ตอนที่ 194 : ตอนพิเศษ บทที่ 1 ลองเล่นไหมครับ คุณแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    1 มิ.ย. 57

ตอนพิเศษ บทที่ 1 ลองเล่นไหมครับ คุณแม่

 

          เหมือนวันหยุดที่ผ่านมาสำหรับคนที่ต้องทำงานทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์และหยุดวันเสาร์อาทิตย์ ความรู้สึกที่อยากจะให้วันหยุดมันเลื่อนออกไปอีกหนึ่งวัน แน่นอนว่าวิลาวรรณ กิตตินนท์ก็รู้สึกแบบนั้น เธอไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีใจช่วงเวลาที่รู้สึกว่างแบบนี้ อาจเป็นเพราะลูกชายที่แสนจะน่ารักของเธอเล่นกวาดงานที่ควรจะเป็นหน้าที่ของคุณแม่ไปซะหมด ไม่ว่าจะเป็นทำกับข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างจาน ซักผ้า สารพัดอย่างที่คนเป็นพ่อบ้านหรือแม่บ้านควรจะทำให้กับลูกชาย ล่าสุดดูเหมือนว่าจะไปแย่งหน้าที่ล้างรถยนต์อีกแล้วด้วย

          รายการโทรทัศน์พิเศษที่ฉายในวันหยุดนักขัตฤกษ์ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษถูกปิดลงทันที เค้กก้อนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในจานถูกตักเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งๆที่เธอพึ่งจะทานข้าวเช้ามาหมาดๆ เธอฟุบหน้าลงบนหมอนรูปสิงโตที่ซื้อมาไว้กอดเวลาดูโทรทัศน์กลิ้งไปมาอยู่บนโซฟาแบบนั้นเพื่อฆ่าเวลาเล่น

          “น่าเบื่อจังเลย ถ้าลูกชายแม่ชวนออกไปเที่ยวคงจะสนุกดีไม่น้อย” เธอบ่นอุบ ด้วยความที่ลูกชายของเธอออกจะแตกต่างจากเด็กวัยรุ่นข้างบ้านด้วยกัน ทั้งๆที่อายุขนาดนี้ควรจะออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ หรือแสดงความดื้อออกมาเพื่อให้เธอต้องดุ กลับกลายเป็นลูกชายที่แสนจะเพอร์เฟ็คที่ทำได้เกือบทุกอย่าง ไม่เที่ยว ไม่ซน มีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าคนในวัยเดียวกัน มันทำให้เขากลายเป็นคนที่น่าเบื่อที่สุดจริงๆ

          “เจอเรื่องแบบนั้นเมื่อวานยังจะออกไปอีกเหรอครับแม่” เจนภพเดินกลับเข้ามาหลังจากที่ล้างรถเสร็จแล้ว วันนี้ทั้งวันเขาตั้งใจจะนั่งทำงานอยู่ที่ห้องซะด้วย

          “แหม แม่ไม่อยากให้มันเกิดหรอก แต่พวกเราไปดูหนังกันก็ได้นี่นา นานๆทีไง”

          “พึ่งไปดูมาเมื่อเดือนที่แล้วไม่ใช่หรือครับ เดือนนี้หนังใหม่ยังไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเลย” หนุ่มแว่นพูด

          “บู่ ลูกชายแม่ทำไมถึงได้เป็นคนไม่มีความสนุกเลยนะ แค่ไปเที่ยวกับแม่ก็ได้ ตามใจแม่หน่อยไม่ได้หรือยังไง” ว่าแล้วก็ส่งประกายสายตาอ้อนที่มักจะใช้ได้ผลทุกครั้ง แต่น่าเสียดายที่วันนี้เจนภพตั้งใจจะนั่งทำงานอยู่ที่ห้องของตัวเอง

          “ขอโทษนะครับคุณแม่ แต่ภพอยากจะอ่านหนังสือน่ะครับ มีเค้กอยู่ในตู้เย็นจะเอามากินก่อนก็ได้นะครับ”

          ไม่ใช่คุณแม่คนเดียวที่รู้จุดอ่อน แต่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้ก็รู้ด้วยเช่นกัน คนเป็นแม่แสดงท่าทางงอนออกมาไม่คิดว่าลูกชายจะใช้วิธีนี้เพื่อเล่นงานเธอกลับ เห็นว่าเธอเป็นพวกเห็นแก่กินงั้นเหรอ แบบนี้ต้องโกรธให้นานๆ

          “เป็นช็อกโกแลตด้วยนะครับ”

          ก็พอจะให้อภัยได้

          แล้วคุณแม่ก็ทำลายความตั้งใจของตัวเองด้วยการลุกเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเอากล่องเค้กช็อกโกแลตที่พึ่งซื้อมาไม่เช้าจากร้านเจ้าประจำออกมาตักแบ่งใส่จานแล้วไปนั่งกินอยู่ที่เดิม ในขณะที่ลูกชายก็เปิดเพลงเบาๆฟังเพื่ออ่านหนังสือ

          “เบื่อจังนะ ไม่มีอะไรทำเลย” เธอพูดเปิดประเด็น ลูกชายก็ได้แต่ขานรับแต่ก็ไม่ตอบอะไรออกมาเพื่อขยายบทสนทนาให้นานกว่าเดิม เพราะสุดท้ายก็ยังคงสนใจแต่หนังสือที่อยู่ในมืออยู่ดี แล้วเธอก็แสดงความคิดสุดบรรเจิดขึ้นมาได้จึงได้เสนอลูกชายทันที

          “ออกกำลังกายกับแม่หน่อยไหม แก้เบื่อไง”

          “ไม่ดีกว่าครับแม่”

          ไวมาก แทบจะไม่ต้องคิดเลย เพราะเจนภพรู้ความสามารถของคุณแม่ที่เรียกว่าเก่งเกินมนุษย์แล้วดี ต่อให้สู้ด้วยก็มีแต่จะเจ็บตัวซะเปล่าๆ หากคิดจะทำคะแนนให้ได้สักหนึ่งแต้ม อาจจะต้องเจ็บหนักกว่าที่คิดอีก ก็ใครใช้ให้มีคุณแม่เป็นแชมป์เทควันโดที่ไม่เคยเสียสักแต้มให้กับฝ่ายตรงข้ามล่ะ

          “ทำอะไรดีล่ะ แม่เบื่อมากเลยตอนนี้”

          เจนภพปิดหนังสือเงยหน้าขึ้นมองดูแม่ของตนเองที่เอาแต่นอนกลิ้งไปมาอยู่บนโซฟา การที่เธอบอกว่าเบื่อมันเป็นเพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไร แต่เอาเข้าจริงๆก็คงอยากจะให้วันหยุดมันเลื่อนไปอีกวันแน่ๆ ถึงอย่างไรก็ตามเจนภพก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าจะให้คุณแม่ของเขาทำอะไรดี ก็เล่นเป็นพวกที่ออกจะไม่ค่อยชอบอยู่เฉยๆซะด้วย ถ้ามีสถานที่ที่สามารถทำให้ปลดปล่อยได้เต็มที่ก็คงจะดี ซึ่งถ้าหากว่าสถานที่นั้นมีอยู่จริงก็คงจะเป็นเพียงแค่ฝันเท่านั้นแหละ

          คิดไปก็แอบยิ้มไปพลาง ตอนนั้นเองที่เจนภพพลันนึกสถานที่นั้นออกซะแล้ว มันไม่ใช่ว่าจะไม่มีสถานที่ที่จะให้คุณแม่ของเขาระบายความเครียดที่สะสมได้ โลกแห่งความฝันที่สามารถใช้บำบัดความเครียด สถานที่ที่มีชื่อว่า เกมออนไลน์

          “แม่ครับ”

          “จ๋า~” คุณแม่ลากเสียงยาว ฟังดูแล้วเหมือนกับลูกชายเธอมีความคิดอะไรสักอย่างที่จะทำให้เธอไม่รู้สึกเบื่ออย่างแน่นอน

          “ลองเล่นเกมออนไลน์ดูไหมครับ”

          ฟังจากที่ลูกชายเคยพูดให้ฟังช่วงอาหารเย็นทุกวัน วิลาวรรณก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจ เพียงแต่เธออายุปาเข้าไปก็สี่สิบกว่าแล้ว จะให้ไปเล่นเกมเหมือนเด็กๆมันก็อย่างไงอยู่ แต่เธอไม่รู้หรอกว่ารูปร่างหน้าตาของเธอบอกคนอื่นว่าอายุยี่สิบอย่างไงก็เชื่อสนิท มองดูลูกชายวางหนังสือแล้วเดินนำขึ้นไปที่ห้องเห็นชัดเจนแล้วว่าคงคิดจะเอาจริงแน่ๆ วิลาวรรณเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเกมนี้มันดีจริงถึงขนาดที่ทำให้ลูกชายของเธอเล่นมาได้จนถึงตอนนี้มันเป็นอย่างไงกันแน่จึงเดินตามขึ้นไปด้วย

          ห้องของลูกชายเธอไม่ได้มาเห็นนานมากแล้ว สภาพของห้องที่ปรับมุมทุกอย่างเพื่อให้แสงผ่านเข้ามาได้สะดวก ลมเย็นๆที่พัดเข้ามาในบ้านทำให้อากาศสดชื่นแบบไม่จำเป็นต้องใช้พัดลมช่วย ตู้หนังสือที่ยัดหนังสือต่างๆเอาไว้เต็ม มีทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศอีกหลายภาษาปะปนกันไป แต่ก็แยกหมวดหมู่เพื่อให้ง่ายต่อการใช้งาน เตียงนอนอยู่ในสภาพที่เหมือนจะไม่ได้ใช้งานมานานพอสมควร ผ้าปูเตียงไม่มีรอยยับ แถมผ้าห่มก็ไม่ได้ใช้งาน

ที่กลางห้องเยื้องไปทางเตียงเครื่องเล่นเกมแบบแคปซูลที่สามารถปรับนอนได้ตั้งวางอยู่ จากที่ก่อนหน้านี้เธอจำได้ว่าช่างมาต่อสายไฟเครื่องให้แบบขอไปที ตอนนี้มันถูกจัดเข้ามุมอย่างเรียบร้อยมาก ถึงขนาดที่ซื้อกรอบกันสายไฟฟ้ามาติดเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเลยด้วย

“แม่จะเล่นเกมได้ไหมเนี่ย ขนาดเกมมาริโอ้แม่ยังเล่นไม่ค่อยผ่านเลย” วิลาวรรณพึมพำ

“รูปแบบเกมนี้มันง่ายมากครับ เป็นแนวการใช้ชีวิตในรูปแบบของแฟนตาซี เซอร์ไวเวิร์ล แอคชั่น ผจญภัยรวมไว้ในนี้ทั้งหมด หรือก็คือเป็นเกมที่แม่สามารถจะทำอะไรก็ได้ตามความต้องการของตัวเอง สิ่งที่ภพอยากจะเน้นย้ำก็คือ แม่ควรจะรักษาสิทธิ์ของตัวเองด้วยนะครับ” เจนภพอธิบายรูปแบบของเกมให้คุณแม่ได้ฟังในความเข้าใจที่ง่ายที่สุด

          “จำได้ว่าลูกบอกว่ามันต้องใช้ไอดีด้วยไม่ใช่เหรอ แถมถ้าจะทำบัตรก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันแถมเสียค่าบริการด้วย”

          “ไม่ต้องห่วงหรอกครับ โชคดีที่เครื่องของภพนั้นเป็นแบบพรีเมียมที่มีคีย์แพดให้ ภพจะให้แม่ใช้ไอดีสำหรับทดลองเล่นเจ็ดวัน สามารถสมัครแล้วใช้ได้ในทันที ซึ่งหากแม่อยากจะต่ออายุของไอดีให้เป็นแบบถาวรก็สามารถยื่นเรื่องนี้กับทางระบบของเกมหรือก็คือพวก GM ที่ประจำการอยู่อาคารเริ่มต้น หน้าที่ก็คือให้คำแนะนำเพลเยอร์...ศัพท์ที่ใช้เรียกตัวคนเล่นเกมน่ะครับ...แนะนำเพลเยอร์ให้มีความรู้ในการเล่นเกมพื้นฐานได้ครับ”

          เจนภพนั่งกรอกข้อมูลสมัครไอดีผ่านเว็บไซต์ เพื่อให้ได้โค้ดไอดีมาใช้กรอกกับเครื่องเล่นเกมเพื่อใช้ในการเข้าสู่เกม  แถมยังจะต้องมาปรับสภาพของเครื่องเพื่อให้เข้ากับขนาดร่างกายของคุณแม่อีก แต่สำหรับคนที่อ่านคู่มือและเรียนรู้วิธีใช้ในส่วนต่างๆจนคล่อง เขาสามารถทำได้ในระยะเวลาเพียงไม่กี่นาที ก็ปรับให้คุณแม่เข้าไปนั่งประจำที่ได้แล้ว เขาหยิบแบรนด์แคปให้คุณแม่ให้และปรับขนาดให้เข้ากัน

          “ตื่นเต้นจัง โลกที่ลูกว่ามันเป็นแบบไหนกันนะ แล้วลูกไม่เข้าไปเล่นกับแม่เหรอ”

          “เครื่องมันเล่นได้คนเดียวครับแม่ ถ้าแม่อยากรู้ว่าโลกมันเป็นแบบไหนภพว่าแม่คงต้องเห็นด้วยตาของตัวเอง” พูดไปพลางก็กรอกโค้ดไอดีลงไปด้วย “ภพอยากจะเตือนแม่อย่างหนึ่งนะครับ เกมนี้มันมีความอันตรายอยู่เยอะมาก ดังนั้นแล้วแม่คิดว่าอยากจะทำอะไรก็ทำไปเลยครับ ไม่ต้องกลัวผลเสียที่อาจจะตามมา ที่สำคัญถ้าเข้าเกมแล้วไปที่อาคารเริ่มต้นก่อนนะครับ อีกหกชั่วโมง...ไม่สิอีกสองวันค่อยเจอกันนะครับ”

          “เข้าใจแล้วจ๊ะ อาคารเริ่มต้นกับทำอะไรก็ได้สินะ”

          วินาทีนั้นฝาครอบเครื่องก็เลื่อนลงมาปิด ก่อนที่มันจะถูกปรับให้เป็นการนอนในห้องที่บรรยากาศไม่ร้อนหรือหนาวจนเกินไป หัวใจที่เต้นโครมเพราะจะได้ลองสัมผัสกับเกมที่ลูกชายเล่าให้ฟังกรอกหูว่าเป็นเกมที่สนุกและชวนให้รู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา ก่อนที่เธอจะถูกกระแสไฟฟ้าอ่อนๆกระตุ้นให้หลับลงทันที

ความรู้สึกแรกที่วิลาวรรณลืมตาขึ้นมานั่นคือความแปลกและตกใจตามมา การแสดงออกของเธอนั้นเป็น ส่วนใหญ่ ที่ทุกคนจะทำเมื่อได้เข้ามาสัมผัสเกมนี้เป็นครั้งแรก ห้องสีขาวกับเสื้อสีขาวที่ตัวเองใส่อยู่ การเคลื่อนไหวของร่างกายที่รู้สึกได้ในตอนนี้เป็นอะไรที่ขัดแย้งจากความเคยชิน เหมือนกับว่าร่างกายถูกปรับให้อ่อนแอลงกว่าเดิม คงต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่เลยถึงจะชินกับมัน

“ยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่เกม Legend Online ค่ะ ฉันชื่อ มาตารีน่า เป็น NPC ประจำห้องสร้างตัวละครแห่งนี้ ขั้นตอนแรกกรุณาสร้างตัวละครที่ต้องการและระบุชื่อที่อยากจะใช้ค่ะ” มาตารีน่าผายมือเชิญไปยังพื้นที่ที่มีแสงไฟเพื่อให้อีกฝ่ายเดินไปจัดการตกแต่งตัวละคร

เมื่อวิลาวรรณทำตามหน้าต่างเสมือนที่มีภาพเสมือนของเธอยืนอยู่ พร้อมกับมีหน้าต่างปรับแต่งโครงสร้างร่างกายของตัวเองขึ้นมา ทั้งโหมดลดอายุและเพิ่มอายุ เสริมขนาดส่วนต่างๆของร่างกาย เธอนึกสนุกก็เลยลองกดลดอายุซึ่งผลลัพธ์หลังจากลดก็ไม่ต่างกัน พอกดเพิ่มอายุมันก็ไม่มีอะไรแปลกไปจากเดิมเลยสักนิดเดียว บางทีระบบนี้อาจจะเสียก็ได้จึงทำให้เป็นเหมือนเดิม จากนั้นก็ไปปรับร่างกายโดยเฉพาะทรงผมของตัวเองก็เลือกจะปรับให้ไม่สั้นและไม่ยาวจนเกินไป และมานั่งปรับเฉดสีใหม่ให้ดูสดใส่กว่าเดิมเป็นสีแดงอ่อนๆ ปรับสีผิวให้เข้ากับทรงผมเป็นที่สุด

“เรียบร้อยแล้วจ๊ะ พี่ต้องทำอย่างไงต่อ” เธอถาม NPC โดยใช้สรรพนามแทนตัวเองว่าพี่เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงจะมีอายุน้อยกว่าเธอ

“กรุณายืนยันโครงสร้างร่างกาย และตั้งชื่อตัวละครที่อยากจะใช้ เนื่องจากเป็นแพทซ์ใหม่และมีเพลเยอร์เล่นเป็นจำนวนมากจึงอนุญาตให้มีการใช้ชื่อซ้ำกันได้ วิธีที่จะระบุตัวตนได้นั้นจำเป็นจะต้องดูหมายเลขของไอดีแทนค่ะ”

“ชื่อสินะ” คุณแม่ยังสาวครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะถาม “ถ้าพี่อยากจะใช้ชื่อ เทพสงคราม จะได้ไหม”

“ชื่อ เทพสงคราม ปัจจุบันมีคนใช้อยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 7 คนค่ะ ยืนยันจะใช้หรือเปล่าคะ”

“เอาชื่อนี้แหละ ยืนยัน จ๊ะ”

“ทำการยืนยันชื่อ เทพสงคราม จากนี้ไปจะทำการส่งเพลเยอร์เข้าสู่เกม ขอให้สนุกนะคะ”

 

เฟิร์ส อิมแพลสชั่น หรือความประทับใจแรกเกี่ยวกับเกมนี้เป็นอะไรที่วิลาวรรณหรือภายใต้นามใหม่อย่าง เทพสงคราม รู้สึกทึ่งมาก บางทีที่ลูกชายเธอเล่าให้ฟังมาตลอดมันก็แค่ส่วนหนึ่งของเกมเท่านั้น เธอปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่ที่ถูกจำกัดเอาไว้สำหรับเพลเยอร์ที่เสียชีวิต วาปกลับเมือง รวมไปถึงเพลเยอร์ที่พึ่งเข้าใหม่อีกด้วย ไม่แปลกที่จะเห็นบางคนเดินออกมาด้วยสภาพที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้ บางคนก็หัวเราะ บางคนก็โกรธและหงุดหงิดมาก แต่ว่าเธอควรจะไปทำบางสิ่งบางอย่างเสียก่อน

จากที่ลูกชายได้บอกเอาไว้สิ่งแรกที่ควรจะทำก็คือไปที่อาคารเริ่มต้น

ถ้าถามว่าเกมนี้รอบคอบแค่ไหนคงต้องบอกว่ารอบคอบดีมาก เพราะว่าอาคารเริ่มต้นที่ว่ามันไม่ได้ไปตั้งที่ไหนไกลเลย แค่เดินลงบันไดจากจุดเกิดก็จะพบกับอาคารที่ตั้งอยู่ด้านหน้าแล้ว มีคนเดินเข้าออกกันให้ควัก มีหลายคนที่ใส่ชุดแบบเดียวกับเธอน่าจะเป็นชุดพื้นฐาน พวกเขาเดินออกมาพร้อมด้วยอุปกรณ์สำคัญๆอย่างพวกกระเป๋าเล็กๆที่เอาไว้คาดกับเข็มขัด แสดงว่านั่นจะต้องเป็นสิ่งที่เธอจะได้รับจากที่นี่เพื่อให้สามารถดำเนินชีวิตในเกมได้

สิ่งสำคัญคือต้องรักษาสิทธิ์ของตัวเอง

“คงต้องเริ่มจากที่นี่สินะ แหมทำออกมาซะดีแบบนี้ ผิดกับตอนที่ต้องนั่งเล่นผ่านจอคอมพิวเตอร์จริงๆเลย”

ภายในอาคารก็มีคนอยู่มากหน้าหลายตา พวกหนุ่มๆสาวๆก็คงจะปรับแต่งหน้าตาของตัวเองมาซะสวยพริ้ง ชนิดที่ว่าจะหาคนขี้เหร่จริงๆแทบจะไม่มีความเป็นไปได้เลย หลายคนมากับเพื่อนที่เล่นเกมนี้มาก่อนก็จะแต่งตัวหรูหราไม่เบา คุณแม่ยังสาวรับบัตรคิวของตัวเองแล้วก็รอให้ถึงเวลาเรียกไปที่ห้องเพื่อพูดคุยกับ GM ที่ทำหน้าที่ให้บริการข้อมูลต่างๆ จนเมื่อถึงคิวของเธอก็รีบเดินเข้าไปในห้องที่ได้เตรียมเอาไว้

ห้องนี้ไม่มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษ แต่มีไอเทมพื้นฐานที่เป็นกระเป๋าเพียงใบเดียวที่จะมอบให้กับเพลเยอร์ใหม่วางอยู่บนถาดหนึ่งใบ GM ที่ทำหน้าที่ให้บริการกล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง เชิญให้เธอมานั่งเพื่อสอนวิธีการเล่นเกมเบื้องต้นให้

“นี่เป็นไอเทมเริ่มต้นสำหรับเพลเยอร์นะครับ” เขายื่นกระเป๋าส่งให้

          “แล้วอาวุธล่ะคะ น้องคงจะไม่คิดว่าจะให้พี่ออกไปเผชิญโลกภายนอกด้วยตัวเปล่าๆหรอกนะ” เธอถาม เรียกใช้สรรพนามแบบนี้เพราะเห็นว่าคนคนนี้อายุน้อยกว่าเธอ อาจจะเป็นเพราะความเคยชินก็ได้ GM ได้ยินก็รู้สึกเอะใจจึงได้ทำการตรวจสอบถึงได้รู้ว่าอายุจริงๆของผู้หญิงคนนี้คือ 40 ปี แต่ใบหน้าที่ดูอ่อนกว่าวัยอาจจะหมายความว่าลดอายุตัวเองแน่ๆ แต่ระบบมันก็ลดได้แค่ 5 ปีเท่านั้น นั่นหมายความว่าเธอคนนี้หน้าเด็กจริงๆ

          “จากที่พี่ฟังที่ลูกชายพี่เล่ามา การที่พี่จะสามารถต่อสู้ได้ก่อนอื่นนั้นจะต้องสวมใส่อุปกรณ์จำพวกอาวุธเพื่อให้มีพลังทำลาย...ดามิล..อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ”

          “ดาเมจครับ คำศัพท์เฉพาะที่ใช้เรียกค่าความเสียหายที่เกิดขึ้น”

          “ใช่ๆ ไอ้นั่นแหละ ลูกชายพี่ก็พูดอะไรทำนองนี้เหมือนกัน”

          GM หนุ่มพยักหน้าเชิงเข้าใจ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนอายุมากเพียงคนเดียวที่เข้ามาเล่นเกม คนที่อายุปาเข้าไปเจ็ดสิบกว่าก็ยังเข้ามาเล่นได้เลย แต่เพราะว่ามีอายุมากเกินไปจึงสามารถลดอายุได้เพื่อให้สามารถเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น แถมพวกเขายังชอบที่จะได้กลับมาเป็นหนุ่มเป็นสาวอีกครั้ง

          “ถ้าเช่นนั้นมาเริ่มกันเลยนะครับ ก่อนอื่นกระเป๋าใบที่มอบให้นั้นภายในจะบรรจุไอเทมพื้นฐานเอาไว้ให้รวมไปถึงอาวุธพื้นฐานสำหรับผู้เริ่มต้นด้วย ประกอบไปด้วย นาฬิกาประจำตัวเพื่อให้สามารถใช้งานระบบได้ในรูปแบบไร้เสียง กระติกน้ำ 1 ลิตร HP โพชั่น 10 ขวด น้ำยาฟื้นพลัง 10 ขวด กล่องอาหาร 1 กล่อง บรรจุซาลาเปาไว้ 10 ลูก ถุงใส่เงินจำนวน 5,000 เหรียญเงิน และอาวุธพื้นฐาน 1 เล่มครับ”

          อธิบายไป วิลาวรรณหรือเทพสงครามก็หยิบเอาของออกมาวางเอาไว้จนกระทั่งถึงไอเทมชิ้นสุดท้ายที่บอกว่าเป็นอาวุธพื้นฐานสำหรับผู้เริ่มต้น มันเป็นเพียงแค่มีดสั้นยาวแค่หนึ่งฟุตเท่านั้น

          “อาวุธพื้นฐาน? มีแค่นี้เหรอคะน้อง”

          “ครับ นั่นคืออาวุธพื้นฐานที่ใช้สำหรับนักผจญภัยฝึกหัด” GM หนุ่มตอบยิ้มๆ แต่เมื่อเห็นสีหน้าคล้ายจะไม่ค่อยพอใจจึงถามกลับว่า “ไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรหรือครับ”

          “พี่แค่อยากรู้ว่าอาวุธพื้นฐานแบบอื่นไม่มีแล้วอย่างนั้นเหรอ”

          “ไม่มีแล้วครับ”

          “ถ้าพี่อยากจะใช้มือเปล่า ไม่มีอาวุธสำหรับมือเปล่าเลยหรือ”

          “คุณพี่ต้องเก็บเงินไปซื้อกับร้านค้าที่จำหน่ายสิ่งของที่คุณพี่ต้องการครับ ส่วนวิธีหาเงินก็คือ...” ยังไม่ทันอธิบายคุณแม่ก็รีบชิงพูดขึ้นเสียก่อนว่า

          “ไม่ใช่ปัญหาเรื่องนั้น เมื่อกี้น้องพูดกับพี่ว่าสิ่งที่จะมอบให้คืออาวุธพื้นฐานใช่หรือเปล่า ถ้าเช่นนั้นในเกมนี้มีอาวุธด้วยกันกี่ประเภท ถ้าให้พี่นับดูคร่าวๆก็จะมีพวก ดาบ หอก กระบอง กระบี่ มีด สนับมือ ธนู แส้อีก รวมแล้วก็เป็นแปดประเภท แต่น้องกลับให้มีดสั้นพี่มา พี่ได้ยินมาว่าพอเปลี่ยนอาชีพแล้วก็จะจำกัดอาวุธด้วยใช่ไหม นักดาบใช้มีดได้เพราะถือว่าอยู่ในวงศ์ของอาวุธมีคม พี่อยากจะใช้มือเปล่าในการเก็บเลเวลแต่น้องกลับแนะนำได้อย่างมักง่ายมากๆ จะให้พี่เก็บเงินไปซื้อเนี่ยนะ พี่รับไม่ได้หรอกนะ”

          GM หนุ่มถอนหายใจในที่สุดก็เจอกับคนหัวหมอเข้าอีกคนหนึ่งแล้ว จึงได้แต่ต้องจัดการตามระเบียบ เพราะก่อนหน้านี้ก็มีคนโวยวายที่อยากจะได้ดาบเป็นอาวุธพื้นฐานแต่กว่าจะหว่านล้อมได้ก็ใช้เวลาพอดู

          “คือคุณพี่ใจเย็นๆก่อนนะครับ ที่ผมพูดว่าเป็นอาวุธพื้นฐานจริงๆแล้วมันก็คืออาวุธเริ่มต้นสำหรับเพลเยอร์มือใหม่ ซึ่งทุกๆคนต่างก็ยอมรับในเรื่องนี้ ว่ากันตามจริงดาเมจเสริมของอาวุธมือใหม่ก็ไม่ได้ร้ายแรงมาก แต่มันก็พอจะสังหารมอนสเตอร์ขนาดเล็กๆได้หรือก็ใช้ฟันหญ้าได้เท่านั้น”

          “งั้นเหรอ แต่พี่คิดว่าอาวุธแต่ละชนิดก็มีวิธีใช้งานที่แตกต่างกันออกไป น้องเคยเรียนรู้เรื่องอาวุธมาบ้างไหม พี่รู้เรื่องสกิลติดตัวที่จะได้จากการฝึกฝน ถ้าพี่ใช้มีดในการต่อสู้สกิลที่พี่จะได้รับก็น่าจะเป็น จ้วงแทง ฟัน หรือขว้างมีดหากรู้จักใช้ ในขณะที่หากพี่ใช้อาวุธแบบอื่นสกิลที่พี่จะได้รับมันก็จะแตกต่างกันออกไป น้องกล้ายืนยันกับพี่ไหมว่าถ้าพี่ใช้มีดสั้นแล้วพี่จะได้สกิลยิงไกลเหมือนการใช้ธนู หรือว่าพี่จะได้รับสกิลแทงลึกแบบการใช้หอก อีกอย่างหนึ่งความแตกต่างของหอกกับมีดก็ไม่เหมือนกัน หอกเป็นอาวุธยาวที่ใช้ได้ทั้งป้องกันและโจมตีกลับในระยะกลาง ในขณะที่มีดสั้นเป็นอาวุธระยะประชิด แค่นี้ก็แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดแล้ว”

          “คือทางเราก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ แต่อาวุธนี้เป็นอาวุธพื้นฐานจริงๆ”

          “น้องพูดว่าพื้นฐานอีกแล้วนะ ก็อย่างที่พี่บอกไปการใช้อาวุธที่แตกต่างทำให้เราฝึกใช้จนได้สกิลที่แตกต่างกันออกไป ถ้าเกมนี้มีความจริงใจจริงอย่างที่โฆษณาเอาไว้ก็ควรจะให้เพลเยอร์ทุกคนสามารถเลือกอาวุธพื้นฐานเพื่อไปฝึกตามความชื่นชอบของตัวเองสิ เพราะถ้ากำหนดอาวุธเป็นมีดสั้นแบบนี้ตั้งแต่แรกมันก็ไม่ใช่คำว่า อิสระ หรอก อย่างพี่อยากจะใช้มือเปล่ามาก ถ้าพี่ไม่สวมใส่อาวุธที่น้องให้ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไงตอบพี่หน่อยสิ”

          “ก็คงจะโจมตีได้เบาครับ” GM หนุ่มยังคงใจเย็นอยู่และตอบคำถามที่เหมือนจะถูกบังคับให้ตอบเอาไว้

          “แล้วถ้าพี่สวมใส่มีดล่ะ”

          “ก็จะมีความรุนแรงครับ”

          “เห็นไหมแค่นี้น้องก็มองเห็นถึงปัญหาแล้ว ถ้าเช่นนั้นพี่ขอใช้สิทธิ์ในเรื่องความอิสระของแนวทางการเล่นของพี่ เปลี่ยนมีดสั้นเล่มนี้เป็นอาวุธอย่างอื่นแทน เอาเป็นอาวุธมือเปล่านะ”

          “คือว่าเรื่องแบบนั้น...GM หนุ่มหน้าซีด คราวนี้ไม่เหมือนกับครั้งที่ผ่านมา ใครจะไปคิดล่ะว่าจะโดนคำพูดต้อนให้จนมุมจนได้ แต่มันก็จริงอย่างที่ผู้หญิงคนนี้พูดความแตกต่างสำหรับมือเปล่ากับมีดสั้นก็เห็นได้ชัดแล้ว

          “ถ้างั้นผมขอตัวสักครู่เพื่อที่จะดำเนินการให้นะครับ”

          “ห้านาที พี่ให้เวลาสูงสุดแค่ห้านาทีเท่านั้น”

          แล้ว GM หนุ่มคนนั้นก็รีบเดินออกจากห้องเพื่อไปจัดการแจ้งความประสงค์ของเพลเยอร์ทันที คุณแม่ยังสาวรู้สึกระอามาก แต่พอต้องมาเถียงแล้วรู้สึกหิวเลยหยิบซาลาเปาขึ้นมากิน มันถูกบรรจุไว้ในกล่องเก็บอุณหภูมิทำให้มันยังร้อนๆอยู่ น่าเสียดายที่มันไม่มีไส้อื่นเลยนอกจากแป้งล้วนๆ รออยู่เพียงห้านาทีก็มีคนเดินเข้ามา แต่คราวนี้เปลี่ยนผู้หญิงมาแทนโดยให้เหตุผลว่าอีกฝ่ายมีธุระสำคัญบางประการอยู่ สำหรับคนที่ทำงานประเภทต้อนรับอย่างวิลาวรรณแล้วรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงจะเครียดหนักจริงๆนั่นแหละ

          “ต้องขออภัยในความบกพร่องของทางเราด้วยนะคะ ตามที่คุณต้องการอาวุธพื้นฐานสำหรับมือเปล่าคือถุงมือที่มีพลังโจมตีใกล้เคียงกัน แต่มันจะเบากว่ามีดสั้น หวังว่าคงจะไม่เป็นการเสียมารยาทใช่ไหมคะ”

          “ไม่เป็นไรค่ะ”

          “ถ้าเช่นนั้นมีคำถามอะไรอีกหรือเปล่าคะ หากต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับพื้นฐานการเล่นเกมฉันจะตอบให้เคลียร์ความสงสัยเลย” GM สาวยิ้มให้สมกับเป็นผู้ให้บริการแบบนี้วิลาวรรณให้คะแนนเต็มเลย

          “ก็มีพวกระบบอะไรเนี่ยแหละ พี่กดใช้นาฬิกาไม่เป็น”

          “สามารถใช้คำสั่งเสียงได้ค่ะ หากอยากจะทราบว่ามีระบบอะไรบ้างก็ให้ใช้คำสั่ง ระบบปฏิบัติการทั้งหมด ซึ่งจะมีหน้าต่างขึ้นมาในรูปแบบของโฮโลแกรม ซึ่งหากไม่กดอนุญาตให้บุคคลอื่นเห็นก็จะมีแต่ตัวเองเท่านั้นที่เห็นหน้าต่างเหล่านั้น ระบบปฏิบัติการแต่ละอย่างก็จะมีความสำคัญที่แตกต่างกัน อย่างหน้าต่างไอเทมก็จะแสดงไอเทมในกระเป๋าออกมาเป็นรายชื่อ หน้าต่างข้อมูลตัวละครจะใช้บอกเกี่ยวกับความสามารถที่มี จากที่เห็นจะมีกราฟความสามารถรูปดาวแสดงให้เป็นการประเมินว่าร่างกายของเพลเยอร์นั้นโดดเด่นไปทางด้านไหน และอ่อนทางด้านไหน แต่ละครก็จะมีความแตกต่างที่ไม่เหมือนกันค่ะ”

          “เห็นไหมคะว่าแค่สถานะของตัวละครก็ไม่เหมือนกันแล้ว แต่จะให้ทุกๆคนเริ่มต้นเหมือนๆกัน มองอย่างไงก็ไม่สมควร” คุณแม่พูดขณะที่กำลังตรวจดูทั้งหมดตามที่ GM สาวคนนี้แนะนำให้

          เธออธิบายเกี่ยวกับระบบต่างๆและปลีกแยกย่อยออกไปตามสิทธิ์ที่เพลเยอร์ควรจะได้รับรู้ แล้วก็อธิบายเกี่ยวกับระบบต่างๆทั้งค่าพลังทั้งสามสาย เผ่าพันธุ์ ระบบเควส วิธีการเก็บเลเวล และวิธีการหาเงิน ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นถูกอธิบายอย่างฉับไวในระดับที่ให้คนที่แม้แต่ไม่เคยแตะเกมมาก่อนเข้าใจได้ เพราะจากการพูดคุยกันถึงได้รู้ว่าถ้าไม่บอกหรือบอกไม่เคลียร์มีหวังโดนคอมเพลนเรื่องการให้บริการแน่ๆ

          “งั้นก็หมายความว่าถ้าพี่เลเวลน้อยจะสู้พวกเลเวลสูงๆไม่ได้เหรอ ใช้อะไรเป็นการกำหนดล่ะ”

          “เมื่อเพลเยอร์มีเลเวลมากขึ้นร่างกายจะทำการปรับความแข็งแกร่งพื้นฐานให้หรือก็คือเสริมความสามารถให้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นโดยที่เพลเยอร์จะไม่รู่ตัวเลยว่าตนเองแข็งแกร่งแล้ว แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะสู้กับเพลเยอร์เลเวลสูงๆไม่ได้นะคะ เพราะว่าการต่อสู้ในการใช้แผนการต่างๆก็ยังคงมีผลอยู่ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเพลเยอร์คนนั้นด้วย”

          “สรุปก็คือไม่ว่าจะเลเวลหรือคลาสอะไรก็สามารถต่อสู้ได้หมด แต่ข้อเสียเปรียบของพี่ก็คือสกิลที่ต่ำ เลือดที่น้อย พลังโจมตีที่เบา แบบนั้นใช่ไหมจ๊ะ”

          “ถูกต้องแล้วค่ะ ไม่ทราบว่าอยากจะรู้อะไรอีกหรือเปล่าคะ”

          “ถ้าพี่อยากจะไปสู้กับพวกตัวใหญ่ๆเก่งๆเลเวลเยอะกว่าพี่สักประมาณ 50-60 พอจะแนะนำได้ไหม”

          “เสี่ยงเกินไปค่ะ ด้วยสภาพของคุณพี่ในตอนนี้ถูกโจมตีทีเดียวคงเสียชีวิตแน่ๆ ขอแนะนำให้คุณพี่ไปฝึกสายพลังจำพวกพวกปราณ หรือ จิตเพื่อเสริมความสามารถสักหน่อยจะดีกว่านะคะ หรือจะสามารถเรียนรู้เองก็ได้ถ้ามีโชคดีเพียงพอ แต่การจ่ายเงินเพื่อเรียนมันรับประกันได้ว่าจะได้รับสกิลจริงๆ” GM สาวยิ้มให้

          “น่าเสียดายนะคะที่คุณน้องคงไม่มีทางได้กินเงินจากพี่แน่ๆ”

          พูดจบวิลาวรรณก็กดอนุญาตให้ดูสถานะของเธอตอนนี้ได้ และนั่นกลับทำให้ GM สาวอ้าปากค้างเมื่อพบว่ามีสกิลหนึ่งปรากฏขึ้นมาพร้อมกับ HP จำนวนมหาศาลที่ไม่น่าจะใช่ HP ของมือใหม่

          สกิลโคจรลมปราณ เลเวล 44

          เธอรีบกดตรวจสอบดูว่ามีการแทรกแซงแบบผิดกฎหรือไม่ หรือว่าใช้วิธีการตุกติกใดๆ แต่ก็ไม่พบความผิดปกติ เพราะตั้งแต่เข้าเกมมาหญิงสาวเจ้าของนาม เทพสงคราม ก็ได้รับสกิลนี้ทันทีที่ก้าวออกมาจากพื้นที่เกิดแล้ว แถมยังใช้เวลาที่คุยกันเพิ่มเลเวลของมันอย่างรวดเร็วมากด้วย

          “เอ่อคุณพี่คงไม่ได้โกงสินะคะ เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีเพลเยอร์ใหม่ที่ได้รับสกิลนี้ตั้งแต่เริ่มต้น”

          “แหมพี่ก็คิดว่าเกมนี้หาสกิลง่ายซะอีก ก็ตั้งแต่เข้าเกมมาพี่ก็ได้ยินเสียงในหัวบอกว่าพี่ได้สกิลนี้ทันที นึกว่าเป็นของแถมเสียอีก”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

92 ความคิดเห็น

  1. #11430 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 13:01
    โอ้แม่เจ้า
    #11430
    0
  2. #10095 ~Friendship!~ (@damon38) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:47
    ขุ่นแม่ คิดถึงคุณแม่จัง เข้าเกมแล้วๆสมกับเป็นแม่ของราล์ฟมากกกกกกก ติดตามนะคร้าบบบ
    #10095
    0
  3. #9329 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 12:52
    คุณแม่โหด!!
    #9329
    0
  4. #8472 กำดิ่ง (@mohiphop) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 18:34
    สนุกมากเลยครับ คุณแม่แช่บมากอะ
    #8472
    0
  5. #7731 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 16:30
    คุณแม่เจ๋งอ่ะ ชอบ ชูป้ายไฟให้คุณแม่ด่วน กรี๊ดดดดด ขอเป็นแฟนคลับคุณแม่นะค่ะ
    #7731
    0
  6. #7669 dutsda (@papaenaja) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 09:22
    คุณแม่นี่เจ๋งจริงๆ ข้าน้อยขอคารวะ ^^
    #7669
    0
  7. #7484 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 21:39
    โอ้ สมเป็นเทพสงครามจริงๆเลยคุณแม่ ลูกชายจืดไปเลย 55
    #7484
    0
  8. #7242 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 23:55
    เสือซ่อนเล็บ
    #7242
    0
  9. #6953 วอนให้ไรท์เตอร์เห็น (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 17:22
    อยากอ่านเรื่องของคุณแม่แบบเต็มๆ เลยยย เอาคุณแม่โผล่มาบ่อยๆ นะไรท์เตอร์



    >__
    #6953
    0
  10. #6569 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 19:08
    เจ๋งคั้งแต่เข้าเกม หุหุ อย่าให้น้อยหน้าแม่นะ
    #6569
    0
  11. #6541 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 20:18
    พอมาอ่านตอนนี้รู้เลยว่าเจนภพมันไปเอาความเจ้าเลห์มาจากไหน
    #6541
    0
  12. #6433 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 16:51
    คุณแม่ยังสาวหัวหมอกว่าที่คิด ตอนแรกคิดว่าจะเข้ามาแบบไม่รู้เรื่องเล่นมั่วๆ

    สมแล้วที่ไรเตอร์บอกสำเนาถูกต้อง เสือซ่อนเล็บพอๆกะลูกชายเลย แถมเจ้าตัวยังเก่งลมปราณสุดๆอีก จากที่ระดับเลื่อนรัวๆ
    #6433
    0
  13. #6269 สุนี (@fonktv) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 12:14
    รอตอนต่อไปจ้าาาาา
    #6269
    0
  14. #6268 Polo (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 11:27
    คำผิด ชื้อเค้กมาไม่เช้า แถวไหนไม่รู้55

    แล้วก็ถ้า ซาลาเปา มีแต่แป้งล้วนๆก็ควรจะเป็น หมั่นโถว หรือเปล่า
    #6268
    0
  15. #6262 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 08:56
    มาแล้วคุณแม่ เหอๆ
    #6262
    0
  16. #6252 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 06:15
    แกพลาดแล้วละ ราฟ      โอกาสเป็นตัวเอก ของแกลดลงมากกว่า  80 % แล้ว   555+
    #6252
    0
  17. #6247 Signature (@spit) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 04:33
    แหม คุณแม่ยังสาวเทพสงครามมม
    #6247
    0
  18. #6215 OrchidGIRL (@orchidgirl) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 23:20
    กรี๊ดดดดดดดดดด คุณแม่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่
    คุณแม่เก่งเวอร์์์์์์์์์์์์์์์์์์์์ ตั้ง เวลลมปราณตั้ง 44!!!!!!!!!!
    #6215
    0
  19. #6214 Pickkie :)) (@manyempty) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 23:13
    คุณแม่เทพ สุโค่ย ย ย ราฟเบๆ ไปเลย เหอะ
    #6214
    0
  20. #6213 phongphatr (@phongphatr) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 23:09
    ขอ แบบ คุณแม่เล่นแล้วสนุก อยากเล่นต่อ เลยไปซื้อเครื่องมาเล่น  มาเจอราล์ฟกับอาริน  เลยจะพาอารินไปเที่ยว  อาคมไม่ยอม เลยโดนคุณแม่อัดน่วม อิอิ 
    #6213
    0
  21. #6212 phongphatr (@phongphatr) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 23:07
    5555  นึกภาพ GM ออกเลย ให้บริการไม่ดี ต้องโดนคุณแม่จัดการ อิอิ 
    #6212
    0
  22. #6211 ออมทรัพย์ (@swallofly) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 23:03
    สมเป็นเทพสงครามจริงๆ เลยคุณแม่ น่ากลัวมาก
    #6211
    0
  23. #6210 @niinc (@aniinc) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 22:52
    เฮ้ยยยยยยยนี่มัน"มนุษย์ป้า"ของแท้เลยนะเนี่ย

    น่ากลัวมากกกกกกอะ

    #6210
    0
  24. #6208 Frog_The_Noob (@kuhaku) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 22:43
    จะเทพไปไหน คุณพระเอกเข้ามาก็ว่าเทพละนะ นี่เข้ามาเทพกว่าอีก เงิบเลย -_-
    #6208
    0
  25. #6207 my-kimberly (@my-kimberly) (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 22:34
    เจอคุณแม่เข้าไป ราฟกลายเป็นหนูน้อยเลย... //โบกธง เข้าfc คุณแม่
    #6207
    0