[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,525 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,092 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,796

    Overall
    1,474,525

ตอนที่ 110 : บทที่ 108 ความรู้สึกที่ขัดแย้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    21 พ.ย. 56

 

บทที่ 108 ความรู้สึกที่ขัดแย้ง

 

            เมื่อถึงเวลาที่นัดกันเอาไว้เจนภพก็ออนไลน์เข้ามาในเกมในฐานะของราล์ฟ พอตรวจสอบดูก็พบว่าวันนี้อารินมาออนไลน์อยู่ก่อนแล้ว มันเป็นเรื่องที่แปลกมากจริงๆ เขาปลดผนึกไซเรนและคิริ จิ้งจอกขาวเดินเข้ามาคลอเคลียแต่ราล์ฟก็แต่อุ้มมันขึ้นมาแล้วส่งคืนให้กับไซเรนรับไปดูแล ไซเรนเองก็รู้สึกสงสารที่ราล์ฟมีปฏิกิริยาแบบนี้กับคิริ แต่ไม่ว่าจะพูดอะไรอย่างไงการจะเปลี่ยนเด็กหนุ่มคนนี้มันเป็นเรื่องยากมาก มันยากกว่าการเข็นครกขึ้นภูเขาซะอีก

            “นายนี่ใจแข็งกว่าที่คิดอีกนะ ทั้งๆที่ฉันเห็นว่านายดูจะอ่อนโยนกับคิริไม่น้อย” ไซเรนพูดขึ้น มองดูปฏิกิริยาที่ราล์ฟแสดงออกมา แม้จะตีหน้านิ่งแต่กลับก้มลงต่ำกว่าทุกที บ่งบอกชัดเจนเลยว่ากำลังแอบเขินอยู่

            “เรื่องของฉัน” เขาตอบ

            เงือกสาวยิ้มน้อยๆ เพราะราล์ฟเป็นชายที่ไม่ชอบแสดงออกมาทางสีหน้า มีหลายครั้งเลยที่เธอแอบเห็นราล์ฟเป็นห่วงคิริ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนพาไปฝึกประสบการณ์ต่อสู้และเห็นคิริบาดเจ็บหนัก ครั้นอยากจะเข้าไปช่วยแต่ก็ต้องทำใจแข็งเอาไว้ และทุกครั้งที่คิริชนะก็จะแอบยิ้มดีใจโดยไม่ให้คิริเห็น แต่ดูเหมือนว่าคิริเองก็จะรับรู้ความรู้สึกของเจ้านายของมันได้เหมือนกัน

            ราล์ฟ ไซเรนและคิริเดินออกมาเที่ยวตลาดในตอนเย็น ระหว่างทางก็แวะซื้อไอเทมด้วย โดยราล์ฟดูท่าจะสนใจมีดเหมันต์จากเมืองแห่งฤดูหนาวมากๆ เพราะมันจะช่วยให้เนื้อที่แล่นั้นมีความสดมากกว่าปกติ สำหรับกุ๊กแล้วมันเป็นไอเทมในฝัน เพียงแต่ราคาของมันอยู่ที่ 55 เหรียญทอง ซึ่งก็แพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน สุดท้ายราล์ฟก็ซื้อมาจนได้ ไซเรนได้สร้อยหยกป้องกันธาตุสายฟ้ามาหนึ่งเส้น เพราะเธอเป็นภูตที่มีธาตุอยู่ในตัว ดังนั้นการโจมตีแบบธาตุข่มธาตุจึงมีผลกับเธอพอสมควร

            “วันนี้นายมีแผนจะทำอะไร” ไซเรนถาม

            เด็กหนุ่มดันกรอบแว่นตามความเคยชินแล้วตอบว่า

“ก่อนอื่นก็คงต้องหาทางจัดการกับพวกที่ตามมาเสียก่อน จากนั้นค่อยว่ากันอีกที”

            ความจริงราล์ฟรู้ตัวนานแล้วแต่ก็ปล่อยให้พวกมันตามมา เพราะเขาไม่รู้จุดประสงค์ของพวกนั้น กะว่าจะใช้โอกาสนี้สืบย้อนกลับไป เอาเข้าจริงๆระหว่างที่กำลังเลือกซื้อสินค้าอยู่ก็แอบส่งข้อความไปยังซากุระเพื่อขอกำลังเสริมเป็นยอดฝีมือสายสืบจำนวนหนึ่งให้ทำการสะกดรอยตามมาอีกที

            ไซเรนเองก็อดนึกกลัวไม่ได้ ขนาดเธออยู่ด้วยก็ยังไม่รู้เลยว่าราล์ฟใช้เวลาในตอนไหนในการเรียกขอกำลังเสริมจากซากุระ แต่ที่น่ากลัวกว่าก็คือการวางแผนโต้กลับแทบจะในทันทีที่เหตุการณ์เกิดขึ้น บ่งบอกได้อย่างดีเลยว่าราล์ฟเป็นคนที่รอบคอบและมีสติอยู่ตลอดเวลา แถมซากุระก็ร้ายกาจไม่ใช่เล่นเพราะเพียงแค่ขอไปเท่านั้น เธอก็จัดการให้ในทันทีชัดเจนเลยว่าไม่ใช่แค่ราล์ฟแต่ซากุระเองก็ไม่เบาเหมือนกัน

            “จะฆ่างั้นหรือ”

            “ถ้าจะฆ่าฉันคงไม่ให้ซากุระส่งคนติดตามพวกมันอีกทอดหรอกนะ” เขาบอก ไซเรนทำท่าจะหันไปมองแต่กลับถูกราล์ฟห้ามเอาไว้พร้อมกับบอกให้ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            “จะให้มันสะกดรอยตามพวกเราอย่างงั้นเหรอ”

            “ก็ไม่ตลอดไปหรอก ทันทีที่ฉันให้สัญญาณพวกสายสืบที่ซากุระส่งมาก็พร้อมที่จะแสดงตัว แต่นั้นก็ในกรณีที่เห็นว่ามันมีท่าทีคุกคามล่ะนะ อย่างน้อยก็ควรตัดไฟแต่ต้นลม ที่สำคัญกว่าก็คือการที่พวกมันตามฉันก็เท่ากับว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของการสั่งการในครั้งนี้เห็นฉันเป็นศัตรูโดยแท้จริง เพราะมันคงไม่ตามใครโดยไร้เหตุผลหรอก ถ้าพวกมันเป็นแฟนคลับเธอก็ว่าไปอย่างนะ” เด็กหนุ่มหยอดมุขทิ้งท้ายหน้าตาย

            ทั้งหมดนั่นเป็นเพียงแค่การคาดการณ์เท่านั้น สถานการณ์ในตอนนี้เขาไม่ควรวางใจใครทั้งสิ้น แม้มันจะยังมีเปอร์เซ็นต์เป็นการเข้าใจผิดก็ตามที แต่ก็ควรคิดไปก่อนว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูเพื่อวางแผนรับมือ เพราะการปล่อยไปโดยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเท่ากับเป็นการฆ่าตัวตายดีๆ

            แต่จากการสังเกตรูปแบบของความเคลื่อนไหวที่ดูระวังตัวมาก ท่าทางจะเป็นกลุ่มคนที่น่าจะรู้จักฝีมือของเขาเป็นอย่างดี แถมการอำพรางจิตก็แนบเนียนไร้ที่ติ หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเผลอก็ไม่มีทางรู้ตัวได้เลย พอลองนึกย้อนกลับไปดูก็จำได้ว่าเคยมีศัตรูประเภทนี้ปรากฏตัวให้เห็นเหมือนกัน อีกทั้งรูปแบบพลังอ่อนๆที่ปล่อยออกมาแบบพิเศษนั่นอีก ย่อมไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกคุ้นเคย

            “เจ้าพวกนั้นจริงๆด้วย”

            ในที่สุดราล์ฟก็นึกออกว่ากลุ่มคนลึกลับนี้เคยเจอเขามาก่อน พวกเขาแฝงตัวเป็นลูกค้าและคอยแอบติดตามตลอดเวลา ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงๆล่ะก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะทราบเรื่องของอารินแล้ว นับว่าเป็นความผิดพลาดใหญ่หลวงเลยทีเดียว เพราะสำหรับกลุ่มอีฟแล้วอารินคือจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุด ถ้าพวกมันพุ่งเป้าไปยังอารินล่ะก็ต่อให้อารินเร็วแค่ไหนแต่เธอก็ไม่มีความเด็ดขาดพอที่จะทำร้ายคน

            “แย่จริง ฉันทำพลาด” ราล์ฟกล่าวเสียงเบา แต่สีหน้านั้นไม่ได้ดูเสียใจสักนิดเดียว ตรงกันข้ามเขากลับแสยะยิ้มเหี้ยมออกมา

            “มีอะไรงั้นหรือ” ภูตสาวถามด้วยความสงสัย

            เด็กหนุ่มถอนหายใจก่อนจะตีสีหน้าเรียบเฉยแล้วตอบว่า

            “พวกมันคงจะรู้แล้วล่ะว่าฉันกับอารินเราสองคนรู้จักกัน มันเป็นความผิดพลาดของฉันที่รู้ทั้งรู้ว่าการได้อารินมาไว้ในกลุ่มเป็นทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคืออารินเป็นผู้เล่นที่มีความพิเศษที่ใช้ประโยชน์ได้มากมายจนไล่นับไม่ถูก แต่ก็เสียก็คือเธอจะเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงของกลุ่ม ถ้าพวกมันหันไปเล่นงานอารินล่ะก็ คงสามารถบีบบังคับฉันให้ทำอะไรก็ได้ แบบนี้มันแย่จริงๆ”

            ไซเรนมองราล์ฟสีหน้าดูไม่ค่อยจะเชื่อถือสักเท่าไหร่ เพราะเท่าที่รู้จักกันมา เด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนมากไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมสารพัด ยิ่งเห็นพูดแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉยยิ่งไม่น่าเชื่อเข้าไปอีก

            “แล้วนายจะไปช่วยน้องอารินไหมล่ะ”

            “ช่วย?” เขาทวนคำถาม ก่อนจะยิ้มออกมาแล้วพูดต่อว่า “ช่วยทำไม ฉันไม่ใช่ฮีโร่ที่ต้องเอาตัวเองไปช่วยเหลือเด็กผู้หญิงหรอกนะ อีกอย่างนี่มันก็แค่มุมมองๆหนึ่งที่ยังไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆสักหน่อย และต่อให้พวกมันทำอย่างที่พูดมา ฉันก็แค่มองดูเท่านั้น อย่างไงซะที่นี่มันก็เป็นโลกที่ตายไม่จริง ดังนั้นผลกระทบจากแผนการนี้มันก็มีแค่ความรู้สึกของการสูญเสียเท่านั้นเอง”

            เด็กหนุ่มหยุดพูดเพราะความรู้สึกระหว่าง ช่วย กับ มองดู มันขัดแย้งกันเอง ทั้งๆที่เขามั่นใจแล้วว่าสามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้เพื่อไม่ให้กระทบกับแผนการใหญ่ ทว่าตั้งแต่ได้อยู่กับอารินเขากลับรู้สึกได้ว่าอยากจะปกป้องให้ถึงที่สุด ตอนที่ได้พบกันครั้งแรกและได้รู้จัก เขายอมรับว่ามองเห็นทางที่จะใช้ประโยชน์จากอาริน จนถึงตอนนี้ก็ยังมีความคิดนั้นอยู่ บัดนี้มันไม่ใช่เขากลับรู้สึกว่าอารินเหมือนกับน้องสาวของตัวเองจริงๆ ถึงจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกันก็เถอะ

            โธ่เว้ย เขาร้องลั่นในใจ แต่สีหน้าภายนอกที่แสดงออกมายังคงเป็นปกติ

           

            ที่ร้านขายยาดูซอมซ่อ หากใครผ่านไปผ่านมาย่อมมองไม่เห็นความน่าสนใจของมัน เพราะที่นี่มันก็ไม่ต่างอะไรจากร้านขายยาที่หรูกว่าในเมืองแห่งนี้ แต่ที่ยังมีคนเข้ามาใช้บริการเพราะยาบางชนิดนั้นก็หาซื้อได้จากที่นี่ที่เดียว โดยเฉพาะยาแก้พิษและผงกลบกลิ่นที่เหมาะสำหรับเดินป่า ซึ่งกิลด์ราชันอสูรเองก็เป็นลูกค้าของร้านแห่งนี้เช่นกัน เนื่องจากมียาเฉพาะสัตว์อสูรขายอยู่ด้วย

            เด็กหญิงผู้มีอาชีพเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัดกับกระต่ายและลิงกำลังช่วยกันขนกล่องใส่สมุนไพร หญิงชราที่นั่งอยู่บนเบาะกำลังเด็ดใบไม้ออกมาใส่ถ้วยบดยา หลังจากที่เด็กหญิงวางของแล้วก็วิ่งไปนั่งที่เบาะตรงกันข้าม สมุดกับปากหยิบขึ้นมาจดวิธีการปรุงยาแบบละเอียดยิบ

            “สมุนไพรนี้มีสรรพคุณคือช่วยรักษาอาการบอบช้ำ สัตว์อสูรที่บอบช้ำภายในอย่างหนักจนอวัยวะภายในรวนไปหมด สมุนไพรแบบนี้เราจะต้องเอามาบดเพื่อคั้นเอาน้ำของมันออกมาเพื่อให้สัตว์อสูรสามารถดื่มได้ ซึ่งหนูอารินจะต้องคำนวณปริมาณของมันให้ดี เพราะถ้าใช้มากเกินไปก็จะส่งผลเสียได้เหมือนกัน หรือถ้าใช้น้อยไปอาการก็จะหายช้า ถ้างั้นอารินช่วยตอบยายหน่อยสมุนไพรชนิดนี้มีชื่อว่าอะไร”

            เด็กหญิงจ้องมองดูสมุนไพรในมือ และคิดถึงรายละเอียดที่จำได้ก่อนจะตอบ

            “พฤกษาแสงเขียวค่ะ เป็นหญ้าที่มีคุณสมบัติช่วยรักษาอาการบอบช้ำจากภายใน รักษาอาการเจ็บปวดได้ชะงัก เป็นสมุนไพรพื้นฐานที่สัตว์อสูรบางตัวรู้จักดี เมื่อพวกมันบาดเจ็บมันจะเคี้ยวหญ้านี้เพื่อรักษาอาการ นอกจากนี้ต้นหญ้านี้มีฤทธิ์ที่ทำให้ง่วงนอนอยู่ด้วย แต่ใช่พิษที่ส่งผลร้าย เป็นส่วนผสมสำคัญสำหรับยาฟื้นพลัง ยาเพิ่มเลือด และถ้าใช้ในปริมาณมากจะสามารถทำน้ำยาเพิ่มพลังป้องกันได้ค่ะ”

            “เก่งมากจ๊ะ” หญิงชรากล่าวชม

            เมื่อได้รับคำชมเด็กหญิงก็แสดงอาการดีใจออกมา จากนั้นเซเรย์ก็ให้อารินทดลองทำน้ำยาขึ้นมาหนึ่งชนิด อารินก็ให้พวกสัตว์เลี้ยงอสูรทั้งสองตัวเป็นผู้ช่วยในการหยิบจับสมุนไพร โดยนัคกี้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี มีเพียงหงอคงเท่านั้นที่ยังไม่ค่อยเต็มใจจะทำให้ อาจเป็นเพราะมันยังไม่ค่อยสนิทกับอารินก็ได้ มันจึงปีนขึ้นไปนอนบนขื่อ

            “หงอคงมาช่วยอารินก่อนสิคะ”

            ตั้งแต่อารินเริ่มพูดคุยกับสัตว์อสูรได้ก็เริ่มมีการสื่อสารแบบเป็นประโยคมากขึ้น ในขณะที่คนอื่นได้ยินเป็นเสียงร้องอารินกลับได้ยินเป็นประโยค เรื่องนี้เธอได้บอกกับราล์ฟด้วยความดีใจที่ได้รู้ว่านัคกี้ของตัวเองก็พูดได้ ไม่ต้องสื่อสารผ่านท่าทางอีกต่อไป

            “ข้าเป็นสายต่อสู้ไม่ใช่หน้าที่ที่ข้าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้สักหน่อย ที่ข้ามาเป็นสัตว์เลี้ยงกับเจ้าเพราะราชาของข้าขอมาต่างหาก” หงอคงตอบ

            “ไม่ต้องไปสนใจเจ้านั่นหรอกนะอาริน นัคกี้จะช่วยอารินเองก็ได้” กระต่ายขนปุยพูด มันพยายามใช้ตัวดันกล่องใส่สมุนไพรมาไว้ข้างๆอาริน เพราะมันอยู่กับอารินมานานจึงมีความผูกพันมากกว่า ผิดกับหงอคงที่พึ่งมาเป็นสมาชิกได้ไม่นาน

            “ขอบคุณนะนัคกี้”

            “ส่วนแกน่ะมันก็แค่เจ้าลิงอกตัญญู อารินอุตส่าห์รักแก แต่แกกลับปฏิเสธที่จะช่วยเธอ”

            “เจ้าพูดว่าอะไรนะ เจ้ากระต่ายตัวจ้อย อย่างเจ้าข้าสามารถจัดการได้โดยไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ” หงอคงตะเบ็งเสียง สำหรับมันคงเป็นว่านัคกี้เป็นกระต่ายขนปุยธรรมดาที่ใช้เวทย์ไม่ได้ ผิดกับมันที่มีความสามารถพิเศษ ดังนั้นแล้วจึงคิดว่าตัวเองน่าจะมีภาษีที่เหนือกว่า

            “อ่าฮา ฉันเองก็อยากจะรู้เหมือนกันเจ้าลิงจ๋อ เก่งจริงก็แสดงให้เห็นสิอย่าพูดมาก” นัคกี้ท้าทาย

            “งั้นเอานี่ไปกินซะ กระสุนลม” หงอคงสะบัดหางทีหนึ่งก็สร้างเวทย์กระสุนลมออกมาโจมตี

แต่นัคกี้นั้นกลับเกาหูตัวเองก่อนจะกระโดดเตะทำลายกระสุนลมนั้นให้สลายไป เนื่องจากตอนนี้มันมีระดับสูงถึงห้าสิบ อีกทั้งราล์ฟก็พยายามจะฝึกให้มันเก่งขึ้นด้วยรูปแบบต่างๆ มันจึงฝึกเน้นพัฒนาในด้านของกำลังขาที่จะช่วยให้มันสามารถเตะได้แรงมาก ดังนั้นต่อให้มันใช้เวทย์ไม่ได้แต่มันก็ยังแข็งแกร่งอยู่ดี

            “ทำได้แค่นี้หรือยังไงเจ้าจ๋อ ฉันน่ะไม่ใช่กระต่ายธรรมดาหรอกนะ”

            “เอ๋ นัคกี้ไม่ใช่กระต่ายงั้นเหรอ” เด็กหญิงแทรกขึ้น ทำเอานัคกี้แทบจะล้มครืน ไม่คิดว่าเจ้านายของมันจะซื่อได้ขนาดนี้

            หงอคงรู้ดีว่ามันในตอนนี้เทียบกับนัคกี้ไม่ได้ก็หยุดและแสร้งทำเป็นไม่สนใจ ส่วนนัคกี้ก็ยืดตัวเองซะราวกับว่าตนเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่า ตั้งแต่มันเป็นสัตว์เลี้ยงอสูรของอารินคู่ต่อสู้ที่มันคิดว่าแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยเจอมาก็คือ พี่ชายของเธอ อาคม แต่หลังจากนั้นเพียงไม่นานความคิดของมันก็เปลี่ยนไปเมื่อต้องมาเจอกับเด็กหนุ่มที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร ด้วยคำพูดข่มขู่ที่เยือกเย็นแฝงไปด้วยความอำมหิตกระซิบลงที่ข้างหูของมันเบาๆ มันถึงได้รู้ดีว่าใครกันแน่ที่น่ากลัวที่สุด

            ภายหลังมันเริ่มยอมรับว่าคนคนนี้เก่งมากจริงๆ สามารถแนะนำการฝึกที่เหมาะสมเพื่อให้พัฒนาไปในด้านที่เด่นที่สุดให้ ความแข็งแกร่งของมันส่วนหนึ่งก็ได้มาจากคนคนนี้นี่แหละ

            อารินหยิบกล้วยออกมาล่อหลอกให้หงอคงลงมา มันคงจะหิวมากถึงกับห้อยตัวลงมาแย้งกล้วยขึ้นไปกินข้างบน

            “ทิ้งให้เรียบร้อยด้วยนะหงอคง” พูดจบเด็กหญิงก็เริ่มต้นปรุงยา โดยมีกระต่ายขนปุยเป็นผู้ช่วยอยู่ไม่ห่าง มันเองก็รู้จักสมุนไพรจึงพอที่จะช่วยเหลืออารินได้

            หนึ่งชั่วโมงต่อมาความพยายามของอารินก็สำเร็จ เธอผลิตน้ำยาฟื้นพลังขึ้นมาได้สิบขวด แต่พออ่านคุณสมบัติของมันก็รู้สึกแปลกๆ เพราะมันไม่เหมือนกับที่ระบุเอาไว้บนน้ำยาฟื้นพลังทั่วไป

            น้ำยาฟื้นพลัง รักษาอาการบาดเจ็บพื้นฐานได้ แก้ไขอาการผิดปรกติยกเว้นคำสาปได้ 100% ฟื้นค่าการใช้พลังพิเศษ 400 จุดต่อ 1 วินาที นานถึง 10 วินาที (ผลิตโดย: อาริน)

            แต่เมื่อลองเอามาเปรียบเทียบกับสูตรฉบับดั้งเดิมที่มีอยู่ก็เห็นข้อแตกต่างอย่างชัดเจน

            น้ำยาฟื้นพลัง รักษาอาการบาดเจ็บพื้นฐานได้ ฟื้นค่าการใช้พลังพิเศษ 50 จุดต่อ 5 วินาที นานถึง 1 นาที (ผลิตโดย: NPC)

            มันเป็นความแตกต่างที่เห็นได้ชัดเจนมากๆ อารินแค่หยิบนี้ผสมนั่นโดยแอบลักจำมาจากการดูคุณยายเซเรย์ปรุงยาชนิดนี้ขึ้นมา ไม่ว่าจะมองอย่างไงยาชนิดนี้ก็เปลี่ยนกระแสของตลาดน้ำยาได้ ขอเพียงแค่อารินผลิตน้ำยาจำนวนนี้ออกมาขายในราคาที่แพงกว่าตลาด 50% อย่างไงก็มีคนซื้อ

            “คุณยายคะ อารินปรุงยาเสร็จแล้วค่ะ” เด็กหญิงร้องเรียก วิ่งเอาผลงานที่พึ่งผลิตไปให้ตรวจสอบดู เซเรย์พอได้เห็นน้ำยาที่อารินผลิตก็เอ่ยปากชมทำเอาเด็กหญิงยิ้มกว้างยกใหญ่กับความสำเร็จในครั้งนี้

 

            ขณะเดียวกันที่ด้านนอกของร้านขายยา กลุ่มคนในชุดคลุมหน้ายืนอยู่บนหลังคาของอาคารหลังหนึ่ง สายตาจับจ้องมองไปยังในร้านแห่งนี้ หากไม่ติดที่ว่าระบบการป้องการสืบข้อมูลของNPC คงจะรู้ความเคลื่อนไหวของสิ่งที่เกิดขึ้นภายในหมดแล้ว ที่สำคัญกว่าพวกเขามาดักรอที่นี่ได้เป็นวันที่สามแล้ว หลังจากสืบรู้มาว่าเด็กหญิงคนนี้มีความเกี่ยวข้องกับเป้าหมายที่ต้องจัดการ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เห็นเด็กหญิงคนนี้ที่เข้าไปแล้วออกมาอีกเลย แน่นอนว่าการที่เธอสามารถพักค้างแรมในร้านขายยาแห่งนี้ได้ก็มีแค่เหตุผลเดียวเท่านั้น

            เด็กหญิงคนนี้เป็นลูกศิษย์ของร้านขายยานี้แน่นอน

            หากเป็นเช่นนั้นจริงก็เป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว เพราะหัวหน้ากิลด์เทพโอสถเองก็มีอาชีพเป็นนักปรุงยา ไม่มีใครทราบวิธีการได้มาซึ่งอาชีพนี้ มันจึงเป็นอาชีพที่มีความต้องการสูงมาก พอรู้แบบนั้นแล้วเด็กหญิงคนนี้ก็มีความจำเป็นอย่างมากทีเดียว ก่อนอื่นก็คงต้องบังคับให้บอกการได้มาของอาชีพเสียก่อน

            ทว่าปัญหาก็คือเด็กหญิงคนนี้ยังไม่ยอมออกมาเลย จะให้บุกเข้าไปเลยก็ทำไม่ได้นอกจากจะแสร้งทำตัวเป็นลูกค้าเพื่อเข้าไปซื้อของ แต่ก็ไม่เห็นเด็กหญิงออกมาต้อนรับนอกจากคุณยายแก่ๆคนหนึ่ง แม้ว่าพวกตนจะเคยทำทุกวิถีทางเพื่อให้ผ่านเงื่อนไข ไม่ว่าจะเป็นมาใช้บริการนี้ให้บ่อยขึ้น หรือแม้กระทั่งเอาของมาฝากขายแต่ก็ยังไม่สามารถเคลียร์เงื่อนไขอันลึกลับนี้ได้เลย

            แต่นี่ก็ย่างเข้าสู่วันที่สามแล้ว พวกเขาหวังว่าเด็กหญิงคงจะต้องออกมาบ้าง และในวันนี้โชคก็เข้าข้างจนได้ในที่สุด เมื่อได้ประตูหน้าร้านเปิดออกพร้อมกับเสียงเด็กหญิงพูดขึ้น

            “ถ้างั้นอารินจะรีบไปรีบกลับนะคะคุณยาย”

            “ระวังตัวด้วยนะจ๊ะ”

            “ค่า” เด็กหญิงขานรับ ก่อนจะเรียกกระต่ายกับลิงจ๋อให้วิ่งตามมาติดๆ

            แม้จะปิดหน้าปิดตาของตัวเองเอาไว้ แต่เห็นได้ชัดว่ากำลังยิ้มเย้ยหยัน ที่ความอดทนรอเปิดโอกาสให้กับพวกตน บุคคลในชุดคลุมทั้งสามตนส่งสัญญาณให้แยกออกไปเพื่อเริ่มภารกิจจับตัว มันเป็นภารกิจที่ง่ายมากและไม่ซับซ้อน ยิ่งอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่เด็กยิ่งง่ายมากทีเดียว

            แต่ดูเหมือนเด็กหญิงเป้าหมายในครั้งนี้จะไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ เดินอ่านกระดาษในมือที่จดรายการสิ่งของที่เธอจะต้องซื้อกลับไปที่ร้าน กระต่ายกับลิงเองก็ทะเลาะกันรอบๆตัวของเธอ ทว่าจู่ๆสัญชาตญาณของสัตว์กลับร้องบอกอันตราย นัคกี้กับหงอคงเงยหน้าขึ้นมองดูตามหลังคาเพราะมันสัมผัสได้ถึงขุมพลังบางอย่าง มันส่งเสียงร้องออกมาให้เด็กหญิงรู้

            “อะไรอันตรายเหรอ” เธอถาม

            และยังไม่ทันได้รับคำตอบเงาสายหนึ่งก็พุ่งลงมาอย่างเร็ว อารินแม้จะได้รับการฝึกจากราล์ฟมาแต่ก็ไม่ได้เก่งมากขนาดนั้น พริบตาเดียวเท่านั้นเธอก็ถูกจับล็อกเอาไว้ได้ นัคกี้กับหงอคงรีบกระโดดเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกคนนั้นตวัดมีดออกไปหมายจะสังหารให้ตาย นัคกี้เอี่ยวตัวหลบทำให้มีดเฉือนขนไปได้เล็กน้อย หงอคงสะบัดหางออกไปฟาดใส่แต่เพราะระดับของมันต่ำมากการโจมตีนั้นจึงไม่ได้รุนแรงอะไรมากมาย

            กี้!!! (อารินต่อยเจ้านั่นเลย)

            อารินเอามือทุบลงไปที่ท้องของผู้ที่จับตัวของเธอเอาไว้ มันเป็นการโจมตีที่ดูแล้วแทบจะไม่มีพิษสงอะไรเลย หากแต่ราล์ฟเคยบอกให้อารินติดเข็มกลัดรูปผึ้งเอาไว้ตลอดเวลา เพราะมันสามารถช่วยปกป้องเธอได้ ด้วยความสามารถโจมตีโดยไม่สนค่าป้องกันเพื่อให้เกิดผลลัพธ์อีกแบบหนึ่ง

            อั่ก!!!

            ร่างนั้นชาไปชั่วขณะ แขนขาไร้เรี่ยวแรงจนไม่สามารถจับล็อกอารินเอาไว้ได้อีกต่อไป เด็กหญิงแก้มือนั้นออกแล้วหันกลับมาดูผู้ที่หวังจะจับตัวของเธอ

            “พี่ชายเป็นใครคะ”

            “หุบปาก แกจะต้องไปกับเรายัยเด็กบ้า” ชายคนนั้นกลับมาขยับได้เหมือนเดิม และเริ่มรู้สึกแล้วว่าเด็กหญิงคนนี้มีความสามารถในการหยุดความเคลื่อนไหวของตนเองได้ด้วย จึงระวังตัวอย่างดี

            นัคกี้ส่งเสียงร้องบอกให้เด็กหญิงระวังข้างบน อารินก็ทำตาม เธอพบว่านอกจากผู้ชายที่หวังจะจับตัวเธอแล้วยังมีอยู่อีกสองคนที่พุ่งเข้ามา อารินก้มตัวหลบคมมีด หลับตาปี๋เพราะกลัวว่าจะโดนมันบาด ทำให้รอดพ้นมาได้ราวปาฏิหาริย์ เจ้าของมีดนั้นควงมีดหนึ่งทีแล้วพุ่งเข้ามาโจมตีโดยไม่ปล่อยให้หนี หงอคงใช้กระสุนลมโจมตีเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ แต่คนคนนั้นก็ใช้มีดฟันจนเวทย์นั้นสลายไป

            ในตอนนั้นเองในสายตาของผู้ใช้มีดสั้น มองเห็นความเคลื่อนไหวหนึ่งพุ่งเข้ามาหาตนเองด้วยความเร็วที่มากกว่าหนึ่งขั้น ร่างกายจึงมีปฏิกิริยาตอบโต้โดยอัตโนมัติเพื่อป้องกันตัวเอง มีดเหวี่ยงออกไปตวัดเฉือนร่างนั้นแต่กลับทำได้แค่จั่วลม ยิ่งไปกว่านั้นกลับรู้สึกได้ถึงการสัมผัสที่ท้องของตัวเอง ไม่ได้มีความรุนแรงแต่อย่างใด

            “กินนี่ซะ”        

            เปรี้ยง!!!

            กระแสไฟฟ้าสีเหลืองวิ่งผ่านร่างนั้นไป ทำเอาร่างกายชาไปชั่วขณะ แต่ผู้เข้ามาแทรกแซงการโจมตีไม่ได้หยุดดูผล กลับกระทืบเท้าลงพื้น พุ่งฝ่ามือออกไปและใช้การบิดควงเพื่อเพิ่มความรุนแรง

            “ฝ่ามือทะลวงหน้า!!

            ร่างของผู้ใช้มีดกระแทกอัดติดพื้น หากนี่คือความเป็นจริงการโจมตีนี้สามารถทำให้น็อกยาวไปแล้ว แต่เขาไม่ยอมหยุดตวัดขาเตะอัดร่างนั้นให้ปลิวไปหาอีกสองคนที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมเอาไว้

            “แกเป็นใครกัน!” ชายที่หวังจะจับตัวอารินเอ่ยถามผู้มาใหม่ในครั้งนี้

            เขาค่อยๆยืนขึ้นมาและดันกรอบแว่นตาให้เข้าที่ เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีผู้มีใบหน้าเย็นชาจ้องมองศัตรูทั้งสามคนตรงหน้า รังสีอำมหิตแผ่ออกมาในระดับที่พอให้รู้สึกได้ ดาบวูล์ฟแฟงค์นำออกมาถือเอาไว้พร้อมกับชี้ไปหาพวกมันก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เรียบเย็น

            “ฉันไม่ยอมให้แกแตะต้องอารินได้เด็ดขาด”

 

 


 

ห๊ะ!!! ราล์ฟ นี่แกเป็นโลลิค่อนหรือไงฟะเนี่ย

บ่นๆๆๆๆ

เมื่อตอนประมาณสองทุ่มกว่าเกือบสามทุ่ม ไปนั่งชมวิวอยู่ตรงน้ำตกเล็กที่ซูโจวใกล้เหมืองแร่ เพื่อพักผ่อนชมธรรมชาติ (อันที่จริงไปนั่งเล่นพิณเพื่อเก็บประสบการณ์น่ะนะ) แต่แล้วกลับถูก สองคนจาก พรรค วังค้างคาว รุมสกรัมโดยไม่ทันตั้งตัว... จะบอกว่า เฮ้ยมาทีละคนสิวะ แต่ก็พูดไม่ทัน ก็อยากจะบอกนะว่าไม่ว่าถ้าอยากจะสู้ แต่บอกกันสักหน่อย ไม่ก็ท้ามาดีๆ เฮ้อ...

อ๊ะ ถ้าเจอ บลัด*** ทักกันได้นะ ช่วงนี้กำลังเหงาๆ อยากมีเพื่อนคุยในเกมน่ะนะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #9724 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:57
    ราล์ฟเนี่ยอาการพึ่งแรกเริ่มนะเนี่ย รักน้องเกินกว่าเหตุ ถ้าเป็นหนักเหมือนอาคมละก็ มันโดดงับหัวศตรูไปแล้ว
    #9724
    0
  2. #9232 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 00:39
    โลลิคอนละๆ
    #9232
    0
  3. #8498 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 18:03
    หึๆ หนุ่มซึนในที่สุดก็ออกหน้าแล้วหรอ ? (เอ๊ะหรือว่าหนุ่มยันแทน?)
    #8498
    0
  4. #8470 กำดิ่ง (@mohiphop) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 11:29
    สนุกจะตายไปครับ
    #8470
    0
  5. #7891 Game Min (@0844103510) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 11:26
    ซิสค่อนระบาด!!55+
    #7891
    0
  6. #7682 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 16:17
    อ่านมาถึงตรงนี้ ทำให้รู้ซึ้งสัจจะธรรมที่ว่า ซิสค่อน มันติดต่อกันได้ อิ อิ
    #7682
    0
  7. #7497 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 11:45
    ขอบคุณมากค่ะ
    #7497
    0
  8. #7412 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 15:42
    ราล์ฟเจริญรอยตามอาคมไปอีกคนแล้ว 55
    #7412
    0
  9. #7281 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:41
    ราล์ฟติดเชื่อซิสค่อนจากอาคมแน่ๆ
    #7281
    0
  10. #7129 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 15:09
    สาวกซิสค่อนอีกคนแล้วไง
    #7129
    0
  11. #5721 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 15:05
    เชื้อเจ้าอาคมมันติดต่อได้เว้ยเห้ย
    #5721
    0
  12. #5339 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 12:57
    ติดเชิ้ออาคมมาหรอ
    #5339
    0
  13. #5311 โอมมณี (@akkabong) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 17:44
    เจอกันอีกแล้ว ดีใจจัง
    #5311
    0
  14. วันที่ 24 เมษายน 2557 / 16:44
    ไม่ชอบเลยอ่ะ
    ไม่ชอบที่ราฟเป็นแบบนี้

    #4806
    0
  15. #4320 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 10:33
    ไหนว่าไม่สนไง เคี๊ยกๆๆๆๆ
    #4320
    0
  16. #4116 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 21:27
    ราล์ฟนายนะเป็นโลลิมาตั้งนานแล้วเพราะติดเชื่อที่อาคมฝากไว้ไง555
    #4116
    0
  17. #3776 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 01:05
    โลลิค่อน อีกคนกำเนิด โฮ่ๆ
    หนุกหนานๆ
    #3776
    0
  18. #3618 ChinSarLeon (@smith1739) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 14:31
    แกก็เป็นสินะราล์ฟ
    #3618
    0
  19. #3162 Deinocheirus (@tooney) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 20:33
    เอา อาริน เป็นนางเอกก็ไม่ว่าอะไรนะ  ห่างกันแค่4ปีเอง หยวนๆ  อาริน น่ารักที่สุด
    #3162
    0
  20. #2729 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 21:54
    ราลฟ์ติดเชื้อซิสค่อนมาจากอาคมชั่วววววววววววว


    #2729
    0
  21. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 12:29
    โลลิค่อนเหรอ 55+ ไม่แน่แฮะ เราอาจเชียร์ราฟก็ได้ เพราะลองคิดดูแล้ว ผู้หญิงปกติคงไม่มีทางอยู่กับราฟได้แหงๆ ฟันธงว่าคบกัน สองอาทิตย์เลิกเลยเอ้า!  ด้วยเหตุผลประมาณว่า
    "ระหว่างอาหารกับฉันใครสำคัญกว่ากัน"  หรือไม่ก็  "เธอไม่เคยมีเวลาให้กับฉัน"
    ไม่ก็ " ฉันไม่เคยเข้าใจเธอเลย"
    อะไรประมาณนี้แหงมๆ  


    #2727
    0
  22. #2726 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 09:12
    นึกว่าอาคมมา
    #2726
    0
  23. #2725 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 02:27
    ไรเตอร์ไปป่วนวงรำมันทาป่าวเนี้ย ล้อเล่นนะครับ อิอิ
    #2725
    0
  24. #2724 กระดิ่งคู่ (@nicck) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 20:05
    โลลิคอนมาเองซะงั้น     ราฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ


    ป.ล ไรเตอถ้าแบบนั้นไปหามุมในพรรคดีดเพลงเอาก้ได้นี้  ไม่ก็หาคนไป   รู้ที่สวยเพียบถ้าเจอนะ
    #2724
    0
  25. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 19:20
    เชื่อได้ถ้าไม่ช่วยแล้วน้องอารินไปฟ้องอาคมน่ะ หึหึหึ งานนี้เมืองหายแน่ๆ
    #2723
    0