ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,257,784 Views

  • 13,681 Comments

  • 22,802 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,262

    Overall
    2,257,784

ตอนที่ 162 : SS3 Episode Seven : ฟูลคอร์ส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1395 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

SS3 Episode Seven

 



       เกวียนถูกนำออกมาทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมตั้งแต่เช้า ตามสัญญาที่ว่าหากภายในสิบวันซาริสามารถทำคะแนนเฉลี่ยได้ 40 ขึ้นไปจะสร้างสวนน้ำที่แสนสนุกให้เล่น ไม่แปลกที่จะเห็นซาริตั้งใจทำงานอย่างแข็งขันและไม่ดื้อไม่ซนเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อุปกรณ์สำหรับตั้งแค้มป์วางอยู่บนเกวียนเป็นที่เรียบร้อยพร้อมด้วยวัตถุดิบทำอาหารอีกชุดใหญ่ เพราะเคยมีประสบการณ์ตั้งแค้มป์กันมาก่อนเลยรู้ว่าสิ่งใดควรทำและสิ่งใดไม่ควรทำ

       ตามที่ตกลงกันเอาไว้มันเป็นการเที่ยวพักผ่อนระยะเวลา 2 วัน 1 คืน คาเรนเห็นว่าช่วงนี้ทำอะไรยังไม่ได้เลยยอมติดตามไปด้วย วาคาบะไม่รู้เรื่องอะไรมากนักแต่คำว่า สวนน้ำ หรือในภาษาอังกฤษ ‘Waterpark’ เป็นคำที่มีความหมายชัดเจนเลยกระตือรือร้นที่จะไปเที่ยวพักผ่อนด้วย

       ไม่เห็นเซรอสพักใหญ่เลยรู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนาน สภาพของเขาเหมือนคนอดหลับอดนอนมาหลายวัน ผมก็กระเซิงดูไม่เรียบร้อย เนื้อตัวมอมแมมและมีกลิ่นแปลกๆ มาก เขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่นานก็ออกมากลายเป็นหนุ่มมาดเข้มเหมือนเดิม ภาพตอนที่ซาริวิ่งเข้าไปอ้อนออดก็ดูน่ารักดีเหมือนพี่น้องที่รักกันมาก คิดไม่ถึงว่าภาพลักษณ์ที่ดูสุขุม เยือกเย็นนั้นจะมีด้านเล็กๆ แบบนี้อยู่ด้วย

       “เตรียมของครบแล้วใช่ไหม”

       “มีห่วงยาง ร่ม แล้วก็แครอทเจ้าค่ะ”

       “เอาแครอทไปทำไม”

       “มื้อเที่ยงเจ้าค่ะ”

       คาเรนทราบว่าจะต้องไปพักค้างคืนเลยเตรียมกระเป๋าเสื้อผ้ามาด้วย นึกชื่นชมสาวใช้ของเธออยู่เหมือนกันที่จัดชุดท่องเที่ยวมาให้แต่ดูท่าแล้วคงมีความเข้าใจผิดกันน่าดู ชุดที่นำมาด้วยก็มีไว้สำหรับพักจิบชายามบ่ายนอกสถานที่เท่านั้น ซึ่งมันก็ควรจะเป็นแบบนั้นเพราะด้วยอายุแบบเธอคงจะไปวิ่งเล่นแบบเด็กพวกนั้นไม่ได้อยู่แล้ว

       ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าโดยให้ฟรานเป็นคนขับเกวียน คนที่เหลือชื่นชมความงดงามของสองข้างทางที่ดูเป็นธรรมชาติ คาเรนพยายามจดจำเส้นทางและภูมิประเทศเพื่อดูว่าจะสามารถพัฒนาอะไรได้บ้าง วาคาบะที่เบื่อหน่ายกับความเงียบสงบก็นำแท็บเล็ตขึ้นมาเปิดเพลงอนิเมะสุดโปรดให้ได้ฟัง มันเป็นมรดกแสนสำคัญเพียงไม่กี่อย่างที่ติดมาด้วยจากการถูกส่งมาต่างโลก แม้คำร้องจะฟังไม่คุ้นหูแต่ทำนองเพลงก็กระตุ้นให้เกิดความรู้สึกอยากร้องตาม ผลลัพธ์ก็คือการปิดเพลงแทบไม่ทั่วไม่ทันหลังซาริแหกปากร้องเพลงแบบงึมงำฟังไม่ได้ศัพท์อะไรเลย

       การที่มีสิ่งของต่างโลกติดตัวมาด้วยดึงดูดความสนใจของเซรอสไม่น้อย เขายังไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับความสามารถของดันเจี้ยนมาสเตอร์เลย ซึ่งหลังจากวันนั้นมาเขาก็ลองใช้คลังความรู้ค้นหาข้อมูลดูพบกับรายชื่อ ไลท์โนเวล จำนวนมาก เขาเสียเวลาไปกับการอ่านพวกมันจนเข้าใจรูปแบบการทำงานได้ในระดับหนึ่ง โดยหลักแล้วเขาไม่เห็นด้วยกับวิธีการสร้างดันเจี้ยนตามแบบฉบับของไลท์โนเวลเพราะมันเรียบง่ายและดูเพ้อฝันจนเกินไป ถ้าหากสามารถให้คำแนะนำกับวาคาบะได้ล่ะก็ดินแดนนี้จะมีดันเจี้ยนระดับสูงเกิดขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งควบคุมทรัพยากรได้ก็ยิ่งดี

       คาเรนมองสลับไปมาระหว่างเซรอสและวาคาบะพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ การปรากฏตัวของบุคคลจากต่างโลกถึงสองคนในสถานที่เดียวกันเป็นเรื่องใหญ่มาก หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไปไม่มีทางเลยที่ดินแดนแห่งนี้จะไม่ถูกรุกรานหรือโจมตี โดยเฉพาะทางวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่คิดจะปล่อยผ่านเรื่องนี้อย่างเด็ดขาด พวกเขาจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเข้ามามีบทบาทต่อการตัดสินใจทุกอย่างของคนต่างโลก กรณีของคาเรนเป็นตัวอย่างที่ดี เพียงเพราะเธอถูกทำนายว่าเป็น ลูกรักของพระเจ้า ก็ยังได้รับจดหมายเชิญให้ไปเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ด้วยเช่นกัน

       เกวียนรถม้าที่วิ่งไปแบบโคลงเคลง จากที่ควรจะเห็นซาริอ้วกออกมากลับกลายเป็นเห็นวาคาบะทำสิ่งนั้นแทน ถนนที่นี่ค่อนข้างขรุขระและเต็มไปด้วยเศษหินไม่เหมาะที่จะใช้เกวียนสัญจรไปมา คาเรนบันทึกปัญหาเหล่านี้เอาไว้แล้วและคิดว่าจะสร้างถนนชั้นดีเพื่อความสะดวกในการเดินทาง ซารินอนเอามือก่ายหน้าผากและกินผลเบอร์รี่ป่าสุดเปรี้ยวเพื่อลดอาการคลื่นไส้

       เป็นเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะเริ่มมองเห็นบางสิ่งที่อยู่โผล่พ้นต้นไม้สูงและภูเขาลูกเล็ก ที่นั้นถูกล้อมไปด้วยแม่น้ำสายเล็กและทุ่งหญ้ารกชัฏมีสะพานข้ามแม่น้ำเป็นสะพานหินดูมั่นคงแข็งแรง และได้มีการปรับปรุงทัศนียภาพให้ดูสวยงาม แต่น่าจะเป็นเพราะพายุฝนทำให้สภาพของมันเลอะไปด้วยโคลน ใช้น้ำล้างก็น่าจะกลับมาสะอาดดังเดิมได้ พอข้ามสะพานไปก็เจอเข้ากับประตูทางเข้าที่ดูหรูหราอลังการ ป้ายอักษรภาษานูมอร์ที่เขียนว่า สวนน้ำอโฟรไดท์ตามชื่อเรียกของเทพปกรณัมกรีก

       หลังนำเกวียนไปจอดและปล่อยม้าให้ไปวิ่งเล่นในสนามม้าที่เตรียมไว้ ทุกคนก็พากันเดินเข้าไปทางประตูหน้ามันถูกขวางเอาไว้ด้วยประตูและจำเป็นจะต้องใช้ บางสิ่ง เพื่อเปิดการทำงานของมัน เนื่องจากระบบตรงนี้ยังทำไม่เสร็จดีเลยสามารถใช้กุญแจเปิดประตูใหญ่เดินเข้าไปได้เลย

       เพียงแค่ได้ก้าวเท้าเดินเข้ามาซาริก็ตัวสั่น ทุกอย่างที่เห็นอยู่ตรงหน้าไม่ว่าอันไหนก็ดูน่าสนุก ไม่ว่าจะเป็นสไลเดอร์ฟรีฟอลล์ที่ทอดยาวจากความสูงกว่าสามสิบเมตร สไลเดอร์ขนาดยักษ์ที่ชวนหวาดเสียว และอีกมากมายให้เลือกเล่นได้ตามต้องการ มีโซนสำหรับครอบครัวที่เป็นสระว่ายน้ำที่กว้างใหญ่ ตรงกลางมีศาลาพักผ่อนไว้นั่งทานอาหาร สามารถสั่งอาหารและเครื่องดื่มมานั่งทานไปพลางดูคนเล่นน้ำไปด้วยได้ ซึ่งสถานที่แบบนี้มีกระจัดกระจายกันอยู่หลายแห่งในสวนน้ำแห่งนี้ ไม่เพียงแค่นั้นยังมีโซนสำหรับผู้ที่รักการผจญภัยให้ลองท้าทายอีกด้วย

       “ท่านเซรอส เล่นได้ทั้งหมดเลยใช่ไหมเจ้าคะ?”

       “ใช่ แต่ต้องไปเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำก่อน ห้องเปลี่ยนเสื้ออยู่ทางโน้น”

       ชี้มือไปยังห้องที่ติดป้ายสัญลักษณ์แบ่งเพศและรูปชุดว่ายน้ำ มันเป็นสัญลักษณ์ที่แม้จะไม่ต้องอธิบายก็เข้าใจความหมายกันได้ เหมือนป้ายหน้าร้านที่นิยมใช้สัญลักษณ์บ่งบอกประเภทของร้าน

       เซรอสประมาทความเร็วของซาริน้อยเกินไป เพราะทันทีที่ได้รับอนุญาตก็เห็นวิ่งไปถึงหน้าประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิงแล้ว ยังไม่ทันได้อธิบายวิธีการใช้งานเลยแต่พอนึกได้ว่าวาคาบะน่าจะรู้ขั้นตอนการใช้งานทุกอย่างดีเพราะเป็นคนจากต่างโลกก็ขอฝากให้ช่วยแนะนำด้วย

       แต่วาคาบะตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะพูดคุยด้วย เธออ้าปากค้างตั้งแต่ทางเข้าและเดินตามเข้ามาไม่ต่างอะไรกับร่างไร้วิญญาณ หลังเรียบเรียงเรื่องราวต่างๆ ได้แล้วก็รีบไปคาดคั้นกับคนที่น่าจะรู้ดีมากที่สุด

       “นี่มันหมายความว่ายังไงกันคุณลุง สวนน้ำที่นี่สร้างขึ้นมาได้ยังไง ไม่สิ นี่จะต้องเป็นพลังโกงของคุณลุงแน่ๆ สุดยอดไปเลย”

       คำว่า พลังโกง เป็นศัพท์แสงที่นิยมใช้ในไลท์โนเวล กล่าวถึงบุคคลที่ถูกส่งไปต่างโลกและได้รับพรจากพระเจ้าจนมีพลังแปลกๆ ที่อยู่เหนือสามัญสำนึกปกติ มีตั้งแต่นำของที่มีความพิเศษติดตัวไปด้วยอย่างโทรศัพท์ หรือร่างกายพิเศษ ไปจนถึงสเตตัสกับสกิลสุดโกง

       บางทีคำจำกัดความนี้อาจจะถูกต้องก็ได้

       เซรอสศึกษาจากไลท์โนเวลเพื่อทำความเข้าใจกับรูปแบบความคิดของเด็กสาว ซ้ำยังดึงข้อมูลอนิเมะกับมังงะมาขยายขอบเขตจินตนาการเลยพอจะเดาความคิดของวาคาบะได้บ้าง

       “ทำนองนั้น พลังของฉันเรียกว่า บิลด์ เป็นพลังในการสร้างและแปรรูปวัสดุได้อย่างมีประสิทธิภาพ”

       เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเจาะลึกถึงความลับของพลังของตนเองมากเกินไป เขายอมเปิดเผยพลังออกไปโดยตรงเพราะถ้าเห็นแล้วเดาไม่ได้ก็ไม่รู้จะพูดยังไงดีแล้ว ในเมื่อวาคาบะจะต้องรู้เข้าสักวันก็ให้รู้ความจริงบางส่วนก็พอ โดยเฉพาะพลังการสร้างของเขาที่ไม่เพียงให้ผลลัพธ์พิเศษ แต่ยิ่งทำความเข้าใจมากขึ้นก็พบความลึกลับของมัน

       คิดไม่ถึงเลยว่าพระเจ้าที่มอบพรให้จะคิดล่วงหน้าถึงขนาดนี้

       “นั่นมันสุดยอดไปเลย”

       “ดันเจี้ยนมาสเตอร์อย่างเธอก็สุดยอดไม่แพ้กันหรอก เอานี่ไปซะ” เขาโยนกระเป๋าให้ใบหนึ่ง วาคาบะรับไปเปิดดูด้วยความสนใจก่อนที่ใบหน้าของเธอจะเปลี่ยนเป็นแดงและอับอายมาก “ชุดว่ายน้ำพวกนี้ฉันพยายามออกแบบดีไซน์มาให้เหมาะกับขนาดร่างกาย ที่จริงก็อยากจะทำชุดว่ายน้ำสปอร์ตแบบที่ฟรานชอบใส่ให้หรอก แต่เธอคงไม่ถูกใจเลยทำมาให้อีกหลายแบบ”

       “อีตาคุณลุงบ้า ลามก โรคจิต” วาคาบะกรีดร้องแล้ววิ่งหนีไปทันที

       เซรอสแอบยิ้มเล็กน้อย คาดไม่ถึงเลยว่านิสัยแบบพระเอกสุดทึ่มที่หวังดีกับหญิงสาวจะให้ผลลัพธ์แบบนี้ด้วย

       ฟรานขวางเซรอสและยื่นมือออกไป “ชุดว่ายน้ำ ขอด้วย”

       “หืมไม่ใช่ว่ายังใส่ได้อยู่เหรอ”

“ใส่ไม่ได้ อึดอัด” ฟรานวางมือลงบนหน้าอก คล้ายจะบอกให้เซรอสทราบความนัยบางอย่าง

       ก็เท่าเดิมนี่นา แน่นอนว่าเซรอสแค่คิดในใจ

       เนื่องจากไม่ได้เตรียมวัสดุมาด้วยเลยทำให้ไม่ได้ พออธิบายให้ฟังฟรานก็สะบัดหน้าเดินหนีไปกึ่งอารมณ์เสียหน่อยๆ บางทีอาจเพราะเข้าสู่ช่วงวัยต่อต้านแล้วก็เป็นได้ โชคดีที่ฟรานเป็นเด็กมีเหตุผลเลยไม่ดื้ออย่างที่คิด การต่อต้านอาจจะแค่แสดงออกให้รู้ว่าเธอไม่พอใจเท่านั้น

       คาเรนหิ้วกระเป๋าเดินตามเข้าไปข้างใน ถ้าไม่ใช่ว่าได้ปรับตัวกับการใช้ชีวิตในบ้านที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมาก่อนคงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ามีบานพับเลื่อนปิดและแต้มสีที่ตัวล็อกเพื่อบอกให้คนข้างนอกรู้ว่ามีการใช้งานอยู่ คาเรนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วจึงเดินออกมา มันเป็นชุดเดรสยาวระบายอากาศได้ดีนิยมใส่ไปท่องเที่ยวแถวริมทะเลมาก มีระบายลูกไม้ประดับอยู่ที่ชายขอบ หมวกปีกกว้างสำหรับป้องกันแดด นี่คือชุดใส่เที่ยวเล่นที่ได้รับความนิยมมาก

       “คุณลุงนี่รสนิยมเห่ยเป็นบ้า” น้ำเสียงไม่พอใจมาจากวาคาบะ เธอยืนอยู่หน้ากระจกและสำรวจดูชุดว่ายน้ำที่กำลังสวมใส่อยู่

       ถึงแม้จะเป็นชุดว่ายน้ำสปอร์ตที่มีคุณสมบัติตรงตามมาตรฐาน แต่ด้านความสวยงามจากที่คัดเลือกมาทั้งหมด ถ้าไม่นับชายกระโปรงที่ทำให้เหมาะกับผู้หญิงถือว่าแย่มาก ยังไงก็ดีกว่าใส่กางเกงฟักทองกับเสื้อคอกลมลงไปเล่นน้ำ วาคาบะไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะตำหนิอะไรได้เพราะเข้าใจดีว่ามันเป็นต่างโลก แฟชั่นชุดว่ายน้ำเลยไม่ค่อยเป็นที่รู้จักแบบในมังงะหรือไลท์โนเวล

       “เรียบร้อยเจ้าค่า” ซาริกระโดดออกมาใส่ชุดว่ายน้ำพร้อมด้วยห่วงยางกับแว่นตากันน้ำ

       ตามมาด้วยฟรานที่ออกมาแบบเงียบๆ สายตาคู่นั้นชำเลืองมองวาคาบะครู่หนึ่งและเดินออกไปด้วยความภาคภูมิใจอะไรบางอย่าง

       ข้างนอกเซรอสกำลังยืนรออยู่ เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเป็นเสื้อฮาวายกับกางเกงขาสั้น สวมแว่นตากันแดด ด้วยบุคลิกที่เป็นคนสุขุมและเงียบขรึมมันเลยทำให้ภาพลักษณ์ของเขาดูมีเสน่ห์ขึ้นมากจริงๆ

       พอทุกคนมาพร้อมกันแล้วก็นำทางไปยังที่พักผ่อนเป็นศาลากลางน้ำที่บรรยากาศดีมาก ลมที่พัดเข้ามาชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย อุปกรณ์เครื่องครัวทั้งหมดถูกนำออกมาติดตั้งพร้อมด้วยลังวัตถุดิบสำหรับทำมื้อเที่ยงให้ได้ทาน หลังอนุญาตให้ไปเล่นสนุกกันได้ซาริก็วิ่งพรวดพราดไปทันที รู้สึกตัวอีกทีก็เห็นว่ากำลังวิ่งขึ้นบันไดไปเล่นสไลเดอร์ฟรีฟอลล์ระดับสูง ฟรานนำห่วงยางไปนอนลอยตามกระแสน้ำ วาคาบะนั่งเอาเท้าจุ่มน้ำและร่ำร้องขอให้ช่วยทำเครื่องดื่มเย็นๆ ให้หน่อย

       คาเรนถอดหมวกออกและทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้เบาะตัวหนึ่ง มองดูศาลาที่มีโทนสีดูสบายตากับการจัดวางเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่ชวนให้รู้สึกขัด บรรยากาศที่นี่ไม่เลวเลยและเธอรู้สึกผ่อนคลายได้มากจริงๆ ข้างบนก็มีใบพัดหมุนทำความเร็วสร้างลมในระดับหนึ่งชวนให้รู้สึกอยากจะล้มตัวลงนอนเอามากๆ เซรอสนำเครื่องดื่มมาให้เป็นน้ำมะพร้าวที่เย็นสดชื่น คาเรนไม่รู้จักผลไม้ชนิดนี้เลยเพราะในไอทาเรียไม่ได้รับความนิยม แต่เคยได้ยินว่าผลไม้นี้เป็นที่นิยมมากของชาวโพ้นทะเล

       เสร็จจากทำเครื่องดื่มก็ต้องเตรียมทำอาหาร อุตส่าห์นำเตาบาร์บีคิวมาด้วยทั้งทีไม่ทำก็คงไม่ได้

       “ที่นี่บรรยากาศดีนะคะ” คาเรนเอ่ยทำลายความเงียบ

       “ก็จุดขายนี่นะ” เซรอสตอบ บาร์บีคิวย่างได้สุกดีแล้วก็นำใส่จานและเสิร์ฟให้

       เป็นครั้งแรกที่ได้ลิ้มลองบาร์บีคิว คาเรนมองดูหน้าตาที่มีสีสันน่ารับประทานของมัน และกลิ่นหอมของเนื้อไก่ย่างกับบางสิ่งที่ชวนให้แสบจมูกเล็ก พอได้ลองทานก็เพลิดเพลินไปกับความอร่อยของมันโดยเฉพาะน้ำซอสที่ราดอย่างพิถีพิถันไม่มากเกินไปทำให้รสชาติมีความลงตัว

       เซรอสย่างบาร์บีคิวเอาไว้อีกหลายไม้และยังเตรียมเครื่องดื่มเอาไว้ให้ด้วย กลัวว่าซาริจะเล่นเครื่องเล่นผิดวิธีเลยต้องไปคอยกำชับในแต่ละจุด โดยเฉพาะสไลเดอร์ยักษ์ที่ต้องใช้เรือยางในการเล่น หรือสไลด์เดอร์แบบทิ้งดิ่งที่หวาดเสียวสุดๆ ก็ต้องมีคนคอยควบคุมฐานเปิดปิดจากข้างนอก ระหว่างทางก็เห็นฟรานนอนขดอยู่ในห่วงยางลอยตามกระแสน้ำวนไปมาดูน่ารักไปอีกแบบ คงตั้งแต่ที่ได้ศึกษาส่วนของไลท์โนเวลเลยได้คำศัพท์แบบแปลกๆ มาโดยเฉพาะ ซึนเดเระ กับ คูลเดเระ และจากคำนิยามนี้เองทำให้เขารู้จักนิสัยของฟรานเพิ่มมากขึ้น

       เครื่องเล่นมีอยู่หลายอย่างแต่ซาริกลับถูกใจแค่สไลเดอร์ฟรีฟอลล์ธรรมดาที่มีความสูงเพียงสามสิบเมตร ตราบใดที่เล่นแล้วสนุกก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องห้าม แต่มันจะดีกว่าถ้าได้ลองเล่นอะไรหลายๆ อย่าง เซรอสไปยืนรอซาริที่ปลายทางจนกระทั่งซาริสไลด์ตัวลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าพอดิบพอดี แต่ซาริพอตัวเปียกก็เผยรูปร่างสัดส่วนอย่างชัดเจนไม่หลงเหลือสภาพขนฟูฟ่องก่อนหน้า ที่ดูเหมือนอ้วนแท้จริงกลับเป็นขนฟูๆ เท่านั้น

       “ท่านเซรอส อันนี้สนุกดีเจ้าค่ะ”

       “ไม่ลองเล่นอันอื่นดูบ้างหรือไง”

       “อยากเล่นเจ้าค่ะ แต่อันนั้นมันลงไม่ได้” ซาริชี้ไปยังสไลเดอร์อีกตัวหนึ่งที่ค่อนข้างหวาดเสียวใช้ได้ มันจำเป็นจะต้องมีคนควบคุมสวิทซ์จากข้างนอกจึงจะเล่นได้ ความหวาดเสียวของมันอยู่ที่คนควบคุมว่าจะกดเมื่อไหร่

       “ฉันกำลังจะไปพอดี จะไปด้วยกันไหม”

       ซาริรีบปีนลงมาและจูงมือนำทาง คาดหวังว่าจะให้เดินเร็วกว่านี้อีกสักหน่อย เรี่ยวแรงของซาริแทบจะไม่ตกลงเลยทั้งที่วิ่งขึ้นวิ่งลงอยู่แบบนั้นมาตลอดครึ่งชั่วโมง สมกับเป็นมนุษย์สัตว์ที่มีพลังกายดีเยี่ยม

       ขึ้นมาถึงก็ให้เข้าไปอยู่ในตู้กระจก เซรอสควบคุมอยู่ข้างนอกและพยายามดึงความสนใจก่อนจะกดปุ่มปล่อยตัว เสียงกรีดร้องจากการดิ่งลงไปด้วยความสูงเป็นเวลากว่าหนึ่งนาที ก่อนที่จะเห็นซาริโผล่ออกมาจากปลายทางและท่าทางดูจะชอบเจ้าเครื่องเล่นนี้มาก และเธอใช้เวลาอีกสองนาทีในการวิ่งกลับขึ้นมาข้างบนอีกครั้งเพื่อขอเล่นต่ออีกรอบ

       วาคาบะได้ยินเสียงกรีดร้องของซาริจึงได้ตามขึ้นมาด้วย ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอเองก็อยากเล่นด้วยเหมือนกัน

       เสร็จจากเครื่องเล่นตรงนี้ก็ไปยังเครื่องเล่นต่อไป แพยางที่ถูกส่งลำเลียงขึ้นไปไว้ข้างบนมีอยู่ด้วยกันสิบลำ สามารถนั่งเล่นพร้อมกันได้ถึงสามคน วาคาบะรู้จักเครื่องเล่นชนิดนี้เลยไม่จำเป็นต้องให้เซรอสอธิบายวิธีการเล่น แต่เขากลัวว่าซาริจะเล่นพิเรนทร์เลยต้องอธิบายให้ชัดเจนซะก่อน รอจนทั้งสองคนนั่งประจำที่กันเรียบร้อยแล้วจึงผลักออกไปตามกระแสน้ำ จากนี้คงพอจะเริ่มเล่นกันเองได้จึงไม่จำเป็นจะต้องอยู่ดู ตราบใดที่ซาริยังใส่ห่วงยางแขนและไม่ไปเล่นสระใหญ่ที่มีความลึกมากก็ไม่มีอะไรต้องห่วง

       คาเรนหลับไปแล้วเซรอสเลยต้องเลื่อนประตูปิดป้องกันไม่ให้มีเสียงเข้าไปรบกวน หลายวันมานี้เธอตั้งใจทำงานพัฒนาหมู่บ้านและยังต้องดูแลกลุ่มการค้าเซเรนอีก พอได้มีโอกาสผ่อนคลายจากภาระเรื่องงานก็ไม่แปลกที่เธอจะหลับสนิท

 

       อาคารห้องพักถูกจัดไว้ในโซน VIP สำหรับแขกกลุ่มพิเศษ ตามปกติแล้วมันควรเป็นการบริการระดับห้าดาว ในเมื่อยังไม่ได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการจึงต้องลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเอง กุญแจห้องถูกส่งมอบให้แต่ละคนไปพักผ่อนและรอคอยทานอาหารเย็นที่ห้องอาหาร เพราะทุกคนอย่างน้อยก็รู้วิธีการใช้บริการโรงแรมเลยไม่ต้องอธิบายอะไรให้ยุ่งยาก นอกจากกำหนดเวลาทานมื้อค่ำหลังจากนี้จะปล่อยให้ทุกคนได้ไปพักผ่อนกันตามอัธยาศัย

       คาเรนเสียบกุญแจประหลาดที่เรียกว่า การ์ด ไปในช่องเสียบ เปิดประตูเข้าไปก็พบกับห้องพักที่มีทุกอย่างครบครันไม่ว่าจะเป็นห้องสุขาและห้องอาบน้ำในตัว มีประตูปิดล็อกแน่นหนาไม่ต้องกังวลเรื่องกลิ่นไม่พึ่งประสงค์ ถัดไปเป็นห้องนอนมีเตียงฟูกหนานุ่มกับเครื่องนอนที่จัดเป็นระเบียบ มีประตูกระจกที่มองทะลุออกไปข้างนอกได้กับระเบียงที่กว้างประมาณสามเมตรพร้อมด้วยทิวทัศน์ข้างนอก โชคไม่ดีที่มันยังไม่ได้รับการตกแต่งเลยเห็นแค่พื้นที่รกร้างกับป่าที่ดูน่ากลัว

       เครื่องปรับอากาศทำงานทันทีที่เสียบคีย์การ์ด มันรักษาอุณหภูมิห้องไม่ให้สูงหรือต่ำจนเกินไป คาเรนล้มตัวลงนอนสานต่อความเหนื่อยล้าจากการนอนพักผ่อนที่ยังไม่เต็มที่ โดยเฉพาะเตียงนอนที่นุ่มสบายมันทำให้เธอแทบจะตกอยู่ในภวังค์ที่ไม่อยากตื่นอีก

       ข้อดีอย่างหนึ่งของการที่ไม่ได้ให้ห้องติดกันคือป้องกันเสียงรบกวน กรณีของฟรานหรือวาคาบะคงไม่เป็นอะไรแต่ไม่ใช่กับซาริแน่นอน เมื่อเข้าไปในห้องได้สิ่งแรกที่ซาริทำคือการกระโดดเล่นบนเตียงอย่างสนุกสนาน รื้อค้นทุกอย่างหวังว่าจะมีทางลับซ่อนอยู่ตามตู้หรือกระทั่งในห้องน้ำ ด้วยนิสัยซุกซนนี้เองเลยต้องให้มาอยู่ใกล้สายตาเพราะกลัวว่าจะไปทำอะไรเสียหาย แต่ถึงจะเกิดเรื่องแบบนั้นจริงเซรอสก็ซ่อมมันได้ทันที

       ในห้องครัวเซรอสได้จัดทำมื้อค่ำให้ ทักษะความเชี่ยวชาญด้านการทำอาหารของเขาอยู่ในระดับเชฟมิชลิน เคยกระทั่งเสิร์ฟอาหารให้กับบุคคลที่มีอำนาจของโลกมาแล้ว ทุกคนที่ได้ลิ้มลองล้วนแล้วแต่ขึ้นสวรรค์ (ตายเรียบ) การได้กลับมาจับมีดทำครัวและแสดงฝีมือทำอาหารอย่างแท้จริงเป็นสิ่งที่น่าคิดถึงไม่น้อย อยากจะสอนพวกเด็กๆ ให้ทำอาหารระดับนี้ได้อยู่เหมือนกันแต่ลำพังแค่ทำให้พอกินได้ก็เต็มกลืนแล้วเนี่ยสิ สุดท้ายเลยเอาเป็นว่าให้มีทักษะทำอาหารติดตัวพอเปิดร้านได้ไม่อายใครก็พอ

       ขณะที่กำลังทำอาหารอยู่อย่างตั้งใจ สายตาของเขาพลันเหลือบไปเห็นความเคลื่อนไหวเล็กๆ เข้าซะก่อน

       “ซาริ บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเข้ามากวนเวลาแบบนี้”

       “ว้าย ถูกจับได้แล้วเจ้าค่า” ซาริฉวยโอกาสนั้นหยิบแครอทแล้ววิ่งหนีออกไป

คล้อยสายตาเป็นไม่ได้ ซาริมักจะชอบแอบเข้ามาขโมยแครอทกินเป็นประจำ เป็นคนอื่นคงจะโกรธและลงโทษให้หลาบจำแต่ไม่ใช่กับเซรอสที่พยายามดึงจุดเด่นของซาริออกมาให้มากที่สุด ตราบใดที่รอดพ้นสายตาของเขาได้ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกมือสังหารในโลกนี้เลย

นับวันซาริจะยิ่งเก่งขึ้น เซรอสก็ยิ่งต้องพัฒนาตัวเองเรื่อยๆ แบบนี้มันช่วยให้เขาไม่สูญเสียสัญชาตญาณของนักฆ่า

       เซรอสเตรียมอาหารค่ำเสร็จตรงตามกำหนดเวลา และไปเรียกทุกคนให้มาที่ห้องอาหาร

       โต๊ะทรงกลมปูด้วยผ้าสีขาวสะอาด อุปกรณ์ทั้งหมดวางอยู่ตรงหน้า วาคาบะมองออกทันทีว่ามันจะต้องเป็นอาหารแบบฟูลคอร์ส มันเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นเพราะเธอไม่เคยมีโอกาสได้ลิ้มลองอาหารแบบฟูลคอร์สแต่ก็พอจะรู้ขั้นตอนของมันอยู่บ้าง ส่วนคาเรนไม่เคยเจอสถานการณ์ที่ดูเป็นทางการแบบนี้มาก่อน อาจจะเคยร่วมงานเลี้ยงสังคมชั้นสูงมาบ้างแต่ก็ยังไม่มีเรื่องแบบนี้สักครั้งเดียว

       ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบพ่อครัวอธิบายทีละขั้นตอนและแสดงให้ดูช้าๆ จนเห็นว่าพร้อมแล้วจึงเดินไปเข็นรถเข้ามาหนึ่งคัน คอร์สแรกเป็นเพียงแค่ออเดิร์ฟไว้สำหรับเรียกน้ำย่อย นำเสนอเรื่องราวของอาหารจานนี้ด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกดูสุภาพราวกับเป็นพ่อครัวตัวจริงมาเอง ด้วยปริมาณของมันไม่ได้เยอะมากใช้เวลากินไม่ถึงสามนาทีเซรอสก็ไปนำรถเข็นคันที่สองเข้ามาเป็นคอร์สซุปในถ้วยใบเล็กๆ จากนั้นคอร์สที่สาม สี่ และ ห้าก็ตามมาเรื่อยๆ ซึ่งทุกคอร์สนั้นมีรสชาติที่อร่อยมาก คาเรนถึงกับเอ่ยปากชมออกมาไม่ขาดสาย

       พอเริ่มเมนูจานเนื้อแรกของคอร์สที่หกก็มีสายตาสงสัยถูกส่งกลับมา มันมีเพียงแค่เนื้อปรุงแต่งเพียงก้อนเดียว คนที่ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้คือวาคาบะเพราะเธอทราบดีว่าอาหารแบบฟูลคอร์สแม้จะให้น้อยแต่ถ้ากินครบจะอิ่มไปอีกนาน ต่อมาก็เริ่มคอร์สที่เจ็ดที่เป็นจานเนื้อชิ้นใหญ่ คราวนี้แต่ละคนเริ่มรู้แล้วว่าถึงจะให้มาปริมาณน้อยนิด หากนับตั้งแต่จานแรกที่ถูกเสิร์ฟก็กินมาไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ยังดีที่เนื้อชิ้นใหญ่ก็ไม่ได้ให้เยอะเกินไปยังพอที่จะกินหมดได้ในระยะเวลาเพียงสามนาทีเช่นเคย

       พักคั่นรายการอาหารด้วยเมนูผักดองสำหรับล้างปาก และเสิร์ฟต่อจานเนื้ออีกครั้ง เป็นเนื้อไก่อบย่างซอสดูน่าทาน ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายมาก ทั้งสี่คนทานอย่างเอร็ดอร่อย

       คอร์สที่สิบคือเมนูสลัด

       คอร์สที่สิบเอ็ดเป็นไอศกรีม

       คอร์สที่สิบสองเป็นมัฟฟิน

       คอร์สที่สิบสามเป็นเนยกับขนมปัง

       คอร์สที่สิบสี่เป็นของหวานปิดท้าย

       และคอร์สที่สิบห้าเป็นเครื่องดื่มปิดท้ายมื้ออาหาร

       ทุกคนดูมีความสุขกับอาหารฟูลคอร์สนี้เป็นอย่างมาก แม้ว่าแต่ละคอร์สจะให้ปริมาณที่ดูน้อยนิดกลับทำให้อิ่มยิ่งกว่าการทานอาหารที่มีหลากหลายจานเสียอีก ยิ่งไปกว่านั้นธรรมเนียมและขั้นตอนการทานก็ให้อารมณ์ที่แตกต่างราวกับเป็นงานเลี้ยงชั้นสูง คาเรนแอบจดจำขั้นตอนและรูปแบบของอาหารเหล่านี้และตั้งใจว่าในอนาคตจะลองนำไปปรับใช้เพื่อสร้างค่านิยมสำหรับงานเลี้ยงรูปแบบใหม่ขึ้นมา

       “เป็นมื้อที่อร่อยมากค่ะ นี่เป็นมื้อที่พิเศษที่สุดที่ดิฉันเคยทานมาเลย”

       “ไว้คราวหน้าจะจัดฟลูคอร์สให้อีกก็แล้วกัน”

       “จะตั้งตารอเลยค่ะ”





เรื่องฟูลคอร์สนี่ไม่ค่อยแม่นเลยเอาข้อมูลคอร์สมาจากเว็ป

ส่วนตัวเคยมีโอกาสได้กินครั้งเดียวเอง ตอนนั้นไปศึกษากับทางคณะ

จำได้ว่าคอร์สที่กินมีน้อยกว่านี้มาก


คนที่มีความรู้ก็ช่วยอธิบายหน่อยก็แล้วกัน

เผื่อมีคนสนใจจะได้เอาความรู้นี้เอาไปใช้เขียนนิยายต่อได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.395K ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #12894 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 10:00
    พ่อครัวแบบเซรอสน่ากลัวกว่ามังกรซ่ะอีก
    #12894
    0
  2. #12892 Vampire_killeR (@vana_killer) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 02:41
    อ่านตอนตีสอง... ฆ่ากันชัดๆ เลย!!
    #12892
    0
  3. #12891 Winzex (@pleum254) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 08:29
    อยากรู้ว่าก่อนจะมาต่างโลก เซรอสเคยเด็ดหัวคนรวยที่ล่าสัตว์สงวนบ้างไหม
    #12891
    2
    • #12891-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 162)
      20 มีนาคม 2562 / 11:28
      น่าจะเป็นคนอื่นทำนะ
      #12891-1
    • #12891-2 KytotH (@toptoptopth) (จากตอนที่ 162)
      20 มีนาคม 2562 / 18:24
      !!!!!!!
      #12891-2
  4. #12890 chinla (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:21

    มันมี4-7อย่างแต่ในไทยมักตัดขนมปังออกส่วนเครื่องดื่มมาพร้อมกับเมนูหลัก

    #12890
    0
  5. #12889 Naii M. (@dogmin) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 20:56
    Full course ไม่ได้มีจำนวนจานที่ตายตัวครับ อยู่ที่เชฟหรือผู้วางแผน และวัฒนธรรมในแต่ละที่ แต่ส่วนประกอบมักจะประกอบไปด้วย 7 ส่วน
    1. ขนมปัง ซึ่งมักจะวางประจำอยู่ที่โต๊ะอาหาร หรือเสิร์ฟร้อนเปนอย่างแรกเมื่อแขกนั่ง และหลายที่จะถือธรรมเนียมให้เติมได้เรื่อยๆ
    2. อ็องเทร หรือ ออร์เดิร์ฟ หรืออาหารเรียกน้ำย่อย
    3. ซุป
    4. อาหารจานหลัก/เมนคอร์ส ซึ่งอาจจะมีมากกว่า1เมนูก็ได้ ถ้ามากกว่า 1 เมนูปลาจะเป็นเมนูแรกเสมอ
    5. สลัด
    6. ของหวาน
    7. เครื่องดื่ม ซึ่งหลายที่จะมีน้ำเปล่ามาให้ตั้งแต่แรก จากนั้นจะเสิร์ฟเป็นไวน์หรือเครื่องดื่มต่างๆที่เข้ากับเมนูต่างๆพร้อมกันในแต่ละคอร์ส แต่อาจจะมีการแทรกประเภทพันช์ไว้ระหว่างเมนคอร์ส และท้ายที่สุดเลยคือจะปิดท้ายหลังของหวานด้วยเครื่องดื่มร้อนเปนกาแฟหรือชา
    ซึ่งอันนี้เปนส่วนประกอบหลัก แต่จะมีการเพิ่มและเปลี่ยนกันบ้าง เช่นมีเมนูกินเย็นอยู่หลังสลัด หรือแยกของหวานเปนของหวานร้อน แล้วตามด้วยของหวานเย็น จบด้วยผลไม้
    สรุปคือ หลักๆก็เปนตามนี้ครับ ขนมปัง>อ็องเทร>ซุป>เมนคอร์ส>สลัด>ของหวาน>เครื่องดื่มร้อน หรือถ้าเอาฟูลคอร์สแบบเล็ก ก็เป็น อ็องเทร(อาจเปนซุป/สลัดหรืออื่นๆ)>เมนคอร์ส>ของหวาน>เครื่องดื่มร้อน หรือเล็กสุดก็คือ เมนแล้วหวานไปเลย
    #12889
    2
    • #12889-1 amyra18 (@amyra18) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 23:39
      ว้าว ละเอียดมาก พิมพ์ก็เก่ง ขอบคุณสำหรับข้อมูล ความรู้ทั้งนั้น 😘
      #12889-1
    • #12889-2 Funggier (@bloggull) (จากตอนที่ 162)
      26 มีนาคม 2562 / 02:01
      เยี่ยมยุทธ
      #12889-2
  6. #12887 Sirayu Manachot (@3468) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:55

    ฟราน สาวน้อยกระดานผู้ขาดความมั่นใจ...


    #12887
    1
    • #12887-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 17:39
      ตอนนี้ภูมิใจเพราะใหญ่กว่านะเออ
      #12887-1
  7. #12886 mummummi (@narm_tip) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:56
    เซรอสคือเทพทุกอย่างเลยอ่ะ ฮือออ อิจฉาซาริ ทำอะไรก็ไม่โดนโกรธ 555
    #12886
    1
    • #12886-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 16:12
      ชื่อก็บอกอยู่ว่า 'เทพ' นักฆ่า
      #12886-1
  8. #12885 Thank You (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:40

    ขอบคุณครับ

    #12885
    0
  9. #12884 Mezidez-Benz (@Mezidez-Benz) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:35
    สนุกน่ะ // แต่เนื้อเรื่องดูเอื้อยๆ สมกับ slow life
    #12884
    2
    • #12884-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 12:40
      ฮ่าๆๆ มีปัญหาเดี๋ยวเซรอสก็จัดการในตอนเดียวเอง
      #12884-1
  10. #12883 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 12:33
    เหมือนโต๊ะจีนเลย... แต่เป็นแบบโต๊ะจีนหรูๆ
    #12883
    0
  11. #12882 SuSaya (@yusay) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:50
    พ่อบ้านเต็มขั้น
    #12882
    0
  12. #12880 animamorta (@animamorta) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:42
    สำหรับอาหารที่เป็น คลอสนะครับ จะแบ่งมีตั้งแต่2-10กว่าๆแล้วแต่เชฟ หลักๆเลยจะแบ่งเป็นสามแบบ คือ1อาหารเรียกน้ำย่อย จานหลัก ของหวาน(ส่วนมากขนมปังจะไม่รวมในคลอสนะครับ แต่จะเสิร์ฟเรื่อยๆจนถึงเมนูของหวาน)
    2คลอสเป็นการกินกับแฟน แบบง่ายๆ
    3-4จะกินแบบคนอังกฤษในบ้าน

    4ขั้นไปจะกินแบบฝรั่งเศษ
    #12880
    0
  13. #12879 คนอ้วนคนหนึ่ง (@earth0564) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:39
    ไม่นะ! สกิลม่อ เด็ก ของเซรอสสูงขึ้นอีกแล้ว😱😱😱
    #12879
    0
  14. #12878 Droptears (@geartht) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:29
    สนุกจ้า
    #12878
    0
  15. #12877 Hana no namida (@popcond) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:18
    สนุกมากค่ะ รออออ
    #12877
    0
  16. #12876 tomtamninja (@tomtamninja) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 10:27
    ทำอาหารให้เมียกิน
    #12876
    0
  17. #12875 pitchre (@dumdaibindai) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 10:23
    หิวเลยเนี่ย!!!
    #12875
    0
  18. #12874 UKIHARA (@UKIHARA) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 10:06
    รอออออ สนุกมากค่ะ
    #12874
    0
  19. #12873 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 09:46
    กินอาหารของเซรอสขึ้นสวรรค์(ตายเรียบ)แน่นอน ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #12873
    0
  20. #12872 Alisona Janes Curse (@gif05-hime) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 09:40
    การกินแบบคอร์สในสมัยก่อนเป็นพวกชนชั้นสูงนะคะ ฟูลคอร์สพวกนี้มีรูปแบบตายตัวค่ะ แต่ชนิดของอาหารต้องแล้วแต่เชฟว่าจะกำหนดคอร์สแบบไหน จานหลักส่วนใหญ่จะหนักหน่อยแต่ไม่เยอะมากเพื่อทานของหวานและก็พวกของล้างปากน่ะค่ะ ต่อจากตรงนี้เสร็จก็มีtea timeเรื่อยๆเลยค่ะทำให้อิ่มแล้วเว้นช่วง2-3ชม.ก็จะเป็นอาหารค่ำค่ะซึ่งเป็นมื้อที่หนักที่สุด อาหารเช้ากับเที่ยงเลยจะเบาๆน่ะค่ะ เน้นเทคนิคและความสวยงาม
    #12872
    1
    • #12872-1 Alisona Janes Curse (@gif05-hime) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 09:44
      แต่การกินฟูลคอร์สในปัจจุบันส่วนใหญ่จะเป็นอาหารเย็นแล้วล่ะค่ะ อาหารเช้ากับกลางวันก็จะเป็นแค่คอร์สธรรมดา มีจานเรียกน้ำย่อยอย่างสลัดหรือซุปกับขนมปัง จานหลัก และของหวานที่บางทีก็ไม่มี
      #12872-1
  21. #12871 อ้นเองคร้าบบ (@aon6025) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 09:38
    สนุกมากขอบคุณครับ
    #12871
    0
  22. #12870 Jokerlip (@Jokerlip) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 09:24
    มิเกลอยู่ไหน ต้องการมิเกลล
    #12870
    0
  23. #12869 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 08:16

    สนุกมากกกกกก

    #12869
    0
  24. #12868 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 07:50
    ขอบคุณครับ
    #12868
    0
  25. #12867 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 06:15
    รู้จักแต่ฟลูคลอสหมูกระทะ​ใครไวกว่าชนะ
    #12867
    1
    • #12867-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 162)
      19 มีนาคม 2562 / 11:31
      เฮ้ย หมูตู!!!!!
      #12867-1