[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,473,993 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,083 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,264

    Overall
    1,473,993

ตอนที่ 226 : บทที่ 65 ลมหายใจแห่งสรรพสิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    19 ต.ค. 57

บทที่ 65 ลมหายใจแห่งสรรพสิ่ง

 

          ชื่อเสียงของอาคมเป็นที่น่าหวาดกลัวสำหรับกิลด์ขนาดเล็กและขนาดกลาง แต่สำหรับกิลด์ขนาดใหญ่เลือกจะมองว่าเป็นบุคคลที่ไม่สมควรยุ่งเกี่ยวด้วยมากกว่า นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้กิลด์ราชสีห์สงครามพยายามอย่างมากที่จะกันชายคนนี้ออกไป เพียงแต่พวกเขาประเมินอาการซิสค่อนของสตรีทเมจิกอาคมผิดไปเท่านั้น

          ยิ่งอาคมมีเลเวลเพิ่มมากขึ้นเท่าไหร่ ทักษะรังสีอำมหิตก็ดูเหมือนจะพัฒนาตามขึ้นมาด้วยเช่นกัน และยิ่งความสามารถของเผ่าพันธุ์ซิลเวอร์วูล์ฟ เป็นประเภทนักล่าด้วยแล้วยิ่งทำให้มันรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก

          “ทุกคนระวังตัวไว้ให้ดี” ชายคนหนึ่งร้องเตือนหลังจากที่ตั้งสติได้

แต่มันคงสายไปเสียแล้วเมื่ออาคมพุ่งเข้ามาหาพร้อมกับดาบภูตมายาในมือ คลื่นสีดำที่ชโลมใบดาบตวัดสร้างความเสียหายเหยียบหมื่น ถึงจะยังไม่ตายในทันทีแต่ก็บาดเจ็บมากและติดสถานะแปลกๆ ขึ้นมาด้วย และอาคมก็ไม่หยุดให้พวกนั้นได้มีเวลาปรึกษากัน อาคมก็จัดการไพ่ออกไปปักร่างของคนพวกนั้น หลายคนสามารถใช้ดาบปัดไพ่ออก ทว่ามันกลับแตกออกกลายเป็นกลีบดอกไม้

ทางแยกสี่วิถี!!!

ชายคนหนึ่งโชคร้ายถูกการโจมตี แต่เหมือนคนพวกนี้จะไม่ได้อ่อนแอไปซะทีเดียว เพราะมันเหวี่ยงดาบสวนกลับมาสร้างบาดแผลให้กับอาคม มันเป็นการโจมตีด้วยการใช้ลมปราณที่สูงกว่าพื้นฐานเล็กน้อย แต่น่าเสียดายที่อาคมผ่านขั้นตอนนั้นมาแล้ว เพราะว่าในตอนนี้เขาทะลวงจุดชีพจรได้ห้าจุดทำให้ใช้พลังปราณได้ลื่นไหลมากขึ้นหลายเท่า โดยการโคจรลมปราณให้สัมพันธ์กับการโจมตี จึงมีพลังโจมตีที่เพิ่มมากขึ้น

ทุกการเคลื่อนไหวของอาคมเปลี่ยนไป รวดเร็วขึ้น คล่องแคล่วขึ้น และดุดันเพิ่มมากขึ้น ตลอดระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา อาคมไม่เพียงแต่เก็บเลเวลอย่างหนักเพื่อให้น้องสาวตัวเองมีเกจพลังเวทมนตร์เพิ่มขึ้นอย่างเดียวเท่านั้น แต่เขายังฝึกฝนทักษะทั้งหมดและทำความเข้าใจกับมัน อาศัยคู่มือคำแนะนำวิธีการฝึกสายปราณและสายจิตที่ราล์ฟทำเอาไว้ให้จนแข็งแกร่งขึ้นได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว

ดังนั้นจึงไม่แปลกที่พวกกิลด์ราชสีห์สงครามจะพ่ายแพ้ให้กับอาคม ต่อให้พวกนี้ฝึกฝนปราณให้เพิ่มสูงขึ้น อาศัยแค่เลเวลของทักษะเป็นตัวแบ่งแยกความแข็งแกร่ง มันก็เทียบไม่ได้กับคนที่เข้าใจลักษณะของลมปราณและใช้มันได้คล่องแคล่ว

สภาพของอาคมเลอะไปด้วยคราบเลือด หลังจากที่ฆ่าคนพวกนี้ไประบบก็แจ้งเตือนว่าเขามีสถานะเป็นฆาตกรอีกครั้งหนึ่ง ทำเอารู้สึกเซ็งขึ้นมานิดๆ แต่สุดท้ายก็เลิกสนใจ เอาไว้รอเวลาสักพักหนึ่งค่อยไปทำเควสก็ยังไม่สาย

“อารินล่ะ?” อาคมเอ่ยถาม

“นะ...น้องอารินยะ...อยู่ที่สวนหลังร้านค่ะ” นิมป์ตอบ รู้สึกตื่นกลัวมาก

“ว่าแต่ไอ้พวกนี้มาทำอะไรที่หน้าร้านน้องสาวฉันล่ะ” อาคมถาม จริงๆ แล้วเขาเองก็ไม่รู้ว่าคนพวกนี้มาทำอะไรกันที่นี่กันแน่ แต่พอเห็นว่ากำลังมีปัญหากับกุ๊กสาวที่เป็นสมาชิกใหม่ของอิฟส์เลยคิดว่าคงจะมาหาเรื่องร้านของอารินแน่ๆ

“ก่อกวนค่ะ” นิมป์ตอบตรงๆ ถ้าเธอพูดโกหกไปแล้วเกิดอาคมรู้ความจริงขึ้นมาคงไม่ดีแน่ แต่ทันทีที่เธอตอบแบบนั้นออกไปก็สะดุ้งโหยง เพราะตอนนี้อาคมทำหน้าน่ากลัวมากก่อนจะหันหลังเดินกลับไป

“จะไปไหนเหรอคะ”

“ไปฆ่าพวกมันต่อให้หมดกิลด์” ชายหนุ่มเผ่าซิลเวอร์วูล์ฟตอบ

“ตะ...แต่สัญญากับน้องอารินเอาไว้ไม่ใช่เหรอคะ” นิมป์บอก เธอได้รับคำแนะนำมาจากราล์ฟอีกที หากอาคมกำลังจะก่อเรื่องใหญ่ให้พูดถึงอารินในทำนองไหนก็ได้ สิ่งนี้เท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนใจอาคมได้เสมอ

อาคมชะงักเท้า เขานึกขึ้นได้ว่าวันนี้จะพาน้องสาวออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกและฝึกเวทมนตร์ จึงเปลี่ยนใจไม่ไปถล่มกิลด์ราชสีห์สงคราม แต่ก็สัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าหากพวกมันยังไม่ยอมหยุดรังควานร้านของอารินละก็ เขานี่แหละจะเป็นคนไปถล่มกิลด์นี้ทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด

เมื่อมาถึงร้านอาคมก็ตรงไปที่สวนหลังบ้าน และพบว่าอารินกำลังเล่นลูกบอลกับพวกสัตว์เลี้ยงอยู่ จนกระทั่งอาคมโผล่หน้าออกไปก็ดันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เจ้านัคกี้ครองลูกบอลอยู่ มันจึงจัดการกระโดดเตะลูกฟุตบอลอัดหน้าของนักมายากล และเพราะอาคมมักจะเปิดช่องว่างตลอดเวลาที่เจอกับอารินทำให้ลูกบอลอัดกระแทกหน้าเต็มๆ

กี้ๆ

เจี๊ยกๆ

แกว๊กๆ

สามสัตว์เลี้ยงอสูรที่อยู่หลังร้านส่งเสียงร้องราวกับกำลังเยาะเย้ยชายหนุ่ม พวกมันไม่ได้กลัวสายตาดุๆ นั่นด้วยซ้ำ เพราะรู้ดีว่าอารินจะปกป้องพวกมันแน่ๆ

แต่ครั้งนี้มันเหลือทนแล้ว

“ไอ้นัคกี้ ไอ้หงอคง ไอ้บากี้ พวกแกอยากตายมากใช่ไหม” อาคมดีดลูกบอลขึ้นมาเดาะอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะเตะอัดใส่เจ้านัคกี้ตัวแสบ แต่แทนที่พวกมันจะรับกลายเป็นหลบกันทุกตัว ลูกบอลลอยไปกระแทกกับรั้วกันก่อนจะเด้งกลับมาอัดหน้าอาคมอีกครั้ง เรียกเสียงหัวเราะจากพวกมันได้เป็นอย่างดี

อารินที่วาดรูปเสร็จก็เห็นว่าพี่ชายตนเองกลับมาแล้ว “พี่ชายกลับมาแล้วเหรอคะ”

“กลับมาแล้วจ๊ะ พี่ชายมีของขวัญให้น้องด้วยนะ” ว่าแล้วก็ขยุ้มมือตัวเองเพื่อเล่นมายากลให้ดู

ปุ้ง!!

นกพิราบสีขาวสองตัว บินออกมาเกาะไหล่ของเด็กหญิง ที่ขาของมันทั้งคู่นั้นมีโบว์เจ็ดสีผูกติดเอาไว้ด้วย

          “เรนโบว์ ริบบอน ไอเทมประเภทเครื่องประดับ คลาส B เพิ่มค่าพลังจิต 800 หน่วย [ไม่สามารถปลดผนึกได้]” อารินอ่านคุณสมบัติของไอเทมตามความเคยชิน

          เรนโบว์ ริบบอนถ้านำไปขายละก็ได้ราคาดีมาก เพราะปัจจุบันตลาดไอเทมที่เพิ่มเกจค่าพลังไม่ว่าจะเป็น HP MP พลังปราณ พลังจิต และพลังเวทมนตร์ต่างก็มีคนรับซื้อจำนวนไม่น้อย ความต้องการในตลาดก็สูงมากด้วยเช่นกัน

          “พี่ว่ามันต้องเข้ากับอารินมากแน่ๆ มานี่เดี๋ยวพี่มัดผมให้นะ” อาคมลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะเดินไปมัดผมให้น้องสาว แต่อารินกลับเลื่อนมือไปกดหน้าต่างระบบและกดสวมใส่ทำให้ทรงผมของอารินเปลี่ยนไปจากเดิม อาคมได้แต่อ้าปากค้าง ปากพึมพำเสียงเบาว่า

          “สักวันฉันจะต้องฆ่าไอ้คนที่ออกแบบระบบนี้ให้ได้”

          แต่เมื่อมันผ่านไปแล้วก็ช่วยไม่ได้ ถึงยังไงอารินก็ยังน่ารักอยู่วันยังค่ำ อาคมจึงลืมเรื่องนี้แล้วชวนน้องสาวออกไปเที่ยวตามสัญญา อารินเองก็เป็นห่วงร้านน้องเหมียวสี่ขาจึงสองจิตสองใจ แถมยังอยากจะพา NPC สองคนไปเที่ยวด้วยให้ได้ ทำเอาอาคมกลุ้มใจคิดอะไรไม่ออก เพราะเขารู้ดีว่า NPC ที่ถูกจ้างจะไม่สามารถออกนอกเมืองได้ จึงหันไปขอความเห็นของนิมป์ที่ดูท่าจะฉลาดที่สุดในตอนนี้

          น่าเสียดายที่แม้แต่นิมป์ก็ไม่ทราบวิธีเช่นกัน เพราะมันไม่มีเขียนเอาไว้ในไกด์บุ๊ก เธอจึงแนะนำให้ปรึกษากับราล์ฟที่ดูจะชำนาญเรื่องการแหกกฎของระบบ อาคมถึงกับคิดหนัก ถ้าหากเป็นไปได้ก็ไม่ค่อยอยากจะขอคำปรึกษาจากไอ้บ้าที่คิดว่าตัวเองวางแผนเก่งสักเท่าไหร่ แต่มันก็ไม่มีทางเลือก ยิ่งตัดสินใจช้านั่นหมายความว่าเวลาที่จะได้อยู่กับอารินจะน้อยลงไปอีก

          หลังจากที่ติดต่อไปได้พักหนึ่งราล์ฟก็รับสาย เสียงที่ดังขึ้นมานั้นเป็นเสียงการปะทะกันอยู่ ดูเหมือนว่าเขาจะโทรไปผิดจังหวะ

          “มีอะไรหรือ” เสียงของราล์ฟตอบกลับมาดูไม่ทุกข์ร้อนใดๆ เลย

          “มีวิธีไหนบ้างที่จะพา NPC ออกไปข้างนอกเมืองได้” อาคมถามห้วนๆ เพราะขนาดได้ยินเสียงยังรู้สึกหมันไส้เลย

          “อารินจะพาพวกนั้นออกไปข้างนอกสินะ แค่ปิดร้านก็พอแล้ว” มันเป็นคำตอบที่ฟังดูเรียบง่ายมาก และเหมือนกับราล์ฟรู้ว่าจะต้องอธิบายให้ฟังจึงพูดต่อว่า “ในสัญญาว่าจ้างระบุเอาไว้ว่า NPC จะทำงานตลอดเวลาที่ร้านเปิด เพราะว่าเป็น NPC ไม่ใช่คนจริงๆ จึงไม่จำเป็นจะต้องหยุดพัก แต่ในเมื่อเราจ้างเป็นรายเดือนนั่นหมายความว่าขอเพียงเราปิดร้านและใช้คำสั่งที่เป็นอำนาจพิเศษของเจ้าของร้านที่อารินมีก็สามารถพาออกนอกเมืองได้”

          “เฮ้ย! มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ นึกว่าจะมีอะไรที่ซับซ้อนกว่านี้ซะอีก”

        “ใช่...แต่ข้อควรระวังก็คือ NPC ที่พาออกไปนอกเมืองจะไม่ได้รับสิทธิ์ในการคุ้มครองความปลอดภัยจากระบบแล้ว ตายก็คือตายเลย ไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้ มันจึงเป็นเหตุผลที่ห้าม NPC ออกจากเมืองเป็นอันขาด ถ้าจะพาออกไปก็ต้องดูแลความปลอดภัยกันเอง ไม่อย่างนั้นคงมีพวกบ้าจี้ใช้ลักษณะพิเศษของ NPC ไปช่วยในการล่าบอสหรือเก็บเลเวลแล้ว”

          “เออๆ รู้แล้ว แค่นี้นะ สัญญาณไม่ดีว่ะ”

          “ในเกมไม่มีการใช้สัญญาณอยู่แล้ว นอกเสียจากว่าจะอยู่ในพื้นที่พิเศษทำให้ติดต่อไม่ได้” ราล์ฟพูดอย่างรู้ทันแล้วก็ปิดการสื่อสารไปเสียดื้อๆ

          อาคมยอมรับเลยว่านิมป์พูดถูกทุกอย่าง ราล์ฟมันเป็นพวกที่ชำนาญเรื่องการแหกกฎของระบบจริงๆ มีอย่างที่ไหนทำให้นิมป์มีทั้งปราณพิษและเผ่าพันธุ์อันเดทได้แถมได้เรียนทักษะแปลกๆ ทำให้แทบจะไร้ซึ่งจุดอ่อน ไหนจะเรื่องของอารินที่อาชีพไม่เอื้ออำนวยให้ใช้เวทมนตร์ได้ก็หาทางซิกแซกจนได้อีก นี่ยังไม่รวมถึงการหลอกระบบเพื่อประโยชน์ของตัวเองอีกด้วย

          เมื่อรู้วิธีที่ว่าแล้วร้านน้องเหมียวสี่ขาก็ได้ปิดทำการหนึ่งวัน ผู้ที่จะไปเที่ยวด้วยในวันนี้มีเพียงแค่อาคม อาริน สโนว์ และมิรันด้า ส่วนนิมป์นั้นไปด้วยไม่ได้เนื่องจากว่าเธอมีธุระที่ต้องไปทำเควสต์ที่เมืองอื่นพักใหญ่ พอจัดเตรียมอาหารและเครื่องดื่มพร้อมสำหรับไปปิกนิกกันแล้วก็ออกเดินทางกันโดยอาศัยบากี้ช่วยในการเดินทางไกลที่รวดเร็ว

          “อารินอยากไปเที่ยวที่ไหนคะ” ผู้เป็นพี่ชายเอ่ยถาม

          “ป่าสนสูง หงอคงอยากไปเจอกับเพื่อนค่ะ” เด็กหญิงตอบ

          “ตามที่น้องต้องการเลยค่ะ เข้าใจแล้วนะบากี้ อย่าให้เสียทีที่ฉันยกแกให้กับน้องสาวฉัน”

          แกว๊ก!!!

          บากี้ร้องขานรับ แม้ว่าการเปลี่ยนผู้ดูแลสัตว์เลี้ยงอสูรจะทำให้ค่าความซื่อสัตย์ของสัตว์เลี้ยงลดลง แต่บากี้เองก็ชื่นชอบอารินมากไม่แพ้กัน แทนที่ค่าความสัมพันธ์จะลดลงตามกฎของระบบ กลับกลายเป็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงแถมยังเพิ่มขึ้นจากเดิมอีกด้วย

 

          ป่าสนสูงเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก โดยเฉพาะความอันตรายที่พัฒนาขึ้นจากเดิมหลายสิบเท่า มอนสเตอร์ในป่าแห่งนี้ก็เปลี่ยนแปลงไปจนหมด ตลอดเส้นทางอาคมสัมผัสได้ถึงมอนสเตอร์ป่าหลายตัวมาก เพียงแต่มันรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าทำอะไรไม่ได้จึงไม่ได้กระทำการคุกคามใดๆ นั่นทำให้การเดินทางปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

          สโนว์และมิรันด้าเดินถือตะกร้าบรรจุข้าวกล่องของพวกเธอตามหลังมาเงียบๆ ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ท่าทางของพวกเธอแม้จะมีอารมณ์ความรู้สึกและตอบโต้ได้บ้าง แต่ก็ดูขัดแย้งกับสถานการณ์ยังไงไม่รู้ อาจเพราะถูกออกแบบมาให้ทำงานประเภทบริการจึงมีสีหน้าดูยิ้มแย้มเสมอ

          สัตว์เลี้ยงทั้งสามตัวของอารินดูดีใจมาก โดยเฉพาะหงอคงเอาแต่ปีนเล่นต้นไม้ตามประสาของลิง บากี้บินขึ้นไปสำรวจเส้นทางจากมุมสูงเพราะตัวของมันใหญ่มาก ส่วนเจ้านัคกี้นั้นก็เดินนำหน้าลิ่วๆ ราวกับว่ามันเป็นผู้นำในการเดินทางในครั้งนี้

          “พี่ชาย ที่นี่ใช่ป่าสนสูงเหรอคะ” อารินถาม เธอจำได้ว่าเส้นทางมันไม่ได้เป็นแบบนี้ นั่นถือเป็นข้อเสียใหญ่สำหรับอารินที่มีความทรงจำชั่วเสี้ยววินาที

          อาคมเองก็ไม่รู้จะตอบยังไงดีเหมือนกัน ป่าสนสูงเขาก็พึ่งเคยมาเป็นครั้งแรกเสียด้วย จึงเปิดระบบแผนที่เพื่อดูว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่ โดยระบบก็แจ้งว่าพวกเขาอยู่กันที่ป่าสนสูงกันจริงๆ

          “ใช่แล้วค่ะอาริน แต่เกมมันเปลี่ยนแพทซ์ใหม่ สภาพของป่ามันก็เลยต้องเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย” อาคมตอบ

          “แล้วแบบนี้อารินจะหาเพื่อนๆ ของหงอคงกับคุณราชินีผึ้งเจอไหมคะ”

          คนเป็นพี่ชายพูดอะไรไม่ออก เขาไม่กล้ารับปากด้วยว่าหลังจากเปลี่ยนแพทซ์แล้วยังจะมีมอนสเตอร์เดิมๆ หลงเหลืออยู่หรือเปล่า ปัจจุบันก็มีการเปลี่ยนไปเยอะมาก ทั้งมอนสเตอร์ที่ใช้เวทมนตร์ได้ สไลม์ ก็อบลิน ซอมบี้ ทั้งหมดที่กล่าวมานั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีให้เห็นอยู่ในตัวเกมก่อนหน้านี้เลยด้วยซ้ำ จึงได้แต่หวังว่ามันน่าจะมีหลงเหลืออยู่บ้างนั่นแหละ

          พวกเขาเดินไปตามทางเรื่อยๆ แม้ว่าอาคมจะไม่ชำนาญเรื่องการแกะรอยในป่าแต่ก็ไม่โง่ถึงขนาดมองแล้วดูไม่ออก รอยเท้าของมนุษย์จำนวนไม่ต่ำกว่าห้าสิบคนเดินย้ำจนต้นไม้ใบหญ้าเสียหายไปจนหมด ดูจากรอยรองเท้าแล้วพบว่าเป็นรูปแบบของรองเท้าเหล็กที่พวกอัศวินชอบใช้กัน สัญชาตญาณเตือนเขาว่าหากเดินตรงต่อไปอีกอาจจะต้องเจอกับปัญหาแน่ๆ จึงอยากจะหาทางเลี่ยงไปให้ได้

          “น่าสงสารจังเลย” เด็กหญิงเอ่ยขึ้น พร้อมกับใช้มือสัมผัสดอกไม้ดอกนั้นและพึมพำออกมาว่า “ในนามของผู้พิทักษ์แห่งสรรพชีวิต อาริน เราขอมอบสิทธิ์ในการถือกำเนิดใหม่ให้แก่เจ้า จงแตกหน่อและผลิบานอย่างงดงามภายใต้ดวงตาของเรา ด้วยปาฏิหาริย์แห่งชีวิตที่เราได้มอบให้”

          ทันทีที่อารินเป่าลมใส่ดอกไม้ดอกนั้น พริบตานั้นเองดอกไม้ที่หักงอและหมดความงดงามก็ชูตั้งขึ้นอย่างงดงาม พื้นที่เบื้องหน้าของอารินเริ่มมีการแพร่ขยายของดอกไม้หลากสีจนทำให้พื้นที่บริเวณรอบๆ ตัวของอารินกลายเป็นทุ่งดอกไม้ เสียงระบบแจ้งเตือนขึ้นมาทำเอาอาคมถึงกับตกใจ

          เพลเยอร์พบ บุปผาอสูร คลาสทหาร เลเวล 1

          มันแจ้งเตือนแบบนี้หลายครั้งจนนับไม่ถ้วน นับดูแล้วอาจจะมีมากกว่าหนึ่งพันตัวก็ว่าได้ พวกมันดูแข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะเมื่ออาคมใช้ทักษะตรวจสอบดูข้อมูลของมัน

 

ข้อมูลมอนสเตอร์

ชื่อ : บุปผาอสูร       ระดับชนชั้น : ทหาร

เลเวล : 1                ธาตุ : ไม้

HP : 9,000/9,000

MP : 250/250

 

          “อาริน น้องทำอะไรคะ” อาคมถาม เขาดูเป็นห่วงมากขึ้นเมื่อได้เห็นอารินทำสิ่งที่เพลเยอร์คนอื่นไม่สามารถทำได้

          “ทักษะอาชีพของอารินค่ะ พี่สาวเซเรย์สอนอารินเองบอกว่าถ้าอารินเลเวลถึงแล้วมันจะปลดล็อกทักษะประจำอาชีพให้ อันนี้เป็นทักษะแรกที่อารินได้มา ลมหายใจแห่งสรรพสิ่งใช้ MP ทั้งหมดเพื่อสร้างมอนสเตอร์อัญเชิญขึ้นมา” อารินตอบเสียงใส นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ลองใช้ทักษะอาชีพ

          แค่เห็นอาคมก็รู้เลยว่าเป็นความสามารถที่โกงใช่เล่น

          “นายหญิง!!!

          เสียงหลายร้อยหลายพันเสียงดังขึ้นสลับกัน เด็กหญิงมองซ้ายมองขวาหาดูว่าใครเรียก แต่ก็ไม่พบใครสักคนที่น่าจะเป็นคนเรียกเธอ

        “นายหญิงทางนี้เจ้าค่ะ ดอกไม้ที่นายหญิงช่วยเอาไว้เองเจ้าค่ะ”

          เสียงนั้นดังอีกครั้งหนึ่ง อารินมองดูดอกไม้พวกนั้นก็เห็นว่ามันกำลังโค้งก้านของมันคล้ายกับว่ากำลังทำความเคารพเธออยู่ด้วย

          “พี่ชายคะ ดอกไม้พูดได้ด้วย” เด็กหญิงตื่นเต้น

          อาคมมองดูพวกมันก็ทำหน้างง เพราะเขาไม่ได้ยินสิ่งที่มันพูด แถมยังเห็นว่าเป็นแค่ดอกไม้ธรรมดาเท่านั้น ถ้าไม่ติดว่าทักษะตรวจสอบบอกว่าเป็นมอนสเตอร์ ก็ไม่มีทางรู้เลยว่ามันเป็นมอนสเตอร์ บางทีคนที่เห็นและได้ยินอาจจะมีแค่อารินที่เป็นเจ้าของทักษะก็ได้

          “คุณดอกไม้รู้ไหมคะ ว่าถ้าอารินอยากจะไปหาคุณราชินีผึ้งกับราชาลิงวายุต้องไปทางไหน”

          “ราชีนีผึ้ง?”

        “ราชาลิงวายุ?”

        “แน่นอน พวกเรารู้เจ้าค่ะ” ว่าแล้วดอกไม้พวกนั้นก็ชี้ไปยังทิศทางหนึ่งให้และพูดต่อว่า “พวกเรารู้ พวกเราเห็น ราชาลิงวายุเป็นผู้เสียสละที่แท้จริงเจ้าค่ะ สามวันก่อนมนุษย์จำนวนหนึ่งเดินทางเข้ามาเพื่อล่าพวกมอนสเตอร์และพบเข้ากับราชินีผึ้ง พวกนั้นตั้งใจจะจับนางเป็นข้ารับใช้ แต่ราชาลิงวายุเข้าขัดขวาง ถ่วงเวลาให้ราชินีผึ้งและเผ่าลิงวายุหนีหายเข้าป่าไป และก่อนหน้านี้ไม่นาน มีมนุษย์จำนวนหนึ่งบุกเข้ามาและตั้งใจจะบุกเข้าไปจัดการกับราชินีผึ้งเจ้าค่ะ”

          อารินได้ฟังก็ตกใจมากและพูดอะไรไม่ออกไปพักหนึ่ง ความอ่อนโยนของเด็กหญิงทำเอาหยาดน้ำตาเล็กๆ ไหลอาบแก้ม ราชาลิงวายุและราชินีผึ้งเป็นเพื่อนที่อารินรู้จัก แม้จะได้เจอกันแค่สั้นๆ ก็ตามที อาคมเห็นน้องสาวตัวเองร้องไห้ปุ๊บก็จ้องมองไปยังพวกดอกไม้เหล่านั้น รังสีอำมหิตของอาคมตอนนี้แผ่ขยายออกไปอย่างดุดัน มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ไม่บ่อยมากนัก

        “มนุษย์ผู้นี้! น่ากลัว!

          “อารินเกิดอะไรขึ้นบอกพี่มา” สตรีทเมจิกถามเสียงสั่น ตอนนี้เขาพร้อมที่จะฆ่าทุกสิ่งที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวของเขาร้องไห้แล้ว

          “พี่ชายจะช่วยคุณผึ้งกับคุณลิงไหมคะ” เด็กหญิงถาม แม้หยาดน้ำตาจะไหลอาบแก้มแต่เธอก็ยังยิ้มให้คนเป็นพี่ชายรู้สึกว่าเธอไม่ได้เจ็บปวดอะไร

          “อารินไม่ต้องถามอะไรพี่ทั้งนั้น อารินแค่บอกพี่มาคำเดียว ใครกันที่ทำให้น้องพี่ร้องไห้”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #10691 Sweet dreaM (@sugar-brown) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 08:04
    จะไปทันมั้ยเนี่ย
    #10691
    0
  2. #10111 ~Friendship!~ (@damon38) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 10:35
    เพื่อน้องอาคมทำได้ทุกอย่างo_O
    #10111
    0
  3. #8528 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 00:09
    เจอเรื่องมานับไม่ถ้วนไม่ร้อง ดันมาร้องซะงั้น แต่ก็สมควรละนะ
    #8528
    0
  4. #8513 กำดิ่ง (@mohiphop) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 01:12
    แทบร้องทำไมตอนใหม่ไม่มาสักทีนะ รวมเล่มมีขายตามร้านทั่วไปแล้วใช่ไหมครับ
    #8513
    0
  5. #8467 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 21:11
    มาอีกแล้ว โรคซีสค่อนกำเริบ
    #8467
    0
  6. #8460 FREEK (@hidefreek) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 22:26
    คำขอนำพาความวิบัติ
    #8460
    0
  7. #8447 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 08:16
    งานเข้าพวกอัศวินซะแล้ว
    #8447
    0
  8. #8428 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 12:06
    ซวยแล้ว ซวยบรมเลยงานนี้ อัศวินพวกนั้นคือผู้ใด๋? คิกๆ คักๆ
    #8428
    0
  9. #8425 The Golden Fleece (@fnaklggewrwrweq) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 13:54
    สนุกมากๆคับ ^ ^
    #8425
    0
  10. #8424 Dark Sun (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 19:09
    หวังว่าคงจะไม่ใช่กิลราชสีห์สงครามอีกนะ 5555
    #8424
    0
  11. #8423 กระต่าeไร้ฟัu (@stop1913) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 23:20
    ทักษะของอารินโหดมาก ทักษะ ร้องไห้ เมื่อใช้จะทำให้อาคมเกิดสถานะ ซิสคอน โดยไม่สนใจเหตุผลอะไรเลย
    #8423
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #8421 MILKYWAY (@wxqm) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 17:53
    โหววววไอ้ซิสค่อนน
    #8421
    0
  14. #8419 Mina (@okina034) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 21:53
    มากไปก็ไม่ดี
    #8419
    0
  15. #8418 itself (@penumbra) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 21:19
    สุ้ๆน่ะค่ะ
    #8418
    0
  16. #8417 Loser (@zazax213) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 21:19
    นักฆ่าล้างโครตสายพันธุ์ซิสค่อน อาคมปรากฏกาย555+

    ตายยกป่าชัวร์พวกอัศวิน
    #8417
    0
  17. #8416 Comrade (@fuhrer) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 14:33
    กิลราชสีสงครามรอดตายได้เพราะติดสัญญาพาน้องเดินเล่นนะเนี๊ย!!!!

    อารินค่ะ หนูจะโกงไปถึงไหน แค่สกิลแรกก็ชุบยกแมพแล้ว


    ไว้อาลัยกลุ่มอัศวินล่วงหน้าฮะ โทษฐานทำน้องอารินร้องไห้

    ปล.ดีนะเจ้านักบวชแว่นแมวไม่อยู่ด้วย ซีสคอนน่ะแค่เสียหายทางกายภาพ แต่ถ้าโดนราฟท์หมายหัวล่ะก็ตายทั้งเป็นกันเลยทีเดียว
    #8416
    0
  18. วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 12:22
    สมกับเป็นอาชีพลับจริงๆ สกิลแรกก็....
    #8415
    0
  19. #8414 ราชาแมว (@achurao) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 11:32
               สนุกมากครับ
    #8414
    0
  20. #8413 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 10:04
    อารินจ๋า อย่าร้องไห้บ่อย
    เดี่ยวคนอื่นจะซวย เหอๆ
    ทักษะโกงสุดๆเลยอ่า
    ราฟก็หาทางโกงอีกจนได้ เหอๆ
    #8413
    0
  21. #8412 Kenzama (@kenzama) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 07:56
    น่าให้อาคมมีอาชีพนักฆ่านะเนี่ย จะได้ไม่ติดตัวแดง 555
    #8412
    0
  22. #8411 Shade shadow (@shinshade) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 07:37
    สุดท้ายเลิกคิดล้างชื่อแดงเถอะอาคม นายยังต้องจองล้างกับคนทำอารินร้องไห้อีกเยอะ
    #8411
    0
  23. #8410 yiw_zA (@xawdsaa087) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 07:34
    พวกเมิงตายยๆๆๆๆ
    #8410
    0
  24. #8409 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 07:29
    คราวนี้อาคมระเบิดลงแน่ๆ
    #8409
    0
  25. #8408 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 01:27
    กิลไหนดวงซวยแบบนี้กันนะ ว่าแต่ทักษะของอารินนี่สุดยอดจริงๆ แค่ทักษะแรกๆนะเนี่ย
    #8408
    0