ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,257,976 Views

  • 13,681 Comments

  • 22,802 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,454

    Overall
    2,257,976

ตอนที่ 169 : SS3 Episode Fourteen : งานแต่งงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1227 ครั้ง
    10 พ.ค. 62

SS3 Episode Fourteen

 



       สำนวนคำพังเพยที่ว่า ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง น่าจะเหมาะสมกับคาเรนในสถานการณ์แบบนี้มากที่สุด

       ชุดเดรสโกธิควิคตอเรียสีน้ำเงินดำตัดเข้ากับสีผิวของคาเรน ด้วยเสน่ห์เย้ายวนของหญิงสาวที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ กิริยามารยาทที่งดงามและสติปัญญาที่เฉียบคมไม่แปลกเลยหากเธอจะดูเปล่งประกายเหมาะกับชุดตัวนี้อย่างมาก เนื้อผ้ามันเงาดูสดสวยด้วยวิธีการย้อมสีแบบพิเศษ เครื่องประดับเองก็ดูมีเอกลักษณ์เป็นของที่ทำขึ้นโดยผู้เชี่ยวชาญ เหลือเพียงแค่จัดแต่งทรงผมด้วยเครื่องประดับอีกชิ้นหนึ่งที่มาควบคู่กันก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

       เหนือสิ่งอื่นใดคือเดรสตัวนี้ถูกถักขึ้นด้วยเส้นใยชนิดพิเศษจึงทนทานต่อการถูกโจมตีด้วยอาวุธจำพวกดาบ มีด และลูกธนู (แน่นอนว่าเฉพาะส่วนที่เป็นเสื้อผ้าเท่านั้น) สถานะของคาเรนเวลานี้แตกต่างจากในอดีตมาก การค้าของเธอก็ดันไปตัดช่องทางของพ่อค้ากลุ่มอื่นๆ จนเกิดเป็นความเกลียดชังถึงขั้นจ้างนักฆ่ามาลอบทำร้ายก็มี เลยจำเป็นต้องหาเครื่องป้องกันในรูปลักษณ์พิเศษที่ดูธรรมดาอย่างเสื้อผ้ามาให้

       พ่อบ้านชราได้เห็นความงดงามของคุณหนูที่ตนเองดูแลมาตั้งแต่เด็กก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาก ถึงกับแอบไปจัดองค์ทรงเครื่องใหม่โดยเฉพาะทรงผมที่เริ่มมีสีขาวแซมถูกหวีไว้ซะเรียบแปล้ เครื่องแต่งกายเองก็ดูสง่าสมกับเป็นพ่อบ้านมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกันกับหัวหน้าแม่บ้านที่ได้รับเกียรติให้ติดตามไปด้วยตามเงื่อนไขของบัตรเทียบเชิญที่ให้มีผู้ติดตามได้ถึงสองคน

       พวกเด็กๆ ที่บ้านอุปถัมภ์ทราบว่าคาเรนเดินทางกลับมาหลังจากหายไปได้หนึ่งเดือนก็รีบออกมายืนรอส่งกันแต่เช้า หวังเพียงจะได้เห็นใบหน้าของเธอสักครั้งเพราะคนที่ช่วยชุดพวกเขาขึ้นมาจากความยากจนที่แทบจะไม่มีอะไรให้กิน และต้องอยู่อย่างหนาวสั่นในฤดูหนาวภายในโบสถ์เก่าที่ผุพังก็คือคาเรน เรเบียส มันจึงทำให้พวกเด็กๆ รู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของเธอคนนี้ถึงขนาดที่ว่าพยายามตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเพื่อที่ในอนาคตจะได้ทำงานให้ได้

ในปีหน้าจะเริ่มมีเด็กบางคนที่อายุถึงเกณฑ์ได้รับอนุญาตให้ไปศึกษาต่อที่โรงเรียน คาเรนพยายามผลักดันเรื่องนี้มากถึงกับส่งจดหมายไปสอบถามโรงเรียนธรรมดาสำหรับผู้ที่ไม่มีเวทมนตร์ซึ่งเป็นสถานที่ที่เธอจบการศึกษามา สำหรับคนที่มีพรสวรรค์ทางด้านวิชาดาบหรือเวทมนตร์หรือมีความตั้งใจมากก็จะมีตัวเลือกที่ดีกว่าเล็กน้อย อาจมีค่าดำเนินการจัดการอยู่บ้างเพราะโรงเรียนเองก็ควรได้รับแรงสนับสนุนเพื่อนำไปพัฒนาต่อ คาเรนที่เกลียดวิธีการเล่นไม่ซื่อกลับมองว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องทำเป็นหลับหูหลับตาลงบ้างเพื่อสร้างอนาคตของเด็กๆ

คาเรนเดินออกมาจากคฤหาสน์เพื่อไปขึ้นรถม้าที่จอดรอไว้ ทุกคนที่ได้พบเห็นเธอนั้นล้วนมีใบหน้าแสดงความชื่นชมอย่างชัดเจน เด็กหญิงและสาวใช้ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า งดงามเหมือนเทพธิดา และอยากจะมีโอกาสได้สวมใส่ชุดแบบนั้นสักครั้งในชีวิต มีเด็กหญิงคนหนึ่งที่พอรู้ว่าคาเรนกลับมาและจะไปร่วมงานแต่งงานก็ถึงกับตื่นมาทำมงกุฎดอกไม้ให้ มันอาจจะดูไม่สวยและไม่เข้ากับชุดแต่เมื่อเป็นของที่ทำให้ด้วยความตั้งใจก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธ

เด็กผู้ชายบางคนก็พยายามสอดส่องมองดูรถม้าด้วยความสนอกสนใจ เด็กบางคนที่ชื่นชอบการประดิษฐ์หรือชอบที่จะสร้างอุปกรณ์ก็จะได้รับอนุญาตให้ไปฝึกฝนกับช่างที่ประจำอยู่ในเขต เป็นวิธีการฝึกฝนอาชีพรูปแบบหนึ่งที่ไม่จำเป็นต้องมีค่าใช้จ่ายอะไรมากนัก เซรอสจึงแอบชื่นชมวิธีการ เลี้ยงให้เชื่อง ของคาเรนอยู่ไม่น้อย หากเด็กเหล่านี้มีความกตัญญูจริงแล้วล่ะก็ในภายภาคหน้าพวกเขาจะต้องกลายเป็นบุคลากรคนสำคัญที่คอยรับใช้และปกป้องคาเรนอย่างแน่นอน

เมื่อคืนนี้คาเรนไม่ได้สำรวจรถม้านี้โดยละเอียดจึงยังไม่ทราบว่ารถม้าคันนี้มีลูกเล่นใดอยู่บ้าง ขึ้นชื่อว่าเป็นของที่เซรอสสร้างย่อมต้องไม่ใช่ของแบบที่เห็นอยู่ทั่วไปแน่ๆ เพียงแค่ดีไซน์โครงสร้างภายในกับการตกแต่งก็หรูหราเสียยิ่งกว่ารถม้าของราชวงศ์ที่ใช้เบาะขนเป็ดเสียอีก ตัวปรับเบาะสามารถขยับเลื่อนเปลี่ยนไปเป็นรูปแบบเตียงนอนได้ ที่ฝาข้างที่คล้ายจะทำยื่นเกินขึ้นมาผิดส่วนเมื่อดึงขึ้นมาก็จะกลายเป็นโต๊ะสำหรับวางถ้วยชา หน้าต่างก็เป็นกระจกติดม่านกรองแสง (แน่นอนว่าเป็นกระจกกันกระสุนซึ่งไม่รู้ว่าจะติดไว้ทำไม) ช่องระบายอากาศเองก็ติดตั้งตัวดูดอากาศเผื่อในกรณีที่มีการใช้ควัน กล่าวได้อย่างมั่นใจเลยว่ารถม้าคันนี้ประกอบไปด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้

       มันยังมีระบบลูกเล่นถูกซุกซ่อนเอาไว้อีกมากมายเท่าที่รถม้าคันนี้จะบรรจุใส่ไว้ได้

       คิดแล้วก็รู้สึกกลัวขึ้นมาหากเซรอสเลือกจะสร้างความหายนะด้วยภูมิปัญญาจากต่างโลก

       เชื่อได้เลยว่าถ้าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นคงไม่มีอาณาจักรใดสามารถต้านทานได้

       โชคดีมากจริงๆ ที่เซรอสไม่ใช่คนแบบนั้น

       หัวหน้าแม่บ้านเพิ่งจะเคยได้เห็นรถม้าที่มีดีไซน์หรูหราขนาดนี้ก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่ด้วยจิตวิญญาณของสาวใช้ชั้นยอดเธอสงบสติอารมณ์และเดินขึ้นมานั่งอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม พยายามที่จะไม่แตะต้องอะไรจนทำให้มันเสียหายเด็ดขาด ดูแล้วมันจะต้องเป็นรถม้ารุ่นสั่งทำพิเศษที่ราคาแพงมาก ขณะรถม้าคันเก่าที่ใช้ประจำก็ไม่ได้หรูหราอะไร ที่นั่งทำด้วยไม้และใช้เบาะแยกมารองนั่ง นั่นคือหรูที่สุดที่ตระกูลเรเบียสจะมีได้แล้ว

       รถม้าเคลื่อนที่ไปข้างหน้าโดยที่ผู้โดยสารแทบจะไม่รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแม้แต่นิดเดียว จะว่าเป็นเพราะถนนอิฐที่ทำไว้ก็ไม่น่าจะใช่ ครั้งล่าสุดที่ได้ลองใช้ถนนเส้นนี้มันก็ยังมีแรงสะเทือนอยู่บ้างเล็กน้อย จนเมื่อออกมานอกเขตตระกูลเรเบียสเข้าสู่ถนนดินแรงสั่นสะเทือนก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย ขนาดรินน้ำใส่จนเต็มแก้วยังไม่กระเฉาะหก

อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อนชื้นจากฝนที่ตกลงมาเมื่อคืน ทว่าภายในตู้รถม้ากลับมีอุณหภูมิที่เย็นสบาย คาเรนลองขยับนู่นนี่เพื่อปรับแต่งเบาะจัดท่านั่งให้อยู่ในท่าที่สบายที่สุด และเริ่มรู้สึกคอแห้งขึ้นมาหน่อยๆ

“ดื่มอะไรสักหน่อยดีไหม” คาเรนชักชวน และขยับแหวนที่สวมอยู่เพื่อนำอุปกรณ์ชงชาแบบง่ายออกมา

บนโต๊ะตัวนี้มีลูกเล่นแบบพิเศษคือเมื่อทำการปรับแผ่นฝาเปลี่ยนมันให้เป็นโต๊ะและเมื่อนำขาไปเสียบลงในช่องเล็กๆ บนพื้นจะเป็นการเชื่อมต่อระบบไฟฟ้าทำให้สามารถใช้ไฟฟ้าสำหรับต้มน้ำดื่มได้ มีระบบกักเก็บไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานหลักที่เป็นเตาปฏิกรณ์ขนาดเล็กที่ให้พลังงานได้สำหรับบ้านเรือนหนึ่งหลังตลอดทั้งปี คาเรนพอจะจดพวกสัญลักษณ์ของปุ่มกดได้อยู่บ้างจึงง่ายต่อการใช้งานด้วยตัวเอง

พอกาน้ำร้อนเดือดปุดๆ ก็หยิบเอาใบชาซึ่งเป็นผลผลิตที่หาได้จากในดินแดนต้องสาปออกมาตักใส่ คาเรนขอแบ่งมาเนื่องจากเธอชื่นชอบการดื่มชาเป็นที่สุด พลางมองดูหน้าเหวอๆ ของหัวหน้าแม่บ้านด้วยอารมณ์ขบขัน จะว่าไปแล้วตอนที่ได้พบเห็นเรื่องแบบนี้ครั้งแรกก็มีอาการคล้ายแบบนี้เช่นกัน ยังดีที่พอจะสงบสติอารมณ์ได้อยู่บ้าง แต่คงไม่ใช่กับหัวหน้าแม่บ้านที่มองว่ามันเป็นอะไรที่อยู่เหนือสามัญสำนึก

จะว่าไปแล้วคนที่ทราบว่าเซรอสคือผู้กล้าจากต่างโลก (?) มีอยู่แค่ไม่กี่คนเท่านั้นนี่นา จะไม่รู้ว่านี่เป็นเทคโนโลยีจากต่างโลกก็ไม่แปลก

“คุณหนูคะ นี่มัน?”

คาเรนแตะนิ้วที่ริมฝีปากเบาๆ “เก็บไว้เป็นความลับนะคะ”

จากนั้นก็ดึงเบาะพิงของที่นั่งด้านข้างลงพบว่ามีช่องว่างที่บรรจุซองบางอย่างถูกเก็บเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ มีคูลเลอร์ใส่น้ำสำหรับดื่มติดเอาไว้ด้วย พอจะจำที่เซรอสพูดเอาไว้ว่าพาหนะส่วนใหญ่ที่ทำให้จะมีช่องเก็บน้ำและอาหารฉุกเฉินเผื่อในกรณีที่ติดอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย อย่างน้อยก็ช่วยให้ไม่ต้องอดตาย ยิ่งไปกว่านั้นคูลเลอร์ตัวนี้ก็มีระบบกรองน้ำแบบพิเศษที่ไม่ต้องต้มเพียงแค่ตักจากแม่น้ำมาใส่ถังกรองและทิ้งไว้สักพักก็จะดื่มได้โดยไม่เกิดผลเสียต่อร่างกาย

คิดอยู่หรอกว่าเป็นการติดตั้งที่เกินความจำเป็น แต่ทั้งหมดนี่กลับช่วยให้การเดินทางไกลๆ สะดวกขึ้นมาก

ถุงซองใบใหญ่นี้เป็นพวกเสบียงฉุกเฉิน มีทั้งบิสกิตและพวกขนมปังกรอบที่กินได้ในทันที เสบียงแห้งพวกนี้มีประโยชน์มากจนอยากจะศึกษาไว้เป็นแนวทางการพัฒนาเสบียงสำหรับเดินทางไกลเหมือนกัน มันคงจะมีประโยชน์ไม่น้อยสำหรับพวกนักผจญภัยที่ต้องเดินทางเป็นระยะเวลานานๆ แต่ในอีกแง่มุมหนึ่งหากทางฝ่ายทหารได้รับไปมันก็จะกลายเป็นการส่งเสริมให้เกิดสงครามขึ้นได้ง่ายอีกเช่นกัน

“มาทานกันเถอะค่ะ” คาเรนนำจานเล็กออกมาจากช่องเก็บของด้านหลังและแกะซองเทบิสกิตใส่จาน

การเดินทางยังคงอีกยาวไกลกว่าจะไปถึงเขตของตระกูลมาร์วิน คำนวณระยะเวลาในการเดินทางคงไปถึงอย่างน้อยก็ช่วงหัวค่ำพอดิบพอดี ระหว่างนี้ก็ทำได้แค่นั่งอยู่เฉยๆ บนรถม้าที่ไม่มีกิจกรรมใดให้ทำนอกจากพูดคุยเล่นกับหัวหน้าแม่บ้านแทน ยังดีที่เธอคนนี้แยกแยะเป็นและยอมพูดคุยอย่างสนิทสนมให้ได้อยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นการเดินทางนี้คงน่าเบื่อจริงๆ

บทสนทนาก็มีเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นภายในเขตเรเบียส หัวหน้าแม่บ้านกำลังพูดถึงเด็กคนหนึ่งที่ค่อนข้างจริงจังมากและอยากจะขอให้ช่วยรับเธอเข้ามาเป็นสาวใช้อย่างเต็มตัว ส่วนความรู้สึกที่แท้จริงก็คงเหมือนกับการได้มีลูกสาว เพราะเมื่อพูดเรื่องเธอคนนี้หัวหน้าแม่บ้านดูมีความสุขมาก จะว่าไปแล้วหัวหน้าแม่บ้านเป็นคนจริงจังในหน้าที่และมักจะใช้ชีวิตอยู่กับการทำงานตลอดเวลาจึงไม่มีสามีเป็นตัวเป็นตน ชายคนรักของเธอเองก็เสียชีวิตเพราะถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารที่ชายแดน ดังนั้นเธอเลยไม่คิดจะมีความรักให้กับชายอื่นอีกและผันตัวเองมาเป็นสาวใช้ชั้นสูงแทน

“ควรมีเวลาให้กับตัวเองบ้างนะคะ ดิฉันอาจยินดีมากที่คุณนอร์ร่ามีความตั้งใจในหน้าที่ แต่การที่คุณละทิ้งความสุขส่วนหนึ่งในชีวิตเพียงเพื่อช่วยเหลือดิฉัน คุณคิดว่าดิฉันจะมีความสุขมากจริงๆ เหรอคะ”

พอถูกถามแบบนั้นหัวหน้าแม่บ้านก็พูดอะไรไม่ออก นิสัยของคุณหนูคนนี้เป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ดีมากไปกว่าเธออีกแล้ว

คาเรนเป็นบุคคลที่ปรารถนาจะให้ทุกคนรอบตัวมีชีวิตที่มีความสุข การทำงานในคฤหาสน์ก็ไม่ได้เข้มงวดมากนัก กระทั่งสาวใช้มือใหม่เผลอบังเอิญทำข้าวของที่ดูมีราคาตกแตกแทนที่จะลงโทษขั้นรุนแรงกลับบอกให้ไปทำแผลและเก็บกวาดให้เรียบร้อย จากนั้นจึงเรียกมาตักเตือนเป็นบทเรียนไม่ให้ทำผิดพลาดอีก เพราะเธอเป็นคนแบบนี้ทุกคนในคฤหาสน์เรเบียสจึงไม่มีใครกล้าทรยศความเชื่อใจนั่น มีหลายคนที่ยอมอยู่อย่างอัตคัดขัดสน ต้องบ่อน้ำตาแตกเมื่อทราบว่าคาเรนทำทุกวิถีทางเพื่อประหยัดเงินมาเป็นค่าจ้างให้พวกเธอ

“สิ่งที่ควรเป็นห่วงมากที่สุดในตอนนี้ก็คือคุณหนูค่ะ หญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันกับคุณหนูต่างก็แต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว บางคนก็กำลังจะได้อุ้มหลานคนแรก ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปจะไม่เป็นการกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลหรอกเหรอคะ?” หัวหน้าแม่บ้านถามตรงประเด็นจนคาเรนเถียงไม่ออก

คาเรนเป็นถึงผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ยังไงก็ต้องหาสามีแต่งเข้ามาเพื่อให้กำเนิดทายาทของสายเลือดเรเบียสให้ได้โดยเร็ว หรือไม่เธออาจจะต้องยอมรับบุตรบุญธรรมมาเลี้ยงไว้สักคนเพื่อให้สืบทอดตระกูลต่อไปได้ ส่วนหนึ่งก็เพื่อรักษาผืนดินอันมีค่าของตระกูลไว้ไม่เช่นนั้นมันจะต้องถูกเปลี่ยนมือตามกฎหมายการถือครองที่ดิน ยิ่งพื้นที่ดังกล่าวนั้นครอบคลุมไปถึงที่ตั้งโรงงานผลิตสินค้าที่ได้รับความนิยมสูงมากในไอทาเรีย คงมีคนไม่น้อยทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ถือครองที่ดินแห่งนี้

นี่เป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าหนักใจมาก ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดผู้ชายที่เกือบจะได้มาเป็นสามีของเธอล้วนแล้วแต่ต้องประสบเคราะห์กรรมที่รุนแรงมาก ท้ายที่สุดแล้วการหมั้นก็ถูกยกเลิกไปและไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ามาข้องเกี่ยวกับเธออีก

เพราะแบบนั้นแหละทำให้เธอได้รับฉายา หญิงพรหมจรรย์ต้องสาป มาแบบไม่ต้องการ

“คิดว่าวันนั้นจะต้องมาถึงแน่นอนค่ะ”

“ขอให้คุณหนูพูดความจริงเถอะค่ะ ทางนี้เองก็อยากเห็นหน้าคุณชายน้อยจะแย่อยู่แล้ว”

ถึงจะฟังดูเหมือนการยัดเยียดแต่สุดท้ายมันก็เป็นหน้าที่ในฐานะของผู้หญิงอยู่ดี

คาเรนปรายตามองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อรับชมทิวทัศน์ที่มีเพียงพื้นที่โล่งๆ ซึ่งยังไม่ถูกพัฒนาอะไร และแก้เบื่อด้วยการจำลองแนวทางการพัฒนาของที่ดินรกร้าง

 

ตระกูลมาร์วินในวันนี้ค่อนข้างวุ่นวายอยู่ไม่น้อย อาจเพราะคนไม่พอจึงต้องไปเปิดประกาศรับสมัครคนจากข้างนอกมาช่วยงานเป็นการชั่วคราวทำให้มีคนมาสมัครเพื่อหวังค่าตอบแทนกันเป็นจำนวนมาก ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้งานแต่งงานครั้งนี้ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ตระกูลขุนนาง (ยศบารอน) ตระกูลหนึ่งจะมีได้ คงเป็นผลกระทบจากการที่ตนต้องไปร่วมงานแสดงความยินดีงานแต่งงานของตระกูลอื่นมาตั้งมากและไม่คิดที่จะยอมแพ้ งานนี้ผู้นำตระกูลเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดด้วยตัวเองทำเอาเงินส่วนตัวแทบจะร่อยหรอ

บุคลากรเกือบทั้งหมดนั้นถูกจ้างมาจากข้างนอกซึ่งแต่ละคนก็ล้วนมีฝีมือที่หาจับยาก คนสวนที่รับมานั้นแม้จะอายุเยอะไปบ้างแต่ฝีมือการตัดแต่งพุ่มไม้ตลอดทางเข้าให้เป็นรูปต่างๆ ก็ทำได้ยอดเยี่ยม พ่อครัว (ชั่วคราว) ที่ไปเสาะหามาได้โดยบังเอิญก็มีทักษะการทำอาหารของอาณาจักรอื่นและยังอร่อยมากอีกด้วย ความครื้นเครงในงานเลี้ยงก็ไปจ้างนักดนตรีมาให้บรรเลงบทเพลง และยังมีสาวใช้อีกจำนวนหนึ่งเพื่อให้บริการแขกทุกคนได้อย่างทั่วถึง

โดเมนิค มาร์วิน ยืนมองดูซุ้มประตูพุ่มไม้และอดชื่นชมในการตัดแต่งของคนสวนคนนี้เสียไม่ได้ เขายอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งของตระกูลมาร์วิน แถมนี่ยังเป็นงานแต่งงานสำคัญของบุตรชายที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิตย่อมต้องจ่ายหนักหน่อยเป็นธรรมดา แม้ทางนั้นจะค้านหัวชนฝาไม่ให้ใช้จ่ายมากเกินความจำเป็นแต่โดเมนิคก็ไม่ได้สนใจเพราะยังไงนี่ก็เป็นเงินเก็บส่วนตัวที่แอบซ่อนไว้ไม่ให้ภรรยาจับได้

แน่นอนว่าตอนที่เรื่องแดงขึ้นก็ถูกเรียกไปตำหนิจนหูชา แถมยังต้อง (ถูก) ย้ายไปนอนอีกห้องหนึ่งอย่างช่วยไม่ได้

กลิ่นหอมลอยมาจากที่คฤหาสน์ มันมีอาหารหน้าตาประหลาดที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักวางเรียงอยู่บนโต๊ะ เห็นว่าเป็นอาหารขึ้นชื่อของเมือง ฟูลอน อาณาจักรโกอาร์ สำหรับขุนนางบางคนที่ตลอดทั้งชีวิตอาศัยอยู่แต่ในอาณาจักรไอทาเรียย่อมไม่มีทางรู้จักแน่ โดเมนิคเพียงแค่โชคดีที่เคยมีโอกาสได้ออกเดินทางเมื่อสมัยที่เป็นเด็กหนุ่มเลยค่อนข้างรู้เกี่ยวกับอาหารแปลกๆ ที่น่าสนใจไม่น้อย โดยเฉพาะอาหารของฟูลอนจะเน้นที่เนื้อสัตว์อสูรเป็นหลัก สำหรับขุนนางที่กินเพียงแต่อาหารที่รู้จักย่อมต้องมีปฏิกิริยาไม่น้อยเชียวล่ะ

ครั้งแรกที่โดเมนิคได้ลิ้มลองอาหารของฟูลอนก็ยากจะลืมเลือนรสชาตินั้นได้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนมาทำขายจริงๆ ในเมืองแต่คงเพราะเป็นอาหารที่หน้าตาไม่คุ้นชินจึงถูกละเลย ทั้งที่มันเป็นอาหารเลิศรสแท้ๆ โชคดีมากที่วันนั้นเขาเป็นคนไปเจอด้วยตัวเองจึงได้เชิญตัวมาเป็นพ่อครัวชั่วคราวให้สำหรับงานเลี้ยง

“คุณท่านคะ คุณผู้หญิงให้มาตามค่ะ” สาวใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาเรียก

“อย่างงั้นเหรอ แต่งตัวเสร็จแล้วสินะ”

ความรักที่โดเมนิคมีให้กับภรรยานั้นไม่เคยลดต่ำลง ทั้งที่ด้วยฐานะของเขาจะมีภรรยาคนที่สองหรือสามก็ยังได้แต่ก็ยังให้เกียรติเธอที่เป็นคู่ทุกข์คู่ยากมาตั้งแต่ที่ไม่มีตำแหน่งใดๆ เลย แม้จะขี้บ่นไปบ้างแต่ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตัวเขา เป็นคนที่มักจะคอยห้ามไม่ให้ทำเรื่องเสี่ยงอันตรายอยู่เสมอ

“โคล้ดล่ะ?”

“ท่านโคล้ดตอนนี้อยู่ในห้องแต่งตัวกับท่านโมนิก้าค่ะ คือแบบว่าทั้งสองท่านกำลัง” สาวใช้ตอบอ้อมแอ้มทำท่าทางเขินอาย

“ฮ่าๆ ร้อนแรงกันจริงๆ นะคู่นี้”

ในฐานะที่เป็นพ่อก็ย่อมต้องเข้าใจในตัวบุตรชายเป็นอย่างดี จะว่าสืบทอดนิสัยของตัวเองมาก็ไม่ผิดซะทีเดียว

คงเห็นการแสดงออกถึงความรักระหว่างตนเองกับภรรยามาตั้งแต่เด็กเลยซึมซับกลายเป็นนิสัยส่วนตัวไปก็ได้ล่ะนะ

“อีกไม่นานบรรดาแขกที่เชิญก็จะมากันแล้ว ไปบอกให้ทั้งสองคนลงมาเตรียมตัวกันเถอะ ราตรีนี้ยังอีกยาวนาน ฮ่าๆๆ” โดมินิคหัวเราะอารมณ์ดีและเดินกลับคฤหาสน์

พระอาทิตย์ยังไม่ลาลับขอบฟ้าก็มีแขกชุดแรกมาถึงก่อนเวลาเริ่มงาน ดูเหมือนว่าจะเป็นคนรู้จักของทางโดมินิคที่มาร่วมอวยพรให้กับโคล้ดที่เปรียบเสมือนหลานชายของพวกเขานั่นเอง พอแขกชุดแรกมาถึงแขกชุดต่อไปก็เริ่มตามมา พ่อบ้านที่ทำหน้าที่ตรวจรายชื่อแขกที่มาร่วมงานตามบัตรเชิญก็คอยประกาศการมาของแต่ละคนให้แก่ทางเจ้าบ้านและแขกก่อนหน้านี้ได้ทราบ มันจะน่าอายมากหากคนในตระกูลนั้นส่งตัวแทนมาร่วมงานและนั่นบ่งบอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขามีปัญหากันอยู่

       การมอบของขวัญให้กับคู่บ่าวสาวก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่หลายคนเฝ้าจับตามอง สังคมของขุนนางนั้นให้ความสำคัญกับชื่อเสียงเป็นที่สุด หากนำสิ่งของที่ด้อยคุณค่ามามอบให้ก็ไม่ต่างอะไรกับการดูถูกดูแคลนจนส่งผลกระทบถึงความสัมพันธ์ ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นของที่มีชื่อเสียงจากแหล่งต่างๆ และถ้าจะให้ดีก็ควรจะเป็นสิ่งของที่ไม่ฝ่ายเจ้าบ่าวก็เจ้าสาวต่างก็ชื่นชอบเป็นพิเศษ ถึงแม้จะได้รับของขวัญที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่แต่คู่บ่าวสาวก็ต้องยิ้มรับพวกมันเอาไว้

       วัตถุประสงค์ของการมาร่วมงานเลี้ยงแต่งงานนี้ไม่ได้เพียงแค่มาอวยพรแต่ยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นด้วย โดยการพาบุตรหลานของพวกเขามาทำความรู้จักกันผ่านการออกงาน จะว่าไปแล้วคู่บ่าวสาวโคล้ดและโมนิก้าก็พบรักกันที่งานเลี้ยงเล็กๆ แห่งหนึ่งก่อนจะเริ่มต้นทำความรู้จักกันอย่างจริงจัง ฉะนั้นพวกผู้ใหญ่จึงคาดหวังเรื่องนี้เอาไว้สูงมาก

       “ว้าย! คุณชายน้อยทำอะไรเจ้าคะ!” เสียงร้องของเมดสาวคนหนึ่งหลุดตะโกนออกมากลางงาน เด็กชายวัยประมาณสิบเอ็ดขวบดูท่าทางซุกซนยากจะควบคุมได้หัวเราะร่าหลังไปแอบเปิดกระโปรงของเมดสาวตามคำท้าทายของบรรดานายน้อยทั้งหลาย

       “ไม่ดีเลยนะ เป็นสาวใช้แท้ๆ กลับมาขึ้นเสียงกับข้า ระวังเถอะข้าจะให้ท่านพ่อขับไล่แกออก” เด็กชายไม่มีท่าทีสำนึกผิด แถมยังแสดงท่าทีดูยิ่งใหญ่ต่อเมดสาวที่น้ำตาเริ่มคลอดูน่าสงสาร “ไปกันเถอะพวกเรา ข้าบอกแล้วว่าพวกสาวใช้น่ะไม่กล้าทำอะไรเจ้านายหรอก”

       พอรู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใครสายตาประหัตประหารก็พุ่งตรงไปยังผู้ปกครองที่ทำได้เพียงกล้ำกลืนความอัปยศอดสู ส่งสายตาแกมบังคับไปทางชายคนหนึ่งที่กำลังพูดคุยอยู่กับกลุ่มหญิงสาวหน้าตาสะสวยทั้งหลาย ก่อนที่ชายคนนั้นจะถอนหายใจและกล่าวขอตัวจากพวกเธอเดินไปหาเมดสาวพยายามระงับความโกรธของตัวเอง

       “ต้องขออภัยแทนน้องชายของผมด้วย เอาไว้ผมจะมอบบทลงโทษให้กับเขาในภายหลัง”

       สาวใช้สะดุ้งโหยงและตอบเสียงสั่น “มะไม่เป็นไรค่ะ

       “ใช้นี่เถอะครับ น้ำตาไม่เหมาะกับผู้หญิงเช่นคุณ” เขายื่นผ้าเช็ดหน้าส่งให้กับหญิงสาว

       แทนที่จะรับมันมาหญิงสาวกลับไม่กล้าเอื้อมมือออกไป มองดูชายหนุ่มตรงหน้าที่แม้จะดูหล่อเหลาเอาการแต่ด้วยคำพูดและการกระทำบ่งบอกชัดเจนว่าเขามีนิสัยที่เจ้าชู้มาก ไม่แปลกใจเลยที่จะมีน้องชายนิสัยเช่นนั้นได้

       แต่เรื่องนี้พูดออกไปก็ใช่ว่าจะดีนัก เธอพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือกับคนอื่นที่คล้ายจะทำเป็นมองไม่เห็นซะงั้น

       “อะแฮ่ม!” พอถูกขัดจังหวะด้วยสาวใช้อีกคนหนึ่งชายหนุ่มคนนั้นก็พยายามซ่อนใบหน้าไม่พอใจเก็บเอาไว้ แต่เพราะเธอคือสาวใช้ของตระกูลมาร์วินจึงต้องให้เกียรติเธอในระดับหนึ่งด้วย “ต้องขออภัยด้วยค่ะท่านกีส แต่ดิฉันต้องขอยืมตัวลาทีน่าไปช่วยงานในห้องครัวค่ะ”

       “ช่วยไม่ได้นะครับ ถึงอย่างไรทางผมก็ต้องขออภัยที่น้องชายทำตัวเสียมารยาทกับคุณจริงๆ” พูดจบแล้วก็ยอมเป็นฝ่ายเดินออกมาเองเพื่อรักษาหน้าตาของตนเอาไว้ เขาคงไม่อยากให้มีข่าวลือที่ว่าถูกสาวใช้คนหนึ่งปฏิเสธแพร่กระจายออกไปสร้างความเสื่อมเสียให้ตนเอง

       “ขอบคุณมากค่ะ คุณมิเลีย”

       “เวลานี้เรียกหัวหน้าแม่บ้านสิ”

       “ค่ะ หัวหน้าแม่บ้าน ฉันจะไปช่วยงานที่ครัวนะคะ”

       “อย่างน้อยก็ดีกว่าให้อยู่ที่นี่แล้วถูกข่มเหงโดยพวกเขา”

       มิเลียทอดถอนใจกับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นจากนั้นก็เดินไปคอยคุมงานต่อ

       สถานการณ์กลับมาเป็นปกติในที่สุด โดมินิคและภรรยาพยายามต้อนรับแขกทุกคนอย่างสุดความสามารถ อาหารหน้าตาประหลาดที่นำมาเสิร์ฟให้ก็ดูจะได้รับความนิยมไม่น้อย เห็นได้จากปริมาณที่พร่องลงไปตั้งเยอะจึงต้องให้คนไปกำชับพ่อครัวให้จัดเตรียมอาหารชุดใหม่เข้ามา ยังมีอาหารอีกหนึ่งอย่างที่มีคนสนใจค่อนข้างมาก โดยเฉพาะสรรพคุณที่ช่วยเสริมสมรรถภาพ คุณชาย ของพวกเขาให้แข็งแรงพอทำศึกตลอดทั้งคืน ทำเอาบรรดาสามีทั้งหลายเข้ามาขอรายละเอียดเกี่ยวกับมันเป็นการด่วน

       ทันใดนั้นเองที่มีเสียงฮือฮาดังขึ้นและเริ่มมีคนทยอยกันเดินออกไปดู (ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นผู้ชาย) เมื่อรถม้าคันหนึ่งที่มีรูปทรงภายนอกดูหรูหราบ่งบอกฐานะทางการเงินของพวกเขามาจอดเทียบลงที่หน้าประตูทางเข้า พ่อบ้านชราที่ทำหน้าที่สารถีเดินลงมาเปิดประตูให้

       สาวใช้คนหนึ่งเดินลงมาจากรถและขยับตัวหลบให้คนที่อยู่ภายในอีกคนก้าวออกมา

       เธอคนนั้นสวมชุดเดรสโกธิควิคตอเรียสีน้ำเงินดำ สีสันของเสื้อผ้าที่สวมนั้นเด่นมากจนทำให้เจ้าสาวนั้นดูหมองลงไปเลย ปัจจุบันนี้ยังไม่มีเทคนิคการย้อมที่ทำให้เสื้อผ้านั้นมีความเป็นเงางามไม่น่าแปลกที่จะดึงดูดความสนใจของทุกคน

       เดินเข้ามาที่หน้าประตูและจัดการยื่นบัตรเทียบเชิญให้กับพ่อบ้านที่อยู่ตรงนั้น

       เขาอ่านมันและกระแอมไอ ก่อนจะประกาศชื่อของแขกกลุ่มใหม่

       “ท่านบารอนเนส คาเรน เรเบียส มาถึงแล้วครับ”




เอาล่ะ เรามาเล่นเกมกัน

ในกลุ่มตัวละครที่ปรากฏมานี้มีเซรอสรวมอยู่ด้วย ทายสิว่าใคร?


ส่วนคนที่อยากเห็นชุดของคาเรน

ก็เท่าที่ลองเสาะหามา จะประมาณนี้แหละ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.227K ครั้ง

195 ความคิดเห็น

  1. #13676 XIXXIV​ (@jin-18) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 15:11
    พ่อครัว แน่นอนนน
    #13676
    0
  2. #13619 kiang8740 (@kiang8740) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 01:11
    พ่อครัว ทำอาหาร สัตว์อสูร
    #13619
    0
  3. #13614 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:59

    ขอบคุณครับ

    #13614
    0
  4. #13613 Mbk Mbk (@2478516093) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:31
    คนสวนนน
    #13613
    0
  5. #13605 ExCreedAucard (@ExCreedAucard) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:16

    ดีนะเซรอสไม่ติดแอร์gps เครื่องเสียง และวิ้งค์ลากรถไว้ด้วยมันสุโก้ยพอๆกับรถบัจจุบันเลย แต่เรื่องนี้นิยายเซรอสวิทยาการก้าวล้ำกว่า

    #13605
    0
  6. #13490 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:39

    เดาว่าเป็นพ่อครัวแฮะ หุหุ

    #13490
    0
  7. #13485 ชายผู้หวังดี (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 09:16

    บรรทัดที่ 5 ย่อหน้าที่ 3
    ใช้คำว่า ฉุด รึเปล่าครับ มาทักเฉยๆครับ

    #13485
    0
  8. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 02:21
    เราว่าหัวหน้าแม่บ้านอ่ะ
    #13436
    0
  9. #13431 ImagineSystem (@zend36) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 00:42
    คิดว่าเป็นคนสวน งานมันเสร็จตั้งแต่ก่อนคนจะมา คงมีโอกาสได้พักแล้วก็ทานอาหารที่เจ้าภาพเลี้ยงหลังครัวได้ พ่อครัวอาจจะยุ่งทั้งวัน สาวใช้ใหม่เคลื่อนไหวสะดวกกว่า แต่อย่าดูถูกหัวหน้าแม่บ้าน ถูกจับตามมองแน่ๆ เพราะมาใหม่ สังเกตได้ว่าเข้ามาช่วยถูกจังหวะเลย
    #13431
    0
  10. #13430 isuszose (@isuszose) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 21:02

    ผมว่าสาวใช้ที่โดนเปิดกระโปรงแหง่ๆ เซ้นผมดีไ

    #13430
    0
  11. #13429 Ginji (@ginjifainaly) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:13
    น่าจะคนสวนแน่ๆ 555
    #13429
    0
  12. #13428 Lotte Dittakan (@lotte9021) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 14:56
    คนสวนแน่ๆ 555
    มันชอบทำตัวเหนือเมฆด้วย
    #13428
    0
  13. #13426 m-cloud (@m-cloud) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 13:26
    เออ พ่อครัวเปล่า เห็นทำอาหารด้วยน่าใช่
    #13426
    0
  14. #13425 ExonBlade (@ExonBlade) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 11:20
    คนสวน กับแม่บ้าน 2อาชีพนี้ได้ข้อมูลเยอะสุดละ555
    #13425
    1
  15. #13424 Tuy1511 (@Tuy1511) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 09:51

    สาวใช้ที่โดนเปิดกระโปงแน่นอน

    #13424
    0
  16. #13423 Quercus Robur (@loukchin) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:56
    พ่อบ้านของคาเรนนั่นแหล่ะ แอบไปขอเปลี่ยนตัวกันมาตอนเตรียมตัว ไม่ก็หัวหน้าแม่บ้านที่มาด้วยกัน จะได้คอยเฝ้าได้ตลอดเวลา
    #13423
    0
  17. #13422 battle_master (@diji) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:00
    เด็กชายที่ไปเปิดกระโปรง! ชัวๆ..ผมเรียนมา
    #13422
    0
  18. #13421 Aatank (@spyprinces) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 00:26
    นี่นึกถึงคนสวน เเต่สาวใช้คนนั้นก้อเป็นไปได้ เอ๊ะ หรือหัวหน้าแม่บ้าน เเต่พ่อครัวก้อไม่เเน่ 555555
    #13421
    0
  19. #13419 @!^*^DemoN^*^!@ (@pea-za) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:16
    หัวหน้าแม่บ้าน !!!!
    #13419
    0
  20. #13418 •LαیαloŦ• (@razcario010) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    สาวที่โดนเปิดกระโปรง! ชัวๆ! ไอนี่มัน...
    #13418
    0
  21. #13416 Mybiwty LovelyJae (@mymjjeje) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:03

    พ่อครัวละกัน

    หรืออาจจะทั้งสาม 555

    #13416
    0
  22. #13415 Gamde (@Gamde) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:38
    คนสวน พ่อครัว แล้วก็เมท เอามัน3อย่างนี่แหละ เนียนเกิ๊น!!
    #13415
    0
  23. #13414 djkk2 (@DjKk) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:25
    พ่อครัว คนสวน เซรอสทั้งนั้นละ
    #13414
    0
  24. #13413 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:11

    เซรอสมันเนียนเป็นได้ทุกอย่าง เดาว่าพ่อครัวละกัน 555

    #13413
    0
  25. #13412 wasawat28 (@wasawat28) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 12:09

    พ่อครัว? เหอะ!!อ่อนหัด!!! อย่างสายลับดักฟังข้อมูลจะเป็นพ่อครัวที่ต้องทำงานในครัวได้ยังไง คนสวนสิถึงจะเหมาะ!!

    #13412
    0
  26. #13399 Oliga (@Oliga) (จากตอนที่ 169)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:04
    ให้เดานะ...น่าเป็นสาวใช้อ่ะ..
    เพราะสามารถ..เดินไปที่ใหนก็ได้...ไม่ผิดสังเกตุ..
    และถ้าให้หักมุม...สาวใช้ที่โดนเปิดกระโปรงนั้นละ....เจ้าเซรอสปลอมตัวมา
    #13399
    2
    • #13399-1 SoCis (@cabara71) (จากตอนที่ 169)
      11 พฤษภาคม 2562 / 11:36
      เหยความคิดคุณเข้าท่าอะ
      #13399-1
    • #13399-2 tomjr (@bombomjr) (จากตอนที่ 169)
      11 พฤษภาคม 2562 / 21:41
      คิดเหมือนกันเลยครับ
      #13399-2