[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,519 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,092 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,790

    Overall
    1,474,519

ตอนที่ 106 : บทที่ 104 วายร้ายป่าสน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    8 พ.ย. 56

บทที่ 104 วายร้ายป่าสน

 

            เหล่าพี่สาวใจดีถึงกับจินตนาการออกได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับกิลด์ของตัวเอง ขนาดแค่ผลักล้มยังเล่นงานซะยับขนาดนั้น และนี่หากรู้ว่าพาคนน้องมาเสี่ยงตาย เกรงว่ากิลด์อาจจะล้มสลายเลยก็เป็นได้ ยิ่งหลังจากมีข่าวจากสายลับที่แฝงตัวอยู่ที่เกาะเริ่มต้นรายงานเรื่องที่ สตรีทเมจิกสามารถเอาชนะลายเมฆได้ด้วยทั้งๆที่อยู่เพียงเกาะเริ่มต้น นั่นเป็นคำเตือนที่บอกแล้วว่าเขาไม่สนใจอำนาจของคนที่อยู่เบื้องหลัง เพราะนี่เป็นเกมที่ตายไม่จริง แต่ถ้ากิลด์ถูกคนแบบนี้เล่นงานเข้าล่ะก็หายนะครั้งใหญ่แน่ๆ

            แต่เท่านี้ก็น่าจะพอเข้าใจแล้วว่าความเก่งกาจของอารินนั้นมาจากไหน เพราะหากเป็นน้องสาวของสตรีทเมจิกจริงๆล่ะก็ คนเป็นพี่ก็น่าจะถ่ายทอดความลับของความแข็งแกร่งให้ แต่พวกเธอคิดผิดไปไกลเลยทีเดียว เนื่องจากว่าอาคมนั้นรักน้องสาวมากที่สุด จึงไม่คิดที่จะให้อารินต้องต่อสู้เด็ดขาด เขาไม่ได้สอนอะไรให้เธอนอกจากเก็บระดับให้เท่านั้น ไม่ได้ต้องการให้สู้หากแต่ต้องการให้เที่ยวเล่น ทว่าคนที่สอนเทคนิคการต่อสู้ให้จริงๆคือราล์ฟ ที่อาศัยความสามารถพิเศษของเด็กหญิงยัดเยียดเทคนิคการต่อสู้ต่างๆให้นั่นเอง

            และอารินก็ใช้มันได้โดยคิดแต่ว่ามันเป็นการเล่นสนุกเท่านั้น

            ที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็คือ พวกเธอเห็นอารินใช้เวทแสงได้นั่นเอง เวทแสงและเวทความมืดถือเป็นเวทสายที่หายากที่สุด การจะได้มาแต่ละบทนั้นต้องฝ่าฟันอะไรตั้งมากมายเพื่อให้ได้มาครอบครอง ปัจจุบันแม้จะมีคนสามารถเคลียร์ภารกิจและได้รับเวทแสงหรือความมืดแต่ก็น้อยมากทีเดียว แถมแต่ละคนก็ยังมีกันแค่คนละบทสองบทเท่านั้น ผิดกับอารินที่มีเวทแสงอยู่ตั้งมากมาย บางทีมันอาจจะเป็นเพราะอาชีพผู้พิทักษ์ก็ได้ เพราะฟังจากชื่อก็น่าจะเกี่ยวข้องกับธาตุแสง

            แต่พวกเธอก็เดาผิดไปไกลอีกนั่นแหละ เพราะที่อารินใช้คือเวทมนต์เด็กเล่นที่ไม่มีใครสนใจต่างหาก

            ราล์ฟใช้นิสัยของอารินที่เชื่อฟังและโกหกใครไม่เป็น ในการสร้างความไขว้เขวให้กับคนที่ได้รับทราบเรื่องนี้ มันเป็นวิธีการที่ง่ายดายมากๆ เพราะถ้าหากไม่รู้เบื้องหลังอะไรก็จะพากันคิดไปเองโดยการจับเอาจุดที่น่าสงสัยมาปะติดปะต่อกันจนได้คำตอบที่ผิดเพี้ยน แผนการนี้ไม่ได้คาดหวังอะไรนอกจากการสร้างกระแสของอาชีพลับ เพราะนี่อยู่ในช่วงสะสมกำลังพลและกำลังทรัพย์ เพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ การได้มาซึ่งอาชีพลับก็จะเป็นอีกตัวแปรหนึ่งที่ช่วยให้ผลลัพธ์ของสงครามมันเปลี่ยนไป

            “พี่สังเกตเห็นว่าอารินทำอะไรกับการ์ดเมื่อกี้เหรอคะ” แสงนภาถาม เธอเห็นว่าหลังจากที่ได้การ์ดกลับคืนก็เห็นอารินท่องอะไรบางอย่างจนการ์ดเปล่งแสงออกมา

            เด็กหญิงยิ้มน้อยๆ จ่อนิ้วชี้ที่ริมฝีปากแล้วตอบว่า

            “ความลับค่ะ”

            ช่างเป็นท่าตอบคำถามที่ดูน่ารักที่สุด ทำเอาพวกพี่สาวใจอ่อนไม่ถามอะไรอีก กระต่ายสีขาวแสดงรูปที่เธอใช้ระบบกล้องถ่ายรูปถ่ายไว้เมื่อกี้ให้ทุกคนได้ดูก็ส่งเสียงกรี๊ดกันยกใหญ่ ดูท่าทางเธอจะได้คอเลคชั่นหายากมาเก็บสะสมเอาไว้แล้วนั่นเอง

            ระหว่างที่ออกเดินทางเพื่อไปเก็บดอกไม้เจ็ดสี อารินก็ถูกซักไซ้เรื่องราวของพี่ชาย บางเรื่องที่เธอรู้เธอก็เล่าออกไปโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ แต่เรื่องที่เธอไม่รู้ก็มีอีกตั้งมากมายเหมือนกัน ทว่านิดหน่อยเห็นว่าทุกคนดูจะเอาจริงเอาจังกับคำตอบของเด็กหญิงก็รีบปรามพวกเพื่อนๆในทันที เพราะแต่ละคำถามมันลุกล้ำความเป็นส่วนตัวไปแล้ว เหล่าพี่สาวทั้งสี่จึงกล่าวขอโทษเด็กหญิง นับว่าโชคดีที่เธอไม่ได้สนใจอะไรมาก เอาแต่แวะเวียนไปดูสิ่งที่น่าสนใจจนเถรไถลออกนอกเส้นทางจนพวกพี่สาวแทบอยากจะใช้เชือกผูกเอาไว้ซะจริงๆ

            สักพักหนึ่งอารินก็เห็นว่าพวกพี่สาวหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ามิติแล้วส่งให้อาริน มันคือกล้วยหนึ่งหวี

            “อารินมีข้าวกล่องแล้วค่า” เด็กหญิงบอก

            “พวกพี่ไม่ได้ให้น้องกินนะคะ แต่นี่น่ะเอาไว้ใช้ป้องกันตัวต่างหาก” ระลอกน้ำตอบยิ้มๆ เธอดึงกล้วยออกมาหนึ่งลูกแล้วโยนไปตำแหน่งหนึ่ง แล้วก็พบว่ามีเงาสายหนึ่งพุ่งมาฉกเอากล้วยนั้นไปหน้าตาเฉย แต่ความเร็วระดับนั้นไม่ได้เร็วไปมากเท่าไหร่ อารินจึงพอจะมองเห็นรูปร่างที่คุ้นตาได้ ยิ่งไปกว่านั้นพอเห็นมันรับเอากล้วยนั้นไปสัญชาตญาณของเธอจึงให้คำตอบแก่เธอ ว่าตัวที่เห็นเมื่อครู่นั้นคือลิง

            “น้องลิงนี่นา”

            “อารินอย่าเข้าไปเด็ดขาด เจ้านั่นคือลิงวายุ มีอีกชื่อว่า วายร้ายป่าสน เป็นสัตว์อสูรเวทที่ระดับไม่สูงมาก แต่มีจุดเด่นในเรื่องด้านของจำนวนที่เยอะ แม้มันจะระดับต่ำแต่ก็มีความร้ายกาจพอๆกันสัตว์อสูรระดับราชาเลยล่ะ” ระลอกน้ำผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์อสูรอธิบาย

            “น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอคะ” อารินถามด้วยความสงสัย เพราะเธอเคยเจอสัตว์อสูรระดับราชามาเยอะพอสมควร แต่ปกติแล้วมันก็ไม่เห็นน่ากลัวเลยสักนิดเดียว

            ระลอกน้ำส่ายหน้า ดึงกล้วยออกมาหนึ่งลูกแล้วโยนเข้าไปในป่าก่อนจะมีลิงวายุพุ่งมารับไป“อันที่จริงมันก็ไม่ถึงขนาดกับฆ่าพวกเราได้ง่ายๆเหมือนสัตว์อสูรระดับราชาหรอกนะ เพราะลิงวายุระดับเฉลี่ยอยู่ที่ 34 เท่านั้น พลังโจมตีก็ไม่ได้สูงมาก จุดเด่นอยู่ที่ความเร็วของมัน แถมพวกมันรู้จักวิธีต่อสู้แบบสู้พร้อมหนีสลับกับก่อกวน เป็นรูปแบบที่คาดเดาไม่ออกเลยเชียวล่ะ ดังนั้นวิธีเดียวที่จะผ่านป่านี้ไปให้ได้ก็คือต้องเอาอาหารให้มันเพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกเรามาอย่างสันติอย่างไงล่ะ”

            “พี่ระลอกน้ำเก่งจังเลย ว่าแต่พี่ระลอกน้ำยังมีกล้วยเหลืออีกหรือเปล่าคะ” เด็กหญิงถามพลางปอกเปลือกกล้วยออกอย่างบรรจง แล้วส่งให้กับฝูงลิงที่เดินตามหลังมาติดๆ นับดูคร่าวๆแล้วมีมากกว่ายี่สิบตัวเลยทีเดียว

            “ตายแล้วน้องอาริน!!” เอื้องโรยร้อง เมื่อพบว่ามีฝูงลิงกำลังรุมทึ้งอารินอยู่ แต่เอาเข้าจริงๆก็พบว่าพวกมันกำลังรอรับกล้วยที่ปอกเปลือกให้จากเด็กหญิง ไม่ได้มีท่าทีคุกคามแต่อย่างใด ทุกตัวแม้ว่าพวกมันจะอยากได้กล้วยมากแค่ไหนแต่เพียงแค่เด็กหญิงบอกสั้นๆว่าให้ต่อคิวเท่านั้น พวกมันก็ทำตามแต่โดยดี สร้างความตกใจให้กับระลอกน้ำที่เป็นถึงนักฝึกสัตว์ เพราะแม้แต่ตัวระลอกน้ำเองยังทำอะไรแบบนี้ไม่ได้สักนิด

            ตั้งแต่เดินทางกับอาริน วันนี้เป็นวันที่พวกเธอตกใจหลายครั้งมาก ด้วยความเป็นมาลึกลับของอารินและความสามารถที่ร้ายกาจชนิดที่ว่าแทบจะหาคนมาเทียบไม่ได้เลยสักนิดเดียว ทั้งเวทมนต์หายาก ทั้งความสามารถในการต่อสู้ ทั้งอาชีพลับ หรือความสามารถลับที่อาจจะยังไม่เปิดเผย ความจริงแล้วแค่มีสิ่งที่ว่านี้เพียงอย่างเดียวก็ร้ายกาจพออยู่แล้ว แต่นี่กลับมีทุกอย่างที่กล่าวมากทั้งหมด จะว่าเป็นโชคดีของพวกเธอหรือไม่ที่อารินเป็นเพียงเด็กที่เหมือนจะไม่ค่อยประสีประสาสักเท่าไหร่ ไม่ใช่ศัตรูของพวกเธอโดยตรง

            และไหนจะพี่ชายหายนะนั้นอีก...

            สรุปว่าพี่น้องพวกนี้เป็นสัตว์ประหลาดกันหรือยังไง

            นี่ยังไม่ได้นับรวมกุ๊กที่อารินบอกว่าเป็นหัวหน้ากลุ่มที่เด็กหญิงอยู่ด้วยกับนักดนตรีเสียงสวรรค์อีกนะ

            มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเอามากๆ ปกติแล้วลิงวายุนั้นจะไม่เฉียดเข้าใกล้คนอย่างเด็ดขาด และจะทำการโจมตีใส่โดยไม่ไว้หน้า แต่กลับไม่ยอมทำร้ายเด็กหญิงอีกทั้งยังยอมให้จับตัวมันอีกด้วย ในฐานะผู้เล่นอาชีพนักฝึกสัตว์อย่างระลอกน้ำ เธอค่อยๆเอื้อมมือไปแตะตัวมัน กลับกลายเป็นว่าถูกมันข่วนใส่ ลิงวายุส่งเสียงร้องคล้ายกับจะเตือนเธอว่าอย่าเข้ามาแตะต้องอย่างไงอย่างงั้น หญิงสาวเบ้ปากดื่มน้ำยารักษาบาดแผล มองูอารินปอกกล้วยให้พวกมันด้วยความรู้สึกอิจฉานิดๆ อาจจะเป็นเพราะมันคือความฝันของผู้เล่นอาชีพนักฝึกสัตว์ก็ว่าได้ ที่อยากจะสนิทสนมกับพวกสัตว์อสูรทุกตัว แต่ละตัวก็มีเงื่อนไขการสร้างความสนิทสนมที่แตกต่างกันออกไป บ้างก็ต้องห้ามฆ่าเผ่าพันธุ์ของมันทุกกรณี หรือไม่ก็ต้องทำภารกิจจากNPCลับที่อาจจะมอบภารกิจให้โดยบังเอิญ

            อีกทั้งการรักษาความสนิทสนมเอาไว้ก็เป็นอีกเรื่องที่ยากพอสมควร เพราะขนาดเธอกับฟาล์วเองตอนนี้ความสนิทสนมก็ไม่ได้สูงมาก แม้มันจะยอมทำตามแต่ก็มีบ้างที่มันแสดงอาการหยิ่งออกมาจนขัดคำสั่ง ที่สำคัญมันถูกฝึกมาให้รับคำสั่งเฉพาะของกิลด์ทำให้มันไม่ได้เป็นสัตว์เลี้ยงอสูรของเธอร้อยเปอร์เซ็นต์นั่นเอง

            อารินปอกเปลือกกล้วยส่งให้กับพวกลิงวายุ พวกมันเองก็คงจะรู้สึกได้เหมือนกันว่าเด็กหญิงนั้นมีบางอย่างที่ทำให้มันรู้สึกว่าอยู่ใกล้แล้วปลอดภัย คงเพราะไม่ได้มีจิตคุกคามโดยตรงซะมากกว่า

            “อารินจะเข้าไปหาดอกไม้เจ็ดสี พวกน้องลิงพอจะรู้ไหมว่าจะหาได้จากที่ไหน”

            ลิงวายุมีปฏิกิริยากับชื่อของสิ่งที่เด็กหญิงกำลังตามหา มันส่งเสียงร้องเจี๊ยกๆ กระโดดขึ้นลงคล้ายกับจะบอกว่ามันทราบตำแหน่งของดอกไม้เจ็ดสี การสื่อสารของทั้งคนและสัตว์ถูกสายตาห้าคู่จับจ้องอยู่ตลอด เอื้องโรยเห็นว่าระลอกน้ำอ้าปากค้างจึงเอานิ้วจิ้มไปที่เอวจนเธอสะดุ้ง

            “เป็นอะไรของเธอ” หญิงสาวเจ้าของชื่อกล้วยไม้ถาม

            “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยน่ะสิว่าน้องอารินจะมีทักษะนั้นด้วย รู้ไหมว่านักฝึกสัตว์ทุกคนอยากได้ทักษะแบบนี้มาโดยตลอดเลยนะ เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่าจะหาได้จากที่ไหน คนที่ได้ทักษะนี้คนแรกคือ อสูรสัตว์ร้ายลอนดอน ช่วงนั้นมีคนระดมพลยกกิลด์ไปขู่เพื่อให้ได้ความลับนั้นมาแต่ก็ถูกตำนานของนักฝึกสัตว์จัดการจนล่มสลายไปเลย รู้ไหมว่าถ้าสามารถสื่อสารกับสัตว์อสูรได้แบบอิสระจะช่วยให้การประสานงานดีขึ้นหลายสิบเท่า แถมเราจะได้รู้ว่ามันอยากจะบอกอะไรกับเราอีกด้วย”

            ปัจจุบันการสื่อสารระหว่างผู้เล่นและสัตว์อสูรนั้นสามารถทำได้ในระดับหนึ่ง แม้จะไม่สามารถตอบโต้ได้ออกมาเป็นคำพูดได้แต่พวกเขาก็จะสื่อสารกับพวกมันโดยดูจากกิริยาที่แสดงออกมาและคาดเดาความต้องการของมัน ถึงขนาดมีหนังสือคู่มือแสดงกิริยาออกมาเพื่อให้ศึกษากันเลยทีเดียว แต่ที่อารินใช้มันเป็นอะไรที่ใกล้เคียงกับสิ่งที่เรียกว่าสื่อสาร เพราะทำให้เธอสามารถรู้ความหมายที่สัตว์อสูรต้องการจะสื่อผ่านกิริยาท่าทาง อารมณ์ หรือความรู้สึก ไม่ได้หมายความว่าเธอได้ยินที่มันพูดจริงๆ นอกเสียจากว่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสูงที่สามารถสื่อสารผ่านจิตกับเธอได้ เพราะหนึ่งในทักษะที่อารินมีนั้นก็คือ ทักษะเชื่อมสัมพันธ์สัตว์อสูร มันช่วยให้สามารถสื่อสารกับสัตว์อสูรได้ในระดับหนึ่ง

            “อิจฉาใช่ไหมล่ะ” แสงนภาถาม เธอเองก็รู้สึกอิจฉาไม่แพ้กัน ในเรื่องของเวทมนต์อารินก็ดูเหมือนจะเหนือกว่าเธอ แถมยังมีเวทมนต์หายากอีกด้วย

            “เป็นฉันก็อิจฉา เธอเห็นตอนที่อารินหลบการโจมตีของพวกลิงค้างคาวได้ไหม ฝีมือขนาดนั้นไม่ใช่ธรรมดา ถึงระดับจะน้อยกว่าเราพอสมควรแต่ก็มีความสามารถในการต่อสู้เหนือกว่าพวกเรามาก สมแล้วที่เป็นถึงน้องสาวของสตรีทเมจิก นี่กะว่าจะไม่ให้ใครทำอันตรายได้เลยสินะ” กระต่ายสีขาวพูด นึกย้อนกลับไปตอนที่เห็นเด็กหญิงหลบการโจมตีที่แม้แต่เธอเองก็ยังหลบไม่ได้ และยังทำได้แบบสบายๆอีกด้วย

            เอาเข้าจริงๆหากไม่นับความเป็นเด็กไม่ประสีประสาของอารินออกไป ตัดความอ่อนต่อโลกทิ้งไปซะ อารินจะเป็นผู้เล่นที่มีฝีมือค่อนไปในทางกลุ่มของยอดฝีมือ ซึ่งไม่รู้ว่ามันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่เธอกลับเป็นเพียงแค่เด็กใสซื่อเท่านั้น ตรงจุดนี้แหละที่ทำให้รู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

            เด็กหญิงและลิงวายุสื่อสารกันจนได้ข้อสรุป พวกมันอาสาจะนำทางไปเก็บดอกไม้เจ็ดสี่ แต่ต้องยอมมอบผลไม้ที่นำมาทั้งหมดให้พวกมัน อารินบอกข้อแลกเปลี่ยนให้พวกพี่สาวทราบพวกเธอก็ตกลงทันที เพราะการจะเข้าไปหลังจากนี้ต่อไปจะมีอันตรายเพิ่มมากขึ้น หลังจากที่มอบผลไม้ที่มีอยู่ในกระเป๋าทั้งหมดให้แล้ว ลิงวายุก็นำทางพวกเธอไปทันที

            เส้นทางอันสลับซับซ้อนมาก ลิงวายุที่เคยชำนาญการเคลื่อนไหวบนต้นไม้ก็ยังคงนำทางต่อไปด้วยความเร็วปกติ แต่สำหรับมนุษย์อย่างพวกนิดหน่อยแล้วมันไม่ใช่ พวกเธอต้องคอยใช้ดาบในการตัดเถาวัลย์หรือไม่ก็ไม้เลื้อยที่ห้อยลงมาเกะกะ แน่นอนว่าพวกเธอต่างก็จดจำเส้นทางเอาไว้ด้วย เพราะมันเป็นเรื่องดีที่หากรู้เส้นทางลัดเพื่อไปเก็บดอกไม้เจ็ดสีได้ มันจะกลายเป็นข้อได้เปรียบทันที

            เส้นทางเริ่มลาดชั้นขึ้นเรื่อยๆ จากที่เป็นทางปกติก็เริ่มเป็นเนินสูงชัน ดูท่าจะเป็นทางลัดสำหรับพวกลิงวายุเป็นแน่ เพราะมันเอาแต่โหนเถาวัลย์ตลอดโดยที่ขาไม่ยอมแตะพื้น มันส่งเสียงร้องออกมาทำเอาระลอกน้ำและอารินเงยหน้าขึ้นมองมัน สำหรับระลอกน้ำแล้วแม้จะไม่สามารถสื่อสารกับมันได้โดยตรง แต่เธอก็มีประสบการณ์ในการฝึกสัตว์อสูรประเภทวานรอยู่บ้างจึงพอจะเข้าใจว่ามันอยากจะบอกอะไร

            “มันบอกว่าอันตราย/น้องลิงบอกว่าอันตรายค่ะ” ทั้งสองคนประสานเสียงกัน

            กระต่ายสีขาวมีสัมผัสที่ไวพอสมควร ใช้ใบดาบปัดการโจมตีที่พุ่งเข้ามามันมีลักษณะคล้ายกับเข็มขนาดยาวประมาณห้าเซนติเมตร ตามมาด้วยละอองสีเหลืองทองที่ส่งกลิ่นหอมไปทั่วอาณาบริเวณ อารินเห็นก็จำได้ว่ามันเป็นหนึ่งในกลไกป้องกันตัวเองของพืชและนั่นก็คือพิษชนิดหนึ่งนั่นเอง เด็กหญิงเรียกใช้การ์ดสร้างเกราะให้กับพวกพี่สาวทั้งห้าคน นัคกี้ คิริและฟาล์วรู้ตัวโดยสัญชาตญาณจึงหนีให้ห่างจากละอองพวกนั้น

            “ละอองนั่นอันตรายนะคะพี่กระต่าย” เด็กหญิงเอ่ยเสียงใส สวมถุงมือแล้วเดินเข้าไปคุ้ยอะไรสักอย่างในพุ่มไม้ก่อนจะดึงมันออกมาเก็บใส่กล่องไม้ คงเพราะอารินได้รับการสอนวิธีการตัดสมุนไพรมาเกือบทุกชนิด เธอจึงสามารถเก็บสมุนไพรได้โดยที่คุณภาพไม่ได้ลดลงเลย

            “น้องอารินรู้ได้อย่างไงคะ พี่ว่ากลิ่นมันก็หอมดีออก ไม่เห็นจะมีอันตรายตรงไหนเลย” นิดหน่อยพูดขึ้น รู้สึกแปลกใจเหมือนกันที่อารินพูดราวกับรู้ดี

            “กลิ่นหอมโลกันตร์ เป็นพิษที่ร้ายกาจมากเลยนะคะ เพราะมันจะทำลายจากภายในหลังจากสูดดมได้ประมาณสิบนาที จากนั้นพิษของมันก็จะเริ่มออกฤทธิ์ อวัยวะภายในถูกเผาด้วยความร้อนสูง วิธีรักษาก็แค่ใช้พิษที่ให้ผลลัพธ์ที่ตรงกันข้ามก็คือหญิงหิมะแต่มันเป็นสมุนไพรที่หายากพอสมควรและจะขึ้นเพียงปีละหนึ่งครั้งเท่านั้น ทั้งหมดนี่มันเขียนอยู่ในหนังสือรอบรู้เรื่องสมุนไพรที่ขายอยู่ที่ร้านหนังสือค่ะ” อารินโชว์หนังสือที่ว่าให้ดู มันเป็นการเฉลยว่าสิ่งที่อารินรู้มันคือสิ่งที่พวกเธอมองข้ามมาโดยตลอด

            พวกเธอมักจะทราบแค่ว่าในร้านขายหนังสือจะมีแต่หนังสือประเภทที่ขายตามศูนย์หนังสือที่โลกภายนอก หรือไม่ก็คู่มือในเกม แต่ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีหนังสือประเภทนี้อยู่ด้วย ซึ่งอันที่จริงอารินก็ได้รับมาจากราล์ฟอีกทอดหนึ่ง เพราะมันไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่กับเขาแล้วนั่นเอง

            แต่ถึงแม้ว่าพวกเธอคิดจะไปหาซื้อทันทีที่กลับถือเมืองก็ไม่ได้หมายความว่าจะเจอ เพราะว่าหนังสือเล่มนี้ราล์ฟได้มาจากการทำภารกิจหาสมุนไพร แต่อารินแค่เข้าใจผิดว่าซื้อจากร้านหนังสือ เนื่องจากว่าราล์ฟได้ปลูกฝังความคิดให้กับอารินเอาไว้ก่อนล่วงหน้า โดยการพาไปซื้อหนังสืออยู่บ่อยครั้ง อารินจึงคิดว่าหนังสือเล่มนี้อาจจะได้มาด้วยวิธีการเดียวกันก็ได้

            เด็กหญิงสื่อสารกับลิงวายุสักพักก็บอกกล่าวข้อความให้กับพวกพี่สาวได้รู้ เส้นทางนี้มันอันตรายมากหากเดินบนพื้น เพราะจะทำให้กลไกการป้องกันตัวเองของพืชทำงาน แต่เพราะลิงวายุนั้นสามารถเคลื่อนที่ไปตามต้นไม้ได้มันจึงเป็นเส้นทางที่ปลอดภัย เหล่าพี่สาวใจดีทั้งห้าคนหันมาปรึกษากันเพราะขืนเดินทางต่อไปโดยไม่รู้วิธีป้องกันมันก็อันตรายมาก นอกเสียจากว่าพวกเธอจะสามารถเคลื่อนไหวตามต้นไม้ได้เหมือนลิงวายุ

            “แย่จริง รู้แบบนี้ฉันไปเร่งปรับระดับให้ใช้วิชาตัวเบาได้ดีกว่า” เอื้องโรยบ่น นึกเสียดายที่คิดว่าไม่ต้องเร่งปรับระดับเร็วๆก็ได้ ใครจะไปคิดล่ะว่าเวลาที่ต้องการมันจะมาเร็วขนาดนี้

            “ฉันกับกระต่ายพอจะใช้วิชาตัวเบาได้ แต่ก็อยู่ในขั้นเริ่มต้นเอามาใช้งานจริงๆแบบนี้ไม่ได้หรอก แล้วเธอล่ะ” นิดหน่อยถามแสงนภาซึ่งเป็นนักเวทสายผสม เพราะอย่างน้อยก็น่าจะมีเวทมนต์สักบทช่วยในสถานการณ์แบบนี้ได้

            “คิดว่าคงไม่มีหรอก ถึงจะมีเวทลมบทหนึ่งที่ช่วยสนับสนุนการเคลื่อนไหวได้ ถ้าแค่คนเดียวยังพอว่าแต่ต้องใช้กับคนหกคนฉันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะใช้ได้นานแค่ไหน แต่ว่าถ้าเป็นเวทแสงของอารินล่ะก็อาจจะช่วยได้ก็ได้”

            ทุกคนเบนความหวังไปยังเด็กหญิงที่กำลังอุ้มนัคกี้ขึ้นมากอด เธอฟังเรื่องแล้วตอบคำถามทันที

            “เวทรองเท้าเงินเป็นส่วนหนึ่งของธาตุลมกับธาตุแสง อารินไม่รู้หรอกนะคะว่าจะทำได้อย่างที่พี่แสงนภาบอกหรือเปล่า แต่อารินจะลองใช้ดูนะคะ”

            เด็กหญิงพูดจบก็ เรียกนัคกี้กลับเข้ามาในแหวนส่วนคิริก็อุ้มไปแทน ฟาล์วเป็นนกจึงบินนำทางล่วงหน้าไปก่อน จากนั้นจึงเรียกใช้การ์ดรองเท้าเงิน กระต่ายสีขาวรู้สึกได้ถึงน้ำหนักตัวที่เบาลงก็ทดสอบด้วยการกระโดดขึ้นไปบนต้นสนสูง แสงนภาแม้จะได้เวทรองเท้าเงินแต่ก็ใช้เวทลมส่งตัวเองขึ้นไป ระลอกน้ำตวัดแส้ไปรัดพันต้นไม้ใช้ทักษะเฉพาะนักฝึกสัตว์ดึงตัวเองขึ้นไปด้านบน เอื้องโรยกับนิดหน่อยหันไปมองอารินหวังจะให้เธอขี่หลังแต่กลับพบว่าเด็กหญิงไม่อยู่เสียแล้ว

            “พี่เอื้องโรย พี่นิดหน่อย” เด็กหญิงร้องเรียกจากบนต้นสนสูง ไม่มีใครรู้ว่าอารินขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ดูท่าแล้วเด็กหญิงคนนี้จะไม่ได้มีดีแค่นี้แน่ๆ

            อารินเองก็ไม่รู้สึกตัวเลยว่า วันนี้เธอเปิดเผยความลับมาไม่กี่รู้เท่าไหร่ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจเพราะตั้งใจจะรีบไปเก็บดอกไม้สีรุ้งแล้วค่อยไปหาคุณยายเซเรย์ต่อ ใครจะไปคิดล่ะว่าอารินสามารถใช้การผนึกพลังได้ด้วย แถมยังควบคุมปริมาณในระดับอ่อนจึงไม่สร้างผลกระทบใดๆกับต้นไม้เลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งอันที่จริงมันมีพื้นฐานมาจากก้าวเท้าเงาจันทราที่ราล์ฟแอบถ่ายทอดให้อย่างลับๆ มันทำให้เธอสามารถถ่ายน้ำหนักตัวเองให้สมดุลกับร่างกายได้ เมื่อใช้ร่วมกับการผนึกพลังในปริมาณที่เพียงพอก็จะเปล่งประสิทธิภาพออกมาได้ไม่แพ้ผู้เล่นระดับสูงเลยทีเดียว

            ความตกใจนั้นมีมากจนพวกเธอเริ่มชิน แม้จะเห็นอารินสามารถกระโดดข้ามไปยังต้นสนอีกต้นได้อย่างสบายก็ตามที ถือคติที่ว่าโชคดีที่คนคนนั้นเป็นอาริน เพราะมั่นใจได้เลยว่าเด็กหญิงจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับสงครามเด็ดขาด

            ในที่สุดลิงวายุก็นำทางพวกอารินมายังสถานที่ที่ลึกมากของป่าสน เมื่อมองออกไปก็เห็นว่ามันเป็นลานโล่งๆ สิ่งที่เด่นที่สุดมีเพียงต้นไม้ขนาดใหญ่เอามากๆ มิหนำซ้ำบนต้นไม้ก็มีบางสิ่งบางอย่างถูกสร้างขึ้นมาอีกด้วย เสียงหึ่งๆทำเอาบรรดาพี่สาวอ้าปากค้าง ไม่คิดเลยว่าวันนี้เธอจะตกใจได้มากเป็นประวัติศาสตร์ ดูท่าแล้วอารินคงไม่ใช่แค่นางฟ้าธรรมดา

            แต่อาจจะเป็นนางฟ้าหายนะก็ได้

            “รังผึ้งนี่นา สวยจังเลย” ว่าแล้วก็หยิบเอาสมุดวาดเขียนขึ้นมาเพื่อเริ่มวาดสิ่งที่เห็นลงไป

            “สัตว์อสูรผึ้งงานสายฟ้า ระดับ 15 จำนวน 10,000 ตัว เตรียมจู่โจม”

 

 

ช่วงนี้หายไปนานมากเลย พยายามนั่งพิมพ์ให้อยู่นะ ที่สำคัญตอนนี้ฝึกงานอยู่ กลับมาก็ต้องนอน ไหนจะมีเรียนเสริมที่ Wall Street อีก โอ้แม่เจ้า... เวลาหายไปกับการเดินทาง... เซ็งจิต...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #9716 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:09
    เจอวิวสวยแล้วไม่สนพี่สาวเลย หนูอารินเล๊ะเทะไปหมดแล้วมั้งน่ะ
    #9716
    0
  2. #7674 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 13:41
    รังผึ้งสวย แต่พวกพี่สาวจะจบไม่สวยละซิจ๊ะ อิ อิ
    #7674
    0
  3. #7410 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 15:26
    เพิ่งรู้สึกว่าอารินเทพก็ตอนนี้แหล่ะ
    #7410
    0
  4. #7277 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 14:23
    นางฟ้าหายนะแบบใสใสค้า
    #7277
    0
  5. #7124 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 14:47
    อยู่ด้วยตั้งนานเพิ่งรู้หรอ สาวๆ
    #7124
    0
  6. #4315 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 08:51
    มาหาว่าอารินเป็นสัตว์ประหลาดแบบเจ้าอาคม หยาบคายๆ
    #4315
    0
  7. #4115 Nunnally (@kuroyuri) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 20:28
    แหม อาคมได้ความดีความชอบแทนราล์ฟหมดเลยนะเนี้ย
    อารินบอกไปเลยว่าไม่มีทางพี่ชาย(ซิสค่อน)นะหรอจะสอนพี่ราล์ฟตะหากที่สอนนนนน:p
    #4115
    0
  8. #3845 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 04:57
    หุหุ ในที่สุด พวกสาวๆ ก็รู้ ฉายาลับ ของอาริน จนได้  555+
    #3845
    0
  9. #3770 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 23:56
    เอิ่ม หนุกหนานๆ
    #3770
    0
  10. #2621 กระดิ่งคู่ (@nicck) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 20:45
    นางฟ้าหายนะจิงละแบบนี้
    #2621
    0
  11. #2619 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 23:58
    อารินนั่งวาดรูปต่อไป พอวาดเสร็จคงไม่เห็นพวกพี่สาวเพราะม่องหมดแล้ว ทางที่เหลือโล่งละคราวนี้
    #2619
    0
  12. #2618 สมุดสีคราม (@oomsinly) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 23:19
    คุณลิงน่ารักจัง ><

    แต่อารินเผลอความลับไปเยอะจริงๆด้วย
    #2618
    0
  13. #2617 ก๊วยบุ่งง้วง (@marlovobook) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 21:35
    ไรเตอรืเรียนที่ Wall street เป็งไงบ้างมาบอกด้วยนะ
    #2617
    0
  14. #2616 mink_c (@mink_c) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 20:40
    รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #2616
    0
  15. #2615 @~SuGaR_bRoWn~@ (@sugar-brown) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 20:08
    สนุกมากค่ะ
    #2615
    0
  16. #2614 serfiros (@serfiros) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 15:44
    สนุกมากๆเลยครับ สู้ๆนะครับ รีดเดอร์ทั้งหลายเป็นกำลังใจให้นะครับ ^^
    #2614
    0
  17. #2613 kwang (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 13:41
    สุ้ๆน่ะคร่ะ
    #2613
    0
  18. #2612 dteen (@naydekdee) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 12:43
    อยากอ่านต่ออออออ
    #2612
    0
  19. #2611 The Memorial (@golflovenaru) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 12:07
    มาเป็นหมื่น  งานเข้่
    #2611
    0
  20. #2610 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 12:07
    ต่อไวๆเน้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2610
    0
  21. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 11:24
    นางฟ้าหายนะจริงๆ
    #2609
    0
  22. #2608 เฉียนหลง (@skmn) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 11:14
    เยี่ยมมมมมมมมม
    #2608
    0
  23. #2607 rookies_jr (@rookies_jr) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 10:16
    ^__________^
    #2607
    0
  24. #2606 คุณชายปานเทพ (@mayd007) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 10:04
    สู้ระครับ
    #2606
    0
  25. #2605 my-kimberly (@my-kimberly) (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 03:09
    สู้ๆค่ะ
    #2605
    0