เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 24 : คู่หมั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 558 ครั้ง
    17 ส.ค. 62




            “เห้อออ” ฉันได้แต่ยืนถอนหายใจเมื่อมองเห็นหน้าละตินที่มาส่งฉันเรียน กำลังบูดบึ้งตั้งแต่เช้าเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ หลังจากเรียนเสร็จแล้วฉันก็กะจะกลับบ้านเลย





             “วันอาทิตย์เบลล์จะรีบกลับมานะคะ” โอ้ยยยย..หน้าหงอยเป็นแมวเหงาเชียว น่าเอ็นดู๊ววววววววว....





             “ก็ตินคิดถึงหนิครับ คืนนี้ตินจะนอนกอดใคร?” น่านนนนนนนนไงแก เสียงออดอ้อนเบอร์นี้พี่ใจบาง





                หลังจากวันนั้นละตินก็มานอนห้องฉันแทบทุกวัน คือถ้าวันไหนไม่มานอนห้องฉันคือต้องไปนอนห้องเขา ละตินเป็นพวกเสพติดการสกินชิฟซึ่งฉันก็คิดว่ากำลังเป็นเหมือนกัน เขาชอบจับแต่ฉันชอบดม อ่าา....หมายถึง ชอบนอนดมกลิ่นตัวเขา





            “คอลได้ค่ะ ม๊าไม่ว่า”





            “แต่มันไม่เหมือนกันนะครับ แค่นั้นไม่หายคิดถึงหรอก” ละตินยกมือที่กุมอยู่ขึ้นมาจุ๊ฟ แถมยังช้อนน่าขึ้นมองอีกให้อารมณ์เหมือนเด็กกำลังขอกินขนม น่ารักวุ้ยยย!!!! ไม่ได้ๆ ๆ ฉันต้องใจแข็ง





                “ไม่ดื้อสิคะ คนดี” ฉันเขย่งตัวไปจุ๊ฟแก้มเขาเร็วๆ ละตินทำตาโต หน้าและใบหูเขาเริ่มแดง ก่อนที่เขาหันมองซ้ายขวาแล้วก้มลงมาจุ๊ปปากฉันเร็วๆ เหมือนกัน บ้าาาา>/////< ถึงฉันจะเริ่มก็ไม่ต้องตามก็ได้ม่ะ สุดท้ายเราก็เขินกันทั้งคู่





               “ก็ได้ครับ งั้นตินไปเรียนก่อนนะครับ” ละตินไปแล้วฉันจึงเดินเข้าห้องเรียนของตัวเองบ้าง





                “เชี่ยยยย!” คำอุทานสุดน่ารักหลุดออกมาจากปากฉัน เมื่อหันมาเจอเพื่อนรักทั้ง5 ตัวล้อมวงจ้องฉันเขม็ง





               “อย่ามองแบบนี้ กูขนลุก” ฉันเดินลูบแขนตัวเองแล้วเดินไปนั่งที่ทันที โดยมีพวกมันเดินตามฉันมา





                 “ตั้งแต่มีผัวก็หวานไม่เกรงใจสภาพดินฟ้าอากาศเลยนะ” ตี๋เท้าคางมองหน้าฉัน





                  “มึง-มัน-ดี-ม่ะ” เดต้าเอ่ยถามฉันโดยเน้นทุกคำ นี่มึงไม่ได้ดึงกูเขาเรต 20+ ใช่ไหม?





                “มันดีมาก ไปลองเอง” ฉันกระตุกยิ้มมุมปาก บอกมันพลางหยิบอุปกรณ์การเรียนออกมา





              “กูบอกแล้ววิธีนี้ได้ผล เตรียมตัวไปมัลดีฟกันเถอะ”





                 “อะไรใครไปมัลดีฟ?” ฉันมองหน้าไล่เรียงทีละคนเห็นพวกมันมองหน้ากันไปมา พวกนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ ที่ไม่ยอมบอกฉัน





                 “เปล่าหนิ” อลิสบอกฉันด้วยเสียงเรียบแล้วพวกมันก็รีบสลายตัวไปนั่งที่ทันที อีพวกนี้มีพิรุธ!!!





                 “เลิกเรียนแล้ว กูกลับบ้านก่อนนะ” ฉันบอกพวกมันด้วยความรีบร้อนออกจากห้องเรียนกลับบ้านไปทันที





                 บลูเบลล์กำลังเลี้ยวรถคันหรูเข้ามาในบริเวณบ้านหรูขนาดใหญ่หลังหนึ่ง ภายในบ้านมีซุปเปอร์คาร์จอดเรียงรางอยู่หลายคัน ประหนึ่งเป็นโชว์รูมรถหรู แต่ดูเหมือนจะมีซุปเปอร์คาร์สีดำแปลกตามาคันหนึ่ง หืมมม ป๊าซื้อรถใหม่อีกแล้วหรอ? ฉันจอดรถที่โรงจอดรถแล้วเดินเข้ามาในบ้าน





               “คุณบลูเบลล์กลับมาแล้วหรอคะ?” ป้านวลคนเก่าแก่ของบ้านเอ่ยถามฉัน





                “มาแล้วค้าาาา คิดถึงป้านวลจังเลย ป๊ากับม๊าล่ะคะ” ฉันเดินไปกอดป้านวลแน่น ป้านวลเป็นคนที่ช่วยม๊าดูแลฉันมาตั้งแต่เล็กจนโต ทำให้ฉันรักป้านวลไม่ต่างจากคนในครอบครัว





                “คุณเขามีแขกคะ”





                “อ่อ งั้นเบลล์ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่า เหม็นเหงื่อจะแย่” ฉันบอกป้านวลไว้เผื่อป๊ากับม๊ามาถามหา ฉันวิ่งตรงขึ้นไปยังห้องนอนตัวเองเพื่ออาบน้ำแต่งตัวทันที หลังจากนั้นฉันก็มาทิ้งตัวลงนอนคิดถึงเตียงจัง ไม่ว่านอนกี่ครั้งก็ยังนุ่มเสมอ





             “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”





             “คุณบลูเบลล์เสร็จหรือยังคะ? คุณเรียกให้ไปพบที่ห้องรับแขกค่ะ” เสียงป้านวลดังขึ้นที่หน้าห้อง





               “เสร็จแล้วค้าาา เดี๋ยวเบลล์ตามไปนะคะ”





               ฉันรีบเด้งตัวจากเตียงนอน ก่อนที่มันจะดูดร่างฉันให้จมเตียง ฉันยังไม่ได้บอกละตินเลยว่าถึงแล้ว ไวเท่าความคิดมือฉันหยิบโทรศัพท์มาพิมพ์ข้อความส่งหาละตินทันที เอาไว้เสร็จธุระค่อยมาคอลแล้วกันจะได้มีเวลาคอลนานๆ





                ME : ถึงแล้วนะคะ คิดถึงจัง: (





              ฉันชาตโทรศัพท์ทิ้งไว้บนห้อง แล้วลงไปหาป๊ากับม๊าที่ห้องรับแขกป๊ากับม๊านั่งหันหน้ามาหาฉัน ฉันส่งยิ้มกว้างแบบเห็นฟันแทบทุกซี่ไปให้แต่ไกล แต่เหมือนว่าแขกของป๊าจะยังไม่กลับ เนื่องจากฉันเห็นผู้ชาย2 คนกำลังนั่งหันหลังให้ฉันอยู่





              “เบลล์มาหาป๊า” ผู้ชายที่หน้าตาหล่อเหลา ผิวขาว หน้าตาราวกับอายุ30 ปลายๆ ทั้งที่ความจริงจะ50 อยู่แล้วเรียกฉันไม่นั่งด้วย คือ “ป๊าฉันเอง”





               ฉันเดินไปนั่งข้างป๊าโดยอีกฝั่งมีผู้หญิงหน้าตาสวยใสราวกับว่าอายุ 40 กว่าๆทำอะไรเธอไม่ได้ รูปร่างที่ยังดูดี ผิวพรรณสวย ราวกับคนอายุ30ต้นๆ คือ “ม๊าฉันเอง





                  นี่ฉันไม่ได้อวยนะ แต่ป๊ากับม๊าฉันหน้าตาดีจริงๆ ทำให้ตกผลึกได้ผลผลิตที่สุดแสนจะน่ารักแบบฉัน....





                 “คิดถึงป๊ากับม๊าจังค่ะ” ฉันส่งเสียงอ้อนๆ ช้อนตามองปริบๆ





                 “ไม่ต้องมาอ้อนอายพี่เขาไหมโตขนาดนี้แล้ว” ป๊าดุฉันเบาๆ พี่งั้นหรอ? ฉันหันไปมองแขกของป๊าทันที





                  “พี่พายุ” ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยความตกใจ พี่พายุกับพ่อของเขา





                  “พี่เองค่ะ เจอกันอีกแล้วนะคะน้องบลูเบลล์” พี่พายุส่งยิ้มมาให้ฉัน





                 “อ้าวไม่เจอกันเมื่อไหร่ ไม่เห็นเล่าให้ป๊าฟังเลย เมื่อก่อนเห็นติดพี่เขาจะตาย” ป๊าถามฉันด้วยความสงสัย





               “บังเอิญค่ะป๊า เจอแค่แปปเดียวด้วยแล้วนี่ป๊ามีอะไรหรือเปล่า ถึงเรียกเบลล์ให้มาหา” ฉันรีบถามเขาประเด็นทันที รู้สึกอึดอัดเมื่อพี่พายุจ้องมองฉันตลอดด้วยแววตาแปลกๆ





               “ตอนนี้เบลล์มีแฟนไหมลูก” ม๊าเอ่ยถามฉันแววตาดูมีความกังวลใจ





               “ทำไมหรอคะม๊า” ม๊ามีท่าทีอึกอักเล็กน้อย





             “ป๊าเห็นว่าเรากับพี่พายุสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แล้วเราก็ชอบพี่เค้า ตอนนี้พี่เค้าก็ชอบเรา พี่เค้าจบแล้วกลับมาดูแลธุรกิจแทนคุณอา ป๊าเลยอยากให้พายุมาดูแลเบลล์ ป๊าเป็นห่วง” 


              ฉันมองป๊าสลับกับม๊าความรู้สึกฉันบอกว่าไม่ได้มีแค่นี้แน่ๆ มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ถึงฉันจะเคยชอบพี่เขา แต่ตอนนั้นมันเป็นอารมณ์แบบเด็กๆ แค่นั้น






               “ทำไมถามว่าเบลล์มีแฟนไหม ถ้าจะมาแค่ดูแลเฉยๆ แล้วอีกอย่างเบลล์โตแล้วนะคะป๊า เบลล์ดูแลตัวเองได้” อะไรของป๊ากัน ฉันอยู่คนเดียวมาตั้งนานนึกครึ้มอะไรขึ้นมา





               “พี่เขาก็อยากดูแลเบลล์ด้วย ป๊าก็เห็นว่าก็มันดี เพราะอีกหน่อยก็จะต้องหมั้นกันอยู่แล้ว”





                “ห๊าาา อะไรนะป๊า เหมือนเบลล์จะได้ยินไม่ชัด”





                ใครก็ได้บอกฉันทีว่าประโยคเมื่อกี้ป๊าแค่ล้อเล่นT^T









...................................................................





พี่พายุคนร้ายๆ





น้องละตินของไรท์แย่แล้ว จะทำยังไงล่ะที่นี้......





อยู่ดีๆ อิพี่ก็จะได้หมั้น........ช่วงนี้ไรท์จนขอซดมาม่าสักคำนะคะ















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 558 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #214 Kapa09 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:56
    น้องไม่ได้มีแฟนค่ะ แต่น้องมีหลัวแล้ววว

    บอกป๊าไปเลยค่ะ
    #214
    0
  2. #213 หมูน้อยเหล็กดัด (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 09:27
    น้องมีสามีแล้วพายุ
    #213
    0
  3. #212 KrystB (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 02:03
    บอกป๊าไปว่ามีสามีแล้ว ทุกอย่างเคลียร 555555
    #212
    0
  4. #211 firstzy93 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 23:25
    บอกเลย มีแฟนแล้ว
    #211
    0
  5. #209 sunrisesomchao (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:18
    โอ้ยยยยยย ไม่นะ จะเอาติน ติน ไม่เอาพายุ
    #209
    0
  6. #208 Nan_Bt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:56
    ไม่มีทาง!!
    #208
    0
  7. #207 thanaporn06 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:19
    ทำไมไม่บอกไปว่ามีแฟนแลัว

    รอจร้า
    #207
    0
  8. #206 munongmu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:24
    แบบนี้ต้องบุกถึงบ้านแล้วค่ะละติน
    #206
    0
  9. #205 Pat In (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:38

    รอนะคะ
    #205
    0