[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,473,872 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,143

    Overall
    1,473,872

ตอนที่ 223 : บทที่ 62 ข้อตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    24 ก.ย. 57

บทที่ 62 ข้อตกลง

 

          อสูรสัตว์ร้ายลอนดอน เพลเยอร์อาชีพนักฝึกสัตว์ที่อยู่บนจุดสูงสุดของสายอาชีพนั้นๆ ว่ากันว่าฝีมือของเขาทัดเทียมกับอสูรภูติพรายซากอม แม้วิธีการต่อสู้ของทั้งสองคนนั้นจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงก็ตามที วิธีการต่อสู้ของลอนดอนคือการวางแผนรูปแบบการต่อสู้ของสัตว์เลี้ยงอสูร และทำการเชื่อมโยงความคิดทำให้ไม่จำเป็นต้องออกคำสั่งพวกมันก็สามารถเลือกวิธีต่อสู้ได้ตามแบบที่เขาต้องการ

          มันคือการทำคอมบิเนชั่นระหว่างตัวเพลเยอร์และสัตว์เลี้ยงอสูรนั่นเอง

          เวิร์ลวินด์สร้างลมพายุขึ้นมาพัดเอาร่างของพวกมอนสเตอร์คลาสทหารเลเวล 200 กระเด็นหายไปเหลือเอาไว้เพียงไม่กี่สิบตัวเท่านั้น จากที่มีอยู่จำนวนมาก จุดเด่นของเวิร์ลวินด์คือการเคลื่อนไหวที่อิสระไม่มีความแน่นอน การโจมตีสามารถทำได้รอบทิศทาง ยอมรับว่าเป็นมอนสเตอร์ที่จัดการได้ยากมาก แต่การที่ลอนดอนสามารถจับมันมาเป็นสัตว์เลี้ยงได้นี่ต่างหากที่น่าตกใจ

          ในขณะที่ราล์ฟก็เลือกใช้บัฟต่างๆ ในการสนับสนุนไซเรนและคิริ รวมถึงทักษะมิกซ์ ไอเทมในการต่อสู้ด้วย เนื่องจากมอนสเตอร์พวกนี้มีเลเวลสูงกว่าพวกเขามาก โอกาสเอาชนะจึงมีอยู่น้อยมาก กว่าจะจบศึกนี้ได้ก็ทำเอาจิ้งจอกขาวและเงือกสาวบาดเจ็บไปไม่น้อย ราล์ฟเห็นสภาพแล้วก็ไม่พูดอะไรเนื่องจากคาดเอาไว้แล้วว่าทุกคนต้องไม่ไหว

          “นายเลเวลเท่าไหร่ คลาสอะไร” ราล์ฟเอ่ยถาม

          “อยากรู้จริงหรือ”

          “แล้วฉันจะถามเพื่ออะไรถ้าไม่ต้องการที่จะรู้”

          ลอนดอนคลี่ยิ้มแล้วตอบว่า “เลเวล 512 คลาสทหาร แล้วนายล่ะ”

          “ตอนนี้เลเวล 92 คลาสทหาร”

          “น้อยจริง หวังว่านายคงไม่เป็นตัวถ่วงฉันหรอกนะ เพราะทันทีที่ผ่านจุดนี้ไปอาจจะต้องเจอกับมอนสเตอร์ที่มีเลเวลสูงกว่านี้” ชายหนุ่มเจ้าของฉายาอสูรสัตว์ร้ายเตือน ถึงจะรู้ดีว่าเด็กหนุ่มเผ่าแมวคนนี้มีความสามารถสูงกว่าเลเวลปัจจุบันก็ตามที แต่เกมนี้ข้อจำกัดก็มีความสำคัญเช่นกัน

          “เข้าใจพูดจาดูถูกฉันเสียเหลือเกินนะ” ราล์ฟเหน็บแนม เอาเข้าจริงๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถทำให้เขายอมเปิดปากพูดคุยด้วยแบบนี้ อาจเพราะเป็นคนประเภทเดียวกันทำให้เข้าใจกันได้ง่ายก็ได้ “ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าถึงจะเลเวลน้อย แต่ความสามารถของเผ่าพันธุ์ที่เน้นในด้านสถานะความเร็วกับความคล่องแคล่วกับทักษะที่มีอยู่ตอนนี้สามารถช่วยให้ฉันเอาตัวรอดได้”

          “นั่นสินะ ข้อดีของการมีเผ่าพันธุ์นี่นา การพัฒนาด้านใดด้านหนึ่งแบบก้าวกระโดด ทำให้รูปแบบการต่อสู้ของเพลเยอร์แต่ละคนแตกต่างกันออกไป ผลที่ตามมาก็คือยอดฝีมือที่ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด”

          “แล้วนายไม่สนใจเผ่าพันธุ์บ้างหรือยังไง” เด็กหนุ่มถาม

          “นักฝึกสัตว์เลือกเผ่าพันธุ์ไม่ได้ เพราะการเปลี่ยนเผ่าจะมีผลต่อการควบคุมสัตว์เลี้ยง ไม่คิดว่านายจะกล้าถามเรื่องที่ตัวเองก็รู้อยู่แล้ว คิดจะลองเชิงฉันหรือยังไง” ชายหนุ่มนักฝึกสัตว์ถามกลับ เปิดหน้าต่างระบบแล้วหยิบเอาผลไม้ออกมานั่งทาน พร้อมร่ายเวทมนตร์ไฟโยนให้เจ้าเวิร์ลวินด์กิน

          “หายกันยังไงล่ะ”

          ทั้งสองคนมองหน้ากัน แววตาประหนึ่งกำลังท้าทาย ก่อนที่ลอนดอนจะเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย ในขณะที่ราล์ฟก็ยังคงอารมณ์เย็นชา

          “เพราะนิสัยของนายเป็นแบบนี้ยังไงล่ะ ฉันถึงได้รู้สึกไม่อยากเป็นศัตรูด้วย”

          “แต่ก็คิดจะมาแย่งคิริไม่ใช่หรือ” ราล์ฟย้อนถามกลับ เพื่อเตือนให้ลอนดอนรู้สึกตัวถึงเรื่องในอดีต

          “ก็ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นนาย และถือเป็นโชคดีของฉันเหมือนกันที่ฝีมือของนายในตอนนั้นเทียบฉันไม่ได้” อสูรสัตว์ร้ายยอมรับแต่โดยดี ถ้าหากตอนนั้นราล์ฟมีฝีมือเทียบเท่ากับตนเองที่เล่นเกมนี้มานาน สถานการณ์ตอนนั้นอาจจะเลวร้ายกว่าที่คิดก็ได้

          พวกราล์ฟเดินทางมาเรื่อยๆ แม้จะเจอฝูงมอนสเตอร์ก็สามารถฝ่ามาได้ไม่ยาก ในที่สุดตอนนี้ราล์ฟก็มีเลเวล 98 จากการที่จัดการกับมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่าตนเองหลายเท่าไปฝูงใหญ่ ใครจะไปคิดล่ะว่าแม้แต่เรื่องแบบนี้เด็กหนุ่มยังใช้มันเป็นการฝึกฝนสัญชาตญาณการต่อสู้ให้กับไซเรนและคิริ โดยใช้คำสาป Blind (ตาบอด) ทำให้ทั้งสองต้องใช้การสัมผัสจิตแทนการใช้สายตารับรู้ ลอนดอนถึงกับผิวปากหวือไม่คิดว่าเด็กหนุ่มจะโหดขนาดนี้

          “นายนี่นะ สนใจแต่ผลลัพธ์โดยไม่เลือกวิธีการเหมือนเดิม”

          “ก็แค่ AI ไม่ใช่หรือยังไง ถึงจะออกแบบอารมณ์และความรู้สึกได้เหมือนกับคนจริงๆ ก็เถอะ แต่ฉันไม่ปฏิเสธหรอกว่าที่นี่คือความเป็นจริงของพวกเธอ แต่สำหรับฉันมันก็แค่เกมเกมหนึ่ง ดังนั้นขอแต่ผลลัพธ์เป็นไปตามที่ฉันต้องการ วิธีการมันจะเป็นยังไงฉันไม่สนใจอยู่แล้ว” ราล์ฟตอบ พร้อมกับใช้สกิลฮีลให้พวกไซเรนเพื่อไม่ให้มีอันตรายถึงชีวิต

          ยี่สิบนาทีต่อมาการต่อสู้ก็จบลงโดยที่สภาพของไซเรนและคิริต่างสะบักสะบอม บาดแผลที่มีถูกรักษาจนหายเป็นปกติ รวมถึงการรักษาคำสาปให้ด้วย ไซเรนไม่รู้ว่าจะโกรธหรือดีใจกันแน่ การอยู่ด้วยกันมานานทำให้พอจะเรียนรู้นิสัยซึ่งกันและกัน ราล์ฟเป็นผู้ชายที่สนใจแต่ผลลัพธ์โดยไม่เลือกวิธีการก็จริง แต่วิธีการนั้นจะต้องเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับพวกเธอ ยิ่งไปกว่านั้นเธอเองก็รู้จุดประสงค์ของเด็กหนุ่มดี

          เขาต้องการให้เธอสามารถปกป้องตัวเองได้

          “ถึงพวกมันจะเป็นคลาสทหารและมีเลเวล 200 กว่า แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่ใช้เวลาต่อสู้มากขนาดนี้ ข้อแตกต่างที่เธอมีคือการที่สามารถคิดวิเคราะห์สถานการณ์ได้ ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงทำไม่ได้ ขนาดคิริเองยังสามารถปรับตัวเองให้เข้ากับการต่อสู้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ถึงจะไม่ได้เรื่องก็เถอะ” ราล์ฟพูด เพราะจากการประเมินดูแล้วไซเรนไม่สามารถเดินทางเข้าไปต่อได้อีกแล้ว

          “พูดยังกับว่านายสามารถทำได้ดีกว่าเราอย่างนั้นแหละ เลเวลนายก็เทียบเท่ากับเรา” ไซเรนแย้ง เธอเองก็ไม่ค่อยชอบเหมือนกันที่ต้องถูกบังคับให้ต่อสู้ทั้งๆ ที่ไม่ได้ชื่นชอบเรื่องแบบนี้เลยด้วยซ้ำ ความหวังดีของเด็กหนุ่มไม่ต่างอะไรจากการยัดเยียดให้ เธอรู้ว่ารอบตัวของเด็กหนุ่มมีแต่อันตราย ดังนั้นทางเดียวที่จะอยู่รอดได้คือต้องเรียนรู้ทักษะต่อสู้

           เมื่อถูกสบประมาทราล์ฟก็ทำใจเย็น ลุกขึ้นยืนถอดแว่นตาและผูกผ้าปิดตาเอาไว้ให้แน่นเพื่อป้องกันไม่ให้มันเลื่อนหลุด ก่อนจะเดินออกไปทันทีที่รับรู้ได้ถึงการปรากฏตัวของมอนสเตอร์ชุดใหม่ที่เข้าใกล้เข้ามา ลอนดอนสั่งสัตว์เลี้ยงของตัวเองให้กลับเข้ามาเพราะไม่ต้องการให้เข้าไปก่อกวนการต่อสู้ของเด็กหนุ่มเผ่าแมว พลางนึกขำสภาพของเด็กหนุ่มในตอนนี้เป็นอย่างมาก หูที่ขยับไปมาตามเสียงที่เคลื่อนไหว และหางที่โบกไปมา ดูๆ ไปแล้วก็น่าหัวเราะเป็นอย่างมาก

          เพลเยอร์พบ ซอเซอร์เรอร์ โคลด์บอลท์ คลาส ทหาร เลเวล 231

        ซอเซอร์เรอร์ โคลด์บอลท์ รูปร่างคล้ายกับสุนัขยืนสองขา มีมือใช้หยิบจับอาวุธได้ ความสามารถของมันอยู่เหนือเผ่าพันธุ์วงศ์สุนัขเนื่องจากมีสติปัญญาและมีอารยะธรรมเป็นของตัวเอง และเพราะการพัฒนาทำให้เผ่าพันธุ์นี้มีทั้งปราณ จิต และเวทมนตร์ น่าเสียดายที่เผ่าโคลด์บอลท์เป็นหนึ่งในไม่กี่เผ่าพันธุ์ที่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ ดังนั้นแล้วมันจึงเป็นมอนสเตอร์ที่เหมาะจะใช้ในการเก็บเลเวลโดยไม่สนใจเรื่องค่าความดีและความเลวที่มีผลกระทบต่อเผ่าพันธุ์

          เสียงระบบดังแจ้งเตือนแบบนี้อยู่สิบครั้ง เด็กหนุ่มไล่นิ้วไปสัมผัสกับหน้าจอโฮโลแกรมเพื่อเรียกใช้ทักษะสนับสนุนทั้งๆ ที่ยังปิดตาอยู่ เขาจดจำตำแหน่งทั้งหมดได้เป็นอย่างดีจึงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ เมื่อสัมผัสได้ถึงดวงจิตของซอเซอร์เรอร์ โคลด์บอลท์พร้อมกับกระแสเวทมนตร์ที่รู้สึกได้การโต้ตอบจึงได้เริ่มขึ้น นักบวชเผ่าแมวพุ่งตัวออกไปจู่โจมใส่พวกมันที่กำลังทำการร่ายเวทมนตร์ แต่เพราะมันเป็นมอนสเตอร์ทำให้ข้อจำกัดด้านเวลาในการร่ายเวทมนตร์เหนือกว่าเพลเยอร์พอสมควร เรียกว่า 1 ต่อ 3 วินาทีเลยก็ว่าได้

          เร็วมากราล์ฟคิดพร้อมเอี้ยวตัวหลบ ทั้งๆ ที่ปิดตาอยู่เขากลับรู้สึกได้ถึงพลังเวทที่พุ่งเข้ามา

          ซอเซอร์เรอร์ โคลด์บอลท์ ไม่เสียทีที่เป็นมอนสเตอร์ตระกูลสุนัข มันรวดเร็วมากไม่แพ้กัน ทันทีที่มันร่ายเวทมนตร์เสร็จก็จับอาวุธที่สร้างขึ้นจากหินไล่ทุบใส่เด็กหนุ่ม แม้ว่ามันจะมีขนาดตัวที่เล็กมากแต่พละกำลังไม่ได้เล็กตาม ถือเป็นโชคร้ายของราล์ฟที่ต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่ได้เปรียบในเรื่องของเผ่าพันธุ์

แต่ก็อีกนั่นแหละ เรื่องแบบนี้ราล์ฟคำนวณเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว

การเคลื่อนไหวของราล์ฟเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบมากจนลอนดอนที่ดูอยู่วงนอกผิวปากหวือ ไซเรนดูจะตกใจมากจริงๆ ไม่คิดว่าจะมีคนที่สามารถทำอะไรแบบนี้ได้อยู่ด้วย รับรู้การเคลื่อนไหวด้วยจิต และโจมตีในจุดที่สร้างความเสียหายได้อย่างแม่นยำ นักบวชแว่นแบมือออกเพื่อรวบรวมพลังเวทมนตร์มาไว้ในมือ ต้องขอบคุณการสอนเทคนิคการใช้เวทมนตร์พื้นฐานจากแร็กเนสและริองทำให้ตอนนี้นอกจากเวทมนตร์ลูกไฟแล้วเขายังสามารถสร้างเวทมนตร์ธาตุต่างๆ ที่อยู่ในธรรมชาติตอนนี้ได้อีกด้วย

พลังเวทมนตร์ที่ถูกรวบรวมไว้บริเวณอุ้งมือหมุนวนก่อนจะเปล่งแสงออกมา และสร้างกระแสลมหมุนขึ้นมาจากการแปรสภาพพลังงาน เขาใช้พลังจิตควบคุมรูปทรงของมันให้เป็นลูกบอลจากนั้นก็บีบอัดมันให้เป็นแผ่นบางๆ และมีความแหลมคมมาก

“เข้าใจคิดดีนี่นา” ลอนดอนเห็นดังนั้นก็ลองทดสอบดูบ้าง แต่เมื่อลองทำดูกลับพบว่าไม่สามารถเลียนแบบสิ่งที่ราล์ฟทำได้ สาเหตุอาจจะมาจากการที่ระบบได้โปรแกรมลักษณะพื้นฐานของมันเอาไว้เมื่อทุกอย่างตรงตามเงื่อนไข นั่นหมายความว่าสิ่งที่ราล์ฟทำอยู่นั้นเป็นการใช้เวทมนตร์ในรูปแบบที่แตกต่างคล้ายกับเวทมนตร์ของ AI ซึ่งถ้าคนคนนั้นไม่ช่างสังเกตจริงๆ จะไม่มีทางรู้ได้เด็ดขาด

ฉวะ!!!

511!!!

แม้ว่าดาเมจที่ลอยขึ้นมาจะดูน้อยมาก แต่ถ้าคำนวณจากความต่างของเลเวลแล้วถือว่ามันรุนแรงไม่เบา นอกจากนี้วิธีการต่อสู้ของราล์ฟอาศัยช่องว่างของระบบในการต่อสู้เพื่อลดความต่างของเลเวล เขาค้นพบว่าถ้าการจับทุ่มหรือจับเหวี่ยงสามารถสร้างความเสียหายได้เหมือนกัน โดยระบบจะดูจากจุดประสงค์เช่น มอนสเตอร์วิ่งชนต้นไม้โดยมีสาเหตุมาจากเพลเยอร์เป็นผู้นำทางหรือไล่ต้อน สิ่งนี้ก็สามารถสร้างความเสียหายได้เช่นกัน

ในขณะนั้นราล์ฟก็ค่อยๆ ลดขอบเขตการเคลื่อนไหวของตัวเองลงจนใช้เพียงเท้าขวาเป็นจุดหมุนเท่านั้นในการหลบหลีก ไซเรนที่ได้เห็นการกระทำนั้นก็อ้าปากค้างไม่คิดว่าจากการเคลื่อนไหวที่มากเกินไปจะค่อยๆ ลดลงจนเคลื่อนไหวน้อยที่สุดแถมยังเป็นการเคลื่อนไหวที่มีประสิทธิภาพที่สุดอีกด้วย

สกอร์เวทมนตร์ ไฟ + ลม

มิกซ์ ไอเทม

          ได้รับ สกอร์เวทมนตร์ พายุเพลิง

          จากนั้นก็ทำการใช้บัฟเสริมค่าสถานะชั่วคราวที่จำเป็นทั้งหมดให้กับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเสริมพลังโจมตีด้วยเวทมนตร์ เพิ่มพลังป้องกันให้สูงขึ้น เสริมความเร็ว จากนั้นก็ใช้คำสาปกับพวกมอนสเตอร์ทั้งหมด ซึ่งราล์ฟในตอนนี้มีพลังคำสาปในตัวเพียงแต่ว่าพลังนั้นจะช่วยสนับสนุนอัตราความสำเร็จของคำสาปให้ และยังเพิ่มความรุนแรงของคำสาปได้อีกด้วย

          ราล์ฟจับตำแหน่งของมอนสเตอร์ทุกตัวให้เข้ามาอยู่ในรัศมีรอบตัวเองก่อนจะเรียกใช้สกอร์เวทมนตร์ที่พึ่งได้มาใหม่ทันที ซึ่งมันสามารถสร้างความเสียหายได้สิบครั้งต่อมอนสเตอร์หนึ่งตัว สำหรับราล์ฟที่ทักษะด้านเวทมนตร์ที่เลื่อนขึ้นมาอยู่ในขั้นพัฒนาแล้วทำให้การโจมตีด้วยเวทมนตร์จะได้รับโบนัสการโจมตีอีก 100% จึงไม่มีปัญหาเรื่องความรุนแรงของเวทมนตร์

          ผ่านไปเพียงแค่สิบเจ็ดนาทีเท่านั้นมอนสเตอร์ที่เข้ามาโจมตีก็ถูกจัดการไปจนหมด นักบวชแว่นแกะผ้าผูกตาของตัวเองออก ส่งสายตามองไปยังไซเรนราวกับพูดว่า ฉันนี่แหละทำได้ ยิ่งไปกว่านั้นราล์ฟไม่โดนโจมตีเลยด้วย อาจเพราะค่าพาราเมเตอร์ของเขาจะเน้นความเร็วและความคล่องตัวเป็นหลักก็ได้ ทำให้ใช้เวลานานกว่าที่คิดเพราะพลังโจมของตนเองเบามาก แต่ก็ชดเชยการใช้บัฟและดีบัฟอย่างชาญฉลาด

          “ขอโทษทีที่ให้คอย” ราล์ฟพูด

          “ถือซะว่าฆ่าเวลาก็ได้ ไอ้ฉันมันไม่รีบอยู่แล้ว” ลอนดอนกล่าว พร้อมกับหยิบแส้ออกมาตวัดไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วกระชากบางสิ่งบางอย่างให้ลงมา มันคือโคลด์บอลท์ อาร์เชอร์ ดูเหมือนพวกเขาจะอยู่ในเขตของโคลด์บอลท์เสียแล้ว

          “จัดการซะเฟเรียส” พูดจบก็มีแสงเล็กๆ ลอยออกมาจากห้วงอากาศพุ่งเข้าไปหาร่างของโคลด์บอลท์ อาร์เชอร์ ก่อนที่ร่างนั้นจะถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ท่ามกลางความตกใจของเงือกสาวที่เห็นการฆ่าอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นแสงประหลาดนั่นก็หายไป

          ไซเรนตกใจหน้าซีดไม่เคยเห็นการฆ่าที่โหดเหี้ยมแบบนี้มาก่อน ถึงจะเคยเห็นการฆ่ามอนสเตอร์มาหลายต่อหลายครั้ง ทั้งจากราล์ฟ อาคม หรือแม้กระทั่งคิริ แต่ก็แตกต่างจากชายที่ชื่อลอนดอนมาก ชายคนนี้ไม่ได้ฆ่าเพื่อเก็บเลเวลหากแต่เป็นการฆ่าเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง

          “ไม่เอาเป็นสัตว์เลี้ยงหรือยังไง” หนุ่มแว่นเผ่าแมวถาม

          “ไม่ล่ะ มอนสเตอร์กระจอกแบบนี้เอาไปขายเสียชื่ออสูรสัตว์ร้ายหมด ถ้าพวกมันอยากได้ก็หาทางมาจับกันเองสิ” ลอนดอนตอบ ถ้ามอนสเตอร์ไม่ได้เป็นประเภทแข็งแกร่งหรือหายากอย่าหวังว่าเขาจะชายตามองเลย

          ราล์ฟมองดูเวลาเพื่อคำนวณระยะเวลาที่เหลืออยู่ การออกระบบใหม่นี้มีเพื่อสนับสนุนระบบสงครามหรือการลดความแตกต่างของการออนไลน์ระหว่างผู้เล่น แต่ก็มีข้อเสียนั่นก็คือสำหรับเควสต์ที่ยาวนานจะไม่สามารถกระทำได้ต่อเนื่องมากนัก เพราะเพลเยอร์สามารถอยู่ในเกมนี้ได้นานที่สุดเพียงสามวันเท่านั้น จากนั้นก็ต้องออฟไลน์สักระยะหนึ่งก่อนจะกลับเข้ามาใหม่ แต่สำหรับราล์ฟแล้ว การออนไลน์ตลอดไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ เขาเองก็มีภาระในโลกจริงอยู่ จะยอมสละเวลาพวกนั้นมาเล่นเกมพวกนี้ก็ไม่ค่อยจะเหมาะสมสักเท่าไหร่

          “อีกสักพักฉันจะออฟไลน์ แล้วนาย?”

          ลอนดอนวาดนิ้วลงตรวจสอบดูหน้าต่างระบบเพียงเพราะไม่ต้องการยกแขนขึ้นดูนาฬิกา คำนวณเวลาความแตกต่างของโลกออนไลน์และเรียลเวิลด์ “พึ่งจะตีสี่เองไม่ใช่หรือยังไง รีบตื่นขนาดนี้จะไปเปิดตลาดเหรอ”

          “ก็ไม่เชิง”

          “ตามใจนายสิ เพราะฉันคงเดินเที่ยวอยู่แบบนี้ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะส่งข้อมูลแผนที่ที่ฉันได้มาให้ แล้วไปเจอกันที่นั่นเลย” อสูรสัตว์ร้ายพูด แล้วไล่นิ้วมือกดอะไรบางอย่างบนหน้าต่างที่เพลเยอร์คนอื่นไม่สามารถมองเห็นได้นอกจากเจ้าตัว

          “ทำถึงขนาดนี้แสดงว่ามีการล็อกตัวบุคคลเอาไว้ หวังว่านายคงไม่ได้คิดที่จะใช้ฉันเป็นเหยื่อล่ออะไรทำนองนี้หรอกนะ” แมวหนุ่มสงสัย เพราะลอนดอนไม่ใช่พวกที่มีจิตใจดีอะไรอยู่แล้ว การแบ่งปันก็เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวล้วนๆ

          คนประเภทเดียวกันย่อมมองออกได้ง่ายอยู่แล้ว

          ลอนดอนไม่ได้แปลกใจที่ราล์ฟรู้เพราะถ้าไม่รู้นี่สิถึงจะเรียกว่าแปลก แต่ก็ยังแชร์ข้อมูลแผนที่พิเศษให้ซึ่งของสิ่งนี้ถ้าเอาไปขายให้กับพวกกิลด์ใหญ่ๆ คงได้เงินมาจำนวนไม่น้อย การที่ไม่ยอมทำเช่นนั้นเพราะรู้ดีว่าจะเกิดปัญหาตามมา คนที่เกลียดความวุ่นวายแบบเขาไม่มีทางทำแน่

          ราล์ฟกดยอมรับเพื่อให้สามารถเปิดดูแผนที่ที่ได้รับการแชร์มาได้ เด็กหนุ่มมองอยู่พักหนึ่งก็เข้าใจจุดประสงค์ของลอนดอนเพียงส่วนหนึ่ง หมอนี่ต้องการใช้เขาเป็นเหยื่อล่อในการเข้าไปให้ถึงโบราณสถานที่ว่านั่นให้ได้ เนื่องจากระหว่างเส้นทางนั้นจะต้องผ่านการทดสอบต่างๆ ที่อันตรายมาก

          “นายพาคนมาด้วยกี่คน” ราล์ฟถามตรงๆ ซึ่งลอนดอนก็หัวเราะออกมาเสียงดังแล้วตอบว่า

          “ยี่สิบสองคน พลาดท่าตายในด่านทารันรูร่าไปสิบสองคน อีกสิบคนตายเพราะเผ่าวู้ด ทำเอาเสียแผนหมดเลย”

          “เท่าที่ฉันดูแผนที่แล้วเหมือนจะให้เราตรงเข้าไปเลย แต่ที่จริงแล้วสิ่งนี้บอกแค่สถานที่ตั้งแต่ระยะห่างจากทางเข้าจนถึงโบราณสถานเท่านั้น”

          “คิดว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่รู้ทันทีที่เห็นแผนที่ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่ชวนนายไปด้วย”

          “เพราะรายละเอียดของมันเยอะเกินไปน่ะสิ ฉันไม่รู้หรอกนะว่ากว่าจะได้แผนที่นี้มาต้องผ่านอะไรมาบ้าง ดังนั้นมันจึงเป็นกับดักทางจิตวิทยาที่ทำให้ผู้ที่ได้รับเชื่อว่ามันเป็นเส้นทางของจริง แต่ความจริงแล้วแผนที่นี้คือกับดักสุดท้ายที่ถูกใช้เป็นระบบป้องกันตัวเอง มอนสเตอร์ในที่แห่งนี้แข็งแกร่งมากแค่ด่านแรกก็ต้องเจอกับทารันทูร่าแล้ว ถ้าเพลเยอร์ไม่แข็งแกร่งพอโอกาสรอดมีน้อย เมื่อผ่านมาได้จะต้องพบกับเผ่าวู้ดที่สามารถควบคุมป่าได้อีก ผ่านจากนั้นก็เป็นแม่มดที่มีคำสาปเป็นบอส AI ที่มีความคิดเป็นของตัวเอง แค่สามด่านนี้มันก็มากพอที่จะจัดการกับกองทัพจำนวนมากได้อยู่แล้ว”

แผนที่ที่ให้ลอนดอนมาอาจจะเป็นของจริงแต่ซ่อนจุดประสงค์บางอย่างเอาไว้ ถึงถามไปลอนดอนก็ฉลาดพอที่จะไม่ตอบคำถามนี้ก็ได้ แต่เป้าหมายของลอนดอนนั้นเดาได้ง่ายมาก หมอนี่สนใจแค่มอนสเตอร์แปลกๆ เพื่อที่จะเอาไปประมูลขายโดยมอนสเตอร์หายากและแข็งแกร่งแบบนี้มีคนยอมทุ่มเงินซื้อกันอย่างล้นหลามเลยนั่นแหละ

          “นายรู้อะไรแล้วสินะ”

          “อาจจะ ยังไม่แน่ใจสักประมาณหกสิบเปอร์เซ็นต์” ราล์ฟตอบ

          “บอกมา”

          “แล้วทำไมฉันต้องบอกนายด้วย นายคิดจะใช้ฉันเป็นเหยื่อล่อแลกกับการให้ฉันตามมาด้วยนี่คือการแลกเปลี่ยนที่บรรลุจุดประสงค์ไปแล้วไม่ใช่หรือยังไง”

          ลอนดอนเดาะลิ้นขัดใจ ยอมรับว่าพลาดไปจริงๆ ถ้าจะพูดเรื่องความงกแล้วแม้ว่าราล์ฟจะเทียบกับตนเองไม่ได้ แต่ก็มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาก โดยเฉพาะไอ้เรื่องรักษาคำพูดนี่ไม่ต้องพูดถึง สิ่งที่ควรระวังคือสิ่งที่เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้พูดต่างหาก

          “ถ้าอย่างนั้นเรามาจับมือกันทุกอย่างแบ่งกันให้ลงตัวที่สุด นายใช้สมองวางแผนอย่างเป็นระบบตามสิ่งที่นายถนัดไป ส่วนฉันจะรับหน้าที่เก็บกวาดมอนสเตอร์ที่เข้ามาวุ่นวายให้” ลอนดอนเสนอ ถึงตนเองจะฉลาดแต่ก็รู้ขีดจำกัดของตัวเองดี และเพราะว่าราล์ฟเป็นนักวางแผนที่เก่งที่สุดเพียงคนเดียวที่เขารู้จัก สถานการณ์ตอนนี้จับมือกันเป็นการดีที่สุด

          “ฉันเสียเปรียบอยู่นิดหน่อยเพราะนายไม่ได้บอกว่าจะคอยปกป้องพวกเรา มอนสเตอร์ที่อยู่ข้างหน้าอาจจะมีคลาสขุนนางอยู่หากต้องเผชิญหน้าด้วยกันระดับนายไม่มีทางต่อสู้ตัวต่อตัวได้แน่ ต่อให้ใช้สัตว์เลี้ยงอสูรพวกนั้นเข้าช่วยด้วยก็ตามที” ราล์ฟแย้ง

          “ชิ! นึกว่าจะหลงกลแล้วซะอีก” ลอนดอนพึมพำแล้วยื่นข้อเสนอไหม เพราะนี่ก็เข้ามาลึกมากแล้วหากต้องเสี่ยงดวงเดินทางคนเดียวอาจจะต้องใช้เวลานานมากซึ่งเขาก็รอนานขนาดนั้นไม่ได้ด้วย ดังนั้นจึงจำเป็นต้องยอมเด็กหนุ่มคนนี้เสียแล้ว ไม่อย่างนั้นราล์ฟที่รู้แผนที่แห่งนี้แล้วอาจจะรอเวลาที่ตัวเองพร้อมและเดินทางเข้าไปเพียงคนเดียว

“ถ้าถึงตอนนั้นฉันจะร่วมสู้ด้วยตกลงไหมล่ะ” ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอใหม่

“งั้นก็ได้ ตกลงตามนี้”

         

 

 

 

 

https://www.facebook.com/SatapornFantasy/photos/a.428137377228288.91132.425699017472124/784734074901948/?type=1&theater

 

ไม่มีอะไรจะบอก นอกจากว่าขอตัวไปสอนนักเรียนก่อน เอาส่วนหนึ่งของปกมาให้ดู...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #11604 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 23:44
    มันดีจริงๆ
    #11604
    0
  2. #10110 ~Friendship!~ (@damon38) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 10:18
    เจ้าเลห์ ปะทะ เจ้าเลห์ สนุกมากครัชชXD
    #10110
    0
  3. #8525 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 23:29
    สองคนนี้มาคุยกันสนุกไม่เลว
    #8525
    0
  4. #8326 The Golden Fleece (@fnaklggewrwrweq) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 15:53
    สนุกมากๆคับ ^ ^
    #8326
    0
  5. วันที่ 26 กันยายน 2557 / 19:27
    อากิระ ลอนดอน เด็กตกปลา ต้องเป็นญาติกันแน่ๆนิสัยคล้ายๆกันเลยบางอย่างก็เหมือนกันด้วย
    #8324
    0
  6. #8323 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 13:28
    และแล้วก็ค้างงงงงงงง อ๊ากกกกกก อยากรู้จริงๆ ในนั้นมันมีสิ่งใด
    #8323
    0
  7. #8322 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 08:13
    ขอบคุณครับ
    #8322
    0
  8. #8321 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 23:39
    ดีใจด้วยนะครับ ที่หนังสือเล่มแรกออกมาเเล้ว เย้ๆๆ
    #8321
    0
  9. #8320 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 21:50
    อ่านๆมาแล้วเริ่มชอบลอนดอน>< อยากให้มีบทอีกจัง ไม่ก็มาอยู่กิลเดียวกันเลย คงวุ้นดีอาคมก็กวน ลอนดอนก็พอกัน กัดกันตลอดแน่555
    #8320
    0
  10. #8319 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 21:47
    อ่านๆไปแล้วเริ่มรุ้สึกชอบลอนดอนขึ้นมาแฮะ อยากให้มีบทอีกจัง มาอยู่กิลเดียวกันเลยก็ได้คงป่วนดี^^
    #8319
    0
  11. #8318 Rynge (@ryneyz) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 21:25
    มาแล้วๆ ขอบคุณค่ะ
    #8318
    0
  12. #8317 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 20:10
    ขอบคุนนะค้าาา สนุกจังค่า
    #8317
    0
  13. #8315 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 19:27
    ราล์ฟนอกใจอาคมแล้ววว
    ราล์ฟกับลอนดอน เอร๊ยยยย
    (อินี่ก็จิ้นไปได้)
    #8315
    0
  14. #8314 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 17:11
    ขอบคุณครับ
    ร่วมมือกันแล้วผลมันจะออกมาเป็นไงนะ
    #8314
    0
  15. #8313 fear in night (@alancear) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 15:28
    ลอนดอนxราล์ฟ สินะค่ะ เราคิดได้ไงเนี้ย
    #8313
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #8301 อ่านการ์ตูน (@khimkhimza32) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 15:00
    ลอนดอน อย่าคิดว่าตัวเองงกกว่า ราฟ์สิอิตาราฟ์นี่ยิ่งกว่าเกลือทะเลทั้งโลกอีก 
    #8301
    0
  19. #8299 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 13:14
    จะมีใครฉลาด และ เจ้าแผนการเท่านายราฟ
    #8299
    0
  20. #8298 my styte ซู้ (@mystytenano) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:30
    โอ๊ ๆๆๆๆๆๆ
    #8298
    0
  21. #8297 Vrij (@vrij) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:30
    ออกเมื่อไหร่จะรีบไปอุดหนุนด่วนๆเลยครัฟ =W=
    #8297
    0
  22. #8296 ciston_violet (@ciston-fe) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:28
    ไรท์เอาคำว่าราล์ฟที่แปลว่า ความเจ้าเล่ห์มาตั้งชื่อราล์ฟรึเปล่าเนี่ย ถ้าใช่นี่สมชื่อจริงๆ รอตอนต่อไปจ้า
    #8296
    0
  23. #8295 ราชาแมว (@achurao) (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:16
                  สนุกครับ
    #8295
    0
  24. #8294 เบีย33706 (จากตอนที่ 223)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 12:12
    ว้าว ทำเป็นหนังสือแล้ว ดีใจด้วยค่ะเดือนตุลาชิมิ
    #8294
    0