[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,039 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,310

    Overall
    1,474,039

ตอนที่ 107 : บทที่ 105 วิธีของอาริน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    14 พ.ย. 56

บทที่ 105 วิธีของอาริน

 

            ฝูงผึ้งงานสายฟ้าโจมตีใส่ผู้บุกรุกโดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า พวกนิดหน่อยเตรียมพร้อมหนีอยู่ตลอดเวลา การต่อสู้กับพวกมันไม่ใช่ทางเลือกที่ดี แม้พวกมันจะมีระดับที่น้อยกว่าแต่ก็ถูกทดแทนด้วยจำนวนที่มาก การโจมตีก็เป็นรูปแบบพิเศษที่จะส่งผลกระทบในภายหลัง หากโดนมันต่อยเข้าสักทีล่ะก็ต่อให้รอดชีวิตออกไปได้ก็ต้องทรมานเพราะพิษจากเหล็กในแน่นอน

            “อารินหนีเร็ว” เอื้องโรยร้องเรียก เมื่อเห็นว่าผึ้งงานสายฟ้าพุ่งเป้ามาจู่โจม แถมมีจำนวนไม่ใช่น้อยๆอีกด้วย

            ผึ้งงานสายฟ้ามีขนาดตัวประมาณหนึ่งฝ่ามือถือว่าตัวไม่ใหญ่มากนัก ถึงระดับมันจะแค่สิบห้าและพลังป้องกันน้อยชนิดที่ฟันฉับเดียวก็ตายแล้วก็ตามที แต่จำนวนที่เรียกว่ามหาศาลมันจึงกลายเป็นสัตว์อสูรที่ไม่ค่อยมีคนอยากจะไปยุ่งเกี่ยวสักเท่าไหร่ เด็กหญิงที่ซึ่งไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง นั่งจุ่มปุกบนพื้นเอาสมุดวาดภาพพิงขาและเริ่มลงมือวาดรูปรวงผึ้งขนาดยักษ์ที่สร้างขึ้นบนต้นไม้ เหล่าพี่สาวแทบจะไม่อยากนึกภาพเลยว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้

            ทว่าพวกเธอกลับรู้สึกตัวแล้วว่าเป็นห่วงคนผิด ที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือพวกเธอต่างหาก

            ถึงผึ้งงานสายฟ้าจะพุ่งเข้ามาก็จริง แต่มันกลับเลือกที่จะบินผ่านอารินไปโดยไม่ทำอันตราย มันคือหนึ่งในทักษะของอารินที่เข้าถึงแก่นแท้ความเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ เมื่อใดก็ตามที่เธอมีสมาธิจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็ยากที่จะมีใครสัมผัสได้ถึงตัวตนของเธอ อีกทั้งทักษะเฉพาะที่ทำให้สัตว์อสูรบางชนิด(สัตว์อสูรประเภทรักสงบ)ไม่โจมตี ดังนั้นแล้วมันจึงไปเลือกที่จะเล่นงานคนที่ไม่มีทักษะนี้

            “อะไรกัน” กระต่ายสีขาวอุทานลั่น แต่เพราะพวกมันมากันเร็วมากจึงไม่มีเวลาคิด เธอใช้ทักษะดาบสลาตันโจมตีใส่ อย่างไงซะพวกมันก็มีจำนวนมากอย่างน้อยก็น่าจะพอทำอะไรได้บ้าง

            ทว่าน่าเสียดายที่พวกมันฉลาดมากทีเดียว พอเห็นว่ามนุษย์ทำการโจมตีมันก็แยกตัวกระจายกันออกไปทำให้ถูกจัดการไปเพียงไม่เท่าไหร่ ก่อนจะบินรุมโจมตีใส่ทุกทิศทาง กระแสไฟฟ้าสีเหลืองจากบริเวณก้นของมันส่งเสียงเปรี๊ยะๆ มันเป็นความตลกร้ายของระบบที่สร้างมันให้สามารถใช้เวทย์ธาตุสายฟ้าได้ แต่เดิมมันก็ไม่ได้ร้ายกาจเท่าไหร่ แค่ใช้เวทเพียงไม่กี่บทก็จัดการได้หลายพันตัว หลังจากมีแพทซ์ที่เพิ่มความสามารถในการใช้เวทให้สัตว์อสูรได้ ความร้ายกาจของมันก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

            ผึ้งงานสายฟ้าถือเป็นสัตว์อสูรประเภทหนึ่งที่ใช้การประสานงานในการโจมตีได้ชนิดที่ว่าแทบจะไร้ที่ติ ด้วยจำนวนที่มหาศาลและเวทสายฟ้าที่เหมาะแก่การประสานงานกันเป็นทีมถือเป็นข้อได้เปรียบมาก

            แสงนภาร่ายบทเวทอาณาเขตสายลม ซึ่งเป็นเวทมนต์ระดับกลาง ไม่ค่อยมีคนใส่ใจกับเวทบทนี้สักเท่าไหร่เพราะมันแค่การสร้างลมหมุนขึ้นรอบตัวใช้ป้องกันเท่านั้น แต่มันก็ป้องกันได้ในระยะเวลาสั้นๆไม่ถึงกับป้องกันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ เธอขยายมันออกไปครอบคลุมเพื่อนๆเอาไว้

“ระบำคมมีดพิฆาตดาวตก” ฟาล์วก็ทะยานขึ้นไปบนฟ้าที่ขาทั้งสองข้างของมันสวมใส่ปลอกขาที่ผูกติดกับใบมีดเล็กๆ มันบินร่อนเป็นวงกลมอาศัยแรงเหวี่ยงของน้ำหนักในการโจมตี เช่นเดียวกับเธอที่สะบัดแส้ติดปลายดาบหมุนควงเป็นวงรอบตัวเองใช้ได้ทั้งป้องกันและโจมตีกลับในเวลาเดียวกัน เป็นการประสานที่สามารถเพิ่มพลังโจมตีได้

นี่คือข้อได้เปรียบของอาชีพนักฝึกสัตว์ ยิ่งมีสัตว์อสูรในปกครองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีพลังโจมตีมากขึ้นเท่านั้น แต่ก็ขึ้นอยู่กับการฝึกให้สามารถประสานงานกันได้มีประสิทธิภาพด้วย

            สามสาวนักดาบเองก็ต้องคอยทำหน้าที่โจมตีพวกตัวที่หลุดเข้ามาได้ มีบ้างที่พลาดถูกมันเล่นงานเข้าใส่จนแขนและขาพวกเธอเริ่มรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปหมด ระลอกน้ำพอจะมียารักษาที่ใช้ป้องกันแมลงกัดต่อย เธอจึงรอให้ถึงขั้นเจ็บหนักจนทนไม่ไหวก่อนจะส่งแบ่งให้กับเพื่อนสาว เนื่องจากเป็นยาที่มีอยู่จำกัด และมันไม่ได้ช่วยให้หายขาดแค่ทำให้อาการทุเลาลง เป็นการสร้างโอกาสให้สามารถหนีพ้นได้ เพราะผึ้งงานสายฟ้านั้นมีการโจมตีที่เบามาก แค่ทำให้หมดสภาพก่อนจะค่อยๆรุมจัดการในภายหลัง

            “พวกเราถอยกลับเมืองกันก่อนดีกว่านะ ภารกิจล้มเหลวก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา” กระต่ายสีขาวร้องบอก

            “นั่นสิ ภารกิจที่ไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ต้องเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ฉันยอมถอยดีกว่า” เอื้องโรยเห็นดีด้วย เธอหันไปมองนิดหน่อยแล้วพูดต่อว่า “เธอไปรับน้องอารินมานะ เดี๋ยวพวกเราจะเปิดทางให้”

            เมื่อตกลงกันได้แล้ว เอื้องโรยก็ใช้ท่าไม้ตายของสายอาชีพนักดาบ คลื่นดาบทะลุทะลวง โจมตีใส่เป็นเส้นตรงมีผึ้งงานสายฟ้าไม่ต่ำกว่าเจ็ดสิบตัวถูกจัดการลงโดยง่าย นิดหน่อยใช้วิชาตัวเบาพุ่งตัวออกไปทำให้มีผึ้งงานสายฟ้าจำนวนหนึ่งแยกตัวไล่ตามไปด้วย แต่ปรากฏว่าเบื้องหน้านั้นกลับมีกำแพงไฟโผล่ขึ้นมาดักทางเอาไว้

            การเป็นนักเวทสายผสมมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือสามารถใช้เวทย์ได้หลากหลายในสถานการณ์ต่างๆ ซึ่งมันดีมากเวลาเจอกับสัตว์อสูรที่มีธาตุนั่นเอง แต่ข้อเสียนั้นก็ไม่ต่างกัน นั่นคือผู้เล่นจะต้องไปหาซื้อตำรามาเรียนรู้เอง ซึ่งปัจจุบันราคาของมันก็ทะยานขึ้นตามเวลาและระดับของผู้เล่น และอีกข้อเสียนั้นก็คือประสิทธิภาพของเวทย์หลักนั้นจะลดหลั่นลงมา สายนี้จึงมีความนิยมพอสมควร เหตุผลนั้นคือจะเก่งเร็วกว่าการใช้เวทย์เพียงเวทย์เดียว เพราะหากไปเจอกับสัตว์อสูรที่แพ้ทางโอกาสชนะก็แทบจะไม่มีเลย

            “น้องอาริน” นิดหน่อยตะโกนเสียงดัง แต่น่าเสียดายที่เธอไม่รู้เลยว่าสมาธิของอารินนั้นดีเยี่ยมแค่ไหน ขนาดเสียงการต่อสู้ดังและดูรุนแรงมากขนาดนี้ เด็กหญิงก็ยังคงนั่งวาดรูปรวงผึ้งอยู่นั่นแหละ

            จะว่าไปแล้วราล์ฟยังยอมรับเลยว่าอารินมีสมาธิสูงกว่าตนเองซะอีก เพราะเขาได้เคยทำการทดสอบอารินอยู่หลายครั้ง โดยจะให้อยู่ในสถานการณ์ต่างๆ จนได้ข้อสรุปแล้วว่าอารินจะมีสมาธิดีที่สุดก็คือตอนที่ตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างด้วยจิตใต้สำนึกของตัวเอง ไม่ใช่แค่การคิดอยากจะทำก็ทำ ด้วยเหตุนี้ราล์ฟจึงไม่ค่อยห้ามหรือรั้งความสามารถนี้ พยายามจะให้เธอสามารถใช้ความสามารถแบบนี้ให้เต็มที่ เขาจึงอนุญาตให้อารินทำตามใจชอบได้แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตที่กำหนดเพื่อควบคุมก็เท่านั้น

“น้องอาริน”

คราวนี้นิดหน่อยเขย่าตัวเด็กหญิงเพราะเห็นว่าส่งเสียงเรียกอาจจะไม่ได้ยินก็ได้ และก็ได้ผลเด็กหญิงเงยหน้าขึ้นมามอง ขอบตาเริ่มปริ่มน้ำเล็กน้อย บนสมุดวาดเขียนนั้นมีภาพที่วาดเกือบจะเสร็จอยู่แล้ว แต่เพราะแรงเขย่าทำให้มือเธอสั่นจนภาพที่เสีย

“อะ..อาริน พี่ขอโทษ” หญิงสาวรู้สึกเสียใจ ไม่คิดว่าอารินจะร้องไห้เพียงเพราะไปกวนการวาดภาพของเด็กหญิงเข้า

“อารินจะวาดใหม่” พูดจบก็เช็ดน้ำตาแล้วเริ่มเปิดไปหน้าต่อไป นิดหน่อยถอนหายใจโล่งอกเมื่อพบว่าสมุดวาดเขียนของอารินนั้นหมดแล้ว แต่เธอถึงกับใจหายวาบที่อารินเริ่มมีสีหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัด

“น้องอารินเอาไว้ค่อยมาวาดวันหลังก็ได้นี่จ๊ะ กลับเมืองกับพี่ก่อนเถอะ ตอนนี้อันตราย” นิดหน่อยกล่อมอาริน โชคดีที่อารินเรียกได้ว่าไม่เคยคิดอะไรมากอยู่แล้ว เธอพยักหน้าแล้วเก็บของใส่กระเป๋ามิติรูปกระต่ายของเธอ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีงานที่จะต้องทำ

“แต่อารินยังไม่ได้เก็บดอกไม้เจ็ดสีเลยนะคะ”

“ถ้าน้องอารินไม่รีบพวกเราค่อยมาวันหลังก็ได้นะคะ วันนี้มันอันตรายกลับเมืองกับพวกพี่กันก่อนดีกว่า”

เด็กหญิงครุ่นคิดอยู่สักพัก เธอสัญญากับคุณยายเซเรย์เอาไว้แล้วว่าจะทำให้ได้ และยิ่งพี่ชายของเธอสอนเอาไว้ด้วยว่า สัญญามันจะไร้ค่าถ้าไม่ทำตามสัญญา มันจึงเป็นคำตอบที่อารินคิดได้ในทันที

“อารินสัญญาเอาไว้แล้วค่ะ อารินจะกลับไปตอนนี้ไม่ได้หรอก” อารินยืนยัน

หากคนเป็นพี่ชายได้มาเห็นอารินในตอนนี้ คงจะต้องน้ำตาไหลพรากแน่ๆ จากเด็กหญิงที่ไม่ค่อยพูดคุยกับใครอื่น กลับเริ่มที่จะเข้าหาคน จากเด็กหญิงที่ไม่กล้าทำอะไรเลย กลับยืนยันจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ มันเป็นผลมาจากการผจญภัยและคำพูดที่ราล์ฟมักจะพูดกรอกหูให้ฟังอยู่บ่อยๆ จนทำให้เด็กหญิงที่ไม่เคยเปิดรับสิ่งใดเลยเริ่มที่จะรับฟังบ้างแล้ว

“แต่น้องอารินสู้พวกมันไม่ไหวหรอกนะ อ๊ะ!!” นิดหน่อยอุทาน เมื่อเห็นอารินหยิบเอาของบางอย่างออกมา มันคือน้ำผึ้ง เธอเดินเอาไปป้ายตามต้นไม้ จากนั้นก็หยิบของอีกอย่างหนึ่งขึ้นมา

เสื้อคลุมหนังกิ้งก่า...

ไอเทมแรร์หายากในมือของเด็กหญิงทำเอานักดาบสาวอ้าปากค้าง

            อย่างที่รู้ราล์ฟไม่เคยประมาท เขารู้ดีว่าสักวันอารินจะต้องได้ใช้งานเสื้อคลุมหนังกิ้งก่าจึงได้ให้เธอเก็บเอาไว้ พร้อมทั้งพยายามสอนวิธีต่างๆเกี่ยวกับการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าให้ ด้วยหลักการง่ายๆไม่ซับซ้อนเกินกว่าเด็กอย่างอารินจะคิดได้ มันเป็นคำสอนสั้นๆที่สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างหลากหลายทีเดียว

            อีกฝ่ายอยากได้อะไรหรือขาดอะไรไม่ได้ ก็จงยื่นสิ่งนั้นให้

            และคำสอนนี้เองที่อารินฟังแล้วปรับเอามาใช้ในการเอาตัวรอด หากหมาป่าตัวหนึ่งหิวโซมากและกำลังจะทำร้ายเธอเพื่อเสพเนื้อ สู้เอาเนื้อที่มียื่นให้มันก็ไม่ต้องเสียอะไรมากมาย ในกรณีนี้ก็เช่นกัน เด็กหญิงคิดว่าหากทาน้ำผึ้งเอาไว้อย่างน้อยพวกผึ้งงานสายฟ้าก็น่าจะเทความสนใจไปทางนั้นก็ได้ และมันก็เป็นอย่างที่เด็กหญิงคิดจริงๆ เมื่อพวกมันต่างก็แยกย้ายกันออกไปตามต้นไม้ที่ถูกทาน้ำผึ้งเอาไว้ พวกมันไม่สนใจการต่อสู้อีกต่อไป

            วิธีที่ง่ายขนาดนี้แม้แต่พวกนิดหน่อยเองก็คิดไม่ถึง ดูท่าว่าพวกเธอก็คงจะได้เรียนรู้แล้วว่าการต่อสู้การใช้กำลังก็ไม่ได้หมายความว่าจะชนะ แต่การใช้ปัญญาต่างหากที่สามารถชนะได้อย่างแท้จริง ใครจะไปคิดล่ะว่าแค่ใช้ไอเทมพื้นๆก็สามารถเอาชีวิตรอดจากฝูงผึ้งงานสายฟ้าที่ว่ากันว่าร้ายกาจได้แล้ว

            “ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องสู้นี่คะ พี่ราล์ฟบอกเอาไว้เสมอว่าการต่อสู้ที่ไม่ได้อะไรเลย มันคือการต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์ ดังนั้นเพื่อลดความสูญเสียยอมสละของเล็กๆน้อยๆเพื่อรักษาส่วนรวมเอาไว้มันยังจะมีประโยชน์มากกว่าอีก” อารินลอกเลียนคำพูดของราล์ฟที่ได้ยินมาเพื่อบอกให้กับพวกพี่สาวทั้งห้าคนได้รับรู้

            ตอนนี้เหล่าพี่สาวใจดีทั้งห้าคนรู้ตัวแล้วว่าในตอนนี้เทียบกับอารินไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ไม่ว่าจะเป็นด้านฝีมือ ความรู้แขนงต่างๆ ไอเทมหรือแม้กระทั่งปัญญา ต่อให้ไม่ให้มีพวกเธอห้าคนอารินก็สามารถผ่านป่าแห่งนี้ได้สบายๆ

            ความจริงอารินไม่ต้องทำอะไรก็สามารถเดินเข้าออกป่าแห่งนี้แบบไร้รอยขีดข่วน คุณยายเซเรย์รู้ดีถึงทักษะที่อารินมีอยู่จึงได้มอบหมายภารกิจนี้ให้กับเธอ แต่มันผิดพลาดตรงที่พวกนิดหน่อยอาสาจะมาเป็นเพื่อนร่วมทางทำให้เกิดเหตุการณ์สัตว์อสูรโจมตีนั่นเอง แน่นอนว่าเด็กหญิงไม่ได้รู้เรื่องอะไรแม้แต่นิดเดียว

            พอเห็นว่าปลอดภัยแล้วหญิงสาวทั้งห้าก็ลอบถอนหายใจ ก่อนจะแยกย้ายกันไปค้นหาดอกไม้เจ็ดสี พวกเธอหวังเอาไว้ว่าจะได้มันสักต้นหรือสองต้นติดไม้ติดมือกลับไปเป็นรางวัลบ้าง เพราะแค่ต้นเดียวก็ราคาหลายร้อยเหรียญทองแล้ว และคงเพราะเกมนี้ผู้เล่นหลายคนเริ่มเก่งขึ้นจนมากพอจะมีกำลังทรัพย์ ราคาก็เลยทะยานขึ้นสูงมาก

            ดอกไม้เจ็ดสีนั้นเป็นส่วนหนึ่งของไอเทมภารกิจที่ใช้ในการทำภารกิจปลดระดับ มันจึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก มันจะขึ้นอยู่ใกล้ๆกับสถานที่ที่มีสัตว์อสูรระดับราชาเกิดเสมอ มีลักษณะเป็นกลีบสีรุ้งดูสวยงาม แต่อย่าได้มองมันเป็นของสวยงามอย่างเด็ดขาด เพราะว่าสีสันนั้นเป็นการหลอกล่อ แท้ที่จริงก็คือสมุนไพรพิษดีๆนี่เอง ยางของมันมีพิษร้ายซ่อนอยู่ก็เพื่อป้องกันตัวเอง มันร้ายกาจชนิดที่ว่าสามารถล้มช้างได้เลย มันจึงเป็นสมุนไพรที่เหมาะกับผู้เล่นสายยาพิษมาก สำหรับสัตว์อสูรบางประเภทนี้มันก็ถูกใช้เป็นอาหารเหมือนกัน

            อารินไปค้นเจอดงดอกไม้เจ็ดสีที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เพราะเธอรู้มาจากในหนังสือว่ามันเป็นพืชที่จำเป็นจะต้องถูกกินเสียก่อนถึงจะสามารถขยายพันธุ์ต่อได้ ดังนั้นเมื่อพบว่ามันขึ้นอยู่แถวนี้ก็เท่ากับว่าจะต้องมีสัตว์อสูรสายพิษที่กินดอกไม้เจ็ดสีเป็นอาหารอยู่ด้วย แต่นอกจากผึ้งงานสายฟ้าแล้วก็ไม่น่าจะมีตัวอื่น แน่นอนว่าพวกนิดหน่อยไม่รู้ พวกเธอจึงหยิบเอาอุปกรณ์ออกมาเด็ดใส่กล่องแทบจะในทันที

            “พวกพี่เก็บหมดไม่ได้นะคะ ไม่อย่างนั้นมันจะขยายพันธุ์ไม่ได้อีก” อารินบอก

            “ทำไมน้องอารินถึงพูดแบบนั้นล่ะคะ” กระต่ายสีขาวถาม เพราะอย่างไงนี่มันก็เป็นเกม ก็น่าจะมีระบบกู้คืนข้อมูลแบบนี้อยู่ด้วย ต่อให้ถูกเก็บจนหมดสุดท้ายระบบก็ต้องหาทางทดแทนส่วนที่ขาดไปอยู่ดี

            “เพราะถ้ามันหมด ก็ไม่มีอาหารแล้วน่ะสิคะ” เด็กหญิงตอบเสียงใส

            พวกพี่สาวทั้งห้าคนมองหน้ากันสลับกับมองอาริน เพราะคิดว่าเด็กหญิงเพี้ยนไปแล้ว ดอกไม้เจ็ดสีไม่ใช่ของที่เอามากินได้เด็ดขาด แต่พอจะเอ่ยถามต่อเสียงระบบก็ดังขึ้นเล่นเอาพวกเธอแทบจะเป็นบ้าไปเลย

            “สัตว์อสูรระดับราชา ราชินีผึ้งสายฟ้า ระดับ 55 เตรียมจู่โจม”

            ไม่รู้ว่าวันนี้มันเป็นวันอะไร พวกนิดหน่อยถึงได้รู้สึกเหมือนกันเลยว่าวันนี้มันซวยมากกว่าทุกวัน ปกติแค่เจอสัตว์อสูรนับหมื่นโจมตีก็เรียกได้ว่าซวยแล้ว นี่ยังมาเจอสัตว์อสูรระดับราชาอีก พวกเธอแทบจะมองไม่เห็นทางรอดเลยสักนิด ปกติก็มีการรวมกลุ่มกันเยอะๆเพื่อออกล่าสัตว์อสูรระดับราชากันเป็นระยะ เพื่อให้ได้มาซึ่งอาวุธ ชุดเกราะและวัตถุดิบที่ต้องการ จึงต้องมีการวางแผนกันอย่างเป็นระบบ หรือไม่ก็ต้องเก่งจริงๆถึงขนาดที่สามารถสังหารมันได้ด้วยตัวคนเดียว เพราะการจะไปเจอกับสัตว์อสูรระดับราชาได้ก็ต้องฝ่าด่านของพวกลูกน้องมันให้ได้เสียก่อน ยิ่งเป็นพื้นที่ที่พวกมันชำนาญด้วยแล้วก็ต้องวางแผนให้รัดกุมยิ่งขึ้น

            แต่ครั้งนี้ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้เจอ ทั้งๆที่การจะหามันให้เจอเป็นเรื่องยากมากพอๆกัน

            หนี เป็นความคิดแรกที่พวกเธอคิดได้ แต่ปัญหาต่อมาก็คือหากเธอหนีแล้วอารินจะเป็นอย่างไรกันแน่ ใจหนึ่งก็อยากจะหนี แต่อีกใจหนึ่งก็อดเป็นห่วงอารินไม่ได้ แม้ว่าการมาที่นี่พวกเธอจะออกปากพามาเองก็ตามที พวกเธอหยิบจับอาวุธคู่ใจขึ้นมาพร้อมสู้ศึก ไม่ว่าอย่างไงก็ต้องสู้ถึงจะรู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ แต่หากเปิดโอกาสให้อารินหนีไปได้ก็พอแล้ว ประสบการณ์ตายนั้นมันทั้งเจ็บปวดและทรมานพอดู เป็นไปได้ก็ไม่อยากให้อารินต้องมาเจออะไรแบบนี้

            “น้องอารินหนีไปก่อน เดี๋ยวพวกพี่จะถ่วงเวลาเอาไว้ให้”

            และยังไม่ทันได้เริ่มต่อสู้ ในป่ารอบๆก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่บรรดาหญิงสาวทั้งห้าคนต่างก็หน้าซีดเผือดไม่คิดว่าพวกมันจะเล่นโอบล้อมรอบๆนี้เอาไว้ เพียงแต่ครั้งนี้ไม่มีเสียงระบบแจ้งเตือนคงเพราะพวกมันไม่ได้มีเป้าหมายจะโจมตีผู้เล่นนั่นเอง

            เจี๊ยกๆ!!!

            เสียงกู่ร้องของลิงวายุซึ่งเป็นผู้นำฝูง ทำให้ลิงวายุทุกตัวกระโดดลงมาจากต้นไม้ วิ่งเข้าใส่ราชินีผึ้งสายฟ้าอย่างไม่กลัวตาย ระดับของมันเมื่อเทียบกันแล้วถือว่าน้อยนิดแต่ก็ทดแทนด้วยจำนวน เหล่าผึ้งงานสายฟ้าพอรู้ว่าราชินีของพวกมันถูกโจมตีก็ละจากหน้าที่ของมันหันมาเล่นงานลิงวายุ กลายเป็นสงครามสัตว์อสูรระดับย่อมๆ มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากและการที่มันเกิดขึ้นได้มีเพียงแค่สาเหตุเดียวเท่านั้น

            มีคนกำลังทำภารกิจพิเศษอยู่...

            และโดยที่ไม่ได้นัดหมาย ทั้งห้าคนหันมามองเด็กหญิงเป็นจุดเดียว เพราะมันคือความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น

            อารินยืนดูการต่อสู้ระหว่างลิงวายุและผึ้งสายฟ้า ต่างฝ่ายต่างก็มีข้อได้เปรียบเสียเปรียบ ที่เห็นได้ชัดเจนลิงวายุดูจะเสียเปรียบมากกว่าเนื่องจากว่าพวกมันไม่มีสัตว์อสูรระดับราชาในฝูง แต่ดูเหมือนว่าลิงวายุจะเลือกผู้นำขึ้นมาเพื่อปกครองฝูงชั่วคราว ทว่าพวกมันไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของเหล่าผึ้งสายฟ้า เพราะแค่ราชินีผึ้งทำการโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ลิงวายุบาดเจ็บได้นับสิบตัว สำหรับผึ้งงานสายฟ้าถึงจะมีจำนวนที่มากกว่าหลายเท่าแต่มันก็มีจุดอ่อนที่พลังชีวิตที่ต่ำมาก แค่โดนลิงวายุโจมตีไม่กี่ทีก็ตายแล้ว

            “ยอดเลย ฉันพึ่งเคยเห็นสงครามสัตว์อสูรก็ตอนนี้แหละ” ระลอกน้ำรู้สึกตื่นเต้นมาก สถานการณ์แบบนี้คือสิ่งที่เหล่าสักฝึกสัตว์สมควรจะได้เห็นสักครั้ง ยิ่งมันเป็นสถานการณ์ที่เรียกได้ว่าพบเจอได้ยากด้วยแล้วถือว่าเป็นโชคดีของเธอจริงๆ

            “ฉันว่าพวกเราใช้โอกาสนี้หนีกันดีกว่า ดอกไม้เจ็ดสีก็ได้มาแล้วด้วย” แสงนภาเสนอความคิดขึ้น ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

            “อารินพวกเราไปกันเถอะ” เอื้องโรยเรียก แต่ก็พบว่าเด็กหญิงเดินเข้าไปในวงต่อสู้เรียบร้อยแล้ว

การเคลื่อนไหวของอารินนั้นดูพลิ้วไหวและสวยงามเอามากๆ และยิ่งลิงวายุกับผึ้งสายฟ้าไม่สนใจเธอกรปอกับที่เธอสวมใส่ผ้าคลุมหนังกิ้งก่าที่พอหยุดเคลื่อนไหวก็จะเป็นการพรางตัวเองโดยอัตโนมัติ สิ่งที่พี่สาวทั้งห้าเห็นแค่ก็ภาพของอารินที่หายไปโผล่ในตำแหน่งต่างๆ จนในที่สุดเธอก็มาหยุดอยู่ระหว่างผู้นำลิงวายุและราชินีผึ้งสายฟ้า เมื่อพวกมันทั้งสองพบว่ามีบุคคลที่สามเข้ามาแทรกแซงจึงหยุดการต่อสู้ชั่วคราว เพราะมันมีความรู้สึกว่าไม่อยากจะทำ

“ทำไมทั้งสองคนต้องสู้กันด้วยล่ะคะ ถ้าคุยกันดีๆก็น่าจะตกลงกันได้นี่นา”






บ่นๆๆๆๆๆๆๆ
 

 

ไรเตอร์อยู่ในเกม 9yin นะ แต่ก็รู้สึกเซ็งนิดๆ แม้จะรู้ว่ามัน Pk กันได้ ทั้งๆที่อยากเล่นเกมแบบเงียบๆไม่ยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้น่ะนะ ถ้ามาท้าสู้แบบปกติ จะไม่โกรธเลย นี่อะไรแค่เดินผ่านก็ฆ่าแล้ว จะไปขุดแร่ก็ฆ่าอีก... แต่มันก็ทำให้ได้เห็นน่ะนะ อีกมุมหนึ่งของเกมออนไลน์ ที่ความแข็งแกร่งคือความถูกต้อง 

 

นี่คือสิ่งที่สะท้อนออกมาให้เห็น ไม่ว่าจะเป็นตัวละครในนิยาย หรือสิ่งที่เกิดขึ้นในเกมออนไลน์บนโลกของเรา ล้วนแล้วแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น การทำอะไรที่หวังผลเพียงแค่ความสนุกของตัวเอง เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ไม่สนใจความเดือดร้อนของคนอื่น

ผมเชื่อว่าในเกมยังมีหลายคนที่มีน้ำใจ เยอะมากด้วยเพราะผมได้พบเจอมากับตัวเองแล้ว พวกที่เก่งแล้วพาลชาวบ้านก็มีเยอะมากด้วย...(โดนฆ่าไปหลายครั้งแถมตามมาเยาะเย้ย มันด่าเราได้ แต่พอเราไปด่ามัน มันก็ฆ่าทิ้งแล้วเยาะเย้ยอีก)

สิ่งหนึ่งที่อยากจะให้มันมี (แต่คงเป็นไปไม่ได้) นั่นคือความเห็นใจคนอื่นบ้าง ไม่ใช่ว่าเก่งแล้วจะมาฆ่าคนอ่อนแอได้ นั่นไม่ใช่ความเก่ง แต่เป็นการทำเพื่อความสะใจของตัวเองซะมากกว่า คงเพราะเคยโดนมาก่อนล่ะก็นะ

ส่วนหนึ่งก็ไม่ได้โกรธแค้นเพราะโกรธไปก็เท่านั้น แต่อย่างน้อยก็น่าจะมีสำนึกของตัวเองบ้าง ไม่ใช่ว่าเห็นใครก็ฆ่าหมด นั่นไม่ใช่เกมแล้ว แต่เป็นแค่สถานที่รองรับอารมณ์

ปล. ถ้าเจอคนที่ชื่อ ราล์ฟ (ไปเจอมานอนตายอยู่) อาคม อาริน บอกไว้ก่อนนะว่านั่นไม่ใช่ไรเตอร์ เพราะไรเตอร์นั้น ไม่ได้ใช้ชื่อนั้น แต่เป็นชื่อ บลัด....(อ๊ะ ไม่บอกหรอกนะ) แต่สมาชิกกิลด์ที่ไรเตอร์สิงอยู่นั้น มีนักอ่านนิยายเรื่องนี้แฝงอยู่ด้วย

 

ปล2. ถ้าหากเรื่องนี้กำลังจะทำเป็นอนิเมะ จะมีคนสนใจไหม...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #9720 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:42
    เอาแล้วอารินจะแยกมวยคู่ดุแล้ว ถ้ามันพูดรู้เรื่องก็ดีไป แต่ถ้าไม่ใช่ก็ตัวใครตัวมันนะพี่สาวที่แสนดี อิอิ
    #9720
    0
  2. #9719 ดอกไม้จิ๋ว (@darkeater) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:05
    ทำอนิเมะจริงเหรอ.....เค้าจะดูๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #9719
    1
  3. #7278 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:27
    สงสารผู้หญิงกลุ่มนี้จริงๆ 555
    #7278
    0
  4. #7125 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 14:51
    เอิ่ม ทักษะพิเศษ เทศนาของน้องอาริน
    #7125
    0
  5. #5720 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 02:06
    โห่ ไรท์ เจอเหมือนกันเหรอ ผมก็โดน 1-1ไม่เท่าไหร่ นี่มันมาเป็นคู่ รุมกันไม่ยั้ง ตอนนี้เลิกละ เล่นเกมส์อื่น 55+
    #5720
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #4316 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 09:30
    พออธิบายมาแบบนี้ สาวๆดูจะเป็นตัวถ่วงความเจริญของอาริน อย่างรุนแรงเลย ผ่าเหอะ
    #4316
    0
  8. #3771 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 00:13
    โอ้แม่จ้าว
    หนุกหนานๆ
    #3771
    0
  9. #2921 N'na >< (@armcorps) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 09:27
    9yin เล่นเหมือนกันคะ ปัจจุบันก็เล่นอยู่คะ ส่วนตัวเล่นกับแฟน ไปไหนไปด้วยกัน อยู่กันคนละกิลด์ มีปัญหาช่วยกันได้คะ ยิ่งอยู่กิลใหญ่ยิ่งต้องระวังคะ กิลไม่ได้ช่วยซะทุกเรื่อง ส่วนมากหาปัญหามาให้ซะมากกว่า หลักๆคือหนีคะ 555 เป็นกำลังใจให้คะ สู้ๆทั้งเรื่องนิยาย เรื่องเรียน ฝึกงาน ตลอดจนการเล่นเกมคะ :)
    #2921
    0
  10. #2919 -~+*. JoHanNa.*+~- (@18239) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 01:17
    ตอนนี้รู่สึกอารินโชว์ความเทพแบบชวนช๊อค 555 



    ระบายบ้าง



    เราเล่นเกมส์อื่นนะไรท์เตอร์ แต่มันมี PK เหมือนกัน เราดันเล่นสายพระ ออกเมืองแบบไม่มีปาตี้ไม่ได้เลย โดนฆ่าตลอดเพราะฝ่ายนั้นนึกว่าเราจะมาชุบ เฮ่อ! เหนื่อยใจ 
    #2919
    0
  11. #2661 กระดิ่งคู่ (@nicck) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 12:25
    9yinถ้าอยากได้กำลังเสริมขอมาได้เลย   ช่วงนี้ล่าฆ้าพวกชื่อส้มชื่อแดงอยู่  (เป็นมือปราบ) แต่พอเจอพวกปรานสูงก็ลุยเป้นทีมอะนะ  ทางที่ดีหากิสล์ที่ดีอยู่ซักกิสล์  แล้วหลังจากนี้ก็หนุกแล้ว
    #2661
    0
  12. #2659 serfiros (@serfiros) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 00:15
    สนุกมากเลย มาต่อไวๆนะครับ
    #2659
    0
  13. #2658 -⊹- Little Youkai -⊹- (@fullmoon20) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 22:10
    เราเล่น 9yin รอดมาจนถึงทุกวันนี้เพราะมีคนในกิลด์คอยช่วยเหลือค่ะไรเตอร์ ไม่งั้นก็แย่เหมือนกัน ทั้งตี้ลงดันทั้ง PK คนในกิลช่วยดูแลหมด

    ปล.จะรอตอนต่อไปค่ะไรเตอร์ สู้ๆ!!
    #2658
    0
  14. #2657 ^-^girl lino (@z-ater14) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 17:21
    ฮึ่ม ถ้าไม่มีพวกสาวๆล่ะก็อารินคงทำภารกิจสำเร็จไปนานแล้ว
    ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะเป็นตัวถ่วงก็เถอะ
    #2657
    0
  15. #2656 NOS+ (@asuwannarat) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 11:24
    เอ้อ ไรเตอร์ เล่น 9yin ด้วยหรือ อืม ผมเลิกเล่นไปนานแระ เพราะเซ็ง PK นี่แหละ
    #2656
    0
  16. #2655 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 10:09
    ต่อไวๆเน้อๆๆๆๆๆๆๆ
    #2655
    0
  17. #2654 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 00:56
    แต่กิลด์ผมสงบสุขนะไรเตอร์ หื่นกันทั้งวัน 555 เป็นกำลังใจให้ครับ
    #2654
    0
  18. #2653 mink_c (@mink_c) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 23:48
    ทนอ่านด้วยความอึดอัด
    เข้าใจนะว่าต้องการบรรยายพัฒนาการของรินจัง
    แต่ก็อดไม่ได้ หงุดหงิดกะตัวถ่วง
    ยังดีที่ไม่มีใครใน5 สาวที่คิดทิ้งรินจังเลย ช่วยด้วยใจจริง
    แต่ใจเรา อยากให้หมดๆบทซะที จะกลับไปเองดีๆหรือตายกลับไปก็ได้
    #2653
    0
  19. #2652 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 21:30
    อารินเก่งจัง ><

    ถ้าเป็นอนิเมะ สนค่า
    #2652
    0
  20. #2651 Death Eaters. (@devil9084) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 19:41
    เห้ยครัช ผมก้เล่น
    สนุกมากๆคับ

    #2651
    0
  21. #2650 king-of-dark (@not3006) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 19:07
    อนิเมะ หรือ ก็ดีนะผมชอบแต่ผมว่าช่วยอัพตอนไวๆหน่อยดีกว่าครับจะได้ติดท็อบ1ใน10เพราะตอนนี้ดูแล้วนิยายเรื่องไหนอัพไวก็มีสิทธติดท็อบกันทั้งนั้นเลย
    #2650
    0
  22. #2647 [Dark]Weapon (@wasuphont) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 17:53
    ถึง คห. 2661 มันเป็นโหมดโลกสวยครับ เปิดใครไม่ได้ แต่คนอื่นเปิดแดงมาตีเราได้อยุ่ดี เราทำได้แต่ตอบโต้ครับ
    #2647
    0
  23. #2646 [Dark]Weapon (@wasuphont) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 17:52
    ผมก็เล่นนะไรเตอร์ แต่ไม่ค่อยมีใครมาเปิดผมเท่าไร 555 เคยโดนทีนึง ฆ่าแม่ งเลย สุ้ๆนะไรเตอร์ อัพปราณโหดๆก้ไม่ค่อยมีใครกล้ายุ่งละ
    #2646
    0
  24. #2645 Jill (@horry) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 15:34
    ไรเตอร์ก็เล่น 9yin หรอเนี่ย เหมือนเราเลย จะไปเก็บสมุนไพรก็ถูกฆ่า แถมยังเป็นการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวเลย โฮ เข้าใจไรต์เลยล่ะ T T
    #2645
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(