[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,131 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,402

    Overall
    1,474,131

ตอนที่ 161 : บทที่ 6 ดันเจี้ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    2 เม.ย. 57

บทที่ 6 ดันเจี้ยน

 

          วันนี้มีไข่เจียวหมูสับและผัดผักสีสดสวยน่ากิน คุณนายวิลาวรรณที่นั่งดูข่าวในตอนเช้าถึงกับละสายตาจากข่าวที่กำลังสนใจ ข้อดีสำหรับการมีลูกชายที่ชอบการทำอาหารนั่นคือทุกเช้าจะมีของอร่อยๆให้กิน

          “แม่ครับเดี๋ยวภพไปตากผ้าก่อน มีของหวานอยู่ในตู้เย็นเอาไว้ไปกินที่ทำงานนะครับ ข้าวกล่องของแม่เดี๋ยวตอนสายๆภพจะเอาไปให้ แม่มาบอกว่าอยากกินไข่ลูกเขยเอาตอนนี้คงต้องแวะไปซื้อไข่เป็ดที่ตลาดซะก่อน” เจนภพบอก อย่างไงซะถ้าแม่เขาอยากกินเขาก็จะทำให้แน่นอน แต่มันก็ต้องอยู่ในดุลยพินิจว่าควรทำหรือไม่ควร

          “ลูกแม่น่ารักที่สุดเลย” พอลูกชายเดินเข้ามาใกล้ๆก็ลากตัวเข้ามากอดแล้วก็หอมแก้ม ทำเอาลูกชายเขินเล็กๆ

          “อย่าอ้อนน่าครับแม่ ภพขอไปตากผ้าก่อนนะครับ”

          “ได้จ้าคุณลูก”

          เจนภพยิ้มน้อยๆ เดินไปตากผ้าหลังบ้านจนเสร็จ ก็กลับมาล้างจานต่อ สักพักหนึ่งคุณแม่ก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วและเตรียมตัวที่จะไปทำงาน เจนภพเปิดดูตู้เย็นถึงได้รู้ว่าขนมหวานตอนนี้แม่เอาไปเรียบร้อยแล้ว ถ้าหากว่าเป็นเรื่องนี้คุณแม่ไม่มีทางลืมเด็ดขาด แต่เรื่องสำคัญอย่างเอกสารงานที่วางอยู่บนโต๊ะในห้องนั่งเล่นกลับลืมเสียได้ มีแม่แบบนี้ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือจะร้องไห้ดี พอแม่ออกไปทำงานได้สักพัก เจนภพก็ไปยังตลาดใกล้ๆเพื่อซื้อของมาทำไข่ลูกเขย กว่าจะกลับมาก็แปดโมงครึ่ง

          เมื่อทำเสร็จแล้วก็ไปทำความสะอาดบ้านและนั่งอ่านหนังสือฆ่าเวลา เพราะรู้ดีว่าถ้าเอาไปให้เลยตอนนี้มันจะได้หมดก่อนเที่ยงแน่ๆ นิสัยของแม่เขารู้ดียิ่งกว่าอะไรเสียอีก ป่านนี้คงคุยเรื่องที่เขาจะเอากับข้าวไปให้ทั่วโรงแรมแล้วล่ะมั้ง

          จนกระทั่งสิบโมงครึ่ง เจนภพเตรียมของเสร็จก็ออกไปขึ้นรถเมล์แทนการใช้มอเตอร์ไซต์ เพราะอากาศร้อนแถมช่วงนี้ราคาน้ำมันมันแพงด้วย อย่างน้อยก็คงต้องประหยัดเอาไว้สักหน่อยล่ะนะ ใช้เวลาประมาณสี่สิบนาทีก็มาถึงโรงแรมที่แม่ทำงานอยู่ ไม่รู้ว่าคุณแม่ไปคุยกับเด็กฝึกงานอีท่าไหนพวกนั้นถึงได้มาใกล้ชิดกับเขาแถมยังพูดจาสนิทสนมซะอย่างงั้น สิ่งที่ทำได้ก็มีแต่ยิ้มเย็นๆใส่

          “แม่อยู่ข้างบนสินะครับ”

          “พี่วรรณกำลังเตรียมงานแต่งงานอยู่ห้องพิกุลจ๊ะ ว่าแต่เอากับข้าวมาให้แม่ไม่มีของพวกพี่บ้างเลยเหรอ”

          “อิจฉาพี่วรรณจริงๆเลยนะเนี่ย มีหนุ่มหล่อเอาข้าวกล่องมาส่งให้ถึงที่แบบนี้ เหมือนวัฒนธรรมญี่ปุ่นเลยเนอะ”

          “ก็แค่ประหยัดกว่าน่ะครับ”

          “มาช่วยพี่ประหยัดเงินในกระเป๋าบ้างก็ดีนะ”

          “ถ้าอยากจะให้ช่วยพี่นิ่มประหยัดเงิน งั้นก็ช่วยเพลาๆเรื่องรองเท้าด้วยนะครับ ตอนที่มาครั้งก่อนไม่ใช่คู่นี้นี่ครับ ก่อนหน้านั่นก็ไม่ใช่ด้วย” เจนภพตอบยิ้มๆ แม้จำไม่ได้มีความจำที่แม่นยำแต่เขาก็เป็นคนที่ช่างสังเกต และเพราะการสังเกตทำให้เขารู้ในหลายๆเรื่อง

          “น้องภพนี่ล่ะก็ พี่งอนแล้วนะ”

          “ครับๆ ขอโทษครับ” พูดจบเจนภพก็เดินขึ้นลิฟต์ไปยังห้องที่แม่กำลังทำงานอยู่

          ห้องพิกุลถูกตกแต่งเปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมาก มันถูกตกแต่งด้วยสีขาวสลับดำดูแปลกตาไปนิดหน่อย แต่สาเหตุส่วนหนึ่งมันก็มาจากความต้องการของเจ้าภาพที่อยากจะใช้สองสีนี้ เพราะคู่แต่งงานในคราวนี้เป็นคู่ของคนไทยและชาวต่างชาติ วัฒนธรรมจึงแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย ที่รู้เรื่องนี้เพราะตอนจัดเอกสารระหว่างทำความสะอาดเขาก็ได้อ่านข้อมูลตัวงานที่คุณแม่ออกแบบเอาไว้

          “ลูกจ๋า ในที่สุดก็มา หิวจังเลย” วิลาวรรณเห็นลูกชายเดินเข้ามาก็รีบอ้อนทันที แต่ลูกชายเธอกลับทำหน้านิ่งแล้วถามว่า

          “เค้ก พึ่งกินไปไม่ใช่เหรอครับ” พูดแล้วก็ชี้ไปที่จานใส่เค้กซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ เขาจำได้มันคือเค้กที่ซื้อเอาไว้นั่นแหละ

          “นะ...นั่นไง ก็ออเดิร์ฟ กินรองท้องไม่ให้มันหิวไง”

          “เหรอครับ” ท่าทางเจนภพจะไม่ค่อยขำด้วยสักเท่าไหร่ แต่ก็ยอมยื่นกล่องข้าวสามชั้นให้ ในนั้นมีแต่ของที่คุณแม่ชอบทั้งนั้น เอาจริงๆเธอคนนี้ก็ชอบทุกอย่างที่เขาเป็นคนทำอยู่แล้ว

          “นี่เด็กๆ เห็นไหมพี่บอกแล้วว่าวันนี้ลูกชายจะเอาข้าวกล่องมาให้ ลูกชายพี่เองเห็นไหมน่ารักสินะ”

          คุณแม่เล่นประกาศแบบนี้ไม่เอาไวนิ่วมาโชว์เลยล่ะครับ

          เจนภพยิ้มเบาๆ นิสัยของแม่เป็นอะไรที่คาดเดาได้ลำบาก บทจะเป็นผู้ใหญ่ก็เป็นผู้ใหญ่ซะน่ากลัว แต่บทที่จะเล่นเป็นเด็กกลับสมจริงซะไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นแม่คนได้

          “งั้นภพกลับก่อนนะครับ”

          “จ้า กลับบ้านดีๆนะ”

 

          อันที่จริงก็ยังพอมีเวลาอยู่บ้าง แต่ถ้าเอาแต่เล่นเกมจนลืมความเป็นจริงมันก็ไม่ค่อยสมควร เจนภพจึงนั่งทำงานอยู่ที่ห้องนั่งเล่นโดยใช้แล็ปท็อปส่วนตัว อย่างน้อยก็พยายามจะใช้วิธีนี้ในการหาเงินเพื่อมาจ่ายค่าเทอมของตัวเอง ส่วนเงินที่แม่เคยคิดว่าตัวเองนั้นให้เพื่อนำไปจ่ายค่าเทอมถูกนำไปใส่ไว้ในบัญชีแทน ดังนั้นหากเกิดเหตุการณ์อะไรฉุกเฉินที่ต้องใช้เงินเร่งด่วน ก็สามารถดึงเอาเงินส่วนนี้มาใช้ได้ หลายครั้งที่เจนภพรู้สึกว่าแม่เขาพยายามมากเกินไป อยากจะให้เขามีชีวิตที่ดีเหมือนกับลูกคนอื่นๆเลยต้องทำงานหนักมาก จริงจังในเรื่องงาน เวลาพักผ่อนก็ไม่ค่อยจะมี ดังนั้นเจนภพก็เลยอาสาที่จะทำงานบ้านทุกอย่างแทนเพื่อลดภาระบางอย่างลงไปบ้าง

          เวลาว่างมักจะผ่านไปเร็วเสมอ รู้สึกตัวอีกทีนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้เพื่อเรียกสติก็ดังขึ้น มองดูเวลาสี่โมงครึ่งจึงปิดแล็ปท็อปแล้วเตรียมทำมื้อเย็นต่อ

 

          เมื่อกลับเข้าเกมราล์ฟก็ใช้เวลาขณะที่รอสองพี่น้อง การตรวจดูความเคลื่อนไหวของตลาด เมื่อตอนนี้เริ่มมีประกาศรับซื้อเควสไอเทมจำนวนมาก เช่นหนังจระเข้ ที่ดรอปจาก เกเตอร์แมน มอนสเตอร์ที่เป็นจระเข้แต่ใช้อาวุธจำพวกหอกและเดินได้เหมือนมนุษย์ หรือ เคี้ยวคางคาว จาก แบล็ก แบ็ท ที่จะอยู่ในดันเจี้ยนห่างจากหมู่บ้านฝึกหัดประมาณสามสิบกิโลเมตร สิ่งที่เขาต้องการก็คือข้อมูลเควสไอเทมที่ใช้ในการเปลี่ยนอาชีพต่างหาก เนื่องจากว่าเป้าหมายในวันนี้คือการลุยเก็บเลเวลยาวในดันเจี้ยนใกล้ๆ ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องเตรียมอุปกรณ์ต่างๆไปให้พร้อมด้วย

          ไซเรนไม่รู้จะทำอะไรก็นั่งบรรเลงดนตรีแบบไม่มีเนื้อร้อง ทำนองดนตรีนั้นทำให้หลายคนชอบก็หยิบถุงเงินออกมาวางเอาไว้ให้เพราะคิดว่าเธอเล่นดนตรีเปิดหมวก ซึ่งมันเป็นอีกหนึ่งวิธีหากินของผู้ที่ได้รับอาชีพนักดนตรี

          “ดูนี่สิ เราได้เงินจากคนพวกนั้นด้วย” ไซเรนสะกิดราล์ฟที่นั่งอยู่ข้างๆ

          “อืม แล้วยังไงล่ะ ถ้าพวกนั้นให้เธอก็ถือว่าเป็นของเธอ”

          “เราควรเอาไปทำอะไรดี”

          “ใช้ประโยชน์ให้คุ้ม” ราล์ฟตอบกลับทันที ไซเรนจึงเบือนหน้าหนี เธอน่าจะชินได้แล้วกับนิสัยที่เวลาคิดอะไรของราล์ฟเขาจะตัดขาดการสนใจจากสิ่งภายนอกทั้งหมด

          ไม่นานนักสองพี่น้องก็ออนไลน์ขึ้นตรงหน้าของพวกเขา เพราะระบบใหม่นี้สามารถออฟไลน์ได้ทุกที แถมเมื่อร่างกายมีอาการแปลกๆก็จะส่งสัญญาณไปที่สมองเพื่อบอกให้เจ้าตัวออฟไลน์ได้ กรณีนี้เคยมีในเรื่องของคนที่ปวดท้องถ่ายด่วนในระหว่างกำลังทำสงคราม ระบบออฟไลน์นอกสถานที่ในตอนนั้นก็ยังไม่มี เพราะไม่อย่างงั้นก็จะไปเกิดในเมืองเซฟเอาไว้ แถมถ้าออกไปกลางคันกลับมาสงครามก็จบแล้ว ผลลัพธ์ก็คือ...การต้องล้างเครื่องใหม่ทั้งเครื่อง

          เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวสนใจชัยชนะในเกมมากกว่าความอับอายในความเป็นจริง

          เพราะบริษัทเกมคิดจะใช้จุดเด่นเรื่องการออนไลน์ในเกมได้หลายวันในการดึงคนให้เข้ามาเล่นเยอะๆ ซึ่งจุดเด่นนั้นจะว่าไปมันก็ดีมากอยู่หรอกเพราะไม่ว่าใครต่างก็อยากได้เวลาที่มากขึ้นเท่านั้น แต่สมดุลต่างๆก็เริ่มสูญเสียในเวลาต่อมา หากไม่มีแพทซ์ใหม่นี้เข้ามาเกรงว่าเกมนี้อาจจะอยู่ได้ไม่เกินสี่เดือนเพราะนอกจากจะไม่มีอะไรแปลกใหม่มาดึงดูดแล้ว ระบบก็มีความผิดพลาดมากขึ้นเรื่อยๆ

          “แกนี่ออนไลน์ไวชะมัด ติดเกมส์หรือยังไง”

          “ฉันตั้งเวลาการออนไลน์เอาไว้ที่ห้าทุ่มจะสามารถตื่นได้ตอนตีห้าหรือก่อนเวลานั้นเล็กน้อย”

          “ตีห้าจะรีบไปเปิดตลาดหรือยังไง”

          “ประมาณนั้นแหละ”

          “แล้ววันนี้จะทำอะไร อย่าบอกนะว่าจะไปลงดัน เห็นหน้าแกแล้วรู้สึกได้ถึงความซวยลางๆ” อาคมเดาสุ่มไปเรื่อยซึ่งมันก็ตรงกับสิ่งที่ราล์ฟคิดเอาไว้หมดนั่นแหละ

          “โอ้...รู้ได้ยังไงเนี่ย ฉันเตรียมของเอาไว้ครบแล้วล่ะ ตอนนี้เหลือก็แค่สิ่งที่จะใช้เดินทางเท่านั้น”

ไม่ต้องถามอะไรให้มากความอาคมก็รู้ว่าราล์ฟหมายถึงอะไร สัตว์เลี้ยงเพียงตัวเดียวที่สามารถบรรทุกคนได้ทั้งหมดในตอนนี้มีอยู่แค่ตัวเดียวเท่านั้นแหละ พอออกไปนอกหมู่บ้านอาคมก็ปลดผนึกเจ้าบาร์กี้ออกมา มันดูจะมีอิสระมากขนก็เงาขึ้นเพราะก่อนหน้าที่จะออฟไลน์อารินได้อาบน้ำให้มันเพราะตัวมันเหม็นมาก แม้ว่ามันจะไม่ค่อยชอบน้ำก็ตามที

          บาร์กี้ทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี มันสามารถบรรทุกคนสี่คนได้สบายๆ เพลเยอร์ที่อยู่ด้านล่างต่างมองด้วยความอิจฉากันทั้งนั้น หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องจับสัตว์เลี้ยงไว้เพื่อการแบบนี้ให้ได้ แต่สำหรับพวกมือเก่าเห็นก็รู้แล้วว่านั่นคือสัตว์เลี้ยงของใคร ข้อมูลนี้ไม่ใช่ความลับเพราะสงครามในครั้งนั้นมีภาพบันทึกเอาไว้เป็นมุมกว้าง เจ้าของสัตว์เลี้ยงตัวนั้นคือ อสูรอมตะ แต่มาลองคิดดูแล้วอสูรอมตะก็ต้องถูกระบบบังคับให้เริ่มใหม่เหมือนกัน ดังนั้นฝีมือก็ไม่น่าจะต่างกันสักเท่าไหร่ ก็เลยมีพวกที่อยากดังทางลัดรวมตัวกันแล้วเดินทางไล่ตามไป เนื่องจากรู้ว่าทิศทางที่นกนั่นบินไปคือทางไปดันเจี้ยน Bat Cave

          ถ้ำที่มีหินย้อยและหินที่งอกขึ้นมาเปรียบเสมือนเขี้ยว และเมื่อมองภาพในมุมกว้างก็จะเห็นว่าความยาวของมันคล้ายกับเป็นค้างคาวตัวหนึ่ง ดันเจี้ยนนี้มีความลึกอยู่ที่สิบสองชั้น พวกมือใหม่มักจะอยู่ที่ชั้น 1 ถึงชั้น 3 เพราะเป็นชั้นที่ปลอดภัยมาก สามารถตั้งปาร์ตี้แล้วลุยได้สบายๆ มีนักบวชและนักดนตรีทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องพลังของมอนสเตอร์เลย

          ค้างคาวพวกนี้สามารถแยกสายพลังได้จากสีของตา ถ้ามีสีเหลืองค่อนไปทางน้ำตาลจะเป็นสายปราณ เป็นค้างคาวที่มีพลังชีวิตมากและอึดเอาเรื่อง แต่พวกนักเวทย์ชอบมากเพราะมันป้องกันเวทย์ไม่ได้ ส่วนถ้าเป็นสีฟ้านั้นจะเป็นสายเวทย์มนต์ พวกมันสามารถใช้เวทย์มนต์ธาตุความมืดได้ แต่กลับแพ้ทางสายจิตและการโจมตีของนักบวชที่เป็นธาตุแสงสว่าง และถ้าหากว่าค้างคาวที่มีตาสีฟ้าครามก็คือสายจิต ตัวนี้พลังกายภาพต่ำมากแต่มีความว่องไวเป็นเลิศ และมีสกิลแปลกๆที่น่าสนใจมากทีเดียว

 

ข้อมูลมอนสเตอร์

ชื่อ : แบล็ก แบ็ท     ระดับชั้น : ชาวบ้าน

เลเวล : 12    ธาตุ : ความมืด       สายพลัง : ปราณ

HP : 8,450/9,600

 

          ราล์ฟใช้สกิลตรวจสอบดูทั้งหมดเพื่อเก็บรายละเอียดรวมไปถึงวิธีการโจมตีจนเข้าในได้ จากนั้นก็เดินทางเข้าไป ถ้ำนี้จะว่ากว้างก็กว้างใช่เล่น เพราะมันสูงเท่ากับเจ้าบาร์กี้สี่ตัวซ่อนกัน ก็ถือว่าสูงมากพอที่จะทำให้พวกแบล็ก แบ็ทได้เปรียบล่ะนะ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนจับจองพื้นที่เป็นของตัวเอง คนที่คิดว่าตัวเองแน่ก็จะลงไปที่ชั้นต่อไป แน่นอนว่าราล์ฟเองก็เลือกจะลงไปเหมือนกัน

          พอเริ่มเข้าสู่ความลึกชั้นที่สี่ มันก็มืดมากเสียจนมองอะไรไม่ค่อยเห็นสิ่งที่มองเห็นได้มีแค่ระยะรอบตัวเพียงห้าเมตรเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ราล์ฟเลยหยิบเอาคบไฟขึ้นมาจุดทำให้ระยะการมองเห็นเพิ่มขึ้นเป็นยี่สิบเมตร บาร์กี้เป็นนกที่ต้องเรียกว่ากลมกลืนมาก เพราะแค่มันยืนอยู่เฉยๆก็ไม่มีใครเห็นตัวมันแล้วเพราะขนที่ดำเป็นเงาของมัน มีเพียงแค่ดวงตาสีอำพันที่เคลื่อนไหวไปมาก่อนที่จะได้ยินเสียงกรีดร้องแหลมๆของค้างคาว

          “อารินไปอยู่กับบาร์กี้ก่อน” อาคมพูดขึ้นชักดาบออกมาเตรียมพร้อม

          ในขณะที่ราล์ฟก็ยังคงใจเย็นแต่นิ้วก็จ่ออยู่ที่ช่องสกอร์ลัด และผนึกลมปราณตัวเอง แล้วเขาก็เห็นว่าบาร์กี้มองไปยังทิศทางเดียวเสมอ นั่นหมายความว่ามันสามารถมองเห็นในความมืดได้

          “ทางซ้าย” อาคมเคลื่อนไหวโดยเร็ว ก่อนจะตวัดดาบใส่ความมืด เสียงกรีดร้องดังระงมพร้อมกับเสียงกระพือปีกบินหนีของมอนสเตอร์จำนวนมาก

          “รู้ได้ยังไง”

          “เนตรจิต ทำให้รับรู้จิตของสิ่งมีชีวิตได้ แกไม่รู้เหรอ”

          “ฉันรู้แต่เนตรนักปราชญ์ ที่ทำให้มองเห็นกระแสพลังเวทย์จากร่างกาย ถ้าทั้งสามสายมีเนตรพิเศษเหมือนกัน นั่นหมายความว่าสายปราณก็คงจะเป็นเนตรยุทธ์ที่เอาไว้ใช้มองพลังปราณของศัตรูล่ะนะ” ราล์ฟสันนิษฐานเล่นๆ แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกว่ามันอาจจะมีความเป็นไปได้เหมือนกัน

          “อารินจำวิธีใช้เนตรนักปราชญ์ได้อยู่สินะ” เขาถาม

          “จำได้ค่ะ”

          “ถ้างั้นลองใช้ดูสิ อารินมีพลังเวทย์แล้วเนตรนักปราชญ์น่าจะใช้ได้” พูดแล้วก็ลองทำบ้างสิ่งที่เห็นต่อมาก็คือกระแสพลังรูปร่างคล้ายค้างคาวตัวใหญ่จำนวนหนึ่งอยู่ด้านบนเพดาน แต่ระยะห่างของมันก็แปลกไปนิดหน่อยเพราะบางตัวก็อยู่ซะไกลลิบ บางตัวก็อยู่กันเป็นกลุ่ม

          “ทางขวาเยอะมากเลยนะ” อาคมเปรย

          “ไม่ใช่ทางซ้ายเหรอ”

          “บ้าอะไรฉันเห็นอยู่ทางขวาชัดๆ”

          “ถ้างั้นก็ชัดเจน หนึ่งเนตรจะสามารถรับรู้สายพลังเดียวกันได้เท่านั้น ฉันมีเนตรนักปราชญ์ นายมีเนตรจิตเหลือก็แค่เนตรยุทธ์ เพราะแบบนี้ถึงไม่มีใครลงมาที่นี่เพราะไม่สามารถเห็นตัวพวกมันได้ หือ?” ราล์ฟจับสังเกตได้อะไรบางอย่างก่อนจะคลายเนตรนักปราชญ์

          “มีอะไร”

          “พลังเวทย์ไม่พอ เนตรนักปราชญ์ใช้ได้แค่หนึ่งนาทีกว่าเอง” ราล์ฟมองดูค่าพลังเวทย์ที่ลดลงเร็วมากหลังจากใช้เนตรนักปราชญ์ ท่าทางหลังจากที่ใช้แล้วจะกินเวลาวินาทีละ 2 จุดสินะ

          อาคมเปิดดูของตัวเองบ้างและพบว่าพลังจิตตอนนี้ลดลงฮวบจนจะหมดอยู่แล้วจึงหยุดใช้

          “ปกติใช้ได้ตลอด ไหงตอนนี้ใช้ได้มีจำกัดเวลาวะ เริ่มหงุดหงิดแล้วนะโว้ยไอ้ระบบใหม่บ้าเนี่ย”

          “ร้ายกาจเอาเรื่อง คนสร้างระบบใหม่นี้น่ะ กลบจุดอ่อนช่องว่างเอาไว้หมดเลย”

          “ยังจะไปชมมันอีก พลังจิตก็มีแค่ห้าร้อยเท่านั้น เซ็งวุ้ย”

          “ถ้ามีน้อยเพิ่มมันซะก็สิ้นเรื่อง ถ้าฉันบอกว่ารู้วิธีเพิ่มขีดจำกัดของทุกสายนายจะลองฝึกไหมล่ะ” ราล์ฟเอ่ย

          “แหงล่ะ มีเยอะก็ใช้ได้นานๆ ว่าแต่แกรู้ได้ยังไง แฮกเอาเหรอ”

          “ประสาท แค่ถามผู้ช่วยฝึกตอนนั้นก็รู้แล้ว”

          “ถามได้ด้วยเหรอ นึกว่ามันสอนอย่างเดียว”

          ไซเรนใช้เนตรนักปราชญ์มองดูบ้างก่อนจะพูดขึ้นขัดสองคนที่กำลังเถียงกันอยู่

          “เราไม่ว่าหรอกนะถ้าทั้งสองคนจะทะเลาะกัน แต่สถานการณ์แบบนี้มันไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่เลย”

          “นั่นสินะ เอาไงจะสู้หรือจะหนี” ราล์ฟถามความเห็นอาคม แน่นอนว่าการมองไม่เห็นศัตรูก็ถือว่าเป็นการฝึกรูปแบบหนึ่งที่คุ้มค่าดี ระหว่างนั้นก็หยิบเอาน้ำยาขึ้นมาวางไว้ในสล็อตเพื่อให้สามารถใช้ได้ทันที

          “แหงล่ะ ถ้าสู้กับพวกมันแค่นี้ยังไม่ได้ คุณย่าที่สวรรค์คงเสียใจแย่” อาคมชักดาบออกมาผนึกลมปราณไว้ทั่วร่าง

          “เกี่ยวกันไหมเนี่ย”

          “มุขโว้ย”

          “ไม่ขำ”

          แล้วราล์ฟก็เป็นคนเริ่มการโจมตีก่อนเพื่อสร้างความปั่นป่วนให้พวกมัน เขาบอกให้ไซเรนกับอารินไปอยู่ใกล้ๆกับบาร์กี้เพราะมันสามารถมองเห็นในความมืดได้ คิริกับนัคกี้และหงอคงไม่รู้ว่านึกคึกอะไรถึงคิดจะช่วยสู้ด้วย เมื่อเจ้านัคกี้กระโดดขึ้นหมายจะเตะแบล็ก แบ็ท กลับกลายเป็นว่าถูกจับได้ซะงั้น หงอคงเห็นโอกาสก็ใช้เวทย์ลมโจมตีใส่ ตามมาด้วยคิริที่ย่างสดเจ้านัคกี้ กลายเป็นว่าสามตัวนั้นมาทะเลาะกันเองแทน

          แต่สำหรับราล์ฟและอาคมทักษะการต่อสู้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาทั้งสองคนไม่ได้ใช้สายตาในการมองแต่ใช้หูในการรับฟังเสียง อาคมมีค่าป้องกันที่สูงจึงเป็นคนที่ยอมรับดาเมจเพื่อโจมตีใส่ตัวที่เข้ามาใกล้ ต่างจากราล์ฟที่มีค่าป้องกันต่ำมากแต่กลับมีความสามารถในการวิเคราะห์อย่างเร็ว ทันทีที่ได้ยินเสียงและทิศทางก็กดใช้สกอร์เวทย์มนต์โจมตีใส่อย่างแม่นยำ

          369

          ดาเมจนี้รุนแรงมากบ่งบอกว่ามันเป็นสายปราณแต่พอเห็นตำแหน่งตัวเลขเขาก็สามารถประมวลได้ว่าทิศทางที่มันกำลังจะไปนั้นอยู่ทางไหนก็เลยยิงเวทย์ออกไปอีกครั้ง

          74

          เห็นได้ชัดว่าคราวนี้ไปโดนตัวสายจิต ความวุ่นวายนั้นทำให้ราล์ฟรู้สึกรำคาญนิดหน่อยจะให้ยิงเวทย์ออกไปโดยเจอกับธาตุที่แพ้ทางกลัวว่าจะเป็นการสูญเสียสกอร์ไปฟรีๆ แต่คราวนี้เขาคิดอะไรบางอย่างได้ เหวี่ยงสติ๊กกี้กัมส์ออกไปเกาะติดแบล็กแบ็ทตัวหนึ่งก่อนจะวิ่งไปหาบาร์กี้

          “บาร์กี้ดึงมันลงมา”

          แม้ว่าราล์ฟจะไม่ใช่เจ้านายของมัน แต่คนที่หาของให้มันกินตลอดก็คือคนคนนี้ การขัดคำสั่งเท่ากับว่ามันจะไม่มีกิน จึงคาบสติ๊กกี้กัมส์แล้วดึงมันลงมา อาคมรู้ว่าราล์ฟอยากจะทำอะไรจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นเจ้าตัวนั้นทันที

          “จะสายอะไรฉันไม่สน แต่ถ้าแกมั่นใจว่าทนดาบฉันได้ลองมาเจอกันหน่อยไหมล่ะ”

          5,945

          เป็นดาเมจที่บ้าพลังเอามากๆ ราล์ฟโยนน้ำยาเพิ่มพลังปราณให้อาคมเพราะจากข้อมูลของทีมเห็นว่าพลังปราณนั้นลดฮวบเลย

          “ใช้พลังแบบบ้าเลือดทุกครั้งเลยให้ตายสิ น้ำยาเพิ่มพลังปราณมันแพงเอาเรื่องเลยนะ”

          “แต่อารินมีอยู่เพียบเลยค่ะ” เด็กหญิงพูดขึ้นทันที ทำเอาราล์ฟอึ้งไปเลย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #7562 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 16:50
    อารินทำไว้แล้วหรือ
    #7562
    0
  2. #7199 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 12:38
    มียาชูพลัง(?) พร้มสินะ อาริน
    #7199
    0
  3. #5779 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 01:02
    สรุปตอนสงครามมีคนขี้แตกคาเครื่องสินะ โห

    ส่วนอาริน ยานะมีเป็นโกดังไม่ต้องกลัวหมด
    #5779
    0
  4. #5078 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 11:22
    ห้ามมองข้ามหนูอารินเป็นอันขาด คิกๆ
    #5078
    0
  5. #4428 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 00:02
    ภาคใหม่นี้ราล์ฟอึ้งบ่อยเหลือเกินนะ
    #4428
    0
  6. #4414 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 18:45
    อาคมเป็นชายที่ดุเดือดเลือดทะลักจริงๆ ช่างเก่งมากจริงๆ ที่สอนน้องสาว ได้เรียบร้อยน่ารักขนาดนั้น //แม้จะไม่ยอมดปิดหูเปิดตาน้องสาวเหมือนท่านราฟก็ตามแต่ ฮิๆ
    #4414
    0
  7. #4413 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 16:29
    ถ้าำไม่มีอารินนี่คงได้จนแน่ ๆ หุหุ
    #4413
    0
  8. วันที่ 3 เมษายน 2557 / 13:16
    อารินเธอโหดที่สุดแล้ว (มากกกกก)
    #4410
    0
  9. #4404 FREEK (@hidefreek) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 01:07
    อาริณเป็นสายซัพที่เก่งที่สุดในเกมส์แล้ว
    #4404
    0
  10. #4402 The Memorial (@golflovenaru) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 00:44
    อารินน่ารักเว่อมาก 555
    #4402
    0
  11. #4401 幸男。 (@yukio-omine) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 22:54
    ขอบคุณครับ
    จะรออ่านต่อนะครับ
    By 幸男。
    #4401
    0
  12. #4400 Undernetwork (@undernetwork) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 21:31
    ราล์ฟ - มันสมอง
    อาคม - พละกำลัง
    อาริน - มาสคอส+โดเรม่อน?
    #4400
    0
  13. #4398 Al๏n.Evil.NighT (@mitniyaya) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 20:23
    ถ้าเรื่องนี้ไม่ราฟ คไม่มีกลยุตเจ๋งๆ ผู้ชายใจเย็น ที่อาหารอร่อย ปากแข็งหน่อยแต่ใจดีปนน่ากลัว

    ถ้าเรื่องนี้ไม่มีอาริน คงไม่นางฟ้าผู้ใจดี และเทพีแห่งการทำลาย เป็นที่รักของผองสัตว์ และพ่ชาย และความสามารถที่ใสซื่อ

    ถ้าเรื่องนี้ไม่มีอาคม คงไม่มีอาริน คงไม่มีลูวิเฟอร์อาจารย์แสนขี้เก๊กจริงๆ(หลงๆ) 55555 


    ไม่มีไรเตอร์ คงไม่มีนิยายดีๆแบบนี้ออกมา กิกิ
    #4398
    0
  14. #4397 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 20:15
    เยี่ยมยอดครับ
    #4397
    0
  15. #4396 ยามฝัน (@mashimarujang) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 20:08
    อาริน น่ารักอะ เสมอต้นเสมอปลายจริงสำหรับความน่ารักของอาริน มิน่าเจ้าพี่ชายมันถึงหวง(คลั่ง)ขนาดนี้
    #4396
    0
  16. #4395 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 20:03
    เจมภพเป็นลูกที่กตัญญูมาก...//แลตัวเองอกตัญญู

    อาคมบ้าเลือดเช่นเคย...มุขไม่ฮาด้วย ไปถามเอาวิธีฮาจากน้องสาวตัวเองด่วน!

    บาร์กี้จ้ะ ระหว่างเจ้านายกับคนหาอาหารจะเลือกใคร? แต่รู้สึกว่าบาร์กี้จะเลือกอย่างหลัง

    แต่พวกที่จะท้าดวลกับอาคมละ? ยังมาไม่ถึงเหรอ?

    อารินจ้า มีน้ำยาก็บอกเร็วๆซิจ้ะ เดี๋ยวราล์ฟยาหมดโดยไม่รู้เรื่อง
    #4395
    0
  17. วันที่ 2 เมษายน 2557 / 17:29
    อารินเป็นน้องสาวพี่ไหมจ๊ะ พี่มีของเล่นน่ารักๆเพียบเลยจ๊ะ ^^ ส่วนอาคมไม่ต้องมายุ่งเลย ==***
    #4393
    0
  18. #4392 phongphatr (@phongphatr) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 17:24
    อารินนนนน น้องน่ารักมากกกกก

    เวลาแม่ลูกคุยกันก็ตลกดี
    #4392
    0
  19. #4391 jackkn (@homeplace) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 16:56
    เป็นทีมนรกเลยน้าสามคนนี้ อาคมช่างรู้ใจกันจริงๆ
    #4391
    0
  20. #4389 serfiros (@serfiros) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 16:35
    พี่น้องคู่นี้ช่างแตกต่างกันเหลือเกิน 5555+
    #4389
    0
  21. #4388 RiderCP9 (@gameatsada) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 15:43
    อารินจัง เป็นแฟนพี่มั้ย -/////-

    (อาคม : ตูจะฆ่่าแกแล้วตัดนั้นของแกให้นเลย กร๊วก!!!)

    ม่ายยยยนะม่ายยยยยยยยยยยยยยย
    #4388
    0
  22. #4386 Comrade (@fuhrer) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 14:25
    อารินน่ารัก อยากได้เป็นลูกสาวจัง
    #4386
    0
  23. #4385 ~{nop}~ (@jarandon) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 13:57
    อาคมมุขไม่ตลก อารินนี้ตลกดี ยิ่งบรรทัดสุดท้ายนะ
    #4385
    0
  24. #4384 April (@taddy-123) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 13:51
    ชอบคู่แม่ลูกนี้มากเลย น่าร๊ากกก ><

    อัพไวมากเลย รักท่านไรท์เตอร์ที่สู๊ดดดดด สู้ๆนะ >O<
    #4384
    0
  25. #4383 acteaon (@mooza) (จากตอนที่ 161)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 13:49
    น้องอารินนี่โกดัง น้ำยาจิงๆ
    สมแล้วที่บอกจะผลิตยาเพื่อนพี่อาคม ฮ่าๆ
    #4383
    0