เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 29 : งานเลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 512 ครั้ง
    15 ก.ย. 62



ฉันได้แต่กัดปากอย่างชั่งใจ เหลือบตามองผู้ชายร้ายกาจอย่างพี่พายุด้วยความหงุดหงิด ฉันไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธพี่พายุ





“แค่ไปงานเลี้ยงใช่ไหมคะ?” ฉันเอ่ยถามพี่พายุเพื่อความแน่ใจ ถ้าแค่งานเลี้ยงเฉยๆ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร





“ใช่ค่ะ” พี่พายุตอบกลับฉันมา





“ได้ค่ะเบลล์จะไป” ฉันกระตุกยิ้มมุมปากส่งให้พี่พายุ ถ้าไม่ไปเดี๋ยวป๊าเสียใจแย่ ป๊าอุส่าส่งมาขนาดนี้ ในฐานะลูกที่ดีฉันควรรับจากป๊าสักหน่อย





“โอเคค่ะ เดี๋ยวเย็นนี้พี่มารับนะคะ” พี่พายุส่งยิ้มสว่างไสวมาให้ ฉันได้แต่กลอกตา เมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงแถวนั้นกรี๊ดกร๊าดกับรอยยิ้มลวงโลกของเขา ฉันจึงพยักหน้าส่งให้พี่พายุ





“ตั้งใจเรียนนะคะ” พี่พายุเอื้อมมือมาจะลูบหัวฉันแบบที่เคยทำ ฉันก้าวถอยหลังอัตโนมัติทำให้พี่พายุมือค้างกลางอากาศ





“เบลล์จะไปเรียนแล้วค่ะ” ฉันหันหลังแล้วรีบลากเพื่อนออกมาจากตรงนั้นทันที โดยไม่หันกลับไม่มองว่าพี่พายุมีสีหน้าแบบไหน?





“มึงจะไปงานเลี้ยงจริงดิ?” เมื่อเข้ามาในห้องเรียนอลิสก็เปิดปากถามฉันทันที





“เออ” ฉันได้แต่ตอบกลับมันไปอย่างไม่ใส่ใจ





“แล้วน้องละตินล่ะ”





“ตินทำไมวะ?”





“เอ้าอีหนิอย่าโง่ เมียไปงานกะผู้ชายคนอื่น คิดว่าผัวมึงใจกว้างเป็นทะเลหรือไง” ตี๋เป็นเดือนเป็นร้อนขึ้นมาทันที





“ตินไม่มีทางโกรธหรอกรอดูได้เลย” ฉันส่งยิ้มอย่างมีเลศนัยให้พวกมัน เย็นนี้สนุกแน่ค่ะคุณป๊าสุดหล่ออ...







เวลา17:00 น.





ฉันยืนอยู่หน้าร้านประจำของม๊า เพื่อมาหาชุดและแต่งตัวไปงานเลี้ยงคืนนี้ โดยพวกมันยกโขยงตามฉันมาทั้งหมด ฉันเดินเข้าไปในร้านเพื่อมองหาชุด ด้วยความที่คุ้นเคยกับพี่ดาวเจ้าของร้าน จึงเปิดโซนเสื้อผ้าคอนเล็คชั่นใหม่ให้ฉันเลือกก่อนเป็นคนแรก





“น้องบลูเบลล์เลือกตามสบายนะคะ อยากลองตัวไหนลองได้เต็มที่เลย” พี่ดาวบอกฉันยิ้มๆ และช่วยแนะนำชุดต่างให้ฉัน





ฉันใช้เวลาเลือกและลองชุดต่างราวครึ่งชั่วโมงจนได้ชุดที่ถูกใจมาหนึ่งชุด เป็นชุดเกาะอกราตรียาว สีเนวี่บลู กระโปรงกลิตเตอร์





“ชุดนี้น้องบลูเบลล์ใส่แล้วสวยมั่กมากเลยค่ะ สีนี้ขับผิวน้องให้ขาวออร่าทิ่มตาพี่เลย ยืนที่มืดแค่ไหนหนูก็เกิดค่ะลูกสาว ไหนจะน้องนมที่บวมขนาดนี้ พี่ล่ะอิจฉาชะนีหุ่นแบบหนูจริงๆ เลย กระเทยแบบพี่หมดที่ยืน”





พี่ริชชี่ช่างแต่งหน้าสาวสองที่กำลังแต่งหน้าทำผมให้ฉันอยู่ ทั้งชมทั้งตัดพ้อฉันในเวลาเดียวกัน ฉันได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ กลับให้พี่เขาไป พี่ริชชี่ใช้เวลาแต่งหน้าทำผมให้ฉันอีกประมาณชั่วโมงก็เสร็จเรียบร้อย





“ส่องกระจกเลยค่ะลูกกก ปกติก็สวยมากอยู่แล้วพอแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่ ผู้ชายในงานมองหนูตาค้างแน่นอน พี่คอนเฟิร์มคร้าา” พี่ริชชี่ขยิบตาให้ฉันอย่างอารมณ์ดี





“มึงโคตรสวยเลยบลูเบลล์ ขนาดกูเป็นเกย์ยังมองค้างเลย ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมา” มันเกือบจะดีอยู่แล้วตี๋ถ้ามึงไม่พูดประโยคสุดท้ายออกมา





“เออ มึงสวยจริงๆ กูเป็นผู้หญิงยังเคลิ้ม” เกี๊ยวเดินสำรวจรอบตัวฉันแล้วจับฉันหมุนไปหมุนมา





“พวกมึงก็เว่อร์ไป กูขอไปส่องกระจกแป๊ป” ฉันบอกพวกมันด้วยความเขิน ไม่บ่อยนักที่เพื่อนสนิทสุดๆ จะมาชมอะไรกับแบบนี้





ฉันเดินไปยังกระจกบานใหญ่ที่สุดในร้านที่มองเห็นฉันเต็มตัว ฉันจ้องมองตัวเองในกระจกมีความรู้สึกแปลกตา ใบหน้าฉันที่ปกติแต่งแต้มแค่นิดหน่อย วันนี้กลับถูกจัดเต็มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ขนตาถูกดัดให้งอนงาม คิ้วถูกเขียนขึ้นมาใหม่ให้เป็นทรงที่สวยเด่นชัดขึ้น แก้มที่แต่งแต้มด้วยบรัชออนสีชมพู ปากที่ทาด้วยลิปสติกที่เฉดสีไล่ๆ กันส่ง ให้ใบหน้าฉันดูเป็นสาวอ่อนหวานขึ้นเป็นกอง ทรงผมถูกรวบขึ้นและปักเปียเล็กๆ โดยรอบ ปล่อยปอยผมคลอเคลียคอเล็กน้อย ก็ไม่ได้หลงตัวเองหรอกนะ แต่ฉันว่าฉันนี้ดูสวยจริงๆ





“น้ำแข็งใส เขามาหรือยัง?” ฉันถามมันหลังจากที่มันเพิ่งเข้ามาในร้าน เพราะมันออกไปหาของกินเซเว่นมา เนื่องจากทนความหิวไม่ไหว





“มาแล้ว!! รอมึงอยู่ด้านนอก คนหนิมองกันแทบพรุนเห็นแล้วหมั่นไส้จะยืนหล่ออะไรขนาดนั้น” ฉันได้แต่ขำเบาๆ กับการบ่นของมัน





“เคงั้นกูออกไปเลยดีกว่า เดี๋ยวเข้าไปที่งานไม่ทัน ป๊าเร่งแล้ว ขอบใจพวกมึงมากนะที่มาเป็นเพื่อน”





ฉันเดินออกมานอกจากร้านพร้อมกันกับพวกมัน แล้วเราต่างแยกย้ายกลับไปรถใครรถมัน โดยเหลือฉันแค่คนเดียวยืนอยู่ ฉันมองดูผู้ชายตรงหน้าที่วันนี้เขาสวมใส่ชุดสูทราคาแพง ผมถูกเซตขึ้นอย่างดี ใบหน้าเขาประดับรอยยิ้มบางเบาส่งให้ฉัน แต่เรียกสายตาคนดูบริเวณนั้นให้หันมาจ้องมองเขาราวกับจะกลืนกิน ฉันได้แต่เบะปากมองบนใส่ หล่อน่าหมั่นไส้จริงๆ นั่นแหละ....





เรารีบไปกันเถอะค่ะ”





ฉันยิ้มหวานส่งไปให้ เขาเดินตรงมายังฉันแถมยังถือวิสาสะจับมือฉันไว้ ฉันได้แต่ถลึงตาใส่แล้วรีบก้าวเดินตามเขาขึ้นไปบนรถ พร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำด้วยความตื่นเต้น.....





เบลล์กำลังไปแล้วนะคะป๊า’









===============================





ไรท์กลับมาแล้วนะคะขอโทษจริงๆ ที่หายไปช่วงนี้ยุ่งมากกกกกกเนื่องจากไรท์ต้องย้ายสาขาไปไกลขึ้นอีกนิด และมีการสอบประเมินความรู้พนักงานแบงค์ ไรท์เลยต้องอ่านหนังสือด้วยตอนนี้เหตุการณ์ดีขึ้นแล้วน้าา กลับมาอัพปกติทุกเรื่องค่ะ จะค่อยๆ ลงเป็นเรื่องๆ ไปน้าาาา





มีคนหากลุ่มไม่เจอไรท์แปะลิ้งค์ไว้ให้นะคะ

https://www.facebook.com/groups/2379403149050905/?ref=share


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 512 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #288 issaraporn666 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 12:57
    ไปกับละตินแน่ๆ
    #288
    0
  2. #281 noojang0407 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 13:56
    ของให้เป็นละตินนะ
    #281
    0
  3. #277 jum260328 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:20
    ละตินต้องสู้เค้านะลูก
    #277
    0
  4. #276 firstzy93 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 19:18
    ไปกับละตินใช่มั้ย
    #276
    0
  5. #275 Charlinda88 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:52
    เบลล์ไปกับตินแน่เลย
    #275
    0
  6. #274 sunrisesomchao (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:53
    ขอบคุณคะรอๆๆๆๆๆๆ
    สู้ๆๆๆเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #274
    0
  7. #273 xวาuxวาu (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:50

    ขอบคุณค่ะ
    #273
    0