[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,009 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,280

    Overall
    1,474,009

ตอนที่ 231 : บทที่ 70 สองสาวในผลึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    7 ธ.ค. 57

บทที่ 70 สองสาวในผลึก

 

        หากว่าภาพนั่นเป็นคำตอบจริงๆ ราล์ฟก็รู้คำตอบของปริศนานั่นแล้ว คำตอบของข้อความทั้งสามส่วนที่ต้องเติมลงไป ตอนนี้เขาขอแต่ให้ตนเองมีอากาศเพียงพอที่จะลงไปเลื่อนแท่นอักษรเพื่อตอบปริศนานั้น โชคดีที่ได้ไซเรนช่วยหมุนเวียนอากาศภายในให้ เด็กหนุ่มพยายามออกคำสั่งอยู่หลายครั้งให้ขยับร่างกายแต่มันก็เหมือนจะเปล่าประโยชน์

        ไม่ใช่แก้ที่จิตใต้สำนึกอย่างนั้นเหรอ

        คำพูดหนึ่งดังขึ้นมาในหัว มันเป็นคำพูดของเด็กตกปลาที่ราล์ฟคิดว่ามีเหตุผลมาก จิตใต้สำนึกของคนเราเป็นอะไรที่ควบคุมได้ยาก หากกลัวสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วย่อมเกิดบาดแผลทางจิตใจ กระทั่งในเกมคนเราก็ไม่สามารถควบคุมสิ่งนั้นได้

        ราล์ฟรวบรวมสมาธิของตัวเองเพื่อละทิ้งความกลัวในจิตใจ คิดเพียงแค่ว่าเขากำลังอยู่ในภาพลวงตา แม้ว่าจะอยู่ในน้ำแต่มันก็เป็นเพียงแค่การโปรแกรม ความรู้สึกเย็นและเปียกแฉะก็เป็นการออกแบบของระบบแทบทั้งสิ้น และมันได้ผลถึงจะยังไม่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระเพราะว่ายน้ำไม่เป็นก็ตาม แต่ก็พอจะขยับร่างกายได้บ้างแล้ว ทว่าเวลามีอยู่ไม่มากเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงสะเทือนในน้ำพร้อมกับพื้นที่เลื่อนเปิดออก ก่อนที่จะมีมอนสเตอร์จำนวนหนึ่งแหวกว่ายออกมา

        เพลเยอร์พบ ซีดราก้อน คลาสทหาร เลเวล 600 จำนวน 10 ตัว

        คิดแล้วไม่มีผิด กับดักนี้มีไว้เพื่อสังหารโดยเฉพาะ ไม่มีใครสามารถหายใจในน้ำได้นานพอที่จะจัดการกับมอนสเตอร์และไปแก้ปริศนาที่ยากแบบนั้นได้แน่

        ราล์ฟผลักไซเรนออกแล้วส่งสัญญาณบอกให้พาลงไปด้านล่างที่แท่นปริศนา และส่งสัญญาณบอกให้เธอจัดการหลอกล่อมอนสเตอร์พวกนั้นด้วย ไซเรนก็รีบทำตามทันทีเนื่องจากการอยู่ในน้ำของมนุษย์มีอยู่จำกัด เมื่อพามาถึงแล้วเงือกสาวก็รีบว่ายเข้าไปขว้างมอนสเตอร์พวกนั้นและหยิบฮาร์ปออกมา

        โอ้...สายน้ำ ณ บัดนี้ข้าขอบัญชา ด้วยพันธะสัญญาแห่งเผ่าพันธุ์ เปลี่ยนแปลงลักษณ์เป็นศรหมื่นพัน จงทิ่มแทงศัตรู

       ศรน้ำที่สร้างขึ้นมานั้นพุ่งเข้าโจมตีพวกมอนสเตอร์พวกนั้น อย่างมากก็ทำได้แค่ถ่วงเวลาเพราะเธอมีพลังโจมตีที่น้อยมาก เงือกสาวร้องเพลงใหม่เพื่อสร้างกระแสน้ำขึ้นมาเป็นเกราะคุ้มกันภัย อย่างน้อยๆ ก็พอจะถ่วงเวลาได้สักยี่สิบวินาที เพื่อให้เด็กหนุ่มเผ่าแมวสามารถแก้ปริศนาได้ทัน

        ซึ่งในขณะนั้นเองราล์ฟก็กำลังมองดูแผ่นปริศนาและแท่นอักษรทั้งหมด เขาจะต้องหาคำตอบที่ถูกต้องของแต่ละส่วนข้อความ ซึ่งมีเพียงแค่ห้าตัวอักษรเท่านั้น สมัยนั้นแต่ละเผ่าจะมีการเรียกชื่อที่เป็นทางการอยู่ก็คือ แองเจิ้ล (Angle) เดวิล (Devil) และ ฮิวแมน (Human) แต่ปัญหาก็คือมีหลายช่วงที่เรียกเผ่าปีศาจว่า เดมอน (Demon) ราล์ฟจึงต้องคิดย้อนกลับไปไกลมากเพื่อหาว่าเขาควรจะใช้คำว่าอะไรกันแน่

        ทว่าเวลามันก็มีอยู่ไม่มากเขาจึงต้องตัดสินใจเดาสุ่มข้อความโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นคำตอบที่ถูกต้องหรือไม่ ภาพการขยับแท่นอักษรปรากฏขึ้นในหัวของเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มใช้ประโยชน์จากกลไกการขยับแท่นอักษร มีหลายครั้งที่เขาขยับตัวที่ไม่เกี่ยวข้องเพื่อควบคุมทิศทางที่ถูกต้องของแท่นอักษรที่ต้องใช้ ใบหน้าของราล์ฟเริ่มแดงก่ำเพราะขาดอากาศแล้ว แต่เขาจำเป็นจะต้องขยับอยู่อีกหลายตัว ซึ่งมันคงไม่ทันแน่

        ไม่ไหวแล้ว อากาศกำลังหมด

        แม้จะคิดแบบนั้นแต่มือของเขาก็ยังคงขยับแท่นอักษรต่อไป เขาจำตำแหน่งของแต่ละแท่นได้หมดแล้ว ตอนนี้ข้อความที่ว่างไว้เริ่มถูกเติมเต็มเหลืออีกเพียงแค่ไม่กี่ตัวอักษรเท่านั้นปริศนานี้ก็จะจบลง จนกระทั่งในที่สุดความพยายามก็เป็นผลเมื่อตัวอักษรเผ่ามารตัวสุดท้ายขยับเข้าล็อกของมัน ซึ่งตัวข้อความที่ราล์ฟเลือกก็คือคำว่า เดมอน มันเป็นคำที่ไม่มีเขียนเอาไว้ในบันทึกที่ถูกจารึกโดยมนุษย์

        ทันทีที่คำตอบถูกเติมเต็มแท่นตัวอักษรนั้นก็ถูกสูบลงไปก่อนที่แท่นตัวอักษรทั้งหมดบนกระดาษจะขยับไปมาตามกลไกการทำงานครั้งสุดท้ายของมัน ราล์ฟรู้สึกอึดอัดและอยากจะให้มันจบลงเสียที แต่ถึงกระนั้นสีหน้าของเขายังคงนิ่งเฉย ไม่ได้แสดงออกถึงความทรมานที่ขาดอากาศหายใจเลยด้วยซ้ำ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ HP ของเขากำลังลดฮวบลงเร็วมาก เหมือนกับว่าเป็นพลังชีวิตสุดท้ายของเขาแล้ว

        แต่ในตอนนั้นเองที่กระดานแผ่นที่ค่อยๆ ยกตัวสูงขึ้นอีก แท่นที่เคยเป็นบันไดก็แยกตัวออกและเริ่มสูบน้ำในห้องออก ราล์ฟใช้สติ๊กกี้ กัมม์ไปยึดจับไซเรนและเพดานเอาไว้ เนื่องจากแรงสูบของน้ำมันแรงมากจนเกรงว่าอาจจะเป็นอันตราย เมื่อศีรษะโผล่พ้นจากผิวน้ำก็รีบหายใจเอาอากาศเข้าไปให้เต็มที่ เด็กหนุ่มหอบหายใจหน้าซีดเล็กน้อย มองดู HP ที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่พันหน่วย หากช้ากว่านี้สักสิบวินาทีเขาคงได้ตายแน่ๆ

        “สำเร็จไหม” ไซเรนถาม

        “คิดว่านะ”

        แรงสูบนั้นมหาศาลมากขนาดซีดราก้อนที่ว่าแน่ยังไม่สามารถหนีได้ ระดับของน้ำลดลงเร็วมากจนกระทั่งสูบน้ำเกือบแห้งแท่นนั่นก็ปิดตัวลง เด็กหนุ่มสลายสติ๊กกี้ กัมม์ออกทิ้งตัวลงมาอย่างแผ่วเบา ร่างกายรู้สึกเหมือนไม่ค่อยมีแรงเพราะต้องเคลื่อนไหวอยู่ในน้ำเป็นเวลานานพอดู เด็กหนุ่มสำรวจดูรอบๆ อีกครั้งเพื่อดูว่ามีอะไรอีกบ้างก็ไม่พบอะไรอีกนอกเสียจากแท่นที่ตั้งอยู่กลางห้องแยกตัวออกมาอีกครั้ง และเผยให้เห็นสิ่งที่หลับใหลอยู่ภายใน

        กำไลที่มีลักษณะคล้ายกับปลอกแขนสองอันลอยอยู่ตรงหน้า ราวกับเชื้อเชิญให้ผู้ที่พบเห็นหยิบมันไปสวมใส่ แน่นอนว่าราล์ฟยังไม่ประมาทเนื่องจากเจอกับกับดักมามากมาย จึงใช้ดาบค่อยๆ ยื่นไปแตะมัน ผลก็คือดาบนั้นระเบิดออกแทบจะในทันที แสดงว่ายังมีการป้องกันเอาไว้อีกชั้นเพื่อไม่ให้ใครหยิบไปโดยง่าย เด็กหนุ่มใช้ทักษะตรวจสอบของตัวเองกับไอเทมชิ้นนั้น นอกจากชื่อของมันแล้วข้อมูลทั้งหมดเป็นความลับ

        “ปลอกแขนกำไลสุริยัน ปลอกแขนกำไลจันทรา น่าสนุกดีนี่นา ถึงขนาดสร้างอุปสรรคที่จะไม่ให้ใครเอามันไปได้ แสดงว่าจะต้องเป็นไอเทมที่คัดเลือกบุคคลที่เหมาะสมเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว” ราล์ฟเผยยิ้ม นึกขำที่ทางผู้ผลิตเกมนี้ประกาศออกมาว่าไม่มีการใช้เส้นหรือโกงเด็ดขาด แต่กลับมีการวางตัวบุคลากรเพื่อให้ได้รับไอเทมชิ้นนี้เอาไว้ล่วงหน้า การวางปริศนาที่ยากเกินกว่าจะทำได้นั้นเป็นหลักฐานอย่างดี

        “แล้วนายจะทำอย่างไร”

        “ไม่น่าถาม ถ้าสิ่งนี้มันคือความวุ่นวายที่อาจจะเกิดขึ้นตามมา ฉันก็คงต้องขอมันไปเป็นของของฉันก็แล้วกัน” ราล์ฟพูดพร้อมกับรักษาร่างกายของตัวเองให้พร้อม หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันจะได้ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต

        จากนั้นก็มาวิเคราะห์สิ่งที่อยู่ตรงหน้า เพราะไม่มีเบาะแสจึงไม่รู้ว่าจะหาทางนำไอเทมชิ้นนั้นออกมาได้อย่างไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอย่างไรจึงจะปลดกลไกกับดักที่มองไม่เห็นนี่ได้ เห็นทีคงมีแต่จะต้องยอมแพ้และถอดใจเท่านั้น น่าเสียดายที่ไม่ใช่วิธีของเด็กหนุ่มที่ชื่อราล์ฟ

        เด็กหนุ่มเผยยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “อย่างนี้นี่เอง เข้าใจซ่อนความลับเสียจริงเลยนะ เพราะคงไม่มีใครนึกถึงหรอกว่าการยับยั้งกลไกการทำงานของมันจะใช้วิธีที่คล้ายกันกับตอนเข้ามา”

        ราล์ฟมองไปยังรอบๆ แท่นปริศนาที่มีร่องน้ำไหลวนอยู่ เขาทดลองเทน้ำยาเลือดลงไปแต่ก็ไม่ได้ผลเพราะสีของน้ำมันกลับเป็นสีเดิม รู้แบบนั้นก็ส่ายหน้าเบาๆ หยิบมีดออกมากรีดมือตัวเองและปล่อยให้เลือดหยดลงไป และทันทีที่เลือดของเด็กหนุ่มสัมผัสกับผิวน้ำ มันก็เปล่งแสงสีแดงออกมาก่อนที่จะลุกลามขึ้นไปบริเวณแท่นครั้งหนึ่ง จากนั้นเขาก็ลองเอื้อมมือไปคว้าของทั้งสองสิ่งมา

        เพลเยอร์ทำพันธะสัญญากับปลอกแขนกำไลสุริยันและปลอกแขนกำไลจันทรา

        “เป็นการออกแบบระบบที่ประหลาดมากจริงๆ” ราล์ฟพูด แล้วสวมปลอกแขนกำไลสุริยันและปลอกแขนกำไลจันทราทันที สภาพของมันก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่ แถมเมื่อใส่แล้วค่าสถานะทั้งหมดก็เพิ่มขึ้น เห็นได้จาก HP ที่เพิ่มขึ้นมาเกือบหนึ่งหมื่นจุด

        “เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

        “ยัง” เขาตอบ “เรายังเหลือที่จะต้องไปอีกหนึ่งที่”

        จากนั้นราล์ฟก็เดินไปอยู่หน้ารูปสลักของอิสตรี จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างสัมผัสกับผนังนั่นจนทำให้กลไกบางอย่างทำงานอีกครั้ง เล่นเอาราล์ฟแทบจะหงุดหงิดกับโบราณสถานที่เต็มไปด้วยกลไกแบบนี้เสียจริงๆ แสดงว่าคนที่ออกแบบนี้คงจะว่างมากถึงขนาดออกแบบระบบกลไกที่ดูซับซ้อนแบบนี้เพียงเพื่อป้องกันสิ่งที่หลับใหลอยู่ที่นี่เท่านั้น

        ทันทีที่ประตูเลื่อนเปิดออกก็พบกับห้องที่มีเปลวไฟถูกจุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ พวกเขาเดินไปตามเส้นทางที่มีเอาไว้ให้พร้อมกับระวังตัวอยู่ตลอดเวลาเผื่อจะยังมีกับดักหลงเหลืออยู่ จนในที่สุดก็มาถึงห้องที่หรูหรามาก ผลึกแก้วขนาดใหญ่ที่ปรากฏร่างของหญิงสาวของคนอยู่ภายใน พวกเธอสวมเสื้อผ้าแบบเดียวกันกับรูปบนฝาผนัง

        จารึกนี้ส่งมอบแด่ผู้มีวาสนา หากปรารถนาโลกที่ไร้ซึ่งสงครามจงปล่อยให้นางหลับใหลต่อไป ความผิดที่พวกเราเป็นผู้ก่อจักต้องหลับใหลเพื่อควบคุมสมดุลต่อไป โปรดพิจารณาให้ถี่ถ้วน

        เหมือนมันจะเป็นคำเตือนที่ราล์ฟไม่สนใจสักนิด เขาคิดเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือ ทั้งสองคนที่ถูกผนึกอยู่ที่นี่เป็นเหมือนสถานการณ์จำเป็นบางอย่างในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แต่ก็อีกนั่นแหละ ปัญหานี้มันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องใส่ใจตราบใดก็ตามที่สามารถใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้เท่านั้น

        เด็กหนุ่มมองอยู่สิ่งที่เชื่อมต่อทั้งสอง นั่นคือเวทมนตร์ประเภทผนึกที่จะต้องใช้เลือดและพลังเวทมนตร์ในการคลายผนึกให้พวกเธอ นักบวชเผ่าแมวไม่รอช้าใช้มีดกรีดมือตัวเองอีกครั้งแล้วนำไปใส่ในตำแหน่งที่มันต้องการจนเต็ม จากนั้นก็วางมือลงและค่อยๆ ควบคุมกระแสพลังเวทมนตร์ให้ไหลไปตามท่อที่เชื่อมต่อนั่น ทว่าในตอนนั้นเองราล์ฟถึงกับต้องสะดุ้งและตกใจมากที่รู้สึกเหมือนกับถูกอะไรบางอย่างสูบพลังเวทไปเยอะมาก ทั้งที่อุตส่าห์ควบคุมแล้วแท้ๆ ตามมาด้วยเลือดที่ค่อยๆ เหือดแห้งลงไปสร้างความแปลกใจไม่น้อย

        “เหมือนจะคิดไปเอง” แล้วราล์ฟก็ลองอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งในตอนนั้นผลก็เหมือนเมื่อสักครู่นี้ เพียงแต่คราวนี้มันสูบแรงกว่าเดิมอีก นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ

        ราล์ฟหยิบน้ำยารักษาพลังเวทขึ้นมาดื่มได้เพียงนิดหน่อยเพื่อฟื้นฟูพลังที่หายไปให้กลับคืนมา แต่เพราะความไม่ระวังทำให้ขวดมันกระแทกกับแท่นนั่นจนแตก แล้วในตอนนั้นเองที่ราล์ฟมองเห็นว่ามีอะไรบางอย่างกำลังค่อยๆ สูบน้ำยาฟื้นพลังเวทลงไป เห็นได้จากทิศทางที่แน่นอน เมื่อไล่มองตามไปก็พบว่ามันมีรูบางอย่างซึ่งน่าจะมีตัวอะไรลงไปติดอยู่ในนั้นแน่ๆ

        “คิดจะทำอะไรน่ะ”

        “มันติดอะไรสักอย่าง สิ่งที่อยู่ในนี้มันขัดขวางไม่ให้คลายผนึกได้” แล้วก็ค่อยๆ ล้วงมือเข้าไปช้าๆ แต่ทันใดนั้นเองก็รู้สึกเจ็บนิดหน่อยคล้ายกับถูกอะไรบางอย่างกัด ตามมาด้วย HP ที่ลดลงเร็วมาก เพียงหนึ่งวินาทีก็ลดไปมากถึงหนึ่งพันจุด ทำให้ต้องรีบดึงมันออกมาโดยด่วน

        สิ่งที่พบก็คือสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าแขน ตัวอ้วนกลม ส่วนที่เป็นปากเต็มไปด้วยฟันเล็กๆ นับร้อยซี่ ร่างกายเป็นมันแผล็บเห็นแล้วชวนให้รู้สึกขยะแขยงมาก

        เพลเยอร์พบ ปลิงจอมเขมือบ [บอส] คลาสชาวบ้าน เลเวล 100

        “ปลิง? เจ้านี่ร้ายใช่เล่น” เด็กหนุ่มดึงมันออกมาจากมือของตนเองแล้วโยนทิ้ง แต่มันยังไม่ยอมหยุดแค่นั้น ทันทีที่มันตกลงถึงพื้นก็รีบคลานเข้าไปหาคนที่อยู่ใกล้ที่สุด ถึงจะคลาสชาวบ้านแต่ก็เป็นถึงบอส ราล์ฟหยิบขวดน้ำยาขึ้นมาแล้วโยนออกไป ก็เห็นว่ามันคลานเข้าไปสูบน้ำยานั่นแทบจะในทันทีโดยไม่พุ่งเข้ามาโจมตีอีก

        “น่าสนใจ”

        คำว่า น่าสนใจ ของเด็กหนุ่ม กลับทำให้เงือกสาวรู้สึกได้ถึงความสยองแปลกๆ เขามักจะพูดแบบนี้เวลาเจอสิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวเองในอนาคตได้ และยิ่งมันเป็นมอนสเตอร์ด้วยแล้ว แสดงว่าสิ่งที่จะทำต่อไปนี้ก็คือ...

        “ฉันจะกำราบมัน”

        จากนั้นราล์ฟก็หยิบเอาน้ำยาทั้งหมดที่มีออกมาวางไว้ ปลิงจอมเขมือบไม่รู้เรื่องอะไร สนแค่ว่าตอนนี้มันมีของให้สูบเยอะแยะ จึงวิ่งเข้าไปหาขวดน้ำยาพวกนั้นแล้วสูบทั้งหมดแทบจะในชั่วพริบตา มันเป็นการกำราบมอนสเตอร์ที่ใช้งบค่อนข้างเยอะเอาการ แต่เมื่อเทียบกับความสามารถแล้วยังถือว่าเป็นราคาที่ถูกมาก จนกระทั่งตอนนี้ตัวมันอ้วนกลมและขยับไม่ไหวแล้วเขาก็ได้ยินเสียงระบบดังขึ้นว่า

        เพลเยอร์กำราบ ปลิงจอมเขมือบ [บอส] สำเร็จ ได้รับปลิงจอมเขมือบ คลาสชาวบ้าน เลเวล 100 เป็นสัตว์เลี้ยง กรุณาตั้งชื่อ

       “ลิช (Leech)

        ราล์ฟหยิบแหวนผนึกสัตว์เลี้ยงขึ้นมาสวมแล้วผนึกเจ้าจอมเขมือบลงแหวน จากนั้นก็ไปจัดการหน้าที่ของตัวเองต่อ มันรู้สึกแย่ที่ต้องมากรีดมือเรียกเลือดของตัวเองหลายครั้งมากในวันนี้ แต่ก็จำเป็นต้องทำเพื่อให้มันจบๆ ไป เมื่อทุกอย่างทำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เหลือแค่รอให้ผลึกที่กักขังทั้งสองคนเอาไว้หายไปเท่านั้น ซึ่งมันก็กินเวลานานเกือบสามนาทีเลยทีเดียว ร่างของทั้งสองคนก็ร่วงลงมา ยังดีที่ราล์ฟกับไซเรนแยกกันไปช่วยประคองเอาไว้ให้ลงมานั่งอยู่ข้างล่าง

        “พวกนางยังเด็กอยู่เลย” เงือกสาวพูด เมื่อได้เห็นทั้งสองคนในระยะใกล้ๆ ขนาดนี้ ดูๆ ไปก็มีอายุใกล้เคียงกับราล์ฟมากจริงๆ

        “แล้วยังไง ถ้ามีประโยชน์จะเด็กกว่านี้ฉันก็ไม่สนใจหรอกนะ” ราล์ฟตอบนิ่งๆ

        “เราก็แค่พูดเท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับวัยของพวกนาง” ไซเรนแก้ไขความเข้าใจผิดให้ แต่เมื่อสบตากับเด็กหนุ่มเธอก็มีท่าทางแปลกๆ หัวใจที่เต้นโครมเบาๆ เธอลืมไปได้ยังไงนะว่าก่อนหน้านี้เธอไปทำเรื่องแบบนั้นกับเด็กหนุ่ม

        ในที่สุดทั้งสองคนก็เริ่มมีปฏิกิริยา คนแรกที่ตอบสนองนั้นคือหญิงสาวผมแดงที่ผุดลุกขึ้นมาแล้วเหวี่ยงเท้าเตะใส่เด็กหนุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุด แต่เขาคนนั้นสามารถรับเอาไว้ได้

        “พวกเจ้าเป็นใคร เหตุใดถึงปลดปล่อยข้ากับน้องสาวข้า” สาวผมแดงถามเสียงดุ มองไปยังหญิงสาวอีกคนที่ใบหน้าคล้ายถึงกับเธอแต่มีผมสีดำและอยู่ในชุดสีขาว

        “แล้วที่นี่มันสถานที่ใดกัน”

        “ท่าทางเธอคงจะเป็นคนประเภทหัวรุนแรงสินะ เอาเถอะ ถ้าอยากรู้ฉันจะตอบให้ก็ได้ คำถามแรกฉันคือคนที่ปลดปล่อยพวกเธอตามที่เธอน่าจะรู้ คำถามที่สองฉันต้องการพลังของพวกเธอทั้งคู่ และคำถามที่สาม โบราณสถานในป่าวงกต” ราล์ฟตอบนิ่งๆ

        “เจ้ามนุษย์นี่ช่างบังอาจ เจ้าไม่มีสิทธิ์ใช้อำนาจของพวกข้าสองพี่น้องได้” สาวผมแดงพุ่งเข้าไปโจมตีเด็กหนุ่ม น่าเสียดายที่เธอไม่มีอาวุธคู่มือจึงต้องใช้มือเปล่า แต่เด็กหนุ่มเดินเข้ามาหาและก้มหลบแทบจะในทันที ก่อนจะจับร่างของเธอเหวี่ยงลงพื้นโดยไม่ได้รู้สึกรู้สาใดๆ กับการกระทำต่อเพศตรงข้าม

        “เธอไม่มีทางทำอะไรฉันได้หรอก เหตุผลก็เพราะนี่อย่างไงล่ะ” ราล์ฟแสดงปลอกแขนกำไลสุริยันและปลอกแขนกำไลจันทรา ซึ่งมันเห็นหลักฐานที่แสดงถึงการทำพันธะสัญญาชั่วคราวเอาไว้ ดังนั้นต่อให้มีพลังมากแค่ไหนก็ฆ่าเจ้านายของตัวเองไม่ได้เด็ดขาด

        เป็นการใช้ช่องว่างของระบบในการป้องกันตัวเอง

        “เจ้ามันชั่วร้าย”

        “ฉันชอบคำว่าฉลาดและเจ้าเล่ห์มากกว่า” ราล์ฟตอบเรียบๆ มองไปยังหญิงสาวผมแดงแล้วพูดต่อว่า “เอาล่ะ ที่นี้ฉันต้องการให้เธอทำพันธะสัญญาภูตจริงๆ กับฉัน อย่าให้ต้องใช้กำลัง”

        “นายพูดดีๆ กับนางก็ได้...” ไซเรนสะอึกเมื่อเห็นสายตาดุๆ ที่บอกทำนองว่าอย่าเข้าไปยุ่งถูกส่งมา

        “หึ! ใช้กำลัง มนุษย์อย่างเจ้าจะทำอะไรธิดาแห่งเทพและมารอย่างข้าผู้นี้ได้”

        “โห...ธิดาแห่งเทพและมาร แสดงว่าจะต้องมีพลังมากมายสินะ น่าสนใจดีนี่นา ปลดผนึกลิช” ราล์ฟเรียกเจ้าปลิงจอมเขมือบออกมา สภาพของมันกลับมาผอมเหมือนเดิมอีกครั้งหนึ่ง และเมื่อเห็นเป้าหมายตรงหน้ามันก็พุ่งเข้าไปเกาะหนึบทันที

        “อย่าให้ถึงขั้นตายก็แล้วกัน นี่เป็นคำสั่งของฉันในฐานะเจ้านายของแก”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #11614 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 23:40
    ความร้ายกาจของราล์ฟ =_=
    #11614
    0
  2. #9703 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:16
    55555 อยู่กับอาคมถึงจะมีเรื่องขำๆสินะ
    #9703
    0
  3. #8724 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 15:25
    อืม ไม่มองข้ามสิ่งที่อาจเป็นประโยชน์ ฮิฮิ
    #8724
    0
  4. #8692 phenixdevill (@arthonmaster) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 21:58
    เหอๆๆ ปลิงนี่นะ -*-
    #8692
    0
  5. #8684 my-kimberly (@my-kimberly) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 12:29
    ราล์ฟ...เอ็งโหดอ่ะ
    #8684
    0
  6. วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 01:20
    คิดภาพตามแล้วสยองปนยะแหยงอ่ะบรื้ออออ~ว่าแต่ทำไมเพิ่มจำนวนปรชากรหญิงอีกแล้วอ่ะขอเทพมารผู้ชายไม่ได้หรอเท่แมนเลยอ่ะอย่ามีผู้หญิงเพิ่มขึ้นอีกเลยน้า~*()*~ขอประชากรชายค่ะ!!!
    #8677
    0
  7. #8676 Lapasrada Komalabutr (@minibeautiful) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 23:12
    โฮะๆๆๆ อยากรู้อีกคนนิสัยยังไง
    #8676
    0
  8. #8675 sakujung (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 15:54
    โหด จั๋ง หนับ
    #8675
    0
  9. วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 00:26
    55555555 จอมเขมือบได้ของอร่ยแล้วสิ 555 ราล์ฟเจ้ายังเจ๋งเหมือนเดิม มาต่อไวๆน่ะคราบไรเตอร์ คนอ่านรออยู่น่ะครับ
    #8674
    0
  10. #8673 [T]h[E]_[E]m[P]res[S]_[Q]uee[N] (@EmpresS_QueeN) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 20:25
    ราล์ฟโหดได้ใจมาก >///<  <3
    การมองโลกแบบนั้นก็ไม่เกลียดหรอกนะ ฮึฮึฮึ
    ทำไมรู้สึกว่าไซเรนจะเหวี่ยง วีนและเยอะขึ้น?
    หลงรักเจ้านายตัวเองหรือไง???

    ธิดาแห่งเทพและธิดาแห่งมารโดนปลิงสูบเลือดล่ะค่ะ /*/รู้สึกสะใจแบบแปลกๆ(?)
    #8673
    0
  11. #8672 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 20:24
    อะหือ กำราบวิธีนี้ มีคนปกติที่ไหนมันจะคิดได้ นั่นธิดาเทพมาร อิเฮียก็ไม่แคร์
    #8672
    0
  12. #8671 Peammy (@dingo) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 20:09
    ปลิงงงงงงงงง
    #8671
    0
  13. #8670 Moean (@nutree) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 19:41
    เรารู้สึกไปเองรึป่าวนะว่าพระเอกมันเย็นชาขึ้นกว่าเดิม จะมีก็แค่ประโยคที่ไซเรนชอบย้ำว่าพระเอกมันซึนไปงั้น เราว่าตอนแรกๆพระเอกดูน่าสนใจกว่านี้อ่ะ ดูเป็นมนุษย์มากกว่าตอนนี้ ตอนนี้คือแบบนิ่งอย่างเดียว ไหนจะคำพูดเหมือนเห็นแก่ประโยชน์ทุกสิ่งทั้งที่อยู่แค่ในเกม
    ปล.ผิดมั้ยที่รำคานไซเรนเบาๆ 5555 นางดูเยอะขึ้น ชอบวีนเหวี่ยงงอนตลอด
    #8670
    0
  14. #8669 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:52
    อี๊!!~~ หยะแหยง โดนปลิงสูบ
    #8669
    0
  15. #8668 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:02
    เอิ่ม พระเอกยังคง โหดได้คงเส้นคงวาจริงๆ เหอๆ
    กะเอาประโยชน์อย่างเดียววุ้ย
    ติดตามต่อไปครับ
    #8668
    0
  16. #8666 rookies_jr (@rookies_jr) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 16:09
    ^_____^
    #8666
    0
  17. #8665 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 16:04
    โครตตตตตโหดดดดดดดดดด
    55555แต่ชอบอะมาลงต่อเร็วๆน้าา
    #8665
    0
  18. #8664 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 14:04
    นายโหดมากเลย
    #8664
    0
  19. #8662 ราชาแมว (@achurao) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 11:28
                 สนุกมากครับ
    #8662
    0
  20. #8661 อาณา (@jungle-jkh) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 10:55
    ผู้หญิงเจอปลิงก็ อี๋
    #8661
    0
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #8659 tainies (@tainies) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:58
    โหดง่ะ
    #8659
    0
  23. #8658 Ariana S.Florence (@ariana-s-frote) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:57
    โหดร้าย~ จริงๆ อิอิ
    #8658
    0
  24. #8657 ออมทรัพย์ (@swallofly) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:40
    ถ้าเป็นคนอื่นคนไม่มีใครกล้าทำกับธิดาเทพ และ มาร และคงเป็นประสบการณ์ที่น่าแขยงอีกนาน สำหรับ ธิดาเทพ และมาร เลยทีเดียว
    #8657
    0
  25. #8656 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:27
    โหดดีจังเลย
    #8656
    0