ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

ตอนที่ 206 : SS3 Episode Fifty-One : ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,250 ครั้ง
    13 เม.ย. 63

SS3 Episode Fifty-One

 

         ในวันที่อากาศแจ่มใสถือเป็นฤกษ์งามยามดีที่เหมาะสำหรับการเดินทางไกลที่กินระยะเวลานานหลายวัน ดาวเทียมอุตุนิยมวิทยาพยากรณ์ว่าอากาศจะดีแบบนี้ตลอดทั้งสัปดาห์และจะเริ่มมีพายุฝนฟ้าคะนองในบางพื้นที่ ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีทางเกิดขึ้นที่ไรด์การ์ดในช่วงสองสามสัปดาห์นี้แต่นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับการวางแผนการเดินทางที่อาจต้องพักค้างแรมกันกลางป่า นั่นเพราะหากเกิดมีพายุฝนระหว่างเดินทางอาจเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้ทุกเมื่อ

         เกวียนรถม้าสำหรับเดินทางไกลมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจึงไม่แปลกที่สภาพของมันเปลี่ยนแปลงทุกครั้งที่มีการใช้งาน ภายนอกเหมือนเกวียนธรรมดาทั่วไปที่ผ่านการตกแต่งดีไซน์ให้ดูสวยงาม แต่หากเข้ามาดูภายในจะพบว่ามันถูกออกแบบมาเป็นอย่างดีโดยและมีความเป็นธรรมชาติยากจะมองออกว่ามันซุกซ่อนวิทยาการระดับสุดยอดเอาไว้ อาทิเช่น ระบบปรับอากาศเพื่อหลีกเลี่ยงในวันที่อากาศร้อนจัด พื้นที่ลับสำหรับเก็บเสบียงสำรองฉุกเฉิน ตู้แช่เย็นขนาดเล็กสำหรับเก็บของหวานให้พวกเด็กๆ และยังมีระบบป้องกันการโจมตีด้วยเวทมนตร์ที่มีความรุนแรงเทียบเท่ากับปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยานติดตั้งเอาไว้ด้วย

         สัมภาระจำพวกเสบียงอาหาร น้ำสะอาดสำหรับดื่ม และเสื้อผ้ากับเครื่องนอนของแต่ละคนได้ถูกขนย้ายมาไว้ที่เกวียนตั้งแต่เช้าโดยฟรานเป็นผู้ตรวจสอบความเรียบร้อยด้วยตัวเอง ครั้งนี้เซรอสตั้งใจจะให้ฟรานได้มีประสบการณ์ในการจัดการเดินทางจึงไม่ได้เข้าไปให้คำแนะนำอะไรทั้งสิ้น หากพบปัญหาระหว่างทางก็ถือเสียว่าเป็นบทเรียนพิเศษที่จะทดสอบไหวพริบในการแก้ไขสถานการณ์ไปด้วยเลย

         การเดินทางครั้งนี้คนที่ดูจะตื่นเต้นที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเด็กสาวชาวญี่ปุ่นอิจิโนะเสะ วาคาบะที่เพิ่งจะได้มีประสบการณ์เดินทางไปดูโลกภายนอกของต่างโลกเป็นครั้งแรก ไม่ต่างอะไรกับเด็กประถมที่ตื่นเต้นกับการทัศนศึกษาจนไม่สามารถข่มตานอนหลับได้เลยตื่นมาในสภาพที่ขอบตาดำคล้ำมาก กระเป๋าสัมภาระหลายอย่างที่ขนมาเกือบทั้งหมดเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับงานอดิเรกโดยเฉพาะ ประหนึ่งว่าหากขาดสิ่งของเหล่านี้ไปเธอจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ในแต่ละวันได้อย่างแน่นอน

         พื้นที่ภายในตู้เกวียนค่อนข้างกว้างและมีความสูงในระดับที่สามารถเดินไปมาได้ แนวกำแพงของตู้เกวียนส่วนหน้าทั้งหมดเป็นที่นั่งเบาะนุ่มสบายและมันกว้างพอให้คนคนหนึ่งใช้นอนหลับได้ หน้าต่างเป็นกระจกกันกระสุนที่ต้องยกเลื่อนขึ้นทำให้ดูคลาสสิกไม่น้อย กลางตู้เกวียนครึ่งหนึ่งเป็นกำแพงกั้นแบ่งทำเป็นห้องน้ำที่ไม่ได้มีพื้นที่กว้างมากนักและเพื่อความเป็นส่วนตัวจึงได้บุกำแพงด้วยวัสดุปิดกั้นเสียงอย่างดี มันดูคล้ายกับรถบ้านปิกนิกแต่หรูหรายิ่งกว่าเลยคิดว่าการเดินทางครั้งนี้คงไม่น่าจะลำบากเรื่องสุขอนามัยสักเท่าไหร่

         “คุณลุงนี่ยอดไปเลยแหะ ตอนที่ได้ยินว่าต้องนั่งเกวียนเดินทางหลายวันก็ทำใจเอาไว้แล้วว่าต้องทำธุระในป่า”

         “เธอแค่โชคดีที่มาเจอฉันต่างหาก” เซรอสช่วยยกสัมภาระขึ้นไปเก็บไว้บนชั้นวางและล็อกเอาไว้ให้เรียบร้อย “ฉันไม่ห้ามหรอกนะถ้าเธออยากจะใช้พวกแท็บเล็ตวาดรูประหว่างเดินทาง ฉันทำช่องเสียบชาร์จไฟเอาไว้ให้แล้วแต่ต้องขอความร่วมมืองดใช้งานเวลาที่เราพบเจอกับบุคคลภายนอกที่ไม่เกี่ยวข้อง พวกเขายังไม่พร้อมรับวิทยาการพวกนั้นในเวลาแบบนี้”

         “กลัวว่าจะมีปัญหาตามมาใช่ไหมล่ะ?”

         “หากมีใครสักคนรู้ความจริงว่าเธอเป็นคนจากต่างโลก สถานการณ์ต่อไปที่เธอต้องเจอคือการถูกเชิญตัวไปพบพระราชาและที่เลวร้ายกว่านั้นก็คงจะเป็นการมีวิหารศักดิ์สิทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย อย่าลืมว่าเธอไม่ได้มีทักษะต้านทานเวทมนตร์ประเภทโจมตีจิตใจเพราะขนาดแค่สบตามองปีศาจซัคคิวบัสก็ยังแทบเอาตัวไม่รอด ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าทางนั้นมีอุปกรณ์สำหรับควบคุมทั้งปลอกคอสวามิภักดิ์ ปลอกคอทาส และสารพัดวิธีที่จะควบคุมสติสัมปชัญญะของเธอเพื่อวัตถุประสงค์ในการครอบครองอำนาจเบ็ดเสร็จโดยเฉพาะหากพวกนั้นรู้ว่าเธอคือดันเจี้ยนมาสเตอร์ด้วยแล้วสมดุลของโลกใบนี้จะพังทลายลงในทันที และมันจะเกิดขึ้นจริงหากความลับของเธอถูกเปิดเผย”

วาคาบะยังเด็กเกินกว่าจะตระหนักได้ถึงมุมมองที่คนบนโลกใบนี้มีต่อนักเดินทางจากต่างโลก มันไม่เหมือนไลท์โนเวลที่ตัวเอกเป็นศูนย์กลางของการดำเนินเรื่องราวและทุกอย่างเป็นไปตามจินตนาการของผู้แต่ง โลกใบนี้โหดร้ายกว่ามากซึ่งวาคาบะคงจินตนาการไม่ออกแน่ว่ามันน่ากลัวถึงเพียงใด เซรอสจึงทำได้เพียงตักเตือนให้ระมัดระวังตัวให้มากขึ้นเท่านั้น

“ว่าแต่คุณลุงทิ้งบ้านเอาไว้แบบนี้ไม่กลัวจะมีใครแอบลักลอบเข้ามาขโมยของเหรอ?”

“พวกเขาสามารถทำได้ถ้ากล้าพอ”

บ้านแอชเชอร์มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ยอดเยี่ยมที่สุดและเขาสามารถตรวจสอบความเคลื่อนไหวทั้งหมดผ่านกล้องวงจรปิดที่ติดเอาไว้รอบบ้าน ขอเพียงไม่ใช่คนที่มีความสามารถแบบซาริที่ปัจจุบันเริ่มเรียนรู้การหลบหลีกมุมกล้องหรือสามารถทำให้อุปกรณ์พวกนั้นเสียได้โดยบังเอิญก็ไม่มีทางเล็ดลอดเข้ามาและออกไปได้อย่างปลอดภัย นอกจากนี้เขายังมีระบบมาตรการฉุกเฉินไว้รับมือกับผู้บุกรุกในกรณีที่ไม่สามารถเดินทางมาจัดการกับปัญหาได้ทันเวลา

“ซาริ เอาของที่พยายามจะซ่อนไว้ใต้เสื้อกลับไปเก็บไว้ที่เดิมด้วย”

ถึงแม้เซรอสจะกำลังพูดคุยอยู่กับวาคาบะแต่ก็ไม่ลืมที่จะตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว ตั้งแต่แรกที่ซาริพยายามเปิดนู้นนี่นั่นด้วยความซุกซนก็ตกอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังของเซรอสแล้ว เขาเห็นซาริทำเนียนเปิดตู้แช่เย็นและเอาพุดดิ้งกลิ่นเลม่อนออกมาเพื่อไปหาที่แอบกินโดยหวังว่าจะไม่มีใครรู้ พอถูกจับได้จึงค่อยนำกลับไปเก็บใส่ไว้ในตู้แช่เย็นและเปลี่ยนมาเป็นหยิบแครอทที่กินค้างไว้ขึ้นมากัดกินต่อแบบเนียนๆ

ฟรานนำม้าสองตัวมาสวมอุปกรณ์เทียมเกวียนให้เรียบร้อยแม้ใจหนึ่งจะกังวลว่าขนาดของเกวียนที่ใหญ่มากจะสร้างภาระให้กับพวกมัน ตอนแรกเธอตั้งใจจะใช้การานที่แม้จะใช้เวลาเดินทางเพิ่มขึ้น 1-2 วันก็ยังดีกว่าเอาม้าสองตัวมาทรมาน จนกระทั่งเซรอสได้อธิบายถึงวัสดุที่ใช้นั้นภายนอกที่ดูเหมือนไม้เนื้อแข็งแท้จริงแล้วเป็นวัสดุจำลองน้ำหนักเบาแต่มีความทนทานสูงมาก และได้มีการทดสอบเบื้องต้นแล้วว่าม้าสองตัวสามารถลากจูงได้โดยไม่สร้างภาระจึงวางใจได้ในที่สุด

ครึ่งชั่วโมงต่อมารถม้าจากคฤหาสน์เรเบียสก็มาหยุดที่หน้าบ้าน คาเรนลงจากรถม้าพร้อมด้วยกระเป๋าใบใหญ่ที่บรรจุเสื้อผ้าที่ต้องใช้เปลี่ยนระหว่างเดินทางซึ่งมันเยอะมาก คงเพราะช่วงเวลาเดินทางมายังดินแดนต้องสาปอาศัยเครื่องบินเจ็ทที่ใช้เวลาเพียงไม่นานจึงไม่รู้ว่าเกวียนของเซรอสมีความพิเศษยอดเยี่ยมเพียงใด ไม่แปลกใจที่เหตุใดจึงมีอุปกรณ์จำพวกกระโจมพักผ่อน อุปกรณ์สำหรับทำธุระส่วนตัวกลางป่าติดมาด้วย จนเซรอสพาเธอมาดูสิ่งอำนวยความสะดวกบนเกวียนเพื่อความสบายใจ

ส่วนสามสาวใช้ที่ต้องอาศัยอยู่ที่ดินแดนต้องสาปเพื่อดูแลคฤหาสน์เรเบียส เซรอสก็อนุญาตให้พวกเธอมาเก็บเกี่ยวทรัพยากรที่เหลือล้นอย่างไข่ไก่กับอนุญาตให้ใช้เรือนกระจกได้หลังจากที่เขาปิดผนึกประตูทางเชื่อมลับไว้เป็นที่เรียบร้อย

คาเรนพิจารณาเกวียนเดินทางด้วยความรู้สึกสนใจอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะหากสามารถผลิตเลียนแบบขึ้นมาได้การเดินทางไกลหลายเดือนของเหล่าขุนนางจะได้รับความสะดวกสบายขึ้นมาก มันแตกต่างจากเกวียนรถม้าเดิมที่เคยได้รับมาซึ่งนั่นเป็นเพียงการเดินทางไกลที่ใช้เวลาไม่นานจึงมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกอย่างโต๊ะน้ำชาที่ให้ความร้อนได้ เบาะนั่งปรับระดับ และยังมีแสงไฟให้ยามที่ต้องการแสงสว่างด้วย

“การเดินทางครั้งนี้ขอรบกวนด้วยนะคะ” คาเรนกล่าวกับเซรอสที่ช่วยยกกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นไปเก็บไว้บนชั้นวางให้

“บอกกับฟรานเถอะ ครั้งนี้ฉันอยากให้ฟรานมีประสบการณ์ในฐานะผู้นำ” เซรอสตอบ

“ไม่อันตรายเหรอคะ?” คาเรนเป็นกังวลมากที่จะให้เด็กอย่างฟรานเป็นผู้กำหนดเส้นทางการเดินทางครั้งนี้

ปฏิเสธไม่ได้ว่าการเดินทางนั้นอันตรายอย่างมากทำให้จำเป็นจะต้องมีคนคุ้มกันที่มากฝีมือเพื่อรับมือกับสัตว์ร้ายที่คิดจะเข้ามาจู่โจม ยังไม่นับรวมถึงเรื่องของโจรป่าที่ค่อนข้างชุกชุมมากในเส้นทางเดินทางของเหล่านักวาณิชและเป็นปัญหาคาราคาซังที่กิลด์นักผจญภัยยังหาเบาะแสไม่ได้ คาเรนกังวลถึงเรื่องนี้มากเพราะถ้าเป็นเธอจะเลือกใช้เส้นทางอ้อมที่ดูจะปลอดภัยกว่าอย่างการไปที่เมืองคัลไซด์ก่อนแม้ว่าจะต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีกหลายวัน

“วางใจเถอะ ถ้ามีอันตรายเกิดขึ้นหากฟรานไม่สามารถรับมือได้ฉันจะเป็นคนลงมือเอง”

“ถึงจะฟังไม่ค่อยออกว่าคุณลุงพูดว่าอะไรก็เถอะ แต่เท่าที่จับความได้นั่นมันคำพูดปักธงชัดๆ” วาคาบะพูดแทรกขึ้นหลังจากพยายามทำตัวให้ดูกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับเฟอร์นิเจอร์ “ร้ายกาจมากเลยนะคุณลุง”

“จะออกเดินทางแล้วถ้าไม่มีอะไรฉันขอไปจัดการทำธุระบางอย่างในบ้านก่อน” กล่าวจบเซรอสก็ลงจากเกวียนหายเข้าไปในตัวบ้าน

“เป็นคุณลุงที่ขี้อายอะไรขนาดนี้” วาคาบะแอบยิ้มเบาๆ ในใจพลันนึกถึงเรื่องสนุกที่อาจจะเกิดขึ้นหลังจากนี้

ฟรานเตรียมพร้อมทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็เปิดประตูให้เฟนริลปีนขึ้นไปนั่งหลบมุมอยู่ท้ายเกวียน มีหน้าต่างเปิดให้มันได้สูดอากาศที่สดชื่นและนอกจากนี้มันยังอยู่ในตำแหน่งที่ดีมากคอยปกป้องเสบียงอาหารให้รอดพ้นจากหัวขโมยแครอทที่จ้องหาวิธีการตาเป็นมัน

“เซรอสล่ะ?” เด็กหญิงเอลฟ์เอ่ยถามหลังเดินขึ้นมานับจำนวนคน

“ข้างในบ้านน่ะ” วาคาบะตอบ

“อือ รอได้”

ไม่ถึงยี่สิบนาทีเซรอสก็เดินออกมาและล็อกกุญแจบ้านทุกอย่างให้เรียบร้อย แม้ว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไรมากนักแต่เซรอสก็ต้องป้องกันทุกอย่างเอาไว้เพราะกลัวว่าพวกคนใหม่ที่เข้ามาอาศัยอยู่จะมีบางคนเกิดความคิดพิสดารที่อยากจะขึ้นมาตรวจสอบบ้านหลังใหญ่ที่เด่นที่สุดในดินแดนต้องสาปแห่งนี้ระหว่างที่เจ้าของบ้านไม่อยู่ ถึงจะฝากฝังไว้กับอาเรสให้คอยช่วยดูแลได้แต่เขาก็ใช่ว่าจะวางใจกับมาตรการแค่นั้น

         เกวียนรถม้ากำลังออกเดินทางและผ่านมาถึงบริเวณลานน้ำพุก็พบว่ามีดีแมนหลายร้อยคนมายืนเรียงกันอยู่เต็มสองฟากถนนเพื่อรอส่งคาเรนออกเดินทาง ตอนที่ทราบว่าคาเรนจะเดินทางออกจากดินแดนแห่งนี้ก็พากันคิดว่าพวกตนกระทำความผิดจนทำให้คาเรนตัดสินใจทอดทิ้งพวกเขาไป แต่พอทราบจากเซรอสว่าเป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้ก็เพื่อคิดหาวิธีให้คาเรนเข้ามาดูแลดินแดนแห่งนี้ได้อย่างเป็นทางการพวกเขาก็ดีใจกันมากและเป่าประกาศเรื่องนี้ออกไปจึงไม่แปลกที่จะมายืนส่ง พร้อมกับภาวนาต่อเทพธิดาขอให้ทุกอย่างดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

         ประตูทางออกทิศใต้เหมือนจะไม่ได้รับการพัฒนาอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากไปกว่าการที่มันเปลี่ยนเป็นประตูกรงเหล็กที่ดูคงทนแข็งแรงซึ่งก็ไม่รู้ว่ามาสร้างเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เซรอสเพียงแค่สั่งการผ่านนาฬิกาประตูกรงเหล็กก็เปิดออกขึ้นโดยอัตโนมัติก่อนที่เกวียนรถม้าจะขับออกไป

         วาคาบะตื่นเต้นมากหลังจากใช้ชีวิตในฐานะของนีทต่างโลกที่ไม่ได้ทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมาเกือบหนึ่งปีในที่สุดก็ได้มีโอกาสออกมาดูโลกภายนอกด้วยตาของตนเองสักที ตลอดสองข้างทางเป็นป่ารกทึบและถนนที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้าก็เป็นถนนที่มีแต่ต้นไม้ใบหญ้าขึ้นจนไม่น่าจะใช่เส้นทางที่ใช้งานได้จริง อย่างไรก็ตามเป็นครั้งแรกที่วาคาบะได้มีโอกาสเห็นสัตว์ป่านอกจากตัวการานที่ดูมีความเป็นแฟนตาซีอยู่หน่อยๆ

         “อ๊ะ ฮอร์นแรบบิทด้วยแหละ”

         กระต่ายของโลกนี้มีเขาสามนอโดยตรงกลางจะมีลักษณะเป็นปลายแหลมเหมือนยูนิคอร์นและมีความเป็นเกลียวเล็กน้อยดูดุร้ายอย่างมาก พวกมันวิ่งเร็วมากเพียงพริบตาเดียวก็หนีหายไปจากบนถนนแล้ว

         “นั่นเรียกว่ากระต่ายสามเขาโดยลักษณะของเขาและสีขนที่ปรากฏจะบ่งบอกถึงสภาพแวดล้อมและถิ่นอาศัย พวกมันมีการพัฒนาแตกต่างกันออกไปเช่นถ้าเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือที่มีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปีพวกมันก็จะพัฒนาตัวเองให้มีขนปุกปุยหนาและมีกระดูกที่ใหญ่ขึ้นเลยมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าเดิมประมาณสองเท่า ถ้าเป็นที่ราบกว้างจะมีอุ้งเท้าที่เป็นลักษณะเฉพาะทางกับเขาที่ยาวขึ้นเพื่อใช้ปกป้องตัวเอง ส่วนตัวที่เธอเห็นเมื่อกี้คงเป็นกระต่ายหินสามเขา จะเห็นว่าลักษณะของมันเป็นเกลียวเกิดจากการที่มันใช้เขาขุดดินและชั้นหินหนา คิดว่าคงอาศัยอยู่ที่ภูเขาหินใกล้ๆ นี้แหละ” เซรอสอธิบายให้ฟังและวางจานแซนด์วิชที่เพิ่งทำเสร็จเมื่อสักครู่ลงบนโต๊ะ

         “เรื่องนั้นรู้อยู่แล้วล่ะค่ะคุณลุง แค่ตื่นเต้นที่ได้เห็นพวกมันด้วยตาตัวเองเท่านั้น”

         เซรอสแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวตนที่แท้จริงของวาคาบะคือดันเจี้ยนมาสเตอร์ จึงไม่แปลกที่จะมีข้อมูลของสัตว์ร้ายเหล่านั้นรวมไปถึงมอนสเตอร์ทุกตัวบนโลกใบนี้ คงเพราะตั้งแต่ที่ย้ายมาอาศัยอยู่บ้านแอชเชอร์ก็ไม่ได้ทำหน้าที่ที่สมกับเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์อีกเลย

         “อย่าเผลอไปแสดงความรู้นี้กับใครเขาล่ะ มอนสเตอร์กับสัตว์ร้ายบางประเภทยังไม่ถูกค้นพบและไม่มีข้อมูลรายละเอียดมากนัก ถ้าเธออยากจะเข้าศึกษาที่สถาบันเวทมนตร์สิ่งแรกที่เธอควรทำคือการที่ต้องไม่รู้มากจนเกินไป เวลานี้สถาบันเหล่านั้นถูกทางราชวงศ์กับวิหารศักดิ์สิทธิ์เข้ามาแทรกแซง เอาไว้เมื่อไปถึงแล้วฉันจะสรุปสถานการณ์คร่าวๆ ให้ฟังเพื่อจะได้ไม่ดึงดูดความสนใจจนเกินไป”

         พอเดินทางมาได้สักระยะหนึ่งก็ถึงเวลาสลับสับเปลี่ยนหน้าที่ให้ฟรานได้หยุดพักสายตาบ้าง เซรอสออกไปทำหน้าที่แทนฟรานและให้เธอเข้ามาพักหลบแดดที่ร้อนเปรี้ยงกับดื่มน้ำผลไม้แช่เย็นให้รู้สึกสดชื่นบ้าง อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อนพอได้เข้ามาในห้องโดยสารที่มีลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็แทบอยากจะเอนตัวลงไปนอนให้รู้แล้วรู้รอด ยังดีที่ว่าเซรอสไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำจนเกินไปและฟรานก็ยังเป็นเด็กผู้หญิงจึงบอกให้งีบหลับพักผ่อนเพื่อไปทำหน้าที่เฝ้ายามในตอนกลางคืน

         มันเป็นการเดินทางที่ไม่จำเป็นต้องหยุดแวะพักในกรณีที่เกิดมีใครสักคนปวดหนักปวดเบา ห้องน้ำบนเกวียนจึงได้ถูกใช้งานประเดิมโดยซาริที่ดื่มน้ำมากเกินไป ต่อมาก็เป็นวาคาบะที่ไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจเนื่องจากเคยใช้บริการขนส่งสาธารณะที่มีห้องน้ำในตัวมาแล้วแต่ประสบการณ์หลังจากได้ลองใช้ครั้งแรกก็พบว่ามันไม่มีปัญหาจากแรงสั่นสะเทือนอย่างที่กังวลไว้เลย และผู้ใช้งานถัดมาก็เป็นคาเรนที่ลังเลใจอยู่ว่าจะใช้ดีหรือไม่แต่ในท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหวเข้าไปลองใช้งานดูบ้าง ตอนที่ออกมาก็เหมือนกับได้เปิดประสบการณ์แบบใหม่เพราะเธอไม่คิดว่าเซรอสคนนั้นจะคิดเผื่อความกังวลใจเรื่องกลิ่นไม่พึงประสงค์ถึงกับติดตั้งตัวพ่นละอองกลิ่นหอมออกมาด้วย

         หกชั่วโมงกับการเดินทางที่ไม่ได้หยุดพักในที่สุดความเร็วของเกวียนก็ลดลงเนื่องจากมันถึงเวลาที่จะให้ม้าได้หยุดพักดื่มน้ำและทานหญ้า ฟรานรู้สึกว่าเกวียนหยุดลงก็ตื่นขึ้นมาเห็นว่าทุกคนลงจากเกวียนไปขยับร่างกายเพื่อขับไล่ความเมื่อยล้าและความเบื่อหน่ายจากการที่ต้องทนนั่งอุดอู้อยู่บนเกวียนนานกว่าหกชั่วโมง ไม่นานนักเฟนริลก็กลับมาพร้อมกับซากของกระต่ายสามเขาตัวหนึ่งที่ล่ามาได้โดยมันจงใจแกล้งเดินผ่านซาริที่พยายามจะขโมยแครอทจากถังของพวกม้าและแสร้งขย้ำกระต่ายนั่นไปหนึ่งที ผลลัพธ์คือซาริกลัวมากจนต้องวิ่งไปฟ้องกับเซรอส

         “คุณลุง อันนี้เป็นต้นสมุนไพรใช่ไหม?” วาคาบะส่งเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมกับต้นหญ้าสีเขียวอมฟ้าต้นหนึ่ง

         “หือ?” เซรอสไม่ได้เชี่ยวชาญสาขาปรุงยาแต่ก็เคยเห็นพวกมันอยู่ในสารานุกรมสมุนไพรอยู่บ้าง “ใช่ มันเป็นสมุนไพรที่ใช้เป็นส่วนประกอบของยาฟื้นฟูเวทมนตร์ น่าตกใจจริงๆ ที่เธอหามันเจอได้”

         ความรู้พวกนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะมันมีสอนสั่งในสถาบันเวทมนตร์

         แต่การที่คนจากต่างโลกที่ไม่เคยมีประสบการณ์ได้รับการสอนสั่งจากสถาบันเวทมนตร์สามารถรู้คุณสมบัติของมันได้นับว่าแปลกมาก

         “ดันเจี้ยนมาสเตอร์อย่างเธอรู้อะไรมากน้อยแค่ไหน?”

         “ก็มีเรื่องเกี่ยวกับมอนสเตอร์ สัตว์ร้าย วัตถุดิบในการผลิตหลายอย่าง แล้วก็ข้อมูลเกี่ยวกับอาวุธยุทโธปกรณ์” วาคาบะไล่นับสิ่งที่ตัวเองรู้และบอกให้เซรอสได้ทราบ

         หากวาคาบะไม่เบนสายตาไปมองมือเพื่อไล่นับองค์ความรู้ของตนเองคงได้มีโอกาสเห็นใบหน้าเอือมระอาของเซรอสชั่วครู่หนึ่งไปแล้ว เดิมทีตอนแรกนั้นคิดว่าองค์ความรู้ของดันเจี้ยนมาสเตอร์จะมีแค่เรื่องของมอนสเตอร์กับสัตว์อสูรเท่านั้น ดูเหมือนว่าเซรอสคงจะดูเบาดันเจี้ยนมาสเตอร์น้อยเกินไปเพราะหากจำไม่ผิดดันเจี้ยนนั้นเป็นสถานที่ที่พบเจอทรัพยากรที่มีพลังเวทมนตร์เป็นจำนวนมาก พวกมันมีราคามหาศาลเพราะสามารถรักษาโรคร้ายหลายอย่างที่เกิดจากความผิดปกติของพลังเวทมนตร์ได้

         “ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?”

         “ไม่หรอก เป็นทางนี้ต่างหากที่ประเมินเธอต่ำเกินไป”

         เซรอสไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดตัวตนของคนจากต่างโลกรุ่นก่อนๆ ถึงได้ถูกเปิดเผยได้ง่ายนัก ส่วนหนึ่งอาจมาจากการที่พวกเขาพยายามจะทำตัวเองให้ดูโดดเด่นเพื่อสร้างเรื่องราวที่จะเป็นตำนานของตัวเอง และอีกส่วนหนึ่งก็มาจากพลังความสามารถพิเศษที่ได้รับมาจากพระเจ้าที่ทำให้พวกเขาไม่รู้สึกเกรงกลัวต่อผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น

         หากไม่แก้ปัญหาเรื่องสามัญสำนึกของวาคาบะเสียตั้งแต่ตอนนี้ ไม่แน่ว่าแทนที่จะได้พักผ่อนอย่างสบายๆ กลับต้องมาคอยตามล้างตามเช็ดปัญหาที่เด็กสาวคนนี้ก่อขึ้นแน่

ลำพังแค่ซาริคนเดียวก็วุ่นวายพออยู่แล้ว...

 

หลังจากออกเดินทางเพื่อทำระยะทางได้อีกไม่กี่ชั่วโมงความมืดก็ปกคลุมไปทั่วทั้งป่า เหตุผลที่ยังเดินทางกันต่อได้ก็มาจากการที่เกวียนได้ติดตั้งระบบไฟส่องทางเอาไว้ทำให้เดินทางในตอนกลางคืนได้ ถึงกระนั้นการพักผ่อนตอนกลางคืนก็เป็นสิ่งจำเป็นสุดท้ายฟรานก็ตัดสินใจหยุดพักริมทางและปลดพวกม้าออกจากอุปกรณ์เทียมเกวียนเพื่อให้พวกมันได้พักผ่อน ฟรานไม่กังวลว่าพวกม้าเหล่านี้จะหนีหายเพราะพวกมันค่อนข้างเชื่องมากแต่เพื่อความไม่ประมาทก็เลือกจะผูกพวกมันเอาไว้ด้วย

ลงมาจากเกวียนก็เริ่มติดตั้งอุปกรณ์เสริมของตัวเกวียนอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ทำห้องอาบน้ำที่เชื่อมติดกับประตูเข้าออกทางด้านหลังเสร็จพร้อมกับจัดการสร้างมวลน้ำขึ้นมาใส่ถังจนเต็ม ระหว่างนั้นเซรอสก็จัดการก่อไฟเตรียมทำอาหารค่ำให้ทุกคนได้ทานก่อนนอน

คาเรนเคยกังวลเรื่องการชำระล้างร่างกายอยู่บ้างและคิดว่าคงทำได้แค่เช็ดเนื้อเช็ดตัว แต่พอเห็นฟรานดึงเสาที่ซ่อนอยู่ท้ายเกวียนออกมาเชื่อมต่อกันเสร็จก็แขวนผ้าใบขึงเอาไว้รอบทิศทางทำเป็นห้องอาบน้ำกลางแจ้ง ถึงจะรู้สึกเขินอายที่ต้องมาอาบน้ำใกล้กับที่ที่มีผู้ชายอยู่ด้วยแต่อย่างน้อยเซรอสก็มีความเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะให้พื้นที่ส่วนตัวกับเธอ สังเกตได้จากการที่เขาย้ายไปก่อกองไฟทำอาหารค่อนข้างห่างไกลจากตัวเกวียนอย่างมาก

กว่าที่พวกผู้หญิงจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จเซรอสก็เตรียมมื้อค่ำเรียบร้อยแล้ว รสชาติอาหารนั้นอาจไม่หรูหราเทียบเท่ากับการใช้เครื่องปรุงรสจากต่างโลกแต่ก็ต้องยอมรับว่าเซรอสนั้นทำอาหารได้เก่งมากแม้จะมีเครื่องปรุงรสที่จำกัด น้ำซุปกระต่ายก็หอมหวานมากจนทำเอาสายตาของฟราน วาคาบะ และเฟนริลที่มองซาริเปลี่ยนไปอยู่ไม่น้อย

คืนนั้นอากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวแต่สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในเกวียนรถม้านั้นต่างก็นอนหลับสบายเนื่องด้วยเครื่องปรับอากาศที่ทำให้อุณหภูมิเย็นสบายอยู่เสมอ นอกจากนี้ก็ยังไม่ต้องถูกจู่โจมโดยแมลงป่าที่ชอบมากัดจนเป็นแผลตุ่มหนองดูน่ากลัว ฟรานรับหน้าที่เป็นเวรผลัดแรกพร้อมกับเฟนริลและใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการนั่งเขี่ยกองไฟ บางครั้งพอมีเสียงที่ฟังดูไม่ชอบมาพากลก็จะลุกขึ้นและไปเดินตรวจสอบเป็นระยะ โชคดีมากที่คืนนั้นไม่พบเจอกับปัญหาอะไรแต่ถึงกระนั้นฟรานก็ยังทำหน้ามุ่ยไม่พอใจอยู่ดี






ประสบการณ์เล่าสู่กันฟัง

เมื่อสองวันก่อนมีเมล์ประหลาดส่งเข้ามา เป็นข้อความภาษาอังกฤษซึ่งถอดความได้ว่า

เนื้อหาประมาณว่า เรียนคุณ XXXX ทางเราขอเตือนคุณว่าตอนนี้เราได้ทำการฝังโปรแกรมรีโมตควบคุมคอมพิวเตอร์ของคุณจากระยะไกล เหตุผลที่เราทำได้เพราะคุณได้เข้าไปดูเว็บหนึ่งซึ่งคุณน่าจะรู้ดี ตอนนี้เราสามารถควบคุมการเปิดกล้องและได้บันทึกการกระทำของคุณเอาไว้ทั้งหมดแล้ว เราจะทำการเปิดเผยวีดีโอการกระทำของคุณในสื่อสังคมโซเซียล ในอีกสิบสี่วัน หากคุณไม่ต้องการให้เราเปิดเผยวีดีโอนี้จนนำมาซึ่งความเสื่อมเสียชื่อเสียง คุณสามารถโอนเงินเป็นจำนวน 1900 USD มาทางหมายเลขที่เราให้เอาไว้เป็นบิทคอยน์ หากคุณไม่รู้วิธีการทำเราสามารถให้คำแนะนำได้

(แล้วก็บรรยายวิธีการทำมาเป็นขั้นตอน)

เราขอเตือนคุณด้วยความหวังดี หากคุณทำตามข้อตกลงนี้เราสัญญาว่าจะลบวีดีโอของคุณทิ้งทันที


ผมนี่แบบ...เอิ่ม...

อยากจะส่งข้อความบอกมันไปว่าฉันมีแค่ 2000 บาทติดบัญชีเท่านั้นเอง

แต่ก็เอาเถอะ อยากเปิดเผยอะไรก็เปิดเผยไป ถ้ามันบอกว่าเป็นคลิปวิดีโอที่อัดเอาไว้ก็แน่นอนเลยว่ามีไม่กี่อย่างหรอกที่ผมทำตอนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ (ก็แหม...ผมเป็นผู้ชายนี่นาจะมีเรื่องแบบนั้นบ้างอะไรบ้างก็ไม่ผิดใช่ไหมล่ะ) หรืออาจจะเป็นวีดีโอตอนผมแก้ผ้าเปลี่ยนเสื้อผ้านะ..

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.25K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17,181 ความคิดเห็น

  1. #16545 kaipeeda14 (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 16:08
    แปลกนะ
    #16,545
    0
  2. #16452 KytotH (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 10:52
    ไม่ต้องส่ง/ตอบครับ ให้บล็อกไปเลย มันส่งไวรัสทางอีเมลได้
    #16,452
    0
  3. #16334 Fragedy (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 16:52
    อ่านมาตั้งนานคิดว่าคนแต่งเป็นผญ.
    #16,334
    1
    • #16334-1 Blue Soul(จากตอนที่ 206)
      15 มิถุนายน 2563 / 18:49
      จะร้องไห้แล้วนะ
      #16334-1
  4. #16200 imavikur (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 20:03
    นี้อยากให้เซรอสทำครีมกันแดดมากเอาจริง หรือเราอ่านนานจนลืม อ่อใช่ๆทำเครื่องสำอางให้คาเรนไปแล้วกรั่กๆ แต่ฟรานเขอแดดมากขนาดนี้ขอร้องถ้าครีมกันแดดด้วยเดียวหน้าเ-่ยวเร็วนะ
    #16,200
    0
  5. #16020 MrDARKPatiphan (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 15:09

    ตอบไปเลยว่า ถ้า-อยากได้ก็ให้มาเอาเองกูจะรออยู่ที่บ้าน

    #16,020
    0
  6. #16019 tomtamninja (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 14:10
    รอวัน loli dark elf เจอกับโลลิฟฟาน 555
    #16,019
    0
  7. #16018 Alisona Janes Curse (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 07:47
    กันไปดีกว่าแก้ปิดกล้องไว้ก็ดีค่ะแม้ว่าคนพวกนี้จะแค่หลอกก็เถอะ
    #16,018
    0
  8. #16017 วายุจัง (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 07:39
    วาคาบะใสๆดีแล้วหละ ซาริก็ไสย์ๆ
    #16,017
    2
    • #16017-1 tomtamninja(จากตอนที่ 206)
      14 เมษายน 2563 / 14:11
      ไสยศาสตร์?
      #16017-1
  9. #16015 BuleMonkey (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 05:52

    วาคาบะเด็กเกินไปไม่รู้ถึงความน่ากลัวของโลกภายนอกเลย ไลน์จะจัดบทเรียนให้น้องเขาหน่อยไหมครับ เเบบให้รู้ความโหดร้ายของต่างโลก ไม่งั้นคงอยู่คนเดียวยาก หรือไปเป็นนีทที่ดันเจี้ยนตัวเองหรือบ้านลุงเซรอสดีกว่า ชีวิตจะปลอดภัยขึ้น

    #16,015
    0
  10. #16014 cc_kun (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 02:08
    นี่ก้พึ่งได้เหมือนกันมันส่งรหัสเวบไซตไร้สาระสักอย่างที่เราเคยสมัครมาด้วย. ดีว่าใช้รหัสแยกกับพวกของสำคัญๆ
    #16,014
    0
  11. #16013 ~DARK~ (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:26
    ซุปกระต่ายย
    #16,013
    0
  12. #16012 prandeva (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:47
    อย่าไปสน มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่ต้องอายมาก
    #16,012
    0
  13. #16010 Rhythm (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 21:45
    แต่ก็หาอะไรมาปิดกล้องไว้ก็ดีนะคะ อย่างเทปที่ถอดแล้วไม่เป็นคราบกาวหรือผ้าผืนน้อยมาคลุมงี้ กันไว้ดีกว่าเพื่อนาคตเจอของจริงไม่ติงนัง
    เราก็เคยโดนเมลที่ฉันรู้รหัสเธอและยังบัญชีต่างๆที่ใช้สมัครด้วยเมลนี้ ข่มขู่ไม่อยากเสียหายให้จ่ายบิทคอยน์เหมือนกัน5555 แอบหวั่นๆแต่เอ๊ะจะกลัวไปใย ถถถถ
    #16,010
    0
  14. #16009 Katana (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:38

    อย่าไปสนใจเลย พวกหลอกเอาเงิน ไร้สาระ ถ้าฝังโปรแกรมจริงไม่ต้องมาขอเงินแบบนี้เลย มันแฮกรหัสบัตรหรือบัญชีจากเบอร์โทรศัพท์ อีเมลล์ ไปกดเงินโอนเงินแล้ว พวกนี้ทำได้แค่มองแล้วเห่าอยู่ไกลๆ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 เมษายน 2563 / 20:43
    #16,009
    0
  15. #16008 เตียงนุ่มน่านอน (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 20:37
    คลิปออกตอนไหนบอกด้วยครับ
    จะรอชมคลิป (รอมากกว่าตอนต่อไป)
    5555
    #16,008
    0
  16. #16005 Jirus Jirathapariput (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:50

    รอคลิปของไรด์ต่อไป

    #16,005
    0
  17. #16004 patiphanpinkham (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:20

    55555555 แบล็คเมลล์ฮาดี

    #16,004
    0
  18. #16003 tomtamninja (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 19:13
    5555555
    #16,003
    0
  19. #16002 neonna (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 18:07

    ไม่ต้องสนใจค่ะไรท์ แค่หลอกให้พวกเราตกใจ

    #16,002
    0
  20. #16001 พระจันทร์เอย (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:42
    เงอะ ร..รอตอนต่อไปครับ
    #16,001
    0
  21. #16000 โลกสีเงิน (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:32
    เคยได้เหมือนกันค่ะ แต่ไม่สนอะ
    #16,000
    0
  22. #15999 Switches (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:06
    ขำ5555555
    #15,999
    0
  23. #15998 Vampire_killeR (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:54
    อีเมล์อ่ะนะ? อย่างมากก็เอาไว้เชื่อมต่อเกมเท่านั้นล่ะมั้ง
    #15,998
    0
  24. #15997 XenoZethe (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:52
    เปิดหน้าคนเขียนเว้ยเฮ้ย! 555+
    #15,997
    0
  25. #15996 sivacity (จากตอนที่ 206)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:15

    ....นี่ผมไม่ได้เปิดอีเมลล์มากี่ปีแล้วฟะ?

    #15,996
    0