[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,056 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,327

    Overall
    1,474,056

ตอนที่ 108 : บทที่ 106 เจรจาสารพันเล่ห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    18 พ.ย. 56

บทที่ 106 เจรจาสารพันเล่ห์

 

            เจี๊ยกๆๆ!!! (เผ่าพันธุ์ของพวกเราถูกมันรุกราน เดิมที่แห่งนี้เป็นบ้านเกิดของพวกเรา แต่เพราะพวกมันเข้ามายึดสถานที่แห่งนี้เป็นของพวกมัน แบบนี้แม่หนูจะให้พวกเราอยู่เฉยได้เช่นนั้นหรือไร)

            กี๊ซซซซ!!! (เผ่าพันธุ์ของเจ้าอ่อนแอเองต่างหาก ในโลกแห่งนี้ความแข็งแกร่งคือความยุติธรรม พวกเราแค่แสดงอำนาจที่เหมาะสมคู่ควรกับสถานที่แห่งนี้เท่านั้น)

            เจี๊ยกๆๆ!!! (เจ้าพูดแบบนี้อย่างไรกันราชินีผึ้งสายฟ้า เจ้าบุกเข้ามาในช่วงที่ผู้นำของเราถูกสังหาร และขับไล่พวกเราไปจากที่นี่ สร้างรังของตัวเองเหยียบย้ำบ้านเกิดของพวกเรา จากนี้ไปข้าจะไม่ทนรอ วันนี้ไม่เจ้าก็ข้าต้องตายกันไปข้างหนึ่ง)

            กี๊ซซซซ!!! (เช่นนั้นมีอะไรดีก็แสดงเข้ามา ข้าเองก็จะไม่ออมมือเหมือนกัน)

            บทสนทนาของสองสัตว์อสูรถูกแปลออกมาด้วยทักษะของอาริน ในขณะที่คนอื่นฟังแล้วจะได้ยินแค่เสียงร้องน่ารำคาญเท่านั้น เด็กหญิงแปลความหมายตามที่เข้าใจจึงได้รู้ว่าพวกนี้แย่งที่อยู่กัน จากที่ฟังดูแล้วต้นไม้แห่งนี้เคยเป็นรังของลิงวายุมาก่อน แต่เพราะผู้นำถูกฆ่าตายไป ผึ้งสายฟ้าก็แสดงตัวออกมายืดครองที่นี่แทน และเพราะสู้ไม่ไหวลิงวายุจึงต้องอพยพไปอยู่ตามแนวชายป่าเพื่อขออาหารจากผู้เล่น

            “หยุดก่อนค่ะทั้งสองคน” อารินบอก ทำเอาสองสัตว์อสูรหยุดกึก คงเพราะทักษะของอารินนั้นมีผลทำให้สัตว์อสูรไม่โจมตีก็ได้พวกมันจึงยังไม่ได้ทำอันตรายอะไรเธอ

            เจี๊ยกๆๆ!!! (นี่แม่หนูคิดจะเข้าข้างเจ้าพวกชั่วร้ายนี่งั้นหรืออย่างไร)

            กี๊ซซซซ!!! (หรือว่าเจ้าเข้าข้างพวกทโมนนี่อย่างนั้นหรือ)

            อารินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะแก้ไขสถานการณ์ในตอนนี้อย่างไร แต่เธอไม่อยากให้ทั้งสองมาต่อสู้กันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างการแย่งพื้นที่อยู่ เด็กหญิงพยายามนึกถึงคำสอนต่างๆที่มักจะได้ยินราล์ฟหรืออาคมพูดลอยๆ น่าเสียดายที่เด็กหญิงไม่ค่อยรู้จักวิธีการพูดที่ใช้เพื่อการเจรจา จึงได้ถามออกไปว่า

            “คุณผึ้งกับคุณลิงทำไมต้องแย่งที่นี่ด้วยล่ะคะ ในป่าแห่งนี้มีที่อยู่กันตั้งมากมาย โดยเฉพาะคุณผึ้งทำไมถึงต้องมาแย่งรังของคุณลิงด้วยล่ะ คุณผึ้งผิดเต็มๆเลยนะ” น้ำเสียงของเธอดังขึ้นจากโทนปกติเล็กน้อย

            เจี๊ยกๆๆ!!! (แม่หนูพูดได้ถูกต้อง พวกมันน่ะผิดเต็มๆ)

            ผู้นำชั่วคราวของลิงวายุชอบใจที่เห็นว่าเด็กหญิงชาวมนุษย์พูดเข้าข้างตนเอง มันวางแผนเอาไว้แล้วว่าจะต้องซื้อใจมนุษย์ให้ได้สักคนและหาทางนำทางมาที่นี่ให้ได้ เพราะพวกมันในตอนนี้ไม่มีทางเอาชนะราชินีผึ้งสายฟ้าได้อยู่แล้ว การขอความร่วมมือจากมนุษย์นั้นเป็นทางเดียวที่จะจัดการกับสัตว์อสูรระดับราชาได้ แต่เด็กหญิงชาวมนุษย์ก็พูดต่อว่า

            “คุณลิงเองก็ผิดนะคะ ที่คิดแต่จะใช้กำลัง ทำไมไม่ลองพูดคุยกันล่ะคะ”

            (ไม่มีการเจรจาสำหรับพวกเรา!!!)

            สัตว์อสูรทั้งสองตัวตะโกนออกมาแทบจะในทันที แม้หญิงสาวห้าคนที่อยู่ไม่ไกลจะฟังออกเพียงแค่เสียงร้องของสัตว์ก็ตามที เด็กหญิงไม่เคยเจอสัตว์อสูรที่หัวแข็งขนาดนี้มาก่อนซึ่งมันก็ไม่แปลกแม้แต่น้อย ที่ผ่านมาสัตว์อสูรที่อารินได้เจอนั้นหากไม่ใช่พวกแรกเกิด ก็เป็นพวกรักสงบและยังอายุน้อยอยู่ มีบ้างที่เป็นสัตว์อสูรระดับสูงอย่างจิ้งจอกที่เธอพบเจอ แต่พวกมันก็เป็นพวกมีเหตุผลจึงสามารถเจรจากันได้

            ตอนนี้ลิงวายุและราชินีผึ้งสายฟ้าจ้องเขม็งกัน และพร้อมที่จะโจมตีทุกเมื่อทันทีที่มีสัญญาณเริ่มการโจมตี การต่อสู้ในครั้งนี้พอจะคาดเดาผลลัพธ์ออกได้เลย

            “แล้วสู้กันให้ได้อะไรขึ้นมาล่ะคะ นอกจากจะเจ็บตัวแล้วยังไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์อะไรเลย”

            มุมมองโลกสวยของอารินนั้นทำเอาสัตว์อสูรทั้งสองตัวมองราวกับเธอเป็นตัวประหลาด ผลประโยชน์น่ะมันมีอยู่เพียงแต่ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะเข้าใจก็เท่านั้น

            (พวกข้าก็จะได้ที่อยู่คืนอย่างไงล่ะ)

            (ส่วนข้าก็จะยังมีที่อยู่)

            อารินแก้มป่อง ทำท่าครุ่นคิด แต่เรื่องราวมันซับซ้อนเกินกว่าเด็กอย่างเธอจะเข้าใจได้ อาจเพราะเธอไม่เคยเข้าสังคมกับใครๆ การใช้ความคิดเพื่อหาเหตุผลจึงเป็นเรื่องยากมาก และด้วยความคิดอันเรียบง่ายเด็กหญิงก็นึกขึ้นได้เลยว่ามีคนที่เหมาะสมกับเรื่องแบบนี้อยู่ด้วย แม้ไม่รู้ว่าจะช่วยได้หรือไม่แต่ก็คงต้องลองดู

            เด็กหญิงเปิดนาฬิกาแล้วกดติดต่อใครบางคน แน่นอนว่าในนั้นมีรายชื่อเพียงแค่สอง หนึ่งนั้นเป็นสีแดงหมายถึงอยู่ในพื้นที่พิเศษไม่สามารถติดต่อได้ และอีกหนึ่งนั้นเป็นสีเขียวอยู่ตลอดเวลา พอเลือกชื่อได้ก็รอสักพักหนึ่งเพื่อรอการตอบรับ ไม่นานเสียงอีกฝ่ายก็ดังขึ้นมา

            “วันนี้มีเรื่องให้แปลกใจเยอะเลยนะ อารินติดต่อพี่มีอะไรงั้นหรือ ถ้าให้เดานะตอนนี้น้องคงอยู่นอกเมืองใช่ไหมล่ะ” เจ้าของเสียงกล่าวเรียบๆ ให้ความรู้สึกว่าเย็นชามากทีเดียว

            “ใช่แล้วค่ะพี่ราล์ฟ ตอนนี้อารินมีปัญหาค่ะ คุณลิงกับคุณผึ้งทะเลาะกันใหญ่เลย”

            “ลิงกับผึ้ง?” เขาถามกลับมา แต่เชื่อเถอะว่าตอนนี้คงกำลังหมุนหน้าจอไปยังกระดานข่าวสารเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์อสูรบริเวณรอบเมืองแห่งอาหารและสัตว์ป่าอย่างแน่นอน

            “หมายถึงลิงวายุกับผึ้งสายฟ้าที่อยู่ในป่าสนสูงสินะ ท่าทางว่ามันจะเป็นเหตุการณ์พิเศษ เพราะจากที่สังเกตดูลักษณะของสัตว์อสูรแล้วจะถูกจัดหมวดเอาไว้ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่สัตว์อสูรจำพวกแมลงจะมาอยู่ที่นี่ คาดว่าอาจจะมีเงื่อนไขอะไรสักอย่างที่ทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น แต่เงื่อนไขในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่พี่อยากจะรู้ก็คืออารินคุยกับสัตว์อสูรรู้เรื่องแล้วสินะ”

            “คะ?” เด็กหญิงไม่เข้าใจคำถาม แต่ราล์ฟกลับนึกว่าเธอตอบรับก็พูดต่อเชิงประชดว่า

            “งั้นก็ดี สัตว์อสูรสองตัวคงได้ยินสิ่งที่ฉันพูดสินะ ลิงวายุกับราชินีผึ้งสายฟ้าช่างเป็นคู่ต่อสู้ที่สูสีดีจริงๆเลย”

            สัตว์อสูรที่มีความคิดทุกตัวนั้นสามารถฟังภาษามนุษย์ได้ทุกตัวอยู่แล้ว เพียงแต่มนุษย์ต่างหากที่ไม่มีความสามารถในการฟังภาษาของสัตว์ ดังนั้นแล้วราล์ฟที่เห็นว่าอารินสามารถสื่อสารกับสัตว์ได้แล้วก็ง่ายนิดเดียว

            (เจ้าอยากจะพูดอะไรกันแน่เจ้าอุปกรณ์เล็กจ้อย) ลิงวายุถาม มันคิดว่าเจ้านาฬิกาที่ข้อมือของอารินนั้นมีชีวิต จึงทำท่าขู่ใส่ แต่ราล์ฟไม่เห็นการกระทำเขาฟังจากเสียงที่ร้องก็คาดเดาปฏิกิริยาของมันออก โดยไม่จำเป็นต้องขอความร่วมมือจากอารินในการแปลเลยสักนิด

            “ไม่เห็นต้องทำท่าโกรธแบบนั้นเลยนี่นาลิงวายุ จากการตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดแล้วฉันก็สงสัยอยู่พอสมควรว่า ภารกิจที่เกี่ยวข้องกับราชาลิงวายุมันหายไปไหน ก็เลยใช้โอกาสนี้ตรวจสอบข้อมูลเชิงลึกอย่างละเอียดล่ะนะ สรุปก็คือราชาลิงวายุนั้นไม่มีอยู่แล้วนั่นเอง โดยเงื่อนไขแล้วการเกิดของสัตว์อสูรระดับราชานั้นจะจัดอยู่ในประเภทระบุพื้นที่ ซึ่งในกรณีของผู้เล่นอย่างพวกเราก็มีเงื่อนไขเดียวกัน นั่นก็คือเมื่อตายจะถูกวาปส่งกลับไปเกิดในเมืองตามจุดที่กำหนดเอาไว้ให้ หากสัตว์อสูรนั้นมีรูปแบบของการออกแบบโปรแกรมที่คล้ายคลึงกัน ดูท่าต้นเหตุจะมาจากราชินีผึ้งสายฟ้านั่นเอง”

          “ลองคิดทฤษฏีง่ายๆ หากกำหนดจุดเกิดเอาไว้บนพื้นที่ A โดยกำหนดให้เกิดในระยะ 2x2x2 เมตร กล่าวคือ หากมีวัตถุแปลกปลอม B ถูกสร้างขึ้นมาในพื้นที่ A โดยมีอัตราส่วนพื้นที่ที่เท่ากันหรือมากกว่า คิดว่าจะเป็นอย่างไง ระบบของเกมนี้ไม่ได้ใจดีอย่างที่คิดหรอกนะ หน้าที่ของพวกเขาก็คือตรวจสอบดูความผิดปรกติของเกมเพื่อให้พวกเราสามารถเล่นเกมได้ คอยจัดการเรื่องธุรกิจเล็กๆ ดังนั้นต่อให้มีผู้เล่นสักคนทำลายเมืองเขาก็แค่ใช้ระบบกู้คืนเมืองกลับมา และก็แค่ตั้งค่าหัวตามความผิด ไอ้เรื่องที่จะมาคอยจับตาดูผู้เล่นน่ะไม่มีอยู่ในหัวพวกเขาหรอก เพราะถ้าหากทำแบบนั้นจริงๆล่ะก็ คงต้องมีบุคลากรเหลือเฟือมากพอจะคอยจับตาดูผู้เล่นหลายแสนคนเลยทีเดียว”

            (เจ้าอยากจะสื่อสิ่งใดกันแน่ เจ้าอุปกรณ์เล็กจ้อย) ราชินีผึ้งสายฟ้าถามบ้าง หลังจากฟังสิ่งที่นาฬิกาข้อมูลพร่ำอธิบายออกมาเป็นฉากๆ แถมยังอธิบายในเรื่องที่แม้แต่เธอก็ไม่มีทางเข้าใจ โดยเฉพาะศัพท์ที่เรียกว่า ระบบ เกม และผู้เล่น

            “นั่นคงเป็นเสียงของราชินีผึ้งสายฟ้าสินะ คงไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันอยากจะสื่อใช่ไหมล่ะ ถ้าให้พูดง่ายๆก็คือการที่ราชินีผึ้งสายฟ้าอย่างเธอปรากฏตัวขึ้นมาและสร้างรังทับซ้อนเอาไว้ ซึ่งขอเดาว่ามันน่าจะเป็นจุดเกิดของราชาลิงวายุ ทำให้ราชาลิงวายุไม่สามารถเกิดขึ้นได้ ส่วนพวกตัวเล็กๆเมื่อไม่มีผู้นำก็ต้องอพยพหนีกลับไปกลายเป็นสัตว์อสูรไร้ที่อยู่ เรื่องแบบนี้ฉันไม่มองว่าใครถูกใครผิด แต่มองดูว่าใครจะได้ผลประโยชน์มากกว่า เรื่องนี้คนที่รับผลประโยชน์เต็มๆเลยก็คือเธอ ราชินีผึ้งสายฟ้า”

            “จากข้อมูลที่ฉันเจอเธอเป็นสัตว์อสูรระดับราชาสายพิเศษที่มีสองธาตุอยู่ในตัว นั่นคือธาตุสายฟ้าและธาตุพิษ สมุนไพรที่มีชื่อว่าดอกไม้เจ็ดสีนั้นคงใช้เป็นอาหารใช่ไหมล่ะ อีกอย่างบริเวณรอบๆนี้ก็มีอุณหภูมิที่ดีมากเหมาะสำหรับการขยายพันธุ์ อุดมสมบูรณ์ไปด้วยอาหารสำหรับผึ้งอย่างพวกเธอ ที่สำคัญเพราะสิ่งที่เธอทำลงไปทำให้ได้ผลประโยชน์อื่นแฝงมาอีกด้วย ซึ่งนั่นก็คือลิงวายุที่ออกไปอาศัยอยู่รอบนอกนั้นเป็นกันชนให้กับเธอนั่นเอง แน่นอนว่าลิงวายุไม่ได้รู้เรื่องนี้ พวกมันเองก็ต้องการอาหารจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งอาหาร เป็นผลประโยชน์ที่ไม่ได้อยู่ในแผนของเธอถูกใช่ไหม”

            ราล์ฟอธิบายออกมาเป็นฉากๆ สำหรับเขาแล้วขอเป็นข้อมูลพื้นฐานที่ได้รับการยืนยัน เขาสามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆได้จากการอ่านผ่านตาในระยะสั้นๆ หากพวกมันรู้ว่าสิ่งที่พูดมาทั้งหมดนั้นเป็นแค่การด้นสดแบบไร้ซึ่งสคริป คงได้อ้าปากค้างกับความสามารถในการไหลของเด็กหนุ่มอย่างแน่นอน

            อารินนั่งยองๆเอามือเท้าค้าง สิ่งที่ราล์ฟพูดมานั้นซับซ้อนเกินกว่าเธอจะเข้าใจได้จริงๆ เรียกว่าเธอแทบจะไม่มีบทให้แทรกได้เลย ในเมื่อราล์ฟไม่จำเป็นต้องพึ่งความสามารถในการแปลก็เดาถึงสิ่งที่พวกนั้นถามอยู่ได้อย่างสบายๆ

            ราล์ฟนั้นไม่ได้มีความสามารถในการอ่านใจแต่อย่างใด หากแต่พรสวรรค์ของเขาก็คือการคิด แรกๆนั้นเขาก็แค่คิดตามคนอื่นให้ทันก็เท่านั้น แต่ภายหลังก็เริ่มเปลี่ยนมาเป็นคิดพร้อมกัน และสุดท้ายก็คิดล่วงหน้าว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ มันทำให้เขาคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ผ่านทางสีหน้า แววตา และอารมณ์ที่แสดงออกมา รวมไปถึงการพูดเพื่อควบคุมให้อีกฝ่ายคิดตามที่กำหนดเอาไว้ ถือเป็นความสามารถที่ร้ายกาจมากทีเดียว

            (เจ้าอยากจะบอกว่าข้าทรยศเผ่าพันธุ์ของตัวเองอย่างนั้นหรือ) ลิงวายุแยกเขี้ยว

            ราล์ฟไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายอยากจะสื่ออะไร เพราะอารมณ์โกรธของลิงวายุนั้นสามารถตีความออกมาได้หลากหลาย จึงสอบถามอารินซึ่งเธอก็แปลความหมายให้อย่างว่าง่าย พอรู้ความหมายเขาก็หัวเราะออกมาแล้วกล่าวว่า

            “เปล่าเลย คุณไม่ได้ทรยศเผ่าพันธุ์ตัวเองแม้แต่น้อย เพียงแต่ว่าการกระทำของคุณมันเอื้อประโยชน์ให้ราชินีผึ้งสายฟ้ามากกว่า คุณคงไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าพวกคุณไปขัดขวางไม่ให้ผู้เล่นเข้ามาที่นี่ได้ เพียงเพราะต้องการอาหารน่ะ วิธีการนั้นมันทำให้น้อยคนนักจะสามารถเข้าไปในป่าลึกได้ การจะปะทะกับราชินีผึ้งสายฟ้าก็เลยแทบจะเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ กล่าวคือลิงวายุเป็นผู้ปกป้องฝูงผึ้งสายฟ้าโดยไม่รู้ตัวมันก็แค่นั้นเอง”

            ราล์ฟหยุดพูดไปสักพักหนึ่งเพื่อให้ลิงวายุและราชินีผึ้งสายฟ้าได้คิดตาม แต่เจ้าตัวตอนนี้กำลังตรวจสอบข้อมูลพื้นที่ของอารินผ่านระบบของกลุ่ม ซึ่งเขาได้ลองตรวจสอบดูประโยชน์ของมันก็พอจะรู้ว่าสามารถระบุที่อยู่ของสมาชิกในเขตเมืองเดียวกันได้ จากนั้นก็เอาข้อมูลพิกัดมาเปรียบเทียบกับแผนที่เมืองนี้ที่วานให้ไซเรนวิ่งลงไปซื้อมาให้ เป็นระบบที่ดีไม่เลวจริงๆ เพราะมันทำให้เขาได้รู้ถึงตำแหน่งที่ตั้งของรังนั้นแล้ว

            (ไม่ใช่ว่าข้าไม่เข้าใจ มันเป็นความจริงที่ข้าแย่งที่อยู่ของพวกทโมนนี้มา แต่ข้าก็ได้มันมาโดยชอบธรรม ดังนั้นเรื่องนี้ข้าไม่ผิด)

            (เจ้าพูดแบบนี้ได้อย่างไง พวกเจ้ามาแย่งที่อยู่ของเผ่าพันธุ์ลิงวายุอย่างพวกข้าตอนที่กำลังอ่อนแอ นี่มันใช่ความชอบธรรมที่ไหนกัน พูดแบบเอาดีเข้าตัวชัดๆ)

            ราล์ฟขอให้อารินแปลข้อความที่ทั้งสองตัวทะเลาะกัน ก่อนจะหัวเราะแล้วพูดว่า

            “ฉันว่าฉันพูดแล้วนะว่าไม่ได้มองว่าใครถูกใครผิด ถ้ามองว่าใครถูกใครผิดฉันคงต้องเข้าข้างราชินีผึ้งสายฟ้าเสียมากกว่า เธอได้มันมาโดยชอบธรรมจริงๆ สำหรับพวกสัตว์แล้วความแข็งแกร่งคือความถูกต้องไม่ใช่หรืออย่างไง ราชสีห์มันไม่เคยรู้สึกผิดที่ต้องฆ่ากวางเพื่อกินเนื้อ ฉันว่ามันก็คงไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ แต่ถ้าหากว่ากันด้วยเรื่องของคุณธรรมคงบอกขอบอกว่าราชินีผึ้งสายฟ้าผิดเต็มๆ แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้าหากพึ่งแต่สิ่งที่เรียกว่าคุณธรรมฉันว่าคงต้องอดตายเข้าสักวันหนึ่ง ที่สำคัญเผื่อคุณจะลืมนะลิงวายุ ในการต่อสู้หรือสงครามน่ะพวกเราไม่จำเป็นต้องหน่ายอุบายเหรอก วิธีการให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่ดีต่างหากคือสิ่งที่ควรยึดถือ”

            คำพูดของราล์ฟนั้นจี้ใจดำเป็นที่สุด เพราะมันคือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณธรรมมันใช้ได้แค่การเรียกร้องเท่านั้น แต่ใช้ในสงครามจริงๆไม่ได้ เพราะขนาดมันเองก็ต้องหวังพึ่งมนุษย์มาช่วยจัดการกับราชินีผึ้งสายฟ้าเลยด้วยซ้ำ

            ลิงวายุมองดูเผ่าพันธุ์ของตัวเองที่บาดเจ็บล้มตายไปตั้งมากมาย เช่นเดียวกับผึ้งงานสายฟ้า พวกมันไม่เคยกลัวตายจึงสู้อย่างเต็มที่ มันเป็นข้อได้เปรียบเสียเปรียบของแต่ละเผ่าพันธุ์

            (ข้าควรจะทำอย่างไรดี? เจ้าอุปกรณ์เล็กจ้อย)

            ราล์ฟฟังคำแปลผ่านทางอารินแล้วก็พูดว่า

            “แล้วเธอล่ะว่าอย่างไง ราชินีผึ้งสายฟ้า ในตอนนี้เธอมีอยู่สองทางเลือกนั่นคือ หนึ่งยอมลงและย้ายรังของตัวเองออกจากพื้นที่เกิดของราชาลิงวายุ เพื่อให้ราชาลิงวายุได้เกิด จากนั้นฉันจะช่วยให้พวกเธอสองเผ่าพันธุ์อยู่รอดปลอดภัยเอง แน่นอนว่าไม่ฟรีเด็ดขาด และข้อสองยึดมั่นใจทิฐิของตัวเองต่อไป ไม่ยอมยกพื้นที่ส่วนหนึ่งให้กับลิงวายุ ฆ่าอารินทิ้งซะที่นี่(เด็กหญิงสะดุ้งเล็กน้อย) จากนั้นฉันก็จะทำให้เผ่าพันธุ์ของเธอหายไปตลอดกาล ถ้าคิดว่าฉันไม่กล้าทำล่ะก็ลองเดิมพันดูก็ได้”

            มันเป็นคำขู่ที่ฟังแล้วราชินีผึ้งสายฟ้าถึงกับรู้สึกโกรธมาก และอยากจะจัดการกับเจ้านาฬิกาเล็กๆนี่ทิ้งซะ หากไม่ติดที่ว่าอารินมีทักษะนั้นอยู่มันคงไม่ยอมเสียเวลามาเจรจา แต่เลือกที่จะจัดการไปแล้ว ยิ่งไปว่ากันความรู้สึกแปลกๆจากคำพูดนั้นก็ทำให้คิดว่าอีกฝ่ายสามารถทำได้จริงอย่างที่พูด แม้จะยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ก็ตาม

            “ถ้าอยากจะให้พิสูจน์ล่ะก็ ฉันจะทำให้ดูก็ได้รู้ไหมว่ามนุษย์มีสิ่งที่เรียกว่าเทคโนโลยีในการอำนวยความสะดวก ยิ่งไปกว่านั้นการสื่อสารก็ทำได้รวดเร็ว เพียงแค่ฉันประกาศเรื่องหลอกไปพร้อมกับสร้างเรื่องเท็จและเรื่องจริงให้จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ผู้คนนับหมื่นนับแสนคนก็จะรวมกำลังพลเข้าไปจัดการกับพวกเธอสบายๆ ยกตัวอย่างง่ายๆ ราชินีผึ้งสายฟ้าดรอปไอเทมคลาส A หรือ ภารกิจลับฟื้นฟูเผ่าพันธุ์ลิงวายุ ฉันว่ามันเป็นวิธีที่ฉันไม่ต้องเปลืองแรงมาก ขอแค่ใช้สื่อกับความโลภของคนก็ทำได้สบายๆ ว่างั้นไหมล่ะ”

            คำอธิบายราวกับอ่านใจได้ของราล์ฟทำให้ราชินีผึ้งสายฟ้าถึงกับรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ มันไม่ใช่แค่คำขู่ แต่เจ้าของเสียงนั้นมั่นใจว่าสามารถทำสิ่งที่พูดมาให้เป็นความจริงได้ มันสามารถทำให้เผ่าพันธุ์ของเธอหายไปตลอดกาลได้ อีกทั้งยังรักษาเผ่าพันธุ์หนึ่งเอาไว้ได้อีกด้วย ทางลิงวายุเองก็เห็นดีเห็นงามเพราะสิ่งที่เจ้าอุปกรณ์ชิ้นเล็กนี้พูดมามันเข้าข้างตัวเองชัดๆ

            “ฉันไม่ได้ช่วยฟรีๆลิงวายุ ถ้าหากว่าคุณเองไม่ให้ความร่วมมือกับฉัน ฉันก็สามารถทำให้เผ่าพันธุ์ของคุณอยู่ได้อย่างไม่สงบสุข เพียงแค่ใช้ข่าวลือที่ว่าสัตว์อสูรลิงวายุเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่ดรอปตำราเวทย์ล่ะก็ มันคงเป็นเส้นทางทำเงินได้อีกแบบ แน่นอนว่าวิธีนี้ไม่ใช่แค่คุณ แต่ราชินีผึ้งสายฟ้าก็จะถูกหางเลขไปด้วย เพียงแต่กว่าจะเข้าไปหาได้คงต้องฝ่าด่านของพวกคุณก่อนอยู่ดี”

            ราล์ฟเลือกที่จะบีบบังคับของสัตว์อสูรทั้งสองฝ่ายโดยใช้ความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์เป็นเงื่อนไข วิธีนี้ทำให้ทั้งสองคนนั้นจะต้องคิดถึงผลลัพธ์ที่อาจจะตามมาให้ดีๆ และแน่นอนว่าเมื่อยังตัดสินใจไม่ได้เขาจึงต้องยื่นเสนอทางเลือกสุดท้ายให้

            “แต่ว่ายังมีทางเลือกพิเศษอยู่อีกทางหนึ่ง นั่นคือการที่คุณยอมทำตามคำสั่งของฉัน แล้วฉันจะช่วยให้เผ่าพันธุ์ของทั้งสองนั้นอยู่รอดโดยปลอดภัย คุณจะต้องให้ผู้นำของแต่ละเผ่าพันธุ์ทำสัญญากับตัวแทนของฉันหรือก็คืออาริน แน่นอนว่ามันไม่ใช่สัญญาระหว่างมนุษย์และสัตว์อสูรโดยทั่วไป แต่เป็นสัญญาพันธมิตร ซึ่งวิธีนี้คุณก็จะได้รับความช่วยเหลือจากระบบเพราะถือเป็นสมบัติส่วนหนึ่งของผู้เล่นอย่างพวกเรา นั่นคือการคุ้มครองที่ฉันสามารถมอบให้ได้”

            ราล์ฟศึกษาเรื่องระบบพันธะสัญญามาพอสมควร และเห็นว่ามันมีประโยชน์สูงมาก ข้อเสียนอกจากการสังหารพันธมิตรจะทำให้กลายเป็นปฏิปักษ์ตลอดกาลก็ไม่มีอะไรเป็นภัยร้าย อย่างอารินนั้นรักสัตว์เกือบทุกชนิดอยู่แล้ว จึงเป็นหลักประกันได้อย่างดีว่าเธอจะไม่เผลอไปฆ่าสัตว์อสูรในพันธมิตรเด็ดขาด

            (ขอเวลาเราทั้งสองเจรจากันก่อน)

ทั้งสองตัวพูดออกมาพร้อมกัน อารินแปลความหมายให้ราล์ฟฟังเขาก็อนุญาตไปได้ เพราะไม่ว่าอย่างไรต่อให้คำตอบนั้นออกมาในแนวไหนคนที่จะได้ประโยชน์ก็คือฝ่ายมนุษย์นั่นเอง

ลิงวายุกับผึ้งสายฟ้านั้นเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่สงครามแย่งพื้นที่ แต่ครั้งนี้กลับต้องมาปรึกษากันเพราะมีความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์เป็นเงื่อนไข ยิ่งไปกว่านั้นเสียงจากอุปกรณ์เล็กจ้อยนั่นก็ทำท่าเหมือนกับว่าการลบเผ่าพันธุ์สักเผ่าหนึ่งเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว แต่ข้อเสนอที่ยื่นมามันก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว ได้รับการปกป้องจากมนุษย์ทำให้ไม่ต้องทนอยู่ด้วยความระแวงอีกต่อไป เพราะมนุษย์นั้นร้ายกาจมากจริงๆ หากรวมพลมาสักหนึ่งร้อยคนก็มากพอจะจัดการฝูงลิงภูเขาทั้งหมดได้แล้ว

            ราชินีผึ้งสายฟ้าเองก็เห็นว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะต้องมาสู้กัน จริงอยู่ที่เธอได้พื้นที่นี้มาโดยชอบธรรม และมันเป็นเรื่องบังเอิญที่รังของเธอนั้นไปสร้างทับจุดเกิดของราชาลิงภูเขาทำให้มันเกิดไม่ได้ เงื่อนไขที่อุปกรณ์เล็กชิ้นนั้นขอแลกก็แค่ให้เธอย้ายรังนี้ออกไปนิดหน่อยซึ่งมันไม่เหนือบากกว่าแรง แถมยังได้รับความคุ้มครองจากมนุษย์เท่ากับว่าไม่ต้องทำอะไรมากก็ปลอดภัย

            แต่แน่นอนว่าพวกมันคงยังไม่รู้ถึงข้อดีอีกอย่างหนึ่งของการทำสัญญาพันธมิตร ซึ่งราล์ฟจงใจปิดบังเอาไว้ไม่ยอมบอก เพราะหากพวกมันรู้ล่ะก็คงต้องรีบทำสัญญาเพื่อคว้าผลประโยชน์เอาไว้แน่ๆ นั่นคือการที่สัตว์อสูรพันธมิตรนั้นสามารถเลื่อนระดับได้ด้วย เพียงแต่ในระดับที่ถูกจำกัดเอาไว้ตามความสามารถที่มันควรจะเป็น วิธีนี้จะช่วยให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นพอจะปกป้องตัวเองได้ ยกตัวอย่างเช่น สมมติว่าผึ้งงานสายฟ้านั้นมีระดับ 15 มันสามารถเก็บระดับให้สูงถึง 30 ได้ นั่นคือสูงสุดที่กำหนดแล้ว ผิดกับสัตว์เลี้ยงอสูรติดตามที่จะเลื่อนระดับตามเจ้าของ ราล์ฟที่รู้เรื่องนี้ก็อดยิ้มไม่ได้กับการออกแบบระบบที่เรียกว่าละเอียดยิบทุกขั้นตอนจริงๆ

            ในที่สุดพวกมันทั้งสองตัวก็ตกลงกันได้และยอมรับการทำสัญญาพันธมิตรกับอาริน สำหรับคนที่สามารถสื่อสารกับสัตว์อสูรได้อย่างอารินแล้วมันจึงมีประโยชน์มากในการพูดคุยซึ่งกันและกัน สาเหตุที่ไม่มีคนเคยทำสัญญาพันธมิตรมาก่อนก็เพราะไม่สามารถเคลียร์เงื่อนไขนี้ได้นั่นเอง

            การจะทำพันธะสัญญาพันธมิตรได้นั้น จะต้องให้ราชาของเผ่าพันธุ์นั้นๆเป็นผู้ทำ ด้วยเหตุนี้ราชินีผึ้งสายฟ้าจึงอนุญาตให้ทำลายรังของตัวเองทิ้งได้ แต่ราล์ฟกลับยื่นข้อเสนอแปลกๆอย่างเช่นการขอรังกับน้ำผึ้งส่วนหนึ่ง ราชินีผึ้งสายฟ้าจึงอนุญาต เขาจึงบอกให้ห้าสาว(พึ่งรู้ว่ามาด้วยกันกับอาริน)ช่วยในการเก็บของพวกนี้ ก่อนจะสอบถามสังกัดกิลด์โดยละเอียด และกำชับให้ปิดปากเรื่องนี้เอาไว้ก่อน เพราะถ้าหากว่ามีกิลด์ใดคิดไม่ซื่อ เขาจะได้จัดการลบมันให้หายไปจากเกมนี้ตลอดกาล แน่นอนว่ามันไม่ใช่คำพูดขู่ แต่พวกเธอได้ยินการเจรจาเมื่อครู่จะหมดเปลือกต่างหาก และยังสาบานเอาไว้เลยว่าจะไม่เป็นศัตรูกับคนคนนี้เด็ดขาด เพราะขนาดแค่ตัวไม่ได้อยู่ที่นี่แต่มาแค่เสียงยังสามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ และถ้าหากว่าตัวมาอยู่ที่นี่ล่ะก็ไม่อยากจะคิดถึงสิ่งที่จะตามมา

             หลังจากที่จัดการกับรังผึ้งเสร็จแล้ว เสียงจากระบบก็ดังขึ้นถึงการเกิดของสัตว์อสูรระดับราชา ราชาลิงวายุ ระดับ 60 นับว่าเพราะอารินยังอยู่ทำให้มันยังไม่โจมตีออกมา แต่กลับแสดงอารมณ์รุนแรงคล้ายกับว่าจะไม่ชอบ ซึ่งเรื่องนี้ก็ได้ผู้นำชั่วคราวของลิงวายุพูดให้ จนในที่สุดมันก็ยอมรับได้ เพราะอย่างไงมันก็เป็นผู้นำเผ่าจึงต้องมีการลดทิฐิของตัวเองลงบ้าง

            “ผู้เล่นอารินทำพันธะสัญญาพันธมิตรกับ ราชินีผึ้งสายฟ้า ระดับ 55 สำเร็จ สัตว์อสูรผึ้งสายฟ้าทุกตัวจะไม่ทำการโจมตีผู้เล่น อาริน เด็ดขาด”

          “ผู้เล่นอารินทำพันธะสัญญาพันธมิตรกับ ราชาลิงวายุ ระดับ 60 สำเร็จ สัตว์อสูรลิงวายุทุกตัวจะไม่ทำการโจมตีผู้เล่น อาริน เด็ดขาด”

            อารินรายงานผลทั้งหมดให้กับราล์ฟได้ฟัง เขาก็บอกความลับถึงเรื่องการเพิ่มระดับให้ฟัง เพราะการได้รับการคุ้มครองจากระบบนั้นพวกมันไม่เคยรู้ และเมื่อทราบว่าสามารถพัฒนาตัวเองได้อีกขั้นก็รู้สึกว่าพวกมันสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้และปกป้องเผ่าพันธุ์ตัวเองได้ก็แสดงความขอบคุณอย่างมาก

            (นี่ถือเป็นสิ่งตอบแทนของพวกเราเผ่าพันธุ์ผึ้ง)

            ราชินีผึ้งมอบสิ่งของสิ่งหนึ่งให้กับอาริน มันคือเข็มกลัดทองที่มีรูปผึ้ง

          “ผู้เล่นอารินได้รับสัญลักษณ์แห่ง Bee

-          สัญลักษณ์แห่ง Bee เมื่อติดเอาไว้จะเพิ่มพลังโจมตี 50 จุด โจมตีโดยไม่สนใจค่าป้องกันของอีกฝ่าย ทุกครั้งที่โจมตีจะส่งผลให้เกิดสถานะขยับไม่ได้ชั่วขณะ

            แน่นอนว่าราชาลิงวายุเองก็ไม่น้อยหน้า แต่มันไม่มีสิ่งอื่นใดจะมอบให้ จึงทำการเตะส่งอดีตผู้นำของลิงวายุบังคับให้ทำพันธะสัญญาสัตว์เลี้ยงอสูรกับอาริน เพราะเป็นคำสั่งของผู้นำมันจึงไม่อาจขัดขืนได้เลย

          “ผู้เล่นอารินได้รับสัตว์อสูรลิงวายุ ระดับ 20 เป็นผู้พิทักษ์กรุณาตั้งชื่อด้วยค่ะ”

            “หงอคง” อารินตอบโดยไม่ต้องคิดอะไรมากเลย เพราะว่ามันเป็นลิงและเธอก็พึ่งดูหนังเรื่องนี้มาเมื่อไม่นาน

            “ขอแสดงความยินดีผู้เล่นอารินได้รับ หงอคง สัตว์อสูรลิงวายุ ระดับ 20 เป็นผู้พิทักษ์”

            หงอคงยังคงไม่รู้เลยว่าสถานะของมันในตอนนี้มีศักดิ์ที่สูงกว่าราชาเผ่าของมันอีกด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าเป็นโชคร้ายที่ถูกไล่ออกจากฝูงของมัน หรือโชคดีที่ได้เลื่อนขั้น แต่ถึงมันจะขอยกเลิกก็ทำไม่ได้แล้ว

            แต่คนที่ได้ไม่เพียงแค่อาริน ห้าสาวเองก็ได้สิ่งของเหมือนกัน สมบัติที่ราชินีผึ้งสายฟ้าเก็บเอาไว้ และเธอยังมอบโอกาสให้ทำพันธะสัญญากับผึ้งงานสายฟ้าได้คนละสามตัว ซึ่งระลอกน้ำถึงกับดีใจมาก วิ่งเข้าไปหอมแก้มอารินยกใหญ่ ส่วนคนอื่นๆก็ได้ไอเทมดีๆไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเป็นเกราะ ดาบ สร้อยคอ หรือแม้กระทั่งคทาเวทย์สายฟ้า

แต่ราล์ฟไม่เคยรู้เลยว่าการกระทำของเขาที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังในครั้งนี้ ได้สร้างกระแสความวุ่นวายครั้งใหม่ให้กับเกม Legend Online เพราะในภายหลังภารกิจพันธมิตรอสูรจะกลายเป็นที่สนใจของผู้เล่นทุกคน แต่กว่าจะถึงตอนนั้นมันก็คงไม่สำคัญกับเขาอีกแล้ว เพราะเขาถือคติที่ว่า

            เริ่มก่อนได้เปรียบ...

 

 

 

 

ราล์ฟมันจะเก่งไปไหนฟะ...อิจฉาเฟ้ย!! ทำไมเราทำได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของมันหว่า... ขนาดมาแค่เสียงก็ยังวางแผนได้ขนาดนี้ คาราวะสามจอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #11527 ยัยนักคลั่ง (@kingdomofpirates) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 19:32
    รู้สึกว่า 5 สาวจะเป็นตัวเกาะผลประโยชน์สินะ =_=
    #11527
    0
  2. #9721 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:01
    แล้วอารินก็เทพแบบ งงๆ ทั้งไอเทม ทั้งสัตย์เลี้ยงได้มาแบบง่วงๆ อิอิ
    #9721
    0
  3. #7676 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 14:21
    บ๊ะ มาแต่เสียงก็ยังเทพ อิ อิ
    #7676
    0
  4. #7411 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 15:35
    ร้ายจริงๆเลยพระเอกเรา
    #7411
    0
  5. #7279 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:34
    มาแต่เสียงยังทำได้ขนาดนี้เลย เจ๋งเกินไปแล้วราล์ฟฟฟฟ
    #7279
    0
  6. #7126 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 14:59
    กุนซือผู่ป่วนโลกจริงๆ
    #7126
    0
  7. #5337 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 12:03
    เก่งจังนะ
    #5337
    0
  8. #4474 บู้บี้ (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 19:20
    คิดว่าราล์ฟเทพแล้ว คนแต่งเทพกว่านะคิคิ
    #4474
    0
  9. #4473 บู้บี้ (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 19:20
    คิดว่าราล์ฟเทพแล้ว คนแต่งเทพกว่านะคิคิ
    #4473
    0
  10. #4318 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 09:56
    มาแต่เสียงสิปลอดภัย ลองโผล่หน้ามาเองสิได้พังกันไปข้าง วิธีจัดการต่างหากที่น่ากลัว ระบบความคิดเรื่องการนำความโลภของผู้เล่นมาใช้นี่ เหมือนจะเป็นเรื่องพื้นๆแต่ก็ใช่ว่าใครจะคิดออกในปัจจุบันทันด่วนขณะนั้นอะนะ เพราะถึงจะเก่งขนาดไหนบางที มอนฯมันก็คือมอนฯมันไม่แน่ว่าจะกลัวพวกเก่งๆเสมอไป วิธีจัดการของราล์ฟจึงเป็นวิธีที่เฉียบขาดมาก (แหงแซะตายมากกับสูญพันธุ์แบบไม่ได้ผุดได้เกิดมันต่างกันเยอะ 555+)
    #4318
    0
  11. #4025 Undernetwork (@undernetwork) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 20:23
    โหดมาก ขนาดมาแค่เสียงนะเนี้ย
    #4025
    0
  12. #3823 M@ii_Mibble (@mai-mibble) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:35
    ราล์ฟฉลาดมากกกกกกก



    แต่คนที่ฉลาดกว่าคงเป็นผู้เขียนสินะคะ

    นับถือๆ ขอคารวะสักสิบจอกเลยค่ะ 
    #3823
    0
  13. #3788 ดาร์กชาโดว์ (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 01:55
    ราล์ฟครั้งนี้นายแน่มาก แต่ว่าหงอคงนี้ต้องหากระบองให้ปะ
    #3788
    0
  14. #3772 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 00:29
    หนุกหนานๆ
    #3772
    0
  15. #3322 Shisuka1 (@woraphongkut) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:27
    3 จอกยังน้อย ไป 555
    #3322
    0
  16. #3199 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 13:17
    นี้รอบนี้มาแค่เสียงนะ เหอๆ
    ไม่อย่างคิด 
    #3199
    0
  17. #3120 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 17:59
    นี่ขนาดไม่ได้มาด้วยตัวเองนะเนี่ย หุหุ
    #3120
    0
  18. #2701 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 18:46
    สุดยอดมาก เจรจาเก่งสุดๆไปเลยอะ
    #2701
    0
  19. #2699 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 16:20
    คติราลฟ์เท่อะ >[]< มาแค่เสียงแต่น่ากลัวจริงๆ
    #2699
    0
  20. #2696 serfiros (@serfiros) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 09:41
    สนุกมากครับ เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะครับ ^^
    #2696
    0
  21. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 20:49
    เสียงสยบบอส แต่ถ้ามาเป็นๆล่ะก็ ทุกอย่างราบคาบ....
    #2691
    0
  22. #2686 Shade shadow (@shinshade) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 11:11
    ใช้เสียงปราบบอส 5555 ว่าด้วยการเจรจา สงบโลก
    #2686
    0
  23. #2685 Naze (@nase) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 01:36
    จอกไรเตอร์นี่เทียบเท่ากะอ่างเลี้ยงปลา
    #2685
    0
  24. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 23:06
    จะชมตัวเองว่าเก่งสินะ ไรเตอร์...
    ฮี่ๆ รอจ้า
    #2684
    0
  25. #2683 ชิวเฟิง (@suchart-tumsuwan) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 18:40
    ราล์ฟแค่สามจอก แต่ไรเตอร๋ต้องสามเมา
    #2683
    0