ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,257,776 Views

  • 13,681 Comments

  • 22,801 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,254

    Overall
    2,257,776

ตอนที่ 164 : SS3 Episode Nine : ก้าวข้ามความกลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1508 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

SS3 Episode Nine

 



         เชื่อว่าการมีชีวิตที่แสนสงบสุขคือความปรารถนาของใครหลายๆ คน อย่างเช่นเหล่าดีแมนที่ถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้านของตนเองเพียงเพราะขุนนางเหล่านั้นต้องการขยับขยายพื้นที่การปกครองให้กว้างขึ้น เป็นโชคดีที่ดินแดนแห่งนี้ให้การต้อนรับพวกเขาเป็นอย่างดีและไม่มีท่าทีรังเกียจจึงกลับมาตั้งรกรากกันได้อีกครั้ง ชีวิตประจำวันนอกจากการทำไร่ทำสวนก็ยังมีการล่าสัตว์กับหาของป่านับว่าเป็นวิถีชีวิตที่ไม่เลวเลยจริงๆ แม้ว่าในปัจจุบันจะมีการพัฒนาที่เพิ่มมากขึ้นแต่พวกเขาก็ปรับตัวกันได้ค่อนข้างเร็วมาก

         หลายวันที่ผ่านมานี้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการสร้างพื้นที่ปศุสัตว์ให้ผู้คนเริ่มหันมาเลี้ยงสัตว์เป็นอาหารและแรงงาน มีการปรับปรุงแผนการเพาะปลูกทำให้ใช้พื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีผลผลิตเพิ่มขึ้นโดยไม่ต้องลงทุนเพาะปลูกอาหารเพียงอย่างเดียว และล่าสุดก็มีโรงงานแปรรูปกับโรงตีเหล็กถูกสร้างขึ้นพร้อมกับเกณฑ์คนไปฝึกสอนอาชีพให้

การเปิดโรงตีเหล็กขึ้นมานั้นส่งผลให้อุปกรณ์การทำงานของพวกเขามีการพัฒนา จากที่ใช้มีดกับหอกหินที่ลับให้แหลมคมและธนูกับลูกธนูก็ทำมาจากไม้ที่ตัดมาจากในป่า กลายเป็นอาวุธที่ทำจากเหล็กมีคุณภาพสูงมากกว่าเดิมหลายเท่า ส่วนด้านอุปกรณ์การเกษตรก็ดีขึ้นมากทำให้การทำงานในไร่สะดวกและรวดเร็วขึ้นมาก

         โรงงานแปรรูปเองก็แสดงผลงานออกมาไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน คาเรนถ่ายทอดวิธีการถนอมอาหารต่างๆ มาให้และมีการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคออกมาหลายอย่าง โดยเฉพาะการทำเนยและชีสที่ค่อนข้างได้รับความนิยมไม่น้อยจากการที่ทุกคนได้ลองชิมทดสอบจนติดใจในรสชาติของมัน และต่อมาก็เป็นสบู่ที่ถึงจะยังเทียบกับสินค้าของกลุ่มการค้าเซเรนไม่ได้ แต่ก็ยังพอนำไปใช้ในการทำความสะอาดร่างกายได้ด้วย สุดท้ายด้วยจำนวนแรงงานที่มีก็ทำไว้แบ่งให้คนในหมู่บ้านใช้กันไปก่อนเป็นการชั่วคราว

         น่าจะเป็นเพราะลงมาช่วยงานด้วยตัวเองไม่ใช่แค่เอ่ยปากสั่งการ คาเรนจึงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นมาก (ในฐานะของนายหญิง) ไม่มีใครในนี้กล้าปฏิเสธเธอแม้แต่คนเดียว ทุกสิ่งที่มาจากการแนะนำของเธอปัจจุบันมันกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ ไม่ว่าจะเป็นการที่มีฟาร์มปศุสัตว์กับการปลูกฝ้ายสำหรับตัดเย็บเสื้อผ้า ชัดเจนเลยว่าความเป็นอยู่ของพวกเขาดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด เวลานี้ขอเพียงแค่เห็นคาเรนเดินผ่านไม่มีใครที่ไม่แสดงความเคารพเธอเลยแม้แต่คนเดียว

         เพื่อความสะดวกในการติดต่อและประสานงาน คาเรนจึงขอให้ทุกคนมาช่วยกันสร้าง สำนักงาน ประจำเมืองขึ้น มีเซรอสเป็นคนออกแบบอาคารให้ทั้งหลังย่อมต้องเป็นที่ที่ยอดเยี่ยมมากแน่ ไม่มีใครรู้หรอกว่าสิ่งที่พวกเขาแต่ละคนทำก็เหมือนแค่การนำวัสดุไปวางเรียงต่อกัน โดยในเวลาต่อมาเซรอสจะเป็นคนกดสร้างเพื่อเชื่อมวัสดุให้กลายเป็นอาคารแบบพิเศษ เมื่ออาคารถูกสร้างเสร็จแล้วคาเรนจะได้มีสถานที่ทำงานเป็นที่เป็นทางและติดต่อใครต่อใครได้สะดวกขึ้น

 

         “ฝึกยายเด็กเอลฟ์นั่นงั้นรึ?” ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าดูมืดมนเอ่ยถาม เขาสวมเสื้อผ้าปอนๆ และหมวกฟางกันแดดที่คนในหมู่บ้านนำมาวางไว้ให้ประหนึ่งเป็น ของถวาย มันทำให้เขาทำสวนได้โดยไม่ต้องทนเจอกับแดดแรงๆ “ไม่ไหวหรอก ฝีมือระดับนั้นยังไม่แกร่งพอจะเป็นคู่มือข้าผู้นี้ ให้ไปช่วยฝึกสุดท้ายก็ไม่ต่างจากขอให้ไปรังแกเด็ก”

          อาเรสเคยเห็นการฝึกซ้อมของฟรานมาบ้าง แม้จะไม่ใส่ใจแต่จากที่เห็นนั้นยังไม่พอจะเฉียดเข้าใกล้มังกรที่อ่อนแอที่สุดเสียด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นร่างกายนั่นก็บอบบางมากลำพังแค่สะกิดทีเดียวกระดูกแขนขาก็คงแหลกไม่มีชิ้นดี

         แบบนั้นมันอันตรายเกินไป มังกรอย่างมันเองก็ใช่ว่าจะถนัดเรื่องการออมมือซะด้วย

         “ก็ไม่ได้คิดจะให้ต่อสู้กันดุเดือดหรอก ฉันหมายถึงฝึกให้รับมือกับความกลัวได้ต่างหาก”

         ในตอนนี้ถึงฟรานจะมีประสบการณ์ฆ่าก็อบลินและสัตว์ป่าพอสมควร แต่นั่นก็จัดอยู่ในระดับฝีมือที่ใกล้เคียงกัน ไม่มีใครบอกได้ว่าอนาคตจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใดบ้างเลยต้องฝึกฝนในทุกๆ ด้านที่จำเป็น และที่ขาดไม่ได้คือการขัดเกลาจิตใจให้เข้มแข็งในทุกสถานการณ์

         กรณีของเซรอสก็เช่นกัน เขาจำเป็นจะต้องรับการทดสอบที่โหดร้ายทารุณชนิดที่ว่าหากตายก็เท่ากับถูกคัดออก ทั้งการฉีดพิษเข้าร่างปล่อยให้เผชิญอยู่กับความทรมานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและเพิ่มความรุนแรงในทุกการทดสอบ ทั้งการจับโยนลงมหาสมุทรในเขตที่มีฉลามชุกชุม นั่นเลยทำให้เขากลายมาเป็นคนที่เข้มแข็งและไม่กลัวแม้กระทั่งความตาย ซ้ำยังทำให้สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้ายกาจยิ่งขึ้นไปอีก เป็นวิธีที่ฟังดูโหดร้ายแต่กลับได้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม

         คิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที อย่างน้อยน้องสาวของเขาก็ตายในการทดสอบช่วงต้นๆ เท่านั้น

         เป็นการตายที่พอจะเรียกได้ว่าเมตตาที่สุดแล้ว

         “จะไหวแน่เรอะ?” อาเรสไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่

         ขนาดเอลฟ์ที่อยู่มาหลายร้อยปีพบเจอตัวมันตรงๆ ก็ยังแทบประคองสติไม่อยู่ หากปลดปล่อยแรงกดดันของมังกรออกมาจริงมีหวังได้กลายเป็นคนเสียสติไปแน่ นอกจากนี้ไม่ว่าจะยุคสมัยใดตัวตนของมังกรก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้าจึงไม่ค่อยมีผู้ใดอาจหาญมาเผชิญหน้าตัวคนเดียว ถ้าคิดจะฆ่ามังกรสักตัวหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องมีคนเข้าร่วมที่มากฝีมือไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนคนและยังต้องวางแผนซักซ้อมมาเป็นเวลานาน ปัจจุบันนี้ผู้ที่ถูกเรียกว่า ดราก้อนสเลเยอร์ ไม่น่าจะมีเพียงแค่บุคคลที่อาศัยอยู่มานานหลายทศวรรษแล้วเท่านั้น

         ไม่สิ เหมือนว่าจะมีอีกหนึ่งคนที่ได้สถานะอย่างไม่เป็นทางการอยู่ตรงหน้านี้ด้วย

         เป็นชายหนุ่มผู้ซึ่งมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับมังกรได้เลย

         “ไม่น่าจะมีปัญหา เธอไม่ใช่เด็ก”

         “คือว่านะ ยายเด็กนั่นเป็นเอลฟ์ไม่ใช่เหรอ อายุเท่านั้นไม่ต่างจากเด็กอ่อนที่ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดหรอกนะ”

         “ใช่เธอเป็นเด็กอ่อนหัดที่มีความสามารถเทียบเท่ากับอัศวินของอาณาจักรแห่งนี้ น่าเสียดายที่เธอขาดประสบการณ์ในการต่อสู้แบบสงครามหรือการเผชิญหน้ากับอันตรายที่ถึงตาย ฉันเลยมาขอความช่วยเหลือจากแกที่เป็นมังกรยังไงล่ะ ได้ยินมาว่าเคยมีประสบการณ์ต่อสู้กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์มาก่อนด้วยไม่ใช่เหรอ?”

         “เรื่องเมื่อสมัยไหนกัน” อาเรสแสร้งตอบเฉไฉ

         มันคือหนึ่งในอดีตอันขมขื่นของอาเรส เพราะการต่อสู้กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ครั้งนั้นทำให้ตนเองได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยก็จริง แต่ที่แย่กว่าคือการไปร่วมเทศกาลหาคู่ของมังกรไม่ทัน ก็เลยทำให้มันต้องไปอาละวาดทำลายเมืองเมืองหนึ่งด้วยความโมโห แม้ว่ามันจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมานานหลายร้อยปีแล้วก็ตาม

         พูดถึงเรื่องนี้ทีไรอาเรสมักจะเงียบไม่พูดไม่จา การเป็นมังกรเวอร์จิ้นมาอย่างยาวนานเป็นอะไรที่น่าอับอายมากในหมู่มังกร

         กว่าจะถึงฤดูหาคู่ก็อีกหลายสิบปี ซ้ำร้ายตอนนี้กลายเป็นแค่มังกรพิการไม่มีหน้าไปเจอมังกรตนอื่นๆ แล้วด้วย

สุดท้ายเลยหนีจากชีวิตที่แสนขมขื่นกลายมาเป็นมังกรชาวไร่อยู่เงียบๆ แทน

“แล้วจะให้เริ่มเมื่อไหร่?”

“ก็ถ้ามีเวลาอย่างน้อยทุกๆ 2-3 วัน ให้มีเว้นช่วงได้พักบ้าง เป็นไปได้อยากจะให้เริ่มวันนี้ก่อนพอดีมีคนอยากจะให้ช่วยสอนความโหดร้ายของโลกใบนี้ให้น่ะสิ” เซรอสยกกระติกขึ้นดื่มและโยนส่งให้อาเรสไปลิ้มลองดูบ้าง

มังกรหนุ่มกระดกดื่มไปเล็กน้อยแล้วถาม “มนุษย์ต่างโลกคนนั้นสินะ ก็สงสัยอยู่แล้วเชียวว่าทำไมถึงดูไม่มีพลังอะไรเลย ท่าทางจะอ่อนแอกว่ากระต่ายแสบนั่นซะอีก แล้วจะให้สั่งสอนในระดับไหน”

“สำหรับเธอคนนั้นลดระดับลงมาให้เหลือแค่ 1 ใน 10 ของที่ใช้ฝึกกับฟรานก็แล้วกัน”

ระดับนั้นถ้าเป็นเด็กหนุ่มสาวจากโลกที่แสนสงบสุขล่ะก็ไม่มีทางทนไหวแน่

“แบบนั้นกลัวว่าจะไม่ไหวเอาน่ะสิ” อาเรสบ่นพึมพำ

การที่วาคาบะจะรับไหวหรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เซรอสจะต้องมาเป็นกังวล ในเมื่อพระเจ้ามอบหมายหน้าที่พี่เลี้ยงให้กับเขานั่นหมายความว่าจะใช้วิธีการใดก็ได้เพื่อทำให้เธอปรับตัวเข้ากับโลกที่แสนโหดร้ายนี้ให้ได้เร็วที่สุด กับซาริหรือฟรานนั้นไม่น่าเป็นห่วงเพราะทั้งสองคนมีช่วงชีวิตที่ตกต่ำมาแล้วครั้งหนึ่งย่อมรู้ว่าโลกใบนี้เลวร้ายแค่ไหน ถึงจะยังไปไม่ถึงจุดต่ำสุดของความโหดร้ายแต่นั่นก็เพียงพอให้พวกเด็กๆ รู้จักการเอาตัวรอดได้ ที่น่าเป็นห่วงก็คือคนต่างโลกที่มาอยู่โลกนี้และคิดว่าพลังโกงนั้นทำได้ทุกอย่างต่างหาก

“ทำให้เธอรู้ว่ามังกรตัวจริงกับในจินตนาการมันแตกต่างกันก็พอ” กล่าวจบก็ต้องรีบแยกตัวออกมา

หลายวันมานี้เซรอสมีหน้าที่หลายอย่างให้ต้องทำจึงจำเป็นจะต้องแบ่งเวลาและหน้าที่ให้ชัดเจน ถ้าจัดการเวลาในการฝึกของฟรานได้เขาจะมีเวลาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยก็อีกประมาณ 45 นาที และถ้าไม่ต้องมาคอยเป็นพี่เลี้ยงให้กับเด็กสาวต่างโลกก็จะมีเวลาเพิ่มขึ้นอีกเป็นหนึ่งชั่วโมง ส่วนเวลาสำหรับซาริก็มีความจำเป็นแต่ไม่มากเท่าฟรานที่ต้องให้เข้มงวดพิเศษ แค่ทำของให้เล่นและเจียดเวลาอย่างน้อยสัก 5-10 นาทีต่อวันก็พอได้ ตราบใดที่ปล่อยให้เล่นสนุกในเมืองได้ก็ไม่น่าจะมีปัญหา

         การพัฒนาเมืองก็แค่ต้องช่วยเหลือช่วงแรกเท่านั้นจนเมื่อดำเนินมาได้ระดับหนึ่งแล้วบทบาทของเขาจำเป็นจะต้องลดหลั่นลงมาเพื่อให้บทบาทของคาเรนเด่นชัดขึ้น ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความสะดวกในการส่งมอบอำนาจและแต่งตั้งเธอเป็นเจ้าเมืองคนสำคัญในอนาคตข้างหน้า ทว่าปัญหาที่แท้จริงกลับเป็นโลกภายนอกที่กลายเป็นชนักติดหลังและมีผลกระทบต่อการตัดสินใจ คาเรนไม่มีทางทิ้งสถานะทางสังคมของตนเองแน่ยกเว้นว่าคนของเธอทั้งหมดจะย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วย

         มันขึ้นอยู่กับคาเรน แต่ในความเห็นของเซรอสแล้วเห็นสมควรที่จะพาทุกคนมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่ซึ่งเธอสามารถพัฒนาเมืองได้ตลอดทั้งปี อาจฟังดูเห็นแก่ตัวไปสักหน่อย เซรอสเชื่อว่านั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดในเบื้องต้น

         อาจเพราะเขาไม่มีตรรกะด้านอารมณ์ความรู้สึกเหมือนมนุษย์ทั่วไปล่ะนะ

         กลับถึงบ้านก็เจอซาริหอบหิ้วคันเบ็ดกับถังใส่ปลาเดินมาท่าทางอารมณ์ดีสุดๆ เดาว่าในถังนั่นคงจะมีปลาที่ตกได้อยู่ด้วย พยายามจะไม่ให้ตัวเองคาดหวังมากเกินไปแต่ผิดคาดตรงที่ในถังใส่ปลานั่นมีปลาตัวเขื่องใหญ่อยู่ด้วย น่าจะเป็นปลาแบล็กเอลที่มีเนื้อขาวนุ่มหวานอร่อยเลยต้องยอมกล่าวชมเชยเป็นรางวัลในความพยายามของซาริ

แต่คำตอบที่ตอบกลับมาด้วยท่าทางขวยเขินกลับเป็น

“ซาริขอให้คนช่วยจับให้เจ้าค่ะ”

กลายเป็นว่าเบ็ดตกปลาที่เอาไปถูกปลาตอดเหยื่อไปจดหมด ตกอะไรไม่ได้เลยสักตัวเดียว

สรุปไปตกปลาหรือให้อาหารปลากันแน่?

ใช่ว่าจะได้กินปลาบ่อยนัก ถึงเซรอสจะมีบ่อเลี้ยงปลาเป็นของส่วนตัวแต่หลังจากที่พวกดีแมนย้ายมาอยู่ก็แบ่งปันให้พวกนั้นไปจนจะหมดบ่ออยู่แล้ว และไม่ได้จัดการเพิ่มมันหรือขยายพันธุ์มันอีกเลย

“ขอกินไอศกรีมนะเจ้าคะ?”

“เอาสิ แค่ถ้วยเดียวเท่านั้นนะ”

         ในเมื่อซาริจับปลามาได้ก็คงต้องทำเมนูปลาสำหรับมื้อเย็น คงต้องลงมือเองเพราะทักษะการทำอาหารของซาริทำงานที่มีขั้นตอนเยอะมากไม่ได้ ฟรานเองก็ทำได้ค่อนข้างจำกัดเนื่องจากไม่มีเวลาสอน กำลังคิดอยู่ว่าจะใช้ปลาหนึ่งตัวนี้ทำอาหารสำหรับห้าคนกับอีกหนึ่งตัวได้ยังไง ฟรานก็เปิดประตูเดินกลับเข้ามาด้วยท่าทางตื่นเต้นมาก จากสีหน้าแล้วคงอยากจะประกาศข่าวดีบางอย่างให้ใครสักคนได้รู้ ใช้ชีวิตร่วมกันมายาวนานก็ไม่แปลกที่จะเดาสีหน้า ท่าทาง และอารมณ์ออก

         “มีอะไรหรือเปล่า?”

         “อือ!” ฟรานวิ่งเข้ามาในครัว “อาเรสบอกจะสอน”

         “ดีใจด้วย” เซรอสพูดและหยิบปลาแบล็กเอลขึ้นมาจัดเตรียม “เรื่องธนูที่ว่าอยากจะใช้ฝึกซ้อมนั่นน่ะเสร็จแล้วนะ พรุ่งนี้จะเอาไปลองซ้อมยิงก็ได้ เรื่องลูกธนูเดี๋ยวจะสอนวิธีทำให้ไม่ยากหรอก”

         “อือไปก่อนนะ”

         “อย่าลืมพาวาคาบะไปด้วยล่ะ” เขากล่าวเตือนเสร็จก็ตัดฉับหัวปลาในพริบตาโดยที่มันไม่รู้สึกตัวว่าตายไปแล้ว

 

         สถานที่ที่จะใช้ฝึกซ้อมไม่ควรอยู่ในพื้นที่ใกล้เมืองจนเกินไป อาเรสที่ตอนแรกคล้ายจะไม่ค่อยใส่ใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้กลับต้องมานั่งระแวงเพราะจู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงสายตาอำมหิตถูกส่งมาจากที่ใดที่หนึ่ง เมื่อไล่ตามไปก็พบว่ามันเป็นของนักฆ่าหนุ่มที่กำลังสวมบทบาทเป็นพ่อครัวสอนกระต่ายขาวทำอาหาร การที่สามารถควบคุมจิตสังหารนี้ไม่ให้กระต่ายขาวตัวนั้นรู้สึกได้เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก สายตาคู่นั้นเป็นการเตือนกลายๆ ว่าให้ไปฝึกในที่ห่างไกลจะดีกว่า

         นั่นเลยเป็นเหตุผลให้ต้องหิ้วเด็กสองคนให้ตามติดมาด้วย

         “เราจะมาฝึกกันที่นี่งั้นสินะ” วาคาบะยังพูดภาษานูมอร์ไม่ได้เลยเลือกใช้ภาษาอังกฤษแทน

         เธอถูกขอให้ติดตามมาดูการฝึกด้วยหนึ่งวันเพื่อเรียนรู้ความน่ากลัวของโลกใบนี้ ทีแรกก็แค่คิดว่าคงเป็นการซักซ้อมเหวี่ยงดาบต่อสู้เหมือนในอนิเมะที่เคยดู หรือไม่ก็มาลองศึกษารูปแบบพลังของแต่ละคนเพื่อวิเคราะห์แนวทางต่อสู้ที่เหมาะสม

         อาเรสผู้ซึ่งมีใบหน้าดูมืดมนหยิบไม้ขึ้นมาขีดเส้นหนึ่งลงบนพื้น แล้วชี้ให้วาคาบะเข้าใจความหมายว่าจะให้ยืนอยู่ตรงจุดนี้ และขีดอีกเส้นหนึ่งไว้ห่างออกไปเพียงแค่ 2 เมตรเท่านั้น จากนั้นก็เดินห่างออกไปประมาณห้าสิบเมตรขีดตำแหน่งให้กับฟรานและอธิบายอย่างชัดเจน

         “ที่ต้องทำมีแค่เดินมาให้ถึงเส้นที่ขีดไว้ให้ได้เท่านั้น”

         ฟรานมองดูระยะห่างสองเมตรของเส้น แทนที่จะคิดว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆ แต่เธอตอนนี้กลับมีใบหน้าที่ดูเครียดและจริงจัง

         “ไม่ไหว” ฟรานตอบทันที

         “โหรู้ด้วยสินะว่าหมายถึงอะไร”

         “อือ แม่วัวเคยสอน พื้นฐานนักผจญภัย”

         การได้รู้จักกับอันเอซูทำให้ฟรานเติบโตมากยิ่งขึ้น คงเพราะเป็นเอลฟ์เหมือนกันและพยายามจะสนิทสนมด้วยเลยสอนเคล็ดลับที่เป็นคุณสมบัติของนักผจญภัยแรงค์สูงๆ ให้ หนึ่งในนั้นคือทักษะที่เรียกว่า จิตนักสู้ ที่จะเป็นเพิ่มพลังทางจิตใจและใช้สำหรับรับมือกับศัตรูที่น่ากลัว ฟังว่าคนที่ทำอะไรแบบนี้ได้ส่วนใหญ่จะเป็นนักผจญภัยที่ได้รับอนุญาตให้ลงดันเจี้ยนได้เท่านั้น เพราะที่นั่นมีสภาพความเป็นอยู่ที่โหดร้าย ซ้ำยังมีผลกระทบต่อจิตใจอย่างมาก

         ตอนที่ฟรานเดินทางกับอันเอซูอยู่ช่วงหนึ่งเคยได้ทดสอบจิตนักสู้ดูแล้วเหมือนกัน แต่เธอกลับเข่าอ่อนจนขยับตัวไม่ได้เลย

         “งั้นก็ง่ายดี ที่ต้องทำมีแค่ก้าวเดินออกมาข้างหน้า” อาเรสกล่าวจบก็เดินทิ้งระยะห่างออกไปเรื่อยๆ

         พร้อมกันนั้นก็ร่ายเวทมนตร์โบราณออกมา ก้าวผ่านวงเวทนั่นและกลายเป็นมังกรสีดำตัวใหญ่ที่ดูน่ากลัวอย่างมาก ฟรานแทบจะลืมภาพลักษณ์ที่แท้จริงของอาเรสไปแล้ว แม้ว่านี่จะยังไม่ได้ทำอะไรที่น่ากลัวออกมาแต่ฟรานก็สูญเสียแรงพยุงตัวเหมือนตอนที่ฝึกกับอันเอซู แรงกดดันที่ได้รับในตอนนี้เทียบกันไม่ได้เลย

         และแน่นอนว่าหากฟรานเป็นแบบนี้ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอีกคนที่อยู่ด้วยนั้นจะเป็นอย่างไร

         วาคาบะมีสภาพไม่ต่างกันมากนัก เธอทรุดลงไปนั่งอยู่กับพื้นและทำสิ่งที่ตรงกันข้ามคือพยายามที่จะหนี ไม่เพียงแต่จะสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมด ยังสูญเสียการควบคุมร่างกายด้วยทำให้เธอปล่อยปัสสาวะออกมาอย่างน่าอายและอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมา

         กรร!!!

         อาเรสคำรามใส่และกางปีกเพื่อข่มขวัญ นี่ขนาดยังไม่ได้แสดงพลังอำนาจอะไรออกมาก็ทำให้ทั้งสองคนหมดสภาพต่อสู้ไปแล้ว เซรอสเพียงต้องการแสดงให้เด็กต่างโลกคนนี้รู้ถึงความน่ากลัวที่แท้จริงจึงต้องทำอย่างเต็มที่ แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะกลัวมากขนาดนี้

         น่าจะมีเพียงเอลฟ์เด็กเท่านั้นที่สภาพยังพอจะเรียกว่าดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย จิตใจของเด็กคนนี้เคยเผชิญหน้ากับความกลัว ความท้อแท้ และความสิ้นหวังมาก่อน แต่ความรู้สึกเหล่านั้นเปลี่ยนมาเป็นพลังที่ผลักดันให้เลือกพึ่งพาตัวเองจนเกิดเป็นจิตใจที่เข้มแข็งมาก เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่เหลือแรงที่จะพาตัวเองเดินก้าวไปข้างหน้าและเป็นไปได้ก็อยากจะล้มตัวลงไปนั่งแบบวาคาบะ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำและเลือกที่จะโน้มตัวไปข้างหน้าแทน มันเลยกลายเป็นว่าแม้ขาจะยังไม่ได้ก้าวข้ามเส้นมา แต่ตัวของเธอก็ผ่านขอบเขตของความกลัวมาแล้ว

         เห็นแบบนั้นก็คำรามใส่อีกครั้งเพื่อสร้างความกลัวให้ถึงที่สุด ฟรานตัวสั่นและเริ่มควบคุมตัวเองไม่ไหวจนเผลอขับปัสสาวะออกมาเช่นกัน ถึงกระนั้นเธอก็ยังคืบคลานตัวเองไปข้างหน้าแม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม ผิดกับวาคาบะที่หมดสติไปแล้วเลยไม่ต้องมารับรู้กับความน่ากลัวอีกต่อไป ฟรานก้าวข้ามไปประมาณคืบเล็กๆ และต้องหยุดเพื่อรวบรวมความกล้าอยู่หลายนาที ระยะห่างที่เป็นเพียงแค่สองเมตรกลับรู้สึกราวกับมันอยู่ไกลกว่าสองกิโลเมตร

         นึกไปถึงการต่อสู้ในช่วงที่อาเรสบุกมา เวลานั้นฟรานก็มีสภาพไม่ต่างอะไรแบบนี้เลย

แต่เซรอสที่ควรจะต้องพบเจอกับความกลัว เขากลับวิ่งเข้าไปต่อสู้กับมังกรดำอาเรสได้อย่างง่ายดาย

ในดันเจี้ยนน่ะนะแทบไม่ต่างอะไรจากขุมนรก แรกๆ ข้าเองก็หวาดกลัวจนขยับตัวไม่ได้อยู่เหมือนกัน จิตนักสู้ที่จะสอนให้นี่ขนาดนักผจญภัยแรงค์ C ยังทำกันได้ไม่ทุกคนเลยนะจะบอกให้ ข้าจะอธิบายวิธีการฝึกให้ก็แล้วกัน…’

ประโยคคำพูดของอันเอซูที่คอยให้คำแนะนำในฐานะนักผจญภัยรุ่นพี่ส่งผลให้ฟรานมีสายตาที่แน่แน่วยิ่งขึ้น ก้มลงมองดูก็เห็นว่าเท้าสองข้างคลานผ่านเส้นแบ่งมาได้แล้ว เป้าหมายของเธอดูห่างออกไปประมาณเกือบหนึ่งเมตร

ที่ทำได้ตอนนี้คือการกลั้นใจและคลานออกไป

ยิ่งเข้าไปใกล้ก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงอาการขาดออกซิเจน ฟรานถึงกับต้องหอบหายใจหนักๆ อยู่หลายวินาทีเลย

ความกลัวทำให้ฟรานจินตนาการออกมาเป็นภาพบางอย่าง บางทีมันอาจเป็นภาพหลอนที่จะเกิดขึ้นกับความพยายามที่จะหลอกตัวเอง

สิ่งที่เธอมองเห็นอยู่ตอนนี้คือภาพของเอลฟ์ชายหญิงคู่หนึ่งที่ใบหน้านั้นแสนจะคุ้นเคย ทั้งสองคือแรงผลักดันชั้นเยี่ยมที่ทำให้เธอพยายามมาถึงจุดจุดนี้ ก่อนที่ภาพนั้นจะกลายเป็นร่างที่โชกเลือดล้มลงไปกองอยู่ต่อหน้าต่อตา ทั้งที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่เธอกลับเอื้อมมือออกไปไม่ถึงสักที

ไม่ ต้องไปให้ถึง ฟรานพร่ำบอกตัวเอง และน้ำตาก็ไหลออกมา

อย่างไรก็ตามอาเรสนับถือเอลฟ์เด็กคนนี้อย่างมาก โดยเฉพาะสภาพจิตใจที่ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคทั้งที่เขาแสดงความน่ากลัวออกมาถึงขนาดนี้ น่าจะต้องกรีดร้องด้วยความกลัวหรือไม่ก็หมดสติไปเหมือนคนต่างโลกคนนั้นแท้ๆ กลับคลานไปข้างหน้าทั้งน้ำตา

จนในที่สุดก็สลบไป

ทว่าปลายนิ้วมือนั่นสัมผัสโดนกับเส้นขีดแบ่งที่เป็นเป้าหมายและมันเลยมาเพียงแค่ครึ่งข้อ

อาเรสมองดูผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นและขยับรอยยิ้มแบบมังกรออกมา เขากลับคืนสู่ร่างมนุษย์พร้อมกับอุ้มร่างของพวกเด็กๆ ขึ้นพาดไหล่และนำไปส่งกลับคืนทางบ้าน ในการฝึกครั้งนี้ใช้เวลาไปนานกว่าสามสิบนาทีเห็นจะได้ ต้องยอมรับว่าเอลฟ์เด็กคนนี้มีสภาพจิตใจที่ยอดเยี่ยมและมีความอดทนอดกลั้นที่เป็นเลิศ ทั้งที่อายุยังน้อยกลับสามารถเผชิญหน้ากับพลังแห่งมังกรได้นานถึงสามสิบนาทีก่อนจะหมดสติ ดูเหมือนว่าเซรอสจะคิดถูกที่ให้ฝึกการจัดการกับความกลัวก่อนมันจะสายเกินไป

ตอนนี้ฟรานคงรับรู้ได้ถึงความกลัวเป็นของตัวเอง อาจจะต้องใช้เวลากว่า 2-3 วันในการฟื้นฟูสภาพจิตใจให้กลับมาแข็งแรงตามเดิม

เซรอสยืนรออยู่ได้สักพักแล้วจนกระทั่งเห็นอาเรสอุ้มพวกเด็กๆ กลับมาก็เข้าไปช่วยอุ้ม ดูจากสภาพของทั้งสองคนแล้วก็คงจะพอเดาผลที่ตามมาได้ วาคาบะคงจะได้รู้สึกเสียทีว่าความเป็นจริงกับไลท์โนเวลนั้นมันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ส่วนฟรานคงจะมีเป้าหมายเพื่อฝึกฝนจิตใจตลอดช่วงปิดเทอมก่อนจะเข้าศึกษาต่อในชั้นปีที่สอง

“เด็กเอลฟ์นี่ไม่เลวเลย จิตใจเข้มแข็งมาก ข้าชอบ”

“คิดไว้แล้วหรือยังว่าจะฝึกสอนยังไง”

“ก็มีคิดอยู่ แต่สภาพตอนนี้ยังไม่ไหวหรอก”

“แล้วอีกคนล่ะ”

อาเรสปรายตามองเด็กสาวต่างโลกแล้วตอบ “หมดหวัง”

“นี่แค่บทเรียนแรกเท่านั้น กว่าเด็กนี่จะใช้งานได้จริงก็อีกพักใหญ่เลยล่ะ”

ความสามารถของวาคาบะอาจเยี่ยมยอด แต่ถ้าเธอสร้างดันเจี้ยนด้วยวิธีการแบบในไลท์โนเวลมันจะกลายเป็นความสามารถที่เสียเปล่า เซรอสมีความคิดในการสร้างดันเจี้ยนที่จะเป็นบททดสอบที่อันตรายพอๆ กับดันเจี้ยนข้างนอกนั่น ช่วงแรกอาจจะลำบากแต่ถ้าวาคาบะยอมทำตามแนวทางดังกล่าวแล้วล่ะก็ผลตอบแทนในอนาคตจะยิ่งใหญ่กว่าที่ได้รับรายวันเสียอีก

แต่เขาจำเป็นจะต้องค่อยๆ สั่งสอนทีละน้อยและทำให้เธอยอมไว้ใจ

หากสำเร็จดันเจี้ยนแห่งนี้จะเป็นแหล่งรายได้สำคัญที่ดึงดูดนักผจญภัยให้เดินทางมาตั้งหลักปักฐานที่ดินแดนแห่งนี้มากยิ่งขึ้น

คงต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เธอคนนี้ยอมร่วมมือด้วยซะแล้ว




เขียนยากวุ้ย! ตอนนี้ไปติดหนูแมงมุม กับ เรื่อง เก็บเงิน 80000

นิยายจีนก็เรื่อง คุณพ่อยอดเซียน

เกลียดพล็อตนิยายในหัวที่เพิ่มมาเรื่อยๆ ชะมัด ตูเขียนไม่ทันโว้ย

พอจะเขียนเรื่องนี้ พล็อตใหม่ก็มาอีกแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.508K ครั้ง

52 ความคิดเห็น

  1. #13598 Miyasaki (@palmkira) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:33
    จงเป็นทาสชิโระจัง 55555
    #13598
    0
  2. #13059 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 06:59
    ชื่อ​เรื่องอะไรหรอเราจะไปตามบ้าง
    สุดท้ายเซรอสก็มีแผนใช้ความสามารถของวาวาหาตังนี่เอง
    #13059
    0
  3. #13056 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:56

    ชอบหนูแมงมุมเหมื่อนกัน

    #13056
    0
  4. #13054 มงคล วัฒนาวรสกุล (@mooleang) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:40

    เด็กปันของพระเอกโหดทุกคน
    #13054
    0
  5. #13014 ~DARK~ (@xcv1923) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:37
    เขียนโลดด
    #13014
    0
  6. #13013 อ้นคุง_ (@aonkung30) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:21

    พพล๊อตใหม่ รึนิยายแปลใหม่ 55558

    #13013
    0
  7. #13011 luxnaro (@luxnaro) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 20:10
    คุณพ่อยอดเซียนนี่มีชื่ออื่นไหม หาไม่เจอ ถ้าได้ชื่อจีนเลยจะหาง่ายขึ้นเยอะเลย
    #13011
    1
    • #13011-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      10 เมษายน 2562 / 02:17
      คุณพ่อยอดพระกาฬ
      #13011-1
  8. #13010 EReNoR (@tamtummai) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 09:37
    มันแจ่ม แมวมาก. ..ให้มันมาเยอะ พลอตใหม่ๆ....รีดกดไล้!!!
    #13010
    0
  9. #13009 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 10:05
    สู้ๆนะคนแต่งให้กำลังใจ
    #13009
    0
  10. #13008 22710 (@22710) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 17:00
    ขอบคุณมากครับ
    #13008
    0
  11. #13007 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 15:10
    ถึงกับฉี่ราดกันเลยทีเดียวอาเรสเล่นบทโหดได้คุ้มจรริงๆๆ
    #13007
    0
  12. #13006 pitchre (@dumdaibindai) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 15:06
    คิดถึงแย้ดำาาาาา กิ้ดๆๆๆ
    #13006
    0
  13. #13002 primmi10 (@primmi10) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 07:19

    สงสารคุณมังกรชาวไร่ผู้เวอร์จิ้รน
    #13002
    0
  14. #13000 ExonBlade (@ExonBlade) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 18:39
    มังกรชาวไร่. กับ. ว่าที่ dragon slayer
    #13000
    0
  15. #12998 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:39

    ไรท์เมื่อไหร่หนูมิ้นท์จะฟันคอไoกร่างซะที

    เห็นเงื้อดาบค้างอยู่หลายวันแล้วนะ เดี๋ยวน้องเค้าเมื่อย ผมสงสงสารน้องเค้า ไม่ได้เร่งนะ

    จริงจริ๊ง.....
    #12998
    2
    • #12998-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 18:05
      อ๋อ กำลังจะเสร็จแล้ว เพิ่งเปิดพิมพ์ตะกี้เลย
      #12998-1
    • #12998-2 KuRo_NeKo (@u4814079) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 19:52
      กำลังจะถามหาน้องมิ้นเลย ไรท์ลงเร๊วววว ลงแดงแล้ว
      #12998-2
  16. #12997 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:25
    เขียนเลยๆๆๆ รออ่านนะ
    #12997
    0
  17. #12996 Chanon-mos (@Chanon-mos) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:05
    อยากให้กลับไปแต่ง ลีเจน ออนไลน์ด้วยอะคับ ยังรออยู่น้า
    #12996
    0
  18. #12995 เง็กเซียนฮ่องเต้ (@proaut) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 16:58
    ชอบๆๆๆ
    #12995
    0
  19. #12994 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 16:23
    เว็บไหนครับหนูแมงมุม ? บอกหน่อย เซ็งมาก นิยายก็ล็อค

    มังงะก็ไม่แปลต่อ อ่านeng ก็ไม่รู้เรื่อง
    #12994
    5
    • #12994-3 rocktoon555 (@rocktoon555) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 17:19
      ไม่ใช้ว่าคนเขียนหนูแมงมุมไปเขียนหนูแมงมุมส่วนของหนังสือโนเวลหรอกรึเลยทำให้ไม่ค่อยจะมีเวลาลง ver.บนเว็บเลยหายนานน่ะ ตอนนี้หนังสือโนเวล(jp)ก็ออกมา10เล่มกับver. หนังสือการ์ตูน(jp)ก็ 6เล่มละ
      ส่วนของไทย(by. นกย่าง)ตอนนี้ที่ออกก็ทั้งหนังสือโนเวลและการ์ตูนก็ 4 เล่มละ
      #12994-3
    • #12994-5 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 18:20
      น่าจะใช่นะ เพราะเห็นว่าออกถึงเล่ม 10 แล้ว หรือ 9 หว่า
      #12994-5
  20. #12993 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 14:52
    เอาละฟรานสู้เขาาาา
    #12993
    2
    • #12993-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 15:36
      ตกปลาแข่งกับซาริไหม เงื่อนไข ให้อาหารปลา
      #12993-1
  21. #12992 than1024 (@than1024) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 13:37
    มังกรชาวไร่ !!!
    #12992
    0
  22. #12991 Droptears (@geartht) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 12:47
    ผมติดเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน

    ในfictionlogเหมือนกัน
    #12991
    0
  23. #12990 ยมทูตหน้าหยก (@25112533555) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 12:32

    ใจ้ย็นๆคับไรท์ อิอิ

    #12990
    0
  24. #12989 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 12:30
    พอมีฟรานเปรียบเทียบแล้วยิ่งเห็นระยะห่างพลังชัดเจนเลย ว่าแต่เรื่องหนูแมงมุมนี่ใช่เรื่องเดียวกับที่ผมคิดรึเปล่า ไม่ใช่ว่าคนแต่งเลิกเขียนแล้วเหรอ
    #12989
    1
    • #12989-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 15:35
      ก็มีอยู่นะ อ่านถึงตอนที่เลี้ยงดู คนกลับชาติมาเกิดที่ยังเป็นทารกอยู่
      #12989-1
  25. #12988 subper code (@natartnat) (จากตอนที่ 164)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 12:13
    ไปตามอ่านผู้กล้าโล่ต่อเลยครับ​ จะได้อารมณ์​กดดันเบาๆ​
    #12988
    1
    • #12988-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 164)
      31 มีนาคม 2562 / 15:34
      ซื้อมาเก็บสะสมไว้ ตอนนี้ที่ห้องผมมี ฮีตเตอร์ที่ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าเลย
      #12988-1