ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,256,898 Views

  • 13,680 Comments

  • 22,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,376

    Overall
    2,256,898

ตอนที่ 20 : Episode Nineteen : ครบรอบ 1 ปี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 969 ครั้ง
    16 มี.ค. 60

Episode Nineteen

 



        มองว่าวันนี้ควรจะต้องเป็นวันพิเศษ หลังจากที่ปฏิทินแผ่นไม้ขีดฆ่าบอกจำนวนวันที่ผ่านพ้นไป

        รอยขูดบนแผ่นไม้บอกกับเขาว่ามันผ่านไปทั้งหมด 365 วันแล้ว

        ดังนั้นวันนี้จึงเท่ากับว่าครบรอบหนึ่งปีที่ได้มาอาศัยอยู่บนโลกใบนี้

        จากพื้นที่ที่แห้งแล้งไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย ใช้เวลาเพียงหนึ่งปีเท่านั้นก็กลายเป็นสถานที่ที่อุดมสมบูรณ์

        ทั้งหมดนี้เซรอสมองว่าเป็นผลมาจาก 'พลังในการสร้าง' ที่พระเจ้าเป็นผู้มอบให้ กอปรกับความไม่ย่อท้อและการตัดสินใจที่เยือกเย็นสำหรับการก่อสร้างสิ่งต่างๆ รวมไปถึงความรู้ของโลกสมัยใหม่ที่ช่วยให้ประดิษฐ์สิ่งอำนวยความสะดวกขึ้นมาตั้งมากมาย

        และเพราะแบบนั้นเซรอสเลยนำไวโอลินออกมาเล่นเพลงเฉลิมฉลองให้ตัวเอง

        และอาจจะทำเพื่อขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยส่งเขามาอยู่ในโลกที่แสนวิเศษนี้

        ซาริกับฟรานก็ยินดีที่ได้ฟังเสียงไวโอลิน ปกติแล้วพวกเธอจะได้ยินมันเดือนละไม่กี่ครั้งเท่านั้น ถึงจะอยากสอนให้พวกนี้เล่นไวโอลินแต่มันคงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าจะมีก็คงเป็นเปียโนที่อยู่ในระหว่างการสร้าง

        "อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ ท่านเซรอสวันนี้มีขนมปังกับเนยสดเจ้าค่ะ"

        แจ้งเตือนรายการอาหารเช้าของวันนี้ ขนมปังกับเนยสดเป็นอาหารแบบใหม่ที่เซรอสสอนให้ทั้งสองคนลองทำ ในส่วนของขนมปังมันแตกต่างจากขนมปังทั่วไปตรงที่มันมีความนุ่มฟู ไม่แห้งแข็ง ได้มาจากการบดทำเป็นแป้งขึ้นมาด้วยเครื่องหินโม่แป้ง และสอนวิธีการทำเบื้องต้นให้ ส่วนเนยสดก็เป็นการแปรรูปมาจากนมวัวและนมแพะ ความแตกต่างนี้จึงทำให้มันมีรสชาติที่แตกต่างกัน

        ซึ่งทั้งสองคนออกจะชอบเมนูนี้มากและเผลอทำกินกันทุกวันจนพักนี้เซรอสรู้สึกเอือมขึ้นมา

        "พวกเธอนี่กินกันได้ไม่เบื่อเลยสินะ"

        "ก็มันอร่อยดี"

        "ท่านเซรอสไม่คิดว่ามันอร่อยหรือเจ้าคะ?"

        "ถ้ามีอาหารที่เหมาะกับการเลี้ยงฉลองก็คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะ" เซรอสไม่ใช่คนจู้จี้อยู่แล้ว เขาเป็นประเภทที่มีอะไรก็กินไม่เรื่องมาก แต่บางครั้งการได้กินของอร่อยที่แตกต่างกันก็ทำให้ชีวิตดูมีสีสันมากขึ้น

        "โอกาสอะไร?" ฟรานถามด้วยน้ำเสียงที่แสนจะห้วน

        "ฉันยังไม่ได้บอกสินะ" เซรอสจัดท่านั่งให้อยู่ในท่าที่สบายที่สุด หยิบขนมปังทาเนยขึ้นมากิน "จำได้ใช่ไหมที่ฉันบอกว่าฉันได้รับพลังจากพระเจ้ามา โดยแลกเปลี่ยนกับการสร้างเมืองให้ทุกเผ่าพันธุ์อาศัยอยู่ได้"

        ทั้งสองคนพยักหน้า เรื่องนี้เซรอสบอกไปแล้วแต่ไม่ได้อธิบายให้ละเอียดถึงหน้าที่ที่ต้องปกป้องไม่ให้โลกใบนี้ต้องสูญสลาย เพราะเขามองว่ามันเป็นภารกิจที่เสี่ยงอันตรายและเกิดความเป็นห่วงขึ้นมา ยังไงซะมันก็เป็นหน้าที่ส่วนตัวของเขาที่จะต้องทำงานเบื้องหลังของโลกใบนี้ ถึงมันจะง่ายกว่าที่เปิดเผยตัวเองออกไป แต่มันออกจะวุ่นวายที่ต้องทำให้คนอื่นยอมรับ

        "วันนี้ก็ครบรอบหนึ่งปีพอดิบพอดีที่ฉันถูกพระเจ้าส่งมาที่นี่ยังไงล่ะ"

        ซาริได้ยินก็เผลอทำจานไม้หลุดจากมือ ฟรานหยุดค้างในสภาพที่กำลังจะกิน ปฏิกิริยาของทั้งคู่นั้นดูจะตกใจมากที่ได้ยินเรื่องนี้ จริงอยู่ที่ว่าเซรอสได้รับพลังจากพระเจ้ามาเป็นเรื่องที่น่าตกใจมากแล้ว และเขาก็ได้บอกเรื่องนี้ไปแล้วด้วย แต่ว่าเรื่องที่วันนี้เป็นวันครบรอบของการเริ่มต้นในดินแดนต้องสาปเป็นอะไรที่น่าตกใจยิ่งกว่า

        มันสมควรเป็นงานเลี้ยงฉลอง แต่ว่าวันนี้ไม่ได้คิดเลยว่าจะเตรียมอาหารอะไรดี

        มีผลผลิตให้เก็บเกี่ยวมาทำอาหารได้ตลอดทั้งปีเลยตัดสินไม่ถูกว่าจะทำอะไร แม้เซรอสจะบอกว่า 'ช่างมันเถอะ' แต่ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะไม่เห็นด้วยและอยากจะจัดงานฉลอง

        "ถ้าพวกเธออยากจะเลี้ยงฉลองกันมากขนาดนั้น วันนี้พวกเรามาทำขนมกินกันเถอะวัตถุดิบมีตั้งเยอะแยะจนเลือกกินกันไม่หมดอยู่แล้ว"

        ไม่มีความรู้สึกเสียดาย ยังไงพวกเขาก็มีกันอยู่แค่สามคน ต่อให้กินล้างกินผลาญแค่ไหนก็ไม่ต้องกังวลว่ามันจะหมด

        แต่พอได้ยินว่าจะทำขนม ทั้งสองก็มีท่าทีสนใจขึ้นมา

        ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ได้เห็นผลงานที่เซรอสทำออกมาตั้งมากมาย ไม่ว่าจะเป็นสอนวิธีการทำนาเกลือที่ให้ผลผลิตครั้งละเกือบหกกิโลกรัม การแปรรูปนมให้กลายเป็นก้อนเนยแข็งหรือชีส เปลี่ยนไข่ไก่เป็นมายองเนสที่แสนอร่อย เอามะเขือเทศกับพริกมาทำเป็นซอสที่มีรสชาติหลากหลายให้กินคู่กับขนมปัง เอาผลไม้มาทำเป็นแยมที่หวานและอร่อย ซึ่งพวกเธอบอกได้คำเดียวว่า 'สุดยอด' มันอาจจะเป็นโชคดีของพวกเธอที่ได้รับความเมตตาจากเซรอสให้มาอาศัยอยู่ด้วยกัน ได้กินอาหารที่หรูกว่าที่ไหนๆ แม้แต่ราชวงศ์เองก็ยังไม่เคยได้มีโอกาสลิ้มลอง

        ได้มีโอกาสใช้สุขภัณฑ์ที่สะอาดและสบายที่สุด มีห้องอาบน้ำร้อนที่ช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้า มีห้องนอนเล็กๆ น่ารัก (ถึงห้องของซาริจะเละกลายเป็นรังกระต่ายโดยสมบูรณ์ไปแล้วก็เถอะ) และเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน พวกเธอได้มีโอกาสใช้ผลิตภัณฑ์ชิ้นใหม่ที่แม้แต่ชนชั้นสูงไม่มีโอกาสได้ลองใช้งาน

        สบู่เหลว กับ แชมพูสระผม

        เซรอสพยายามอยู่ทุกวันเพื่อให้พวกเธอได้ใช้แต่ของที่ดีๆ โดยไม่ได้สนใจฐานะว่าเป็นทาสหรือคนรับใช้

        และเป็นสาเหตุให้ทั้งคู่เลือกจะอาบน้ำกันทุกวัน โดยเฉพาะซาริตอนนี้ขนนุ่มฟูและมีกลิ่นหอมของดอกไม้ด้วย ทางด้านฟรานเองก็ชื่นชอบไม่แพ้กันเมื่อรู้ว่ามันดีกว่าสบู่ที่ใช้กันในโลกภายนอก

        ไปที่เรือนกระจกแล้วเลือกเก็บเกี่ยวของที่ชอบกันออกมา แต่พอบอกว่าให้เอาของที่ชอบมาก็ไม่ต้องแปลกใจที่จะเห็นแครอทจำนวนมากรวมอยู่ในนั้นด้วย ส่วนฟรานก็จะเป็นพวกผลไม้และจึงกลับมาเริ่มต้นลงมือทำขนม

        มีเค้กแครอท เค้กผลไม้ และพายแครอท

        ทั้งหมดนี้เป็นขนมที่จะใช้ในงานเลี้ยงฉลองวันนี้

        ซาริชื่นชอบพายแครอทและพยายามจัดโต๊ะโดยเน้นตำแหน่งของพายแครอทไว้ในจุดที่หยิบได้สะดวก เครื่องดื่มก็เป็นน้ำผลไม้ที่นำไปแช่น้ำให้เย็นสดชื่นขึ้น

        "จะว่าไปแล้วน้ำแครอทที่ฉันทำไว้มันหายไปไหนแล้ว?" เปิดตู้มองหาเหยือกน้ำแครอทที่เคยทำเอาไว้และหันไปมองคนที่น่าจะรู้ดีที่สุด

        "ไม่รู้เจ้าค่ะ ไม่เห็นเลยเจ้าค่ะ"

        "นี่เธอแอบลงมาขโมยไปกินอีกแล้วใช่ไหม"

        "แง~!! ขอโทษเจ้าค่า ก็มันหักห้ามใจไม่อยู่นี่เจ้าคะ"

        "ซาริงี่เง่า"

        "ฟรานก็แอบดื่มน้ำแอปเปิ้ลเหมือนกันเจ้าค่ะ" ซาริรีบฟ้อง เวลานี้เธอต้องหาแนวร่วมรับผิดชอบให้ได้

        "เปล่านะ"

        "ซาริเห็นเจ้าค่ะ ฟรานทำหน้ามีความสุขแล้วก็ยิ้มร่าตอนที่ดื่มน้ำแอปเปิ้ลเข้าไป"

        ดูท่าแล้วทั้งคู่จะไม่มีใครยอมให้กันด้วย ซาริถือโอกาสฟ้องได้ก็ฟ้อง ส่วนฟรานก็ยังคงปฏิเสธว่าไม่ได้ทำ สุดท้ายเซรอสก็เลยจัดการเขกหัวทำโทษไปคนละหนึ่งทีเบาๆ

        "ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่เคยหวงถ้าอยากจะกินอะไร อย่างฟรานน่ะกินนิดกินหน่อยฉันก็ไม่ได้ว่าหรอก แต่เธอน่ะตัวแสบเลยยัยกระต่าย ทุกอย่างที่เกี่ยวกับแครอทเธอฟาดเรียบไม่เหลือให้คนอื่นได้กิน แล้วพายแครอทที่พึ่งทำเสร็จเมื่อกี้หายไปไหนอีกแล้วล่ะ" เซรอสถามมองดูจานที่ใส่พายแครอท

        แค่พริบตาเดียวจากที่ทำเอาไว้ 10 ชิ้นมันเหลืออยู่ 5 ชิ้น หนึ่งชิ้นอยู่ในปากซาริที่เคี้ยวตุ้ยๆ อยู่

        "แปลกจังเลยนะเจ้าคะ"

        "ล้วงของในกระเป๋าออกมาซะ เดี๋ยวนี้!"

        สุดท้ายซาริก็ได้แต่ฝืนใจหยิบเอาของในกระเป๋าออกมา พายแครอทสี่ชิ้นถูกซ่อนเก็บเอาไว้อย่างดี มีแครอทอีกหลายสิบหัว และถ้าเขาจำไม่ผิดแครอทในโซนของซาริหมดไปแล้วกำลังอยู่ในระหว่างลงเมล็ดใหม่ ถ้าจะมีหัวใหม่ก็คงเป็น...

        "นี่หล่อนขโมยแครอทจากแปลงส่วนรวมอีกแล้วเหรอ"

        "ขอโทษเจ้าค่า..ซาริผิดไปแล้ว อย่าดึงหูซาริเลยนะเจ้าคะ"

        และการทำโทษก็จบลง เซรอสยึดแครอทกลับมาเลยทำให้ซาริจิตตกไปพักใหญ่

        นอกจากนี้เซรอสก็ยังนำมันฝรั่งไปทอดทำเป็นเฟรนฟราย โรยเกลือกับจิ้มซอสหลากรสชาติ เป็นที่ติดใจของทั้งสองคน

        ขนมเค้กแสนอร่อยกินคู่กับน้ำผลไม้ ฟรานท่าทางติดใจเค้กผลไม้รวมและตักกินชิ้นแล้วชิ้นเล่า แม้แต่ครีมที่เหลือติดจานก็ยังปาดมากินจนสะอาดเอี่ยม พวกเธอไม่เคยได้กินขนมที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนในชีวิต และเซรอสก็บอกว่าเขายังมีสูตรอาหารกับขนมอีกตั้งมากมายให้ได้ลิ้มลองไม่มีวันเบื่อ โดยจากชื่อที่เซรอสไล่เรียงพูดออกมามีชื่อของ 'พุดดิ้ง' กับ 'พิซซ่า'

        โดยเฉพาะพิซซ่าตอนที่ได้ฟังเซรอสบรรยายถึงความอร่อยของมันทำเอาฟรานถึงกับลอบกลืนน้ำลาย

        งานเลี้ยงดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน เมื่อฟรานอยากจะแสดงอะไรสักอย่างเพื่อเป็นการขอบคุณที่อนุญาตให้มาอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยจึงจะขับร้องบทเพลงของเอลฟ์ให้ เซรอสเองก็นึกสนุกเลยขอให้ฟรานร้องออกมาก่อนหนึ่งจบ โดยเขาจะฟังแล้วก็เขียนโน้ตที่จะใช้เล่นขึ้นมา จากนั้นก็นำไวโอลินออกมาทดลองอยู่สักพัก แล้วจึงเริ่มบรรเลงพร้อมกัน

        ปกติแล้วบทเพลงของเอลฟ์นั้นจะมีความไพเราะเป็นอย่างมาก และยิ่งได้เซรอสมาเล่นไวโอลินเป็นดนตรีประกอบทำให้บทเพลงนั้นตราตรึงเข้าไปในจิตใจของซาริกับฟรานโดยทันที พวกเธอไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีเครื่องดนตรีที่เล่นได้อย่างนุ่มนวลเช่นนี้ เครื่องดนตรีที่พวกเธอรู้จักก็มีแค่พวกเครื่องตีกับเครื่องเป่าเท่านั้น และเสียงของพวกมันก็เป็นเสียงที่หนักแน่นไม่เหมาะกับเพลงของเอลฟ์

        "อยากจะลองเล่นดูงั้นเหรอ ออกจะยากไปสักหน่อยนะ"

        "จะพยายาม"

        แล้วเซรอสก็ค่อยๆ สอนให้ฟรานได้ลองเล่นมันดูสักครั้ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือเสียงที่บาดแก้วหู

        เห็นฟรานทำหน้าเศร้าก็พูดปลอบใจ อย่างไรซะก็ไม่มีใครที่จะเล่นเครื่องดนตรีได้ทันทีที่จับมันครั้งแรกอยู่แล้ว

        ก่อนอื่นฟรานจะต้องเรียนรู้ตัวโน้ตและรู้วิธีจับให้ชำนาญถึงจะเล่นได้ ถึงมันจะยากแต่ฟรานก็อยากจะเล่นมันให้ได้สักครั้งหนึ่งก็ยังดี จึงบอกว่าจะทำคู่มือการเรียนรู้ไวโอลินสำหรับมือใหม่ให้

        แน่นอนว่าคงต้องขอคัดลอกเนื้อหามาจากสิ่งที่ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำล่ะนะ

 

        การได้แช่น้ำร้อนทุกวันก็ช่วยให้ความเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวันมันหายไปหมด หนึ่งปีมานี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นมาตั้งมากมายแต่ก็ผ่านมันมาได้ ถึงแม้ว่าการสร้างหมู่บ้านจะยังไปไม่ถึงไหนแต่ก็คืบหน้ามาบ้างแล้ว อย่างน้อยตอนนี้หากให้ทุกคนเข้ามาอยู่ก็สามารถก่อสร้างบ้านของตัวเองขึ้นมาได้เลย หากเขาคิดจะทำแบบนั้นจริงมันก็คงลำบากในการจัดการความเรียบร้อย จำเป็นจะต้องลงมือจัดสรรพื้นที่แบ่งให้ด้วยตัวเอง

        ปัญหาเรื่องไม้ก็ไม่ต้องกังวล ในเมื่อตอนนี้ได้จัดการกำหนดขอบเขตของป่าเอาไว้แล้ว มันไม่จำเป็นต้องล้อมรอบเหมือนกรงขัง เพียงแค่ทำแนวกั้นเอาไว้โดยหันทิศทางไปยังตำแหน่งที่ต้องการอนุรักษ์ หลังจากที่ติดตั้งได้หนึ่งอาทิตย์แล้วลองเข้าไปดูพบว่ามีของป่าให้เลือกเก็บดินตั้งมากมาย มันจะกลายเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์และเป็นแนวยาวไปจนถึงขอบเขตทะเลประมาณ 40 ไมล์ นอกจากนี้สันเขาที่ปิดกันเอาไว้ก็เป็นรั้วธรรมชาติได้เป็นอย่างดี

        ในเรื่องของการเติบโตของต้นไม้ก็จะเติบโตขึ้นรวดเร็วมาก เคยสังเกตดูตั้งแต่นำเมล็ดลงพื้น ในวันต่อมาก็เริ่มมียอดอ่อนขึ้น หนึ่งอาทิตย์ต่อมาก็กลายเป็นต้นไม้ที่สูงครึ่งเอว ถ้าทิ้งเอาไว้สักเดือนสองเดือนก็น่าจะได้ต้นไม้ขนาดใหญ่

        ตั้งใจว่าจะทำให้เป็นพื้นที่สำหรับหาของป่าให้พวกชาวเมืองได้เรื่อยๆ

        หากเรื่องทั้งหมดเป็นไปได้สวยหมู่บ้านแห่งนี้จะมีทรัพยากรที่เพียงพอต่อการเลี้ยงชีพ ไม่จำเป็นต้องมีรายได้สำหรับจ่ายภาษีเนื่องจากการพัฒนานั้นไม่จำเป็นต้องใช้เงินแต่อย่างใด แต่ควรมีรายได้สำหรับใช้จ่ายปกติสำหรับภายนอก

        ถึงอย่างนั้นก็มองเห็นถึงปัญหาในอนาคตที่ว่าจะมีกลุ่มคนที่โลภมากใช้ประโยชน์จากจุดนี้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ถ้าต้องการจะเปิดให้เป็นเมืองอิสระล่ะก็อาจจะต้องกำหนดกฎหมายที่ควบคุมการส่งออกวัตถุดิบแทน

        แม้ความคิดจะเปิดกว้างให้ทุกคนเข้ามาอาศัยอยู่ได้ แต่ถ้าหากกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ทำตามกฎและคิดจะหาผลประโยชน์จากที่นี่เพื่อเน้นการสร้างกำไรให้ตัวเอง เซรอสตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ต้อนรับคนพวกนั้นโดยเด็ดขาด เพราะสถานที่แห่งนี้จะเป็นดินแดนแห่งการให้โอกาสในการเริ่มต้นชีวิตใหม่

        จะไม่มีแรงงานทาส หรือคำว่า 'ชนชั้นสูง' ในดินแดนแห่งนี้

        ขบคิดแนวทางการพัฒนาหมู่บ้านเสร็จก็กลับมาเข้าเรื่องถึงสิ่งที่ยังขาดไป ถึงแกะที่เลี้ยงเพื่อนำขนมาทำเสื้อผ้าก็ตาม แต่ก็ยังมีเนื้อผ้าที่อยากได้อยู่ด้วย น่าเสียดายที่มันไม่มีเมล็ดพันธุ์หรือว่าได้เห็นต้นของมันเลย ตั้งใจว่าจะนำพวกมันมาปลูกพร้อมกับต้นนุ่น ก็จะได้เครื่องนอนที่นุ่มสบาย แต่ตอนนี้อยู่ในระหว่างการเตรียมวัสดุส่วนสำคัญเพื่อสร้างเครื่องปั่นด้ายขึ้นมา แต่ก็ต้องนำมาดัดแปลงเพื่อให้มันเป็นแบบอัตโนมัติ อาจจะใช้พลังงานน้ำหรือลมในการปั่นด้ายแทน ถึงมันจะยากแต่เซรอสมั่นใจว่าจะต้องทำได้แน่

        โรงกลั่นเหล้าก็จะต้องทำอยู่ติดกับแม่น้ำเพราะจำเป็นจะต้องใช้น้ำอยู่ตลอดเวลา และต้องเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างโรงกลั่นเหล้าไปยังห้องหมักใต้ดิน ที่ต้องเน้นการทำทุกอย่างให้อยู่ใต้ดินไม่ใช่เพราะต้องการเก็บเป็นความลับ หากแต่มันเคยเป็นความฝันเมื่อครั้งที่ยังอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า เขาได้ออกแบบบ้านในฝันที่ซ่อนความลับเอาไว้ที่ชั้นใต้ดินเป็นที่สุด มีการจำลองสถานการณ์ภัยพิบัติต่างๆ และเสริมความพิเศษลงไป เมื่อได้มาอยู่ที่โลกแห่งใหม่นี้เลยอยากจะทำตามความฝันของตัวเองให้ได้

        ด้วยเหตุนี้เอง บ้านที่มองเห็นว่าดูธรรมดาอย่างมากนั้นแท้จริงแล้วเบื้องล่างนั้นเชื่อมต่อกับสถานที่ต่างๆ ภายในฟาร์ม และทุกห้องก็มีจุดประสงค์ของมันเอง ถึงอย่างนั้นพวกฟรานรู้แค่ว่ามันมีห้องใต้ดินอยู่แต่ก็ยังไม่มีผู้ใดค้นพบทางลับไปยังห้องอื่นเลย ไม่ใช่ว่าเซรอสไม่เชื่อใจเพียงแต่ห้องนั้นเขาตั้งใจจะมีไว้เพื่อสร้างสิ่งของที่โลกใบนี้ยังไม่สมควรจะมีโดยเด็ดขาด

        ส่วนเรื่องที่เขามีความต้องการที่จะกลั่นเหล้าก็ไม่อาจทำแบบขอไปทีได้ จำเป็นจะต้องทำเพื่อให้ได้รสชาติที่ดีที่สุด ถึงจะต้องใช้เวลาก็ช่วยไม่ได้ คงต้องไปหาเมล็ดพันธุ์ต้นไม้มาปลูกในเขตอนุรักษ์และขยายพันธุ์พวกมันให้ได้มากๆ

        ต่อมาก็เป็นเรื่องของอาหารและเครื่องดื่ม

        ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้พวกเขามีพืชผักเพียงพอต่อการกินตลอดทั้งปีแล้ว ขาดก็แค่พวกเนื้อสัตว์เท่านั้น ตอนนี้เซรอสได้ทำการผสมพันธุ์สัตว์ในฟาร์มเพื่อให้พวกมันมีจำนวนที่มากขึ้นแต่ก็คงไม่ใช่จะเกิดขึ้นเร็วดั่งใจ ถ้าจะกินเนื้อก็มีแค่ไก่ที่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็วมาก มีไข่ไก่เก็บไว้ทำอาหารอย่างอื่นอีกด้วย แต่ความรู้สึกที่ได้กินเนื้อหมู เนื้อวัวมันก็ยังคงดีกว่า

        สำหรับเครื่องดื่มที่เหมาะสำหรับดื่มยามว่างที่เขาคิดได้ก็จะมี โกโก้ กาแฟ กับชา ถ้าหากว่าเขาค้นพบพวกมันล่ะก็จะนำมาปลูกไว้ในฟาร์มเพื่อให้เก็บเกี่ยวได้ตลอดทั้งปีแน่นอน แต่ที่คัลไซด์บอกว่ามันเป็นเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดที่มีแล้ว ซึ่งเซรอสมองว่ามันยังถือว่าน้อยอยู่ดี บางทีอาจจะต้องไปยังเมืองอื่นเพื่อเสาะหาของมาเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าจะต้องเดินทางกันอีกยาวไกลเป็นเดือนๆ เลย

        ถ้าต้องทิ้งใครไว้สักคนที่นี่เชื่อว่าจะต้องมีคนไม่เห็นด้วยแน่

        หากทิ้งซาริเอาไว้เชื่อเลยว่าจะต้องเฉาตายแน่นอน

        หรือจะเป็นฟรานซึ่งทางนี้คงเฉยๆ แต่ให้อยู่ตัวคนเดียวตลอดทั้งเดือนมันก็น่าสงสาร

        สุดท้ายก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะเดินทางคนเดียว เพราะยังไงก็มั่นใจว่าสามารถเดินทางได้เร็วกว่าม้าเสียอีก

        ที่สำคัญกว่าก็คือหากมีปัญหาเกิดขึ้นก็จะได้ไม่ต้องมาพะวงหน้าหลัง และจัดการได้อย่างเต็มที่อีกด้วย

        ตัดสินใจแล้วว่าจะออกเดินทางประมาณเดือนหน้าก่อนจะเข้าฤดูหนาว และก็ต้องเตรียมสินค้าเอาไว้ขายด้วย ที่คิดเอาไว้ก็มีพวกแร่ที่อาจจะต้องเพิ่มแร่ชนิดอื่นเข้าไปด้วย แต่เชื่อว่าตลาดอาวุธจะต้องเคลื่อนไหวแน่ถ้าเขาขายแร่ชนิดใหม่ที่ค้นพบออกไป แต่ยังไงก็ตั้งใจจะแบ่งออกไปขายอยู่แล้วก็เลยไม่สนใจมากนัก หรือต่อให้เกิดปัญหาตามมาก็มั่นใจว่าสามารถรับมือกับมันได้ในระดับหนึ่ง

        นอกจากนี้ก็ยังต้องการจะหาข้อมูลของสถานศึกษาที่ดีที่สุด กับหาข่าวความเป็นไปของอาณาจักรไอทาเรีย ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะไม่ตกหล่นข่าวสารจากโลกภายนอก หรือถ้าหากมีเหตุการณ์ร้ายๆ เกิดขึ้นจะได้หาทางป้องกันได้

        ดังนั้นแล้วกำหนดการนี้จึงได้ถูกเปิดเผยขึ้นในช่วงหัวค่ำขณะที่ทั้งสองคนกำลังเล่นรีเวอร์ซี่กันอยู่

        ซาริเผลอทำตัวหมากหลุดมือแต่ไม่ได้สนใจ แต่น้ำตากลับเริ่มเอ่อขึ้นมานิดหน่อย

        ต่างจากฟรานที่อึ้งและเงียบกริบไม่พูดอะไร

        รับรู้ว่าอารมณ์ของทั้งคู่กำลังอ่อนไหวเมื่อทราบว่าพวกเธอจะต้องอยู่ที่นี่กันเพียงสองคน

        "ซาริผิดไปแล้วที่แอบขโมยแครอทมากินทุกวัน ครั้งต่อไปจะพยายามขโมยมันให้น้อยลงเจ้าค่ะ ท่านเซรอสอย่าทิ้งซารินะเจ้าคะ จากนี้จะไม่ดื้อแล้วด้วยเจ้าค่ะ"

        "เดี๋ยวนะ เธอแอบไปขโมยแครอทส่วนรวมทุกวันเลยงั้นเหรอ" พูดออกมาอย่างเซ็งๆ แต่ก็ไม่ได้โกรธเพราะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะต้องเก็บมาใส่ใจ และเขาชักจะคุ้นชินกับเรื่องแบบนี้บ้างแล้ว

        "อีกอย่างหนึ่ง สำหรับฉันแล้วการเดินทางคนเดียวมันเร็วกว่ามาก แถมพวกเธอเองก็คุ้นชินกับที่นี่แล้วด้วยไม่น่าจะมีปัญหาไม่ใช่เหรอ"

        ฟรานไม่ใช่เด็กและโตพอจะคิดอะไรเองได้แล้ว เห็นว่าที่เซรอสพูดมีเหตุผลก็พยักหน้ารับ แต่ซาริ (ผู้ไม่รู้จักโต) เอาแต่ร้องไห้เกาะขาขอจะไปด้วยเหมือนเด็ก สุดท้ายก็โดนเซรอสกล่อมจนยอมรับสภาพได้ในที่สุด แถมเซรอสบอกว่าถ้าสามารถอยู่กันได้จะมีของขวัญพิเศษให้ก็ทำให้ซาริเลิกดื้อด้านและยอมที่จะอยู่กับฟรานกันสองคน

        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 969 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #11887 เอล์ฟจงเจริญ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:38

    เย้ๆๆๆๆ

    #11887
    0
  2. #9385 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 19:52
    ขอบคุณครับ
    #9385
    0
  3. #7886 Akari_j (@jbbjopfm) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:40
    ยัยซาริ เด็กน้อยจริงๆลูกกก
    #7886
    0
  4. #7741 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 09:24
    <p>ขอบคุณครับ</p>
    #7741
    0
  5. #7006 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:09
    โดนทิ้งแน่ แม่กระต่ายน้อย 555
    #7006
    0
  6. #6840 นักอ่านอัศนี (@vearanda) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 15:25
    หน้าทิ้งเงาไว้ปกป้องหน่อยระ
    #6840
    0
  7. #6623 Wanz Luvz (@narakstory) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 01:43
    อยู่กันสองคน น่าจะทิ้งเงาไว้ช่วยดูแลด้วยนะ เป็นห่วงจัง
    #6623
    0
  8. #5298 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 02:45
    ในที่สุดท่านเซรอสก็จะทำการค้าสักที
    #5298
    0
  9. #5262 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 23:15
    บักรอสจะสร้างสิ่งที่โลกนี้ยังไม่ควรมี จะสร้างจาร์วิสมาควบคุมกองทัพเตารีดแมนหรอ?
    #5262
    0
  10. #4370 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 11:52
    กระต่ายบ้าแครอท
    #4370
    0
  11. #4127 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 01:44
    ยัยซาริเอ๊ยยยย 5555
    #4127
    0
  12. #3839 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 12:47
    สารภาพผิดมาเฉยเลย555
    #3839
    0
  13. #3422 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 14:03
    หน๋องกระต่ายอายุ5 ขวบชัดๆ555
    #3422
    0
  14. #3235 ๏เต้าหู้ขาว๏ (@geeminikuper) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 17:10
    ตลกอะ ขโมยแครอททุกวัน565สมองเด็กมาก
    #3235
    0
  15. #2809 Tongthana F'DuangNate (@fourranza) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 11:10
    อ่านชิวดีครับเพลินๆเรื่อยแต่งต่ิไปนะครับ
    #2809
    0
  16. #2393 minimimi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 14:58
    ซาริ มีขนนุ่มฟู



    ขนตรงไหน ? มนุษย์กระต่ายน่ารักๆ น่าจะมีขนแค่ที่หลังใบหู กับหาง 2 ที่เองนิ



    หรือว่า..... มีขนขึ้นตามลำตัว และท่อนแขนด้วย

    (ใส่เสื้อผ้ามิดชิด แล้วปลอมตัวเป็นคนได้)
    #2393
    0
  17. #1413 JEEFARN&HANA (@phatchaweekarn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 14:51
    คือดำเนินเรื่องได้ชิวๆ ดี ชอบ พัฒนาไปเรื่อยๆ แต่ที่ติดใจคือ ความคิดของเราอะเราอยากให้พระเอก ช่วยดัดนิสัยของน้องกระต่ายหน่อย ก็รู้ว่านางขโมยเพราะชอบ แต่จะไม่สอนก็จะขโมยต่อไรเรื่อยๆ เราคิดว่ามันก็ไม่ดี คือควรสอนให้รู้จักการห้ามใจบ้าง อิอิ ก็รู้ว่าเป็นนิยาย เเต่ก็อยากให้ใส่ตรงนี้ไปหน่อยเป็นการสอนผู้อ่านไปในตัว แค่เสนอดู
    ขอบคุณคะ
    #1413
    0
  18. #1198 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:51
    ใช้ตัวละครประหยัดดีแท้
    #1198
    1
    • #1198-1 thetonzakung (@thetonzakung) (จากตอนที่ 20)
      24 พฤษภาคม 2560 / 13:01
      แต่งเองไหม? จะได้ถูกใจ
      #1198-1
  19. #637 LOGAN_W (@LOGAN_W) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 21:05
    รักความเป็นครอบครัวกับพระเอกเทพๆที่ต้องเลี้ยงต้อยอะครับ เบื่อหน้านิ่งๆของราฟมันแล้ว5555555(ล้อเล่นนะครับ ถถถถ) น่ารักดี จริงๆไม่จำเป็นต้องมีนางเอกก็ดีนะครับ ผมชอบชิวๆแบบนี้ ดีละ นานๆจะหาเรื่องที่เดินเรื่องเรียบๆเรื่อยๆแบบนี้เจอ
    #637
    0
  20. #551 LunLoLiPop (@lkamonwan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:46
    รักเซรอส รักซาริ รักฟราน รักดาร์กเนส รักภูติเงา รักแครอท(?) รักม้าที่ชอบอาบน้ำ รักความเป็นครอบครัว รักเรื่องนี้มากค่ะ
    #551
    0
  21. #296 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:20
    สนุกมากก ค้างง มาต่อเร็วๆ
    #296
    0
  22. #290 Solarbeam (@tambodin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 19:38
    อ่านแล้วเหมือนกดสคิปๆๆ แค่เป็นการกดจากท่านผู้แต่งนะขอรับ
    #290
    0
  23. #289 DeathCodeX (@Dechawut) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 18:17
    หาสาวเพิ่มเหรอเอ็งอะ
    #289
    0
  24. #288 yingsawpee141328 (@yingsawpee141328) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 17:55
    รอคร้าาา~
    #288
    0
  25. วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 17:14
    คงได้เวลากินกระต่ายแล้วมั้ง
    #286
    0