เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 14 : แพ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 814 ครั้ง
    23 ก.ค. 62

          โรงอาหาร คณะวิศวกรรมศาสตร์





           “เดี๋ยวเบลล์กับเพื่อนจะมากินข้าวกันที่นี่ พวกมึงไปหาซื้อไรก่อนเลย กูจะนั่งรอเบลล์ก่อน” ผมบอกเพื่อนหลังจากที่ผมคุยโทรศัพท์กับบลูเบลล์เสร็จแล้ว





            ไม่เจอหน้าแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็คิดถึงแล้ว!!!





           “เออ พอเจ้าของจะมาให้อาหาร หูตั้งหางกระดิกเชียวนะ ไหนขอมือสิ” ผมว่าไอ้วินมันคงไม่อยากตายดี ดูท่าจะตายเร็วๆนี้ด้วย





           “ไม่อยากแดกข้าวแล้วหรอ? ถึงอยากแดกตีนกู!!”





          “โหดสัด คอยดูกูจะฟ้องพี่สาวคนสวย” วินได้แค่โอดครวญกับละติน



           หลังจากที่เพื่อนของละตินแยกย้ายกันไปซื้อข้าวซื้อน้ำแล้ว ละตินก็ล้วงเอาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกมาจากกระเป๋ากางเกง เพื่อนั่งเช็คโซเชียลในมือถือไปพลางๆ กระแสเรื่องเขากับบลูเบลล์กำลังขยายเป็นวงกว้างไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเช้าที่เขาไปส่งเบลล์ที่คณะ ยิ่งตอกย้ำความสัมพันธ์ระหว่างเขากับบลูเบลล์ได้เป็นอย่างดี ละตินยกยิ้มอย่างพอใจ หลังจากนี้ถ้าใครกล้ามายุ่งกับเบลล์ของเขา ก็ลองดู!!!





           ระหว่างที่ละตินกำลังนั่งเล่นมือถือฆ่าเวลาอยู่นั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งข้างละติน กลิ่นน้ำหอมที่ฉุนจัดทำให้เขาขมวดคิ้ว หันหน้าหนีทันที กลิ่นแรงเอาเรื่อง!!





           “สวัสดีค่ะน้องละติน พี่ชื่อเค้กนะคะ”





           “ไม่ได้อยากรู้จัก” ผมตอกกลับในทันที ทั้งยังขยับออกห่างตัวเธอ





            “คือพี่อยู่ปี2 เป็นดาวคณะเราพี่อยากให้น้องลงประกวดเดือนช่วยคณะหน่อยค่ะ” เค้กเอ่ยเสียงหวานทั้งยังขยับเข้าใกล้ละติน จงใจยื่นหน้าเข้าหา





             “ไม่ทำ” ละตินบอกเสียงห้วนตัดความรำคาญ ทั้งยังขยับตัวออกห่างไปอีก





             “แต่ถ้าน้องละตินลงพี่ว่าคณะเราชนะแน่เลยน้าาา น้องหน้าตาดีขนาดนี้” เค้กยังคงพูดต่อไปพยายามเบียดตัวเข้าหาละตินอีกครั้ง





            ในขณะที่ละตินหมดความอดทน กำลังจะลุกหนีเพื่อตัดความรำคาญผู้หญิงข้างๆ ที่เขาไม่ได้สนใจอยากจะคุยด้วย หรือแม้แต่มองหน้าเธอด้วยซ้ำ เบลล์กลับเดินมาถึงโต๊ะพอดี





            “ตินขาาาาา รอเบลล์นานไหมคะ?”





            ผมจึงรีบเดินออกไปหาเบลล์ทันทีที่ได้ยินเสียงเบลล์ ทำไมยิ้มน่ารักแบบนี้ ไหนจะน้ำเสียงที่เรียก ตินขาาาาา อีก ฟังแล้วรู้สึกหัวใจคันยุบยิบในอก อยากจับคนตัวเล็กเก็บใส่กระเป๋าเอาไปฟัดต่อที่ห้องตอนนี้เลย





             แต่ใครจะไปคิดว่าจะบลูเบลล์จะหึงเขากับผู้หญิงคนนั้น ทั้งยังประกาศตัวว่าเป็นแฟนเขา มันทำให้เขารู้สึกดีอย่างประหลาด เก็บอาการไม่อยู่จนต้องเผลอยิ้มออกมา จากที่จะลองแกล้งแหย่บลูเบลล์เฉยๆ กลับกลายเป็นว่าบลูเบลล์กำลังหึงเขาอยู่จริงๆ วินาทีที่ได้ยินเสียงเบลล์ยอมรับว่า





           “เออ หึงก็หึง”





          กลับกลายเป็นเขาที่เขินเสียเอง มือไม้ไม่รู้จะวางตรงไหนได้แต่ยกมือขึ้นเกาทายทอยแก้เก้อ โธ่โว้ยยย!!!!! มันรู้สึกดีใจจนเขาอยากจะวิ่งไปกอดบลูเบลล์ แล้วกดจูบหนักๆ ให้รางวัลปากเล็กๆ จิ้มลิ้มนั่นแรงๆ แต่....มันยังไม่หมดแค่นั้น มันมีส่วนที่พีคที่สุดคือ จู่ๆ บลูเบลล์ก็พลิกกลับมารุกเขาแบบต่อเนื่อง ด้วยคำพูดที่ทำเอาเขาช็อก ตัวแข็งค้าง ตาเบิกกว้าง ลมหายใจติดขัด





            “ตินเป็นของเบลล์คนเดียวเท่านั้น เบลล์ไม่อนุญาตให้ตินอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น เบลล์ขี้หึงนะรู้ไหม?”





           บูลเบลล์พูดจบแล้วก็เดินผ่านผมไป แต่ประโยคคำพูดของเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวผมซ้ำไปซ้ำมา มือเล็กนุ่มนิ่มทั้งสองข้างที่ประคองใบหน้าผมไว้ ให้โน้มเข้าหาบลูเบลล์จนได้กลิ่นกายที่หอมอ่อนๆ ประจำตัวเธอลอยเข้ามาแตะจมูก จนผมเผลอสูดดมอย่างห้ามใจไม่อยู่ ความรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อน และสัมผัสของริมฝีปากสีแดงระเรื่อที่แตะลงอย่างแผ่วเบาที่ข้างหู ยังไม่จางหายไปจากจุดนั้น เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งวนไปทั่วร่างกายร่างกาย เกิดปฏิกิริยาบางอย่างทำให้ใจผมใจเต้นแรง เลือดลมสูบฉีดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนทุกอย่างอยู่รอบตัวหยุดเคลื่อนไหวลง





           อ่าาาา...เป็นความรู้สึกที่ดีมากจริงๆ ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก





          บลูเบลล์ของผมอัพเกรดแล้ว!!!





          “ติน”





          “ตินโว้ยย”





          “ไอ้เหี้ยตินนนนน” เสียงไอ้เฟียสเรียกชื่อผมดังลั่นพร้อมทั้งแรงตบลงที่ไหล่หนักๆ ดึงสติผมให้กลับคืนมา หลังจากที่บลูเบลล์จู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว





          “มึงจะแหกปากทำไม? อยู่ใกล้กันแค่นี้!” ละตินทำหน้าเบื่อหน่ายแล้วเดินไปนั่งลงที่เดิม





           “พวกกูเรียกมึงหลายครั้งแล้ว แต่วิญญาณมึงพึ่งกลับเข้าร่างอ่ะดิ้” ธันพูดพร้อมกับนั่งลงข้างๆ ละติน





          “ไม่เสือก”





           “ไอ้เวร เขินหูแดงขนาดนั้น พี่บลูเบลล์แม่งน่ารักว่ะ เป็นกูก็หลง” หลังจากธันพูดจบ ผมก็ประเคนแรงตบลงบนที่หัวทันที





         “อือ น่ารัก แต่.....ของกู” เรื่องนี้ผมไม่เถียงธันเลยครับ บลูเบลล์น่ารักจริงๆ แล้วสเป็คธันชอบแบบเบลล์ด้วย





           “ยกนี้ บลูเบลล์ชนะ” โรมยิ้มเยาะพร้อมทั้งมองละตินด้วยหางตา





         ใช่!!! บลูเบลล์ชนะส่วนผมแพ้.....ไม่ใช่แพ้แค่ครั้งนี้ ผมยอมแพ้ให้บลูเบลล์ทุกเรื่อง!!!



           เจอโหมดแบบนี้!!! ไม่ใช่แค่ผมที่แพ้ เป็นใครใครก็แพ้......



..........................................................



          ช่วงนี้ไรท์ยุ่งมากกกกกกก กลับมาจากทำงานหมดสภาพเลยทีเดียว กะว่าจะรออัพวันหยุด แต่กลัวรีดรอรู้สึกใจคอไม่ดี อัพแล้วไปนอนก่อนเด้อออออ ฝันดีนะคร้าาาา ขอให้อ่านอย่างฟินฟิน จุ๊ป!!!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 814 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #489 J-U-N (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:57
    อ่านไปยิ้มไป น่ารักกกก
    #489
    0
  2. #180 sunrisesomchao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:31
    ฟินมากกกคะ
    หลับฝันดีคะไร้ท์
    #180
    0
  3. #61 PrimeBrb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:56
    น่ารักกกกกกกกกกกกกก
    #61
    0
  4. #60 PikMuangsen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:01
    อ่านไปก็ยิ้มไป เขิน
    #60
    0
  5. #59 PORNTHIPJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 11:39

    รอตอนต่อไปจ้า
    #59
    0
  6. #58 sunisakakarndee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 10:58
    น่าร้ากกกก รอเสมอคะ
    #58
    0
  7. #57 Lalla Elizabeth (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:49
    แพ้ทางคนอย่างเธอออออ~~
    #57
    0
  8. #56 S.Tasha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:41

    งุ้ยๆๆๆๆ น่าร๊ากกกกกกก
    #56
    0
  9. #55 cvin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:27
    เราก็แพ้ ละมุนละไม
    #55
    0
  10. #54 BulanLy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:16

    น่ารัก
    #54
    0