ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,262,091 Views

  • 13,685 Comments

  • 22,809 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    22,569

    Overall
    2,262,091

ตอนที่ 158 : SS3 Episode Three : ก่อสร้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1809 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

SS3 Episode Three

 



       กลิ่นเครื่องแกงหอมอบอวลไปทั่วบ้าน เซรอสในชุดผ้ากันเปื้อนกำลังเตรียมมื้อเช้าให้ทุกคนได้ทานกันทั้งที่ปกติแล้วเขาจะยกให้เป็นหน้าที่ของซาริและฟรานเพื่อฝึกฝนเมนูอาหารใหม่ๆ โดยจะคอยชี้แนะทีละขั้นตอน น่าจะเป็นเพราะว่ามีสมาชิกใหม่ที่เป็นถึงสาวชาวญี่ปุ่น ถ้าทำอาหารบ้านเกิดให้ได้ลิ้มลองเป็นไปได้ว่าระดับความสัมพันธ์จะเพิ่มขึ้น หลังจากนี้ก็คงจะทำงานร่วมกันได้ง่ายยิ่งขึ้น เขาคิดว่าบางทีนี่อาจจะเป็นความต้องการของพระเจ้าก็ได้ จากการสำรวจทรัพยากรดินแดนนี้มีความสมบูรณ์รอบด้านจนแทบจะไม่ต้องกังวลอะไรเลย

       “ท่านเซรอส เอาแครอทมาให้แล้วนะเจ้าค่า” ซาริวางตะกร้าแครอทที่เพิ่งจะไปเก็บมาให้ แต่ละหัวมีร่องรอยการกัดแทะอยู่บ้าง “ชิมเรียบร้อย อร่อยทุกหัวเจ้าค่ะ”

       สุดท้ายก็โดนเซรอสเขกหัวไปทีเป็นการลงโทษ และต้องตัดเอาส่วนที่ซาริแทะออกไปเพราะมันคงไม่ดีนักที่จะเอามาทำอาหาร ซาริเลยลาภปากเก็บเอาส่วนพวกนั้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย

       ฟรานในชุดสปอร์ตบรากลับเข้ามาทางประตู นับวันรูปร่างของฟรานจะยิ่งมีกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้นไม่รู้ว่าเป็นเพราะความพยายามหรือไม่ที่กระตุ้นให้เธอทำมันทุกวันจนคุ้นชิน รองเท้าผ้าใบเองก็ใช้จนสึกแล้วคงต้องหาอันใหม่มาให้ ยิ่งไปกว่านั้นปลอกแขนที่ใช้ถ่วงน้ำหนักเองก็แทบจะไม่มีประโยชน์แล้ว จะว่าไปทั้งฟรานและทั้งซาริก็คุ้นชินกับน้ำหนักนี้แล้วเหมือนกันคงถึงเวลาจะต้องนำวิทยาการนั่นออกมาใช้เพื่อกระตุ้นให้ทั้งคู่ทำลายขีดจำกัดของตัวเองอีกรอบ

       “เป็นไงบ้าง เหนื่อยหน่อยนะ”

       “อือ” ฟรานตอบรับ หยิบแก้วไปเปิดน้ำจากก๊อกมาดื่ม “ผ่านได้แล้ว”

       “หือ? ในที่สุดก็ผ่านระดับหนึ่งได้แล้วงั้นเหรอ”

       “ผ่านสองขั้น” ฟรานพูดพร้อมกับชูสองนิ้วด้วยใบหน้าเรียบเฉย

       นี่มันน่าตกใจมากจนเซรอสต้องกดนาฬิกาเพื่อเรียกข้อมูลสถิติขึ้นมา ความจริงด้วยระดับนั้นต่อให้เป็นฟรานก็อาจจะผ่านได้เกณฑ์สีส้มซึ่งเป็นการผ่านในระดับพอใช้ แต่สีที่แสดงมันดันเป็นสีเขียวและมีคำว่า ‘Perfect Clear’ ต่อท้ายระยะเวลาที่ตั้งเป็นเกณฑ์

       “เวทมนตร์ใหม่ คิดเมื่อคืน”

       เซรอสสวมแว่นตาจำลองภาพและเปิดดูบันทึกการทดสอบของวันนี้ ทันทีที่เริ่มการทดสอบเพียงชั่วพริบตาเดียวหุ่นฝึกซ้อมนั่นก็เคลื่อนไหวแปลกๆ เหมือนมีบางอย่างฉุดรั้งเอาไว้ทำให้ทิศทางการเหวี่ยงฟาดเบนออกไปจากเดิมเล็กน้อย ต่อมาเธอเพียงแค่เพิ่มพลังเวทมนตร์ลงไปหุ่นนั่นก็ถูกบางอย่างกดทับจนเคลื่อนไหวไม่ได้

       “กราวิตี้” ฟรานเฉลยในเวลาเดียวกับที่เซรอสได้คำตอบ

       “แบบนั้นตัวเองก็น่าจะได้รับผลกระทบด้วยนี่นา”

       ฟรานยืดอกภาคภูมิใจแล้วตอบ “สร้างพื้นที่ปลอดพลังรอบตัว กำหนดจุดเฉพาะตำแหน่ง”

       นับตั้งแต่ที่สอนวิทยาศาสตร์และฟิสิกส์ให้ ถึงจะไม่ได้เก่งเทียบเท่าในระดับอาจารย์หรือนักเรียนที่เรียนมาทางสายตรง แต่ฟรานเป็นอัจฉริยะในรูปแบบที่เกิดจากความพยายามอย่างหนัก เพียรอ่านหนังสือทุกวันและมีข้อสงสัยมาถามกับเซรอสอยู่บ่อยๆ แต่ถึงกับคิดค้นเวทมนตร์ขึ้นมาได้ด้วยตัวเองและใช้มันเคลียร์แบบทดสอบได้ก็เป็นเรื่องที่น่าชื่นชมมาก

       แถมเวทมนตร์นี่อีก

       ยอดเยี่ยมมากจริงๆ

       “เก่งมาก แต่เวทมนตร์นั้นสามารถใช้งานได้อีกหลายรูปแบบไปลองศึกษาให้ละเอียดก็แล้วกัน ตอนนี้ไปอาบน้ำซะแล้วค่อยออกมาทานมื้อเช้า วันนี้มีงานให้ทำทั้งวันอู้ไม่ได้หรอกนะ” เซรอสเบนสายตามองไปทางยายตัวแสบที่กำลังพยายามจะแอบย่องหนีโดยมีหลักฐานเป็นแครอทคาปาก “อร่อยมากไหมล่ะซาริ ไม่ต้องกลัวนะว่าจะอ้วนเพราะฉันจะรีดไขมันส่วนเกินทั้งหมดออกมาเอง”

       “ฟรานช่วยด้วยเจ้าค่ะ”

       “ทำตัวเอง” ฟรานตอบ และไปเตรียมตัวอาบน้ำทันที

       คงเพราะกลิ่นเครื่องแกงนั้นตลบอบอวลไปทั่วบ้าน คนที่พอจะคุ้นชินกับกลิ่นแบบนี้จึงมีเพียงคนเดียวมันเลยเกิดเป็นเสียงฝีเท้าหนักๆ วิ่งมาแต่ไกล เซรอสถึงกับกุมขมับเพราะเขามักจะสอนพวกเด็กๆ อยู่เสมอให้ระมัดระวังเรื่องเสียงฝีเท้าของตนเอง

       “กลิ่นนี้มันแกงกะหรี่ใช่ไหม” แม้ว่าเธอจะใช้ภาษาญี่ปุ่นแต่การออกเสียงนั้นก็พอจะเดาได้ว่ามันสื่อความหมายว่าอะไร

       เซรอสเป็นคนบัญญัติความหมาย แกงกะหรี่ ขึ้นมาเพราะในโลกนี้ยังไม่มีอาหารแบบนี้อยู่ ดังนั้นทุกคนเลยเข้าใจได้ง่ายมาก

       “ใช่ พอดีว่าฉันลองทำเครื่องแกงเก็บเอาไว้อยู่น่ะ รสชาติมันออกจะอ่อนไปนิดหน่อยไม่รู้ว่าจะถูกปากเธอหรือเปล่า แต่ทีนี้เราไม่มีเนื้อหมูก็เลยใช้เนื้อสัตว์เทียมแทนหวังว่าจะพอทดแทนกันได้”

       วาคาบะคลี่ยิ้มกว้าง อาหารที่เธอปรารถนามากที่สุดอาจจะเป็นราเม็งถ้วยที่มีราคาอยู่ที่ 5,580 DP ส่วนแกงกะหรี่ถ้าซื้อแยกอาจจะถูกกว่าแบบปรุงสำเร็จแต่คำนวณราคาแล้วมันก็ไม่ต่ำกว่า 20,000 DP ไม่คิดเลยว่าอาหารที่เธอเคยรังเกียจที่จะกินมันกลับกลายเป็นสิ่งที่เธอเรียกร้องที่จะลิ้มรสชาติ มาอยู่ต่างโลกก็คิดว่าอาหารแบบนี้ไม่น่าจะมีแล้วซะอีก กลายเป็นว่าเธอโชคดีที่ได้มาเจอกับคนจากโลกเดียวกันที่อาศัยอยู่ก่อนแถมยังนำความรู้จากโลกเดิมมาใช้ได้ด้วย

       “จะอะไรก็ช่างขอแค่ได้กินแกงกะหรี่ก็พอ คุณลุงสุดยอดมาก” วาคาบะกล่าวชม

       “เธอนี่ไม่โลภเลยนะ เอาเถอะไปอาบน้ำให้เรียบร้อยซะวันนี้พวกเราคงจะยุ่งกันทั้งวันเพราะต้องพัฒนาหมู่บ้าน” เขาหันไปพูดกับซาริต่อ “ฝากไปเรียกคาเรนมาให้ทีนะ คงจะนั่งทำงานอยู่ในห้องนั่นแหละ”

       “รับทราบเจ้าค่ะ” ซาริตะเบะรับและวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

       เมื่อคืนคาเรนเล่นซักถามเขาในทุกๆ เรื่องที่คิดว่าสำคัญ แถมยังขอให้สอนวิธีการใช้แท็บเล็ตอีกด้วย และจากที่ตรวจสอบการเรียกใช้งานโปรแกรมมันระบุว่าเธอทำงานอยู่จนเกือบตีหนึ่งและเปิดการทำงานอีกครั้งในช่วงเวลาตีห้า จนถึงตอนนี้มันก็ยังมีการทำงานของโปรแกรมนั่นอยู่ด้วย มาคิดดูแล้วเธอคนนี้ค่อนข้างจะบ้างานมากจนน่ากลัว เขาคงทำได้เพียงตอบสนองทุกอย่างที่จะช่วยให้เธอทำงานได้เต็มประสิทธิภาพ

       รอไม่นานคาเรนก็ลงมาข้างล่าง เธอหาวเล็กน้อยจากการที่นอนยังไม่เต็มอิ่ม เบลูก้าก็เป็นกังวลเรื่องนี้จึงได้กำชับมาแล้วว่าให้ช่วยดูแลเรื่องสุขภาพด้วย คลาดสายตาทีไรก็มักจะนอนดึกมากทุกที

       “อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกท่าน”

       “เธอไม่ควรทำงานอยู่จนดึกดื่นแบบนั้นนะ ถ้าเธอล้มลงทุกอย่างก็จะล้มตามลงไปด้วย”

       “ขออภัยค่ะ แต่พอเห็นว่าอุปกรณ์ชิ้นนั้นสะดวกมากดิฉันก็ห้ามใจตัวเองไว้ไม่อยู่ ถ้ามีสิ่งนี้คอยช่วยล่ะก็การพัฒนาจะทำได้เร็วขึ้นโดยไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปกับการสำรวจพื้นที่ก็สามารถตัดสินใจได้ในทันที เพราะฉะนั้นเลยคิดว่าถ้าสามารถกำหนดแผนพัฒนาได้ล่วงหน้าก็จะช่วยร่นเวลาลงได้มากยิ่งขึ้นก็เลย

       “ก็เลยทำงานอยู่จนดึกดื่นสินะ” เซรอสไม่มีสิทธิ์ไปตำหนิคาเรนได้เพราะเขาเองบางครั้งก็ทำงานติดต่อกันเจ็ดวันเจ็ดคืน “ขอทีเถอะ ฉันรับปากกับเบลูก้าเอาไว้แล้วว่าจะคอยช่วยดูแลไม่ให้ทำอะไรเกินตัว สุดท้ายก็มาอีหรอบนี้เข้าจนได้”

       หลังให้ทั้งสองไปอาบน้ำให้เรียบร้อยก็กลับมาเตรียมมื้อเช้าให้เสร็จ

       เวลานี้บนโต๊ะอาหารมีชามประจำตัววางอยู่บนโต๊ะเรียบร้อยพร้อมด้วยข้าวสวยร้อนๆ ราดด้วยแกงกะหรี่สีสันดูน่ากินมาก พร้อมด้วย ผักดอง เครื่องเคียงที่มักจะเห็นตามร้านอาหาร วาคาบะน่าจะเป็นคนเดียวที่ตื่นเต้นที่สุดแต่ก็ต้องอดทนรักษามารยาทเพื่อรอทานพร้อมกับคนอื่น จนเมื่อนั่งประจำที่กันแล้วก็เริ่มลงมือทาน เด็กสาวชาวญี่ปุ่นถึงกับน้ำตาไหลพรากกับรสชาติที่คุ้นเคยราวกับเป็นอาหารจากเมืองบ้านเกิด เซรอสพยายามปรุงให้ได้รสชาติที่เป็นญี่ปุ่นแท้ๆ ติดเพียงแค่พันธุ์ข้าวที่ยังมีความแตกต่างอยู่มาก

       ซาริกับฟรานเติมข้าวถึงสองถ้วยกินกันจนอิ่ม ฟรานยังแอบเอาเนื้อสัตว์เทียมทอดกรอบวางใส่จานของเฟนริล บรรยากาศแบบครอบครัวนี่เองที่ทำให้เซรอสรู้สึกว่าชีวิตประจำวันของพวกเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

       เซรอสมอบหนังสือสอนภาษาให้กับวาคาบะ แม้จะเป็นเพียงแค่บทเรียนที่หนึ่งแต่ก็ครอบคลุมประโยคที่ใช้ในชีวิตประจำวัน มีคำศัพท์เฉพาะความหมายที่แตกต่างกันมากด้วย บทเรียนนี้อ้างอิงมาจากวิธีการที่เขาใช้เพื่อนสอนฟรานแต่ต้องไม่ลืมว่าฟรานเป็นเด็กที่มีความอดทนและความพยายามในการเรียนรู้ที่สูงมาก ที่เห็นว่าฟรานพูดได้คล่องปรื๋อนั่นมาจากการเรียนหนักในทุกๆ วัน

       ตอนนี้ทุกคนเตรียมพร้อมกันหมดแล้ว เหลือเพียงวาคาบะที่ไม่รู้จะทำอะไรดีเพราะที่โลกใบนี้ไม่มีสิ่งบันเทิงอะไรให้ทำ จะอยู่ในบ้านของคนอื่นก็เกรงใจเลยขอติดตามไปดูการทำงานด้วยซะเลย แถมเธอยังบอกอีกว่าพอจะใช้เวทมนตร์ช่วยงานได้อยู่บ้างน่าจะเป็นประโยชน์ไม่น้อย เซรอสที่ไม่อยากจะให้เสียกำลังใจก็ยิ้มแห้งๆ และยอมให้ตามมาด้วยกัน เมื่อออกมาข้างนอกก็เห็นจักรยานถูกนำมาเตรียมเอาไว้โดยมีหนึ่งคันเป็นแบบสามล้อซึ่งก็มีกระต่ายขาวกำลังปั่นด้วยท่าทางที่ดูมุ่งมั่น

       “คุณลุงนี่สร้างได้ทุกอย่างจริงๆ ด้วยสินะ” คงเพราะเห็นรถมอเตอร์ไซค์บินได้มาก่อนแล้วเลยไม่รู้สึกอะไรกับจักรยานพวกนี้

       “มีประโยชน์ดีใช่ไหมล่ะ”

       คาเรนไม่ได้ใช้เวลาแต่ละวันไปกับการตรวจสอบเพียงอย่างเดียว ตอนแรกเธออยากจะฝึกขี่ม้าให้ชำนาญเพื่อให้สามารถเดินทางไปดูงานได้สะดวกขึ้น แต่พอเซรอสแนะนำจักรยานให้ก็เปลี่ยนมาเป็นฝึกเจ้านี่แทนอย่างน้อยมันก็เป็นการออกกำลังกายที่ดีมากแถมจักรยานพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่คนในหมู่บ้านคุ้นเคยจากการที่ซาริแอบนำไปปั่นเล่นกับพวกเด็กๆ

       มาถึงบริเวณหน้าน้ำพุเทพธิดาก็มีกลุ่มคนรวมตัวกันอยู่ก่อนแล้ว ทุกคนท่าทางกระตือรือร้นที่จะทำงานเป็นอย่างมาก เซรอสไม่เคยบริหารคนงานมาก่อนเพราะเขาเคยชินกับการทำงานคนเดียว ไม่เหมือนคาเรนที่รู้ตัวดีว่านอกจากสติปัญญาที่ใช้ในการบริหารงานแล้วเธอไม่มีความสามารถอะไรเลย เธอสามารถขอความร่วมมือกับดีแมนเหล่านี้ได้แม้พวกเขาจะดูน่ากลัวไปสักหน่อยก็ตาม

       หญิงสาวกระแอมไอครั้งหนึ่งเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ

       “สวัสดีค่ะทุกท่าน ก่อนที่พวกเราจะเริ่มงานกันขอให้ดิฉันอธิบายทุกอย่างแก่พวกท่านทุกคนเพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน ขั้นตอนของดิฉันนั้นง่ายมากโดยเราจะใช้กฎพื้นฐานอย่าง ปัจจัยสี่ นั่นคือ อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค ในการพัฒนาเบื้องต้นเพื่อให้พวกคุณสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาทรัพยากรจากข้างนอกมากนัก นอกจากนี้ยังจะทำให้พวกคุณเปลี่ยนมาเป็นผู้ผลิตสินค้าขึ้นเพื่อส่งขายออกไปเปลี่ยนเป็นเงินและสามารถนำเงินเหล่านั้นซื้อพวกทรัพยากรที่ขาดเหลือกลับมาได้เช่นกัน แต่การจะทำอะไรแบบนั้นได้จะต้องเริ่มปูฐานระบบเศรษฐกิจของหมู่บ้านให้มั่นคงเสียก่อน”

       คาเรนใช้เวลาอธิบายเรื่องต่างๆ ประมาณสามสิบนาที อย่างน้อยก็เพื่อให้ทุกคนเข้าใจวัตถุประสงค์ของการทำงานในครั้งนี้

       จนเมื่อไม่มีใครสงสัยอะไรแล้วก็เริ่มทำหน้าที่ในทันที เซรอสไปนำพวกสัตว์ที่สามารถใช้แรงงานได้ทั้งหมดลงมาและพาไปขนวัสดุจากโรงตัดไม้ เครื่องไม้เครื่องมือที่จะนำมาให้ใช้งานเซรอสก็แสร้งทำเป็นว่าไปซื้อมาจากข้างนอกแต่ที่จริงแล้วเป็นของที่ทำขึ้นมาสำรองไว้หนึ่งร้อยชุดเผื่อเกิดการชำรุดเสียหาย ส่วนคนที่เหลือก็ไปกับพวกคาเรนเพื่อจัดการพื้นที่สำหรับทำปศุสัตว์ ในขั้นตอนนี้เวทมนตร์ของฟรานมีประโยชน์มากและนั่นทำให้วาคาบะที่เคยมั่นใจเรื่องเวทมนตร์ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

       มันน่ากลัวเกินไป

       ในดินแดนแห่งนี้ฟรานเป็นคนเดียวที่มีพลังเวทมนตร์สูงจนน่ากลัว พื้นที่ที่มีแต่ต้นไม้ขึ้นก็ถูกเวทมนตร์ตัดทำลายเป็นส่วนๆ เพื่อจะนำไปใช้งานต่อในภายหลัง ตอไม้ที่ฝังรากลึกมานานก็ถูกเวทมนตร์เคลื่อนปฐพีดันมันขึ้นมาจนทำให้พื้นที่ตรงนั้นดูไม่ได้เลย

       “ขอขึ้นขี่หน่อยเจ้าค่ะ” ซาริพยายามจะปีนขึ้นไปขี่หลังการานแต่ก็ถูกพวกมันแกล้งขยับตัวหนีตลอด

       ไม่รู้ว่าเพราะอะไรกันแน่ที่สัตว์ในฟาร์มเกือบทุกตัวชอบที่จะแกล้งซาริอยู่เป็นประจำ กลับกันพวกมันเชื่อฟังฟรานมากเป็นพิเศษ

       “ซาริอย่าเล่นซนสิ ไปช่วยงานตรงโน้นไป”

       “เห ตรงโน้นไม่เห็นสนุกเลยเจ้าค่ะ”

       “ก็นี่มันงานนี่นะ จะไปสนุกได้ยังไงกันแล้วก็นะ” เซรอสถือโอกาสสลับเปลี่ยนกำไลแขนกับขาอันใหม่ให้เป็นของที่ดีกว่าเดิมเล็กน้อย “ใส่นี่เอาไว้แล้วก็ไปทำงานซะ”

       “หนักมากเจ้าค่ะ” ซาริแกว่งแขนกับขาไปมาเพื่อทำความคุ้นเคยกับของชิ้นใหม่

       ซาริไม่เคยรู้สึกตัวเลยว่าความเร็วกับความคล่องแคล่วของตัวเองถูกจำกัดเอาไว้ด้วยอุปกรณ์สวมใส่ กิจกรรมขโมยแครอทเป็นวิธีการฝึกซาริกับเฟนริลที่เซรอสคิดค้นขึ้น และไหนจะห้องลูกบอลที่ให้ซาริเข้าไปเล่นนั่นอีก หากข้อจำกัดนี้ถูกปลดรับรองเลยว่าคนที่จะทำอันตรายซาริได้อย่างน้อยก็ต้องมีฝีมือในระดับอัศวินนั่นแหละ

       เพื่อสร้างฟาร์มเลี้ยงสัตว์ขนาดใหญ่ขึ้น จึงต้องแบ่งหน้าที่ในการทำงานอย่างเป็นระบบ คาเรนที่ไม่สันทัดเรื่องการก่อสร้างจึงต้องยกให้เป็นหน้าที่ของเซรอสในการสอนเทคนิคต่างๆ สำหรับช่างไม้ขึ้นมาเพื่อทำให้ได้อาคารที่แข็งแรงและทนทานไปอีกหลายสิบปี ถ้าเซรอสทำงานนี้คนเดียวเขามั่นใจมากเลยว่าจะทำมันเสร็จได้ในระยะเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็จะได้อาคารแบบสำเร็จรูปที่พร้อมใช้งาน แต่มันจะพ่วงมาด้วยคุณสมบัติพิเศษซึ่งมันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ที่พอจะทำได้คือการลองกำหนดโครงสร้างเบื้องต้นแต่จะไม่กดสร้างเพื่อใช้เป็นต้นแบบในการวางรากฐานของมัน

       คนงานที่มาช่วยเองก็มีประสบการณ์การก่อสร้างมาแล้วเลยง่ายที่จะอธิบายวิธีการ ทุกคนต่างก็แยกย้ายไปทำงานหลังเซรอสใช้ไม้ปักบอกตำแหน่งให้ พลังในการสร้างของเซรอสมีความแม่นยำมากสามารถกำหนดพื้นที่ได้ตามที่คาเรนต้องการโดยไม่จำเป็นต้องทำการวัดพื้นที่

       “คุณเซรอสคะ ขอรบกวนหน่อยค่ะ”

       “ได้สิ” เขาตอบ และเดินตามคาเรนไปพูดคุยโดยไม่ให้ทุกคนแอบฟังได้

       “เกี่ยวกับเรื่องของผลผลิตในโกดังนั่นน่ะค่ะ ดิฉันคิดว่ามันจะดีกว่าถ้าเรานำไปจำหน่ายข้างนอกและใช้เงินจำนวนนั้นเป็นต้นทุนในการพัฒนาดินแดนแห่งนี้ จริงอยู่ที่ว่ากลุ่มการค้าเซเรนของพวกเรามีช่องทางการขายอยู่แต่คงรับสินค้าจำนวนมากไม่ได้เพราะมันเสี่ยงที่จะถูกตรวจสอบเส้นทางการมาของมัน ดังนั้นดิฉันจึงได้ให้คุณเบลูก้าช่วยตรวจสอบว่ามีที่ใดบ้างสามารถรับซื้อทรัพยากรเหล่านี้ได้ในราคาที่เหมาะสมก็ได้มาถึงสามรายชื่อ ปัญหาก็คือทางเราจะติดต่อซื้อขายอย่างไรเพื่อไม่ให้รู้ว่าเป็นดิฉัน นอกเสียจากว่าจะนำไปขายต่อในอาณาจักรอื่นแต่ทางนั้นคงต้องการหลักฐานเข้าออกคงขายได้ลำบาก”

       เซรอสวิเคราะห์สถานการณ์ตาม คาเรนมีอิทธิพลมากในไอทาเรียและเป็นที่รู้จักในบรรดาขุนนาง ยิ่งตอนนี้กลุ่มการค้าเซเรนเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นย่อมเป็นที่จับตามองจากบรรดาพ่อค้าทั้งหลายที่พยายามขัดแข้งขัดขา

       “บางทีเจ้านี่อาจจะมีประโยชน์” เซรอสหยิบเอาเอกสารรับรองสถานะของพ่อค้าเร่ออกมาแสดง

       แม้จะต้องจ่ายภาษีเยอะกว่าหน่อยแต่ก็ยากที่จะตรวจสอบที่มาได้เนื่องจากพ่อค้าเร่นั้นจะเดินทางไปทั่วโดยทุกพื้นที่และรับซื้อผลิตผลจากแหล่งต่างๆ นำไปขายทั่วไป แถมเซรอสก็จงใจไปลงทะเบียนถึงต่างเมืองจึงยากที่จะตรวจสอบได้

       อย่างไรก็ตามทุกช่องทางที่เป็นอาชีพที่มีความสำคัญด้านข้อมูล เซรอสได้พยายามแทรกซึมเข้าไปมีส่วนร่วมให้ได้ทั้งหมด

       “เอกสารฉบับนี้เป็นของคุณ อีมานด์ เฟาสต์ สินะคะ?” คาเรนอ่านเอกสารรับรองนั่น ในฐานะที่เคยทำงานกิลด์การค้ามาก่อนย่อมมองออกว่ามันเป็นเอกสารของจริง เนื่องจากว่าไม่ได้ระบุอัตลักษณ์ของผู้ครอบครองไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ไม่ว่าใครที่ถือเอกสารฉบับนี้ก็จะกลายเป็น อีมานด์ เฟาสต์ ได้โดยทันที

       “ไปได้มาจากที่ไหนคะ? รู้หรือเปล่าคะว่าการสวมสิทธิ์เป็นคนอื่นเพื่อกระทำการบางอย่างถือเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงมาก”

       “ตราบใดที่ไม่ได้ใช้ไปในทางที่ผิดก็ไม่ถือเป็นอาชญากรรม ไม่ใช่พ่อค้าเร่ทุกคนจะใช้ชื่อจริงของตัวเองเสมอ พวกเขาอาจเป็นอาชญากรที่จ่ายเงินซื้อเอกสารรับรองในฐานะพ่อค้าเร่มาก็ได้ใครจะรู้ ขนาดฉันคนนี้ยังหามาไว้ในครอบครองได้ถ้าเงินถึง ที่สำคัญไม่ใช่ว่าเจ้านี่จะช่วยให้พวกเราขายของได้สะดวกขึ้นหรอกเหรอ?”

       คาเรนคิดอยู่สักครู่หนึ่ง นึกถึงเหตุผลที่เซรอสจะต้องปกปิดตัวเองก็พอจะเข้าใจได้

       ในฐานะของคนจากต่างโลกจำเป็นจะต้องระมัดระวังตัวเองให้มาก และเธอก็ไม่ได้รู้จักเซรอสตั้งแต่ต้นเลยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นคนแบบใด โลกเดิมที่เขาอาศัยอยู่นั้นเป็นเช่นใดก็ไม่ทราบ อาจจะเลวร้ายกว่าที่โลกนี้จนทุกคนต้องหาวิธีปกป้องตัวเองก็ได้

       “เข้าใจแล้วค่ะ แต่ก็ยังมีคำถามอยู่อีกหนึ่งเรื่อง พาหนะที่บินได้ของคุณสามารถบรรทุกน้ำหนักได้มากน้อยเพียงใดคะ?”

       “ถ้าใช้ยานสำหรับลำเลียงเฉพาะทางที่มีอยู่ตอนนี้ล่ะ น้ำหนักที่สามารถบรรทุกได้คือ 90 ตัน”

       “นั่นก็มากพอแล้วค่ะ แล้วไม่ทราบว่าต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานแค่ไหนคะ?”

       “ประมาณยี่สิบนาที” เซรอสตอบ

      

       คาเรนได้ให้เบลูก้าตรวจสอบสถานที่ที่มีความต้องการสินค้าดังกล่าวนี้มาแล้ว รายชื่อทั้งสามนั้นได้ถูกส่งมอบให้กับเซรอสเพื่อขอให้เขาเป็นคนนำมันไปขายแทนให้เนื่องจากเธอไม่สามารถปรากฏตัวได้ มันมีความเสี่ยงที่อาจจะถูกเชื่อมโยงถึงกันและจะกลายเป็นว่าถูกผู้ไม่หวังดีนำไปใช้เป็นหลักฐานในการเอาผิดได้ ลำพังสิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้ก็ส่อแววเป็นกบฏอยู่ด้วยจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ นอกจากนี้สถานที่เหล่านั้นถึงจะมีความต้องการสูงแต่ก็ค่อนข้างอันตรายมากด้วยเช่นกัน

       แต่คำว่า อันตราย สำหรับเซรอสมันก็เหมือนเรื่องปกติเนี่ยสิ

       “ภารกิจคือการนำสินค้าเหล่านี้ไปขายทั้งสามเมือง”

       แผ่นกระดาษที่เขียนขั้นตอนแบบลวกๆ อ่านเพียงครั้งเดียวก็จำได้ถูกเผาทิ้งไม่ให้เหลือหลักฐานในทันที ความรู้สึกที่เหมือนได้กลับมาทำภารกิจอีกครั้งแต่เป็นการย้อนยุคสมัยด้วยเทคโนโลยีระดับสูงเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากจริงๆ

       มีเหตุผลที่ให้ต้องนำไปแยกขายตามเมืองต่างๆ เนื่องจากกำลังซื้อของแต่ละเมืองมีอยู่ไม่เท่ากัน

       “ที่ต้องซื้อกลับมาก็คือสัตว์ที่เลี้ยงไว้เป็นอาหารกับใช้แรงงาน สุขภาพแข็งแรง มากเท่าไหร่ยิ่งดีงั้นเหรอ?”

       ส่วนเงินที่เหลือหลังจากนั้นจะถูกนำมาใช้เป็นเงินกองกลางของหมู่บ้าน ดังนั้นคาเรนจึงอยากจะให้ขายได้ในราคาที่สูงและซื้อกลับมาได้ในราคาที่ถูก คงต้องสวมบทบาทเป็นพ่อค้าเร่อย่างจริงจังซะแล้ว

       เซรอสยืนอยู่หน้ากระจก มองดูใบหน้าของตนเองที่กลายเป็นคนอื่นไปแล้ว เสื้อผ้าที่เตรียมไว้ก็เป็นดีไซน์ที่หาซื้อได้ทั่วไปและดูเข้ากับบทบาทในฐานะของพ่อค้าเร่ การที่ทำให้ดูมีอายุมากเกินไปมีความเสี่ยงที่อาจจะถูกสงสัยได้เพราะถ้ามีอายุขนาดนั้นย่อมต้องเคยเดินทางไปหลายเมืองจนมีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง ฉะนั้นการทำให้ดูเป็นชายหนุ่มท่าทางไฟแรงเป็นความคิดที่ดีที่สุด และเพื่อความสมจริงจึงต้องเบิกเงินในส่วนของภารกิจนี้ออกมาจากคลังเป็นจำนวนประมาณ 100 เหรียญทองกับเหรียญเงินเอาไว้เป็นค่าผ่านประตู

       ทดสอบอุปกรณ์เปลี่ยนเสียงเพื่อเลือกเสียงที่จะใช้ ลองหาเสียงที่เข้ากับเค้าโครงใบหน้ามากที่สุดมาจนได้เสียงที่เหมาะสม ต่อมาก็ต้องเลือกบุคลิกและสำเนียงที่จะใช้มา เพราะมักจะไปที่ร้านเหล้าซึ่งต้องมีคนจากต่างถิ่นมาใช้บริการเลยได้เรียนรู้สำเนียงแปลกๆ มาไม่น้อย พ่อค้าเร่ส่วนใหญ่ก็จะมีสำเนียงที่หลากหลายเพื่อให้เข้ากับคนในพื้นที่ได้ดียิ่งขึ้นเลยไม่ต้องเจาะจงสำเนียงใดเป็นพิเศษ

       สินค้าที่นำไปขายไม่ได้มีเพียงข้าวเท่านั้น เพราะมันคงไม่สมจริงแน่หากพ่อค้าเร่นั้นขายของเพียงอย่างเดียว ดังนั้นจึงได้เริ่มผลหมากรากไม้ที่หาได้จากในป่าเป็นของหากินได้ยาก เกลือคุณภาพดี เนื้อแฮม ก้อนชีส และสุดท้ายก็เป็นเหล้าอีกหลายถังเพื่อให้มั่นใจว่าจะเป็นพ่อค้าเร่ที่ดีที่สุด

       เขาในรูปลักษณ์ของชายนาม อีมานด์ เฟาสต์ เดินขึ้นยานลำเลียงสินค้า มองดูความเรียบร้อยของสินค้าทั้งหมด และตรวจสอบจนมั่นใจว่ามีความปลอดภัยแล้วจึงไปยังห้องนั่งบิน

       ประตูบานใหญ่เลื่อนเปิดออกพร้อมทางวิ่งที่ยื่นออกไปด้านนอก จากนั้นยานลำเลียงก็ขับออกไปและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในทันที

       เขากดปุ่มบนแผงหน้าจอสองสามครั้ง ตัวเครื่องก็เริ่มกลายเป็นโปร่งใสและเข้าสู่สภาวะล่องหน

       “เมืองโดโรอางั้นเหรอ? ได้ยินมาว่าโจรค่อนข้างชุกชุมเอาเรื่องเลยนี่”





อยู่เมืองได้ไม่กี่วัน เมียก็ใช้ให้ออกไปซื้อของ

พ่อบ้านต่อให้ใจกล้าแค่ไหนก็ขัดใจเมียไม่ได้สินะ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.809K ครั้ง

52 ความคิดเห็น

  1. #13157 [o่าuเบาๆ] (@Kenmore) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    ดองไว้นาน มาอ่านต่อ นี่ก็ล่อไป 158 ตอนแล้ว

    ฮาเร็มอยู่หนายยยยยยย

    คงไม่ใช่คาเรนนะ

    นางเหมะที่จะเป็นผู้ช่วยสุดๆ มารยาทดีเสมอต้นเสมอปลายมาก

    คุยกันทีเหมือนคุยกับคนแลกหน้า
    #13157
    1
    • #13157-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      5 พฤษภาคม 2562 / 01:33
      นางไม่ใช่ผู้ช่วย แต่นางคือว่าที่องค์ราชินีแห่งดินแดนใหม่ โดยมีเทพนักฆ่าเป็นผู้พิทักษ์อยู่เบื้องหลัง
      #13157-1
  2. #12841 rocktoon555 (@rocktoon555) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 13:29

    หืม? ไม่มีเนื้อหมู...

    พอดีว่าผมไปอ่านตอนเก่า ๆ ฆ่าเวลามาครับ อย่าง (ตอนที่ 12 : Episode Eleven : ซื้อของจำเป็น) ตอนนั้นที่ลุงเซรอสแกไปซื้อพวกปศุสัตว์จากกิลด์การค้าจำได้ว่าในนั้นที่ซื้อมามีหมูอยู่ด้วยนี่...

    แสดงว่าตอนที่เฮียเซรอสแกเรียนอยู่นี่พี่มังกรดำเราฟาดเรียบจนหมูอยู่ในท้องพี่แกไปหมดจนไม่มีเนื้อหมูมาทำแกงกะหรี่สินะครับ....


    #12841
    2
    • #12841-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      17 มีนาคม 2562 / 13:32
      มันยังโตไม่เต็มที่
      #12841-1
    • #12841-2 rocktoon555 (@rocktoon555) (จากตอนที่ 158)
      17 มีนาคม 2562 / 14:23
      อ้อออ เข้าใจแล้วครับโตไม่เต็มที่นี่เอง อาจเป็นเพราะว่าประโยคที่บอกว่า "ที่นี้เราไม่มีเนื้อหมู"
      มันเลยทำให้อ่านแล้วรู้สึกแปลก ๆ น่ะครับ ตอนนี้ก็กระจ่างแล้วครับ
      #12841-2
  3. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33

    ขำความพ่อบ้านใจกล้า ไปซื้อของให้เมีย

    #12647
    0
  4. #12642 yao19032516 (@yao19032516) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:01
    สนุกมาก

    วางไม่ลงเลยทีเดียว

    รอๆๆและรอจ้า
    #12642
    0
  5. #12641 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    รู้วึกว่าเซรอสจะดีใจเป็นพิเศษเลยน่ะที่ต้องเอาของไปขาย
    #12641
    0
  6. #12632 ฝันสีหมอก (@kasenuth) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:05

    ในที่สุดก็ตามมาถึงตอนล่าสุดทัน...ด้วยการอ่านถึงตี 3 ประมาณ 2 คืนและน๊อกไปคืนที่ 3 ก่อนจะมาอ่านต่อในคืนที่ 4 เป็นการอ่านนิยายที่ฮาคอร์ที่สุดเลยค่ะ ขอบคุณไรท์มากๆ เลยนะคะสำหรับนิยายที่สนุกขนาดนี้ จะติดตามไปจนสุดขอบโลกเลยค่ะ!!!
    #12632
    2
    • #12632-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      22 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:05
      โลกนี้มันยาวนานนะเออ
      #12632-1
  7. #12631 pss933 (@pss933) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:46
    เห็นขึ้นอัปเดตแต่ไม่เห็นตอนใหม่เลย
    #12631
    1
    • #12631-1 Windy Erika (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 158)
      22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:15
      เลขตอน145 ไงนาย

      ขึ้นเลขวันนี้ แต่ล็อคอยู่....
      #12631-1
  8. #12626 นายกะต่าย (@www-nine) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:24
    ......เดี๋ยวนะ เหมือนมีอะไรแปลกๆ
    #12626
    0
  9. #12622 Arin Ann (@anongnath11) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:07
    สรุปนางเอกคือ คาเรน เหรอคะไรท์
    #12622
    1
    • #12622-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:50
      นางเอกคือเจนภพที่ข้ามภพมา ....ว่าไปนั่น
      #12622-1
  10. #12619 NeMeSis->Vinsent (@djsamsung) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:30
    รอนะครับ
    #12619
    0
  11. #12618 NeMeSis->Vinsent (@djsamsung) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    รอนะครับ
    #12618
    0
  12. #12616 samart2300 (@samart2300) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:21

    เฮอะๆเมื่อไหร่ตูจะได้ถนนราดยาง ใช้แต่ลูกรัง ก้นแทบระเบิด

    #12616
    0
  13. #12615 swan28 (@swan28) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:13
    กลายเป็นพ่อบ้านไปแล้ว..555+
    #12615
    0
  14. #12614 Naii M. (@dogmin) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:16
    เป็นพ่อบ้านใจกล้าไปซะแล้ว555555
    #12614
    0
  15. #12612 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:14
    พ่อบ้านใจกล้า เมียใช้ปุ๊บไปอย่างไว
    #12612
    1
    • #12612-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:15
      ลองช้าสักนิดสิ
      #12612-1
  16. #12611 P.D.H.M (@tiwter1995) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:09
    ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ทำเสือภูเขา หรือ BMX ให้คาเรนซะเลยสิ ดีไม่ดีอาจจะเอาไปต่อยอดเพื่อปฏิรูปการคมนาคมให้กับชนชั้นล่างได้ (แต่ไม่นิยมในหมู่ชนชั้นสูงเพราะปั่นเองมันเหนื่อย ????)

    แต่ต้องแก้ปัญหาเรื่องล้อก่อนนะ เพราะถ้ายุคนี้ยังไม่มีการแปรรูปยางพาราก็อาจจะลำบากหน่อย
    #12611
    0
  17. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:59
    ยอมรับเป็นเมียแล้วสินะ หึหึ เซรอส
    #12610
    0
  18. #12608 GauzeWarunyu (@GauzeWarunyu) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:01
    เมียไงจะใครละ ไปจ่ายตลาดเลยนะเซรอส555
    #12608
    0
  19. #12607 Jamaneer (@Jamaneer) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:40

    เมียใช้ให้ไปจ่ายตลาด
    #12607
    0
  20. #12605 อ้นคุง_ (@aonkung30) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:16

    เมียสินะ

    #12605
    0
  21. #12604 Sirayu Manachot (@3468) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:02

    เหมือนนอกจากจะไปซื้อของแล้วจะได้ไปตบเกรียนโจรเอามาเป็นสายข่าวด้วยนะเนี่ย

    #12604
    1
    • #12604-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 158)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:15
      เป็นไปไม่ได้หรอก
      #12604-1
  22. #12603 KuRo_NeKo (@u4814079) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:43
    ฟรานถ้าออกกำลังกายเยอะไป มีกล้ามสวยๆไม่ว่า แต่นมมันจะหดนะ5555
    #12603
    0
  23. #12602 คนเช็ดเงา (@teemed186) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:36
    เอ่อคือแล้วมังกรไปไหนแล้ว
    #12602
    0
  24. #12601 Lotte Dittakan (@lotte9021) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:16
    กลับมาบ้านป่าตั้งหลายวัน พี่มังกรไม่มาหาเหรอ ไม่มีบทเลย มังกรชาวไร่
    แล้วดีแมน จะมีการกลายพันธุ์ให้เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์ไหม เช่นเอลฟ์มีหูยาว ส่วนดีแมนร่างกายเป็นสีฟ้า ร่างกายที่ผิดรูปก็กลับมาเป็นปกติ
    #12601
    0
  25. #12600 Bewtii006 (@Bewtii006) (จากตอนที่ 158)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:54

    อาเรสหายยยย อยากเจอมังกรแล้วว
    #12600
    0