[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,525 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,092 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,796

    Overall
    1,474,525

ตอนที่ 195 : ตอนพิเศษ บทที่ 2 คุณแม่กับการต่อสู้ครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    1 มิ.ย. 57

ตอนพิเศษ บทที่ 2 คุณแม่กับการต่อสู้ครั้งแรก

 

          พอออกจากหมู่บ้านฝึกหัดขึ้นรถม้าแล้วบอกจุดหมายที่จะไปเป็นจุดแวะพักระหว่างทาง ให้เดินเท้าไปอีกประมาณสองกิโลเมตรก็จะเจอกับมอนสเตอร์หมีป่า คลาสชาวบ้านเลเวลเจ็ดสิบ นั่นคือสิ่งที่ GM หญิงคนนั้นได้บอกเอาไว้เพราะมันเป็นสิทธิ์ที่เธอควรจะได้รู้ แต่จะเป็นหรือตายนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวของเพลเยอร์เองซึ่งเธอจะไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น พอลงจากรถม้าที่มาส่งวิลาวรรณก็ออกเดินทางต่อทันที ความรู้สึกที่เหมือนกับว่าได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างทำให้เธอคิดว่าเกมนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายสักเท่าไหร่ เพราะสิ่งที่ยากลำบากที่สุดในตอนนี้ก็คือการทำตัวเป็นคนธรรมดานั่นเอง

          ระหว่างที่กำลังจะเดินทางไปสู้กับมอนสเตอร์ตัวใหญ่ๆ ก็ปะทะเข้ากับพวกก็อบลินที่มีความสูงหนึ่งเมตรกว่าๆ ถือเป็นอีกหนึ่งความท้าทายเพราะวิลาวรรณมักจะเจอกับคู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่เสมอ ใกล้ๆนั้นก็มีคนมาเก็บเลเวลที่ป่าก็อบลินเหมือนกัน แต่พวกเขาล้วนแล้วแต่มีอาชีพและสายพลังที่ชัดเจน พอเห็นว่าคนที่กำลังตกอยู่ในวงล้อมของก็อบลิน คลาสชาวบ้าน เลเวล 50เกือบยี่สิบตัวก็มีความคิดที่จะเข้าไปช่วย ทว่ากลับต้องหยุดความคิดนั้นเมื่อได้เห็นการเคลื่อนไหวผิดจากเพลเยอร์มือใหม่

          วิลาวรรณดูจะตื่นเต้นมาที่จะได้ลองสู้กับสัตว์ประหลาดพวกนี้ ก็อบลินพวกนี้มีความเร็วมากและก็มีกำลังที่ไม่แพ้กันตามความถนัดที่แตกต่างกันออกไป อย่างตัวที่ถือขวานอยู่นี้คือก็อบลินวอร์ริเออร์ มีพลังป้องกันและพลังโจมตีที่ร้ายกาจมาก เพลเยอร์ที่มีเลเวลใกล้เคียงกันโดนเข้าไปอาจจะต้องมีเจ็บหนักกันบ้าง เมื่อมันเหวี่ยงขวานลงมาวิลาวรรณก็ก้าวถอยหลังเพียงหนึ่งก้าวครึ่งทำให้การโจมตีนั้นไม่สามารถทำอันตรายได้ จากนั้นก็ยกเท้าขึ้นสูงเหนือศีรษะแสดงถึงความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อ แล้วเหวี่ยงลงมาใส่ แม้จะไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อเมื่อก็อบลินตัวนั้นตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

          “อะไรกันจุดอ่อนก็มีนี่นา”

          รู้แบบนั้นก็ง่ายแล้ววิลาวรรณเดินฝ่าเข้าไปเพื่อให้พวกมันโจมตีเข้ามา ใช้การหลบเป็นพื้นฐานและโจมตีสวนกลับ ใช้การปัดและสลายแรงปะทะให้กลายเป็นศูนย์ กล่าวคือแค่มองเท่านั้นก็รู้ทิศทางและระยะของการโจมตีได้อย่างแม่นยำ เธอจึงสามารถโยกตัวหลบได้ตลอด ก่อนจะเปลี่ยนไปใช้ท่าเท้าจัดการเตะพวกก็อบลินทั้งหมดเป็นว่าเล่น ทั้งๆที่คนอื่นใช้เวลาเกือบสามนาทีในการจัดการต่อหนึ่งตัว แต่วิลาวรรณกลับใช้เพียงสามนาทีในการจัดการทั้งหมด ทั้งๆที่เป็นเพียงมือใหม่เท่านั้น

          “รู้แบบนี้เอาเควสจัดการก็อบลินมาด้วยก็ดีล่ะนะ” เธอพึมพำ โยกศีรษะหลบลูกธนูที่พุ่งเข้ามา หันไปคว้าก้อนหินแล้วขว้างออกไป ถึงจะพลาดแต่กลับทำให้ต้นไม้กลายเป็นรูโหว่ขนาดเท่ากำปั้น ก็อบลินตัวนั้นเห็นก็รีบวิ่งหนีไปเลย

          คงเป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยจริงๆ อย่างที่รู้สำหรับคนที่ฝึกต่อสู้มาถ้าไม่ได้ใช้เลยมันก็จะรู้สึกแปร่งๆ มีบางคนถึงขั้นฝึกจนไม่สามารถออมแรงได้ก็มี แต่นับว่าโชคดีที่วิลาวรรณไม่ได้บ้าการฝึกขนาดนั้นเลย ซึ่งการต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้เธอได้รับสกิลมาเยอะจริงๆแต่ทั้งหมดก็อยู่ในเลเวลหนึ่ง ไม่ว่าจะสกิลต่อย เตะ ขว้าง หลบหลีก ผนึกลมปราณพวกนี้ แต่คิดว่าเธอจะสนใจงั้นเหรอ อย่าได้คิด

          “แกเห็นหรือเปล่าวะ มือใหม่แน่เหรอวะโคตรโหดเลย” นักดาบคนหนึ่งถามเพื่อนที่มาด้วยกันและก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่แรก ทั้งๆที่คิดว่าจะเข้าไปช่วยเอาหน้าซะหน่อยกลับกลายเป็นว่าคนคนนั้นเล่นจัดการก็อบลินที่แม้แต่พวกตนยังลำบากได้สบายๆ

          “เห็นสิ โคตรเก่งเลย” นักดาบคนที่สองตอบ เขาใช้สกิลตรวจสอบดูก็อึ้งสุดๆ “เทพสงคราม อาชีพนักผจญภัยฝึกหัด คลาสชาวบ้าน เลเวล 12

          “ฉันได้ยินชื่อแล้วน่าจะเปลี่ยนว่ะ”

          “เปลี่ยนเป็นอะไร?”

          “เทพเจ้าแห่งสงคราม เอ็งก็ดูสิก็อบลินไม่ใช่กระจอกแต่แม่คุณเล่นซะเหมือนไล่ตีกับสไลม์ซะงั้น แถมดูตอนทำหน้าเมื่อกี้เหมือนพวกซะใจที่ได้ฆ่าเลย เห็นแล้วสยองว่ะ”

          ซึ่งในตอนนั้นเองสองนักดาบก็สะดุ้งโหยงเมื่อเทพสงครามหันมาเห็นพวกเขาเข้าแล้วก็โบกมือเรียก ไอ้ครั้นจะเข้าไปก็กลัวคุณเธอจะเล่นงานโทษฐานที่แอบดูข้อมูลโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ถ้าคิดจะหนีก็กลัวแม่คุณไล่ฆ่าอีกถึงจะเห็นว่าเลเวลน้อยกว่าตัวเองที่ได้อาชีพแล้ว แต่ความโหดเมื่อกี้เป็นของจริง ไหนจะไอ้ท่าขว้างหินที่ทำเอาต้นไม้เป็นรูได้อีก เมื่อพวกเขาไม่เป็นฝ่ายเข้าไปหา อีกฝ่ายจึงเลือกจะเป็นคนเข้ามาหาเสียเอง สองหนุ่มตอนนี้กำลังสื่อสารทางสายตา และรีบเตรียมยันต์กลับเมืองเอาไว้ใช้หากเกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน

          เอาเข้าจริงๆ วิลาวรรณก็ไม่เคยเดินป่าอย่างจริงจังเลยกลัวว่าจะหลงทาง อุตส่าห์เสียค่ารถม้าไปสองพันเหรียญเงินเพื่อจะมาที่นี่แต่ถ้ามาหลงทางก็ยังไงๆอยู่ โชคดีที่แถวนี้มีเพลเยอร์คนอื่นอยู่ด้วยน่าจะพอสอบถามทางได้บ้าง

          ทว่าทันทีที่เธอเดินเข้ามาในระยะที่มองเห็นได้ชัดเจน สองหนุ่มที่กำลังจะใช้ยันต์กลับเมืองหนีเอาตัวรอดกลับเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาเสียเอง ถ้าไม่ติดที่เห็นลีลาบู้เมื่อกี้อาจจะนึกว่าเป็นหญิงสาวบอบบางไปแล้วก็ได้

          “ว่าไงครับ มีอะไรให้พวกเราสองหนุ่มกอล์ฟไมค์ช่วยบอกมาได้เลยนะครับ จะเป็นน้ำยาหรืออะไรพวกเราก็มีขายให้ทั้งนั้น” นักดาบคนที่หนึ่งชิงพูดขึ้นตัดหน้า แถมยังดัดเสียงให้ดูดีสุดๆ

          “ขาย? ทำไมไม่ให้ฟรีๆวะ”

          “เอ็งคิดว่าข้ารวยนักหรือไงวะ เงินยิ่งหายากๆอยู่ ขายน่ะใช่แต่ขายในราคาถูกโว้ย”

          “มีอะไรกันหรือเปล่าจ๊ะ”

          “เปล่าครับ ว่าแต่น้องคนสวยมีอะไรให้พวกเราช่วยบอกมาได้เลย” นักดาบคนที่สองถาม ส่งสายตาส่อแววจีบให้

          “น้องเหรอจ๊ะ? ปากหวานจังนะเด็กๆ เห็นแบบนี้แต่ป้าก็อายุสี่สิบแล้วก็มีลูกชายแล้วนะ” วิลาวรรณเลือกที่จะบอกความจริงออกไป ทำเอาสองหนุ่มนั่นหัวเราะเพราะคิดว่าอีกฝ่ายอำเล่น ถึงจะอายุสี่สิบและลดอายุจริงๆก็ทำได้แค่ 5 ปีเท่านั้น ไม่มีทางจะเหมือนสาววัยยี่สิบเด็ดขาด

          “แหม อำเก่งจังเลยนะครับ ว่าแต่มีอะไรให้พวกเราช่วยก็บอกได้เลย” นักดาบคนที่หนึ่งบอก

          “แถวนี้มีมอนสเตอร์ตัวใหญ่ๆท่าทางเก่งๆบ้างไหม ป้าได้ยินมาว่าแถวนี้มีอยู่เป็น วอร์ริเออร์ แบร์ น่าจะคลาสทหารล่ะมั้ง แต่ป้าอยากไปลองสู้ด้วย”

          คนที่ได้ยินอาจจะคิดว่าเธอคนนี้บ้าไปแล้วแน่ๆ เลเวลแค่สิบสองแถมยังเป็นคลาสชาวบ้านแต่ไม่รู้จักประมาณตัวเอง ถึงในเกมจะมีคนแบบนั้นอยู่แต่พวกนั้นก็เก่งจริงอะไรจริง มีไอเทมดีๆใส่เพื่อตัดปัญหาเรื่องความต่างของเลเวล แต่เท่าที่ดูจากภายนอกเทพสงครามคนนี้ไม่ใช่คนที่จะมีอะไรพิเศษเลย แต่กลับเล่นงานเจ้าพวกก็อบลินที่แม้แต่พวกตนที่เลเวลมากกว่ายังหืดขึ้นคอ

          ใจหนึ่งก็อยากจะทำเท่ห์แต่ก็กลัวจะเสียหน้า ไอ้ครั้นจะบอกว่าไม่รู้มันก็จะเป็นการโกหกเพราะพวกเขารู้ที่อยู่ของมันจริงๆ และก็บังเอิญไปสังเวยครั้งแรก(ความตาย)ให้กับมันมาแล้วด้วย ว่ากันว่าถ้ามีคนสามารถจัดการกับเจ้านั้นได้คงจะได้ของดีมากนั่นแหละ ยิ่งพอได้เห็นฝีมือต่อสู้ของหญิงสาวคนนี้แล้วถึงกับคิดที่จะลองเสี่ยงดู

          “ไม่รู้เหรอ ไม่เป็นไรป้าเดินหาเอาก็ได้”

          “อันที่จริงพวกเรารู้ แต่กลัวน้องเป็นอันตรายถึงได้ไม่อยากจะบอกน่ะ แต่ถ้าอยากจะไปจริงๆพวกเราพาไปก็ได้นะ” นักดาบคนที่สองชิงพูดขึ้นทำเอานักดาบคนแรกถึงกับดึงแขนห้ามเอาไว้ แล้วเรียกไปซุบซิบกัน

          “เฮ้จะบ้าเหรอ น้องเค้าเลเวลสิบสองเอง เอ็งก็รู้ว่าไอ้หมีเกราะนั่นโหดขนาดไหน”

          “เพราะรู้น่ะสิ แต่ไม่คิดเหรอว่าน้องคนนี้อาจจะจัดการได้ ถ้าสู้ไม่ไหวพวกเราก็หนี แต่ถ้าเกิดฟลุคชนะขึ้นมาได้พวกเราก็ขอแบ่งของไง แกเองก็อยากได้เกราะหมีนั่นไม่ใช่หรือยังไงวะ”

          “เออว่ะ เอ็งฉลาด”

          ทั้งสองคนตัดสินใจในที่สุดว่าจะพาไปหา วอร์ริเออร์ แบร์ แต่มีข้อแลกเปลี่ยนที่หากสามารถจัดการมันได้จะขอแบ่งไอเทมด้วย แน่นอนว่าวิลาวรรณตกลงอยู่แล้วเพราะเธอไม่ได้สนใจเรื่องไอเทม วิชาเอาตัวรอดในป่าก็มีและยังจำได้อีกด้วย ทั้งก่อไฟ หาแหล่งน้ำ แล้วก็จับปลา เพียงเท่านี้ก็พอจะเอาตัวรอดได้อยู่บ้าง

          พวกเขาแนะนำตัวให้รู้จัก ตอนแรกก็คิดว่าเป็นมุกใครจะไปคิดล่ะว่าจะชื่อ กอล์ฟและไมค์จริงๆน่ะ

          ระหว่างการเดินทางไปยังรังของวอร์ริเออร์ แบร์ เทพสงครามและสองหนุ่มก็ต้องเผชิญหน้ากับพวกมอนสเตอร์จำนวนมากอย่างก็อบลินลอบโจมตี ฝีมือของพวกมันไม่ธรรมดาเพราะเลเวลสูงมากรู้จักใช้ยุทธวิธีในการโจมตีเพลเยอร์ พวกมันส่งพวกนักสู้จากสายต่างๆมาสู้ด้วยแถมพวกนี้สามารถใช้ปราณและจิตได้ด้วย เล่นเอาพวกสองหนุ่มโวยวายและทำท่าจะวิ่งหนีลูกเดียว แต่ก็ต้องล้มเลิกความคิดนั้นไปเมื่อเห็นหญิงสาวผมแดงกำลังสู้อยู่กับพวกก็อบลินสายปราณมากถึงสิบเจ็ดตัว

          และผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมวิลาวรรณหลบการโจมตีทั้งหมดได้ด้วยการก้าวเท้าแบบแปลกๆ ทั้งๆที่หลบไปด้านหลังแท้ๆแต่สามารถรุกเข้าประชิดตัวได้อย่างรวดเร็ว ความสูงที่ห่างกันไม่มากเป็นของง่ายสำหรับเธอ เพียงแค่ย่อตัวลงนิดหน่อยก็ใช้ได้แล้ว สมัยที่เรียนมหาวิทยาลัยเธอก็รู้ว่าจุดอ่อนของเธอคือสู้กับคนที่ตัวเล็กกว่าเลยต้องไปฝึกซ้อมหนัก ที่ไหนได้ปัจจุบันคนที่ลงแข่งเทควันโดนั้นส่วนใหญ่จะมีร่างกายที่สูงกว่าเพื่อให้ได้เปรียบคู่ต่อสู้ในช่วงระยะยืดขา

          หมัดเสริมพลังปราณของก็อบลินตัวนั้นถูกหยุดด้วยมือเปล่าของเทพสงครามที่ใช้เทคนิคผ่อนแรงแบบสายน้ำทำให้ไม่ได้รับบาดเจ็บ พอคว้าได้ก็จับเหวี่ยงให้ลงไปนอนกับพื้น เธอหันไปหาเป้าหมายต่อไปที่วิ่งเข้ามาในระยะของมือพอดี จึงใช้ท่าฝ่ามือทะลวงหน้าโดยทำมุมให้สูงขึ้นเพื่ออัดกระแทกกับต้นไม้ จากนั้นก็ก้าวเท้าหลบการโจมตีทั้งหมด ไม่มีการโจมตีไหนสามารถทำให้เพลเยอร์คลาสชาวบ้านเลเวลสิบสองเกิดบาดแผลได้เลย แขนผอมๆที่เหมือนจะไม่ได้ใช้แรงก็สามารถจับพวกก็อบลินทุ่มได้สบายๆ

          “ขอรำลึกความหลังสักหน่อย”

          พูดจบวิลาวรรณก็ถอยออกมาอยู่ในระยะพอประมาณเขย่งตัวใช้ปลายเท้ารับน้ำหนักของร่างกาย ก่อนจะพุ่งตัวออกไปเป็นเส้นตรง ที่มาของฉายาในวงการ ประกายแสงสายฟ้า เพราะเธอโจมตีได้รวดเร็วมากขนาดให้กล้องจับยังมองเห็นภาพการเคลื่อนไหวของมือถึงหกครั้งในวินาทีเดียว แต่ทว่าในเกมที่ศักยภาพของเพลเยอร์มีสูงกว่าความเป็นจริง ท่าทางฉายานั้นจะกลายเป็นที่โด่งดังในเวลาสั้นๆอย่างแน่นอน

          “เทพสงคราม สังหารก็อบลินวอร์ริเออร์ คลาสชาวบ้าน เลเวล 52 จำนวน 6 ตัว”

        “เทพสงคราม เลเวลเลื่อนขึ้นเป็น 15

        “สกิลหลบหลีกเลื่อนขึ้นเป็นเลเวล 12 สกิลต่อยเลื่อนขึ้นเป็นเลเวล 9 สกิลเตะเลื่อนขึ้นเป็นเลเวล 10 สกิลผนึกปราณเลื่อนขึ้นเป็นเลเวล 4

          ‘รู้สึกแปลกๆหลังจากที่ได้ออกลีลาบู้ได้พักใหญ่ก็รู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว เพียงแต่รู้สึกว่าจะสามารถพัฒนาไปได้ดีกว่าในโลกจริง เธอทดลองรวมสมาธิเอาไว้ที่มือเสมือนกับว่ากำลังรวบรวมพลังเพื่อทำลายก้อนอิฐ และพบว่าเส้นชีพจรที่มือนั้นกำลังร้อนระอุราวกับมีอะไรบางอย่างหมุนวนอยู่ ราวกับเลือดมันกำลังเดือดพล่าน

          “ลมปราณไหลเวียนงั้นหรือ” ว่าแล้วก็ทำการโคจรลมปราณกลับมาอยู่ที่กึ่งกลางท้องน้อยและค่อยๆผ่อนคลายลง “อันตรายๆ ถ้าทะลวงจุดชีพจรพลาดมีหวังตายแน่ๆ”

          อย่างไรก็ตามตอนนี้เธออยากจะทำความฝันในวัยเด็กของเธอให้สำเร็จ นั่นก็คือการประลองกับหมีหรือสัตว์ร้ายตัวใหญ่ๆที่เคยนึกฝัน ยิ่งลูกชายบอกว่าอยากจะทำอะไรก็ทำแสดงว่าต่อให้เธออาละวาดในก็ไม่มีปัญหาอะไรที่ต้องกลัว อย่างมากก็แค่ตาย แต่เธอเนี่ยนะจะยอมตาย

          ไม่มีทางหรอก

          สองหนุ่มกอล์ฟไมค์ถือเป็นสุดยอดคู่หนีที่เอาตัวรอดเก่งมาก พวกเขารู้ว่าก็อบลิน วอร์ริเออร์ปีนต้นไม้ไม่ค่อยเก่งก็เลยปีนหนีขึ้นมาพักเหนื่อย แม้พวกมันจะพยายามปีนตามมาแต่ก็คงเทียบกับทโมนสองตัวนั้นไม่ได้เลยสักนิด

          ผัวะ! ผัวะ!

          แค่หมัดเดียวก็อบลิน วอร์ริเออร์ถูกจัดการลงอย่างง่ายดาย ไม่มีใครรู้ว่าทำได้อย่างไงทั้งๆที่เลเวลของเธอพึ่งจะแค่...15 เท่านั้น บางทีทโมนสองตัวนี้อาจจะกำลังฝันอยู่ก็ได้ เพลเยอร์ที่ไม่มีอาวุธเทพๆแต่กลับจัดการกับพวกก็อบลินได้ราวกับมันเป็นแค่สไลม์ หรือบางทีพวกมันอาจจะอ่อนแอกว่าที่คิด หรือไม่พวกตนที่อ่อนแอกว่าพวกมัน คิดแล้วก็รู้สึกปวดหัว เอาเป็นว่าคนที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้คงจะเป็นหญิงสาวผมแดงคนนี้แหละ

          “หนุ่มๆ ป้าขอเปลี่ยนไปเดินหาเองดีกว่านะ ป้าไม่เคยคิดเลยว่าเด็กสมัยนี้จะอ่อนแอสุดๆ”

          ที่พูดน่ะไม่ได้หมายความว่าจะเยาะเย้ยนะ เพียงแต่ว่ามันเป็นความจริงต่างหาก ถึงปัจจุบันเธอจะเห็นพวกดาราและพวกวัยรุ่นสนใจเข้าคอสฝึกเสริมกล้ามเนื้อ แต่มันก็แค่ของปลอมที่ทำให้ดูดีเท่านั้น ผิดกับลูกชายของเธอที่ถูกสอนให้ออกกำลังกายแบบจริงจัง ทุกๆอาทิตย์ถ้าหากเธอตื่นเร็วจะพบว่าลูกชายเธอฝึกจนเหงื่อท่วมตัวเลยเชียวล่ะ

          “ว่าแต่น้องสาวรู้เหรอว่าวอร์ริเออร์ แบร์อยู่ที่ไหนน่ะ พวกเรารู้ทางนะจะบอกให้” ไมค์รีบรั้งเอาไว้ก่อน เพราะจากที่เห็นฝีมือแล้วหากตามติดแบบนี้มีหวังอาจจะได้ของดีติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง

          “ไม่รู้หรอกจ๊ะ แต่ไม่รู้ว่าป้าคิดไปเองไหมแต่รู้สึกว่าจะมีจิตสังหารมาจากทางโน้นแน่ะ” ว่าแล้วก็ชี้ไปยังทิศทางหนึ่งของป่า ซึ่งเห็นได้ชัดว่าสองหนุ่มมองหน้ากันอย่างงุนงง เพราะว่าทิศทางที่ชี้นั้นเป็นสถานที่ที่มีวอร์ริเออร์ แบร์ที่เป็นบอสคลาสทหารอยู่จริงๆ ถึงจะพูดว่าจับได้จากจิตสังหารแต่มันก็เป็นเทคนิคของพวกเลเวลสูงๆ ไม่น่าจะใช่สิ่งที่มือใหม่จะทำได้

          “มะ...มันจะใช่แน่หรือครับ ทิศทางนั้นมันไม่มีอะไรเลยนะครับ” กอล์ฟโกหกหน้าด้านๆ เพราะหวังในส่วนแบ่งของตัวเอง แต่ถ้าคิดจะหลอกคุณแม่ที่ผ่านคนมาเยอะคงทำไม่ได้อยู่แล้วนั่นแหละ

          “เพราะแบบนั้นไงป้าเลยคิดจะไปคนเดียว ตกลงตามนี้นะจ๊ะหนุ่มๆ”

          แล้วคุณแม่ก็เสริมปราณตัวเองพุ่งตัวออกไปทันที โดยที่ทโมนดูดเลือดทั้งสองตัวไม่อาจรั้งต่อเอาไว้ได้อีกเลย คงต้องยอมรับแล้วว่าเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆ ทั้งๆที่เป็นเพลเยอร์มือใหม่แต่ฝีมือนั้นไม่ใหม่เลย จะว่าฝึกต่อสู้ในโลกจริงมาอย่างน้อยก็อาจจะต้องมีพลาดกันบ้าง แต่ที่เห็นก็คือนอกจากจะไม่พลาดแล้วยังเก่งสุดๆเลยด้วย

          “เอาไงดีว่ะไมค์”

          “ถามแปลก ก็กลับดิจะอยู่ให้พวกมอนสเตอร์มารุมสกรัมหรือยังไง ตอนกลางคืนอย่างโหดว่ะ”

          จากนั้นทั้งสองคนก็ใช้ยันต์กลับเมือง โดยไม่สนใจแล้วว่าหญิงสาวผมแดงที่ประกาศว่าจะไปสู้กับบอสวอร์ริเออร์ แบร์ จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ถือซะว่าซวยไปก็แล้วกัน

 

          ถ้าถามว่าวิลาวรรณสัมผัสได้ถึงจิตสังหารได้จริงๆไหม คำตอบนั้นก็เห็นอยู่ชัดๆแล้วว่า...ใช่

          ในเกมนี้จิตสังหารนั้นจะรุนแรงกว่ามาก มันเป็นสัญชาตญาณของนักล่าที่จะปล่อยออกมาเพื่อแสดงความแข็งแกร่งของตัวเอง สาเหตุที่คนกลัวเสือในขณะที่ไม่มีอาวุธเพราะรู้ว่ามันสามารถฆ่าตนเองได้ ซึ่งหากเรามีอาวุธเมื่อไหร่เสือก็จะรับรู้สัญชาตญาณนักล่าจากเราได้เช่นกัน สำหรับพวกสัตว์แล้วคงจะเรียกว่ามันเป็นการเขย่าขวัญในรูปแบบหนึ่ง ซึ่งในอดีตมนุษย์ก็เคยทำได้ หากแต่เมื่อเทคโนโลยีก้าวไกลความสามารถของมนุษย์ก็ถดถอยลงไปตามช่วงเวลา

          มอนสเตอร์คลาสทหาร เลเวล 24 วอร์ริเออร์ แบร์ หมีตัวใหญ่สูงสองเมตรสวมชุดเกราะที่ช่วงไหล่มีเกราะหนาม ส่วนที่มีเกราะก็สามารถปิดบังจุดอ่อนตามร่างกายได้ทั้งหมด เสียงขู่คำรามของมันก็ดังก้องเสียจนทำให้ผู้ที่ได้ฟังถึงกับต้องหวาดกลัว ซึ่งวิลาวรรณก็เป็นหนึ่งในคนที่รู้สึกด้วย เธอแค่หายใจเข้าออกลึกๆเพียงไม่กี่ครั้งสติก็กลับมาสมบูรณ์แบบ บัดนี้ความฝันอย่างแรกของเธอได้เป็นจริงแล้ว สัตว์ร้ายที่เธอจะได้สู้ด้วยคือ หมี อย่างที่เคยเฝ้าฝันเอาไว้

          “ตัวใหญ่จริงๆ”

          ขนาดตัวของมันสามารถล้มทับคุณแม่ร่างเล็กได้สบายๆ แต่นั่นกลับทำให้รู้สึกท้าทายมากกว่า ไม่มีการพูดจากันให้มากความวิลาวรรณก็พุ่งเข้าไปหาวอร์ริเออร์ แบร์ มันเพียงแค่กระทืบพื้นครั้งเดียวก็ทำให้พื้นที่เธอยืนอยู่เกิดสั่นขึ้น สัญชาตญาณบอกว่าอันตรายจึงรีบกระโดดถอยออกไป และพบว่าพื้นที่ตรงที่เธอยืนอยู่เกิดระเบิดขึ้น

          “อุ๊บส์ โจมตีได้แปลกดีนะ”

          วิลาวรรณใช้วิชาก้าวเท้าเฉพาะเคลื่อนตัวไปอยู่ทางขวาแล้วเหวี่ยงขาเตะใส่แขนของมัน แต่เธอกลับพบว่ามันยกส่วนที่เป็นเกราะขึ้นรับจึงหยุดเอาไว้ได้ทัน แล้วเปลี่ยนเป็นหมุนตัวเตะซอกรักแร้ อย่างไงซะมันก็คงจะรู้สึกแค่คันๆเท่านั้นเพราะพลังโจมตีของเธอต่อให้ผนึกปราณเข้าช่วยก็ไม่ได้รุนแรงพอจะสร้างความเสียหายหนักๆได้

          แต่มันก็สนุกจริงๆ ถ้าหมีไม่เก่งกว่าเธอสู้ไปก็ไม่สนุก คุณแม่หักกิ่งไม้มาหนึ่งกิ่งแล้วใช้มันมวยผมตัวเอง อย่างน้อยมันจะได้ไม่เกะกะเวลาต่อสู้ เท่านี้ก็คงจะได้ออกแรงอย่างจริงจังเสียที ยิ่งคู่ต่อสู้ตัวใหญ่และแข็งแกร่งมากแค่ไหนก็ยิ่งทำให้เธอออกแรงได้เต็มที่มากเท่านั้น วิลาวรรณตั้งท่าอยู่เพียงแค่สามวินาทีเท่านั้นก็พบว่ามันเป็นแค่ร่างเงาของเธอ ในขณะที่ตัวจริงเข้ามาอยู่ในรัศมีโจมตี วอร์ริเออร์ แบร์ตวัดอุ้งเท้าตบ เมื่อเธอกระโดดมันก็เปลี่ยนไปใช้การเอาไหล่ที่มีเกราะหนามมากระแทก น่าเสียดายที่วิลาวรรณไม่ใช่เด็กอมมือ เธอหมุนตัวกลางอากาศเพื่อหลบการโจมตีและเหวี่ยงขาเตะใส่ใบหน้าของมัน

          โฮก!!!!

          “น่ากลัวจังเลย” เป็นอีกครั้งที่เธอเข้ามาอยู่ในระยะโจมตี พยายามถ่ายน้ำหนักตัวเองให้สมดุลก่อนจะจับร่างของเจ้าหมียักษ์ที่โน้มตัวลงมาหน้าเหวี่ยงข้ามศีรษะไป ทั้งที่น้ำหนักของมันก็น่าจะมากกว่าสี่ร้อยกิโลกรัมแต่กลับถูกจับเหสี่ยงได้หน้าตาเฉย

          ท่าทางเหมือนจะยังงุนงงอยู่มันจึงตรงเข้าไปเล่นงานอีกครั้งหนึ่ง กลับกลายเป็นว่าเทพสงครามจับล็อกแขนแล้วจับทุ่มได้อีกเช่นเคย มันไม่มีทางรู้เลยว่ายิ่งโหมใช้แรงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งพ่ายแพ้ให้กับเธอมากขึ้นเท่านั้น ด้วยฝีมือที่สามารถสลายแรงปะทะได้โดยไม่เป็นอันตราย ไหนจะยังใช้แรงของคู่ต่อสู้ย้อนกลับไปทำร้ายตัวเองได้ด้วย ทำให้สมัยที่เรียนอยู่เธอมักจะมีฉายาแปลกๆเยอะ แต่ที่เป็นที่รู้จักมีเพียงฉายาเดียวเท่านั้น

          วอร์ริเออร์ แบร์ ไม่คิดจะโดนดูถูก มันเปลี่ยนไปใช้สกิลพุ่งชนที่รุนแรงที่สุดและยากจะมีคนหยุดได้ ทว่าพอเห็นทิศทางและการวิ่งของมันกลับทำให้คุณแม่เห็นช่องว่าง เธอรอโอกาสนี้มานานแล้ว เวลาที่อีกฝ่ายจะใช้แรงจากน้ำหนักตัวทั้งหมด

          “ความจริงอยากจะสอนเจนภพเหมือนกันนะวิชานี้น่ะ คุณพ่อห้ามเอาไว้เพราะจะเป็นคนสอนให้เองเนี่ยสิ”

          ในตอนนั้นเองที่วิลาวรรณเข้าไปอยู่ที่ใต้ตัวของเจ้าหมียักษ์ก่อนจะมีเสียงดังตูมเหมือนกระแทกกับอะไรสักอย่างหนึ่ง ตามมาด้วยการที่ร่างของเจ้าหมียักษ์ปลิวไปชนกับต้นไม้ใหญ่จนหักโค่น พื้นที่ที่เธอยืนอยู่นั้นจมลึกลงไปเป็นเหมือนวงน้ำ เธอถอนเท้าออกจากพื้นมองดูตัวเลขที่ขึ้นแสดง

          222394!!

          แต่จะว่าไปเจ้าหมีนั่นก็อึดจริงๆด้วย มันคงยังไม่ตายเพราะการโจมตีง่ายๆแบบนี้หรอก แต่โดนไปขนาดนั้นถ้าลุกขึ้นได้ก็ถือว่าเก่งมากจริงๆ เพราะท่านี้เป็นท่าป้องกันและจู่โจมจะใช้กับคู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่และมีน้ำหนักมาก ยิ่งเร็วมากเท่าไหร่ยิ่งเจ็บหนักขึ้นเท่านั้น ชื่อของท่าป้องกันนี้ก็คือ

          วารีสะท้อนจันทร์

          ดูท่าทางว่าสิ่งที่เธอฝึกมาทั้งหมดจะใช้ในเกมนี้ได้มีประสิทธิภาพกว่าที่คิด เห็นได้จากเกราะของเจ้าหมียักษ์นั่นเป็นรอยฝ่ามือที่ยุบลงไปจนเห็นได้ชัด ยิ่งไปกว่านั้นแรงสะท้อนก็เล่นงานทั้งซี่โครงและส่งแรงไปถึงกระดูกสันหลัง มันคงขยับตัวไม่ได้ไปอีกนานเลย

          ทว่าดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด เมื่อวอร์ริเออร์ แบร์ตัวนั้นฟื้นคืนสติขึ้นมาได้หลังจากเวลาผ่านไปเพียงแค่สองนาทีเท่านั้น มันค่อยๆดันตัวเองขึ้นแต่อาการบาดเจ็บก็ทำให้มันร้องเจ็บปวดอย่างสุดๆ หากว่าวิลาวรรณมีสกิลตรวจสอบและใช้มันพบว่าต่อให้ HP ของมันลดไปสองแสนกว่าก็ยังเหลือ HP อีกสามแสนซึ่งมากพอที่จะต่อสู้ได้อีกครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะการโจมตีของเธอนั้นเล่นงานอวัยวะภายในส่วนใหญ่จนรวนไปหมด มันคงจะยังมีแรงเพื่อสู้ต่อได้จริงๆ

          “แหม ทั้งๆที่ท่านี้โดนเข้าไปจังๆทีเดียวก็ขึ้นสวรรค์ได้แล้วนะเนี่ย”

          โฮก!!!

          ถึงจะคำรามออกมาแต่ก็ต้องใช้พลังจากปอดที่เสียหายจากการโจมตี ทำให้เสียงมันดังได้ไม่มากเท่าไหร่นัก มันจ้องมองผู้ที่สามารถจัดการมันได้ และยอมรับฝีมือของคนผู้นี้ทันที

          “เทพสงคราม ทำการกำราบมอนสเตอร์ วอร์ริเออร์ แบร์ คลาสทหาร เลเวล 24 สำเร็จ ต้องการรับเป็นสัตว์เลี้ยงหรือไม่?”

          “แหมน่ารักจังเลยนะ แม่ก็ไม่ได้รังเกียจหรอก แต่ถ้าซนไม่ฟังแม่ล่ะก็โดนดีนะจ๊ะ”

          แล้วเธอก็เลือกที่จะตอบรับมันเป็นสัตว์เลี้ยงทันที

          “เทพสงคราม ทำการรับ วอร์ริเออร์ แบร์เป็นสัตว์เลี้ยง กรุณาตั้งชื่อ”

          “หมี”

          “ขอแสดงความยินดี เทพสงคราม ได้รับ หมี เป็นสัตว์เลี้ยง เนื่องจากเพลเยอร์มีเลเวลต่ำกว่าสัตว์เลี้ยง เลเวลของสัตว์เลี้ยงจึงถูกลดลงให้เทียบเท่ากับเพลเยอร์ค่ะ”

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

67 ความคิดเห็น

  1. #11431 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 13:08
    หมี 55555555555555555 ถ้าคุณแม่เล่นนี่คงพอๆกับลูซิเฟอเลยก็ว่าได้
    #11431
    0
  2. #7850 ชาหนึ่งถ้วย (@raindemon) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 17:56
    เอาคุณแม่มาเล่นด้วยเหอะ รุ่งแน่ๆ
    #7850
    0
  3. #7732 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 16:47
    เชียร์ๆ กรี๊ดๆ ได้น้องหมีเป็นสัตว์เลี้ยง
    #7732
    0
  4. #7614 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 18:33
    พสงครามเก่งจริงๆ
    #7614
    0
  5. #7485 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 21:43
    สกิลการตั้งชื่อของคุณแม่นี่มัน?
    #7485
    0
  6. #7243 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 00:00
    นี่คือ ถ้าคุณเเม่เข้ากลุ่มนี่เเบบเมพมากอ่ะ ลูกมีกลยุตย์และเทคนิค เเม่มีฝีมือ
    #7243
    0
  7. #6570 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 19:14
    ตั้งชื่อจำง่ายจริง ๆ ฮ่าฮ่า
    #6570
    0
  8. #6557 กระดิ่งคู่ (@nicck) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 11:47
    น่าจับแทคทีมนะ   ลูกชายว่างแผน     คุณแม่กับอาคมโจมตี   ไซเรนร  สนับสนุน  นิป  ลอบฆ้า     โอ้ย  โหดพอละแบบนี้
    #6557
    0
  9. #6435 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 17:06
    ตอนแรกคิดว่าร้ายพอๆกันกับราฟล์แต่ไม่ใช่ท่าทางจะร้ายกว่าอีก
    ฝีมือแบบนี้ขึ้นเป็นยอดฝีมือไม่ยาก เออ...ว่าแต่เซ้นตั้นชื่อนี่สุดๆเลย "หมี" สั้นๆง่ายๆ
    #6435
    0
  10. #6385 วิญญาณสีคราม (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 20:19
    #6426

    เรื่องนั้นผมรู้ครับ แต่ผมบอกว่าคุณแม่เคยเป็นนักกีฬาเทควันโด และได้แชมป์... แค่คำว่าเคยเป็นเท่านั้น แต่ผมไม่ได้บอกว่ากระบวนท่าที่คุณแม่คือเทควันโด้อย่างเดียว คุณน่ะถูกความคิดบดบังความจริงอยู่นะครับ 
    #6385
    0
  11. #6382 FREEK (@hidefreek) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 19:08
    ดูแล้วคุณแม่คงไม่ได้เรียนเทควันโดอย่างเดียวสิน่ะ
    #6382
    0
  12. #6380 Get_Low (@rockandsand) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 17:52
    ลงเรื่องหลักเลยครับ
    #6380
    0
  13. #6379 คนในเงา (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 17:13
    ผมว่าไรท์เตอร์น่าจะจำสลับกันอ่ะครับ ระหว่างเทควอนโดกับคาราเต้ เพราะกติกาของเทควอนโดคือมือจะใช้โจมตีได้เฉพาะสันหมัดเท่านั้น (ท่าทางเหมือนกับการแบมือผลักคู่ต่อสู้) ซึ่งการใช้มือในกีฬาเทควอนโดจะใช้เพื่อปัดป้อง และถ้าจะโจมตีด้วยมือสามารถโจมตีได้ที่ตำแหน่งลำตัวเท่านั้น(ต่อยคู่ต่อสู้ถือว่าผิดกติกา) แม้แต่ถ้าใช้สันหมัดแต่โจมตีไปบริเวณใบหน้าหรือส่วนอื่นที่ไม่ใช่ลำตัวก็ยังถูกตัดคะแนน ทำให้นักกีฬาเทควอนโดส่วนใหญ่จะไม่สันทัดในการออกหมัดมากนัก ต่อให้เป็นนักเทควอนโดระดับโอลิมปิกถ้ามัดขาแล้วให้ไปต่อยกับคนที่ชกมวยไม่เป็นก็ยังไม่แน่ว่าจะชนะเลยครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่าทุ่มหรือการจับเหวี่ยงนั้นเทควอนโดไม่มี

    #6379
    0
  14. #6360 ยามฝัน (@mashimarujang) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 23:39
    คุณแม่ขาบอกได้คำเดียวว่า โหดโคตร!
    #6360
    0
  15. #6351 1Bishop1 (@vbfip6db2010) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 21:33
    #24 คือผมหมายถึงตั้งชื่อครับ แม่ตั้งชื่อให้ ไม่ใช่ตั้งชื่อตัวละคร

    แม่ตั้งชื่อให้หมี ว่าหมี แล้วผมบอกว่า อยากรู้ว่า ตอนราล์ฟเกิดมา

    แม่ตั้งชื่อมาได้ยังไง ผมอาจจะสับสนหน่อย นอกเกมชื่อ เจนภพ ในเกม ราล์ฟ

    เอาเป็น แม่ตั้งชื่อว่า เจนภพ ได้ไงแทน แบบนี้ก็ได้ครับ คุณอ่านประโยคโดยรวมไม่ออกหรอครับ ?

    บอกว่า อยากรู้ตอนเกิด คุณแม่ตั้งชื่อราล์ฟได้ยังไง ดีนะไม่ชื่อ คน  = ="
    #6351
    0
  16. #6329 NaMe Wisarut (@name7938) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 19:43
    สนับสนุนให้ลงเรื่องหลักโดนด่วนเลยครับ โหดกว่าอาคมเยอะเลย
    #6329
    0
  17. #6324 ขนมจีบไส้หวาน (@ati-tom) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 19:20
    คุณแม่อย่างเทพ!!!!!
    ช๊อบชอบ ><
    #6324
    0
  18. #6293 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 14:21
    คุณแม่โหดอะ ชอบๆ
    #6293
    0
  19. #6286 SiNz- (@sinz-) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 13:32
    เกมนี้... คงถึงกาลอวสานแล้วซินะ TOT
    #6286
    0
  20. #6285 Sinner+ (@ssinhp) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 13:29
    ขุ่นแมมมมม่ โหดดสุด ขุ่นแม่ตบหมีด้วยมือเปล่าแล้วได้หมีอีก คิดดูว่าคนทั้งหมดจะต้อง อึ้ง ทึ่ง เสียว!
    #6285
    0
  21. #6280 Se7enUp (@amaji_shiro) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 13:03
    #27,28 ลองอ่านดีๆนะครัช ผมบอก#12
    #6280
    0
  22. #6278 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 12:58
    คุๆๆ คุณแม่สุดยอด เอาไปรวมกับเรื่องหลักเลยครับ
    #6278
    0
  23. #6277 Signature (@spit) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 12:55
    หมี!! ใช่ ก็มันชื่อหมีนี่นา ฮ่าๆๆๆๆ
    #6277
    0
  24. #6270 ดินหนึ่งเม็ด (@youngcrazy) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 12:21
    ผมเห็นด้วย ครับ ให้แม่มาเล่นกับราฟ์ คงจะดีน่ะเนี่ย เลเวลไม่เกี่ยวก็เปรียวได้
    #6270
    0
  25. #6266 Werapong Chaumchim (@darkknightgx) (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 10:09
    สนับสนุนคุณแม่ลงเรื่องหลัก  
    เดียวผมชื้อเครื่องรุ่นพิเศษให้คุณแม่เลย(ของITEMแบ่งด้วยนะ)
    #6266
    0