เกียร์ทวงกาวน์ (น้องวิศวะ&พี่หมอ) [ตีพิมพ์สนง. bookofdream ]

ตอนที่ 12 : ยูนิคอร์น?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 787 ครั้ง
    20 ก.ค. 62


“ตินปกป้องเบลล์ตลอดเวลาอยู่แล้วครับคนดี”



     หลังจบประโยคนี้ละตินก็เอื้อมมือมากุมมือฉันเอาไว้ แล้วดึงมือฉันวางไว้บนตักเขา พอรถติดไฟแดงก็เล่นมือฉันบ้างล่ะ ยกมาหอมบ้างล่ะ จะดึงมือกลับคืนมาก็ไม่ยอม แถมมองฉันตาขวางอีกต่างหาก ฉันทำผิดอารายยยยย ฉันแค่ห่วงความปลอดภัย ไม่อยากให้ขับรถมือเดียวมันอันตราย แต่เขาก็ไม่ยอม เออ!!! ฉันยอมเองก็ได้T^T





     กว่าจะถึงคณะฉันได้เล่นเอาปาดเหงื่อ คนสวยใจคอไม่ดีเลยค่ะรู้สึกช่วงนี้ใจง่ายเกินไป เด็กนี่ต้องเล่นของใส่ฉันชัววว!!! ไม่งั้นฉันคงไม่รู้สึกว่าละตินทำอะไรก็น่ารักน่าดูเอ็นน่าเอ็นดูไปหมดแบบนี้ โอ้ยยยย!!!! เด็กมันทำให้หลง>/////<



     ถึงคณะฉันสักที สงสัยฉันต้องไปตรวจหัวใจตัวเองแล้ว รู้สึกว่าช่วงนี้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มันเต้นแรงเต้นรัวเกินไปกลัวเป็นโรคหัวใจจริงๆ





      “เบลล์ไปเรียนก่อนนะคะ” ฉันฉีกยิ้มที่คิดว่าหวานที่สุดส่งไปให้เขา แล้วจึงค่อยๆ ดึงมือออกมาจากมือเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดประตูรถแล้วเดินลงมา





     “หมับ”





     “หือ?” มือฉันกำลังถูกใครบางคนจับเอาไว้ ฉันเงยหน้ามองดูจึงว่าเป็นละติน เขาเป็นอะไรงั้นหรอ? ฉันขมวดคิ้วด้วยความสงสัย จ้องเขาตาแป๋ว





      “ตินจะเดินไปส่งเบลล์ครับ” ละตินออกแรงดึงมือฉันให้เดินตามเขาไป คือรู้ว่าโต๊ะประจำฉันอยู่ตรงไหนงั้นหรอ? ฉันมองร่างสูงที่เดินอยู่ตรงหน้าเสียงซุบซิบก็ลอยเข้ามา



     “มึงเขาคบกับจริงวะ”





      “มาส่งไม่พอยังเดินจับมือไปส่งถึงที่ หูยยยยย เขินอ่ะมึง”



       “น้องละตินหล่อจริงๆ เลยอ่ะ ยิ่งใกล้ยิ่งหล่อ”





          “ทำไมน่ารักแบบนี้ ฉันชอบคู่นี้อ่ะแก”





     ฉันจึงรู้ว่าเรากำลังเป็นจุดสนใจ ทุกคนต่
างหันมามองฉันกับละติน งื้ออออ!!! ไอ้เด็กบ้าหนิ หน้าหนาเกินไปแล้วแถมยังหันมายิ้มเหมือนชอบใจสะอย่างนั้น ส่วนฉันเขินจะแย่ได้ก้มหน้าเดินตามเขา





       “กรี๊ดดดดด น้องละตินนนน” เสียงประสานจากทั้ง 5 คนทำเอาฉันสะดุ้งเฮือก นังพวกนี้เสียงดังเพื่อ?



        “หวัดดีครับ ผมฝากบลูเบลล์หน่อยนะครับพี่”





        “น้องละตินไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พวกพี่จะดูแลมันอย่างดีไม่ให้มันเอานอไปวิ่งชนใครได้แน่นอนค่ะ” เสียงที่ห้าของเดต้าดังขึ้น ดัดจริตคนห่าอะไรมีเป็นสิบเสียง





         “กูเป็นยูนิคอร์นสินะ” อืมมม น่ารักนะนั้น



         “แรด” อลิสพึมพำอยู่คนเดียวแต่เราดันได้ยินกันหมด จุกเบาๆ ปากคอเราะร้ายอ่า ฉันเบ้ปากใส่พวกมันแล้วหันไปหาละติน ซึ่งเขากำลังกลั้นขำจนหน้าแดง





          “ละตินอ่าา เบลล์ไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย” ฉันยู่ปากแล้วสะบัดหน้าใส่ละติน ฉันจะงอนคอยดู





          “เบลล์น่ารักที่สุดสำหรับตินอยู่แล้วครับ ตินไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น” ละตินเอามือสองข้างประคองหน้าฉันให้หันมาสบตากับเขา ละตินยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน ทำเอาฉันหน้ามืดตามัว ก่อนจะลูบไล้แก้มฉันเบาๆ หน้าฉันเหมือนมีไอความร้อนพวยพุ่งออกมา งื้อออ~ ใจบางหมดแล้วววว จะเอาอะไรพี่พร้อมให้ทุกอย่างงงง.....









           “ฮัลโหลลลลล พวกกูยังยืนอยู่คะ คนอื่นก็เช่นกัน หวานเกรงใจน้ำตาลในเลือดกูด้วยกูไม่อยากเป็นเบาหวานคร้าาา” บรรยากาศฟรุ้งฟริ้งสีชมพูของฉันหายไปทันที ฉันได้แต่กลอกตามองบนอีตี๋นังเกย์ไร้อารยะธรรม





          “ตินไปเรียนก่อนนะครับ เดี๋ยวตินโทรหา” ละตินโยกหัวฉันไปมา ฉันได้แต่พยักหน้าแล้วส่งยิ้มให้เขา ก่อนเขาจะเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไป





          “เหี้ย!!!” หัวใจฉันแทบวายเกือบหงายท้อง หันหลังกลับมาเจอพวกมันมองฉันเขม็ง ประหนึ่งว่าหมาฉันไปแอบแย่งกะละมังข้าวพวกมันกิน ขวัญเอ้ยขวัญมาสายตาน่าขนลุก





          “มีอะไร ทำไมพวกมึงต้องจ้องกูขนาดนี้”





         “มึงมีไรจะสารภาพก็พูดมา ไลน์ไปก็ไม่ตอบ เรื่องมึงกับน้องละตินนี่ยังไง ไวกว่า6จีอีกนะ” น้ำแข็งใสถามฉันเสียงเข้ม งื้ออ!! อย่าจับฉันทุ้มนะ





         “นี่บลูเบลล์ไง นี่เพื่อนเองใจเย็นเนอะ” ฉันดันหลังพวกมันไปนั่งที่แล้วเปิดปากเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกมันฟัง



           “สรุปคือได้กัน?” เกี๊ยวหรี่ตามองฉัน





          “กูคิดว่ายังนะ เพราะนอกจากรอยตามตัวแล้ว กูก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บ บวม อักเสบ ฉีกขาด หน่วง เลือดออก ไม่มีอาการข้างต้นแบบนั้นเลย”





           “แต่มึงก็ตกลงรับผิดชอบน้องมันเนี่ยนะ” น้ำแข็งใสถามเสียงดัง





         “ก็กูตกใจอ่ะ แล้วรอยมีแทบทุกที่บนร่างกาย แถมน้องยังบอกว่ากูเป็นครั้งแรก ดีที่น้อง18แล้วกูเลยไม่โดนพรากผู้เยาว์”





          “แสดงว่าอาจจะเหลือแค่จิ้มสินะ”





         “อีตี๋อิผี มึงไม่ต้องสันนิษฐานให้กูก็ได้ แล้วพวกมึงจะให้กูทำไง”



          “ถามโง่ๆ คบสิ ของดีพรีเมี่ยมขนาดนั้น เป็นกูนะจะซ้ำตอนเช้าหลายๆ รอบ กลัวไม่ชัวร์เอาให้น้องหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลย” อยากจะตีแผ่ความบ้าผู้ชายของเดต้าให้โลกรู้จริงๆ เลยค่ะทุกคน



           “แล้วมึงรู้สึกยังไง?”





           “กะ ก็รู้สึกดีอ่ะมึง หวั่นไหวต่อการกระทำของน้อง กูอาจจะหลงน้องหรืออาจจะชอบน้องเขาไปแล้วมั้ง”





          “งั้นมึงก็มีคำตอบให้ตัวเองอยู่แล้วว่ามึงควรทำยังไง?”





          ฉันรู้อยู่แล้วว่าควรทำอะไร? ชอบมาทำให้ฉันเขินดีนัก ถึงตาฉันเอาคืนบ้างล่ะ น้องละตินขาเตรียมรับมือพี่บลูเบลล์คนนี้ให้ดีนะคะ (ยิ้มอ่อน)





...................................................................





      อิพี่จะทำอะไรน้องงงง. ละตินเนี่ยสามีไรท์นะ55555





        ช่วงนี้สมองไม่เเล่นเลยยยยย ไรท์จะลงสลับกับเรื่อง ลวง รัก ร้าย นะคะ





     ขอให้อ่านอย่างมีความสุข รีดที่น่ารักของเค้าาาาา:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 787 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

510 ความคิดเห็น

  1. #179 sunrisesomchao (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 18:32
    เยี่ยมยอดระบบหกจี ไม่งั้นอดดดด5555
    #179
    0
  2. #158 finalay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 10:55
    รู้สึกว่ามันเร็วไปไหมอะ
    #158
    0
  3. #157 Hermoonn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:37
    เขินแรงมากกกกกกก
    #157
    0
  4. #35 kwan23112537 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 13:27
    มาต่อเร็วๆน้าาาา เขิลลลลลลลลลลลลลลล
    #35
    0
  5. #34 Skoat Skoat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 05:16
    โอ้ยยยยเขิลรัวๆ.. รอตอนต่อไป
    #34
    0
  6. #30 MOONLIGHT (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 11:28
    น้องจะทันพี่มั้ย
    #30
    0
  7. #29 faijuta (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 10:58
    โอ้ยยยยยอยากมีละตินเป็นของตัวเอง
    #29
    0
  8. #28 chaichana01 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 10:13

    แอบเขิลแทน
    #28
    0