ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,256,615 Views

  • 13,680 Comments

  • 22,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,093

    Overall
    2,256,615

ตอนที่ 156 : SS3 Episode One : นายหญิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1517 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

SS3 Episode One

 



       นับตั้งแต่ที่คาเรนมาถึงดินแดนต้องสาปนี่ก็เป็นเวลานานถึงสี่วันแล้ว สองวันที่ผ่านมาก็ได้สำรวจทรัพยากรและรูปแบบการใช้ชีวิตของผู้คนในเมืองนี้จนเข้าในวิถีชีวิตในระดับหนึ่ง โดยรวมแล้วมันจำเป็นจะต้องเร่งดำเนินการแก้ไขเพื่อสร้างอาชีพขึ้นก่อนจะเริ่มทำการขยับขยายเมือง ฟังจากที่เซรอสพูดแล้วเธอค่อนข้างเห็นด้วยมากว่าสถานที่แห่งนี้ปิดเป็นความลับไปอีกได้ไม่นาน ด้านความอุดมสมบูรณ์เพียงอย่างเดียวก็มากพอที่จะดึงดูดให้คนเข้ามาเพื่อหาประโยชน์

       มันแตกต่างจากการบริหารเขตซึ่งเธอมีอำนาจเต็มที่ในพื้นที่นั้นๆ และสามารถกระทำได้โดยไม่ผิดกฎหมาย คาเรนจำต้องกลับไปทบทวนกฎหมายซึ่งไม่มีข้อไหนเลยที่เธอจะสามารถทำได้ มันเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงมากหากไม่คิดจะทำให้มันถูกต้อง แต่พอคิดว่าสถานะของเซรอสนั้นคือผู้กล้าก็พอจะนำมาใช้เป็นข้ออ้างได้ในระดับหนึ่ง เพราะการที่มีผู้กล้าถูกอัญเชิญมาเป็นไปได้สูงว่ามันคือพระประสงค์ของพระเจ้าทำให้ทางอาณาจักรไม่สามารถทำอะไรได้โจ่งแจ้งมากนัก

       แต่เธอคงลืมคิดไปว่าสถานะของตนเองที่เป็นถึง ลูกรักของพระเจ้า ก็มากพอจะทำให้ทางฝ่ายนั้นยอมอยู่เงียบๆ ได้

       ตอนนี้คาเรนยุ่งมากเพราะต้องนำแผนผังเมืองที่ถูกออกแบบเอาไว้มาศึกษาและกำหนดรูปแบบการพัฒนาให้ตรงตามวัตถุประสงค์ เซรอสทำงานได้มั่วมากเหมือนอยากจะสร้างอะไรก็สร้างขาดการวางแผนพัฒนาที่เป็นขั้นเป็นตอน จริงอยู่ที่ว่าแผนผังเมืองนี้มีความสมบูรณ์แบบในตัวของมันเพราะสามารถจัดสรรพื้นที่ได้อย่างมีคุณค่าทุกตารางนิ้ว และสามารถปรับเปลี่ยนแก้ไขเพื่อให้รองรับชาวเมืองได้เป็นจำนวนมาก มันเลยทำให้เธอต้องมาคิดทบทวนถึงสิ่งที่จะต้องทำเป็นอย่างแรก

       ระบบน้ำประปาตามบ้านเพื่อความสะดวกในการใช้งานสินะ

       แนวคิดแบบนี้เป็นไปได้ยากแต่พอได้เห็นการวางรากฐานเมืองเอาไว้ตั้งแต่ต้นจนก็อดชื่นชมไม่ได้ เท่านี้พวกเขาจะสามารถใช้น้ำประปาได้โดยไม่จำเป็นต้องออกมาในวันที่แดดร้อนจัดหรืออากาศหนาวเย็น

       ตัวอย่างก็มีให้เห็นในบ้านหลังนี้แล้ว น้ำประปาที่แค่หมุนวาล์วก็ใช้น้ำได้ดั่งที่ต้องการ

       เห็นซาริในชุดสาวใช้แอบเข้ามารื้อค้นของในห้องนั่งเล่น มันไม่ได้รบกวนการทำงานก็จริงแต่การที่ใช้วิธีคลานต่ำหวังจะไม่ให้เป็นที่สนใจกลับเรียกความสนใจได้มากกว่าเดิมซะอีก ปกติแล้วเวลาทำงานคาเรนมักจะชอบความเงียบสงบเป็นที่สุดจึงมักจะทำงานในห้องและอนุญาตให้เบลูก้าเดินเข้าออกได้ พอมาอยู่ที่นี่ห้องที่เธอสามารถใช้ทำงานได้จริงน่าจะมีอยู่แค่ในห้องโถงนั่งเล่นที่ชั้นสอง ห้องนอน และห้องนั่งเล่นเท่านั้น

       “ทำอะไรอยู่หรือคะ?”

       พอถูกจับได้ซาริก็สะดุ้งและลนลาน กอดเกมกระดานที่จะเอาไปเล่นข้างนอกพลางคิดหาข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้น

       “จะออกไปเล่นข้างนอกแล้วเจ้าค่ะ”

       ความจริงคาเรนก็ไม่ได้จะตำหนิอะไรเพียงแค่อยากจะเรียกมาสอบถามบางเรื่องเท่านั้น ไม่คิดเลยว่ากระต่ายขาวคนนี้จะกลัวมากจนลดความซุกซนของตัวเองไปซะเยอะ คงเพราะเซรอสสั่งมาว่าไม่ให้รบกวนการทำงานล่ะมั้ง

       “คนอื่นไปไหนกันหมดล่ะ?”

       “ฟรานพาสัตว์ไปเดินเล่นที่ทุ่ง ส่วนท่านเซรอสออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้าเจ้าค่ะ”

       “มิน่าล่ะถึงไม่เห็นเขามาทานมื้อเช้าด้วยกันเลย” คาเรนมีเรื่องอยากจะปรึกษาเกี่ยวกับผังเมืองเพื่อตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเริ่มลงมือทำในวันพรุ่งนี้

       เมื่อทราบว่าเซรอสไม่อยู่ทำให้งานต้องหยุดชะงักไปเป็นการชั่วคราว คาเรนจึงวางงานที่ทำอยู่ลงและคิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าได้ไปสำรวจเมืองเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ซาริรับอาสาที่จะเป็นคนพาเดินเที่ยวเล่นโดยเฉพาะในเมืองนี้คนที่รู้จักทางลับทุกซอกทุกมุมนอกจากเซรอสก็มีซาริที่แอบเข้าไปซุกซนจนจำทางได้แม่นยำ

       นี่คงเป็นครั้งแรกที่คาเรนได้ออกมาเดินเที่ยว รู้สึกเหมือนว่าตนเองได้ย้อนวัยกลับมาเป็นเด็กสาวอีกครั้ง น่าเสียดายที่เมืองนี้ยังไม่มีการกระตุ้นให้ผู้คนประกอบสัมมาอาชีพ อาชีพหลักของพวกเขาคือการทำเกษตร เลี้ยงสัตว์ หาของป่า และเริ่มมีการทำพวกงานหัตถกรรมจากฝ้าย เป็นรูปแบบการใช้ชีวิตสมถะไม่ฟุ้งเฟื้อ ก็เหมาะสมดีกับวิถีชีวิตแบบชนบทแต่มันน่าเสียดายพื้นที่ที่เธอได้เห็นแล้วว่ามันคือแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในไอทาเรีย

       ชาวเมืองส่วนใหญ่จึงรู้สึกเกรงใจทุกครั้งที่คาเรนพูดคุยด้วย เธอหารู้ไม่ว่าชาวเมืองทุกคนให้ความเคารพเซรอสมากเพราะเขาไม่ได้บีบบังคับแถมยังพยายามจะปรับปรุงคุณภาพชีวิตของพวกเขาจนเข้าที่เข้าทาง บางคนก็ตั้งตัวมีครอบครัวกันแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปหลบซ่อนหรืออพยพย้ายถิ่นก็มีชีวิตอยู่ต่อไปได้จนแก่เฒ่า และพาลคิดว่าคาเรนคือนายหญิงที่จะมาช่วยดูแลพวกเขาจึงค่อนข้างให้ความร่วมมืออย่างจริงใจ

       คาเรนได้เห็นทุกอย่างด้วยตาของตนเอง ก่อนหน้านี้คิดว่าเซรอสอาจจะจัดฉากให้เธอเข้าใจไปแบบนั้นเหมือนการดูงานของบุคคลสำคัญ เพราะชาวเมืองทุกคนจะต้องได้รับการกวดขันอย่างเข้มงวดไม่ให้แสดงท่าทีเสียมารยาท ทำให้ภาพลักษณ์ของเมืองดูดีขึ้น มันเลยยากที่จะพัฒนาได้เพราะไม่ทราบว่าชาวเมืองขาดเหลืออะไร มีเพียงแค่คนที่ดูแลอยู่จะเรียกร้องของบประมาณมาจัดสรรเองก่อให้เกิดการทุจริตภายใน ซึ่งคาเรนทราบมาตั้งนานแล้วแต่เธอวางตัวเองไว้ในวงนอกเพราะต้องกอบกู้วงศ์ตระกูล

       โรงพยาบาลที่นี่มีพื้นที่กว้างกว่าเป็นพิเศษ มันถูกสร้างขึ้นภายใต้การกำกับของเซรอสที่คิดเผื่อในสถานการณ์ในอนาคต คาเรนได้ลองเปิดอ่านบันทึกคู่มือการใช้ยาเพื่อรักษาอาการในเบื้องต้นแล้วพบว่ามันค่อนข้างทำออกมาได้ดี ยาที่ได้รับความสำคัญที่สุดก็มักจะเป็นยาบำรุงครรภ์ และยารักษาอาการไข้หวัดธรรมดา คาเรนรู้สึกว่าระบบในการเบิกยาพวกนี้ดีมากเพราะมันช่วยให้ทราบตัวเลขของคนเกิดและคนเจ็บไข้ได้ป่วยได้ง่ายมากยิ่งขึ้น

       ที่นี่มีคนงานประจำอยู่ เธอเป็นหญิงสาวที่มีผิวสีขาวซีดเหมือนแวมป์ไพร์จนเกือบถูกเข้าใจผิดว่าเป็นปีศาจ

       “สวัสดี คุณคงจะเป็นนายหญิงคนใหม่ของที่นี่ ได้ยินเรื่องของคุณมาเยอะเลย ฉันชื่อว่าฮิลม่าเป็นผู้ดูแลศูนย์พยาบาลแห่งนี้ ต้องขอโทษด้วยที่เสียมารยาทไม่ได้ออกไปพบ ร่างกายของฉันไม่ได้แข็งแรงมากนัก”

       “สวัสดีเจ้าค่ะ ฮิลม่ามีขนมให้กินหรือเปล่าเจ้าคะ?” ซาริตรงปรี่ไปเกาะอยู่ที่โต๊ะ

       “มีพายมันฝรั่งอยู่น่ะ ไปตักแบ่งมากินได้เลย”

พูดจบซาริก็วิ่งไปที่ห้องพักด้านหลังซึ่งจัดเตรียมไว้ให้ผู้ดูแลสถานที่ มันเป็นเหมือนบ้านพร้อมอยู่เพียงมีเตียงสำหรับสิบคนและห้องน้ำอีกหลายห้องเพื่อความสะดวกในการใช้งานพร้อมกัน

       อันที่จริงแล้วฮิลม่ามีบ้านพักของตัวเองอยู่แต่ไม่ค่อยได้ไปอยู่อาศัยสักเท่าไหร่ เพราะไม่รู้ว่าจะมีใครเจ็บป่วยเมื่อไหร่เลยต้องมาพักอาศัยที่นี่แทนชั่วคราว รอจนกระทั่งสถานการณ์ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางก็จะเริ่มรับสมัครคนมาเรียนรู้ด้านการรักษาโดยตรงเพื่อแบ่งเบาภาระงาน

       “ต้องขอโทษที่มารบกวนในเวลาพักนะคะ” คาเรนกล่าว

       “ไม่เลยๆ ยังไงช่วงนี้ก็ไม่มีงานเข้ามาเลยรู้สึกเบื่อๆ อยู่บ้าง ดีซะอีกที่มีคนมาเยี่ยม” ฮิลม่าไม่ได้มีมารยาททางสังคมชั้นสูง เอาเข้าจริงๆ ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น ภาษาที่ใช้เลยดูหยาบกระด้างไปบ้าง “แล้วไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรที่นี่หรือเปล่า?”

       “เยอะเลยค่ะ ดิฉันอยากทราบเกี่ยวกับขั้นตอนการทำงานของศูนย์พยาบาลแห่งนี้ค่ะ ถ้ามีอะไรที่มันเป็นความลับและไม่อาจเปิดเผยได้ดิฉันจะไม่ขอถามลึกเพื่อความสบายใจค่ะ”

       ฮิลม่ายิ้มแล้วตอบ “ไม่มีความลับอะไรทั้งนั้นหรอกค่ะ ท่านผู้ดูแลเองก็อนุญาตให้เปิดเผยแล้วด้วย”

       ทั้งสองคนปล่อยซาริให้ไปกินขนมอยู่ในครัวด้านหลังจากนั้นก็พาเดินสำรวจสถานพยาบาล ระหว่างทางฮิลม่าก็บอกเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ที่เธอมาประจำการรวมไปถึงปัญหาที่เหมือนจะไม่มีอะไรเลย ส่วนใหญ่มันเกิดจากคนมากกว่าปัญหาจากอุปกรณ์ คาเรนชื่นชมการทำงานที่มีรายละเอียดบันทึกมากและขออนุญาตดูบันทึกทั้งหมดแบบเดือนต่อเดือนซึ่งถูกจัดทำทุก 30-31 วัน จากนั้นให้มาทำสรุปยอดรายปีเป็นบัญชีแยก มันมีปัญหานิดหน่อยเพราะบันทึกนี้ไม่มีชี้แจงเรื่องราคา บางทีนี่อาจจะไม่ใช่การนำเข้าพวกยาแต่เป็นการผลิตขึ้นด้วยตัวเอง

       ลองสอบถามเรื่องนี้ดูก็ยังไม่ได้คำตอบมากนัก แต่ฮิลม่าตอบได้ว่าสมุนไพรที่ใช้รักษาโรคหลักๆ ถูกปลูกเอาไว้ที่สวนสมุนไพรที่เกาะด้านนอกหมู่บ้านกินพื้นที่ค่อนข้างกว้างมากทำให้ผลิตได้ในจำนานที่ค่อนข้างจำกัด เน้นการเพาะพันธุ์พืชรักษาโรคที่มีความสำคัญ วิธีการนำพวกมันออกมาใช้พวกฮิลม่าที่ต้องเร่ร่อนมาก่อนย่อมทราบดีกว่ามาก แต่ทั้งหมดได้รับการแก้ไขสูตรและวิธีใช้โดยเซรอสเพื่อให้ยามีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น จนถึงตอนนี้มียาอยู่หลายประเภทที่ใช้ได้ผลชะงัด

       ศูนย์พยาบาลแบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนให้การรักษาและส่วนพักฟื้น มันถูกจัดสร้างขึ้นเพื่อผู้ป่วยให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีความเป็นส่วนตัว มีกฎการใช้งานห้องนี้ที่ค่อนข้างเข้มงวดเพราะมีจำนวนห้องไม่มาก หลักๆ จะเป็นหญิงท้องแก่ใกล้คลอดให้อยู่ในพื้นที่ที่หมอตำแยช่วยทำคลอดให้ได้ในเวลาอันรวดเร็ว สำหรับคนที่ป่วยเล็กๆ น้อยๆ แต่ต้องให้อยู่ดูอาการจะใช้ห้องผู้ป่วยรวมที่แบ่งพื้นที่ให้รับได้ห้องละสิบคน

       นี่เป็นศูนย์พยาบาลในฝันของคาเรนมาก เธอเคยศึกษาเกี่ยวกับอัตราการเกิดและการตายของแม่และเด็กพบว่าคนที่อยู่ในชนชั้นที่ต่ำกว่าจะมีความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตสูงเพราะพวกเขาไม่มีหมอทำคลอดเก่งๆ และการจะเชิญหมอมาแต่ละครั้งก็ต้องผ่านการจองตัวล่วงหน้า ในขณะที่ชนชั้นสูงมีเงินมากพอจะจ้างหมอให้มาประจำอยู่จนกว่าจะคลอด หากมีสถานที่แบบนี้อยู่ก็น่าจะช่วยดูแลสุขภาพของผู้คนได้ดียิ่งขึ้น แต่การจะทำอะไรแบบนี้ได้จำเป็นจะต้องมีการจ่ายเงินเพราะไม่มีใครอยากเป็นแรงงานฟรีไปตลอดชีวิตและมันยังก่อให้เกิดความขัดแย้งกับทางศาลาแพทย์อีกด้วย

       อย่างไรก็ตามเพราะอำนาจของทางนั้นไม่อาจเอื้อมเข้ามาได้ทำให้คาเรนสามารถดำเนินการจัดระเบียบใหม่ได้อย่างอิสระ ในขณะที่เซรอสไม่อยู่ก็ควรจะลงมือทำในสิ่งที่พอจะทำได้ก่อน

       ปัญหาคือจะพูดอย่างไรเพื่อขอความร่วมมือจากคนที่ไม่รู้จักนี่ดี?

       “คุณฮิลม่า ดิฉันอาจจะสร้างความไม่พอใจให้แก่คุณ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อพัฒนาความเป็นอยู่ของผู้คนในเมืองซึ่งดิฉันได้รับมอบอำนาจมาจากทางคุณเซรอสจึงอยากจะขอความร่วมมือสักเล็กน้อย”

       “พวกเราต่างก็ทราบเรื่องนี้ดี อันที่จริงมันเริ่มกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติไปแล้วเพราะทุกครั้งที่ท่านผู้ดูแลกลับมาเมืองจะต้องมีการพัฒนาอยู่ตลอด ก่อนหน้านี้ถนนที่พวกเราใช้นั้นเป็นเพียงแค่ถนนดินที่เวลาฝนตกก็จะเปียกแฉะ สุดท้ายเมื่อท่านผู้ดูแลกลับมาจากข้างนอกก็ใช้เวทมนตร์ทำถนนอิฐขึ้นทำให้พวกเราได้รับความสะดวกในหลายๆ ด้าน พวกเราอยากจะเป็นกำลังให้แต่ท่านผู้ดูแลแทบจะไม่เคยสั่งให้พวกเราทำอะไรเลย ดังนั้นถึงจะเป็นงานเล็กน้อยแต่พวกเราก็จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่”

       คาเรนทราบดีว่าเหตุใดเซรอสถึงไม่ขอความร่วมมือจากชาวเมือง เขามีพลังอำนาจที่จะสร้างทุกอย่างได้และคำนึงถึงผลลัพธ์ที่ตามมา หากชาวเมืองทราบว่าเขาสามารถสร้างสิ่งต่างๆ ได้เพียงแค่สะบัดนิ้วก็คงเลือกจะใช้ชีวิตที่สุขสบายต่อไป รอให้เซรอสทำทุกอย่างเพื่อตอบสนองความต้องการของพวกเขา หากเปลี่ยนเป็นเธอที่ได้รับพลังเช่นนี้ก็ไม่คิดจะใช้มันให้ใครรู้อย่างเด็ดขาด

       ขอแค่ได้รับความร่วมมือจากชาวเมืองคาเรนก็มั่นใจว่าจะสามารถดำเนินการสิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว เคยเห็นศักยภาพของพวกดีแมนแล้วคงเพราะรูปลักษณ์ที่ไม่เหมือนกับมนุษย์มันทำให้พวกเขามีความแข็งแกร่งทางกายภาพสูงมาก อาจไม่เทียบเท่ากับปีศาจสายพันธุ์แท้แต่ก็เหนือกว่ามนุษย์อย่างเห็นได้ชัด ประสิทธิภาพในการทำงานย่อมเหนือกว่าคนทั่วไป นอกจากนี้ถ้าเซรอสให้การสนับสนุนด้านการเดินทางคาดว่าเพียงแค่ 2-3 วัน ก็น่าจะจัดหาทรัพยากรที่จำเป็นกับพวกสัตว์ที่จะใช้เพื่อทำปศุสัตว์ได้

“เข้าใจแล้วค่ะ เช่นนั้นแล้วดิฉันขอไม่เกรงใจนะคะ”

 

ทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่เป็นสถานที่วิ่งเล่นของพวกสัตว์ในฟาร์มเซรอส ฟรานนั่งหลบแดดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่มองดูพวกสัตว์เดินออกกำลังกายและแทะเล็มใบหญ้าเล่น สุนัขป่าสีดำนาม เฟนริล ถูกเลี้ยงดูให้กลายเป็นสุนัขต้อนสัตว์เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันวิ่งหลงฝูง ถึงอย่างไรพวกมันก็เป็นสัตว์เลี้ยงที่ได้รับการเลี้ยงดูโดยฟรานที่พามันออกไปเดินเล่นและพูดคุยด้วยจนสนิทสนมกัน ไม่มีทางที่พวกมันจะวิ่งหนีหายไปไหนได้โดยเด็ดขาด

เด็กหญิงเอลฟ์ล้มตัวลงนอนสูดกลิ่นอายของอากาศที่แสนสดชื่น ถ้าเป็นเวลาปกติเธอจะต้องอยู่ในเทรนนิ่งรูม และฝึกฝนตามโปรแกรมการต่อสู้จำลองกับหุ่นฝึก เซรอสกำชับแล้วว่าการฝืนตัวเองฝึกฝนไม่ได้จำกัดแค่การฝึกซ้อม แต่การขัดเกลาสภาพจิตใจให้สงบนิ่งก็เป็นวิธีการฝึกลับสัมผัสเช่นกัน ดังนั้นเธอจะต้องหาเวลาอยู่ร่วมกับธรรมชาติให้ได้อย่างน้อยก็อาทิตย์ละสองวันโดยห้ามคิดถึงการฝึกร่างกายโดยเด็ดขาด

สงบสุขดีจัง

!?

รู้สึกว่าในเมืองนั้นมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง ฟรานก็ลุกขึ้นนั่งและหยิบเอากล้องส่องทางไกลรูปกล่องไพ่ขึ้นมาส่องดู และพบว่าดีแมนกำลังเดินทางไปรวมตัวกันที่บริเวณลานน้ำพุเทพธิดา

นี่จะต้องเป็นฝีมือของคาเรนอย่างไม่ต้องสงสัย เซรอสบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าหน้าที่ในการพัฒนาเมืองหลังจากนี้จะยกให้เป็นของผู้หญิงคนนั้น ฟรานไม่พอใจนักแต่เมื่อคิดดูอีกทีแล้วไม่ว่าจะเป็นเซรอสหรือตนเองก็ไม่มีความชำนาญในด้านนี้ เลยไม่แปลกที่จะต้องมอบหน้าที่ให้กับคนที่มีความเชี่ยวชาญที่สุด อีกอย่างเธอเองก็เป็นคนที่เห็นความเปลี่ยนแปลงของตระกูลเรเบียสในระยะเวลาหนึ่งปีมาแล้วย่อมวางใจที่จะให้ทำงานอย่างอิสระ

มองดูเวลาที่ใช้นับตั้งแต่พาพวกสัตว์ออกมาวิ่งเล่นก็ผ่านไปนานน่าดู ฟรานจึงเป่าปากเสียงดังเป็นสัญญาณบอกให้พวกสัตว์ทุกตัวรู้ว่าหมดเวลาเล่นสนุกแล้ว ได้เฟนริลช่วยเห่าไล่ต้อนอีกทางพวกสัตว์ทั้งหลายก็พร้อมใจกันเดินกลับมารวมฝูง โชคดีมากที่พวกมันมีสติปัญญาในระดับหนึ่งเลยทำตามสั่งอย่างว่าง่าย เดินทางกลับตามเส้นทางเดิมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยที่ฟรานแทบจะไม่ต้องไปลากจูงเลย

กลับมาถึงบ้านส่งสัตว์กลับเข้าคอกเป็นที่เรียบร้อย คาเรนก็กลับมาที่บ้านพร้อมกับคลิปบอร์ดที่แนบติดกระดาษไว้หลายชุด มันเป็นรายชื่ออาสาสมัครที่ไปรวบรวมมากับข้อมูลรายละเอียดจากศูนย์พยาบาล โรงตัดไม้ สวนสมุนไพร และโกดังประจำเมือง คาเรนเป็นผู้หญิงที่เซรอสนิยามด้วยคำสั้นๆ ว่าเป็นพวก บ้างาน ตั้งแต่ที่เธอย้ายเข้ามาไม่มีวันไหนเลยที่จะอยู่เฉยๆ หรือไปเที่ยวเล่นพักผ่อนตามแบบที่เคยเป็น ฟรานเริ่มรับรู้ได้ถึงความแตกต่างที่ชัดเจนขนาดนี้

อาเรตต้าก็คนหนึ่งแล้ว ยังมีผู้หญิงคนนี้อีก แถมทั้งสองคนมีความเหมือนกันตรงที่เป็นผู้หญิงที่บ้างานมาก ไม่มีครั้งไหนที่ฟรานไปเยือนกิลด์นักผจญภัยจะไม่พบเจอประชาสัมพันธ์คนนี้นั่งประจำอยู่ที่โถงทางเข้า

เป็นไปได้ไหมว่าเซรอสชอบผู้หญิงประเภทที่ต้องทำงานอยู่ตลอดเวลา?

หันกลับมามองดูตัวเองนอกจากด้านพลังเวทมนตร์ที่สูงส่งแล้ว ตนเองไม่มีอะไรที่เทียบกับสองคนนั้นได้เลย

คาเรนกลับมาถึงก็เริ่มต้นลงมือทำงานต่อทันที โดยมีฟรานสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ พยายามทำความเข้าใจกับรูปแบบของงานแต่กลับกลายเป็นว่าเธอไม่เข้าใจมันเลยแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่คาเรนใช้เวลาจัดการงานเอกสารหนึ่งแผ่นในระยะเวลาเพียงไม่ถึงสิบนาที

“ขอโทษนะฟราน ขอคุยด้วยสักหน่อยได้ไหม” คาเรนละสายตาจากเอกสาร เรียกให้ฟรานที่พยายามทำเนียนเดินมาสังเกตการณ์ให้หยุด

“มีอะไร?” เธอถามเสียงห้วน

“เกี่ยวกับเวทมนตร์ ฉันอยากจะรู้ว่าเธอสามารถใช้ได้ในระดับไหน การปรับสภาพพื้นที่พอจะทำได้หรือเปล่า พอดีในแผนพัฒนาเมืองจำเป็นจะต้องพึ่งพาอำนาจเวทมนตร์เพื่อลดขั้นตอนยุ่งยากในการทำงาน เลยอยากจะขอความร่วมมือสักเล็กน้อยในการปรับสภาพพื้นที่”

“ทำได้” ฟรานตอบ “เซรอสเคยให้ทำ”

“จะสะดวกไหมถ้าพรุ่งนี้ฉันจะขอยืมพลังของเธอ”

“อือ”

พอกลับมาอยู่ที่บ้านก็ไม่ได้มีหน้าที่สำคัญอะไรมากนัก มีเพียงการช่วยงานในฟาร์มเท่านั้น ที่เหลือก็เป็นช่วงเวลาว่างของพวกเธอที่จะไปทำอะไรก็ได้ ปกติฟรานจะไปฝึกเวทมนตร์และจะขอไปตั้งแค้มป์อยู่เองในป่าสัก 2-3 วัน แต่ครั้งนี้เซรอสมีกำหนดการจะพัฒนาเมืองตลอดสองเดือนเป็นธรรมดาที่จะต้องล้มเลิกความคิดและอยู่ช่วยแบ่งเบาภาระ ถึงแม้จะต้องเป็นลูกมือให้ผู้หญิงคนนี้ก็ตาม มันเป็นผลลัพธ์จากการที่เซรอสยอมอนุญาตให้ฟรานไปลองทำภารกิจนักผจญภัยด้วยตัวเอง ทำให้เธอมีวุฒิภาวะทางความคิดมากกว่าการทำอะไรตามอารมณ์ส่วนตัว

เย็นวันนี้เป็นรอบการทำอาหารของฟรานเลยต้องไปจัดการเตรียมวัตถุดิบมาทำอาหาร ไม่มีใครเชื่อได้ลงหรอกว่าเด็กหญิงวัยสิบสี่ปีคนนี้จะมีทักษะในการทำอาหารที่ยอดเยี่ยมระดับร้านอาหาร ขนาดเด็กนักเรียนรุ่นเดียวกันก็มีน้อยมากที่ทำอาหารได้ อาจยกเว้นพวกมนุษย์สัตว์ที่ไม่ค่อยเรื่องมากด้านรสชาติ ส่วนใหญ่ทุกคนเป็นลูกขุนนางที่มีคนครัวประจำบ้านเลยไม่จำเป็นจะต้องเข้าครัวด้วยตัวเอง แต่เซรอสไม่เคยสอนแบบนั้นเพราะอาหารที่ถูกทำโดยคนอื่นและผ่านมือใครมาบ้างก็ไม่รู้ มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกใส่ยาพิษได้

ดังนั้นเด็กๆ ที่บ้านแอชเชอร์ทุกคนจะต้องมีทักษะการทำอาหารด้วยตัวเอง

ขณะที่กำลังคิดอยู่ว่ามื้อค่ำวันนี้จะทำอะไรกินดี ก็มีเสียงเพลงดังขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง

เดินหาอยู่ไม่นานก็พบที่มาของเสียง มันเป็นโทรศัพท์รูปทรงที่ดูสวยงามติดอยู่บนฝาผนังซึ่งถ้าคนไม่รู้อาจจะมองเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่ดูสวยงามแปลกตามาก เซรอสบอกว่ามันคือตู้โทรศัพท์สไตล์วินเทจที่ผสมผสานเทคโนโลยีสมัยใหม่ทำให้มีความสามารถในการส่งสัญญาณภาพและเสียงได้ชัดเจนมาก ก่อนหน้านี้ก็เคยเห็นคาเรนใช้งานเพื่อพูดคุยอยู่กับเบลูก้าเพื่อทดสอบสัญญาณเลยรู้วิธีใช้งานที่ถูกต้อง

ฟรานยกหูโทรศัพท์ขึ้นแนบ “ฟรานพูดสาย”

“นี่ฉันเองนะ” เสียงปลายสายตอบกลับมาเป็นของเซรอสไม่ผิดแน่ “อีกเดี๋ยวฉันจะกลับไปที่บ้านซึ่งคงใช้เวลาไม่นาน อยากให้จัดเตรียมเรื่องอาหารเพิ่มมาอีกสำหรับหนึ่งคนด้วย”

“ได้”

 

สถานที่ที่อยู่ห่างจากเมืองออกไปประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร พื้นที่รอบๆ นั้นเป็นแนวเขาลูกใหญ่พอสมควรรายล้อมไปด้วยต้นไม้สูงที่ขึ้นหนาจนมองไม่เห็นทางออก ยังมีต้นหญ้าที่ขึ้นสูงเกือบหนึ่งเมตรเลยเป็นไปได้ยากมากที่จะมีคนหลงเข้ามาที่นี่ได้ด้วยความบังเอิญ สิ่งที่ดูผิดปกติก็คือสถานที่ดังกล่าวมีต้นไม้ที่ถูกตัดจนโล่งเตียนเหลือเพียงโคนต้นไว้ให้นั่งพักผ่อนได้ ท่อนไม้ทั้งหมดที่ถูกโค่นนั้นวางเรียงกันสะเปะสะปะไร้ระเบียบ ไม่มีทางที่มันจะเกิดขึ้นด้วยฝีมือของธรรมชาติ

ที่ด้านหลังคือถ้ำขนาดใหญ่ บริเวณปากถ้ำมีการตกแต่งอย่างมีอารยะธรรมให้ความรู้สึกเหมือนเป็นวิหารโบราณที่นับถือเทพแปลกๆ มันมีลักษณะเหมือนกับดันเจี้ยนที่เมืองไรด์การ์ดเป็นอย่างมากเพียงแต่สภาพของมันเก่ามากและไม่ได้รับการบูรณะซ่อมแซมให้มีความปลอดภัย สภาพของมันจึงดูเหมือนเป็นถ้ำที่ถูกทิ้งร้าง

อย่างไรก็ตามสิ่งเดียวที่เซรอสกำลังให้ความสนใจอยู่ในตอนนี้คือเด็กสาวคนหนึ่งอายุน่าจะประมาณ 20 ปี เป็นชาวญี่ปุ่นและมีสไตล์การแต่งตัวแบบแฟชั่นล้าสมัยไปสักเล็กน้อยจากความทรงจำที่พอจะจำได้ แต่เท่าที่พอจะมีประสบการณ์เกี่ยวกับแฟชั่นอยู่บางเห็นได้ชัดว่ามันเป็นของยี่ห้อที่ดังมากในประเทศญี่ปุ่นช่วงหนึ่ง

และตอนนี้เธอคนนั้นกำลังพูดจ้อภาษาญี่ปุ่น นับเป็นโชคดีที่ต่อให้เซรอสจะไม่ได้รับความสามารถทางด้านภาษาจากพระเจ้า แต่เขาสามารถพูดได้หลายภาษาในโลกเดิม

แน่นอนว่าภาษาญี่ปุ่นก็เป็นหนึ่งในนั้น

ชื่อของเธอคนนี้คือ อิจิโนะเสะ วาคาบะ เป็นนักเขียนและนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงและอนาคตกำลังจะไปได้สวย แต่ชีวิตต้องจบสิ้นลงเพราะฝีมือของพระเจ้าคนหนึ่งที่ทำเธอตาย และเพื่อชดใช้ความผิดพลาดจึงให้เธอกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งที่ต่างโลก พร้อมกับหน้าที่ที่ถูกเรียกว่า ดันเจี้ยนมาสเตอร์ ซึ่งจากการลองสอบถามความเป็นมาทั้งหมดทำให้เขาทราบว่าพระเจ้านั้นมีอยู่หลายองค์ และทำหน้าที่ที่แตกต่างกันออกไป

กรณีของเขานั้นพระเจ้าที่เขายอมทำงานให้นั้นถูกดาร์กเนสให้คำนิยามว่าเป็น พระผู้สร้าง

ดูเหมือนว่าพระเจ้าที่เขาทำงานให้นั้นจะมีอำนาจมากพอตัว

อย่างไรก็ตามเขาไม่รู้จักอาชีพดันเจี้ยนมาสเตอร์ แต่พอจะให้คำนิยามได้ว่าเป็นเหมือนหัวหน้าดันเจี้ยนคอยตรวจสอบดูความเรียบร้อย ซึ่งก็ยังไม่ทราบอยู่ดีว่าขอบเขตการทำงานนั้นมีอะไรบ้าง เขาคิดว่าอาจจะเหมือนกับผู้ปกครองพื้นที่ในส่วนของดันเจี้ยนคอยเก็บค่าผ่านทางหรืออะไรสักอย่างแบบนั้น แน่นอนว่าพอเขาถามเรื่องนี้ออกไปเด็กสาวก็ขมวดคิ้วแล้วถามกลับมาว่า ครั้งสุดท้ายที่อ่านไลท์โนเวลญี่ปุ่นมันเมื่อไหร่?

เซรอสตอบเรื่องนี้ไม่ได้จึงเงียบไป และตัดสินใจว่าจะล้วงข้อมูลเธอให้มากขึ้นหลังจากนี้

เขาค่อนข้างสนใจในตัวของ อิจิโนะเสะ วาคาบะ คนนี้ไม่น้อย

ไม่ใช่ในเชิงชู้สาวอะไรทั้งนั้น

แต่เป็นเพราะเธอใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาตลอดครึ่งปีกว่าโดยที่สภาพแวดล้อมนั้นยากที่คนธรรมดาจะเอาชีวิตรอดได้ มันไม่มีทั้งแม่น้ำหรือสัตว์ให้ล่า ถึงจะพอหาพวกเบอร์รี่ป่าตามข้างทางได้สุดท้ายก็ต้องวกกลับมาในเรื่องของสามัญสำนึกของคนธรรมดาที่จะไม่เสี่ยงเอาของที่ไม่รู้จักเข้าปากโดยเด็ดขาด ยกเว้นว่าเธอจะมีทักษะตรวจสอบวัตถุดิบเหมือนกับเขาเท่านั้น

นอกจากนี้ผิวพรรณของเธอไม่ได้สกปรก มีกลิ่นแชมพูอาบน้ำและยาสระผม ท่าทีก็ไม่เหมือนคนหิวโหยจากความอดอยาก เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเว้นก็แต่เธอจะมีพลังอำนาจบางอย่างคล้ายกับเขา

“เอาไว้ค่อยคุยกันอีกทีหลังจากนี้ แต่หมู่บ้านของฉันอยู่ห่างจากที่นี่ไปประมาณร้อยไมล์ ในฐานะที่พวกเราต่างก็มาจากเอิร์ธ ฉันอาจจะช่วยเหลือเธอได้บ้างในฐานะรุ่นพี่ที่อยู่มาก่อน” เซรอสกล่าวเป็นภาษาญี่ปุ่นโดยใช้สำเนียงเหมือนเด็กหนุ่มวัยรุ่น

วาคาบะลังเลนิดหน่อย ไม่รู้หรอกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่แต่แววตานั้นส่อแววระแวดระวังตัวอยู่ไม่น้อย

หากเธอเชื่อคนง่ายเกินไปจะเป็นอันตรายมาก นี่ถือเป็นสัญญาณที่ดีว่าเธออาจจะมีความเป็นไปได้ที่จะอยู่รอดในโลกใบนี้

“ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอต้องเรียนรู้ ก่อนอื่นฉันเดาว่าเธอคงจะไม่ได้รับพรเกี่ยวกับภาษาของโลกนี้มา เพราะเมื่อสักครู่นี้ฉันใช้ภาษานูมอร์ในการสื่อสารและเธอแสดงออกว่าฟังไม่เข้าใจ หากเธอไม่อยากถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกปีศาจเธอจะต้องเริ่มศึกษาภาษานี้อย่างจริงจัง และโชคดีที่ว่าตอนนี้มีฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นที่คุยกับเธอได้รู้เรื่อง”





ช่วงนี้ไปอ่านนิยายมาหลายเรื่องเลยล่ะ

ก่อนอื่นก็เรื่องนี้

       Dragon Farm ฟาร์มเลี้ยงมังกร

https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1894005

เป็นแนวฟาร์มมังกรที่อ่านมา พระเอกเทพที่สุดมาพร้อมกับบรรดาลูกสาวสุดเทพทั้งหลายที่เป็นตัวทำลายล้างชั้นเยี่ยม (แต่ช่วงนี้คนเขียนเจอทางตันในเนื้อหาอยู่ล่ะ) เหมาะสำหรับคนที่อ่านเอามันส์ เพราะเป็นเทพที่แทบจะไม่ซ่อนพลังตัวเองเลย

เรื่องต่อมาก็คือเรื่องนี้

       Untitled Community: ชุมชนคนต่างมิติ

https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1854558

เป็นเรื่องเกี่ยวกับแนวท่องไปตามโลกต่างๆ (ทำไมรู้สึกเหมือนดีเคท) แต่เป็นนิยายที่ให้ข้อคิดดีๆ เยอะมาก แนะนำให้ลองไปอ่านกันดู การันตีผลงาน 'ร้านน้ำชาเจ้ายุทธจักร' โดยแมวขนยุ่ง

แอบสปอยล์ ตอนพิเศษ สาววายคงชอบใจน่าดู


คนที่หาว่าผมติดเกม บอกเลยว่าช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.517K ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #13417 natthayadangsod1 (@natthayadangsod1) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:04
    ลุงจะล่อลวงเด็กสาวแบบนี้ไม่ได้นะ!!!
    #13417
    0
  2. #12699 Ambrosiaza (@Ambrosiaza) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 09:04
    เกรียดสาวดีนเจี้ยน
    #12699
    0
  3. #12526 ภณงับ (@9dragon9) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:36

    จินตนาการภาพวาคาบะจัง เป็นแบบนี้แหะ 555

    https://image.dek-d.com/27/0275/5340/128274487

    #12526
    4
    • #12526-3 ภณงับ (@9dragon9) (จากตอนที่ 156)
      13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:43
      แสดงว่า แบนเป็นกระดานซักผ้าเลยสินะ // โดนหนังสือตบ

      ตัวละครชื่อ โอซาคาเบะฮิเมะจาก เกมส์ fate grand order ครับ
      #12526-3
    • #12526-4 ภณงับ (@9dragon9) (จากตอนที่ 156)
      13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:57


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:57
      #12526-4
  4. #12520 HJka254 (@sss0874297886) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:09

    ขอบคุณครับ เพิ่งเห็น ^^

    #12520
    0
  5. #12517 Vampire_killeR (@vana_killer) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    เฮ้ยไรท์เรื่องชุมชนคนต่างมิติเราก็อ่านอยู่เหมือนกัน อ่านกี่ทีก็สนุก
    ส่วนเรื่องร้านน้ำชานิรนามก็สนุกเหมือนกันนะ แต่เราจนเกินไปเลยไม่มีปัญญาซื้อตอนที่เขาติดเหรียญอ่ะนะ
    #12517
    0
  6. #12516 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:43
    เซรอส จีบสาวอีกแล้ว5555
    #12516
    0
  7. #12514 phasuchp (@phasuchp) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:25
    บอกว่ามีสายวาย ผมก็ไม่อ่านละ
    #12514
    1
    • #12514-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:26
      มันเป็นตอนพิเศษ
      #12514-1
  8. #12513 tanagorn29 (@tanagorn29) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:36
    เรื่อง ชุมชนคนต่างมิติผมก็อ่านน่ะแอด
    #12513
    0
  9. #12512 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:00
    โอ้ เราก็เคยอ่านฟามเลี้ยงมังกรกับร้านน้ำชานะคะ

    ส่วนตัวชอบร้านน้ำชานิรนามนั้นมากกว่า ขอบคุณที่แนะนำนะคะ ช้วงนี้กำลังหาอะใหม่ๆพอดู
    และแล้วก็ขึ้นภาคใหม่(แอบตกใจที่ตัวเองติดตามเรื่องนี้มาได้นานขนาดนี้ทั้งๆที่เป็นคนขี้เบื่อ)

    ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้ได้อ่านกันนะคะ
    #12512
    0
  10. #12510 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:42
    ชอบร้านน้ำชานะ สนุกดี
    #12510
    0
  11. #12506 ~DARK~ (@xcv1923) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:02
    เรือฟรานพร้อมแล่นแล้วคงอารมเดียวกับคุณพ่อตบจอมมารที่สุดท้ายก็เคลมลูกสาวตัวเอง555หรือโดนลูกเคลมวะ
    #12506
    2
    • #12506-1 tomtamninja (@tomtamninja) (จากตอนที่ 156)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:33
      บทนำก็ระบุชัดเจน "เลี้ยงต้อย"
      #12506-1
    • #12506-2 tomtamninja (@tomtamninja) (จากตอนที่ 156)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:33
      บทนำก็ระบุชัดเจนว่าเลี้ยงต้อยนะครับฮ่าๆๆ
      #12506-2
  12. #12503 Sirayu Manachot (@3468) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:21

    ถ้าวาคาบะกับคาเรนเจอมังกรเฝ้าบ้านจะทำหน้ายังไงหว่า?

    #12503
    1
    • #12503-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:25
      มังกรก็จะถามว่า 'มีเหล้าไหม?'
      #12503-1
  13. #12501 shiro sora no kuhaku (@jackkomhatasen) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:37
    ใครหาว่าผมติดที่นอน อ่อคุณคิดถูกเเล้วละ
    #12501
    0
  14. #12500 arksouleve (@arksouleve) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02

    เชียร์ฟราน ผมนี่ต่อเรือเลยครับ!!!
    #12500
    2
    • #12500-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:44
      ผมจะแอบไปเจาะใต้ท้องเรือ
      #12500-1
  15. #12499 PrasitPP (@prasitpp001) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:03

    ไรท์เอาให้แน่ๆ ตกลงว่าจะ 100 "กิโลเมตร" หรือ 100 "ไมล์" เขียน 2 ที่ไม่เหมือนกันน่ะ


    ระหว่าง "ไมล์" กับ "กิโลเมตร" มันต่างกันมากเลยนะ

    #12499
    1
    • #12499-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
      รู้ครับ เซรอสอาศัยการรับรู้ที่ผิดเพี้ยน กับโลกที่ยังไม่มีเทคโนโลยี บิดเบือนด้านระยะทาง
      #12499-1
  16. #12498 papaworld (@papaworld) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:06
    ฟรานนี้ สงสัยจะคิดมากเพิ่มไปอีก

    มีมาอีก 1 แล้ววววว
    #12498
    0
  17. #12496 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:20
    ไม่เข้าเกมแต่ไปขลุกในรังนิยายแทนสินะ555555
    #12496
    0
  18. #12495 Jamaneer (@Jamaneer) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:05
    ว้าวเซรอสได้เพื่อน
    #12495
    0
  19. #12494 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:23
    เห็นไรท์ไปเม้นเรื่องฟาร์มมังกร งงๆอยู่ว่าใช่ตัวจริงรึเปล่า สรุปตัวจริง ฮ่าๆๆๆๆ
    #12494
    1
    • #12494-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40
      เรื่องไหนอ่านแล้วคิดว่าสนุกก็จะมาแบ่งปันให้
      #12494-1
  20. #12493 Sirasiri (@Sirasiri) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:07

    ติดนิยายแทนสินะ????????????????
    #12493
    0
  21. #12492 Bewtii006 (@Bewtii006) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:56

    เย้ๆๆ ในที่สุดก้อมาาา
    #12492
    0
  22. #12491 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:33

    อ่านเหมือนกันครับ สนุกมากกก

    #12491
    0
  23. #12490 FuuFu (@FuuFu) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:21
    มีนิยายเรื่องอื่นมาแนะนำอย่างงี้แสดงว่าติดนิยายแทนเกมสินะเนี้ยยย
    #12490
    0
  24. #12489 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:44
    ขอบคุณครับ
    #12489
    0
  25. #12488 notezaza4 (@notezaza4) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:35
    บอกตรงๆ2เรืาองนั้นก็ยังสนุกสู้เรื่องนี้ไม่ได้ น่าติดตามตลอด
    #12488
    0
  26. #12474 sorawitbai (@sorawitbai) (จากตอนที่ 156)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:45

    ฟรานเริ่มเป็นบราค่อนขื้นเรี่อยๆ เอ๊ะ? หรือถึงเป็นถึงระยะสุดท้ายเเล้วน้า~

    #12474
    1
    • #12474-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 156)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:46
      ระยะแรกอยู่
      #12474-1