ตอนที่ 111 : บทที่ 109 ตัวร้ายที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    23 พ.ย. 56

บทที่ 109 ตัวร้ายที่แท้จริง

 

            ย้อนกลับไปเมื่อประมาณยี่สิบนาทีก่อน

            ราล์ฟนั่งดื่มกาแฟและอ่านข่าวสารในเกม เพื่อรวบรวมข้อมูลใหม่ๆมาใช้ประโยชน์ โดยมีไซเรนนั่งดีดฮาร์ปอยู่ข้างๆสร้างบรรยากาศดีๆให้กับร้านแห่งหนึ่ง ถึงกระนั้นความสวยของไซเรนก็ยังคงเป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มๆทั้งหลาย แต่ก็ต้องกินแห้วเพราะคิดว่าเด็กหนุ่มที่มาด้วยกันนั้นเป็นแฟนของเธอ

            “นายจะไม่ไปช่วยอารินจริงๆเหรอ” ภูตสาวถามเป็นครั้งที่ห้าแล้ว แต่ราล์ฟก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิมก็คือ ไม่ เพราะเขาคิดแค่ว่าแผนการสำคัญที่สุด และต่อให้อารินตายมันก็แค่ในเกมเท่านั้น เธอเกิดใหม่ได้เรื่อยๆ ถึงความเจ็บปวดตอนตายจะเป็นของจริงก็ตามที

            “ทำไมฉันจะต้องยอมทิ้งแผนการที่วางเรียบร้อยแล้วเพื่อไปช่วยคนเพียงคนเดียวด้วยล่ะ เธอน่าจะเข้าใจนะ การคิดจะทำการใหญ่โดยไม่มีการเสียสละมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ไม่มีอะไรที่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะ” ราล์ฟยังคงแสดงความใจแข็งออกมาไม่อ่อนข้อกับจิตวิทยาของไซเรนง่ายๆ ที่เธอใช้ก็คือการถามคำถามเดิมซ้ำๆ เพื่อให้เขาเกิดความใจอ่อนและยอมไปช่วยอาริน

            “นายยังมีความเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือเปล่า อารินไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย แต่การที่อารินต้องมาตกอยู่ในอันตรายส่วนหนึ่งมันเป็นเพราะนายไม่ใช่หรือยังไง ราล์ฟ” ไซเรนขึ้นเสียงใส่ แต่หาได้มีปฏิกิริยาจากเด็กหนุ่มวัยสิบแปดคนนี้ไม่

            “ฝีมือยิงธนูของเธอพอจะยิงในระยะหนึ่งร้อยเมตรเข้าเป้าร้อยเปอร์เซ็นต์หรือเปล่า” ราล์ฟเบี่ยงประเด็นโดยการถามเรื่องอื่นแทน พอรู้แบบนี้แล้วเงือกสาวก็ลุกขึ้น เด็กหนุ่มอ่านความคิดของเธอออกก็พูดดักทาง

            “หยุดคิดสิ่งที่จะทำซะ เพราะฉันสามารถผนึกเธอได้ทันก่อนที่จะก้าวออกไปจากที่นี่เสียอีก ที่สำคัญฉันไม่อยากให้เธอใช้ความรู้สึกส่วนตัวทำให้แผนการของฉันเสียไปมากกว่านี้อีกแล้ว”

            “นายมันก็แค่คนบ้าคนหนึ่งที่คิดว่าตัวเองฉลาดไม่มีใครตามทัน ถ้านายคิดว่าตัวเองฉลาดจริงก็ลองหาทางช่วยอารินให้ได้โดยที่ไม่ทำให้แผนการเสียเด็ดขาดสิ...” ไซเรนมองดูปฏิกิริยาของราล์ฟเมื่อไม่เห็นเขามีท่าทีอะไรก็พูดต่อว่า “เห็นไหม นายมันก็แค่คนธรรมดาที่คิดเข้าข้างตัวเอง นายพูดเองว่าไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ แล้วจะใฝ่หาความสมบูรณ์แบบไปเพื่ออะไร”

            “การจับปลาสองมือมันจะไม่ได้ปลาเลยสักตัว ระหว่างการช่วยอารินกับแผนการของฉันมันมีจุดประสงค์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นแล้วฉันคงทำสิ่งที่เธอพูดมาไม่ได้หรอก และมันก็จริงอย่างที่เธอว่าไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ถ้าเราทำคนเดียวล่ะก็นะ” ราล์ฟกล่าวเป็นนัยแสยะยิ้มออกมา

            พริบตานั้นเองก็พลันมาข้อความถูกส่งเข้ามา เป็นจังหวะเดียวกันที่มีกลุ่มคนสิบสามคนปรากฏตัวที่หลังคาของอาคารฝั่งตรงกันข้าม พวกเขาเผยตัวตนให้เห็นเพียงแค่แวบเดียวเท่านั้นเพื่อเป็นการแสดงตัว สมแล้วกับที่ซากุระบอกว่าเป็น หน่วยรากของกิลด์ที่แม้จะมีอยู่แต่ก็มองไม่เห็น

            ตอนนี้ไซเรนรู้แล้วว่าทำไมราล์ฟถึงยังไม่ยอมไปช่วยอาริน นั่นเพราะเขากำลังรอโอกาสอยู่ ใจจริงเขาเองก็อยากจะไปช่วยเพียงแต่ถ้าทำอะไรโดยขาดความรอบคอบแผนการก็อาจจะเสียได้ มันคือความแตกต่าง ในขณะที่เธอเลือกที่จะแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆ แต่กับราล์ฟ เขาเก็บความรู้สึกส่วนตัวเอาไว้ อดทน และกระทำการโดยระมัดระวังความเสี่ยงเพื่อไม่ให้มีผลกระทบต่อส่วนรวม

            “เอาล่ะ จากนี้ต่อไปฉันต้องขอให้เธอช่วย เราจะเริ่มแผนการช่วยเหลืออารินจากพวกมัน ก่อนอื่นฉันอยากให้เธอจำกฎข้อนี้เอาไว้ ถ้าคิดทำร้ายสมาชิกของอีฟล่ะก็ พวกเราจะไม่อยู่เฉยแน่

 

            กลับมาที่ปัจจุบัน ราล์ฟตวัดสายตามองไปรอบๆเพื่อประเมินสถานการณ์ ศัตรูมีด้วยกันสามคน ทั้งสองคนนั้นใช้มีดสั้นเป็นอาวุธ ส่วนอีกคนหนึ่งใช้ง้าว เขากำหนดรูปแบบการต่อสู้ของแต่ละคนเอาไว้ ตอนนี้ไม่มีการเจรจาเพื่อพูดคุยอะไรทั้งสิ้น สิ่งที่เขาต้องแสดงให้เห็นก็คือพลัง ไม่ใช่คำพูด

            เด็กหนุ่มใช้ก้าวเท้าเงาจันทราผสานด้วยเคล็ดผนึกพลังพุ่งเข้าไปประชิดตัว ตวัดดาบขึ้นสูงแต่อีกฝ่ายนั้นหลบไม่ให้โดนโจมตีเข้าจุดสำคัญ ผู้ใช้มีดสั้นคู่ตวัดมีดเข้าใส่แต่กลับกลายเป็นว่าเด็กหนุ่มไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังและเตะข้อพับให้ล้มลง ชายผู้ใช้มีดสั้นเล่มเดียวที่ถูกราล์ฟเตะสบโอกาสที่เด็กหนุ่มหันหลังให้ซัดมีดออกมา

            มีดวงเดือน

            ราล์ฟไม่จำเป็นต้องหันหลังกลับไปมอง เขาใช้ทักษะมีดวงเดือนควงดาบรอบข้อมือ ปัดการโจมตีจากมีดสั้นทั้งหมด จากนั้นก็เหวี่ยงดาบที่หมุนอยู่นั้นให้ลอยไปโจมตีใส่ สำหรับกุ๊กแล้วทักษะ มีดวงเดือน มันคือทักษะที่ไร้ประโยชน์เพราะมันไม่ได้มีท่าอันรุนแรงที่ใช้จัดการกับสัตว์อสูรหรือผู้เล่นได้ ทว่าไม่ใช่กับราล์ฟ เขาวิจัยรูปแบบการใช้ของมันให้หลากหลาย ทดลองซ้อมจนมั่นใจแล้วว่าสามารถเอาไปใช้ได้จริง

            คนคนนั้นดูจะตกใจกับการโจมตีนั้นพอสมควรแต่ก็มีสติพอที่จะใช้มีดรับการโจมตีเอาไว้และปัดมันทิ้ง ดาบวูล์ฟแฟงค์ลอยกระเด็นออกไปไกล มันส่งเสียงหัวเราะออกมาและพุ่งเข้าไปโจมตีเพราะเห็นว่าตอนนี้เด็กหนุ่มปราศจากอาวุธ แต่มันก็ต้องตกใจซ้ำสองเมื่อมีมีดซัดพุ่งเข้ามาหา

            “บัดซบ” มันสบถลั่น ใช้มีดปัดมันออกไป

            เด็กหนุ่มยื่นมือออกไป ดาบวูล์ฟแฟงค์ที่ลอยออกไปก็กลับเข้ามาอยู่ในมือ

            “ดึงดูดศาสตรา แกมีทักษะนั้นด้วยงั้นหรือ”

            ราล์ฟไม่ตอบ จับเอาส่วนของสติ๊กกี้กัมม์เพื่อเหวี่ยงดาบให้มันหมุนเป็นใบพัด จากนั้นก็ขว้างมันออกไป ด้วยความสามารถยึดจับธรรมดาไม่มีความร้ายกาจอะไรเลย ราล์ฟสามารถเปลี่ยนให้มันเป็นทักษะที่ร้ายกาจได้ ปกติแล้วผู้เล่นที่คิดจะสร้างทักษะจิตพิเศษก็จะหาทางทำให้มันมีความสามารถอันร้ายกาจ หรือไม่ก็เป็นทักษะโจมตีคนหมู่มาก แต่ยิ่งมีความร้ายกาจก็ยิ่งมีเงื่อนไขการใช้งานที่ยุ่งยากไม่แพ้กัน ราล์ฟจึงลองคิดในมุมกลับกัน เขาจงใจสร้างทักษะขึ้นมาโดยการหลอกระบบให้คิดว่าเป็นเพียงแค่ทักษะที่ใช้ยึดและจับเท่านั้น

            การโจมตีของราล์ฟดูดุดันและแทบไม่เปิดโอกาสให้โจมตีสวนได้เลย ผู้ใช้มีดสั้นคู่สามารถประชิดตัวได้แต่กลับไม่สามารถโจมตีโดนได้เลย ดูท่ามันคงจะเจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้ และแน่นอนว่าหนุ่มแว่นไม่คิดจะยอมโดนอีกด้วย

            เคลือบพิษเอาไว้ด้วยสินะ พวกนี้เป็นหน่วยลอบสังหารจึงต้องใช้การโจมตีที่ถึงแก่ชีวิต

            วินาทีต่อมาก็พลันมีเสาหินพุ่งขึ้นมาจากด้านหลัง ราล์ฟกระโดดม้วนตัวหลบส่งผลให้เสานั้นกระแทกท้องของอีกฝ่ายอย่างจัง พอสังเกตเห็นแววตาแตกตื่นนั่นแล้วจึงมั่นใจได้ว่ามันไม่รู้จักวิธีการใช้อัญมณีธาตุแน่ๆ ราล์ฟวิเคราะห์การใช้งานของอัญมณีธาตุมาพอสมควร ทำให้ทราบว่าคนที่รู้ความสามารถของมันมีไม่เยอะ ปกติแล้วผู้เล่นอาชีพนักเวทย์นั้นจะใช้เวทย์ผ่านคทา ซึ่งมันจะทำหน้าที่สะสมพลังเวทย์เอาไว้ให้ อัญมณีธาตุเองก็มีปฏิกิริยากับพลังเวทย์จึงถูกใช้งานอัตโนมัติโดยไม่ทันรู้ตัว นักเวทย์จึงคิดว่ามันช่วยให้เวทย์มีความรุนแรงมากขึ้น โดยเฉพาะธาตุโจมตีที่นิยมมากที่สุดก็คือธาตุไฟ และธาตุดินที่ใช้กับเวทย์ป้องกัน

            ทันทีที่เท้าสัมผัสกับพื้นด้วยทักษะ ช่องว่างสุญญากาศ ที่ใช้อยู่ตลอดเวลา พบว่ามีการโจมตีมาจากทางด้านหลังเป็นแนวตั้ง เขาแค่ถอยกลับไปเพียงครึ่งก้าวก็หลบการโจมตีนั้นได้

            “ปลดผนึกคิริ”

            ร่างของจิ้งจอกสีขาวพุ่งออกมาจากแหวน พร้อมกับพ่นลูกไฟจิ้งจอกใส่ใบหน้าของผู้ใช้ง้าว พลังโจมตีของคิริแทบจะไม่ส่งผลอะไรมาก แต่ภาวะตกใจทำให้สูญเสียจังหวะการโจมตีไป ราล์ฟเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้และปล่อยหมัดที่งอนิ้วทั้งสองสวนทิศทางที่ล้มใส่บริเวณขมับ ด้วยหลักการยิ่งขัดยิ่งแรงและการงอนิ้วจะทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าแรงดึงของกล้ามเนื้อ ปกติมันเป็นวิธีที่ใช้ในการกายภาพบำบัดด้วยแรงดันสำหรับผู้ป่วยที่พึ่งผ่าตัดเพื่อไม่ให้ออกแรงมากเกินไป เป็นการบำบัดเฉพาะส่วน

            ราล์ฟกระดิกนิ้วเบาๆ ร่างของผู้ใช้มีดสั้นเล่มเดียวก็ลอยเข้ามาหาอย่างน่าอัศจรรย์ เด็กหนุ่มก้าวเท้าถอยหลังโดยทำมุมรู้สึกว่าเหยียบพื้นได้มั่นคง ยืนมือออกไปด้านหน้า ร่างที่ลอยเข้ามาถูกพลังฝ่ามือกระแทกท้องอย่างจัง จากนั้นก็กระโดดหลบเพราะผู้ใช้มีดสั้นคู่เข้ามาขวางเอาไว้

            “ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ” ผู้ใช้มีดคู่กล่าวชม เพราะจากการที่เห็นรูปแบบการต่อสู้ของเด็กหนุ่มแทบจะไม่ได้ใช้พลังจริงๆของตัวเองเลย มีเพียงแค่ความเร็วเท่านั้นที่เห็นว่าเหนือกว่ามาก

            ราล์ฟปล่อยรังสีอำมหิตออกไป เคล็ดลับของการใช้รังสีอำมหิตนั่นคือความรู้สึกอยากจะฆ่า คนที่รู้จักวิธีใช้จริงๆมีอยู่น้อยมาก มันไม่ใช่สิ่งที่พอได้แล้วก็จะสามารถใช้ได้เลย ผู้ที่มีความโหดเหี้ยมกว่าก็จะมีรังสีอำมหิตที่รุนแรงกว่า แต่ราล์ฟได้ทำการวิจัยแล้วทำให้รู้ว่ารังสีอำมหิตมีเงื่อนไขการใช้ที่มากกว่านั้น นั่นคือสมาธิและความตั้งใจ ผู้ที่บอกใบ้คำตอบนี้ก็คืออารินซึ่งใช้มันได้ตอนกำลังวาดรูปอยู่นั่นเอง

            รังสีอำมหิตรุนแรงเป็นบ้า ผู้ใช้มีดคู่คิด

นับว่าครั้งนี้ผิดพลาดมหันต์ ตามแผนที่วางเอาไว้พวกเขาจะทำการแบ่งออกเป็นสองกลุ่มหนึ่งก็คือแอบติดตามเด็กหญิงคนนี้ และอีกกลุ่มก็ติดตามเด็กหนุ่มเพื่อสืบดูความเคลื่อนไหว แต่มันผิดปกติเพราะการที่เด็กหนุ่มคนนั้นมายืนอยู่ตรงนี้ได้โดยที่ไม่มีพวกนั้นตามมาต่างหาก

“คงคิดสินะว่าทำไมพวกที่ติดตามฉันอยู่ถึงปล่อยให้ฉันมาที่นี่ได้” หลังจากต่อสู้กันมาราล์ฟก็ยอมเปิดปากพูด

“พวกนั้นคงจะพลาดท่าให้แกแล้วสินะ” ผู้ใช้มีดคู่ถามเสียงดัง หลังจากเปิดดูหน้าต่างระบบตรวจสอบและพบว่าทั้งหมดนั้นเป็นชื่อดำไปแล้ว

“พลาดท่าน่ะใช่ แต่ไม่ใช่กับฉัน”

ราล์ฟแสยะยิ้ม เขามอบหน้าที่จัดการกับพวกที่ลอบติดตามให้กับพวกหน่วยราก ซากุระสร้างหน่วยนี้ขึ้นมาเพื่อการล่าสังหารโดยเฉพาะ พวกเขามีอาวุธคลาส A และระดับสูงมาก เธอทุ่มเทเงินจำนวนมหาศาลเพื่อให้พวกหน่วยรากเป็นกองกำลังลับที่จะจงรักภักดีต่อเธอเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ทันทีที่ราล์ฟรู้จักพวกเขาถึงได้รู้ว่าซากุระน่ากลัวขนาดไหน

เขาสังเกตเห็นชายผู้ใช้ง้าวที่เดินมารวมกลุ่มลอบจะฟื้นพลังตัวเองด้วยการดื่มน้ำยา จึงกระตุกมือเบาๆชายผู้ใช้มีดสั้นเล่มเดียวก็ฟาดท่อนแขนใส่หน้าของผู้ใช้ง้าว

“แกทำบ้าอะไรวะ” ชายผู้ใช้ง้าวตะคอกเสียงดัง

“ฉันไม่ได้ตั้งใจมือมันไปเอง”

“หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ดูท่าว่านั่นจะเป็นความสามารถของผู้ชายคนนั้นแน่ๆ ความสามารถคล้ายกับธิดาแห่งศาสตรา” ผู้ใช้มีดสั้นคู่บอกหลังจากเห็นความสามารถของทักษะในการดึงดูดอาวุธแล้วก็พอจะเดาได้

“จิตขั้นสูง ภารกิจลับนั่นสินะ” ผู้ใช้ง้าวพูด เขาก็เคยไปทำภารกิจนี้แต่ฝึกจนจบแล้วก็ยังไม่ได้รับภารกิจที่ว่านั่นเลย ดังนั้นแล้วความลับของการได้รับภารกิจนี้จึงมีราคาสูงมาก

ราล์ฟไม่แปลกใจที่พวกนั้นจะรู้เกี่ยวกับจิตขั้นสูง ความจริงข้อมูลนี้ไม่ใช่ความลับอะไรเพราะมันมีบอกอยู่ในกระดานข่าวสาร เพียงแต่ไม่มีใครออกมาบอกว่าเงื่อนไขของการเข้ารับการทดสอบนั้นคืออะไรกัน บอกแค่ว่ามันมีภารกิจให้ก็เท่านั้น แถมเป็นภารกิจที่ทำได้แค่ครั้งเดียวอีกด้วย

พวกมันทั้งสามคนพอจะประเมินได้ว่าต่อให้รุมพร้อมกันสามคนก็คงทำอะไรไม่ได้แน่ๆ เพราะอีกฝ่ายนอกจากจะเร็วกว่าแล้วยังมีทักษะแปลกๆคอยช่วยอยู่ตลอด ด้านฝีมือการต่อสู้ก็ยังไม่ได้แสดงพลังที่เหนือกว่าออกมา หากสู้ต่อไปก็มีแต่จะเสียเปรียบ ยิ่งไม่ได้อยู่ครบกลุ่มจึงทำให้ใช้ค่ายกลไม่ได้ ผู้ใช้มีดสั้นคู่เห็นดังนั้นก็ส่งสัญญาณลับให้หนี จากนั้นก็ซัดมีดเข้าหาเด็กหนุ่ม

มีดซัดที่พุ่งเข้ามาทะลุผ่านร่างของเด็กหนุ่มไป ภาพของเขาที่แสยะยิ้มออกมานั้นหลอกหลอนก่อนจะจางหายไป

“ป้อมปราการเคลื่อนที่ รถเข็นประจัญบาน”

เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นด้านหลังของพวกมันทั้งสามคน รถเข็นขายอาหารที่ปรากฏขึ้นมานับสิบคันเริ่มเคลื่อนที่ตามคำสั่งเรียกใช้ทักษะ ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและกำลังพุ่งเข้าใส่ทั้งสามคน พวกมันคงจะตกใจมากเพราะรถเข็นของราล์ฟนั้นแทบจะไม่มีที่ว่างให้หลบได้เลย สัญชาตญาณการหลบหลีกนั้นทำให้พวกมันกระโดดขึ้นไปด้านบน ผู้ใช้ง้าวขว้างระเบิดควันลงมาเพื่ออำพรางใช้ในการหลบหนี

แต่ทว่ายังไม่ทันได้ทำอะไรจู่ๆก็พลันมีมังกรน้ำที่มีลำตัวยาวพุ่งเข้ามาหาพวกมันทั้งสาม ก่อนที่มันจะเชิดหัวขึ้นไปบนฟ้าและระเบิดออกมาเป็นศรน้ำนับหมื่น และพุ่งลงมาทะลวงใส่ร่างของเหล่าคนปริศนาทั้งสามคน โดยที่เจ้าของการโจมตีนั้นอยู่ห่างออกไปบนหลังคาสูงของร้านอาหารที่อยู่ห่างไปร้อยกว่าเมตร

“ยิงได้แม่น” ราล์ฟเปรยพร้อมกับทำให้รถเข็นทั้งหมดกลับเป็นป้ายตามเดิม

ราล์ฟเดินไปหาอาริน เด็กหญิงที่เกือบถูกฆ่าโผเข้ากอดทำเอาคนถูกกอดทำอะไรไม่ถูก จึงได้แค่ลูบหัวเด็กหญิงเบาๆ ความจริงแล้วเขาก็ผิดที่ไม่มาให้เร็วกว่านี้ แต่สถานการณ์ในตอนนั้นหากเขาทำอะไรนอกแผน มันคงจะบอกให้จัดการกับอารินก่อนอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงไม่มีทางเลือกนอกจากขอความช่วยเหลือจากซากุระ ยอมเป็นเหยื่อล่อเพื่อแยกพวกมันออกมาให้ไกลที่สุด เพื่อที่จะได้ไม่ทำให้อีกกลุ่มหนึ่งรู้ตัวเมื่อเกิดการปะทะกัน

เมื่อเงื่อนไขแรกทั้งหมดเคลียร์แล้วก็ถึงเวลาโต้ตอบกลับ เขาได้เผื่อความคิดที่ว่ามันจัดการอารินไปแล้วหรือไม่ก็อารินถูกมันจับตัวเอาไว้หรืออารินสามารถจัดการกับพวกนี้ได้ แม้เปอร์เซ็นต์อย่างหลังมันจะต่ำกว่า 3% แต่ก็ยังน่าจะมีโอกาสอยู่ แต่พอทราบว่าเธอยังปลอดภัยอยู่ก็เริ่มแผนการต่อไปทันที นั่นคือใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้ระวังตัวแค่ที่เขาคนเดียวเท่านั้น การจัดการกับศัตรูที่มีฝีมือสามคนไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ดังนั้นหน้าที่จัดการเด็ดขาดก็คือไซเรน เพราะเธอเป็นภูตสายเวทย์จึงมีพลังโจมตีเวทย์ที่รุนแรงเหมาะจะใช้จัดการกับคนจำนวนมาก แต่หากพวกมันจับสัมผัสถึงการโจมตีของเธอได้แผนนี้อาจจะผิดพลาด ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องดึงความสนใจและควบคุมให้อีกฝ่ายเดินตามแผนที่กำหนดเอาไว้อย่างใจเย็นที่สุด

“อารินกลัวจังเลยค่ะ”

“อืม พี่ขอโทษ” เขาพูดเสียงเบามากจนแทบจะไม่ได้ยิน เพราะเสียงร้องไห้ของเธอกลบเสียงของเขาไปซะหมด

ราล์ฟเก็บของที่ตกจากพวกนั้นใส่กระเป๋า หลังจากเสียงระบบรายงานเรื่องการสังหารผู้เล่นไซเรนก็กลับมาหาเขา เธอมองดูคันธนูที่ซื้อมาตอนนี้มันหักเป็นสองท่อน คงเพราะเป็นครั้งแรกที่เธอใช้เวทย์ขนาดใหญ่ด้วยธนูที่ไม่สามารถทนรับพลังเวทย์ได้ แต่เธอก็ไม่เสียใจเลยสักนิดเพราะมันได้ช่วยเหลืออารินให้รอดพ้นจากอันตรายได้

“เอาเงินที่มีไปซื้ออาวุธที่สามารถทนรับเวทย์มาซะไซเรน” ราล์ฟออกคำสั่ง ถึงใบหน้าจะเรียบเฉยแต่จากแววตานั้นมันบอกถึงความโกรธ

“เอ๊ะ? ทำไมล่ะ”

“ก็แค่ขอใช้สิทธิ์การเป็นตัวร้ายที่แท้จริง” เด็กหนุ่มเปิดดูนาฬิกาเพื่อคำนวณอะไรสักอย่าง ก่อนจะพูดต่อว่า “พวกเราจะไปดักรอพวกมันที่จุดเกิด ฆ่าพวกมันจนกว่าจะระดับเหลือแค่หนึ่งหรือไม่ก็ชิ่งออฟไลน์ออกไปซะก่อน”

 

และในวันนั้นเองผู้คนในเมืองอัลเทเซียร์ต่างก็ต้องแตกตื่น เมื่อปรากฏกลุ่มคนที่ปิดหน้าปิดตาสิบห้าคนทำการโจมตีใส่ผู้ที่พึ่งเกิดขึ้นมา โดยไม่ถามไถ่เรื่องราวใดๆ โดยมีหนึ่งในนั้นที่เป็นเหมือนผู้นำคอยชี้นำและชี้ช่วงเวลาเกิดเอาไว้ สิ่งหนึ่งที่พวกผู้เล่นเหล่านั้นเข้าใจก็คือ กลุ่มคนที่ถูกสังหารนั้นทุกคนต่างก็สวมชุดคลุมปิดหน้าปิดตาเอาไว้ ส่วนคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเกิดมาก็จะได้รับการกันออกจากพื้นที่อันตราย

และแน่นอนว่าพวกมันไม่สามารถออฟไลน์ได้ทัน หรือแม้กระทั้งจะใช้อุปกรณ์ช่วยในการวาปข้ามเมืองก็ไม่มีโอกาส เพราะเพียงแค่เกิดมาก็ต้องกลับไปที่ห้องรอเกิดอีก แต่สิ่งหนึ่งที่พวกมันเรียนรู้ก็คือ...

พวกมันหาเรื่องผิดคน

เพราะตอนนี้สัตว์ร้ายที่นอนสงบนิ่งมานาน ตอนนี้มันได้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว






โอ้ว... ในที่สุดก็เริ่มทำตัวร้ายซะที... ก็นะเห็นนิยายเรื่องอื่นมีการขู่ว่าจะกลับมาฆ่าให้ระดับเหลือแค่หนึ่ง แต่ก็ทำกันไม่ได้สักที ราล์ฟนี่แหละจะทำให้ดู พระเอกโลกสวยมีแต่ในอุดมคติเท่านั้นแหละ แถมออกจะชอบคติของกลุ่มอีฟแฮะ 'ถ้าคิดทำร้ายสมาชิกอีฟล่ะก็ พวกเราไม่อยู่เฉยแน่' เจ้าไวพจน์ เอ็งโง่สุดๆที่ทรยศกลุ่มเหนือมนุษย์พวกนี้

ว่าแต่ทำไมซากุระน่ากลัวขนาดนี้หนอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #9725 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:36
    อาฆาตมาตรร้ายสุดๆอ่ะราล์ฟ ดูจากสมัยอ่อนๆก็รู้คนไหนสู้ไม่ได้ จดชื่อจดกิลลงสมุดไว้ก่อน เค้าเป็นคนที่แค้นฝังหุ่นจริงๆ
    #9725
    0
  2. #9233 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 00:49
    อารินควรรู้จักการต่อสู้ได้แล้วนะ
    #9233
    0
  3. #8499 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 18:15
    ไอ้หนุ่มซึนเอ๊ย! ( หัวเราะ)
    #8499
    0
  4. #7684 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 16:32
    พวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา กว่าจะรู้สึกตัวก็สายเสียแล้ว อิ อิ
    #7684
    0
  5. #7498 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 12:03
    รุกบ้างก็ดี  รับอย่างเดียว  เดี๋ยวพวกนั้นจะได้ใจ
    #7498
    0
  6. #7413 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 15:45
    โอ โหดแหะ
    #7413
    0
  7. #7282 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:44
    สะใจอ่ะ ล้างบางกันสุดยอดเลย
    #7282
    0
  8. #7130 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 15:11
    ถ้าอาคอยู่ด้วย คงล้างบางกันแค่สองคน
    #7130
    0
  9. #5722 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 15:11
    สะใจ นี่ถ้าอาคมอยู่ด้วยละก็...หึหึ
    #5722
    0
  10. วันที่ 24 เมษายน 2557 / 16:48
    ไม่ชอบไซเรนเลย ให้มันได้อย่างนี้สิ!
    #4807
    0
  11. #4323 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 10:46
    เมื่อพ่อครัวโกรธจัด หุๆๆ
    #4323
    0
  12. #4118 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 21:39
    ราล์ฟนายเท่ที่สุดเลยยย> < ฝีมือ ความเท่และเทพ เพิ่มขึ้นจนแทบจะหลงรักอยุ่แล้วนะเนี้ยยย><
    #4118
    0
  13. #4051 ExPireXxX (@expirexxx) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 13:10
    5555 สุดยอดเลยพระเอกในอุดมคติ!!!
    โหดได้ใจ จัดหนักๆเลย อิอิ
    #4051
    0
  14. #3790 ดาร์กชาโดว์ (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 02:30
    โอ้วววววววสส รอมาตั้งนานสุดท้ายก็มาจนได้ ราล์ฟตอนนี้นายโหดถูกใจที่สุด เข้าใจตรงก้นนะ
    #3790
    0
  15. #3781 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 01:18
    หนุกหนานๆ
    #3781
    0
  16. #3144 Flukky (@inuyashs) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 19:25
    โอ้เย้เจ๋งมากค่าสะใจฝุดๆชอบพระเอกเลวๆแบบนี้แหล่ะค่า><
    #3144
    0
  17. #2996 sweet cupcake (@hongyia) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 08:45
    รู้สึกไม่ค่อยชอบรีเบคก้าเลยแฮะ ดูท่าทางจะเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วจะคอยเอาแต่สร้างความเดือดร้อนให้ แล้วก็ดูเหมือนจะเป็นคนที่เอาแต่ใจไม่ฟังคนอื่นซะด้วย ดูจากตอนที่จัดการพวกคนที่แอบดู ถ้าวาโยไม่ได้หยุดไว้รีเบคก้าก็คงจะฆ่าพวกนั้นไปแล้ว และก็ถ้ารีเบคก้าชอบซากุระจริงๆก็มีความเป็นไปได้ว่ารีเบ็คก้าอาจจะมองราล์ฟเป็นศัตรูแล้วคอยหาเรื่องราล์ฟก็ได้
    #2996
    0
  18. #2763 กระดิ่งคู่ (@nicck) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 17:31
    ไม่เกิดแล้วพวกนักฆ้า
    #2763
    0
  19. #2762 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 12:21
    ตัวร้ายปรากฎตัวแล้ว
    #2762
    0
  20. #2761 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 09:17
    ต้องบอกให้ราล์ฟสอนการจัดการกับคนอื่นๆ ที่จะเข้ามาหาเรื่อง โดยไม่ให้อารินต้องฆ่า แค่จับมัดแล้วเอาไปซ่อนให้เหมือนการเล่น ^^
    #2761
    0
  21. #2760 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 00:21
    ถ้าราล์ฟ มีแท็กเจอร์พิสดารด้วยล่ะก็ ฮิโซกะเลยล่ะ โหดเหมือนกันเลย
    #2760
    0
  22. #2758 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 15:30
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากเข้าไปร่วมกระทืบพวกนั้นด้วยจังเลย -0-*
    #2758
    0
  23. #2757 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 14:17
    คึคึคึคึคึคึคึคคคค

    โอ้ววว สะจายคะ *0*
    #2757
    0
  24. #2756 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 13:19
    แจ่มมากราล์ฟ ต้องให้ได้เเบบนี้สิถึงจะสมกับที่เป็นราล์ฟ

    คุๆๆ งานนี้พวกคนร้ายคงเข็ดไม่น้อยเเหง
    #2756
    0
  25. #2754 ruttana (@ruttana586) (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 10:48
    สุดยอด
    #2754
    0