เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 6 : เกือบไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 905 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

ณ ผับ” นั่งร้านนี้” VIP ชั้น 2





เห้ย!! ติน กูเห็นพี่สาวคนสวยมาว่ะอยู่ชั้นล่าง”





ผมพยักให้โรมเป็นการตอบรับว่าเห็นแล้ว

ใช่แล้วผมเห็นเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในผับ เห็นชุดที่ใส่มาในวันนี้แล้วยิ่งอยากจะเดินไปกระชากตัวกลับห้องจริงๆ สายตาพวกตัวผู้ในผับที่จ้องมองมันชวนให้น่าโมโห อยากควักลูกตามันออกมาเรียงตัวยิ่งเห็นยิ่งอารมณ์ไม่ดี ยอมรับเลยว่าหวงมากไม่อยากให้ใครเห็น เธอเป็นของผมถึงใจอยากจะจัดการแค่ไหนแต่ก็ยังทำอะไรบุ่มบ่ามตอนนี้ไม่ได้ ไม่อยากให้เธอกลัว ‘ผมต้องใจเย็น’





นั่งร้านนี้เป็นผับของธัน พวกผมจะมาดื่มกันที่นี้เป็นประจำ ผมเคยถามมันว่าทำไมถึงตั้งชื่อร้านแบบนี้ มันตอบด้วยเหตุผลที่กระชับ วอนตีนสไตล์มันว่า





“เสือก” เออ แล้วแต่มึงเลยไอ้เวรรรร





ทุกคนในกลุ่มรู้เรื่องบลูเบลล์หมดด้วยความที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาเรียนด้วยกัน เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เล็ก ผมจึงเล่าทุกอย่างให้พวกมันฟัง





บลูเบลล์เป็นพี่สาวข้างบ้านที่ผมรักมาตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ เป็นรักแรกและเป็นรักเดียวของผม ความเป็นห่วงเป็นใยในแววตา ความน่ารัก ความสดใส และรอยยิ้มของเธอ ไม่สามารถทำให้ผมลืมหรือเลิกรักเธอได้เลย ไม่ว่าผมจะเจอผู้หญิงที่พยายามเข้ามาหาผมมากมายแค่ไหนก็ตาม ไม่เคยมีใครทำให้ใจสั่นหรือรู้สึกดีเหมือนเธออีกแล้ว ทำให้ผมไม่ชอบให้ผู้หญิงคนอื่นเข้าใกล้ ผมเกลียดการแตะต้องตัวจากผู้หญิงคนอื่น ประวัติและเนื้อตัวผมขาวสะอาด





ถึงจะไม่ได้อยู่ไทยเพราะต้องย้ายตามพ่อกับแม่ไปเรียนที่อังกฤษผมก็ยังติดตามดูพี่บลูเบลล์อยู่เสมอ โดยผ่านทางลูกน้องโรมเวลาที่มีคนเข้ามาจีบ ผมก็จะกำจัดโดยการสืบประวัติแล้วเปิดเผยด้านมืดของมันให้เธอเห็น (บลูเบลล์เกลียดคนเจ้าชู้อันนี้ผมรู้ดีครับ) ทำให้เธอไม่ยอมคบใคร พวกมันไม่เหมาะกับเธอแล้วก็ไม่เหมาะที่จะเป็นคู่แข่งผม





บลูเบลล์เป็นของผมคนเดียวมาตั้งนานแล้ว





เมื่อถึงเวลาที่พวกผมต้องย้ายกลับมาเรียนที่ไทย ผมได้ไปซื้อคอนโดเดียวกับที่เธออยู่ ใช่แล้ว!!! ห้องตรงข้ามคือห้องผมเอง ผมให้ลูกน้องตามดูแลเธอห่างๆ อยู่ทุกวัน ตารางเรียน ชีวิตประจำวัน ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเธอผมให้ความสำคัญทุกอย่าง จนพวกมันด่าผมเป็นสต๊อกเกอร์ แล้วไงใครสน?





เปิดเรียนวันแรกผมรู้ว่าเธอเรียนตึกนั้น เลยลากไปพวกมันไปด้วยกะว่าจะขอแค่เห็นหน้าไกลๆ ก็พอ ค่อยมาวางแผนรุกต่อ แต่เหมือนวันนั้นอะไรก็ผิดจากที่คาดการณ์ไปสะทุกอย่าง. ทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นในลิฟท์และที่โรงอาหาร ในเมื่อเจอหน้ากันตรงๆ แบบนี้ผมเลยรุกให้ชัดไปเลย แต่เหมือนผมจะรุกเธอแรงไปหน่อย จนดูเหมือนบลูเบลล์จะตั้งตัวไม่ทัน





หลังจากวันนั้นผ่านมาแล้ว1 สัปดาห์ ผมรู้ว่าบลูเบลล์เรียนหนักทุกวัน เลยปล่อยเธอได้มีเวลาเตรียมใจไปก่อน จากนี้ผมจะรุกพี่เขาใหม่ จะอ่อยให้หนัก เตรียมรับมือให้ดี ผมจะเอาคนนี้ ยังไงพี่ก็ต้องเป็นเมียผมเท่านั้น!!!!





ละตินเฝ้าดูบลูเบลล์จากด้านบน ทุกการกระทำอยู่ในสายตาหมดทุกอย่าง จนดูเหมือนบลูเบลล์ที่เมาได้ที่กำลังจะกลับแล้ว ละตินก็ตัดสินใจกลับตามบลูเบลล์เช่นกัน





“กูกลับล่ะ”





“ไอ้เหี้ยติน ตามติดเขาเป็นเจ้ากรรมนายเวรเลยนะ” เฟียสพึมพำขณะกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้หญิงสุดเอ็กซ์ที่นั่งอยู่ด้านข้างทั้งซ้ายขวา





“นี่เรื่องของใคร” ละตินถามเรื่องเรียบ





“เออ เรื่องของมึงรีบไปเลย รำคาญ นั่งจ้องเขาอยู่ได้”









“ตึ่ง” เสียงลิฟท์คอนโดดังขึ้น คนตัวเล็กข้างหน้าผมพุ่งออกไปด้วยท่าทางโงนเงน เซซ้ายที ขวาที คงเมาแล้วก็ง่วงเต็มที่แล้วจริงๆ ตาแทบจะปิดอยู่แล้ว ผมหัวเราะออกมาเบาๆ ยืนมองคนตัวเล็กที่กำลังค้นหาอะไรบางอย่างที่อยู่ในกระเป๋า สักพักก็จัดการเทกระเป๋าลงพื้น นั่งพิงประตูควานหาของต่อเหมือนจะหาไม่เจอด้วยสิ พักสักเธอหยุดการกระทำแล้วนั่งนิ่งไป





เห้ยๆ!!!! ....นั่งหลับหน้าห้องจริงดิ เอาแบบนี้เลยหรอ?





ผมเดินมาหยุดหน้าห้องพี่บลูเบลล์เก็บทุกอย่างใส่กะเป๋า ก้มหยิบคีย์การ์ดที่โดนกระเป๋าตังใบเล็กทับอยู่ขึ้นมา จากนั้นผมก็อุ้มพี่บลูเบลล์ที่นั่งหลับอยู่ขึ้นมา เธอเหมือนจะรู้สึกตัวปรือตามองผมเล็กน้อยแล้วกอดคอผมแน่น ทั้งยังเอาหน้ามาซุกซอกคอ ปลายจมูกถูไถทำเอารู้สึกวาบหวิว ความรู้สึกดีตีตื้นขึ้นมา แต่ผมต้องข่มใจแล้วพาคนตัวเล็กในอ้อมแขนเข้าห้องเธอ ก่อนที่จะเปลี่ยนใจเป็นห้องผมแทน!!!





ผมอุ้มพี่บลูเบลล์เดินเข้ามายังห้องนอน แล้ววางลงเตียง6 ฟุตอย่างถะนุถนอม ทำไมถึงไม่ระวังตัวเลยนะ ทั้งที่ตัวเองก็สวยขนาดนี้ ผมยืนมองดูผู้หญิงตรงหน้า ตาโต ขนตางอนยาว จมูกโด่งรั้น แก้มชมพูหน้าฟัด ริมฝีปากเล็กแดงระเรื่อ ไหนจะผิวขาวๆอมชมพูที่ตัดกับเดรสสีดำที่ร่นขึ้นมาจนเห็นเรียวขาสวยๆ หน้าอกหน้าใจที่ล้นทะลัก เกิดผมไม่ตามมาดูแลจะทำยังไง?





ผมเดินเข้าห้องน้ำเพื่อหาผ้ามาเช็ดตัวให้ กลัวจะนอนไม่สบายผมเริ่มเช็ดจากกรอบหน้าไล่ลงมาตามลำคอ มือที่สัมผัสโดนผิวเธอให้ความรู้สึกเนียนนุ่มดีจัง ผมต้องใช้ความอดทนทั้งหมดที่เคยมีมา ข่มใจตัวเองในการเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้





ผมนั่งมองพี่บลูเบลล์ที่นอนหลับอย่างสบายใจ ด้วยความหงุดหงิดเรื่องในผับวันนี้ หลับสนิทขนาดนี้ขอแกล้งเล็กๆ น้อยๆ ก็แล้วกัน





ผมยื่นมือไปปัดผมที่คลอเคลียอยู่ตรงแก้มใส ก่อนจะลากนิ้วมือมาตามแนวริมฝีปากจิ้มลิ้มสีแดงสด เผยอออกมาเล็กน้อยจนอดใจไม่ไหวโน้มหน้าลงมาเพื่อจูบพี่บลูเบลล์ ทันทีที่ริมฝีฝากแตะกันมันนุ่มมากผมกดจูบไล้เลียขบเม้มเป็นบางครั้ง ได้รสชาดแอลกอฮอล์ที่ติดอยู่ในลิ้นหวานกว่าที่คิดเอาไว้เหลือเกิน ผมละเมียดละไมในการจูบอยู่นาน จนบลูเบลล์หลุดครางเสียงหวานออกมา





“อื้อออออออ”





ผมถอนจูบออกมาอย่างเชื่องช้า จากนั้นขยับมาสูดดมกลิ่นการบลูเบลล์ที่หอมอ่อนๆตามซอกคอ ไหปลาร้า พร้อมทั้งทำรอยคิสมาร์กแสดงความเป็นเจ้าของทิ้งไว้ ที่คอและเนินอก ทุกที่ที่ริมฝีฝากผมเลื่อนผ่าน





อยากทำอยากสัมผัสมากกว่านี้....ความต้องการที่กำลังปะทุขึ้นมีมากเกินไป ก่อนที่อะไรจะเกินเลยไปจนห้ามตัวเองไม่อยู่ ละตินตัดสินใจที่จะหยุดการกระทำของตัวเองลง เขาอยากให้ครั้งแรกของเขาแล้วเธอเกิดขึ้นด้วยความเต็มใจ อยากให้เป็นความทรงจำดีๆ แต่แค่แทะเล็มเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้เขาคลั่งขนาดนี้ ไม่อยากนึกเลยพอถึงวันนั้นเขาจะเป็นหนักขนาดไหน??





ละตินมองคนที่นอนหลับบนเตียงอย่างสบาย ด้วยรอยยิ้มที่น้อยคนนักจะได้เห็นมัน แล้วเดินไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย พร้อมกลับออกมาด้วยการนุ่งบ๊อกเซอร์ตัวเดียว









จากนั้นเขาก็ขึ้นมาบนเตียงยกศีรษะบลูเบลล์ขึ้นเพื่อให้หนุนแขนเขา บลูเบลล์ขยับตัวเล็กน้อยแล้วหันกลับมานอนซบอกเขา ทำให้หน้าอกเธอเสียดสีกับอกเปลือยเปล่าของเขา





“บ้าชิบจะทดสอบความอดทนกันไปถึงไหน?” เขากัดฟันสบถออกมา





ละตินกดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากเล็กๆ อีกครั้ง เขาเสพติดร่างกายของเธอไปสะแล้ว อยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆ จัง อยากรู้ว่าถ้าบลูเบลล์ตื่นขึ้นมาแล้วเจอเขาจะทำยังไง??





อ่าาา......แค่คิดก็ตื่นเต้นชะมั









........................................................................









น้องอยากกินพี่แล้ววววว. แต่ไรท์ยังไม่ให้กินหรอกกกนะ5555 แทะเล็มไปก่อนก็ได้เนอะ ให้กำไรน้องนิดนึง





***พาร์ทของละตินไรท์แต่งลบๆ อยู่หลายครั้ง กลัวรีดอ่านไม่สนุก ตอนต่อไปอาจจะ2-3วัน เนื่องจากไรท์แต่งสดไม่มีสต๊อกบทไว้ ไรท์ขอไปกลั่นกรองบทก่อน เพื่ออรรถรสในการอ่านของรีดที่น่ารักทุกคน^0^







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 905 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #453 a31082529 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:41
    น่าร้าก
    #453
    0
  2. #389 150221 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 08:41
    ฟินกันไปสิคะ
    #389
    0
  3. #267 PLUS-P (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 13:22
    555 ตื่นมามีตบแน่
    #267
    0
  4. #220 rossukon2531 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 20:38
    น่ารักค่ะ
    #220
    0
  5. #162 DaizyDuck (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:15
    งุ้ยยย ตืนมากรีดลั่นห้องแน่ๆบลูเบลเอ้ย
    #162
    0
  6. #45 Jeabmaneerat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:56

    จะรอนะจ๊ะ รอดูพี่บลูบอกจะอ่อย เจอแบบนี้ไปอ่อยออกป่าวน่าาาาาา

    #45
    0
  7. #4 Benjalabel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:15
    รอนะคะ
    #4
    0