เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 2 : พรหมลิขิตหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,433 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

        “เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้”เสียงของอาจารย์หมอจบลงทำให้ฉันได้สติกลับคืนมา หลังจากเจอเหตุการณ์ในลิฟท์เมื่อเช้า เข้าคลาสมาฉันก็เหม่อคิดถึงเหตุการณ์นั้น จนเรื่องที่อาจารย์หมอสอนในวันนี้ ไม่สามารถแทรกเข้ามาในห้วงความคิดฉันได้ ฉันพยายามนั่งนึก ตรึกตรอง คิดแล้วคิดอีก คิดยังไงก็นึกไม่ออกหรือฉันต้องตีลังกาคิดว่าฉันเคยเจอผู้ชายคนนั้นที่ไหน? เคยไปสัญญาอะไรไว้กับเค้าไว้ แต่หน้าตาแบบนั้นไม่ใช่แบบทั่วไปจะได้ลืมกันง่ายๆสะที่ไหน แต่ช่างมันเถอะมหาลัยออกจะกว้างคงไม่ได้เจอกันอีกหรอก เค้าอาจจะแกล้งแหย่ฉันเล่นก็ได้จริงไหม?


     “มึงวันนี้ไปกินข้าวคณะวิศวะกันป่ะ เค้าว่าเด็กใหม่ปีนี้แซ่บลืมมมม กูอยากได้ จะแวะเอาของไปให้เต้ยด้วย” เสียงนังตี๋ที่เอ่ยชวนพวกฉัน พร้อมทำหน้าตามุ่งมั่นมาก


      “มึงถามน้องเค้าก่อนด้วยนะว่าจะเอามึงไหม? จะแซ่บแค่ไหนกันเชียว”เสียงของเดต้าถามด้วยสงสัย


       “ตกลงไม่ไปว่างั้น”ตี๋ชวนอีกครั้ง


        “ไป”เสียงตอบโดยพร้อมเพรียงของฉันกับเพื่อนที่เหลือในกลุ่มอีก 4 คน ตอบมัน


          “งั้นลุกคะ เก็บของคะชะนี หนทางไปวิศวะอีกไกล”ตี๋เร่งพวกฉันอิกรอบ 


            ความจริงแล้วคณะฉันกับวิศวะอยู่คนล่ะฝากกัน แต่ด้วยความบ้าผู้ชายของเพื่อนในกลุ่มรวมทั้งฉันที่บ้านิดหน่อย อยากจะส่องดูให้เห็นกับตาว่าแซ่บแค่ไหน? เหมาะเป็นพ่อของลูกฉันไหม? ไม่ใช่สิ!! เหมาะให้พวกฉันกล่าวถึงไหม?? เลยพร้อมใจกันมาที่โรงอาหารวิศวะจนได้ ทันทีที่พวกฉันเดินเข้ามาก็ได้ยินเสียงซุบซิบลอยเข้าในหูทันที



มึงสมบัติแพทย์มาทำไรกันที่วะ”


“พี่บลูเบลล์โคตรน่ารักอ่ะ”


“กลุ่มพี่เค้างานดีทุกคน กูขอใครสักคนในกลุ่มก็ได้”


“แต่ได้ยินมาว่ากลุ่มพี่เค้าหยิ่งมากเลย ไม่เคยเห็นกลุ่มนี้มีแฟน หล่อแค่ไหนไปตามจีบก็ไม่เห็นพี่เค้าคบ มึงตัดใจซะเถอะ”


        เสียงซุบซิบเริ่มหายไปแล้ว ฉันได้สนใจจะฟังเท่าไหร่ เรื่องแบบนี้คนพวกนี้ก็คิดกันเอง ว่ากันไปต่างๆนาๆ เรียกกลุ่มฉันว่า “สมบัติแพทย์” ความจริงเหมือนคำนี้จะมีที่มาเนื่องจากกลุ่มของฉันอาจเป็นกลุ่มรวมคนหน้าตาดีเอาไว้ก็ได้ กลุ่มฉันที่ทั้งหมด 6 คน ผู้หญิง 5 เกย์ 1


        คนแรกเนี่ยก็”ตี๋”เกย์หน้าตาดีแบบออปป้า คนภายนอกที่ไม่สนิทจะมองมันเป็นผู้ชายอบอุ่น สุภาพ พูดน้อย ถนัดแต่ยิ้ม?! ทำให้สาวคลั่งมันมาก มันมีฝาแฝดด้วยนะชื่อ “เต้ย” อยู่คณะเนี่ยแหละ แต่นิสัยต่างกันสุดขั้วถึงจะหน้าตาเหมือนกันก็เถอะ รายนั้นเป็นแบดบอยตัวพ่อสายเคี้ยวเลยแหละ


         คนต่อมาก็ “เดต้า”ยัยตุ๊กตากระเบื้องเคลือบตัวเล็กหน้าทะนุถนอม มันจัดเป็นคนน่ารักมากคนหนึ่งเลยแหละ เป็นตัวแทนลูกคุณหนู แต่ความจริงที่ฉันเจอคือมันปากหมาและบ้าผู้ชาย


         ถัดมาก็“ อลิส” ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เป็นนางแบบด้วยรูปร่างมันค่อนข้างสูงหุ่นดี หน้าลูกครึ่งจัดว่าเป็นคนที่สวยหาตัวจับยาก


         อีกคนคือ”น้ำแข็งใส” ยัยนี่จะออกห้าวๆหน่อยเพราะที่บ้านมันเปิดค่ายมวยด้วยมั้ง ขัดกับหน้าตาที่ค่อนข้างบ๊องแบ๊วน่ารักของมัน


         ต่อมาเป็น “เกี๊ยว”ยัยหมวยอินเตอร์ยัยตาตี่สายหวาน ที่ชอบกินเป็นชีวิตจิตใจ แล้วมันอยากมีตา 2 ชั้นมากกกก ทั้งทีฉันว่าแบบนี้มันก็สวยอยู่แล้ว


          และคนสุดท้ายคือฉัน “บลูเบลล์”คนที่สวยที่สุดของกลุ่มนี้ (ยิ้มอ่อน)


           ความจริงกลุ่มฉันก็ไม่ได้หยิ่งอะไรด้วย แค่ไม่ค่อยคุยกับคนที่ไม่สนิทมันทำตัวไม่ถูกมั้ง แล้วที่พวกฉันไม่มีแฟน ไม่ใช่ไม่อยากมีนะหรือจีบยากอะไร แค่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้และส่วนใหญ่ที่เค้ามาจีบก็จะเป็นคนประเภทนี้ ถึงพวกฉันจะชอบผู้ชายหล่อแต่ก็เลือกนะ มีแฟนทั้งทีก็ไม่อยากเสียใจป่ะ ถ้ามีแฟนหล่อแต่เจ้าชู้พวกฉันเลือกอยู่เป็นโสด ให้ผู้ชายเสียดายเล่นดีกว่าจริงไหม?


          ฉันเดินเข้ามาสักพักก็ยังไม่เจอโต๊ะว่างเลย คนเยอะชะมัด หิวขนาดนี้ไปขอนั่งกลับเค้าก็ได้มั้ง ดีกว่าจะกลับไปคณะตัวเองคงหมดเวลาพอดี ขณะที่ฉันกำลังสอดส่ายสายตามองดูโต๊ะว่าตรงไหนพอที่พวกฉันทั้ง 6 คนจะไปนั่งด้วยได้มั้ง มีเสียงๆนึงดังอยู่ข้างๆฉัน


         “ถ้าไม่รังเกียจนั่งโต๊ะกับพวกผมไหมครับ” ฉันหันมามองผู้ชายที่ชวนพวกฉันไปนั่งกินข้าว หืออ!! หน้าตาดี เค้าชี้ไปที่โต๊ะข้างหน้าฉันที่มีคนนั่งอยู่แล้ว 4 คน เป็นผู้ชายทั้งโต๊ะ 2 คนแรกนั่งหันหลังให้ฉัน 2 คนต่อมานั่งหันหน้ามาทางนี้ อื้มมม....งานดีอีกแล้ววว พวกฉัน 6 คนมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไรก็เข้าใจกันได้ทันที ไปนั่งสิรออะไร??! คนที่แสดงออกท่าทางเยอะสุดคือตี๋ มันมองกลุ่มนั้นอยู่สักพักจนฉันที่เดินตามมาแปลกใจ จนต้องถามมันไป


       “มึงเป็นไรมากป่ะ”


      “มึง !!นี่ไงเด็กใหม่วิศวะที่กูบอกอ่ะ กลุ่มนี้แหละ โอ้ยยย! พรหมลิขิตชัดๆ!!” ตี๋ตอบฉันพร้อมทำหน้าเพ้อฝัน ฉันส่ายหัวให้กับความมโนของมัน


          พอเดินมาถึงโต๊ะฉันก็วางกระเป๋าลง แล้วเดินออกมาซื้อข้าวกับน้ำ หลังจากที่ฉันได้มาแล้วก็เดินกลับมานั่งที่ พร้อมกวาดสายตาไปยังผู้ร่วมโต๊ะเพื่อจะมองสำรวจพรหมลิขิตของนังตี๋ทั้ง 5 คน อ่าา..งามดีจริงๆแหละนะแต่หน้าพวกชายพวกนี้ดูคุ้นอีกแล้ว ฉันไล่มองทีล่ะคนจนไปหยุดที่คนสุดท้ายที่นั่งหันหน้าเข้าหาพวกฉัน แต่กำลังก้มเล่นโทรสัพท์มือถืออยู่ เหี้__...ไม่คุ้นแล้วมึงชัดเลยยย กลุ่มเมื่อเช้าในลิฟท์


นี่ไม่ใช่พรหมลิขิตแล้วนังตี๋เจ้ากรรมนายเวรชัดๆ


             ฉันก้มหน้ารีบกินข้าวอย่างเอาเป็นเอาตาย พยายามไม่พูดไม่ทำอะไรให้เป็นจุดสนใจของใคร เพื่อที่จะได้ออกจากตรงนี้กลัวผู้ชายคนนั้นพูดอะไรแผลงๆกับฉันอีก เอาน่าาา..บลูเบลล์มันแค่เรื่องบังเอิญ ไม่มีอะไรหรอก พอฉันทานข้าวเสร็จเงยหน้าขึ้นมาก็ไม่เจอเค้าแล้วไม่รู้หายไปไหน ฉันหายใจด้วยความโล่งใจที่ไม่เจอหน้าเค้า รู้สึกโล่งอกชะมัด!! แต่กลับเจอหน้าเพื่อนเค้ากำลังมองมาที่ด้านหลังฉันแบบอมยิ้ม ฉันขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าว่าเพื่อนเค้ามองไปที่ด้านหลังฉันทำไม? ก่อนที่ฉันจะหันกลับไปมองด้านหลัง ข้างหูมีความรู้สึกร้อนๆเหมือนลมหายใจใครสักคนมาหายใจข้างหูทำให้ฉันขนลุกซู่ ที่มาพร้อมเสียงกระซิบที่ว่า


คิดถึงผมไหมครับ ว่าที่เมีย???”


........................................................


งื้ออออ!!!น้องรุกแรงมากกกก อิพี่หายใจไม่ทัน

อิพี่จะทำยังไงต่อไปน้าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.433K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #507 suawadee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 11:54
    เบาได้เบาเด่ออิพี่จะหัวใจวายซะก่อน555
    #507
    0
  2. #382 mintmint9 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 15:46
    อยากจะบอกดังๆว่าคิดถึงมาก
    #382
    0
  3. #283 phattaraponn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 21:47
    รุกหนักขนาดนี้เดี่ยวพี่เขาหัวใจววายเอาน่ะ
    #283
    0
  4. #279 noodao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 07:23
    รุกเบาๆพี่เค้าหัวใจวาย
    #279
    0
  5. #200 SiriphonSeangsai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 09:00
    น๊อคซิคะ
    #200
    0
  6. #31 Skoat Skoat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 04:21
    น้องอ่อยขั้นเทพ.. รุกหนักเกิ๊นนนน
    #31
    0
  7. #5 อัศวินกินขนมปัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 15:38

    หืมมม โครตชอบนิยายแนวนี้เลย รักมากกก พระเอกคือดีอ่ะชอบๆ


    #5
    0