ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของเทพนักฆ่า [ภาค เฮฟเว่น]

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 2,262,819 Views

  • 13,685 Comments

  • 22,817 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23,297

    Overall
    2,262,819

ตอนที่ 104 : SS2 Episode Forty-Four : ค้างแรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1253 ครั้ง
    1 เม.ย. 61

SS2 Episode Forty-Four

 



       หลังหิมะที่เคยปกคลุมทั่วดินแดนเริ่มละลาย ต้นไม้ใบหญ้าเริ่มผลิใบจนเห็นสีเขียวสดอยู่ประปราย

       ระยะเวลาสามเดือนผ่านไปรวดเร็วมากจนรู้สึกเหมือนพึ่งจะผ่านมาได้ไม่นาน เซรอสเนื้อตัวมอมแมมจากการขลุกตัวอยู่ในเวิร์คชอร์ปเพื่อตรวจสอบพาหนะสำหรับเดินทางไกล มันมีลักษณะไม่ต่างจากรถบ้านที่ถูกอัพเกรดมาเป็นอย่างดี ภายนอกดูเหมือนเกวียนธรรมดาทั่วไปซ้ำยังมีน้ำหนักที่เบาไม่เป็นภาระต่อม้าเทียมเกวียน เซรอสฝังเทคโนโลยีเอาไว้เผื่อกรณีฉุกเฉินมันจึงเป็นเหมือนศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่

       เพียงป้อนชุดตัวเลขลงในช่องลับก็มีเสียงเครื่องจักรทำงาน อุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์ภายในเริ่มมีการเคลื่อนไหวก่อนจะเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น มันเป็นการซ่อนเทคโนโลยีเอาไว้ในสิ่งของธรรมดาเหมือนในภาพยนตร์สายลับที่ดูกันเพื่อความตื่นเต้น องค์กรของเซรอสก็ได้ชักนำจินตนาการเหล่านั้นมาทำให้กลายเป็นความจริง แม้ว่าขั้นตอนในการสร้างจะต้องอาศัยความเชี่ยวชาญและจินตนาการ ซึ่งเซรอสมีอยู่ทั้งสองอย่างทำให้การสร้างเกวียนบัญชาการขึ้นมาเป็นเรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ

       ได้ยินเสียงซาริดังมาแต่ไกลก็รีบป้อนรหัสคำสั่งทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม

       “โอ้โห้ เกวียนใหญ่ขึ้นมากเลยเจ้าค่ะ” ซาริโผล่หน้าขึ้นมาเกาะขอบมองดูด้วยความสนใจ

       “ใหญ่แล้วดีหรือเปล่าล่ะ ฉันพึ่งติดตั้งระบบปรับอากาศเข้ามาลองดูหน่อยไหม”

       ระบบปรับอากาศก็ไม่ต่างอะไรจากแอร์ที่ติดอยู่ในรถยนต์ มันเย็นสบายและไม่ต้องกังวลในช่วงฤดูร้อน

       นอกจากนี้ก็ยังมีระบบอำนวยความสะดวกอื่นๆ อยู่ตั้งมากมาย มันช่วยให้การเดินทางง่ายดายมากยิ่งขึ้น ซาริค่อนข้างจะซนมากพอเห็นอะไรน่าสงสัยก็รื้อออกมาสำรวจจนเจอกับตู้แช่เย็นที่ซ่อนอยู่บนพื้น ข้างในมีถ้วยไอศกรีมอยู่เลยหันไปส่งสายตาอ้อนวอน

       “อยากกินก็เอาไปสิ ฉันแค่เอามาใส่เพื่อทดสอบระบบทำความเย็นเท่านั้น”

       “ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านเซรอสใจดีที่สุดเลยเจ้าค่ะ”

       “อย่าให้มันมากไปซาริ” เซรอสพูดขณะเชื่อมต่อสายบางอย่างเข้ากับช่องเสียบ มองดูผ่านแผ่นกระจกใสที่แสดงภาพที่ดูแล้วยากจะเข้าใจ “ถ้าจะนั่งกินออกมานั่งกินข้างนอกก็แล้วกัน ถ้ามันเลอะพื้นคงต้องเสียเวลาทำความสะอาดอีก”

       “เจ้าค่า”

       “หรือเราควรติดตั้งระบบทำความสะอาดตัวเองดี” เซรอสพึมพำด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

       เพราะมันไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แค่รู้สึกว่ามันออกจะเกินไปหน่อย

       อีกไม่นานก็จะเปิดภาคเรียนที่สองแล้วเซรอสเลยต้องมาเร่งลงมือสร้างเกวียนเล่มใหม่เพื่อให้ทันการเดินทาง มันประกอบไปด้วยเทคโนโลยีไฮเทคที่ช่วยให้การทำงานในด้านจารกรรมง่ายดายมากยิ่งขึ้น

ซึ่งในปีนี้มีกิจกรรมที่นักเรียนทุกคนให้ความสนใจคือการประลอง สัญชาตญาณของมนุษย์ล้วนแล้วแต่ต้องการได้รับการยอมรับมันจึงเป็นสิ่งที่พวกเขาให้การทุ่มเทอย่างมากเพื่อที่จะได้เปิดตัวในฐานะของจอมเวทที่โดดเด่น

       เซรอสไม่ได้มีความสนใจในงานประลองแม้แต่นิดเดียวแต่เขาอยู่ในฐานะของนักเรียนจึงไม่อาจปฏิเสธได้เนื่องจากเป็นหน้าที่

       สำหรับงานแฝงตัวสิ่งหนึ่งที่พวกเขาจะต้องพึงระลึกไว้เสมอก็คือการปล่อยให้มันเป็นไปตามสมควร

       งานแฝงตัวที่แท้จริงไม่เหมือนกับละครโทรทัศน์หรือภาพยนตร์แนวจารชนที่มักจะเผยพิรุธให้เห็นได้ง่าย พวกเขามีหน้าที่แค่ใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา สร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา ผูกมิตรกับคนรอบข้างเสมือนกับว่าพวกเขามีตัวตนอยู่จริง ดังนั้นหากหนึ่งในพวกเขาบังเอิญถูกลอตเตอรี่ก็จะต้องแสดงบทบาทนั้นต่อไปไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกต ต่อให้ต้องกลายเป็นข่าวก็จะต้องเล่นบทบาทนั้นต่อไปให้ได้ แต่เมื่อถึงเวลาเรียกตัวมาทำงานก็ต้องมีความพร้อมในทุกด้าน

       มีสองเหตุผลที่เซรอสยอมรับที่จะเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมประลองเวท

       หนึ่งคือการเข้าไปทำลายข้อมูลการมีอยู่ของดินแดนแห่งนี้เพื่อที่ว่าจะได้ไม่มีผู้ใดค้นพบความลับของมัน

       และสองคือการทำลายล้างตระกูลเมอร์รานด์ที่กล้าส่งมือสังหารมาปองร้ายตนเอง ซ้ำยังมีเป้าหมายในการลอบสังหารคาเรนอีกด้วย

       หลายครั้งที่เซรอสพบว่ามีมือสังหารถูกส่งไปดูลาดเล่าใกล้กับอาณาเขตของตระกูลเรเบียส แต่หน้าที่ของเขาคือการปกป้องคาเรนจึงได้ลงมือจัดการไปซะให้เรียบร้อย พวกมันเองก็มีฝีมือไม่น้อยซึ่งหากปะทะกันตรงๆ คงกลายเป็นเรื่องเป็นราว โชคร้ายของพวกมันที่เซรอสเลือกใช้วิธีการลอบสังหารโดยไม่ให้เกิดเสียงแม้เพียงนิดเดียว

       เนื่องจากมันไม่ใช่เรื่องใหญ่จึงไม่เคยเปิดเผยมันออกไป

       “ไม่ไปเล่นกับพวกเด็กๆ ในหมู่บ้านหรือไง?”

       “เมื่อวานเล่นมาทั้งวันแล้วเจ้าค่ะ” ซารินั่งแกว่งเท้ากินไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย “ตอนแรกตั้งใจจะตามฟรานไปเล่นด้วย แต่พอเข้าไปในป่าฟรานก็กระโดดขึ้นต้นไม้หนีไปเลยเจ้าค่ะ”

       ซาริเคยมั่นใจในฝีเท้าของตัวเองมาก แต่น่าเสียดายที่หากเป็นการวิ่งทางตรงเรียบแทบจะไม่มีใครเอาชนะได้เลย มันต่างจากการวิ่งในที่ที่มีสิ่งกีดขวางตามธรรมชาติซึ่งฟรานเริ่มชำนาญขึ้นจากการฝึกหนัก แถมตอนนี้ก็เริ่มใช้ศิลปะเวทได้แล้วด้วยอย่างมากก็แค่เสริมความเร็วในการเคลื่อนที่ไม่ใช่การปะทะด้วยพลัง

       “ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ก็ในระหว่างที่เธอเอาแต่เล่นสนุกฟรานก็ฝึกฝนตัวเองอย่างหนักนี่นา”

       “ซาริชอบทำงานบ้านมากกว่าเจ้าค่ะ”

       “นั่นสินะ” เซรอสไม่คิดจะเถียงเพราะของมันก็เห็นๆ กันอยู่ ซาริจะไปเที่ยวเล่นได้ก็หลังจากทำงานบ้านเสร็จหมดแล้ว “แต่มีทักษะต่อสู้เอาไว้สักหน่อยก็ดี จะได้ไม่ถูกคนไม่ดีจับตัวไปอย่าลืมนะว่าเผ่ากระต่ายขาวอย่างเธอมีค่ามากในสายตาของพวกมนุษย์”

       “ถ้าซาริถูกจับยังไงท่านเซรอสก็จะต้องมาช่วยแน่นอนเจ้าค่ะ”

       “โห่ ทำไมถึงคิดแบบนั้นได้ล่ะ” เซรอสถาม

       “เพราะท่านเซรอสใจดี และซาริก็น่ารักด้วยเจ้าค่ะ”

       ซาริอวยตัวเองออกหน้าออกตาจนเซรอสไม่อาจเถียงได้ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดมนุษย์สัตว์สายพันธุ์กระต่ายขาวโดยเฉพาะเพศหญิงมักจะมีเสน่ห์ในด้านของความน่ารักเป็นอย่างมาก หากได้รับการดูแลในสภาพแวดล้อมที่ดีและมีความสุขก็จะยิ่งดึงเสน่ห์ออกมาได้ราวกับว่ามันเป็นการบริหารเสน่ห์ไปด้วยในตัว

 

       ภายในป่าเด็กหญิงเอลฟ์กับสุนัขป่าตัวหนึ่งกำลังวิ่งแข่งกันหลบหลีกสิ่งกีดขวาง เธอทำตามหน้าที่คือการพามันออกมาเดินเล่นหลังได้รับอนุญาตให้เลี้ยงมันได้จนกลายเป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบด้วยตัวเอง เธอกระโดดถีบต้นไม้หมุนตัวหลบผ่านกิ่งไม้ที่ประสานกันเป็นช่องขนาดตัว พลิกตัวกลับมาได้ก็กระแทกคทาลงพื้นพร้อมกับร่ายเวทกำแพงดินขึ้นมาขวางเอาไว้ ทว่าเงาเล็กๆ นั่นกลับพลิกตัวเหยียบลงบนกำแพงดินและส่งเสียงขู่คำรามเล็กๆ ออกมา จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่โดยกระโดดหลบไปทางซ้ายทีทางขวาที

       พอเห็นว่าสุนัขป่าหลบหลีกได้คล่องแคล่วจนเข้าใกล้ถึงตัวมากขึ้นสะบัดคทาลงพื้นร่ายเวทมนตร์ลมหนุนส่งตัวเองให้ลอยขึ้นไปบนอากาศ หันไปกางมือและยิงกระสุนเพลิงออกไปหลายนัด แต่มันก็ใช้วิธีการจ้องมองและหลบหลีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

       “ฝึกมาดี”

       “โฮ่ง!

       ฟรานไม่เหมือนกับซาริที่เล่นสนุกกับพวกเด็กๆ ในหมู่บ้าน แต่เธอเลือกจะมาเล่นสนุกกับเฟนริลในแบบที่แตกต่างนั่นคือการต่อสู้ หลังจากที่พบว่าป่าแห่งนี้ถ้ามันเกิดได้รับความเสียหายเพียงปล่อยทิ้งเอาไว้ 2-3 วันมันก็จะกลับคืนสภาพเดิม เลยกลายเป็นสถานที่ที่ฟรานกับเฟนริลหาโอกาสเข้ามาวิ่งเล่นกันอยู่บ่อยๆ

       ทั้งสองต่อสู้กันจนเนื้อตัวมอมแมมกลับบ้านทุกวัน เซรอสก็รู้แต่ก็ไม่ได้ตำหนิอะไรรุนแรงเพียงแค่ไล่ให้ไปอาบน้ำ และต้องมาทนฟังซาริบ่นทั้งน้ำตาเรื่องที่เฟนริลทำบ้านเลอะโคลน ต้องไม่ลืมว่าคนที่อาสาทำงานบ้านส่วนใหญ่เป็นซาริคนเดียว

       ฟรานดื่มน้ำดับกระหาย ขณะที่เดินไปตามเสียงน้ำไหลก็พบเข้ากับลำธารเล็กๆ ความอุดมสมบูรณ์ของป่าทำให้ฟรานรู้สึกอบอุ่นเหมือนได้กลับบ้าน มองไปทางซ้ายและขวาก็เห็นกลุ่มแสงที่เป็นภูตซึ่งอาศัยอยู่ตามธรรมชาติเริ่มมาแสดงตัวต่อหน้าของเธอ บ้างก็หายไปหลบอยู่ตามต้นไม้สูง ในความเห็นของฟรานถ้าคนหมู่บ้านเอลฟ์เห็นสถานที่แห่งนี้ก็คงยอมย้ายถิ่นฐานมาตั้งรกรากอาศัยอยู่อย่างแน่นอน ทว่าก็ไม่ใช่เอลฟ์ทุกคนจะเป็นคนดี ยังมีเอลฟ์นิสัยแย่หลายคนที่หวังเพียงแต่การสร้างฐานอำนาจแทนการอยู่ในฐานะของผู้พิทักษ์ป่า ถ้าที่นี่ถูกบุกรุกโดยคนเหล่านั้นก็นับว่าน่าสงสารพวกภูตมากๆ

       ในป่านี้ฟรานมีที่พักส่วนตัวอยู่เป็นบ้านต้นไม้ที่เซรอสช่วยสร้าง มันอยู่ไม่ไกลจากลำธารเพื่อความสะดวกในการใช้น้ำ ทางขึ้นอยู่ในโพรงใต้ต้นไม้ใหญ่เป็นบันไดวนขึ้นไปจนถึงตัวกระท่อมหลังน้อยที่ตั้งอยู่บนกิ่งไม้หนา นี่เป็นบ้านต้นไม้ในฝันที่ฟรานอยากจะได้ เช่นเดียวกับพวกเอลฟ์คนอื่นๆ และเซรอสไม่ลังเลที่จะช่วยออกแบบและช่วยสร้างให้มีความทนทานสูงกันแดด ฝน และลมพายุได้

       “สวยไหม บ้านของฟราน”

       บ้านต้นไม้นี้มีความกว้างขวางพอสมควร มันเป็นบ้านเดี่ยวที่มีหน้าต่างยื่นมองออกไปเห็นป่าข้างนอกได้อย่างชัดเจน มีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน ไม่ว่าจะเป็นเตียง หมอน และผ้าห่ม นอกจากนี้ยังมีช่องเก็บอาหารสำรองเตรียมไว้เผื่อในกรณีที่ไม่สามารถหาอาหารได้ ยังมีอุปกรณ์ทำแผลพร้อมด้วยยารักษาโรค

       ที่นี่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการตั้งแค้มป์ในป่า ตำแหน่งที่ตั้งอยู่ห่างจากทางเข้าป่าประมาณสิบกิโลเมตรโดยประมาณ

       เฟนริลเมื่อถูกวางลงก็วิ่งไปทั่วบ้าน ซ้ำยังกระโดดขึ้นไปคลุกตัวบนเตียงหนึ่งซึ่งมีป้ายชื่อเขียนติดเอาไว้ว่า ซร้ารี้ ที่สะกดผิด

       “นั่นเตียงของซาริ”

       “โฮ่ง” เฟนริลตอบคล้ายจะบอกว่า รู้อยู่แล้ว

       ฟรานเปิดช่องลับบนผนังที่เป็นเสมือนตู้เซฟ ในนั้นมีเสบียงฉุกเฉินที่เซรอสนำมาใส่ไว้อยู่หลายอย่างมาก มันเป็นอาหารเสริมคล้ายขนมอัดแท่งที่ให้พลังงานสำคัญมากกว่ากินเพื่ออิ่มท้อง เธอหยิบออกมากินห้าแท่งส่วนของเฟนริลก็เป็นไส้กรอกที่ย่างด้วยเวทมนตร์ไฟอ่อนๆ เด็กหญิงเดินไปที่นอกระเบียงมองดูป่าที่ชวนให้รู้สึกจิตใจสงบด้วยอารมณ์อันหลากหลาย

       ในอดีตนั้นฟรานอาศัยอยู่ที่ชายแดนเล็กๆ ติดกับป่า ความอุดมสมบูรณ์ก็ไม่ได้มากมายอะไรแต่สามารถหากินได้ไม่อดตาย ตั้งแต่ถือกำเนิดฟรานก็อาศัยอยู่กับพ่อและแม่ที่นั่น ไม่เคยมีโอกาสได้เข้าร่วมกลุ่มเอลฟ์หรือเห็นพวกเขาเลยแม้แต่คนเดียว แม้จะรู้ธรรมเนียมปฏิบัติของเอลฟ์แต่ทั้งหมดก็มาจากการสอนสั่งของพ่อแม่ ทว่าความสุขเล็กๆ ก็อยู่ได้เพียงไม่นานเมื่อมนุษย์คนหนึ่งบุกเข้ามาฆ่าครอบครัวและจำเธอไปขายเป็นทาส มันเป็นวันที่ทำให้ฟรานตระหนักได้ถึงความอ่อนแอของตนเอง

       แต่โชคชะตาของฟรานไม่ได้หยุดลง เหตุการณ์บังเอิญที่เหมือนจงใจทำให้เธอมาพบเจอกับเซรอสและถูกช่วยเหลือเอาไว้โดยพามาอยู่ที่นี่ มันเป็นดินแดนที่วิเศษที่สุดที่ฟรานเคยพบ แรกเริ่มมันก็ไม่ค่อยมีสิ่งใดจนเหมือนเป็นดินแดนที่ทุรกันดารร้างผู้คน แต่แล้วไม่นานมันก็เปลี่ยนแปลงไป ความเจริญก็ได้ถูกนำเข้ามา เช่นเดียวกับป่าที่เคยดูธรรมดาและไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษก็เริ่มจะมีภูตมาอยู่อาศัย หลักฐานที่เห็นได้ชัดก็คือ เห็ดดูลาจี ที่ซาริเก็บมาได้ถึงสามดอก

       มันเป็นเห็ดที่จะเกิดขึ้นได้เมื่อป่ามีความอุดมสมบูรณ์ ตามตำนานกล่าวเอาไว้ว่ามันเป็นเห็ดที่ภูตแห่งป่าคอยรดน้ำพรวนดินให้มันจนเติบโตและจะมอบมันให้กับผู้ที่คอยดูแลปกป้องผืนป่า

       “ไปอาบน้ำกัน”

       ฟรานเรียกเฟนริลและกลับลงไปข้างล่าง

       ลำธารนี้มีความลึกประมาณหนึ่งเมตร ส่วนจุดที่ลึกที่สุดนั้นพอดีกับความสูงของฟราน

       เด็กหญิงสวมใส่ชุดอาบน้ำกลางแจ้งที่ปกปิดส่วนสำคัญเอาไว้อย่างมิดชิด ขณะที่เจ้าสุนัขป่ากระโดดลงไปในน้ำและว่ายไปมาอย่างสนุกสนาน ส่วนตัวแล้วมันเองก็ชอบการอาบน้ำด้วยหลังจากถูกจับอาบน้ำทุกวันจนคุ้นชิน

       จากที่ว่าตั้งใจจะแค่อาบน้ำ พอถูกก่อกวนโดยเฟนริลด้วยการวิ่งขึ้นไปบนบกและกระโดดทิ้งตัวใส่น้ำมากเข้าก็เริ่มอยากจะเอาคืนบ้าง เฟนริลนั้นเลียนแบบนิสัยของซาริที่ชอบตีน้ำตอนแช่น้ำ กลายเป็นว่าทั้งสองไล่สาดน้ำใส่กันจนฟรานเริ่มขี้โกงโดยการใช้เวทมนตร์ลมหมุนใต้น้ำทำให้เกิดเป็นวังน้ำวน มองดูเฟนริลถูกดูดเข้าไปกลางกระแสน้ำวนก่อนจะคลายเวทมนตร์ออก สุดท้ายแล้วเจ้าลูกสุนัขป่าก็ยอมแพ้และคลานกลับขึ้นฝั่งได้ในที่สุด

       เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็มองหาพวกกิ่งไม้มาก่อกองไฟ มันยากที่จะก่อไฟในเวลาแบบนี้แต่ทว่าสำหรับคนที่มีเวทมนตร์แทบจะไม่ต้องใช้เวลาอะไรมากมาย และตอนที่เดินหากิ่งไม้มาก่อไฟก็เจอกับเห็ดป่ากินได้เลยนำมาย่างกินด้วย

       เฟนริลมุดเข้าไปนั่งอยู่บนตักของฟรานและยื่นหน้าออกมานอกผ้าห่ม มองดูไส้กรอกที่กำลังย่างอยู่จนทำน้ำลายหกไปหลายหยด

       “ค่อยๆ กิน” ฟรานส่งไม้เสียบไส้กรอกและวางไว้บนจานของเฟนริล เอื้อมมือไปหยิบเห็ดที่ย่างได้ที่มากินบ้าง

       ท้องฟ้าในตอนกลางคืนนั้นงดงามมาก ถึงจะเป็นป่าแต่พื้นที่ที่ตั้งแค้มป์ก็ให้ความสำคัญกับการชื่นชมบรรยากาศของท้องฟ้ายามค่ำด้วย ดวงตาคู่โตของฟรานดูเปล่งประกายเมื่อได้ชื่นชมความงดงามที่อยู่บนฟ้า

       ในตอนนั้นเองที่เฟนริลขยับตัวมุดออกมาจากใต้ผ้าห่ม มันส่งเสียงขู่และมองไปยังจุดที่เป็นมุมมืด

       “มีอะไร?” ฟรานถามและหยิบเอาไฟฉายออกมาเปิดส่อง

       อุปกรณ์พวกนี้เซรอสทำให้เอาไว้ติดตัวกันคนละชุด ฟรานคิดว่าสิ่งนี้สะดวกมากในการลาดตระเวนกลางดึก เนื่องจากมันให้แสงสว่างที่ชัดเจนกว่าการใช้คบเพลิง

       ตำแหน่งที่เฟนริลเห่าใส่นั้นอยู่ในใต้หินและกองไม้ เมื่อส่องไฟเข้าไปที่จุดนั้นและเพ่งพิจารณาสีหน้าของเด็กหญิงก็พลันเคร่งเครียด

       มันคือตัวร้อยขาที่มีพิษรุนแรง ขนาดตัวของมันใหญ่และยาวพอๆ กับแขนของฟราน

       “ถอยมา”

       ตัวร้อยขามีผิวเกราะต้านทานเวทมนตร์ได้ในระดับหนึ่ง มันเคลื่อนที่ได้รวดเร็วโดยเฉพาะเมื่อเวลาต้องจู่โจม

       คนธรรมดาสามารถจัดการกับมันได้ถ้ามีความเชี่ยวชาญมากพอ

       ที่โรงเรียนได้มีการศึกษาเกี่ยวกับอสูรและมอนสเตอร์ ตัวร้อยขาก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ฟรานรู้จักมันเป็นอย่างดี เกือบทุกครั้งที่เดินทางในป่าอย่างน้อยก็ต้องพบเจอมันบ้างตัวสองตัว พวกมันอาศัยอยู่แทบจะทุกที่โดยเฉพาะในป่าหรือในถ้ำ แต่ขนาดตัวที่ครูผู้สอนนำมาให้ดูนั้นมีขนาดเล็กกว่าตัวที่เห็นพอสมควร ซึ่งในมุมมองของเด็กคนอื่นต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามันเป็นตัวร้อยขาที่ใหญ่มาก

       พอคิดแบบนั้นก็อยากจะให้พวกนั้นมาเห็นตัวร้อยขาในดินแดนแห่งนี้ด้วยซ้ำไป

       ฟรานศึกษามาจากเซรอสมากพอจะไม่ตื่นตระหนกแม้จะเจอเข้ากับสัตว์ที่อันตราย ตอนแรกตั้งใจจะใช้เวทมนตร์โจมตีมันจากระยะกลางแต่ก็สำนึกได้ว่าการโจมตีของเธอนั้นไม่เร็วพอจะไล่ตามมันทันได้จึงเปลี่ยนไปชักมีดออกมาแทน

       ตอนกลางคืนตัวร้อยขามักจะได้เปรียบในการเคลื่อนไหว โชคร้ายที่ฟรานนั้นมีไฟฉายและมีสายตาที่เฉียบคมพอจะไล่ตามความเร็วได้ทัน ยังมีเฟนริลคอยเห่าบอกทิศทางเลยพอจะรับมือกับมันได้ เพียงแค่การเคลื่อนที่ของตัวร้อยขานั้นเร็วมากและยังวิ่งไต่ไปทั่วจนยากจะรับมือ เมื่อมันเข้ามาใกล้ตัวเด็กหญิงก็รีบกระโดดถอยหนีออกไปตั้งหลักในระยะปลอดภัย

       “เร็วมาก”

       เด็กหญิงใจเต้นโครม พลันรู้สึกว่ามือมันเริ่มเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย สิ่งที่หวาดกลัวนั้นก็คือพิษที่อาจทำให้เธอเป็นอัมพาตก่อนจะกลายเป็นเหยื่อของมัน เป็นเพียงความกลัวที่เกิดจากจิตใต้สำนึก

       เหมือนคนที่เห็นงูแล้วเกิดความกลัวจึงไม่กล้าเข้าใกล้ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงงูที่ไม่มีพิษก็ตาม

       ฟรานถอยหลบอยู่หลายครั้ง นึกโชคดีที่ได้ฝึกในห้องเทรนนิ่งรูมมาอย่างหนัก โดยเฉพาะการจู่โจมที่มีระดับความเร็วเพิ่มขึ้นตามการตอบสนองทำให้เธอหลบหลีกได้ไวขึ้น แต่เนื่องจากมันเป็นป่าซึ่งเต็มไปด้วยรากไม้ เพราะความไม่ระวังรอบๆ จึงเผลอเหยียบรากไม้จนสะดุดล้ม

       ตัวร้อยขามีสัญชาตญาณนักล่า เมื่อเห็นเหยื่อพลาดท่าก็ขดตัวและพุ่งเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว

       ในตอนนั้นเฟนริลก็กระโดดเข้ามากัดข้างลำตัว สะบัดแล้วโยนมันออกไป เนื่องจากยังเป็นลูกสุนัขแรงกัดเลยยังไม่อาจทะลวงผ่านชั้นเกราะบนตัวมันได้

       “ขอบคุณ” ฟรานรีบลุกขึ้น

       ตัวร้อยขามันก็ไม่ได้เก่งอะไรเลย มันอ่อนแอกว่าก็อบลินเสียอีก เพียงแต่มันมีขนาดตัวที่เล็กและเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว ขานับร้อยของมันก็เป็นตัวข่มขวัญชั้นเยี่ยม ด้วยวิธีการโจมตีที่มีแค่วิ่งเข้ามากัดกับกระโดดเข้ามากัดก็ไม่มีอะไรที่จะต้องกังวล ฟรานเริ่มปรับสภาพจิตใจได้แล้วจึงเลิกหวาดกลัวมันอีก อาศัยเฟนริลที่ไม่มีความกลัวลอบเข้าไปจู่โจมมันจากทางด้านหลังและใช้อุ้งเท้ากดตัวมันเอาไว้ แม้ว่ามันจะพยายามใช้ลำตัวส่วนหลังรัดพันแต่เฟนริลก็ไม่ได้รู้สึกกลัว

       ฉึก!

       ฟรานแทงมีดลงไปที่หัวปักติดพื้นปล่อยให้มันพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอด ไม่นานมันก็หยุดลงแน่นิ่งไปในที่สุด เด็กหญิงพบว่ามือตัวเองยังคงสั่นอยู่เล็กน้อย รู้สึกขนลุกซู่เมื่อมองดูสภาพของตัวร้อยขาที่ยาวกว่าแขนตัวเอง

       เฟนริลน้ำลายไหลเยิ้ม มองหน้าฟรานเพื่อขออนุญาต

       “กินไม่ได้ มีพิษ”

       “โฮ่ง!” เฟนริลโต้ตอบ และไม่รอให้ฟรานอธิบายมันลงมือกัดแทะร่างของตัวร้อยขาอย่างรวดเร็ว

       “ไม่ได้”

       เฟนริลกลัวว่าฟรานจะห้าม มันก็คาบร่างของตัวร้อยขาและวิ่งหนีหลบไปกินที่อื่น

 

       ที่บ้านของเซรอสวันนี้ดูเงียบเหงาเพราะมีคนหายไปหนึ่งคน

       สองวันนี้ฟรานได้ขออนุญาตเซรอสไปพักค้างแรมในป่า เนื่องจากว่ามันไม่มีอันตรายอะไรที่น่ากลัวอีกทั้งฟรานก็อายุสิบสามใกล้จะสิบสี่ปีแล้วในสายตาของเขาคือว่าเติบโตขึ้นจนรับผิดชอบชีวิตของตัวเองได้ในระดับหนึ่งจึงอนุญาตให้ไปลองใช้ชีวิตในป่าดู มันไม่ต่างอะไรกับการที่ปล่อยให้ลูกสาวไปพักค้างบ้านเพื่อนเลยไม่ได้เป็นห่วงอะไรมากนัก จะมีก็แต่ซาริที่ยังอดเป็นห่วงไม่ได้เลยต้องให้อยู่ในสายตาไปก่อน และนั่นหมายถึงเซรอสจะมีเวลาในการสอนหนังสือมากขึ้นเป็นสองเท่าจากปกติ

ตอนนี้ซารินั่งอยู่หน้าโต๊ะที่ห้องนั่งเล่น ตรงหน้ามีสมุดและหนังสือนิทานสำหรับฝึกอ่านโดยจะให้ซาริคัดเนื้อเรื่องสามจบและให้มาอ่านให้ฟัง เพราะซาริไม่ได้มีไหวพริบในการเรียนรู้ที่ดีจึงต้องทดแทนด้วยความพยายาม วิธีของเซรอสจึงเป็นการให้ศึกษาอย่างค่อยเป็นค่อยไป ปรับลดบทเรียนและเนื้อหาให้เหมาะสมกับความสามารถจากนั้นจึงค่อยเพิ่มระดับความยากขึ้น

การทำงานหน้าที่เป็นครูสอนหนังสือจำเป็นก็รู้สึกสนุกเหมือนกัน บางทีอาจเพราะเขาคิดว่ามันท้าทายที่ต้องสอนกระต่ายตัวหนึ่งให้อ่านออกเขียนได้ จากที่ตอนแรกแทบจะอ่านไม่ออกสักตัวจนฝึกให้คัดลอกบ่อยๆ ก็เริ่มจำตัวอักษรได้ แถมเริ่มอ่านออกผ่านการท่องจำในขณะคัดลอก ตอนที่ให้มายืนอ่านซาริไม่มีความมั่นใจและรู้สึกเกร็งมาก เซรอสเข้าใจอารมณ์นี้ดีเพราะช่วงหนึ่งเขาก็เคยเกิดอาการประหม่ากลัวความผิดพลาดเหมือนกัน พออ่านเสร็จก็ได้รับรางวัลเป็นขนมถ้วยฟูทำให้ซาริมีกำลังใจที่จะเรียนรู้มากยิ่งขึ้น

       ช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่เซรอสรู้สึกเพลิดเพลินที่สุดในชีวิต เพราะด้วยสถานะที่ไม่เคยเปิดเผยออกไปมันทำให้เขาต้องเคร่งเครียดกับทุกการเคลื่อนไหวของตนเอง เพื่อรับมือกับเหตุการณ์เลวร้ายที่อาจจะเกิดทำให้เวลาพักผ่อนมีอยู่เพียงน้อยนิด เมื่อสิ่งที่ควรทำก็ได้ทำเสร็จไปก็คล้ายกับว่าภาระหน้าที่ที่แบกเอาไว้บนบ่าได้หายไป

       ชายหนุ่มนำไวโอลินออกมาและยืนปรับสภาพจิตใจของตนเอง จากนั้นจึงเริ่มเล่นมันเพียงแต่ทำนองนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เขาประพันธ์มันขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ทำนองของเพลงนี้ฟังระรื่นหูและปรับสภาพอารมณ์ของผู้ฟังให้รู้สึกผ่อนคลาย

       ซาริพอได้ฟังไปสักพักก็รู้สึกง่วงนอน กระโดดขึ้นไปนอนบนโซฟาและยืดตัวเองด้วยความขี้เกียจและนอนหลับตาพริ้มไปทั้งอย่างนั้น ไม่นานก็หลับสนิทจนปลุกไม่ตื่น

       “ยายตัวแสบนี่นอนขี้เซาจริงๆ” พูดพลางมองดูมนุษย์กระต่ายที่นอนขดตัวอยู่บนโซฟา จากนั้นเขาก็นำผ้าห่มมาห่มให้

       ใจจริงอยากจะอุ้มไปนอนที่ห้องเสียเหลือเกิน แต่ยังทำใจรับสภาพกับห้องที่โสโครกยิ่งกว่ารังหนูไม่ได้ ด้วยนิสัยที่ชอบเก็บของที่ระลึกในห้องนั้นก็เลยมีของหลายอย่างถูกยัดเอาไว้ตามมุมต่างๆ ในห้อง

       เซรอสปล่อยให้ซารินอนอยู่ที่นั่น ส่วนตนก็หยิบขวดเหล้าในตู้ที่วางไว้ประดับบ้านออกมาหลายขวด จากนั้นจึงค่อยมุ่งหน้าไปยังกระท่อมที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวบนเนินเขาเพื่อหาเพื่อนดื่มด้วย







สนใจเอาฟรานไปเลี้ยงไหม แหม เซรอสเรานี่เลี้ยงลูกสาวได้ดีจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.253K ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #9601 woodo (@woodobadoo) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 16:41
    ฟรานเจ๋งสุดๆ เรื่องนี้มีแต่คาแรกเตอร์เจ๋งๆ
    #9601
    0
  2. #9567 newkingdom (@newkingdom) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:12
    ขอบคุณครับ
    #9567
    0
  3. #8613 ikkuo (@pam__map) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 19:05
    ท่านมังกรเป็นได้เเค่เพื่อนดื่มเรอะ
    #8613
    0
  4. #8530 EriHio (@machimeko) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 00:16
    น่ารักมาก น้ำตาจะไหล มันฉดใฉเกินไป
    #8530
    0
  5. #8196 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:12
    ซาริควรเก็บห้องสักที กระต่ายซกมก5555
    #8196
    0
  6. #8168 Ganauou (@ganauou) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 11:05
    เอ็นดูซาริมากกก
    #8168
    0
  7. #7881 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 18:45
    ขอบคุณครับ
    #7881
    0
  8. #7851 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 11:06
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #7851
    0
  9. #7813 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 16:59
    น่ารักจริงๆ ทั้ง2คนเลย
    #7813
    0
  10. #7722 GunTub (@guntub) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:51
    ซาริน่ารักกกกก
    #7722
    0
  11. #7718 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 16:45
    ใกล้เปิดเทอมใหม่ จะเดือดไม่เดือดคะ
    #7718
    0
  12. วันที่ 4 เมษายน 2561 / 13:04
    งุ้ยย งานดีจิงๆ
    #7695
    0
  13. #7682 Bewtii006 (@Bewtii006) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 10:23
    อยากเหนซาริบ้างจังค่ะ
    #7682
    0
  14. #7656 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 21:54
    สนใจเฟรินมากก่า
    #7656
    0
  15. #7654 KID1979 (@KID1979) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 02:21
    เมื่อไรจะโชว์เทพเสียที สโลมานานละ
    #7654
    0
  16. #7652 dumdaibindai (@dumdaibindai) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:25
    ใกล้เปิดเทอมแล้วว รอตอนไปฆ่าล้างโคตรตระกูลเมอร์รานด์นี่ละ เล่นกับใครไม่เล่น5555555
    #7652
    0
  17. #7651 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 19:52
    เซรอสเลี้ยงดีจริงๆ
    #7651
    0
  18. #7650 [Wǔ Zétiān] (@BenMoreSako) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:46
    อ่านรวดเดียว...

    อยากถามไรต์ว่า ฮาเร็มอยู่ไหน!? #ฮาเร็ม แต่ไม่เห็นมี อย่าว่าแต่ฮาเร็มเลย 100 กว่าตอนแล้ว...คนรักซักคนเซรอสยังไม่มีเลย!

    หมอนี่มันเลี้ยงต้อยไปวันๆนี่หว่า
    #7650
    0
  19. #7649 [Wǔ Zétiān] (@BenMoreSako) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:46
    อ่านรวดเดียว...

    อยากถามไรต์ว่า ฮาเร็มอยู่ไหน!? #ฮาเร็ม แต่ไม่เห็นมี อย่าว่าแต่ฮาเร็มเลย 100 กว่าตอนแล้ว...คนรักซักคนเซรอสยังไม่มีเลย!

    หมอนี่มันเลี้ยงต้อยไปวันๆนี่หว่า
    #7649
    1
    • #7649-1 Blue Soul (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 104)
      2 เมษายน 2561 / 20:17
      วิธีตัดคนมีความคิดอคติครับ ฮ่าๆ
      #7649-1
  20. #7648 BB8888 (@BB8888) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 15:19
    สงบสุขจังน้า~
    #7648
    0
  21. #7647 แอลคนใหม่ (@Luciferce) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 11:50
    เมื่อไหร่ซาริจะโตน๊อ
    #7647
    0
  22. #7646 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:05
    เหมือนอ่านไดอารี่จริงๆนั่นแหละนะ
    #7646
    0
  23. #7645 SmileVirgin (@SmileVirgin) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 09:25
    สโลว์ไปแล้วว
    #7645
    0
  24. #7644 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 09:06
    สนุกดีครับ
    #7644
    0
  25. #7640 เดย์ (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 00:30
    อยากเห็นเซรอสโชวเทพแล้ววววววววว
    #7640
    0