดี๋ยวจะพาไปหาเพื่อนทีหลัง”

          มีเวลาเหลืออยู่ไม่มากเพราะตอนนี้พวกนั้นสามารถถอนดาบออกมาได้แล้ว และพยายามจะปลดปล่อยนินจาสาวให้เป็นอิสระ ราล์ฟวิ่งเข้าไปอยู่ในระยะที่ใกล้ที่สุด หยิบก้อนหินขว้างไปยังพุ่มไม้ที่อยู่ด้านตรงข้าม เสียงที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งสามคนตกใจมากรีบหันไปมองยังจุดที่ทำให้เกิดเสียง วินาทีนั้นราล์ฟก็กำหนดภาพลวงตาวูบหนึ่งทำทีคล้ายกับวิ่งหนีไป

          นักดาบชายไม่รู้ถึงแผนของราล์ฟจึงอาสาจะเป็นคนไปดูเอง ซึ่งก็ตรงตามแผนการของราล์ฟที่ต้องการล่อให้พวกมันคนใดคนหนึ่งแยกตัวออกไป จะเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น จนชายคนนั้นเดินแยกตัวออกไป ราล์ฟก็ดำเนินการทันที

          กรี๊ด!!!

          นักดาบหญิงตกใจเมื่อจู่ๆร่างของเธอก็ถูกอะไรบางอย่างกระชากไปกระแทกติดกับต้นไม้ รู้สึกตัวอีกทีก็โดนจับเป็นที่เรียบร้อย เธอพยายามร้องตะโกนเตือนนักดาบชายให้รู้ตัว ราล์ฟจึงซัดหมัดใส่หน้าไปหนึ่งทีจนเธอเงียบกริบ จ้องมองด้วยแววตาขุ่นเคือง

          “นายทำแบบนี้ได้ยังไง ฉันเป็นผู้หญิงนะ” นักดาบหญิงเรียกร้องสิทธิ์หวังจะถ่วงเวลา

          เพี๊ยะ!!

          ราล์ฟใช้หลังมือฟาดใส่แก้มของหล่อนจนเลือดกบปาก แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า

          “คำตอบนี้ชัดเจนพอไหม” ราล์ฟไม่ได้สนใจ คิดแต่เพียงว่าศัตรูก็คือศัตรูไม่มีการแบ่งแยกเพศ เขาไม่ใช่พระเอกในหนังหรือในนิยายที่จะต้องใจอ่อนเพียงเพราะว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง

          พอทำการปิดปากเธอเสร็จก็หันไปจัดการกับนินจาสาวต่อก็เพื่อป้องกันไม่ให้นักดาบชายคนนั้นรู้ตัวเสียก่อน กระแสพลังนั้นดูแตกตื่นและตรงมาทางนี้เร็วมาก ราล์ฟไม่รอช้าใช้เทคนิคใหม่ที่พึ่งคิดค้นขึ้นในทันที

          สติ๊กกี้กัมม์ สไปเดอร์เว็บ

          พอกางมือออกก็มีเส้นใยขนาดเท่ากับนิ้วยืดออกมาจากมือ และปล่อยมันออกไปให้ติดกับต้นไม้ทั้งสองต้น เพราะรู้ทิศทางที่อีกฝ่ายจะมาการวางกับดักล่วงหน้าจึงง่ายนิดเดียว สองสาวพยายามส่งเสียงอู้อี้เพื่อเตือนเรื่องกับดัก แต่มันกลับเป็นการเร่งให้ชายหนุ่มต้องรีบวิ่งเข้ามาดูและติดกับดักอย่างง่ายดาย

          “เฮ้ย! นี่มันอะไรเนี่ย”

          ราล์ฟโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ในฐานะของผู้ชนะ เดินเข้าไปใกล้ๆชายนักดาบ กระโดดเตะก้านคอของอีกฝ่ายจนเกือบสลบ แม้จะเซแต่ก็ไม่ล้มได้แต่ห้อยอยู่แบบนั้น

          “จับเต่าได้ตั้งห้าตัว ได้เวลาสอบปากคำแล้ว”

 

          ราล์ฟใช้เวลาเกือบยี่สิบนาทีก็สามารถจับพวกหน่วยลับเต่าดำทั้งห้าคนมาตรึงเอาไว้กับต้นไม้โดยเว้นระยะห่างกันพอสมควร เอาผ้าอุดปากเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้กัดลิ้นฆ่าตัวตาย สีหน้าของทั้งห้าคนดูเคียดแค้นไม่น้อย แต่ราล์ฟหาได้สนใจไม่ เดาะมีดซัดในมือเล่นแล้วขว้างปักใส่แขนทั้งนักธนูหนุ่ม

          “คำถามที่หนึ่งพวกแกเป็นใคร” เขาถามเสียงเรียบแล้วเดินไปดึงผ้าออก แต่ชายหนุ่มคนนั้นทำท่าจะถ่มน้ำลาย ราล์ฟไม่รอช้าชกเข้าไปหนึ่งหมัดจนเลือดกบปาก จากนั้นก็อุดกลับไว้เหมือนเดิม เปลี่ยนไปยังนักดาบหญิงบ้าง

          “พะ...พวกเราเป็นนักเดินทาง กำลังฝึกกลยุทธ์ลอบสังหารตอนกลางคืน” เธอโกหกด้วยน้ำเสียงหวาดๆ สีหน้าของราล์ฟยังนิ่งไม่เปลี่ยนแปลงจนอ่านอารมณ์ไม่ถูก

          “งั้นเหรอ...” ราล์ฟพยักหน้าเชิงเข้าใจ แต่หันหลังกลับไปได้ไม่นาน เขาก็หันกลับมาพร้อมกับใช้ดาบตัดแขนของนักดาบหญิงทันที เธอกรีดร้องเสียงสูงจนทั้งสี่คนสะดุ้ง ตกใจกับการกระทำของเด็กหนุ่มไม่น้อย

          “คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าพวกเธอเป็นใคร หน่วยลับเต่าดำ” ราล์ฟกระแทกเสียง กระชากผมของนักดาบหญิงให้เธอเงยหน้าขึ้น หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มเป็นสาย แต่ราล์ฟไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด ผิดกับพวกหน่วยลับเต่าดำทั้งสี่คนที่พูดอะไรไม่ออก เมื่อรู้ว่าเด็กหนุ่มทราบเรื่องของพวกเขาเป็นอย่างดี

          อุดปากของหญิงสาวเสร็จก็เดินไปยังชายผู้ใช้ทวนบ้าง แต่หมอนี่มาดนิ่งราวกับเตรียมใจเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว พอเห็นแววตาก็เข้าใจแล้วว่าพวกนี้ยอมตายดีกว่าจะคายความลับออกมา ราล์ฟหยิบมีดออกมาอีกเล่มเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วกดมีดเบาๆให้อีกฝ่ายเสียวเล่นๆ สีหน้าของราล์ฟไม่ต่างอะไรไปจากคนโรคจิตที่กำลังคิดว่าจะเล่นอะไรกับเหยื่อที่จับมาได้ดี

          “ใครเป็นคนจ้างพวกแกมา” ถามเสร็จก็เอาผ้าที่อุดปากออก

          “ยังไงแกก็จะฆ่าพวกฉันอยู่แล้ว พวกเรายอมตาย แต่จะไม่ขายนายจ้างเด็ดขาด”

          ราล์ฟหัวเราะชั่วร้าย ดันกรอบแว่นให้เข้าที่ ก่อนจะแทงมีดใส่ลำคอของชายผู้ใช้ทวนแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระซิบว่า

          “ใช่แล้ว ตอนนี้นายน่ะหมดประโยชน์แล้วต่างหาก แต่กับสี่คนฉันอยากจะรู้จริงๆว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ” จากนั้นราล์ฟก็ทำการเชือดนิ่มชายผู้ใช้ทวนจนกลายเป็นแสงหายไป ทิ้งเอาไว้แต่ชุดเกราะที่สวมใส่อยู่ ส่วนเงินดูท่าคนกลุ่มนี้จะใช้วิธีฝากเงินเอาไว้ในบัตรเครดิตทำให้เวลาตายเงินจะไม่ดรอป

          “ชุดเกราะคลาส B ขอฉันล่ะนะ”

          พอเก็บของเสร็จก็เดินไปสอบสวนสมาชิกคนที่เหลือต่อ พวกนี้รักศักดิ์ศรียิ่งชีพ ไม่ว่าจะทรมานแค่ไหนถ้าไม่ตอบเฉไฉก็เงียบไม่พูดอะไรออกมา รู้ดีว่าต่อให้พูดความจริงก็ตายอยู่ดี พวกนี้จึงเลือกที่จะไม่บอกความจริง และก็กลายเป็นของเล่นให้กับราล์ฟ เขาเริ่มจากการตัดนิ้วทีละนิ้ว และค่อยๆเพิ่มความโหดร้ายให้มากขึ้นกว่าเดิม นักดาบหนุ่มนั้นทนมานานมากจนเลือดหมดตัวตายไปในที่สุด เหลือเพียงแค่สามคนเท่านั้น

          สองสาวดูจะกลายเป็นโรคหวาดผวาไปเสียแล้ว เพียงได้ยินเสียงมีดแทงโดนอะไรสักอย่างก็สะดุ้งโหยง ยิ่งได้เห็นราล์ฟเดินเข้ามาใกล้ๆหลังจากจัดการกับมือธนูเรียบร้อยแล้ว ร่างกายก็พลันสั่นจนไร้เรี่ยวแรง สภาพของเธอในตอนนี้ถูกซ้อมจนหาความสวยไม่ได้ ใบหน้าที่บวมเป่งเพราะถูกชก ดวงตาที่ช้ำมีเลือดไหลซึมออกมาจากรอยแผลที่แตก ผ้าที่อุดปากเอาไว้ชุ่มไปด้วยน้ำลายและคราบเลือด และมือขวาของนินจาสาวถูกตัดขาด ร่างกายมีรอยแผลไหม้เนื่องจากถูกไฟเผา

          แม้แต่สองสาวเองก็พลอยเป็นไปกับพวกนี้ด้วย ยอมตายแต่ไม่ยอมพูด แม้จะหวาดผวาตลอดก็ตามเรียกได้ว่าชนะใจเขาจริงๆ สุดท้ายราล์ฟก็จัดการปลิดชีพสองสาวอย่างไร้ความปรานี เพราะรู้ดีว่ามันเสียเวลาเปล่า แถมตอนนี้อารินก็อยู่คนเดียวเสียด้วย

 

          ราล์ฟกลับมาถึงเต็นท์ที่พักก็พบเพียงแต่กองไฟ ก็คิดว่าอารินอาจจะเข้านอนแล้วก็ได้ แต่ทว่ามันผิดปกติตรงที่ว่า อารินวางสมุดวาดภาพของตัวเองเอาไว้ ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เพราะเธอเองก็หวงเจ้าสิ่งนี้ไม่น้อยทีเดียว ราล์ฟเปิดดูภาพล่าสุดก็เห็นว่าเธอกำลังวาดรูปบางสิ่งบางอย่างอยู่ รายละเอียดบนภาพนั้นดูคล้ายคลึงกับข้อมูลที่เขาเคยอ่าน

          ภาพสเกตของรังไหมขนาดใหญ่ที่อยู่ระหว่างต้นไม้ทั้งสอง โดยมีภาพด้านล่างเป็นฉากของแม่น้ำและทุ่งดอกไม้ เขาลืมไปเลยว่าบริเวณที่พักอยู่เป็นอาณาเขตของมัน

          “สัตว์อสูรระดับราชา ราชินีผีเสื้อราตรี ระดับ 75 เตรียมจู่โจม”

         

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #8488 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 23:26
    ราล์ฟ ชาตินี้ฉันไม่ขอเป็นศัตรูกับนายเด็ดขาด...
    #8488
    0
  2. #7887 Game Min (@0844103510) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 17:49
    ชอบโหมดนี้โรคจิตได้ใจ
    #7887
    0
  3. #7389 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 14:02
    ราล์ฟโรคจิตอ่ะ อารินจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย
    #7389
    0
  4. #7286 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 16:03
    จะตกอะไรหนอ
    #7286
    0
  5. #7096 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 12:34
    แบบนี้ก็สนุกนะ...แล้วทักษะอารินก็ทำให้ตามตัวง่ายด้วย
    หน่วยลับคงเเค้นน่าดู
    #7096
    0
  6. #6022 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 16:26
    ชอบดาร์คโหมดแบบนี้จริงๆ ฆ่าไม่เว้น
    #6022
    0
  7. #5697 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 17:42
    ชอบมาก ตอนนี้ มันต้องอย่างนี้นิยายที่อยากอ่าน หรือเรามันเป็นสายมาร 55+
    #5697
    0
  8. #5480 Highzaba (@highzaba) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 23:51
    ชอบราล์ฟอะ โคตรชอบเลย สะใจมากค่ะ!!
    มันต้องแบบนี้ ศัตรูไม่มีการแบ่งเพศ...หึหึ
    #5480
    0
  9. #4579 Chang_oppa (@changoppa) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 01:30
    แนวดาร์คฮีโร่เลยนี่หว่า

    #4579
    0
  10. #4007 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 22:35
    อื่มก็รู้นะว่าพระเอกเรื่องนี้ร้ายติดจะเลว แต่ตอนนี้ฉันขอเปลี่ยนความคิดใหม่ราล์ฟนายมันโรคจิตเก็บกดดีๆนี้เอง==
    #4007
    0
  11. #3739 ดาร์กชาโดว์ (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 18:25
    ไรท์ไม่เกินไปหน่อยเหรอมันเลยคำว่ามนุษย์แล้ว ตัวเอกของเรื่องนี้นะ (ผมไม่ใช้คนโลกสวยหรอกนะ)
    #3739
    0
  12. #3570 by tam (@tam-wannporn) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 18:46
    โหด ชั่วได้ใจจิงๆ พระเอกเรา
    #3570
    0
  13. #3401 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:10
    ขบวนการเต่าดำเจอกับนรกเข้าแล้ว
    #3401
    0
  14. #2535 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 17:47
    พระเอกเราร้ายมากๆ
    #2535
    0
  15. #2267 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 14:58
    หนุกหนานๆ
    #2267
    0
  16. #2166 Alangod (@alangod) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 21:02
    ราล์ฟโรคจิตว่ะ
    #2166
    0
  17. #2137 ploy_TMTC (@ploy-tmtc) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 กันยายน 2556 / 22:24
    ราล์ฟ นายโรคจิตอ่ะ แต่สะใจเบาๆ
    #2137
    0
  18. #1885 Ester (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 12:36
    สนุกมาก ราล์ฟ มัน ให้ ความ รู้ สึก ตัว พ่อ เลย 555
    #1885
    0
  19. #1641 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 00:19
    โหดสะใจมากพวก ไม่มีข้ออ้างของผู้ลอบสังหาร และใช้พวกกลุ้มรุมแต่ความใจเด็ดของกลุ่มนี้ขอบอกว่าน่ายกย่องมากในฐานะศัตรูด้วยกัน
    #1641
    0
  20. #1517 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 18:35
    สนุกมากค่ะ ^^
    #1517
    0
  21. วันที่ 17 สิงหาคม 2556 / 20:53
    สนุกมาก
    #1443
    0
  22. #1413 เทพ (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 19:54
    55555+ สะใจวะ มันส์ อารินไปไหนวะะะะะะ
    #1413
    0
  23. #1378 ซาลาสซา (@sasalassa) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 23:55
    มาฆ่ากัน ก็ควรเตรียมใจรับผลสิ
    ไม่ว่าผลดี ผลร้าย รักจะเป็นนักฆ่า

    หากคนมาเพื่อฆ่าคุณ คุณจับได้แล้วจะทำอะไรบ้าง หากเขาไร้ความสำนึก และคุณมีอำนาจ ไร้กฎหมายใดๆ ควบคุม

    #1378
    0
  24. #1216 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 22:49
    ราล์ฟโหดอ่า... ฮิฮิ^^
    #1216
    0
  25. วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 19:02
    #1213
    0