[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,056 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,327

    Overall
    1,474,056

ตอนที่ 222 : บทที่ 61 คำชวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    16 ก.ย. 57

บทที่ 61 คำชวน

 

          “ช้าเกินไป” ราล์ฟพูดขึ้นหลังจากคิดค้นวิธีการฝึกรูปแบบใหม่ที่สามารถวัดได้แน่นอนในเรื่องของรูปแบบพลัง โดยมีไซเรนและคิริเป็นตัวทดลองการฝึกในขั้นแรก ผลปรากฏก็คือทั้งสองนั้นไม่ผ่านในระดับหนึ่งเลยด้วยซ้ำ หน้าต่างแสดงข้อมูลของภูตและสัตว์เลี้ยงถูกปิดลงพร้อมๆ กับที่เด็กหนุ่มแสดงสีหน้าเหนื่อยใจออกมา

          “จากการทดสอบจะเห็นว่าคิริสูญเสียความสามารถในการล่าโดยธรรมชาติไป สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่กลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงอสูรทำให้ไม่มีความสามารถในการเอาตัวรอด ในขณะที่ไซเรนมีพลังเวทมนตร์สูงกว่าฉันแต่กลับไม่สามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพขืนเป็นแบบนี้ไม่มีทางเอาชีวิตรอดในป่าแห่งนี้ได้อย่างเด็ดขาด”

          “นายต้องการให้เราต่อสู้อย่างนั้นหรือ” ไซเรนถาม หลังจากที่เธอฝึกตามโปรแกรมที่เด็กหนุ่มคนนี้คิด ก็ยอมรับว่าสามารถพัฒนาขึ้นได้เร็วมากจริงๆ การอธิบายในส่วนที่สงสัยก็ช่วยให้กระจ่างมากขึ้น

          “ต่อสู้?” ราล์ฟเลิกคิ้วสูง “ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอต่อสู้ แต่ในอนาคตฉันไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเราบ้าง อย่างคิริอาจจะต้องพบเจอกับเพลเยอร์ที่ตั้งใจจะมาจับตัวไปอีกก็ได้ ดังนั้นมีโอกาสฝึกก็ฝึกซะ” คำตอบของราล์ฟชัดเจนมากจนไซเรนไม่ถามอะไรอีก

          หลังจากที่พักกันหายเหนื่อยแล้วพวกเขาก็เริ่มฝึกฝนกันต่อ โดยแยกกันฝึกฝนตามโปรแกรมการฝึกที่ได้ทำเอาไว้ให้ สถานที่ที่ไซเรนใช้ฝึกเวทมนตร์ก็คือบริเวณที่มีแหล่งน้ำบริสุทธิ์ตามคำแนะนำของแร็กเนสและริอง หากเป็นที่นี่จะช่วยพัฒนาฝีมือของไซเรนให้เป็นธรรมชาติมากยิ่งขึ้น แต่ก็ต้องใช้เวลาในการปรับพื้นฐานเวทมนตร์ให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะใช้มันได้ชำนาญ ทางด้านของคิริถูกฝึกให้ออกล่ามอนสเตอร์ตลอดเวลาโดยเป้าหมายของมันจะต้องมีเลเวลที่มากกว่า เนื่องจากว่าคิริสูญเสียสัญชาตญาณนักล่าไปตั้งแต่แรกเกิดทำให้ราล์ฟต้องฝึกฝนเรื่องนี้ให้อย่างเร่งด่วน ซึ่งเมื่อเริ่มชินแล้วจะเพิ่มความยากของการฝึกเป็นการปิดตา เรียกว่าฝึกยากมาก

          ราล์ฟตรวจสอบข้อมูลทักษะของสายปราณ จิต และเวทมนตร์ที่เลื่อนขั้นมาเป็นขั้นพัฒนา รวมไปถึงทักษะเนตรทิพย์ที่เมื่อใช้แล้วจะทำให้ประสิทธิภาพในการรับรู้เพิ่มมากขึ้นไปอีก จากการวิเคราะห์ในเชิงรูปแบบของทักษะแล้ว วิชาเนตรทั้งสามนั้นนอกจากจะช่วยให้มองเห็นคลื่นพลังแล้วยังมีส่วนช่วยในการมองเห็นความเคลื่อนไหวที่รวดเร็วได้เล็กน้อย แม้ว่ามันจะเพิ่มได้เพียงเล็กน้อย แต่ตัวเลขเพียงหนึ่งตัวก็ทำให้เห็นถึงความแตกต่างได้จึงเน้นพัฒนามันต่อไปเรื่อยๆ

          นอกจากนี้ราล์ฟยังเน้นการฝึกใช้พลังจิตลอยตัวและพลังจิตโยกย้ายวัตถุ ซึ่งจากการฝึกฝนทำให้เขาสามารถควบคุมดาบที่มีน้ำหนักประมาณสามกิโลกรัมได้พอสมควร แต่การจะควบคุมความรุนแรงนั้นยังทำได้ไม่ดีพอ การจะควบคุมสิ่งของจำนวนมากในรูปแบบที่แตกต่างกันก็ต้องใช้แบ่งความคิดในการควบคุมการทิศทางล่วงหน้าด้วยเช่นกัน และเมื่อฝึกได้ตามโปรแกรมที่เตรียมเอาไว้เลเวลของทักษะที่ต้องการก็เลื่อนขึ้นอีกหนึ่งเลเวลทันที

          ถ้ารู้เงื่อนไขของมันการพัฒนาทักษะก็ไม่ได้ยากเด็กหนุ่มยิ้มเยาะให้กับการออกแบบระบบ ที่สามารถคาดเดาได้ง่ายดายมากๆ

          เสร็จแล้วก็มานั่งตรวจสอบสถานการณ์ต่างๆ จุดประสงค์ก็คือการเตรียมความพร้อมรอบด้านไม่ว่าจะเป็นการหาแนวร่วมหรือหาผู้ทำการสนับสนุนในการสร้างกิลด์ใหม่ แม้ว่าตอนนี้ราล์ฟจะมีทุกอย่างเตรียมพร้อมเอาไว้หมดแล้ว แต่การที่สร้างกิลด์ขึ้นมานั้นจะทำให้ถูกเพ่งเล็งจากกิลด์ที่เติบโตขึ้นได้ถึงขนาดกลาง เพราะสมาชิกกิลด์แต่ละคนก็มีชื่อเสียงที่ร้ายกาจน่าดู ซึ่งการถูกเพ่งเล็งจะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เนื่องจากว่าหลายกิลด์ก็มีความประสงค์จะยิ่งใหญ่ หากมองว่ากิลด์ใหม่ที่เขากำลังจะสร้างขึ้นเป็นอันตราย ถ้าไม่สามารถเจรจามาเป็นแนวร่วมได้ก็จะต้องกำจัดทิ้งเท่านั้น

          และราล์ฟค่อนข้างที่จะมั่นใจว่าผลลัพธ์จะต้องเป็นในทางเลวร้ายอย่างแน่นอน เพราะทันทีที่กิลด์ถูกสร้างขึ้น ด้วยชื่อเสียงของอาคมก็มากพอที่จะทำให้เกิดกระแสต่อต้านขึ้นมา และเนื่องจากว่าเป็นกิลด์ใหม่ทำให้เกิดความเสี่ยงที่จะถูกโจมตีหรือก่อกวน

          สิ่งที่รอตอนนี้ก็คือเวลาที่เหมาะสม การทำอะไรที่ยังไม่พร้อมในด้านปัจจัยจะทำให้ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด

          ซึ่งเด็กหนุ่มเองยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

          เสียงเพลงดังขึ้นมา รู้เลยว่าไซเรนคงจะโดดการฝึกที่เขาจัดเตรียมเอาไว้ให้แน่ๆ แม้จะรู้สึกว่าทุกอย่างผิดแผนแต่ก็ไม่ได้คิดมาก เพราะเขารู้ตัวดีว่าไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของคนอื่นได้ ถึงไซเรนจะไม่ได้ชื่นชอบการต่อสู้ก็ตามที แต่ในอนาคตเธอจะต้องพบกับสถานการณ์ที่จำเป็นจะต้องสู้เพื่อความเชื่อมั่นของตัวเอง ไม่มีทางที่จะหลีกหนีจากสิ่งนี้ได้อย่างเด็ดขาด

          จะมีก็แต่คิริที่ยังคงกระตือรือร้นเป็นที่สุด มันหายตัวไปนานเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว แม้จะใช้การสัมผัสจิตช่วยก็ไม่รับรู้ถึงการคงอยู่ของมันเลยแสดงว่าการฝึกที่เขาคิดขึ้นมานั้นได้ผลเป็นที่น่าพอใจมาก

          ขณะที่กำลังนั่งอ่านข่าวบนกระดานข่าวสารก็แปลกใจกับหัวข้อที่ปรากฏขึ้นมา มันคือข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่สตรีทเมจิกหรือในอีกหนึ่งฉายาคือนักดาบอสูรก่อขึ้นก่อนหน้านี้เพียงไม่นาน เนื้อความกล่าวถึงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นและกำลังดำเนินอยู่ ณ ตอนนี้ และดูจากคอมเมนต์ต่างๆ ที่ปรากฏขึ้นแทบจะทุกๆ หนึ่งนาทีบอกว่าเป็นการต่อสู้ที่สุดยอดมากๆ ของ สตรีทเมจิก อาคม และเคียวยมทูต พาเลต้า

          ‘เคียวยมทูตพาเลต้า เพลเยอร์ที่ติดอันดับสามสิบสองของนักล่าค่าหัว นิสัยเลือดร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง จุดเด่นคือการใช้อาวุธประเภทเคียว นอกจากนี้ยังมีน้องสาวที่ไปไหนมาไหนด้วยกันชื่อเฮเบียนัมที่ไม่มีข้อมูลด้านฝีมือการต่อสู้

          นี่เป็นข้อมูลที่ราล์ฟสืบค้นมาได้ จริงอยู่ที่นักล่าค่าหัวอันดับต่ำกว่าไม่สามารถตรวจสอบอันดับที่เหนือกว่าได้ แต่ทุกๆ หนึ่งเดือนจะมีการจัดอันดับนักล่าจำนวน 50 คนซึ่งคนพวกนี้จะได้รับของสมนาคุณ ดังนั้นอาชีพนักล่าค่าหัวจึงเป็นที่ฮิตมาก และมีการแข่งขันกันอยู่เสมอ

          ชอบทำอะไรที่เป็นจุดเด่นซะจริง

แต่ก็ว่าอะไรไม่ได้เพราะการที่อาคมอาละวาดสาเหตุน่าจะมาจากอารินเพียงเรื่องเดียว แต่ก็ไม่คิดว่า เคียวยมทูตพาเลต้า จะเข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ด้วย โชคดีที่มันไม่ได้ส่งผลเสียอะไรมากนัก มันก็แค่การทะเลาะวิวาทเพียงเท่านั้นในมุมมองของเขา ทางฝ่ายของกิลด์ฟ้าครามดูท่าจะแย่กว่าที่คิด เนื่องจากเป็นกิลด์ที่กำลังอยู่ในช่วงเติบโต การที่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นจนกลายเป็นจุดสนใจจะทำให้ถูกจับตามองทันที

ถึงจะเป็นกิลด์ที่สร้างขึ้นมาได้ไม่นาน แต่การที่สามารถรวบรวมคนได้มากกว่าสองร้อยคนถือว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ๆ ท่าทางคงต้องระวังกิลด์นี้เอาไว้สักหน่อยแล้ว

          สักพักหนึ่งเด็กหนุ่มก็ปิดหน้าต่างระบบทั้งหมดลงเพราะไม่จำเป็นจะต้องไปสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง เพราะแทนที่มันจะเป็นผลเสียเขากลับเห็นว่ามันเป็นข้อดีเสียมากกว่า การอาละวาดของอาคมก็ไม่ได้อยู่นอกเหนือจากการคาดการณ์จากลักษณะนิสัยของเจ้าตัว หากไม่มีปัจจัยอื่นที่มีผลกระทบต่ออารมณ์ของอาคมคาดว่าโอกาสจะก่อเรื่องมีไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถึงแม้ว่าจะไม่เกิดเรื่องเลยก็ใช่ว่าราล์ฟจะทำให้เกิดไม่ได้

          “ชอบทำอะไรล้ำหน้าแผนการของฉันเสมอเลยนะ” ราล์ฟพึมพำ

          มื้อค่ำของวันนี้เป็นเนื้อของนกกระจอกเทศที่คิริล่ามาได้ แม้จะไม่ได้รับคำชมเชยแต่เด็กหนุ่มก็ลูบศีรษะของมันเป็นการแสดงความชื่นชม ราล์ฟส่งต้มจืดเห็ดอุ่นๆ ให้กับไซเรนเพราะบรรยากาศในป่าตอนนี้ก็เย็นมากจนรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็น เงือกสาวถึงกับสั่นเบาๆ ขณะรับถ้วยต้มจืดมาตักทาน ด้วยความที่ราล์ฟมีอาชีพรองเป็นกุ๊ก ดังนั้นต้มจืดที่ทำย่อมมีคุณสมบัติพิเศษนั่นคือลดสภาวะการติดสถานะแช่แข็งได้ หรือก็คือช่วยทำให้ความหนาวเย็นไม่มีผลนั่นเอง

          “อร่อย” ไม่ว่าจะกี่ครั้งไซเรนก็รู้สึกได้เลยว่าอาหารของเด็กหนุ่มคู่พันธะสัญญาเป็นอะไรที่อร่อยมากจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นผัดผัก เนื้อย่าง ต้มจืด แกง หรืออาหารที่ใช้กรรมวิธียุ่งยากก็สามารถทำให้มันอร่อยได้หมด

          “ฉันว่ารสชาติของมันออกจะธรรมดาไปนิดหน่อยเพราะไม่มีส่วนประกอบสำคัญ” ราล์ฟตอบตรงๆ มันไม่ใช่การพูดเพื่อยกยอตัวเอง เนื่องจากต้มจืดนี้เป็นอาหารแรกๆ ที่เขาขโมยสูตรการทำอาหารนี้มาจากคุณยายที่ชอบทำให้ทานช่วงที่กลับไปเยี่ยมบ้านบ่อยครั้ง

          ทว่าในตอนนั้นเองที่หูแมวตั้งชี้คู่นั้นขยับไหวไปมา เช่นเดียวกันกับคิริที่ละสายตาจากเนื้อในจานของตัวเองและมองออกไปในป่าที่มืดสนิท แต่มันไม่ได้เป็นปัญหาอะไรกับราล์ฟที่เป็นเผ่าแมวซึ่งดวงตาของเขาในตอนนี้กำลังสะท้อนแสงออกมาเล็กน้อยทำให้มองเห็นสภาพของป่าได้ชัดเจนมากขึ้นแม้จะไม่มีสีสันก็ตาม

          “มีอะไรเกิดขึ้นอย่างงั้นหรือ” ไซเรนถาม เธอเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปรกติที่เกิดขึ้นในป่า อาจเพราะไม่ได้มีทักษะสายตรวจจับอย่างราล์ฟหรือคิริ

          ราล์ฟเหลือบสายตามองเงือกสาวแต่ไม่ยอมตอบคำถามอะไร สิ่งที่กำลังใกล้เข้ามานั้นมีความร้ายกาจมาก มันเป็นจิตที่สงบนิ่งและแข็งกร้าวกับจิตที่ดุดันราวกับสัตว์ป่า ตามมาด้วยรังสีอำมหิตที่รุนแรงมากอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ก็ยังไม่เทียบเท่ากับของอาคมที่เขาเคยสัมผัสได้ เจ้าของจิตคู่นั้นเคลื่อนที่ใกล้เข้ามามากทำให้คิริส่งเสียงขู่ใส่เพราะความกลัว ในขณะที่ราล์ฟนั้นมองเห็นตัวจริงเมื่อพวกนั้นเข้ามาในระยะสายตาก็ลดการป้องกันลงทันที

          “คิริ” เขาเรียกมันเพื่อเตือนไม่ให้ทำอะไรวู่วาม หรือแสดงอาการหวาดกลัวจนเกินไป

          “กลิ่นหอมดีนี่นา” น้ำเสียงระรื่นยิ้มดังขึ้นมา พร้อมกับร่างของชายหนุ่มร่างสูงในชุดพรานป่า เขาอยู่บนหลังของราชสีห์เนเมียน ในมือมีอาหารกระป๋องที่เปิดทานอยู่ด้วย ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น

อสูรสัตว์ร้าย ลอนดอน

          สักพักชายหนุ่มก็กล่าวคำร่ายเวทมนตร์ออกมาเพื่อสร้างลูกไฟใช้ส่องมองในความมืด สายตามองไปยังจิ้งจอกฟ้ามายาและภูติสาวก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เด็กหนุ่มเผ่าแมวในชุดของนักบวช

          “นายนี่หน้าตาคุ้นๆ อยู่นะ...อ๋อ นึกออกแล้ว นายน้ำผลไม้นี่เอง”

          “ไม่คิดว่าจะได้เจอกันในที่แบบนี้นะ ลอนดอน” ราล์ฟพูด ก่อนจะหันไปบอกคิริกับไซเรนให้ไม่ต้องสนใจ

          “เหมือนกัน ฉันเข้ามาจับมอนสเตอร์แปลกๆ ช่วงนี้มอนสเตอร์สายเวทกำลังได้รับความนิยม ก็เลยถือโอกาสนี้แวะเข้ามาในป่าวงกตสักหน่อย” พูดพร้อมใช้ส้อมจิ้มเนื้อปลากระป๋องขึ้นมาทานแก้หิว

          “ทานด้วยกันไหมล่ะ ยังไงก็ไม่หมดอยู่แล้ว” เด็กหนุ่มเชื้อเชิญ เพราะยังไงลอนดอนก็เป็นคนรู้จักกัน นิสัยแม้จะเป็นพวกที่มีโลกส่วนตัวสูง แต่ก็เป็นคนที่น่าคบอยู่คนหนึ่ง เห็นแบบนี้ลอนดอนได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีไอคิวร้อยเก้าสิบ เสียดายที่เขาเป็นคนประเภทไม่ทำหากไม่มีสิ่งกระตุ้น

          “ฟรี?”

          “หรือว่าอยากจ่ายเงินล่ะ” เด็กหนุ่มย้อนถาม

          “ให้ตายซะยังจะดีกว่า” ลอนดอนกล่าวจบก็ลงมาจากหลังของราชสีห์เนเมียน สัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ เขามองไปยังขอนไม้ที่ราล์ฟนำมาวางเอาไว้ใช้เป็นที่นั่ง ก่อนจะตวัดแส้ออกไปหลายต่อหลายครั้งเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเก้าอี้ยาวที่สามารถใช้ยืดขาได้สบายๆ

“เนเมียนมานั่งตรงนี้” ชายหนุ่มออกคำสั่ง เปิดกระเป๋ามิติแล้วหยิบเอาเนื้อกระป๋องออกมาโยนให้กับสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ส่วนเขาก็รับถ้วยต้มจืดขึ้นมาซดดื่มอย่างเอร็ดอร่อย

“รสชาติไม่เลวนี่ น่าอิจฉาจริงๆ ที่นายได้กินของอร่อยแบบนี้ตลอด”

“คิดว่าในเกมนี้อาหารที่ภัตตาคารน่าจะมีรสชาติดีกว่าของฉันอีกนะ”

“เสียดายเงิน” อสูรสัตว์ร้ายตอบ

“แค่เงินในเกม”

          “เงินก็คือเงิน ไม่ว่าจะเป็นเกมหรือความจริงก็ตาม”

          “นั่นมันก็จริง” ราล์ฟเห็นด้วยกับความคิดของลอนดอน เพราะถ้ามองกันที่ความหมายของมัน เงินคือสิ่งที่ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้าและแรงงานเท่านั้น มันไม่สามารถเป็นอย่างอื่นได้

          บทสนทนาของทั้งสองคนเป็นอะไรที่ไซเรนฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะพวกเขาสามารถเปลี่ยนเรื่องราวได้เร็วมาก คุยกันเพียงไม่กี่ประโยคก็เปลี่ยนหัวข้อคุยใหม่ แถมคุยกันแต่ละเรื่องก็เป็นอะไรที่เข้าใจได้ยากมาก แต่ในขณะเดียวกันสองสัตว์เลี้ยงกลับมีปฏิกิริยาแปลกๆ คิริดูหวาดกลัวเนเมียนเป็นอย่างมาก ผิดกับตัวของเนเมียนที่พยายามจะเขี่ยกระป๋องบรรจุเนื้อให้กับคิริตลอดเวลา ลอนดอนเห็นก็หัวเราะออกมาแล้วพูดว่า

          “แกชอบจิ้งจอกตัวนี้หรือยังไงเนเมียน”

          โฮก!!!

          “อืม...นั่นสินะ จิ้งจอกเชื้อสายเทพกับราชสีห์เนเมียนลูกมันออกมาจะเป็นแบบไหนนะ” อสูรสัตว์ร้ายนิ่งคิด นึกไปถึงขั้นที่เขากำลังเพาะพันธุ์มอนสเตอร์พวกนี้ขายด้วย

          “ถามความเห็นของฉันหรือยัง” ราล์ฟขัดขึ้น ลอนดอนมองหน้าแล้วหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อได้เห็นสีหน้าของราล์ฟที่ออกแววขุ่นเคืองเล็กน้อย ไหนจะหางที่ตั้งชูขู่ฟ่อโดยที่ไม่รู้สึกตัวอีก

          หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่มีทางรู้อารมณ์ได้แน่ๆ

          แกล้งหมอนี่มันสนุกจริงๆ เลยพับผ่าสิ

          “แกล้งฉันสนุกมากสินะ” นักบวชแว่นเอ่ยถามขึ้น เมื่อคาดเดาความคิดของลอนดอนผ่านทางสีหน้า ซึ่งชายหนุ่มก็ได้แต่ยกมือขอยอมแพ้ทันทีเนื่องจากไม่อยากพลาดอาหารอร่อยอีก

          หลังจากที่ลอนดอนทานต้มจืดร้อนๆ จนอิ่มแล้วก็บิดตัวไปมาคลายความเมื่อยขบพร้อมกับบอกให้เนเมียนมานั่งข้างๆ เพื่อให้ตนเองสามารถนอนพิงได้ จากนั้นก็ปลดผนึกสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ออกมา มันคือ เวิร์ลวินด์ มอนสเตอร์พายุที่หาพบได้ยากมาก ราล์ฟเห็นดังนั้นก็ใช้ทักษะตรวจสอบข้อมูลของมันเนื่องจากเป็นมอนสเตอร์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

          “เวิร์ลวินด์งั้นเหรอ”

          “มันตกตรงหน้าฉันพอดี เห็นมันสร้างลมได้ก็เลยจับมาเป็นสัตว์เลี้ยงซะ” ลอนดอนตอบเรียบๆ นึกย้อนไปถึงตอนที่ได้พบกับเจ้ามอนสเตอร์ประหลาดนี่เป็นครั้งแรก ที่อยู่ๆ ก็ตกลงมาจากฟ้าและดันทำเป็นเก่งใส่เขา ด้วยความหมันไส้เลยจับมากะว่าจะเอาไปเข้าระบบประมูล มอนสเตอร์ประหลาดแบบนี้คงได้ราคาดีไม่น้อย

          แม้ว่าอสูรสัตว์ร้ายจะไม่ได้สั่งให้มันทำอะไรก็ตาม แต่เวิร์ลวินด์ก็สามารถทำให้อากาศรอบๆ ตัวของพวกเขาเป็นเย็นสบายได้ราวกับเปิดแอร์ ดูเหมือนลอนดอนชักจะถูกใจเจ้านี่มากไม่น้อยถึงขนาดร่ายเวทมนตร์ไฟเพื่อโยนให้มันกินเล่น พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองดูดาวบนท้องฟ้าไปด้วย สมแล้วกับที่เป็นผู้ชายที่ทำอะไรอย่างอิสระเสียจริงๆ

          “คืนนี้ขอค้างที่นี่ด้วยคนก็แล้วกัน”

          “ตามใจนายสิ” ราล์ฟตัดจบ

 

          ราล์ฟตื่นขึ้นมาตอนเช้ามืดพร้อมกับกิจกรรมเดิมๆ อย่างการฝึกทักษะต่างๆ และกระบวนท่าการต่อสู้มือเปล่าโดยจะเน้นหนักในเรื่องของเคลื่อนไหวเป็นพิเศษ อสูรสัตว์ร้ายลอนดอนที่กำลังห่มผ้าห่มที่ทำจากหนังหมีของขาวหิมะเผยอเปลือกตาขึ้นมาทำสีหน้างัวเงียเล็กน้อย ก่อนจะหลับต่อไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งราล์ฟฝึกเสร็จก็กลับมาทำมื้อเช้าง่ายๆ จากวัตถุดิบที่ยังพอมีเหลืออยู่บ้าง

นี่คงเป็นโอกาสพิเศษที่ราชสีห์เนเมียนจะได้ทานอาหารหรูๆ นอกจากอาหารกระป๋อง มันจึงดูดีใจเป็นพิเศษ และไม่ค่อยแสดงออกมากนัก ส่วนคิริที่ตื่นมาตอนเช้ามันจะต้องออกไปซ่อนตัวเพื่อรอเวลาทานอาหาร โดยห้ามไม่ให้ราล์ฟรู้ตัว แม้จะเป็นการฝึกที่ดูยากเกินไป แต่คิริก็ทำได้สำเร็จ เพราะเมื่อถึงเวลาอาหารมันก็จะปรากฏตัวออกมาสร้างความตื่นตะลึงให้กับลอนดอนที่มีอาชีพเป็นถึงนักฝึกสัตว์เป็นอย่างมาก

“ฝึกสัญชาตญาณสัตว์ให้เจ้าจิ้งจอกนั้นด้วยหรือยังไง” อสูรสัตว์ร้ายเอ่ยถาม

“คิริเกิดจากไข่น่ะ”

มันเป็นคำตอบที่คนฟังอาจจะไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ แต่โชคดีที่ลอนดอนเป็นอัจฉริยะไอคิวร้อยเก้าสิบทำให้เข้าใจได้ในทันที ชนิดที่ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา สัตว์อสูรที่เกิดจากไข่โดยเพลเยอร์เป็นผู้ทำการฟูมฟัก สิ่งที่มันจะสูญเสียไปก็คือสัญชาตญาณของสัตว์ป่าทั้งการล่าและการต่อสู้ ดังนั้นแล้วการฟักจากไข่จึงมีทั้งข้อดีและข้อเสียที่ชัดเจนมาก

“แล้วจากนี้จะไปไหนต่อ” ราล์ฟถามบ้าง เพราะยังไงเขาก็คิดว่าจะอยู่ฝึกจนกว่าไซเรนจะสามารถใช้เวทมนตร์ได้ในระดับที่เหมาะสม และคิริมีสัญชาตญาณการล่าดีขึ้นกว่าเดิม จากนั้นจึงค่อยเดินทางกลับเข้าเมือง

“ที่ใจกลางป่ามีโบราณสถานอยู่ ตามที่ฉันรู้มาจากเควสต์ที่ไปรับทำมา”

“แล้ว?”

“ที่นั่นมีโกเลมอยู่ ฉันต้องการจับมันมาเข้าขบวนร้อยอสูรของฉัน และถ้าจับมาได้มากกว่าที่คิด ก็คงเอาไปเข้าระบบประมูลขาย” ลอนดอนตอบ มองหน้าเด็กหนุ่มแล้วถามต่อว่า “นายเข้ามาในป่านี้แต่ไม่รู้เรื่องเลยงั้นเหรอ”

ราล์ฟส่ายหน้าเป็นคำตอบ เพราะจากสิ่งที่เขารู้มาป่าวงกตเป็นสถานที่ที่เพิ่มเติมเข้ามาใหม่ ทำให้มันเป็นพื้นที่ลึกลับที่ยังไม่ถูกตรวจสอบอยู่ การที่เขาสามารถเข้ามาได้ไกลถึงขนาดนี้โดยมีข้อมูลผิวเผินก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว แต่ในเมื่อตอนนี้มีโอกาสมายื่นเสนอถึงที่จะไม่รับเอาไว้ก็น่าเสียดาย

“จะไปด้วยกันไหมล่ะ”

“ถึงไม่ชวนฉันก็จะเข้าไปอยู่แล้ว” นักบวชแว่นบอก

“อ๋อ ไม่จัดทีมนะ ขี้เกียจแบ่งของ เพราะของที่ฉันฆ่าทั้งหมดจะต้องเป็นของฉัน”

“งกเหมือนเดิม”

 

 

 

 

 

ไม่ได้เข้ามาดูนานมาก เกินครึ่งเดือน...ปัจจุบันทำงานเป็นคุณครู เวลาว่างแทบไม่ค่อยมีเลย... ตอนสมัครไปขอทำงานฝ่ายธุรการอย่างเดียว ไปๆ มาๆ ผอ. บอกว่าเสียดายความรู้ ให้ไปสอนเด็กด้วย จะบ้าตาย แค่งานธุรการอย่างเดียวก็แทบไม่มีเวลาว่างอยู่แล้ว ช่วงนี้ประชุมบ่อยมาก เหนื่อยสุดๆ

ก็นะ งานนี้มันได้เงินแน่นอนกว่านี่นา เหนื่อยนิดหน่อย...ซะที่ไหน กำลังวางแผนฆาตกรรมเด็กอยู่ เด็กบ้าอะไรโคตรร้ายเลย ถ้าน่ารักอย่างอารินก็ว่าไปอย่าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #13240 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 22:59
    ขอบคุณค่ะ ว้า
    #13240
    0
  2. #11603 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 23:32
    555555 ถ้าเด็กน่ารักอย่างอารินนี่ คงต้องขอด้วยคน >0<.. จริงๆคู่นี้ก็ดีนะ ราล์ฟกับลอนดอน -..-
    #11603
    0
  3. วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 20:16
    5555 คุณครูติดซิกคอนมาจากอาคม
    #10946
    0
  4. #9669 Assumption Farm (@sarayut2526) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:20
    555ครูที่ไหนครับไรเตอร์ มาเป็นที่เดียวกับผมป่าว เอิ๊กๆๆๆ
    #9669
    0
  5. #8524 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 23:18
    ไม่ๆ คิริไม่ได้เป็นตัวผู้หรอกเรอะ? ไม่ใช่เรอะ??
    #8524
    0
  6. #8325 Dark Sun (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 09:44
    อ่าา เพิ่งรู้ว่าคิริเป็นตัวเมียนะเนี่ย

    #8325
    0
  7. #8316 mantizaa Chop!! (@senadea) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 19:55
    สู้ๆ นะ ทีชเชอร์ไรท์เตอร์!!!
    #8316
    0
  8. #8285 my styte ซู้ (@mystytenano) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 23:23
    สู้ๆๆๆ   ระไรน์  แล้วมาอัฟ ต่อด้วยนะครับ
    #8285
    0
  9. #8277 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 14:38
    เป็นกำลังให้ครับ สู้ๆครับคุณครู 555
    #8277
    0
  10. #8275 |aTtePops (@lattepops) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 21:07
    ถ้าผมเป็นนักเรียนแล้วรู้ว่าคุณครูแต่งนิยายเรื่องนี้ละก็. . .หึๆ ผมจะตามตอนใหม่ให้เข็ดเลยครับ 5555
    #8275
    0
  11. วันที่ 19 กันยายน 2557 / 18:59
    เป้นกำลังใจให้ครับ สู้ๆ
    #8274
    0
  12. #8273 Whitepearl_2001 (@mooktapa2001) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 17:26
    ไรต์อยู่รร.ไหนคะ จะได้ไม่ไปอยู่ 555
    #8273
    0
  13. #8270 The Golden Fleece (@fnaklggewrwrweq) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 20:36
    สนุกมากๆคับ ^ ^
    #8270
    0
  14. #8269 winnie's (@winnies2005) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 15:26
    ไร้เตอร์ สอนที่ไหนครับ ผมจะได้ไปรับลูกไปเรียนที่อื่นเดี๋ยวโดนฆาตกรรม อิอิ
    #8269
    0
  15. #8267 AkaSora (@akasora) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 23:27
    ขอบคุณสำหรับ comment ท้ายตอน หายไปนาน เป็นห่วง
    #8267
    0
  16. #8266 necroarms (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 23:17
    ใช่ๆ ถ้าเด็กทุกคนน่ารักอย่างอารินก็ดีสี...มีศึกแย่งชิงกันเป็นครู(ของอาริน)แหง

    ....แล้วหลังจากนั้นก็โดนอาคมไล่(ฆ่า...)



    ยังสนุกเหมือนเดิมครับ

    รู้สึกพอมีลอนดอนแล้วเรื่องน่าสนใจมากขึ้นเพราะเหมือนว่าการมีคนที่เหนือกว่าตัวเอก(ราล์ฟ)อยู่แล้วมันน่าตื่นเต้นดี
    #8266
    0
  17. #8265 ราชาแมว (@achurao) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 21:35
             สนุกมากครับ
    #8265
    0
  18. #8264 Highzaba (@highzaba) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 21:32
    ฮ่ะๆ ลอนดอนมีบทซะแล้ว
    แต่จับคู่สัตว์เลี้ยวสองตัวนี้ก็น่าสนใจอยู่นะ (?)
    คิริกับเนเมียนฮาา!
    #8264
    0
  19. #8263 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 20:18
    ต่อไวๆเน้อๆๆ
    #8263
    0
  20. #8262 บุรุษเที่ยงคืน (@midnightviii) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 19:02
    ฮ่าๆๆๆ ใจเย็นครับๆ
    #8262
    0
  21. #8260 shadow_strom (@shadowring) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 17:19
    เป็นคุณครูเหมือนกันค่ะ เด็กที่สอนก็ร้าย แต่ก็น่ารักด้วย
    #8260
    0
  22. #8259 bigynew (@bigynew) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 17:03
    มารออ่านตลอดเลยนะ สนุกดีอ่ะชอบ อิอิ
    #8259
    0
  23. #8257 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 13:41
    อ๊าาาาาา เค้าอยากอ่านต่อ จาอ่าน จาอ่าน ลงไปนอนดิ้นๆ คิกๆ คักๆ ระวังนะ เดี๋ยวเกิด "เด็กบ้าอะไร" ที่ไรเตอร์พิมพ์ถึง อ่านนิยายเรื่องนี้อยู่ โดนดักตีหัวระหว่างทางไปโรงเรียนไม่รู้ด้วย โทษฐานบ่นเป็นวงกว้างในนิยายตัวเอง อิ อิ มีแอบแซว (อย่างเปิดเผย อิ อิ)
    #8257
    0
  24. #8256 itself (@penumbra) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 12:37
    สุ้ๆน่ะค่ะไรฯ


    #8256
    0
  25. #8255 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 222)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 11:50
    ขอบคุณครับ
    ติตดามต่อไปครับ
    #8255
    0