ตอนที่ 292 : บทที่ 131 ราคาถูกไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    14 ก.ย. 58

บทที่ 131 ราคาถูกไป

 

        การประลองรุ่นเยาวชนก็ได้จบลงไปแล้ว แต่ก็ยังคงมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่เห็นด้วยกับผลการประลองสักเท่าไหร่ ถึงอย่างไรต่อให้มีการประท้วงผลการแข่งขันก็ไม่มีทางเปลี่ยน แต่เพราะการประลองครั้งนี้ทำให้หัวหน้ากิลด์หลายคนมีความคิดที่จะชักชวนเด็กหญิงคนนี้เข้ากิลด์ของตัวเอง จนทราบว่าผู้ที่สนับสนุนเป็นใครความคิดนั้นก็เปลี่ยนไปทันที คงไม่มีใครอยากเป็นศัตรูกับกิลด์เอ็กโซซิสแน่นอน

         อารินได้รับรางวัลเป็นกล่องสมบัติสีรุ้ง ถึงทุกคนอยากจะให้เธอเปิดมันในตอนที่ได้รับ แต่อารินจำได้ว่าซากุระจะขอซื้อมันต่อจากเธอจึงเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้เป็นอย่างดี ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็ได้รางวัลเหมือนกัน โดยที่สองนั้นได้กล่องสมบัติทองคำ ส่วนที่เหลือก็ได้รางวัลที่ลดหลั่นลงไป

        อารินออกมาข้างนอกก็มีคนคิดแต่จะเข้ามาเพื่อขอซื้อต่อของรางวัล ถ้าไม่ติดตรงที่ว่าเดินมาพร้อมกับพวกราล์ฟและซากุระที่ยกโขยงยอดฝีมือมาคุ้มกันละก็นะ อาคมยืนรออยู่ด้านนอกได้พักใหญ่แล้วและเข้าไปแสดงความยินดีกับน้องสาวตัวเอง และยังคงออกอาการห่วงน้องเหมือนเคย ราล์ฟเห็นว่าควรไปคุยกันเรื่องธุรกิจให้เรียบร้อยเสียก่อนจะออฟไลน์ ซากุระจึงพาไปยังร้านอาหารใกล้ๆ และเปิดห้องพิเศษเอาไว้ทันที

        “ถ้าเช่นนั้นรบกวนบอกราคาของหีบสมบัติสีรุ้งมาได้เลยค่ะ” ซากุระกล่าว แต่ราล์ฟกับอาคมกลับนิ่งเฉยและทำท่าทางเหมือนจะไม่ให้ความร่วมมือ

        “พวกแกคิดจะผิดคำพูดหรือยังไง” อัศวินศักดิ์สิทธิ์พูดกึ่งตะคอกเล็กน้อย ยังดีที่ซากุระปรามเอาไว้ได้ทัน

        ราล์ฟถอนหายใจแล้วตอบว่า “เรื่องนั้นเธอก็ควรตกลงกับอารินด้วยตัวเองสิ”

        “ที่ฉันมาด้วยเพราะฉันเป็นผู้ปกครอง แน่นอนว่าฉันจะไม่ขอรับรู้อะไรทั้งสิ้น เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ฉันถือว่าเป็นประสบการณ์ของอาริน” อาคมเสริมด้วย ท่าทางเปลี่ยนไปของอาคมทำเอาราล์ฟรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

        “อะไรทำให้นายเปลี่ยนไปขนาดนั้นเนี่ย” เด็กหนุ่มหยอก

        “หนวกหูน่าไอ้แมวแว่น”

        “ยังงั้นหรือคะ” ซากุระคิดอยู่สักพักหนึ่งก็เข้าใจ หันไปพูดกับอารินว่า “ถ้าเช่นนั้นตามข้อตกลงก่อนหน้านี้ น้องอารินจะขายกล่องสมบัติสีรุ้งในราคาขั้นต่ำเท่าไหร่คะ”

        “สองหมื่นแพงไปหรือเปล่าคะ” เด็กหญิงถาม ทำเอาพวกซากุระถึงกับตกใจกับราคาที่เรียกได้ว่าโคตรถูก แต่ก็อย่างที่รู้นั่นแหละ นอกจากราคาของสมุนไพร วัตถุดิบสำคัญในการปรุงยา และน้ำยาแล้ว อารินแทบจะไม่รู้ราคาของไอเทมชนิดอื่นๆ เลยสักนิดเดียว

        อัศวินศักดิ์สิทธิ์แอบยิ้มเบาๆ เท่ากับว่าซากุระสามารถซื้อกล่องสมบัติสีรุ้งได้ในราคาถูก หากว่าไม่มีราล์ฟกับอาคมอยู่ด้วย และเขามีอำนาจในการตัดสินใจคงตกลงซื้อในราคานี้ไปแล้ว

        “พี่เกรงว่ามันจะถูกเกินไปนะคะ” ซากุระเตือน

        “งั้นสามหมื่น”

        “มันก็ยังถูกเกินไปอยู่ดี”

        “อารินขายน้ำยาขวดละหมื่นก็ว่าแพงแล้วนะคะ กล่องสมบัติสีรุ้งราคาแพงกว่าน้ำยาของอารินอีกเหรอคะ” เด็กหญิงหันไปถามนักบวชแว่น

        “ถ้าตีราคาก็คงประมาณอารินขายน้ำยาน้องหมาx2 ได้ 1,800 ขวดนั่นแหละ”

        “อารินทำเยอะขนาดนั้นไม่ไหวหรอก” เด็กหญิงตอบ

        “ถ้าเช่นนั้นให้พี่เป็นคนเสนอราคาได้หรือเปล่า” ซากุระเอ่ยปาก พอจะรู้แล้วว่าอารินไม่สันทัดเรื่องการค้าขายไอเทม ขืนให้เด็กหญิงเป็นผู้เสนอราคาเองมันคงดีแน่ “ทางพี่จะขอรับซื้อกล่องสมบัติสีรุ้งในราคา 22 ล้านเหรียญทอง ซึ่งในความจริงมูลค่าของมันมีมากกว่านั้น ดังนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเปรียบจนเกินไป พี่จะตัดเย็บชุดในราคา 5 ล้านเหรียญทองให้ ถ้าต้องการชุดเสริมคุณสมบัติด้านไหนก็บอกมาได้เลย”

        เด็กหญิงหันไปมองอาคมกับราล์ฟเพื่อขอความเห็น แต่พอทั้งสองคนไม่พูดอะไรเธอก็บอกไปว่า “ตกลงค่ะ เรื่องชุดอารินชอบชุดสวยๆ กับชุดน่ารักๆ”

        การตกลงที่ง่ายเกินไปทำให้ซากุระรู้สึกว่าเหมือนเธอกำลังเอาเปรียบเด็ก ถ้าเป็นการเจรจากับคนอื่นเธอคงจะเน้นที่ผลประโยชน์ของตัวเองเป็นสำคัญอยู่แล้ว

        “เรื่องชุดทางพี่มั่นใจว่าสามารถออกแบบได้ดีกว่าที่มีขายตามร้าน ส่วนคุณสมบัติ...นั่นสินะ ในเมื่อเป็นนักเวทก็ต้องใช้ MP กับค่าพลังเวทมนตร์เป็นหลัก ถ้าเป็นแบบนั้นพี่พอจะตัดเย็บชุดที่เสริมคุณสมบัติทางด้านนั้นให้ได้”

        เมื่อไม่มีอะไรเพิ่มเติม ทั้งสองคนก็ตกลงและทำสัญญาซื้อขายกันก็เพื่อป้องกันไม่ให้มีการโกงกันเกิดขึ้น จากนั้นซากุระก็ถือโอกาสเป็นเจ้ามือเลี้ยงฉลองชัยชนะให้กับอาริน อาหารถูกสั่งมาเต็มโต๊ะ และทุกคนก็ได้พูดคุยกันเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น มีเพียงอัศวินศักดิ์สิทธิ์จ้องมองนักบวชเผ่าแมวด้วยสายตาอาฆาตอยู่ตลอดเวลา เวลาผ่านไปได้เกือบสองชั่วโมงพวกราล์ฟก็ขอตัวกลับที่พัก อารินบอกว่าจะกลับไปที่ร้านน้องเหมียวสี่ขาเพื่อผลิตน้ำยาล็อตใหม่ อาคมจึงตามกลับไปด้วย

 

        เจนภพออกวิ่งในตอนเช้าตามความเคยชิน ขากลับก็แวะตลาดเพื่อซื้อวัตถุดิบมาทำอาหาร ระหว่างทางก็เจอกับรถขายไข่ไก่ราคาถูก ตกแผงละ 90 บาทเท่านั้น จึงซื้อมาสองแผง พอกลับถึงบ้านก็เริ่มลงมือทำอาหารเช้าเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อย จนคุณแม่ตื่นแล้วจึงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและลงมาทานอาหารเช้าด้วยกัน

        “หือ...ซุปนี่อร่อยจัง ไม่น่าเชื่อว่าทำจากไข่เลย”

        “ก็แค่อยากลองอะไรหลายๆ อย่างนั่นแหละครับ”

        “แล้วฝีมือลูกพัฒนาไปถึงไหนแล้วล่ะ”

        “ก็พัฒนาขึ้นประมาณ 2 ขั้นน่ะครับ ปัญหาอยู่ที่ภพไม่เคยศึกษากระบวนท่าอย่างจริงจัง” เจนภพตอบ ตั้งแต่เด็กแล้วถึงจะฝึกการต่อสู้มาแต่มันก็แค่ท่าพื้นฐาน ส่วนเรื่องกระบวนท่านั้นอาศัยการจำและลอกเลียนแบบเท่านั้น

        “อย่าเอาแต่เล่นสิ แม่อยากสู้กับลูกจริงๆ นะ”

        “ขอโทษครับ”

        “แม่เห็นชื่อลูกอยู่บล็อก B ใช่ไหม คงได้เจอกันรอบชิงแน่นะ”

        “มีความเป็นไปได้ครับ บล็อก A ผมอาจจะได้เจอกับอาคมที่เป็นตัวเต็ง ถ้าชนะได้ก็เข้ารอบชิงชนะเลิศน่ะครับ”

        “ถ้าอย่างงั้นเอาเป็นว่าถ้าลูกชนะแม่ได้ แม่จะซื้อตู้อบขนมให้เลย จะราคาเท่าไหร่ก็ได้ไม่เกี่ยง” วิลาวรรณยื่นข้อเสนอให้ เจนภพอยากได้ตู้อบขนมมานานแล้วน่าจะใช้เป็นเหยื่อล่อได้ดีเลยล่ะ

        “แน่ใจนะครับที่พูดแบบนี้” เจนภพเผยยิ้มบาง “ถ้าอย่างนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเปรียบ หากภพแพ้คุณแม่หรือผ่านเข้าไปสู่รอบชิงชนะเลิศไม่ได้ ภพจะยอมทำตามสิ่งที่คุณแม่ต้องการอย่างหนึ่งดีไหมครับ”

        “ลูกพูดเองนะ ห้ามกลับคำทีหลังด้วย”

        “แน่นอนครับ”

        เมื่อข้อตกลงบรรลุผล วิลาวรรณก็แอบยิ้มอยู่คนเดียว แม้เจนภพจะถามถึงสาเหตุเธอก็บอกเพียงว่าไม่มีอะไร จนกระทั่งทานอาหารเช้าเสร็จ วิลาวรรณก็ไปนั่งดูโทรทัศน์พลางทานไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย

        “จริงสิ บอกลูกเอาไว้ก่อนเลยเดือนนี้แม่หาวันว่างได้แล้วนะ”

        “!?” เจนภพทำหน้าสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง และนึกขึ้นได้ว่าคุณแม่เคยพูดเรื่องวันว่างเอาไว้ด้วย แล้วพอดูปฏิทินก็ถามกลับว่า “ใช่วันหยุดหลังวันวิสาฯ หรือเปล่าครับ”

        ถ้าเป็นเดือนพฤษภาคม วันหยุดที่สามารถหยุดได้ก็มีแค่วันวิสาขบูชาเท่านั้น และมันก็เป็นวันพฤหัสบดีอีกด้วย

        “เกลียดลูกก็ตรงนี้แหละ กะว่าจะเซอร์ไพร์สสักหน่อย” คุณแม่บ่นอุบและพูดต่อว่า “แม่ขอลาหยุดวันศุกร์ก็จะหยุดรวมกัน 4 วัน เพราะฉะนั้นหน้าที่ของลูกคือการชวนเพื่อนที่ชื่ออาคมกับน้องสาวไปด้วย ค่าใช้จ่ายแม่ออกให้เอง”

        “ไม่รับปากหรอกนะครับว่าจะชวนได้น่ะ แต่จะพยายามครับ”

        “ต้องชวนให้ได้ล่ะ” คุณแม่ย้ำ

        “เข้าใจแล้วครับ” เจนภพรับปาก “แล้วบอกคุณยายหรือยังครับ เรื่องที่จะไปน่ะ”

        “ยังเลยจ๊ะ แต่อีกเดี๋ยวแม่จะโทรไปบอกให้จัดเตรียมห้องเอาไว้ให้  อ๊ะ ต้องจองตั๋วเครื่องบินด้วยสินะ จะให้ขับรถไปถึงเชียงใหม่เลยแม่คงไม่ไหว”

        แล้วเจนภพก็กลับมานั่งเปิดดูข่าวสารในเกม วิลาวรรณเองก็สนใจเหมือนกันบางครั้งเธอก็ถามเรื่องที่ยังไม่รู้ โดยเฉพาะเรื่องของไอเทมที่เธอบอกว่าได้มาจากการออกล่าเมื่อคืน ก็ได้เจนภพแนะนำวิธีปล่อยสินค้าให้ ซึ่งไอเทมไหนที่เห็นว่าน่าสนใจก็จะขอซื้อเก็บเอาไว้เอง แม้คนเป็นแม่บอกว่าจะให้ฟรีๆ แต่เจนภพก็ไม่คิดจะใช้ความเป็นแม่ลูกกันในเกมเด็ดขาด

        จากข่าวสารภายในเกมเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในเรื่องของระบบการต่อสู้ที่เปลี่ยนไป มีการนำอาติแฟกมาใช้ต่อสู้กันมากขึ้น เควสต์สุ่มค่าโชคเองก็ได้รับความนิยมจนถึงขั้นมีการขัดขวางการทำเควสต์กันเอง เพราะเควสต์แบบนี้มีจำนวนจำกัดในแต่ละวัน ซึ่งผลลัพธ์จะช่วยให้สามารถใช้อาติแฟกระดับสูงขึ้นได้ รวมไปถึงจำนวนการใช้ที่เพิ่มขึ้น มันทำให้ตัวเกมมีความท้าทายขึ้นเยอะ

        ท่าทางเราคงต้องเพิ่มค่าโชคสักหน่อยแล้วสิ

 

        เมื่อกลับเข้าเกมราล์ฟก็ตรวจสอบค่าสถานะของตัวเองและพรรคพวกทุกคน และพบว่ายังไม่มีใครออนไลน์กันเลยจึงฝากข้อความแจ้งเตือนเอาไว้ให้เพื่อเตรียมพร้อมในการประลอง ซึ่งก็คือการเก็บเลเวลให้ได้มากที่สุด พอปลดผนึกภูตทั้งสามและคิริออกมาแล้วก็มุ่งหน้าไปที่อาคารระบบเพื่อหาเควสต์เพิ่มค่าโชค แต่นับว่าเป็นความโชคร้ายที่จำนวนเควสต์พวกนั้นได้ถูกแย่งกันไปหมดแล้ว ราล์ฟยังไม่ยอมตัดใจ เขารู้ธรรมเนียมของการซื้อขายข้อมูลดีจึงถามพนักงานที่เป็น GM

        “ผมต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับผู้มอบเควสต์เพิ่มค่าโชคโดยไม่ผ่านระบบ”

        “คำถามนี้ราคา 5,000 เหรียญทองครับ”

        “จะแน่ใจได้ยังไงว่าข้อมูลที่ได้ไปนั้นคุ้มค่ากับจำนวนเงินที่จ่ายไป” ราล์ฟถาม ยังไงก็ไม่ไว้ใจเจ้าหน้าที่ GM พวกนี้อยู่ดี เพราะมีข่าวลือแว่วมาว่าโบนัสของพวก GM จะได้มาจากการรายได้ภายในเกม

        “เพราะข้อมูลที่ได้จากทางเรามีความแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ”

        “แน่นอนว่ามันต้องหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะข้อมูลเหล่านั้นคุณทราบในฐานะของการเป็น GM อยู่แล้ว แค่อยากจะรู้ว่ามันคุ้มกับเงินที่เสียไปหรือเปล่า”

        “คุ้มแน่นอนครับ” GM หนุ่มยืนยัน

        “เอาเป็นว่าผมเชื่อก็แล้วกัน” แล้วราล์ฟก็ส่งถุงเงินวางลงบนเคาท์เตอร์ GM หนุ่มรับไปสักพักก็มีหน้าต่างข้อความเด้งขึ้นมาให้กดยอมรับ

        “ในเกมนี้มี NPC อยู่เป็นจำนวนมาก บางคนก็ให้เควสต์ที่ไม่เกี่ยวข้อง ซึ่งข้อมูลที่คุณได้รับไปนั้นคือวิธีการสังเกตผู้มอบเควสต์เพิ่มค่าโชคให้ครับ”

        ราล์ฟอ่านข้อมูลนั้นอยู่พักหนึ่งก็พอจะเข้าใจวิธีการสังเกตคร่าวๆ แล้ว หลักๆ ก็คือการมองหา NPC ว่างงานที่ปล่อยตัวตามสบาย หรือพูดคุยกับพวกเขาซึ่งจะมีการกล่าวถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หรือมองหา NPC ที่มีท่าทางเดือดร้อนและขอความช่วยเหลือด่วน

        “แต่การจะค้นหา NPC เหล่านั้นมันก็ต้องใช้เวลาเอามากๆ เลยนะครับ แถมถ้ามีคนรับไปแล้วก็จะรับซ้ำไม่ได้อีก คงต้องรอรอบต่อไปเหมือนกัน” GM หนุ่มกล่าวยิ้มๆ

        ราล์ฟไม่สนใจเพราะยังไงเขาก็ได้เปรียบคนอื่นตรงที่มีภูตอยู่ถึงสามตน ถ้าอาศัยข้อได้เปรียบนี้การรับเควสต์เพิ่มค่าโชคก็ง่ายนิดเดียว หลังจากที่มอบหมายงานให้แล้วก็โอนเงินค่าใช้จ่ายที่จำเป็นไปด้วย สุริยันมองเงินในบัตรเงินสดของตัวเองและแอบหัวเราะเบาๆ ก็พอจะรู้แล้วว่าคิดจะทำอะไร แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะความคาดหวังในตัวสุริยันมันต่ำอยู่แล้ว

        โดยตลอดหนึ่งชั่วโมงที่แยกกันไปสำรวจ บนหน้าต่างเควสต์ของราล์ฟมีรายการเควสต์ที่พวกภูตไปรับมาปรากฏขึ้นอยู่เรื่อยๆ รับมาแล้วก็ต้องทำให้เสร็จหากไม่อยากให้ค่าคุณธรรมถูกหัก แผนที่ถูกกางออกและกำหนดตำแหน่งของสถานที่ทำเควสต์เอาไว้คร่าวๆ เป็นการวางแผนการเดินทาง

        ราล์ฟซื้อของใช้ที่จำเป็น รวมไปถึงอาหารทานเล่นที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการฟื้นฟูระยะสั้นมา ปรับเปลี่ยนอาวุธเสียใหม่ และมารวมตัวกันที่ลานน้ำพุ ความงดงามของภูตทั้งสามที่ให้ความรู้สึกแตกต่างกันออกไปทำให้พวกเธอกลายเป็นจุดสนใจ โดยเฉพาะการมีผู้ชายเดินเข้ามาทักทายแต่ก็ถูกสุริยันไล่ตะเพิดไปทันที จนเมื่อเห็นนักบวชเผ่าแมวเดินเข้าไปในกลุ่มนั้น บรรดาชายหนุ่มที่พลาดโอกาสทำความรู้จักก็เฝ้าดูรอจะหัวเราะเยาะใส่ แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดเพราะทันทีที่นักบวชเผ่าแมวพูดอะไรสักพัก สาวๆ ทั้งสามคนพร้อมกับจิ้งจอกขาวก็เดินตามไปด้วยทันที

        เควสต์ปราบปรามการรุกรานก็แค่การออกไปปราบมอนสเตอร์ที่อยู่ในเขตผาศิลาคู่ สถานที่ท่องเที่ยวภายในเกม มอนสเตอร์แถบนั้นก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรมากมายนัก แต่ก็มากพอที่จะฝึกการต่อสู้เป็นทีมได้ ถ้าดูจากความร่วมมือของสุริยันแล้วมันคงเป็นไปได้ยากที่จะสู้เป็นทีม

        ห่างจากจุดที่พักของพวกราล์ฟไปไม่ไกล มีการต่อสู้ของเพลเยอร์กลุ่มหนึ่ง ชายหนุ่มที่เป็นเสมือนหัวหน้าทีมนั้นสวมใส่ชุดเกราะที่ดูเทอะทะ ประหนึ่งอัศวินในยุคกลาง ชายหนุ่มอีกคนใช้กระบองยาวเป็นอาวุธ สวมใส่เกราะบางส่วนโดยเฉพาะแขนและขา หญิงสาวผู้ใช้กระบี่ลักษณะพิเศษในชุดผ้าไหมสีดำ นักเวทสาวกับเสือดาวหิมะ และนักบวชหญิงเผ่าจิ้งจอกกับกิ้งก่า

        พวกเขาล้วนแล้วแต่มีการประสานงานที่หาช่องว่างได้ยาก ชายหนุ่มในชุดเกราะมีพลังป้องกันสูงที่สุด เมื่อได้รับการสนับสนุนก็จะทำหน้าที่รับดาเมจแทนทุกคนและคอยดึงมอนสเตอร์มาที่ตัวเอง ชายหนุ่มผู้ใช้กระบองกับหญิงสาวผู้ใช้กระบี่มีหน้าที่สกัดการโจมตีที่รุนแรงและคอยตัดกำลังพวกมอนสเตอร์ นักเวทสาวมีพลังโจมตีรุนแรงเป็นตัวทำดาเมจ ส่วนสัตว์เลี้ยงอสูรทั้งสองตัวก็ทำหน้าที่คุ้มกันนักเวทและนักบวช 

        “เยี่ยมมาก ถ้าพวกเราทำได้แบบนี้การแข่งขันรอบแรกคงผ่านได้สบาย” นักดาบหนุ่มเอ่ยปากชมลูกทีมของตัวเอง และหันไปพูดกับนักบวชเผ่าจิ้งจอก “ลาเวนเดอร์ยังต้องปรับเรื่องจังหวะการใช้ทักษะสนับสนุนสักหน่อยนะ”

        “เข้าใจแล้วค่ะพี่ไรอัน แต่ดีเลย์มันเยอะเอาเรื่องเลยนะคะเนี่ย”

        “ข้อจำกัดน่ะสิ” หญิงสาวผู้มีใบหน้าเรียบเฉยบอก

        “พี่ลิลลี่ละก็ อธิบายแค่นั้นหนูจะไปเข้าใจไหมละคะ”

        “ก็ง่ายๆ ในการต่อสู้เป็นทีมจะต้องดูสถานการณ์และเลือกสนับสนุนให้ถูกคน นักบวชเลยกลายเป็นอาชีพที่ขาดไม่ได้ในการออกล่าเป็นกลุ่มน่ะ” หนุ่มจอมทะเล้นอธิบายให้ฟังแทน

        “ปัญหาอยู่ที่การร่ายเวทมนตร์ของหงส์ใช้เวลา 12 วินาที กลายเป็นช่องว่างไปเลย” ไรอันพูด

        “ฉันใส่แหวนลดระยะเวลาร่ายเวทมนตร์แล้วนะ ลดไปตั้ง 3 วินาที”

        “ความแม่นยำของเวทมนตร์ใหญ่ๆ มักลดลงด้วยนะ”

        “เงียบเถอะคุโระ เรื่องแค่นี้ฉันรู้หรอกน่า” หงส์บอก แล้วหันไปมองดูการต่อสู้ของเพลเยอร์กลุ่มอื่นๆ บ้าง ตั้งใจจะว่าจะจดจำเทคนิคเพื่อมาปรับใช้กับตัวเอง “ถ้าพวกเราเลเวลมากขึ้นการประสานงานกันจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นไหมนะ”

        “ไม่” ลิลลี่ตอบโดยไม่ลังเล เช่นเดียวกันกับสองหนุ่มที่มองหน้ากันแล้วไหวไหล่เบาๆ

        “แต่มันก็น่าจะช่วยได้บ้างแหละน่า” หงส์ไม่ยอมแพ้

        “ตอนเลเวลเพิ่มมีอะไรเพิ่มมาบ้างล่ะ” ลิลลี่ถาม เล่นเอาคนไม่ยอมแพ้ถึงกับเถียงอะไรไม่ออก ในเมื่อคำถามนั้นมันอธิบายทุกอย่างหมด

        “เอาล่ะๆ อีกสักพักเราค่อยไปฝึกซ้อมกันต่อ ตอนนี้พักผ่อนกันก่อนเถอะ” ไรอันบอกพร้อมกับแจกน้ำยาลดความเหนื่อยล้าให้ทุกคน “ลาเวนเดอร์เองก็ลองดูเทคนิคการสนับสนุนของนักบวชจากคนอื่นๆ ก็แล้วกัน มันน่าจะช่วยได้บ้างนั่นแหละ”

        “แต่นักบวชคนนั้นเก่งมากเลยนะ” ลาเวนเดอร์มองดูมาได้สักพักแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่พวกเธอจะสู้กันนักบวชคนนั้นก็ยังสนับสนุนอยู่เลย จนถึงตอนนี้เธอได้พักแล้วพวกเขาก็ยังคงต่อสู้กันอยู่

        “น่าจะสู้ก่อนพวกเราอีกนะ ยังไม่เสร็จอีกหรือไงเนี่ย” หงส์ยิ้มกริ่ม เข้าใจว่าพวกเธอมีฝีมือเหนือกว่า แต่ลิลลี่กลับทำลายความมั่นใจลงด้วยคำพูดที่ว่า

        “สู้โดยไม่หยุดพักต่างหาก”

        คุโระหยิบเอากล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องดู และเห็นซากของมอนสเตอร์ที่กองอยู่หลายสิบตัว มันใช้ยืนยันได้อย่างดีเลยว่าพวกนี้ต่อสู้มาโดยไม่หยุดพักตลอด

        “จริงด้วย ฝูงหนึ่งมีประมาณสิบแปดตัว แต่ตรงนั้นมีศพมากกว่าห้าสิบตัวแสดงว่าสู้มาได้พักใหญ่เลยนะนั่น แถมนักบวชคนนั้นยังสนับสนุนได้รวดสุดๆ ฮีลแรงพอๆ กับลาเวนเดอร์เลยด้วย”

        สักพักก็มีการใช้เวทมนตร์มังกรวารีกับเปลวเพลิงลูกใหญ่จากจิ้งจอกขาว แถมยังมีการใช้เวทมนตร์ธาตุแสงอยู่อีก ทำเอากลุ่มไรอันรู้สึกได้ถึงความแตกต่าง ไหนจะเรื่องการประสานงานที่มีนักบวชเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหว ปกป้องจุดบอดให้กันและกันโดยมีตัวชนเป็นสาวผมแดงที่เคลื่อนไหวได้เร็วกว่า แต่เมื่อลองสังเกตดูดีๆ แล้ว เขากลับรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตายังไงก็ไม่รู้

        โดยเฉพาะจิ้งจอกขาวกับหญิงสาวผู้ใช้เวทมนตร์มังกรวารี

        “ฉันว่าฉันรู้จักคนพวกนั้นนะ” ไรอันบอก

        คุโระลดกล้องส่องทางไกลลงแล้วส่งให้พร้อมกับพูดว่า “ไม่ใช่แค่นายหรอก พวกเรารู้จักดีเลยล่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #11650 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 13:06
    โลกกลมจริงๆ
    #11650
    0
  2. #11567 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 16:19
    โดดเด่นขนาดนั้น ไม่น่าจะไม่ได้อยู่แล้ว อิ อิ
    #11567
    0
  3. #11563 DarkSaylai (@meloly) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 13:17
    อัศวินศักดิ์สิทธิ์ นายตกหลถมรักราล์ฟเหรอ ราล์ฟมีเจ้าของแล้วนะ 555555555
    #11563
    0
  4. #11505 MarsWell (@spit) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 21:37
    อ่าว เจอญาติ
    #11505
    0
  5. #11468 glom-mon (@ku-ru) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 20:21
    ลืมกลุ่มนี้ไปเลย ต้องตามอ่านตามคอมเม้นท์ ^^
    #11468
    0
  6. #11466 สูรย์ (@chamoisee) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 19:21
    คนอ่านก็ลืมชื่อเหมือนกัน -*- // ขุ่นแม่วางแผนพาลูกสะใภ้ไปเที่ยว ทำแต้มให้ดีนะอาคม!!!
    #11466
    0
  7. #11465 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 18:59
    ราล์ฟจะได้ฉะฝีปากกับหงส์อีกแล้วสินะ
    #11465
    0
  8. #11464 บุรุษเที่ยงคืน (@midnightviii) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 17:36
    อิอิ
    #11464
    0
  9. #11463 -pat- (@ploy11124) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 17:16
    คุ้นชื่อได้นะ แต่จำไม่ค่อยจะได้ว่าโผล่ตอนไหน
    #11463
    0
  10. #11462 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 16:46
    ฉันก็..คุ้นๆชื่อพวกแกเหมือนกัน
    #11462
    0
  11. #11461 ไoกาก เo้ย (@--loli-bear--) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 16:15
    ขอบคุณครับ. ต่อไวๆนะ
    #11461
    0
  12. #11460 Feel Free (@wasant) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 16:08
    ตั้งแต่ได้เห็นรูปที่ไรท์เอามาลงตอนที่อาคมกับราร์ฟประลองกัน รู้สึกเวลาอ่านฉากการคุยกันของสองคนนี้แล้วมันคันๆที่หัวใจแฮะ อิอิ
    #11460
    0
  13. #11459 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 16:07
    คุ้นๆๆกลุ่มนี้จังเลย
    #11459
    0
  14. #11458 Bam Ma (@bam16122545) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 15:54
    กลุ่มนี้... เออออ กลุ่มไรหว่า?
    #11458
    0
  15. #11457 โอมมณี (@akkabong) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 15:25
    แต่ชั้นลืมไปแล้ว ใครหว่า
    #11457
    0
  16. #11456 Pst Moss (@mortnort) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 14:57
    กลุ่มตอนแรกแน่ๆ
    #11456
    0
  17. #11455 BzIQ (@bziq) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 14:55
    55555 เจอกันอีกแล้ว เพื่อนเก่า
    #11455
    0
  18. #11454 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 14:29
    ลืมล่ะ กลุ่มไหนหว่า แต่ตอนนี้อยากให้เจ้าราล์ฟจัดหนักเจ้าอัศวินงี่เง่านี่จัง
    #11454
    0
  19. #11453 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 14:25
    ขอบคุณมาก
    #11453
    0
  20. #11452 ดวงดาวแห่งแสง (@paparda) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 14:02
    บทสำรองมานี่คงมีเรื้องให้วุ่นวายสินะ! !
    #11452
    0
  21. #11451 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 13:28
    เพื่อตู้อบขนม ราฟต้องเอาจริงซะแล้ว
    #11451
    0
  22. #11450 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 13:01
    งานนี้มีตู้อวขนมเป็นตัวล่อ
    #11450
    0
  23. #11449 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 12:47
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl
     

       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl


       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl 

     

      
    #11449
    0
  24. #11448 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 12:46
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl
     

       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl


       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl 

     

      
    #11448
    0
  25. #11446 JJdesign Kittipong (@zonomono) (จากตอนที่ 292)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 12:37
    พวกทีีรวมกลุ่มเควส ในช่วงต้นๆ ไงครับ ที่ ราฟ ที่เป็นหมู่บ้านผลิตสมุนไพร แต่มาแพทใหม่โดนลบออกไปแล้ว แถมยังไปเจอกันในดันเจี้ยน งูน้ำอีกด้วย
    #11446
    0