[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,473,890 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,161

    Overall
    1,473,890

ตอนที่ 224 : บทที่ 63 ทางที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    30 ก.ย. 57

บทที่ 63 ทางที่สาม

 

          ข้อดีของการให้คุณแม่เล่นเกมออนไลน์ตอนนี้ก็คือการที่ไม่จำเป็นต้องใช้นาฬิกาปลุกอีกต่อไป ขอเพียงคุณแม่ออฟไลน์เท่านั้น ระบบคลื่นไฟฟ้าที่ทำการสะกดให้ผู้ใช้หลับนั้นก็จะหยุดทำงาน ทำให้สามารถตื่นขึ้นมาได้ทันที ไม่มีความรู้สึกเพลียหรือเหนื่อยล้าจากการเล่นเกม เพียงแต่มีข้อเสียหนึ่งก็คือตัวผู้ใช้จะไม่ได้อยู่ในสภาวะตื่นตัว หากในช่วงระหว่างนั้นเกิดมีความต้องการที่จะขับถ่ายจะไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย นอกจากจะเป็นเครื่องรุ่นใหม่แบบของเจนภพใช้ที่จะสามารถส่งข้อมูลความผิดปรกติรายงานกลับไปได้นั่นเอง

          วิลาวรรณเดินลงมาจากห้องของตัวเอง อ้าปากหาววอดๆ สำหรับเธออาจจะเป็นโชคดีที่สุดในชีวิตที่มีลูกชายที่แสนจะน่ารักเตรียมอาหารให้ทุกเช้า เธอไม่ต้องร้องขอหรือต้องเอ่ยปากลูกชายของเธอก็เต็มใจที่จะทำให้อยู่แล้ว

          “วันนี้มีโจ๊กกุ้งใส่ไข่นะครับแม่ ส่วนมื้อเที่ยงวันนี้เป็นไข่ยัดไส้กับต้มจืดเต้าหู้” เจนภพบอกเมนูอาหารเช้าของวันนี้ให้ฟัง รินน้ำเปล่าเย็นๆ ใส่แก้วเอาไว้ให้จากนั้นตัวเองก็ถอดผ้ากันเปื้อนลายลูกแมวออกเพื่อไปจัดการกับผ้าหลังบ้านที่ซักเสร็จแล้วต่อ

          “แล้วน้ำปั่นของแม่ล่ะ”

          “มีน้ำมะตูมอยู่ในตู้เย็นครับ”

          “ไม่มีน้ำผลไม้เหรอ”

          “ไม่ได้ซื้อมาครับ อย่าลืมนะครับว่าแม่ใช้เงินซื้อเครื่องเล่นเกมไปทำให้เงินเก็บส่วนของเดือนนี้หายไปส่วนหนึ่ง รายจ่ายที่ไม่จำเป็นก็ต้องลดลงไปบ้าง หรือว่าคุณแม่อยากให้ภพใช้เงินส่วนตัวซื้อมาเหรอครับ”

          “เอ๋? ไม่เอาหรอก แม่ไม่อยากให้ลูกแม่ลำบากใช้เงินเก็บตัวเองนี่นา” วิลาวรรณร้อง เธอสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าจะไม่ยอมทำให้ลูกชายตัวเองลำบาก ดังนั้นตราบใดก็ตามที่เธอยังทำงานหาเงินได้ก็จะทำต่อไปเพื่อลูกชายของเธอเอง ถึงตอนนี้จะรู้อยู่แก่ใจดีว่าลูกชายของเธอพร้อมที่จะอยู่ตัวคนเดียวแล้วก็ตาม

          “ภพพูดไปอย่างนั้นแหละครับ”

          “โกหก น้ำเสียงของลูกบอกว่าใช้เงินของตัวเองไปแล้วใช่ไหม”

          “ใช่ครับ” เจนภพยอมรับโดยไม่โต้แย้ง “แต่แม่ครับ การที่ภพใช้เงินเก็บส่วนตัวมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ภพรู้ว่าแม่อยากให้ภพใช้เงินของแม่ แล้วภพก็ใช้มันตามความต้องการของแม่เพื่อแม่ มันไม่เห็นเสียหายอะไรตรงไหนเลย”

          “แต่แม่อยากให้ลูกใช้มันอย่างมีความสุขนี่นา”

          “แล้วมันต่างกันตรงไหนล่ะครับ”

          “ก็มัน...

          “ถ้าไม่รีบทานจะไปทำงานสายนะครับ” เจนภพเปลี่ยนเรื่องโดยเอาเรื่องงานมาอ้าง ซึ่งมันก็ได้ผลเสมอนั่นแหละ

          เมื่อคุณแม่ขับรถออกไปทำงานแล้วเจนภพก็เริ่มต้นทำหน้าที่ประจำของตัวเอง สิ่งที่มีเพิ่มเข้ามาก็คือการเตรียมการสอนให้กับลลิตาที่กำลังจะมาในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ไหนจะเรื่องอาหารการกินที่จะต้องเตรียมเอาไว้ให้อีก เครื่องดื่มที่เหมาะสมก็จำเป็นเช่นกัน สักพักหนึ่งเท่านั้นลลิตาก็มาที่บ้านจึงออกไปต้อนรับ และเริ่มทำการสอนพิเศษให้ แม้ว่าเธอจะอ่อนในเรื่องของการเรียนแต่ก็มีความพยายามอย่างมากในการเรียนรู้ จากการทดสอบก็เห็นว่าเธอน่าจะสามารถสอบผ่านได้แล้ว และเพราะแบบนั้นเองเจนภพจึงได้ทำการปริ๊นตัวข้อสอบที่น่าจะออก เพื่อให้เธอลองทำดูอย่างน้อยก็ช่วยเสริมความมั่นใจให้ได้

          และหลังจากที่ลลิตากลับไปแล้วเจนภพก็กลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่อเริ่มต้นทำงานของตัวเอง ไหนจะต้องอัพเดตเว็บไซต์ของตนที่ทำขึ้นมาทุกๆ หนึ่งอาทิตย์ ไหนจะต้องตอบกลับอีเมลที่ส่งมาขอความช่วยเหลือเรื่องแนะนำแนวทางการออกข้อสอบให้อีก นอกจากนี้ก็ยังมีการตรวจเช็คความเคลื่อนไหวของตลาดหุ้นที่เขามีหุ้นส่วนอยู่และเตรียมการในอนาคต แม้ว่าชื่อที่ถือครองอยู่นั้นจะเป็นชื่อของคุณตาก็ตามที ด้วยเหตุผลเดียวก็คือเขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวเองออกไป ซึ่งจะทำให้ทุกอย่างที่เขากำลังเตรียมการอยู่ผิดพลาดขึ้นมาได้

          เมื่อเห็นว่ามีหุ้นที่สำคัญๆ ตกลงมาเยอะมากทำให้มีคนขายหุ้นกันเป็นว่าเล่นในราคาที่ไม่เจ็บมากนัก ซึ่งเจนภพก็เห็นโอกาสเนื่องจากบริษัทตัวที่ว่านี้มีการบริหารงานที่ผิดพลาดทำให้เกิดการขาดทุน ขอเพียงแค่ปรับการบริหารใหม่และเริ่มทำการตลาดโดยใช้เงินพัฒนาเพียงเล็กน้อยก็สามารถคืนทุนได้ในเวลาไม่นานนัก จึงรีบคว้าโทรศัพท์แล้วกดเบอร์โทรออกฉุกเฉินที่ตั้งเอาไว้เป็นเบอร์พิเศษที่อีกฝ่ายจะต้องรับทันที

          เพียงแค่รอสายสัญญาณเพียงไม่ถึงห้าครั้งปลายสายก็กดรับแทบจะในทันที น้ำเสียงของชายแก่ดังขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

          “ในที่สุดหลานชายก็โทรมาหาตาเสียที รู้ไหมว่าคนแก่ใกล้ตายอย่างตาคิดถึงหลานแค่ไหน แค่กๆๆ นี่ก็สุขภาพไม่ค่อยจะดีอยู่ด้วย เมื่อวานตาไปหาหมอมาหมอบอกว่าตาป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้าย”

          “สวัสดีครับคุณตา แต่เท่าที่ภพฟังน้ำเสียงสุขภาพของคุณตายังคงแข็งแรงอยู่ อาจจะมีเสมหะเล็กน้อยจากการฝืนฝึกวิชาข้ามวันข้ามคืน แต่เรื่องนั้นภพคิดว่าคุณยายน่าจะหาทางรักษาได้นะครับ ส่วนเรื่องโรคมะเร็งระยะสุดท้ายนั้นภพขอบอกว่าโอกาสที่คุณตาจะเป็นมีอยู่น้อยมากจริงๆ” เจนภพตอบ แม้น้ำเสียงของเขาจะฟังดูเหมือนไม่ให้เกียรติผู้ใหญ่ที่คุยด้วย แต่เพราะเป็นครอบครัวเดียวกันถึงได้รู้จักนิสัยที่ว่านี้ดี

        “เป็นหลานชายที่ใจร้ายกับคนแก่เสียจริง”

          “ขอโทษนะครับคุณตา เพียงแต่ที่ภพโทรมาในวันนี้เพราะอยากจะขอยืมชื่อ ไกรศร พิทักษ์เทวา หน่อยนะครับ”

          เมื่อบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงออกไปอีกฝ่ายก็สามารถเข้าใจได้ทันที เพราะชื่อ ไกรศร พิทักษ์เทวา เป็นชื่อของคุณตาซึ่งปัจจุบันถูกตั้งฉายาว่าพ่อมดแห่งวงการธุรกิจ เพราะไม่ว่าบริษัทไหนที่กำลังล้มละลาย ขอเพียงแค่ไกรศรซื้อหุ้นนั้นและบริหารต่อก็สามารถรุ่งเรืองได้ในเวลาเพียงไม่นาน แถมยังได้กำไรมหาศาลกลับคืนมาอีกด้วย ปัจจุบันก็มีบริษัทที่ตนเองถือครองอยู่ไม่น้อย ไม่มีใครรู้เลยว่าเบื้องหลังของการบริหารงานทั้งหมดนี้มาจากเด็กอายุเพียงแค่สิบเจ็ดปีเท่านั้น

          “ได้สิ ตาเคยปฏิเสธคำขอของหลานชายด้วยหรือยังไง แต่แลกเปลี่ยนกันหลานจะต้อง...

          “การแลกเปลี่ยนจะยังไม่เกิดขึ้นในตอนนี้ครับ ภพรู้ว่าคุณตาใจร้อนเพียงแต่ต้องรอสถานการณ์ก่อน ปัจจุบันสำนักการต่อสู้ในประเทศไทยที่ภพรู้จักก็เหลือแค่สำนักของคุณตาเท่านั้น ที่เหลือเปลี่ยนเป็นค่าย หรือยิมกันหมด แถมที่โรงฝึกของคุณตาปัจจุบันมีลูกศิษย์เพียงแค่สามสิบห้าคนเท่านั้น เพราะวิชาต่อสู้พวกนี้มันไม่ช่วยให้พวกเขาสามารถหางานที่ต้องการได้ สิ่งที่ช่วยได้มีแค่สมาธิและความมั่นใจที่เพิ่มมากขึ้น ส่วนที่ยังฝึกอยู่ก็เป็นพวกสตั๊นท์แมนที่รับบทเล่นคิวบู้ไม่ใช่เหรอครับ” เจนภพวิเคราะห์ออกมา เพราะการสืบทอดสำนักของคุณตาไม่ได้ช่วยประคับประคองฐานะการเงินของครอบครัวอะไรเลยด้วยซ้ำ ยุคนี้คนที่มีเงินและความรู้เท่านั้นถึงจะอยู่รอดได้ ส่วนวิชาการต่อสู้มันก็แค่ทักษะในการดำรงชีวิตเท่านั้น

        “หลานช่างเป็นคนที่มองโลกคับแคบเสียจริง แต่ช่างเถอะ ตารู้มาจากแม่ของหลานแล้วว่าตอนนี้หลานกำลังฝึกวิชาต่อสู้อยู่ใช่ไหมล่ะ รู้ไหมว่าตอนที่ได้ยินข่าวนี้ตาแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เลย”

          สิ่งที่คุณตาพูดถึงบางทีอาจจะหมายถึงเกมเลเจ้นด์ ออนไลน์ที่เขากำลังเล่นอยู่ก็ได้ ไม่รู้ว่าคุณแม่ไปพูดโม้อะไรเอาไว้แต่เพื่อป้องกันไม่ให้มีปัญหาในอนาคตเห็นทีคงต้องรีบแก้ไขความเข้าใจผิดนี้ก่อน

          “ภพฝึกวิชาต่อสู้จริงครับ” พอพูดไปแบบนั้นเจนภพก็ได้ยินเสียงคุณตาไขโยโห่ร้องเสียยกใหญ่ เขารอเวลาอยู่พักหนึ่งเพื่อรอให้คุณตากลับมาอยู่ในสายอีกครั้งแล้วพูดต่อว่า “แต่มันก็แค่ในเกมเกมหนึ่ง ซึ่งเป็นทางเลือกการต่อสู้แบบอิสระ ที่คุณแม่โทรไปน่าจะเป็นเพราะอยากหาข้ออ้างในการศึกษาเกี่ยวกับพลังปราณซึ่งเป็นหนึ่งในพลังพิเศษในเกมนั้น”

          “อย่างนี้นี่เอง มิน่าถึงได้โทรมาถามตาเกี่ยวกับปราณลักษณ์ห้าธาตุ” คุณตาไกรศรทำน้ำเสียงเสียดายเล็กน้อย อุตส่าห์คิดว่าหลานชายตนเองเริ่มสนใจศิลปะการต่อสู้ขึ้นมาบ้างแล้ว

          “ที่ภพโทรมาหาคุณตาในวันนี้ไม่ได้มาพูดคุยเรื่องนี้นะครับ ตอนนี้ภพต้องการให้คุณตาช่วยออกหน้าซื้อหุ้นของบริษัทตามรายชื่อพวกนี้หน่อย ให้ใช้เงินกองทุนที่ได้มาจากกำไรมาซื้อนะครับ ถ้าเป็นไปตามคาดการณ์ละก็เราจะสามารถถอนทุนคืนได้ภายใน 5 – 6 เดือน”

          จากนั้นเจนภพก็ได้บอกรายชื่อบริษัทที่ต้องการให้ซื้อหุ้นที่ตอนนี้ราคาดิ่งลงต่ำเพื่อให้คุณตาไกรศรดำเนินการเรื่องต่อจากนี้ทั้งหมด สิ่งนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยเหลือเจนภพเท่านั้น แต่ยังประคับประคองฐานะการเงินของทางบ้านคุณตาเอาไว้ด้วย สืบเนื่องจากการเปิดสำนักสอนการต่อสู้แต่คนที่สมัครเข้ามาเรียนมีอยู่น้อยมาก แต่เรื่องของค่าใช้จ่ายก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ดังนั้นรายได้จากตรงนี้ต่างหากที่ใช้ช่วยเหลือ เป็นเพียงไม่กี่วิธีที่เจนภพคิดว่าตนเองสามารถทำได้

          นอกจากนี้อีกหนึ่งเหตุผลก็คือเขาจำเป็นจะต้องปิดบังตัวตน เพราะหากใช้นามสกุลกิตตินนท์ที่เป็นนามสกุลของคุณยายล่ะก็ มันอาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ประเมินผลลัพธ์ในอนาคตไม่ได้เลย

          “ถ้าอย่างนั้นก็ตามที่ว่ามานี้นะครับคุณตา ฝากความคิดถึงถึงคุณยายด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับ” แล้วไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไรเพื่อเป็นการถ่วงเวลา เจนภพก็ทำการวางสายลงและทำการคลึงดวงตาเบาๆ เป็นการบรรเทาอาการจากการนั่งเพ่งสายตามองดูหน้าจอคอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน

          “เอาล่ะ ต่อไปก็เรื่องในเกมสินะ” เด็กหนุ่มพึมพำ

 

          ห้าทุ่มตามเวลาที่กำหนดเอาไว้ เจนภพก็ทำการออนไลน์ใหม่อีกครั้งหนึ่ง เขาปรากฏตัวขึ้นที่เดิมที่ซึ่งทำการออฟไลน์ครั้งล่าสุดและก็ต้องพบเข้ากับการโจมตีของมอนสเตอร์ที่ดูจะตกใจกับการปรากฏตัวของเขาเป็นอย่างมาก การออนไลน์เป็นจุดบอดเนื่องจากจะทำให้เพลเยอร์อยู่ในสภาวะไม่พร้อมที่จะต่อสู้ ยังดีที่สามารถใช้การเคลื่อนไหวปกติได้ยกเว้นการสวมใส่อาวุธที่จะต้องรอเวลาพักหนึ่ง แต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเด็กหนุ่มเผ่าแมวคนนี้

          “ต้อนรับได้ตื่นเต้นดีนี่นา” ราล์ฟเอ่ยขึ้น รอจนกระทั่งสามารถโต้ตอบได้ก็รีบทำการสวมใส่อาวุธทันทีพร้อมกับร่ายคำสาปตาบอดแบบระบุพื้นที่ลงไป มอนสเตอร์ที่อยู่ในพื้นที่ของคำสาปต่างติดสถานะตาบอดโจมตีใส่มั่วไปหมด

          สติ๊กกี้ กัมม์!!!

          นักบวชแว่นทำการอัดลูกพลังนั้นใส่ร่างของพวกมอนสเตอร์เพื่อตรึงมันกับต้นไม้ หากต้องสู้กันชนิดที่รู้ผลแพ้ชนะจะต้องกินเวลามาก การทำให้มันขยับไม่ได้ชั่วขณะจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด และทันทีที่พวกมันถูกตรึงติดกับต้นไม้จนหมดแล้ว เขาก็ทำการปลดผนึกภูตและสัตว์เลี้ยงออกมา

          “ฝึกทักษะเขี้ยวเล็บของตัวเองซะ” ราล์ฟแนะนำ สำหรับสัตว์เลี้ยงแล้วทักษะติดตัวพวกนี้มีส่วนช่วยให้แข็งแกร่งขึ้นนั่นเอง

สั่งเสร็จก็เดินออกมาเพื่อตรวจสอบแผนที่ ดูเหมือนว่าลอนดอนจะไม่ได้อยู่รอการออนไลน์ของเขาหรือไม่ก็ยังไม่ออนไลน์ ซึ่งถ้าลอนดอนอยู่รอนี่ต่างหากที่เรียกว่าเป็นเรื่องประหลาดมาก คาดว่าน่าจะเดินทางนำไปก่อนล่วงหน้าแล้วตามนิสัยที่ไม่ชอบเดินตามหลังใคร ดังนั้นแล้วคิดว่าจะต้องไปเจอกันที่หน้าโบราณสถานที่ว่านั่นแน่ๆ ลองมอบแผนที่บอกทิศทางให้แบบนี้แสดงว่ามีอะไรบางอย่างที่ยังไม่ได้บอกเขาอย่างแน่นอน

จะยอมเล่นด้วยก็แล้วกันราล์ฟคิดในใจ

สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงระบบรายงานการสังหารมอนสเตอร์และสรุปผลลัพธ์ให้ เลเวลของราล์ฟเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งเลเวลเป็น 99 เด็กหนุ่มเรียกหน้าต่างค่าสถานะของสัตว์เลี้ยงอสูรขึ้นมาตรวจสอบ พบว่าตอนนี้ทักษะติดตัวประเภทเพิ่มพลังการโจมตีพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จนตอนนี้มีโบนัสการโจมตีอยู่ที่ 180% ในขณะที่ความเร็วก็พัฒนาได้ใกล้เคียงกัน แต่เมื่อเปรียบเทียบกับไซเรนพบว่าเธอไม่ได้พัฒนาไปไหนไกลเลยนอกจากทักษะเวทมนตร์ที่เลื่อนขั้นเป็นขั้นพัฒนาแล้ว

          เด็กหนุ่มบอกจุดประสงค์ของการเดินทางในครั้งนี้จะต้องอาศัยความเร็วเป็นหลัก ซึ่งก็เข้าทางคิริที่อยากจะวิ่งเร็วๆ มานาน ส่วนไซเรนนั้นทำสีหน้าบ่งบอกว่าไม่ค่อยอยากจะทำสักเท่าไหร่ ปัญหาของภูตสายเวทมนตร์ก็คือค่าสถานะร่างกายไม่ได้สูงมากนัก การวิ่งหรือการกระทำอะไรที่เป็นการใช้แรงโดยสูญเปล่าจึงไม่ถนัด เพียงแต่ถ้าไม่ใช่เพราะถูกเด็กหนุ่มบังคับให้ฝึกค่าสถานะมากกว่าเวทมนตร์เป็นอันดับแรก ก็คงไม่มีทางไล่ตามความเร็วของราล์ฟและคิริในระยะหนึ่งกิโลเมตรได้ทันอย่างแน่นอน

          สุดท้ายไซเรนก็ต้องอาศัยคิริอีกครั้งจนได้ เพราะความเร็วที่ราล์ฟและคิริทำอยู่ในตอนนี้เป็นความเร็วที่สูงมากจนไซเรนไม่สามารถวิ่งไล่ตามได้ทันอีกแล้ว แต่ก็อีกนั่นแหละ เมื่อไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องการทิ้งห่าง ทั้งสองก็ใช้การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงได้ แต่เดิมนั้นราล์ฟก็เน้นสายความเร็วอยู่แล้ว ทักษะที่ได้รับมาเมื่อเลเวลถึงก็คือทักษะวิชาตัวเบา และเสริมด้วยความสามารถของเผ่าพันธุ์ทำให้ความเร็วของเขาพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

          ในตอนนั้นเองคิริก็ส่งเสียงร้องออกมาเพราะจมูกของมันรับกลิ่นแปลกๆ ได้ ในขณะที่ราล์ฟได้ยินเสียงประหลาดดังแว่วเข้ามา พวกเขาหยุดลงและทำการสำรวจบริเวณนั้นก่อนเพื่อความไม่ประมาท เสียงที่ทั้งคู่ได้ยินนั่นเป็นเสียงร้องของมอนสเตอร์ที่ถูกสังหาร แม้ว่าราล์ฟจะคิดว่าเป็นฝีมือของเพลเยอร์ แต่ฟังจากรูปแบบของเสียงการต่อสู้แล้วไม่น่าจะใช่สักเท่าไหร่ เพราะเขาได้ยินเสียงขู่ร้องคล้ายสัตว์ใหญ่ซึ่งมีการใช้การเรียงคำตามหลักของไวยากรณ์ แถมเป็นภาษาคล้ายกับปีศาจอยู่ด้วย

          “ซ่อนจิตตัวเองเอาไว้ด้วย นั่นน่ะพวก ออร์ค ชาร์แมน” ราล์ฟเอ่ยเตือน

          ออร์ค ชาร์แมน มอนสเตอร์ที่มีสติปัญหาเหนือกว่าพวกออร์คป่าเพียงเล็กน้อย มีพลังโจมตีเวทมนตร์ที่ไม่เชิงรุนแรง แต่สามารถใช้เวทมนตร์ความมืดสายคำสาปได้ นับว่าเป็นเผ่าที่น่ากลัวไม่น้อยเลยทีเดียว พวกมันชำนาญไอเทมคำสาปและมีกลยุทธ์ที่แปลกมากในการต่อสู้ ดังนั้นถ้าไม่อยากเสียท่าจะต้องจัดการทันทีห้ามเปิดช่องว่างเป็นอันขาด เพราะไม่อย่างนั้นจะโดนคำสาปเล่นงานจนตั้งตัวไม่ติด

          เบื้องหน้าของพวกราล์ฟตอนนี้มองเห็นปากโพรงถ้ำขนาดใหญ่มีออร์ค ชาร์แมนเดินเข้าออกพร้อมกับอาหาร และท่อนไม้ พวกมันมีลักษณะคล้ายกับออร์คทุกประการเพียงแต่มีการสวมใส่เครื่องรางของขลัง และมีรอยบางอย่างคล้ายรอยสักบนใบหน้า พวกมันทุกตัวใช้อาวุธแตกต่างกันออกไปเพราะออร์ค ขาร์แมนจะใช้เครื่องรางที่พกเอาไว้ในการโจมตีหรือร่ายเวทมนตร์แทน

          ดันเจี้ยน? เด็กหนุ่มเผ่าแมวครุ่นคิด มีความเป็นไปได้ที่ว่าที่แห่งนี้คือดันเจี้ยนลับที่ยังไม่ถูกค้นพบ เป็นสถานที่ที่มีมอนสเตอร์แบบพิเศษที่มีอารยะธรรมเป็นของตัวเอง ถ้าต้องจัดอันดับความอันตรายน่าจะอยู่ในอันดับต้นๆ

          แต่ก็อีกนั่นแหละ จุดประสงค์ของการเดินทางในครั้งนี้ไม่ได้มาเพื่อตะลุยดันเจี้ยน หากไม่ใช่เพราะวางแผนเอาไว้ก่อนแล้วเขาคงเลือกที่นี่ในการเก็บเลเวลก่อนเป็นแน่ สุดท้ายก็ได้แต่พยายามหลบเลี่ยงไม่ให้ถูกพบเจอ ถึงจะอยากใช้ทักษะตรวจสอบมากแค่ไหนก็ตาม แต่เมื่อใช้ทักษะตรวจสอบแล้วจะทำให้มอนสเตอร์และถูกเล่นงานได้จึงต้องล้มเลิกความคิดนั้นไปอย่างช่วยไม่ได้

          “ไปกันเถอะ” ราล์ฟบอกพร้อมพาเดินเลี่ยงเส้นทางออกไป เพราะการเผชิญหน้ากับออร์ค ชาร์แมนเป็นอะไรที่เสี่ยงอันตรายมาก

          ตลอดทางพวกเขาจะต้องหลบเลี่ยงฝูงมอนสเตอร์คลาสทหารกลุ่มใหญ่ ซึ่งเลเวลขั้นต่ำของมันอยู่ที่สี่ร้อย แน่นอนว่าพวกมันเก่งมากจริงๆ ดูเหมือนระบบใหม่นี้จะใส่การพัฒนาที่ใกล้เคียงกับเพลเยอร์ โดยเฉพาะด้านสติปัญญา ราล์ฟพบว่ายิ่งมอนสเตอร์คลาสสูงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีความคิดใกล้เคียงกับมนุษย์มากเท่านั้น พิสูจน์ได้จากกับดักที่เกือบจะคร่าชีวิตของพวกเขาทุกคนในคราวเดียวกัน

          หลังจากที่กับดักทำงานได้พักใหญ่ก็ปรากฏมอนสเตอร์ร่างคล้ายมนุษย์เดินออกมาเป็นกลุ่มเล็กๆ ทุกตนถืออาวุธที่ทำขึ้นด้วยมือ ถ้าให้ประเมินด้วยสายตาแล้วน่าจะเป็นการสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองแน่ๆ น่าจะเป็นเผ่าคนแคระซึ่งเดียวเท่านั้นที่มีความสามารถในการสร้างอาวุธและชุดเกราะ

          คนแคระสายจิตกับปราณ ทำไมถึงมาอยู่ในป่าเวทมนตร์นี้ได้ล่ะนักบวชแว่นสงสัย เขาศึกษาข้อมูลของเผ่าต่างๆ มาเกือบหมดแล้วนั่นเอง

          เผ่าปีศาจส่วนใหญ่แล้วจะอยู่ในทวีปสีดำซึ่งเป็นแผนที่ใหม่อยู่ทางตอนเหนือสุดเพียงแต่ยังไม่มีใครค้นพบทางเข้าหรือหาทางเข้าไปได้ คาดว่าน่าจะต้องเคลียร์เงื่อนไขที่จำเป็นก่อนทางเข้านั้นถึงจะกำหนด พวกอมนุษย์ก็จะกระจายกันอยู่ทั่วทั้งทวีปตามสภาพแวดล้อมที่เผ่าพันธุ์นั้นๆ สามารถอาศัยอยู่ได้ และจะต้องเป็นพื้นที่ที่เพลเยอร์เข้าถึงได้ยาก เช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์อสูรหรือก็คือมอนสเตอร์ร่างสัตว์ทั้งหลายที่จะอยู่ได้ทุกพื้นที่ มีอิสระ และเพลเยอร์สามารถเข้าถึงได้ง่าย

          “ไปต่อไม่ได้แล้ว?” ไซเรนถาม ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้คงยากที่จะหลบเลี่ยงมอนสเตอร์เหล่านั้นได้เลย

          “ถ้าหากเป็นสถานการณ์ปกติวิธีที่จะช่วยให้ไปต่อได้นั้นมีอยู่สองวิธี คือหาทางหลบเลี่ยงไม่ก็ต้องสู้ แต่ฉันจะเลือกทางที่สาม” ราล์ฟบอก

          “ทางที่สาม? คืออะไร” เงือกสาวสงสัย เพราะเธอคิดไม่ออกเลยว่าจะมีวิธีไหนอีกบ้างที่จะช่วยให้ผ่านสถานการณ์นี้ไปได้

          เด็กหนุ่มเผ่าแมวจ้องมองเงือกสาวแล้วตอบว่า

          “เธอยังไงล่ะ”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #8526 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 23:39
    ให้ไซเรนร้องเพลง ? (เดามั่ว)
    #8526
    0
  2. #8426 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 10:52
    ทางที่สามจะเป็นเช่นไร ลุ้นๆ อิ อิ
    #8426
    0
  3. #8343 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 10:15
    เก่งทั้งในเกมและนอกเกมจริงๆๆเลยนะ 
    ตะกูลยายพระเอกน่าจะไม่ธรรมดานะ
    #8343
    0
  4. #8342 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 22:16
    ราล์ฟนี่เทพทั้งนอกเกมส์และในเกมส์เลย
    #8342
    0
  5. #8341 my styte ซู้ (@mystytenano) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 19:59
    อ่ะ ราฟ เอา ไชเรน ไป เป็น ตัวล่อ อีกละ
    #8341
    0
  6. #8339 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 16:56
    เก่งจริงๆ
    ติดตามต่อไปครับ
    #8339
    0
  7. #8338 ราชาแมว (@achurao) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 15:45
         สนุกมากครับ
    #8338
    0
  8. #8337 fear in night (@alancear) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 15:43
    มะเข้าใจค่ะ บังเอิญเค้าไม่ค่อยฉลาด ตามตาราฟไม่ทันค่ะ
    #8337
    0
  9. #8335 The Golden Fleece (@fnaklggewrwrweq) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 15:32
    สนุกมากๆคับ ^ ^
    #8335
    0
  10. #8334 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 13:49
    ถ้าฝึกฝีมือที่ป่านี้ ราล์ฟฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะแน่
    #8334
    0
  11. #8333 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 13:49
    เอาเข้าไปร่วมด้วยเรอะ
    #8333
    0
  12. #8332 ยัยหัวหยอง (@nopptharat) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 08:53
    ลุ้นๆ จะเป็นยังไงต่อไปนะ
    #8332
    0
  13. #8331 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 08:29
    ราล์ฟมันฉลาดล้ำจริงๆ
    #8331
    0
  14. #8330 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 06:51
    ฉลาดเป็นกรด
    #8330
    0