ตอนที่ 95 : SS2 Episode Thirty-Five : ตู้เกม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    16 ม.ค. 61

SS2 Episode Thirty-Five

 



         เวิร์คช็อปเป็นสถานที่ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อประกอบเกวียนและสร้างสรรค์พาหนะแบบต่างๆ มีเครื่องไม้เครื่องมือที่ทันสมัยอยู่มากมาย เมื่อใดที่ว่างเว้นจากการหยุดพักการสร้างเมือง เซรอสจะมาขลุกตัวอยู่ในห้องนี้เพื่อสร้างเกวียนเล่มใหม่ขึ้นมา เพราะเพียบพร้อมไปด้วยทรัพยากรจำนวนมากจึงสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ทันที งานที่ควรจะมีผู้ช่วยอย่างน้อยสิบคนก็สามารถทำได้ด้วยตัวตนเดียว ตอนนี้เซรอสกำลังลงมือสร้างเกวียนเล่มใหม่ที่มีความทนทานสูง พร้อมด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย

         ทุกขั้นตอนจำเป็นจะต้องผ่านการทดสอบมาตรฐาน ซึ่งด้วยวิทยาการขององค์กรเซรอสสามารถทำให้มันอยู่ในระดับที่เหนือกว่ามาตรฐานได้อย่างง่ายดาย เครื่องมือที่จำเป็นก็มีหมดแล้ว โดยเฉพาะเครื่องพิมพ์สามมิติที่เมื่อหาวัสดุได้ครบก็ใช้เวลาเพียงสามสิบหกชั่วโมงประกอบสร้างและเปิดใช้งานมันได้ แน่นอนว่าเครื่องนี้เป็นความลับที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้ในโรงงานลับ เซรอสเพียงแค่นำสิ่งที่ทำเสร็จแล้วออกมาประกอบข้างนอกเท่านั้น

         มองเห็นปุยหูนุ่มๆ ขยับอยู่ด้านหลังโต๊ะตัวหนึ่ง คงเป็นซาริที่วิ่งหนีเฟนริลมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ หรือไม่ก็แอบมานั่งกินแครอทอย่างสบายใจเฉิบ ที่เป็นแบบนั้นก็ด้วยเฟนริลเริ่มทำนิสัยเป็นสุนัขเฝ้าบ้านอย่างจริงๆ จังๆ ทำให้ซาริต้องหาทางลอบเร้นเข้าไปขโมยแครอทในเรือนกระจก ครั้งแรกที่ซาริทำพลาดถึงกับร้องห่มร้องไห้มาขอความช่วยเหลือ แต่เซรอสไม่ได้ช่วยนอกจากบอกให้พยายามเข้า วันต่อมาก็เริ่มแอบใช้ทางลับบ้าง ย่องหลบบ้าง วางเหยื่อล่อบ้าง สุดท้ายก็ได้แครอทมากินสมใจ

         “ซาริ ไปทำอะไรตรงนั้น”

         ซาริสะดุ้งโหยง โผล่ใบหน้าขึ้นมาครึ่งหนึ่งแต่ก็ยังพอจะเห็นแก้มตุ่ยๆ ที่อัดแน่นไปด้วยแครอทเต็มกระพุ้งแก้ม ยิ่งไปกว่านั้นยังพยายามแสร้งขยับกรามเคี้ยวแบบไม่ให้ผิดสังเกต หารู้ไม่ว่าการขยับแม้เพียงเล็กน้อยนั่นก็ชัดแล้วว่ามาบางสิ่งอยู่ในปาก

         “ไม่ได้แอบมากินแครอทนะเจ้าคะ”

         “น่าเชื่อตายล่ะ” เซรอสหัวเราะ ที่จริงก็พอจะรู้สาเหตุที่แอบเข้ามากินในนี้แล้ว

         พอถูกจับได้ซาริก็หน้าซีดเผือด เพียงแต่เซรอสไม่ได้ลงโทษอะไรแค่เรียกมาช่วยงานหยิบจับเครื่องมือ ถึงจะทำคนเดียวได้แต่เวลาหยิบจับบางอย่างมันค่อนข้างลำบาก ซาริไม่ค่อยได้มีโอกาสเข้ามาในเวิร์กช็อปเนื่องจากเซรอสบอกว่ามันอันตราย ภายในนี้มีเครื่องมือมากมายที่หากเผลอไปกดเปิดการทำงานเข้าจะเกิดความเสียหาย หรืออาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต

         เซรอสสร้างเกวียนแต่ขณะเดียวกันก็ยังสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกขึ้นมาหลายอย่าง เช่นรถเข็นหลังจากสังเกตเห็นผู้คนเดินไปตักน้ำไปกลับบ้านทีละถังจึงเกิดความคิดที่จะอำนวยความสะดวกขึ้นมาให้ใช้งาน อย่างไรซะมันก็เป็นของที่ทำขึ้นมาง่ายๆ รถเข็นที่ว่าจึงเป็นของที่สามารถพับได้เพื่อประหยัดพื้นที่จัดเก็บ หลังจากนี้จะนำไปตั้งวางเอาไว้เพื่อให้ทุกคนนำไปใช้ประโยชน์ได้ เป็นของส่วนรวมที่ทุกคนจะต้องช่วยกันดูแลรักษา

         “ท่านเซรอส นั่นตู้เหรอเจ้าคะ” ซาริสงสัย มองไปที่ตู้ประหลาดที่ติดตั้งกระจกทึบแสง แผงขอบที่ยื่นออกมามีคันโยกกับปุ่มกดหลากสีสัน ดูเหมือนมันยังจะไม่เสร็จดีถึงได้ถูกวางทิ้งเอาไว้ที่ข้างโต๊ะ “เอาไว้ใส่เสื้อผ้าหรือเจ้าคะ?”

         “ตู้เกมน่ะ พอดีกำลังคิดว่าจะหาอะไรมาทำแก้เบื่อสักหน่อย” เซรอสตอบและเดินไปเปิดสวิทซ์เครื่อง ก็มีภาพตัวเลขประหลาดวิ่งอยู่สักพักหนึ่งก่อนจะรวมกันเป็นรูปภาพกราฟิกสวยงาม “ถึงจะยังไม่ได้ใส่ซาวด์เสียงลงไปแต่ก็พอจะเล่นได้อยู่ จะลองเล่นดูหรือเปล่า”

         มันเป็นเกมแนวไฟต์ติ้งที่คุ้นเคยกันดีในชื่อของ สตรีทไฟท์เตอร์ โชคร้ายที่แม้จะทำภาพออกมาได้สมบูรณ์แบบแต่กลับติดปัญหาเรื่องการใส่เสียงที่ต้องทำด้วยตัวเอง โดยระบบทั้งหมดนั้นเหมือนกันมากและเซรอสพบบักของเกมนี้อยู่หลายแห่งจึงตั้งใจว่าจะค่อยๆ ปรับแก้มันไปเรื่อยๆ แต่พอซาริดูจะให้ความสนใจจึงอนุญาตให้ลองเล่นเกมตัวนี้ดู ซึ่งตัวละครที่มีให้เลือกใช้มีอยู่จำกัดแค่สองตัวหลักสำคัญที่ใช้ชุดคำสั่งกับการเคลื่อนไหวแบบเดียวกันต่างกันแค่รูปลักษณ์ภายนอก

         นั่นคือ ริว กับ เคน

         “ภาพมันเคลื่อนไหวได้ด้วยเจ้าค่ะ”

         ด้วยความสนใจซาริลองใช้นิ้วจิ้มกดปุ่มหนึ่งตัว และกลายเป็นการเลือกเมนูเพื่อเริ่มต้นเกมในทันที เพราะมีสองตัวจึงไม่ได้ใส่ระบบเลือกตัวละครเอาไว้ มันจึงเป็นการบังคับเลือกตัวโดยผู้เล่นคนแรกจะได้บังคับตัวละครที่ชื่อ ริว ส่วนผู้เล่นคนที่สองจะได้บังคับตัวละครที่ชื่อ เคน

         “อ๊ะ! ภาพเปลี่ยนไปแล้วเจ้าค่ะ”

         “ฉันจะสอนการเล่นเบื้องต้นให้ คันโยกนี้ใช้บังคับทิศทางของตัวละครเสื้อสีขาว ส่วนปุ่มเหล่านี้เป็นการออกคำสั่งให้โจมตีเตะ ต่อย หรือกระโดดก็ได้” อธิบายพร้อมกับกดให้ดู ภาพนั้นก็เคลื่อนไหวตามคำสั่งที่ได้รับไป ซาริทำตากลมแป๋วและขอลองเล่นในทันที

         ตอนแรกเซรอสจะไม่ทำอะไรมากไปกว่าการบังคับหลบ ให้ซาริทดสอบเตะต่อยเล่นจนคุ้นชิน สังเกตจากท่วงท่าในการจิ้มทีละปุ่มตามมาด้วยเสียงออกคำสั่ง เตะ เตะ เตะ ต่อย ต่อย ต่อย ก็รู้สึกขบขันมาก ท่าทางสุดเป๋อของซาริเป็นอะไรที่ทำให้เซรอสรู้สึกว่าการได้สังเกตกระต่ายขาวตัวนี้ในแต่ละวันดูจะเป็นการฆ่าเวลาที่น่าสนใจพอๆ กับการชมภาพยนตร์ มีครั้งหนึ่งที่ซาริบังเอิญสามารถปล่อย ฮาโดเคน ได้เจ้าตัวแสบก็ร้องออกมาเสียงดัง เรียกให้เซรอสดูตัวละครที่เธอเล่นอยู่สามารถใช้เวทมนตร์ได้

         ตาแรกซาริได้รับชัยชนะโดยที่ไม่เสียพลังชีวิตก็เกิดนึกสนุกอยากจะเล่นต่อ เซรอสจึงได้โอกาสบังคับตัวละคร เคน สักที

         “เตะ เตะ เตะ เตะ”

         ภาพริวนั่งอยู่กับที่และใช้ท่าเตะสกัดไม่ให้ศัตรูเข้ามาใกล้ สร้างเสียงหัวเราะให้เซรอสได้เป็นอย่างดี

         และเป็นความบังเอิญที่ซาริดันไปกดติดการใช้ท่าโจมตีด้วยฮาโดเคน

         ก่อนจะทันได้ร้องดีใจเซรอสใช้ท่าโจมตีเดียวกันป้องกันกลับ

         “อ๊า! สีแดงใช้เวทมนตร์เดียวกันกับซาริด้วยเจ้าค่ะ”

         “งั้นดูนี่ให้ดี โชริวเคน” เซรอสฉีกยิ้มและกดปุ่มอย่างเร็ว

         เคนย่อตัวและปล่อยหมัดอัพเปอร์คัตใส่ พลังชีวิตของริวหายไปสามสิบเปอร์เซ็นต์

         “ทำได้ยังไงเจ้าคะ ขี้โกงเจ้าค่ะ สีแดงต้องขี้โกงแน่ๆ” ซาริกระทืบเท้าเจ็บใจ แต่ตัวละครริวก็ยังคงใช้ท่าก้มเตะตัดขาอยู่แบบนั้น

         ซาริพยายามกดปุ่มมั่วๆ กลายเป็นการใช้ท่าเฮอริเคนคิกโจมตี และถูกสวนกลับด้วยท่าอัพเปอร์คัตจนน็อคเอาท์ ซาริทำท่าเสียดายแต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ขอเปลี่ยนเป็นเล่นตัวละคร เคน ดูบ้าง สุดท้ายผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นแบบเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน ซาริยังคงเป็นพวกเล่นเกมไม่เก่งอยู่วันยังค่ำ ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าจะมีเกมให้เล่นสนุกได้ก็คงเป็นเกมที่ไม่เน้นการมุ่งหวังเอาชนะ หลังจากนี้คงต้องทำเกมออกมาหลายๆ เกมให้ซาริได้ลองเล่น

อันที่จริงแล้วเซรอสยังสร้างโต๊ะฮอกกี้เอาไว้ด้วย ตั้งใจว่าจะนำไปติดตั้งในบ้านเอาไว้เล่นกันในช่วงฤดูหนาว และยังมีโต๊ะพูลอยู่อีกหนึ่งตัวพร้อมอุปกรณ์การเล่นอย่างดี ของทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพราะอยากจะเล่นแก้เซ็งเท่านั้น

         “อ๊า! แพ้อีกแล้วเจ้าค่ะ”

         ไม่คิดเลยว่าปล่อยให้เล่นกับ AI ที่ตั้งค่าให้ผ่านได้ง่ายที่สุด ซาริยังพ่ายแพ้ได้ แต่เด็กก็ยังคงเป็นเด็กที่พอแพ้อะไรมากๆ เข้าก็พาลเบื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซาริเลิกสนใจแล้ววิ่งเล่นทั่วเวิร์กช็อปเท่าที่เซรอสจะอนุญาต มีของเล่นมากมายที่เซรอสทำขึ้นมาแก้เซ็ง เช่นรูบิคที่เล่นไปสักพักก็เบื่อหน่ายเพราะมันยากเกินไป ต่อมาก็เป็นกล่องกลไกที่วิธีเปิดค่อนข้างซับซ้อนมาก แต่ที่เห็นจะได้รับความสนใจที่สุดคือกล่องไม้สวยๆ ที่มีข้อความเขียนเอาไว้ว่า ห้ามเปิด มันเป็นอะไรที่กระตุ้นความอยากรู้ของซาริเป็นอย่างมาก

         วิธีเปิดนั้นง่ายๆ เพียงแค่กดตรงสลักล็อกฝามันก็จะดีดเปิดขึ้นมา ซาริเหลือบมองเซรอสทำทีไม่รู้ไม่ชี้และใช้นิ้วจิ้มเพื่อแอบเปิดดู

         ปุ๋ง!

         “ว้าย!” ซาริกรีดร้อง กระโดดจนตัวลอยด้วยอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน เธอกระโดดขึ้นไปเกาะอยู่บนโคมไฟแขวนประดับ

         มีข้อความที่เขียนเอาไว้โผล่ออกมาจากปากของตัวประหลาดที่อยู่ในกล่องว่า กะแล้วว่าต้องเปิด

         มันคือกล่องตกใจ ของเล่นที่เซรอสทำเอาไว้ตั้งใจเพื่อแกล้งซาริโดยเฉพาะ ไม่คิดว่าผลลัพธ์มันจะดีเกินคาด โดยมันมีตัวกล้องถ่ายภาพเก็บเอาไว้ให้ดูด้วย ถ้านำมันมาเปิดจะเห็นจังหวะที่ซาริพยายามจะแอบเปิดดูโดยไม่ให้เซรอสรู้ตัว

         “ท่านเซรอสแกล้งซาริเหรอเจ้าคะ” ซาริเริ่มงอน กระโดดขึ้นไปเกาะและกัดไปที่ไหล่

         “มันเขียนเอาไว้แล้วนี่ว่าห้ามเปิด แต่เธอก็ยังจะเปิดมันไม่ใช่เหรอ เรื่องนี้ฉันไม่ผิดนะ”

         สุดท้ายซาริก็งอนตุบป่อง วิ่งออกจากเวิร์กช็อปไปทำงานตามหน้าที่ที่ยังคั่งค้างเอาไว้ต่อให้เสร็จ เซรอสจึงได้ความสงบกลับมาอีกครั้งและจึงเริ่มลงมือต่อเติมเกวียนเล่มใหม่ให้เสร็จตามกำหนดที่วางเอาไว้

 

         อ่างอาบน้ำร้อนเป็นสถานที่เปรียบได้ดั่งสรวงสวรรค์ภายในบ้าน

         มองดูหิมะที่ตกอยู่ผ่านหน้าต่างพลางเงี่ยหูฟังเสียงครื้นเครงจากห้องอาบน้ำข้างๆ เดาว่าพวกฟรานกำลังช่วยกันจับตัวเฟนริลอาบน้ำตามคำสั่งของเซรอสที่เห็นว่ามันชอบเอาตัวไปคลุกดินจนเปื้อนกลับมา และเริ่มส่งกลิ่นเหม็นสาบบางเบา การที่เขาอนุญาตให้ฟรานเลี้ยงสัตว์ก็เพื่อฝึกให้มีความรับผิดชอบมากขึ้น ทั้งต้องคอยดูแลเรื่องอาหารการกิน พามันออกไปเดินเล่น และสอนวิธีการขับถ่ายให้ถูกที่ มันเป็นงานที่หนักมากแต่ฟรานก็ทำได้เป็นอย่างดี

         “อ๊า! เฟนริลอย่าหนีสิเจ้าคะ”

         “เฟนริลดื้อ ไม่อาบน้ำให้นะ”

         “ต้องใส่แชมพูเยอะๆ เจ้าค่ะ นี่แน่ะ”

         “เยอะไปแล้ว”

         เซรอสกำลังครุ่นคิดถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตหลังจากที่เปิดเมืองนี้ให้มีคนเข้ามา มันจะต้องมีปัญหาตามมามากมายโดยเฉพาะเรื่องของสายลับที่พยายามจะเข้ามาสืบข้อมูล หากรู้ว่าดินแดนแห่งนี้มีทรัพยากรอย่างเหมืองแร่อาดามันเทียมอยู่ล่ะก็คงยกทัพมายึดและเข้าปกครองในทันที ดังนั้นเพื่อปกปิดความลับนี้จำเป็นอย่างมากที่จะต้องอำพรางสถานที่ให้ดูเป็นธรรมชาติมากยิ่งขึ้น ตลอดฤดูหนาวนี้เซรอสมีแผนจะปกปิดเรื่องนี้โดยใช้คำว่าการพัฒนาเป็นข้ออ้าง

         มีเรื่องสำคัญที่ต้องทำอย่างมากมาย อยากจะเปิดเผยความลับออกไปแต่ปากของคนเรามันไม่มีวันปิดได้นอกจากจะเป็นคนตายแล้ว เซรอสต้องการให้เมืองเป็นรูปเป็นร่างได้เร็วที่สุดภายในปีนี้เพื่อที่จะสามารถจัดงานเทศกาลได้เป็นระบบระเบียบมากยิ่งขึ้น ดังนั้นแล้วเซรอสจึงมีความคิดที่จะใช้อุบายบางอย่างเพื่อให้ทุกคนเข้าใจผิด โดยก่อนหน้านี้เซรอสได้วางแบบจำลองของกำแพงตลอดเส้นทางวิ่งเรียบแม่น้ำเพื่อความสวยงาม อีกทั้งยังออกแบบสะพานใหม่เพื่อให้มันคงทนแข็งแรง ตอนนี้ทุกคนได้ช่วยกันขนก้อนอิฐไปเรียงเอาไว้แบบลวกๆ ในระยะตำแหน่งที่ได้จำลองเอาไว้

         เมื่อทรัพยากรได้ถูกเติมเต็มในรัศมีของมัน เซรอสก็ได้รับคำสั่งอนุมัติการก่อสร้างเพียงแต่ยังเก็บเอาไว้จนถึงปัจจุบัน เมื่อทุกคนเลิกงานกลับไปพักผ่อนที่บ้านก็เหลือแค่กดยืนยันการก่อสร้างเท่านั้น วันรุ่งขึ้นถ้าทุกคนได้มาเห็นอาจจะรู้สึกสับสนกับความเปลี่ยนแปลงนั้น ทว่าเมื่อไม่มีคำอธิบายใดๆ มาให้ผลลัพธ์จะกลายเป็นว่ากำแพงนั้นเป็นพวกเขาสร้างเสร็จกันแล้วตั้งแต่เมื่อวาน อุบายนี้สามารถใช้ได้กับพวกสิ่งปลูกสร้างที่ไม่ต้องมีขั้นตอนที่ยุ่งยาก และอยู่ห่างจากพื้นที่อาศัยของผู้คนเท่านั้น

         “รู้สึกเหนื่อยเป็นบ้า”

         ลุกออกมาจากห้องน้ำและเปลี่ยนไปสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย มองดูเครื่องดนตรีตัวใหม่ที่พึ่งจะนำมาติดตั้งเอาไว้ในบ้าน มันคือเปียโนหนึ่งหลังที่เซรอสใช้เวลาหนึ่งปีในการสร้างมันจนสำเร็จ จึงเกิดความคิดที่จะเล่นมัน เขาเดินไปหยิบขวดเหล้าที่กลั่นจนมีสีเหลืองทอง พร้อมด้วยน้ำแข็งทรงกลม รินมันพอประมาณและดื่มด่ำกับรสชาติที่ชวนคิดถึง จากนั้นก็ไปนั่งที่หน้าเปียโนและเริ่มบรรเลงเพลงเบาๆ

         เซรอสไม่ใช่นักดนตรี แต่การเล่นดนตรีเป็นส่วนหนึ่งของงานแฝงตัว มันจึงเป็นเหตุผลที่ทักษะด้านดนตรีของเซรอสอยู่ในระดับมาสเตอร์คลาส เขาสามารถเล่นดนตรีได้ทุกประเภทและมีความสามารถสูงพอจะแต่งทำนองใหม่เองได้

         รู้สึกได้เลยว่าเด็กสองคนนั้นออกมาจากห้องน้ำแล้ว เฟนริลสะบัดน้ำออกจากขนและวิ่งขึ้นไปนั่งบนโซฟา ทั้งสองคนดูจะให้ความสนใจกับเครื่องดนตรีชนิดใหม่เอามากๆ ทำนองที่เล่นออกมาก็ฟังดูนุ่มนวลทำให้รู้สึกเคลิ้มจนรู้สึกอยากจะหลับขึ้นมาจริงๆ ซาริวิ่งไปหยิบเกมเศรษฐีมาชวนฟรานเล่นด้วย และทั้งสองคนก็เริ่มตั้งโต๊ะเล่นกันโดยมีเฟนริลเป็นผู้ชม

         เซรอสเล่นเพลงจบแล้วและเดินไปรินเหล้าเพิ่ม นึกขึ้นได้ว่ามีข่าวดีให้กับฟรานด้วย

         “ฟราน พอดีฉันสร้างสนามฝึกซ้อมยิงเป้าเสร็จแล้ว พรุ่งนี้อยากจะลองใช้มันดูหรือเปล่า”

         เด็กหญิงเอลฟ์หันไปมองและพยักหน้าตอบรับ “สนามฝึก? ไกลหรือเปล่า?”

         ชายหนุ่มยิ้มและชี้นิ้วลงไปข้างล่าง “อยู่ใต้เท้าพวกเรานี่แหละ แต่บอกไว้ก่อนนะว่ามันใช้เวทมนตร์รุนแรงมากไม่ได้ อย่างมากก็แค่ใช้ฝึกความแม่นยำระวังด้วยล่ะ ที่จริงก็อยากวางวงเวทป้องกันอยู่หรอกแต่ฉันไม่ถนัดเรื่องพวกนี้ซะด้วย คนที่จะพัฒนามันได้จึงมีแค่เธอเท่านั้น”

         ไม่มีผู้ใดสามารถชำนาญได้ทุกด้าน ถึงเซรอสจะเป็นบุคคลที่มาจากต่างโลกและมีความรู้มากมายอยู่ในหัวจนไม่สามารถนำมาใช้ได้ทั้งหมด ถึงอย่างนั้นจุดอ่อนของเซรอสกลับเป็นเรื่องของเวทมนตร์ ต่อให้พยายามฝึกแค่ไหนขีดจำกัดมานาที่มีเทียบเท่ากับเด็กอายุไม่กี่ขวบคงทำอะไรไม่ได้มากนัก แค่ใช้ไปกับการต่อสู้เพียงระยะสั้นๆ ก็เต็มที่แล้ว เพราะฉะนั้นเซรอสจึงไม่สามารถใช้เวทมนตร์ระดับสองได้

         “ฟรานจะพยายามศึกษาให้เก่งๆ”

         “ไม่ต้องรีบร้อนหรอกก็ได้ คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่บอกไว้ก่อนนะว่าเป้าฝึกซ้อมของฉันเป็นระดับที่ยากกว่าของโรงเรียนเสียอีก”

         อันที่จริงเป้าในห้องนั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสนามซ้อมยิงปืน การทดสอบครั้งล่าสุดยังมีกลิ่นดินปืนลอยคลุ้งอยู่ทั่วห้อง ยังดีที่ระบบเก็บกวาดปลอกกระสุนทำงานได้ดีจึงไม่ต้องลงมือทำด้วยตัวเอง ถ้าปรับแต่งห้องนั้นอีกสักหน่อยก็น่าจะรับมือกับเวทมนตร์เบาๆ ได้ มันถูกออกแบบมาเพื่อใช้ซ้อมยิงเป้าเคลื่อนที่ และเท่าที่เซรอสไปตรวจสอบเกี่ยวกับแนวทางการแข่งขันมานั้น การประลองเวทมนตร์จะเป็นการแข่งขันทักษะทางเวทมนตร์ การยิงเป้าเคลื่อนที่จึงเป็นการแข่งขันหลักที่ทุกคนจะต้องเจอ

         เซรอสเคยเห็นความเร็วของการขยับของเป้าบินที่ใช้ในโรงเรียนมาหมดแล้ว มันยากสำหรับมือใหม่ก็จริงแต่ฟรานสามารถผ่านมันมาได้ง่ายมาก ดังนั้นเลยต้องใช้เทคโนโลยีมาชดเชยทำให้มันมีความเร็วสูงมากขึ้นตามระดับความยากง่าย ซึ่งเซรอสเป็นคนออกแบบอัลกอริทึมด้วยตัวเองระดับความยากจึงเป็นหลักสูตรของนักฆ่า และมีจำนวนที่เป็นเป้าหลอกเป็นการฝึกฝนความแม่นยำและปฏิกิริยาตอบสนอง ยังจำเป็นจะต้องมีการหลบหลีกเพราะเป้าเหล่านั้นจะพยายามหาทางเข้าไปผู้ฝึกเพื่อโจมตี

         ที่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อส่งเสริมความสามารถให้กับฟราน ในส่วนของซารินั้นก็ไม่ใช่ว่าจะละเลย เซรอสรู้ว่าซาริไม่ได้มีความฝันที่ทะเยอทะยานอยากเก่งกว่าผู้ใด ขอเพียงชีวิตนี้มีแครอทให้กินหนำใจก็พอแล้ว ดังนั้นการสนับสนุนซาริจึงไม่ต่างอะไรกับการปล่อยให้ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานต่อไป ในเมื่อต่างคนต่างก็มีเป้าหมายในฐานะของผู้ปกครองก็จะต้องคอยส่งเสริมไปให้ไกลที่สุด

         เมื่อได้เวลาเข้านอนก็แยกย้ายกันไปเข้านอน เซรอสกลับมาที่ห้องพร้อมด้วยเหล้าอีกหนึ่งขวด ล็อกประตูและปิดม่านอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเดินไปเปิดช่องเก็บของลับนำกล่องขึ้นมาวางบนโต๊ะและเปิดมันขึ้น อาวุธประจำกายทั้งหมดถูกเก็บเอาไว้ภายในนั้นและจนถึงป่านนี้ก็ยังแทบไม่ได้ใช้งานมันเลย เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าทางจิตใจ สิ่งที่ช่วยบรรเทาความรู้สึกนี้ได้ถึงมีเพียงการนำอาวุธออกมาเช็ดทำความสะอาด ตรวจสอบความพร้อมในการใช้งาน

         อันที่จริงมันยังไม่ถึงกับมีเหตุผลให้นำออกมาใช้ ด้วยความสามารถทางร่างกายและเวทมนตร์ที่ดัดแปลงเพื่อการสังหารก็เพียงพอแล้วที่จะใช้แก้ปัญหา อาวุธเหล่านี้เป็นเพียงทางออกสุดท้ายเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ต้องการวิธีแก้ปัญหาที่รวดเร็ว เขาคิดว่าอีกไม่นานสิ่งนี้จะต้องได้ใช้อย่างแน่นอน เพราะเขาไม่ใช่คนที่ใจเย็นพอจะให้ศัตรูเป็นฝ่ายเข้ามาเล่นงานอย่างต่อเนื่อง และยิ่งมารู้ว่าคาเรนที่อยู่ในความรับผิดชอบถูกลอบสังหาร นี่ทำให้เซรอสรู้สึกว่าตนเองล้มเหลวมาก

         แต่ถ้าหากคิดว่าหลังจากที่รู้ว่าศัตรูเป็นใครเซรอสจะนิ่งเฉยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นนั้นถือว่าคิดผิดมหันต์ เขาได้ปลอมตัวเป็นคนอื่นใช้ช่องทางพิเศษผ่านการไปสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับเป้าหมายมาให้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม โดยเฉพาะการเคลื่อนไหวของตระกูลเมอร์รานด์ เครือข่ายกลุ่มการค้า ข้อมูลทั้งหมดถูกจัดทำเป็นไฟล์เอกสารเข้ารหัสไว้ด้วยความเคยชิน มีรูปถ่ายของสถานที่ดังกล่าวและข้อมูลเบื้องต้นของบุคลากรเหล่านั้น

         เรียกได้ว่าเซรอสสืบลึกไปถึงขั้นที่บุคคลใกล้ชินของเป้าหมายเข้าออกแห่งอโคจรกี่ครั้งกันเลยทีเดียว

         “รัชเซล เมอร์รานด์ อายุสามสิบแปดปี ศึกษาจบจากโรงเรียนเวทมนตร์แอสต้า เวทมนตร์ที่ชำนาญคือเวทมนตร์ลมและดิน เชี่ยวชาญวิชาดาบอัศวิน เคยได้รับชัยชนะในการแข่งขันประลองดาบระหว่างโรงเรียนขณะที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นปีที่สองและสาม ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเขตพื้นที่ของตระกูลเมอร์รานด์ ประวัติครอบครัว มีภรรยาห้าคน และบุตรชายสี่ กับบุตรสาวอีกสาม คนโตอายุมากที่สุดคือสิบสองขวบมีแผนจะเข้าศึกษาที่โรงเรียนเวทมนตร์ชั้นนำ เนื่องจากเล็งเห็นถึงพรสวรรค์เวทมนตร์ คาดว่ามีเป้าหมายในการแต่งการระหว่างตระกูลอัศวินเพื่อให้มาสนับสนุนอำนาจ

         การศึกษาข้อมูลของเป้าหมายเป็นพื้นฐานของการปฏิบัติงาน รายละเอียดเหล่านี้แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ต้องไม่พลาด มันอาจจะมีประโยชน์หรืออาจไม่มีเลย ไม่มีผู้ใดที่สามารถให้คำตอบเรื่องนี้ได้ จะรู้ได้ก็ตอนหลังงานเสร็จเท่านั้น

         เพราะยังไม่ได้สำรวจพื้นที่จึงทำได้เพียงแค่ประเมินผ่านแผนที่ใหญ่ ซึ่งมันมีรายละเอียดที่หยาบมาก จำเป็นจะต้องใช้การเขียนสมการเพื่อคำนวณตำแหน่งที่ตั้งคร่าวๆ ขึ้นมาจนได้พื้นที่ดังกล่าว อาจมีผิดพลาดอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วพื้นที่ของตระกูลเมอร์รานด์จะต้องอยู่ภายในขอบเขตที่กำหนดเอาไว้อย่างแน่นอน และเมื่อรู้ตำแหน่งการลอบสังหารก็จะสามารถทำได้ง่ายขึ้น

         ปืนถูกประกอบขึ้นและเล็งผ่านศูนย์ และเหนี่ยวไกปืนทั้งที่ไม่ได้ใส่กระสุน จากนั้นก็วางลงและหยิบปืนอีกกระบอกขึ้นมาตรวจสอบ

         ประกายตาของเซรอสดูไม่เหมือนเดิม ทุกทีเมื่ออยู่ในที่สาธารณะเขาจะแสร้งทำตัวเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่ได้มีพิษสงอะไร แต่เวลานี้มันฉายแววสังหารออกมาจนชวนให้รู้สึกหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ ทำให้บรรยากาศในห้องนี้หนักอึ้ง ดูเหมือนเซรอสจะอยากระบายอารมณ์โกรธทั้งหมดออกมาเต็มทีแล้ว ชนิดที่ว่าหากการเดินทางในโลกนี้มีความสะดวกรวดเร็ว อีกทั้งยังหาข้อมูลเป้าหมายได้ง่าย เขาก็คงจะออกไปกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบตั้งนานแล้ว

         ทางเดียวที่จะเข้าถึงสถานที่แห่งนั้นได้มีเพียงการยอมลงแข่งขันประลองเวทมนตร์ที่จัดขึ้นที่ไอทาเรีย แม้ระยะทางมันจะห่างไกลแต่ถ้าใช้พาหนะที่สร้างใกล้จะเสร็จแล้วมันคงใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงทั้งขาไปและขากลับ

         “จะชุบชีวิตนายเดี๋ยวนี้แหละ เพื่อนยาก”

         กล่าวจบเซรอสก็ขว้างมีดออกไปปักใส่เป้าที่ติดไว้บนผนัง โดยมีตำแหน่งคือจุดวงกลมตรงกลางซ้ำกับรอยเดิม




เขียนนิยายให้อ่านฟรีมีรายได้ตรงไหนกัน

ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต ก็ต้องจ่ายนะขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #13612 FoxxBlacke (@FoxxBlacke) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:22
    สนุกมากกกเจ้าคะ
    #13612
    0
  2. #12637 fronggk (@bfrankkk) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:15

    ได้ใจคนอ่านค่ะไรท์55555 นิยายนายสนุกมากกกกกก ถึงจะพึ่งมาอ่านก็เถอะ แหะๆ
    #12637
    0
  3. #12080 พ่อน้องไอซ์ (@zodamaxicez) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 03:14

    สู้ๆครับ นิยายเขียนดี คำผิดก็น้อยมาก ใครบ่นก็ปล่อยให้ไปนั่งเขียนเอง อย่าได้แคร์พวกนี้วันๆไม่ทำอะไรหาเรื่องติอย่างเดียว ทั้งๆที่ไม่ได้มองดูตัวเองเลยว่าทำได้อย่างนี้หรือเปล่า

    #12080
    0
  4. #11021 ton97543 (@ton97543) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:21
    สู้ๆคับนิยายนุกมาก
    #11021
    0
  5. #10701 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:40
    น่าจะทำเกมส์เต้นให้ซารินะ ทั้งสนุก + ได้ออกกำลัง + ฝึกจับจังหวะ
    #10701
    0
  6. #10418 Naleuthep Sainak (@naruthep23324) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:08
    ขอบคุณครับ สนุกมาก
    #10418
    0
  7. #9892 Phuchong Pornwattanayotin (@goldsnake) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 12:35
    ขอบคุณครับ
    #9892
    0
  8. #9549 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    ขอบคุณครับ
    #9549
    0
  9. #8184 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:08
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ตลอดนะคะ เซรอสเป็นคนเกี้ยวกร๊าดดด
    #8184
    0
  10. #7950 TTคุง (@zw772x) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 11:56
    สู้ต่อไปครับ
    #7950
    0
  11. #7403 Chatchai Wongcha-oom (@onkchad) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 03:25
    ขอบคุณคร้าบบบบบ
    #7403
    0
  12. #7355 poorin0092 (@poorin0092) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 16:27
    สโลไลฟ์หน่อยน่ะครับ
    #7355
    0
  13. #7288 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 17:06
    ขอบคุณค่ะ สู้ๆนะคะ
    #7288
    0
  14. #7138 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:17
    สนุกมากครับ
    #7138
    0
  15. #6980 นักอ่านอัศนี (@vearanda) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 18:16
    ขอบคุนมากๆที่เขียนนิยายดีๆให้อ่าน
    จากนักอ่านหน้าใหม่
    #6980
    0
  16. #6916 Rattapon Suebsing (@beat321) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 22:02
    สนุก. บรรยายเห็นภาพ
    #6916
    0
  17. #6908 ployneko25020 (@ployneko25020) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 23:00
    สนุกมากค่ะ~~~~~~
    ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆมากให้อ่านนะค่ะเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    รอตอนต่อไปอยู่น้าาาาาาาาาาาา
    #6908
    0
  18. วันที่ 25 มกราคม 2561 / 10:19
    ใครว่าไรท์
    เดี๋ยวจ้างแซรอสไปเก็บเลย

    ไนท์จะเก็บตังค์ก็ได้นะ นิยายสนุกหน้าส่งเสริม
    #6898
    0
  19. วันที่ 25 มกราคม 2561 / 10:19
    ใครว่าไรท์
    เดี๋ยวจ้างแซรอสไปเก็บเลย

    ไนท์จะเก็บตังค์ก็ได้นะ นิยายสนุกหน้าส่งเสริม
    #6897
    0
  20. #6874 หลิงเหม่ย (@24680112) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 16:40
    ชอบเรื่องนี้นะ
    เดินเรื่องไม่เร็วไม่ช้าเกินไป

    ต้องขอโทษที่ได้เม้นตอนก่อนหน้า เพราะเรานี่อ่านรวดเดียวมาเลย

    ชอบมากครับเป็นกำลังใจให้😆😀
    #6874
    0
  21. #6872 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 08:24
    ไรท์เป็นไร?! ใครว่าไรไรท์? ไม่ต้องสนนะครับ // ถ้าทำเป็นเล่มผมก็สนับสนุนนะครับ
    #6872
    0
  22. #6863 Ntj :-) (@Minene) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 22:42
    สนุกค่าาาาาา
    #6863
    0
  23. #6852 BEAM_NTP (@bus-only) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:09
    ใครว่าอะไรไรท์เหรอ บอกรีดๆ
    #ตบแม่มมมม
    #6852
    0
  24. #6849 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 03:13
    ใครว่าไรต์
    #6849
    0
  25. #6848 narimasa2 (@Narimasa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 03:09
    เราตกข่าวมาม่าไรไปรึเปล่า??
    #6848
    0