[EXO-fiction] The Dandy Wears LV [HUNHAN]

ตอนที่ 7 : Collection -6- (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    14 ก.พ. 62


กว่าจะกลับจากอาฟเตอร์ปาร์ตี้เมื่อคืนก็ล่วงเข้าสู่วันใหม่แล้ว เช้านี้วิลลิสที่ไม่อยากพลาดนัดสำคัญ จึงต้องพึ่งบริการรูมเซอร์วิสให้โทรปลุกเขาตามเวลาที่บอกไว้ เพื่อให้ทันอาหารเช้าของทางโรงแรม

 

กู้ดมอร์นิ่ง~ ลงไปทานอาหารเช้าด้วยกันนะครับ :)” แนบรูปเซลฟี่ตัวเองที่ยังไม่ขยับเขยื้อนลงจากเตียง ตามข้อความบอกอรุณสวัสดิ์คุณคอลัมนิสต์ตาหวานไปติดๆ แล้วนอนแผ่หลาจ้องมองเพดานห้อง

 

เมื่อคืนเป็นช่วงเวลาดีๆ ที่วิลลิสคิดว่า เขาไม่ได้รู้สึกสนุกกับงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้แบบนี้มานานแล้ว ยิ่งนึกถึงช่วงที่ได้วาดลวดลายเต้นตามจังหวะเพลงไปกับคนตัวเล็กที่ออกจะเก้ๆ กังๆ แต่ก็พยายามจะเต้นตามเขาให้ทันพร้อมกับสีหน้ายุ่งเหยิงแต่ก็ยังยิ้มแหยและหัวเราะเสียงใส ก็ยิ่งรู้สึกมีความสุข เขายิ้มและหัวเราะเยอะมากจริงๆ

 

ปกติในช่วงเวลาแบบนี้ วิลลิสก็แค่ไปที่งาน เซย์ไฮและร่วมถ่ายรูปกับเหล่าบรรดาเซเลบริตี้คนอื่นๆ และถ้าวันนั้นโชคดี ซึ่งส่วนใหญ่โชคก็มักจะเข้าข้างเขา ก็จะได้ควงสาวสวยมากหน้าหลายตาจากหลากหลายวงการออกไปจากงานอยู่เสมอ และแน่นอนว่ามันอาจจะจบลงบนเตียงในโรงแรมที่ไหนสักแห่ง

 

เจอกันข้างล่างนะครับ :)” เสียงแอพพลิเคชั่นแชทบ่งบอกการตอบกลับมา ทำให้วิลลิสออกจากภวังค์ ลุกขึ้นจากเตียง ฉวยหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวเพื่อเริ่มต้นนัดสำคัญเสียที


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;




ห้องอาหารของโรงแรมยังมีผู้คนบางตา อาจเป็นเพราะว่ายังเป็นเวลาเช้าอยู่ ตอนที่วิลลิสมาถึงก็เห็นแผ่นหลังเล็กของใครบางคนนั่งที่โต๊ะอยู่ก่อนแล้ว เขาไม่ลังเลเลยที่จะเดินตรงเข้าไปหา

 

คุณหลับสบายมั้ยครับวิลลิสวางมือบนลาดไหล่เล็กเพื่อเป็นการบ่งบอกการมาถึงของเขา พร้อมเอ่ยถาม


ลู่หานเอี้ยวตัวหันไปข้างๆ พร้อมกับเงยหน้ามองผู้มาใหม่ และเมื่อรู้ว่าเป็นคนที่ชวนเขามาทานอาหารเช้านี้ก็ตอบกลับไปเหมือนบ่นแบบไม่จริงจังนักพร้อมกับยิ้มยิงฟันให้

 

ผมหลับเป็นตายเลยครับ ไม่เคยเหนื่อยแบบนี้มานานแล้ว ขอบคุณสำหรับการชวนผมเต้นนะ

 

วิลลิสหัวเราะให้กับความตรงไปตรงมานี้ พร้อมกับขยับเก้าอี้ตัวข้างๆ เพื่อจะลงไปนั่งคุยกันให้ถนัดมากขึ้น

 

คุณสั่งอะไรหรือยังครับ

 

ยังเลยครับ รอคุณก่อน

 

น่ารักจัง งั้นเดี๋ยวเราสั่งอาหารกันเลยนะครับ วิลลิสยกมือส่งสัญญาณให้บริกรนำเมนูมาให้

 

ลู่หานไม่รู้ว่าคนข้างๆ ตั้งใจชมจริงๆ หรือเป็นนิสัยอย่างหนึ่งที่ติดตัวผู้ชายคนนี้ไปแล้ว เพราะตั้งแต่รู้จักกันมา คุณวิลลิสชมเขาไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว เขาควรจะชินได้แล้ว แต่ความจริงเขาไม่ชินกับมันเลย ให้ตายสิ แม้จะรู้สึกขัดเขิน แต่เขาก็ตีเนียนทำนิ่งไปอย่างที่เคยทำนั่นแหละ

 

หลังจากการตัดขาดบทสนทนากันในช่วงเลือกเมนูอาหารและสั่งอาหารกับบริกร แล้วเข้าสู่ช่วงรออาหารมาเสิร์ฟ ก็ได้เวลาที่ลู่หานจะเอ่ยถามข้อสงสัยของตัวเองแล้ว

 

ผมขอแพลนสำหรับวันนี้ได้มั้ยครับ

 

ก็ไม่มีอะไรมากครับ เราจะไปดำน้ำกัน ผมเช่าเรือยอร์ชส่วนตัวไว้แล้ว

 

เดี๋ยวนะครับ คุณว่าอะไรนะ? เรือยอร์ช?” ลู่หานตาโตเอ่ยถามย้ำเสียงสูง จากที่คิดว่ามันคงเป็นการดำน้ำแบบธรรมดาๆ แต่พอได้ยินจากปากเจ้าตัวแบบนี้แล้ว มันคงไม่ธรรมดาแน่ๆ

 

วิลลิสอมยิ้มขำผู้ร่วมทริปวันนี้ จริงๆ แล้วเขามีแพลนตอนค่ำไว้ด้วย แต่ขออุบไว้ก่อนดีกว่า รอให้เจ้าตัวรู้เองเมื่อถึงเวลา เขาคงจะได้เห็นปฏิกิริยาที่น่ารักอีกแน่ๆ

 

ใช่แล้วครับ เรือยอร์ช ทำไมเหรอครับ

 

ผมไม่เคยนั่งเรือยอร์ชเลยครับ แหะๆลู่หานที่รู้สึกว่าตัวเองแสดงความตื่นเต้นมากจนเกินไปก็ตอบพร้อมกับหัวเราะเขินๆ

 

คุณไม่เคยดำน้ำด้วยใช่มั้ยครับ วันนี้คุณจะได้ลองหมดแน่นอน ผมจะสอนให้เองวิลลิสยิ้มพร้อมกับขยิบตาให้ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

 

ลู่หานไม่อยากจะเชื่อเลย ให้ตายสิ อยู่กับคุณวิลลิสคือเขาต้องลองอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยทำตลอดเลย ถามว่ากลัวมั้ย ก็กลัวนั่นล่ะ แต่มันคงผ่านไปได้ด้วยดีมั้งนะ

 

คุณทำหน้าแบบไม่มั่นใจในตัวผมเลยนะ

 

เปล่านะครับลู่หานเอ่ยเสียงแผ่ว

 

เห็นแบบนี้ ผมมีใบอนุญาตดำน้ำสากลนะครับ เชื่อใจได้

 

ลู่หานทำสีหน้าประหลาดใจแบบทึ่งๆ  ซึ่งวิลลิสคิดว่าการเปลี่ยนสลับสีหน้าบ่งบอกอารมณ์ของคุณคอลัมนิสต์มันโคตรน่ารักเลย

 

แต่ผมไม่เคยดำน้ำแบบไม่เคยที่จะเฉียดใกล้เรือเลยนะครับ

 

งั้นเดี๋ยวผมสอนแค่การดำน้ำตื้นแบบใส่หน้ากากที่มีท่อช่วยหายใจดำแค่ผิวน้ำ ตกลงมั้ยครับ

 

เอางั้นก็ได้ครับ

 

ดีมากครับคนเก่ง

 

คุณทำอะไรไม่เป็นบ้างมั้ยครับเนี่ย

 

ตั้งหลายอย่างครับ เรียนรู้ไปด้วยกันเรื่อยๆ เดี๋ยวคุณก็รู้เอง

 

ลู่หานไม่อยากคิดหรอกว่าประโยคสุดท้ายจากคุณวิลลิสนั่นจะมีนัยแฝงความหมายอะไรบางอย่างหรือเปล่า เพราะตอนนี้ท้องเขาร้องและเขาก็หิวเต็มทีแล้ว

 

เมื่อบริกรเดินนำอาหารมาเสิร์ฟก็เป็นช่วงเวลาที่จะได้ดื่มด่ำกับอาหารเลิศรส ก่อนที่เราจะขึ้นไปเปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้เหมาะสมกับการออกไปลุยกันในวันนี้


 ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 


 

บรรยากาศแถบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของฝรั่งเศสตอนใต้นั้น คล้ายมีมนตร์เสน่ห์ที่ทำให้นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกอยากมาเยือน

 

ถ้าเอ่ยถึงเมืองคานส์ คนทั่วโลกจะรู้จักกันดีในฐานะเมืองที่มีการจัดงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเป็นประจำทุกปี นอกจากนี้ด้วยหาดทรายสีขาว น้ำทะเลสีฟ้าใส รวมทั้งโรงแรมสุดหรู ร้านค้า ร้านอาหาร และร้านของแบรนด์เนมที่ตั้งทอดตัวยาวไปกับชายหาด ก็ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองตากอากาศขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของโลกเลยทีเดียว

 

สภาพอากาศวันนี้สุดแสนจะเป็นใจกับการพักผ่อนหย่อนใจ ถึงแม้จะมีแสงแดดจ้าแต่ก็ยังมีสายลมพัดผ่านเอื่อยๆ ให้ความสดชื่นและคลายร้อนไปได้บ้าง

 

คนต่างถิ่น 2 คนที่ความสูงต่างกันเกือบ 10 เซนติเมตร เดินเคียงข้างกัน ไปตามทางเดินที่ทอดยาวไปยังท่าจอดเรือยอร์ช เสียงพูดคุยกันในเรื่องสัพเพเหระ สลับกับเสียงหัวเราะของทั้งสองคนยิ่งเสริมให้บรรยากาศสดใสมากขึ้นไปอีก

 

ในระหว่างเดินผ่านร้านรวงขายของที่ระลึกต่างๆ ลู่หานก็ตัดสินใจหยุดอยู่ที่ร้านขนาดใหญ่ร้านหนึ่ง เขาตั้งใจไว้ว่าจะซื้อของอะไรสักอย่างให้คุณวิลลิสตอบแทนที่เป็นคนจัดการทริปเที่ยวเฉพาะกิจในวันนี้

 

ลู่หานอยากเก็บไว้เซอร์ไพรส์เขา ครั้นจะตัดสินใจซื้อเองก็กลัวจะได้ของที่ไม่ถูกใจเจ้าตัว แต่จะให้บอกตรงๆ ว่าจะซื้อของขวัญตอบแทนให้ก็เกรงว่าเจ้าตัวจะไม่รับอีก แต่แล้วมันสมองอันชาญฉลาดของคุณคอลัมนิสต์ก็หาทางออกได้แล้ว

 

คุณวิลลิสครับ ผมอยากแวะซื้อของที่ระลึกให้ฝ่ายบรรณาธิการของโว้กโคเรียหน่อย คุณช่วยผมเลือกหน่อยได้มั้ยครับ

 

ได้สิครับ คุณจะดูร้านนี้ใช่มั้ย

 

ใช่ครับ

 

เชิญเลยครับมือใหญ่ผลักประตูและผายมือให้ร่างเล็กเดินผ่านร่างสูงใหญ่ของตนเองเข้าไปก่อน

 

สวัสดีครับ เชิญเลยครับเสียงทักทายตรงแคชเชียร์เอ่ยต้อนรับการมาถึงของพวกเขา

 

คุณว่าเราจะเลือกอะไรกันดีครับเสียงหวานเอ่ยเหมือนโยนหินถามทาง

 

บรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นต้องเลือกอะไรที่ดูเป็นศิลปะและมีเอกลักษณ์มั้ยครับ

 

ผมคิดว่าความชอบพวกเขาน่าจะคล้ายๆ คุณวิลลิสที่เป็นนายแบบนะครับ คุณชอบสไตล์แบบไหนครับให้ความเห็นเพิ่มเติมและตั้งคำถามเพื่อหยั่งเชิงร่างสูงอีกครั้ง

 

งั้นอันนี้น่าจะดีนะครับวิลลิสชี้ไปยังกล่องขนาดกำลังดีที่ข้างนอกเพ้นท์ลายวิวทิวทัศน์ของเมืองคานส์ ซึ่งภายในบรรจุภาพถ่ายในมุมต่างๆ ของเมืองนี้ในรูปแบบของโปสการ์ดไว้เต็มกล่อง

 

คุณชอบสะสมพวกโปสการ์ดเหรอครับ

 

มันเป็นวิธีที่จะทำให้นึกถึงความทรงทำดีๆ ตอนที่ไปยังสถานที่นั้นๆ เวลาที่หยิบขึ้นมาดูน่ะครับ

 

เมื่อได้รับคำตอบ ลู่หานก็ไม่ลังเลที่หยิบมันไปจ่ายเงินตรงโต๊ะแคชเชียร์ในทันที

 

คุณจะไม่เลือกดูอย่างอื่นก่อนเหรอครับ

 

ผมเชื่อเซ้นส์ของท็อปโมเดลครับบอกปิดท้ายด้วยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ ซึ่งก็ได้รอยยิ้มกว้างของเจ้าของไอเดียตอบกลับมา

 

เมื่อเสร็จภารกิจซื้อของที่ระลึกแล้ว ก็ได้เวลาที่จะมุ่งตรงไปยังท่าจอดเรือยอร์ชเพื่อจะไปลุยกิจกรรมหลักของวันนี้กันเสียที

 

เรือยอร์ชสีขาวหลากหลายลำที่จอดเรียงกันตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าใสโดยมีแสงแดดเจิดจ้าสาดส่อง เป็นภาพอันงดงามน่าประทับใจที่เหมือนภาพวาดของจิตรกรเอกระดับโลกไม่ผิดเพี้ยน

 

วิลลิสพาลู่หานเดินตรงไปยังท่าเรือของบริษัทที่เขาใช้บริการเช่าเรือยอร์ชพร้อมคนขับ และหลังจากพูดคุยทำความเข้าใจกันเรียบร้อยก็ได้เวลาที่พวกเขาจะขึ้นเรือแล้ว คนรูปร่างสูงใหญ่หุ่นนักกีฬาเดินก้าวข้ามขึ้นเรือไปก่อนอย่างชิลๆ แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันกลับมายื่นมือออกไปเพื่อรอรับอีกคนที่กำลังจะก้าวข้ามตามมา

 

ลู่หานยื่นมือเล็กของตัวเองไปวางบนมือใหญ่แล้วก้าวขึ้นเรืออย่างมั่นคง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขารู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดเวลาที่มือเขาถูกกอบกุมไว้แบบนี้

 

เมื่อทั้งสองคนเข้าประจำที่นั่งผู้โดยสาร เรือยอร์ชสุดหรูก็ได้เวลาออกจากท่าเรือ เพื่อมุ่งตรงไปยังแหล่งดำน้ำอันสวยงามของที่นี่แล้ว

 

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;




หน้ากากอันนี้จะมีส่วนที่ปิดจมูกของคุณ เพราะงั้นคุณจะต้องหายใจทางปากนำอากาศเข้าและออกผ่านทางท่อช่วยหายใจอันนี้ ส่วนเสื้อชูชีพก็ต้องรัดสายทุกเส้นให้กระชับกับตัวคุณ เข้าใจมั้ยครับวิลลิสอธิบายพร้อมชี้ส่วนประกอบต่างๆ สำหรับการดำน้ำตื้นแบบผิวน้ำให้อีกคนฟัง

 

คุณนายแบบที่วันนี้มาในมาดนักดำน้ำ ใส่ชุดดำน้ำสีดำตัดด้วยแถบขาวตรงช่วงอกและซิปสีขาวตรงช่วงแขน ซึ่งแนบไปตามลำตัวทุกส่วน เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อช่วงไหล่ แขนและอกอย่างชัดเจน

 

ลู่หานพยักหน้าหงึกหงักก็จริง แต่ร่างกายกำยำที่โดนปกปิดมิดชิดแต่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่เร้าใจนั้นก็ทำให้เขาเสียสมาธิมากพอดู บ้าจริง!

 

เพื่อความปลอดภัยสำหรับคนที่จะลองดำน้ำเป็นครั้งแรก วิลลิสก็ต้องให้เริ่มจากการทำทุกอย่างบนเรือก่อน ได้เวลาที่ครูสอนดำน้ำจำเป็นจะสอนภาคปฏิบัติแล้ว

 

คุณครูสุดหล่อเริ่มจากการสวมชูชีพให้กับลูกศิษย์ตัวจ้อย แล้วก็รัดสายที่ห้อยระโยงระยางทุกเส้นให้กระชับกับลำตัวเล็กมากที่สุด จากนั้นเขาก็ตามด้วยการใส่หน้ากากดำน้ำให้ พร้อมกับเตือนให้กลั้นหายใจแล้วหายใจทางปากแทน ก่อนจะสอดท่อช่วยหายใจเข้าปากเล็กตามไป

 

คุณโอเคมั้ยครับเสียงทุ้มถามอย่างเป็นห่วงพร้อมกับทำมือเป็นสัญลักษณ์รูปตัวโอและตัวเคประกอบ

 

ลู่หานทำมือเป็นสัญลักษณ์เดียวกันตอบกลับมา ก็ทำให้วิลลิสคลายความกังวลลงไปได้ และเมื่อเห็นว่าอีกคนสามารถปฏิบัติตามทฤษฎีที่เขาสอนไปได้อย่างดี ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะลงไปดำน้ำดูปะการังกันแล้ว

 

คุณพร้อมมั้ยครับ

 

มาถึงจุดนี้แล้ว ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมแล้วมั้ยครับลู่หานถอดรูดหน้ากากดำน้ำไปไว้ที่หัวก่อนจะตอบคำถามแบบไม่มีตัวเลือกอื่นให้เขาแล้วนี่

 

คุณทำได้แน่นอน เชื่อผม งั้นเดี๋ยวผมจะกระโดดลงน้ำไปก่อน แล้วไปคอยคุณในน้ำนะครับ แล้วผมค่อยสอนการลอยตัวเพื่อดำน้ำดูปะการังอีกที

 

หลังนัดแนะกันเสร็จ นักดำน้ำดีกรีมีใบอนุญาตดำน้ำสากลก็กระโดดร่อนลงพื้นผิวน้ำไปอย่างสวยงาม มาถึงจุดนี้ลู่หานก็รวบรวมสมาธิทบทวนทุกอย่างในหัว แล้วตั้งสติรวบรวมความกล้า หายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อเตรียมความพร้อมจะกระโดดตามลงไป

 

ด้วยความที่ไม่เคยดำน้ำมาก่อน การลงทะเลจากเรือเป็นครั้งแรกก็ดูจะเป็นอะไรที่ท้าทายสำหรับลู่หานไม่น้อย และเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นเสียก่อน

 

เขาคำนวณแรงและกะจังหวะที่จะกระโดดลงไปไม่ถูก ประกอบกับเวลานั้นมีคลื่นลูกใหญ่ซัดมาพอดี ทำให้ลู่หานจมลงไปในน้ำลึกกว่าที่ตั้งใจเอาไว้ และถึงแม้จะมีเสื้อชูชีพช่วยรั้งขึ้นมา เขาก็สำลักน้ำทะแลและตะเกียกตะกายอย่างตกใจ

 

เมื่อเห็นความผิดปกติที่เกิดขั้น วิลลิสก็ไม่รอช้าที่จะพุ่งตัวว่ายน้ำตัดผ่านเกลียวคลื่นดุจฉลามหนุ่มแล้วเข้าถึงตัวอีกคนอย่างรวดเร็ว

 

มือใหญ่ช้อนใต้ตัวคว้าเอวบางจากทางข้างหลังแล้วพยุงตัวให้อยู่นิ่งๆ ฝ่ายลู่หานที่รู้สึกได้ถึงฝ่ามืออันคุ้นเคยและแรงพยุงที่ช่วยให้เขาลอยตัวได้นิ่งๆ ก็พลิกตัวกลับมากอดอีกคนไว้แน่น

 

ชู่วส์~ ไม่เป็นไรแล้วครับ ผมอยู่นี่แล้ว

 

ผมจะขึ้นเรือแล้ว ผมจะไม่ดำน้ำแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

 

ไม่งอแงนะครับคนเก่ง มันเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อยเอง คุณจะปล่อยให้มันทำลายความตั้งใจของคุณที่จะลองทำสิ่งใหม่ๆ ที่คุณไม่เคยทำมาก่อนเหรอ จะยอมแพ้แล้วเหรอครับ หืมน้ำเสียงอ่อนโยนมาพร้อมกับอ้อมกอดโอยกระชับแน่นเพื่อปลอบประโลมคนเสียขวัญ

 

หลังจากนี้ผมจะไม่ปล่อยมือจากคุณแน่ๆ คุณเชื่อใจผมมั้ยครับเมื่อร่างเล็กยังไม่ตอบและยังนิ่งอยู่ในอ้อมกอดเขา วิลลิสก็อยากสร้างความมั่นใจให้อีกครั้ง

 

ผมเชื่อใจคุณ แต่ผมก็รักชีวิตของผมเหมือนกันนะ ฮือออออออ

 

คำตอบเสียงดังจนแทบจะตะโกนนั้นบ่งบอกอารมณ์กรุ่นๆ ของเจ้าตัวได้อย่างดี ทำให้วิลลิสแอบอมยิ้ม เขาเบี่ยงหน้าออกจากการซุกซบไหล่กัน แล้วมองดวงหน้าที่ยังคงตื่นตระหนกอยู่แทน

 

ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรแน่นอน เชื่อใจผมนะครับบอกคำมั่นด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่นพร้อมแววตาแน่วแน่ เพื่อให้อีกคนคลายความกังวล

 

ลู่หานเห็นเขาจริงจังขึ้นมาแบบนั้นก็พอใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง ก็พยักหน้าบอกเขาเป็นนัยว่าจะเชื่อใจเขาและวางใจให้เขาดูแล

 

หลังจากเหตุการณ์ชวนหวั่นใจเล็กน้อยนั้น หากใครนั่งเรือผ่านไปผ่านมาหรือดำน้ำอยู่ในละแวกเดียวกัน ก็จะได้เห็นว่าร่างเล็กของใครคนหนึ่งมีร่างสูงใหญ่ของใครอีกคนคอยตามติดเหมือนเป็นเงาตามตัวกันเลยทีเดียว

 

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 



การดำน้ำวันนี้ดูดพลังทั้งคู่ไปมากโข กว่าจะเลิกดำน้ำและขึ้นเรือก็ใช้เวลาไปนานมากพอดู คนงอแงที่ไม่อยากดำน้ำในตอนแรก พอเริ่มเรียนรู้การดำน้ำดูปะการังตามที่เขาสอน สุดท้ายก็กลับกลายเป็นว่า เจ้าตัวสนุกจนลืมเขาไปเลย ปล่อยเขาเคว้งอยู่กลางทะเลคนเดียวแล้วก็ว่ายน้ำไปดำดูปะการังตรงอื่นซะอย่างนั้น

 

เห็นคุณคอลัมนิสต์สนุกกับหนึ่งในงานอดิเรกสุดโปรดของเขาแบบนี้แล้ว วิลลิสก็รู้สึกว่าคิดไม่ผิดเลยที่ชวนอีกฝ่ายมาใช้เวลาในวันพักผ่อนร่วมกันแบบนี้ ปกติแล้วกับสาวๆ ที่เขาควง วันพักผ่อนของเขามักจะหมดไปกับการพาพวกเธอเดินช็อปปิ้ง ไปทำสปา หรือไม่ก็เข้ายิมบ้างเป็นครั้งคราว น้อยมากหรือเรียกได้ว่าแทบไม่มีเลยที่จะมีคนอยากออกมาทำกิจกรรมกลางแจ้งด้วยกันกับเขาแบบนี้

 

ตอนนี้พวกเขาก็มาถึงร้านอาหารที่วิลลิสจองดินเนอร์ใต้แสงเทียนริมทะเลสุดหรูเอาไว้แล้ว หลังจากที่เขาแจ้งชื่อ บริกรก็เดินนำทั้งคู่ไปยังโต๊ะที่อยู่ในมุมเป็นส่วนตัวซึ่งมองเห็นบรรยากาศโดยรอบได้อย่างชัดเจน แสงเทียนที่เอนไหวไปตามแรงลมช่วยขับให้บรรยากาศโรแมนติกมากยิ่งขึ้น

 

ดินเนอร์ใต้แสงเทียนไม่ได้อยู่ในแพลนนี่ครับ หรือผมจำผิดลู่หานแทบจะลืมความเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง อาหารเย็นดีๆ เคล้าบรรยากาศสวยงามแบบนี้ ใครล่ะที่ไม่ชอบบ้าง

 

การหันมองรอบทิศด้วยสายตาเป็นประกายเพราะความตื่นตาตื่นใจของของคนตากวาง ตบท้ายด้วยการหันมายิ้มหวานให้กัน เป็นปฏิกิริยาตอบรับที่วิลลิสคิดว่า เขาคิดถูกแล้วที่จะอุบเรื่องนี้ไว้ก่อนโดยไม่บอกตั้งแต่แรก

 

ถือซะว่าผมเลี้ยงส่งท้ายและเป็นการขอบคุณก่อนที่เราจะต้องไปลุยงานหนักกันต่อที่ปารีสแล้วกันนะครับ อีกอย่าง ผมก็ไม่ได้สนุกแบบนี้มานานมากแล้วเหมือนกัน

 

ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ อ้อ ผมมีของขวัญให้คุณด้วย ถือซะว่าผมตอบแทนความใจดีและน่ารักของคุณนะครับ อาจจะเป็นสิ่งเล็กน้อยแต่ก็หวังว่าคุณจะชอบมัน

 

ลู่หานหยิบกล่องบรรจุโปสการ์ดที่ซื้อมาจากร้านขายของที่ระลึก แล้วยื่นให้กับอีกฝ่าย

 

ไหนคุณบอกว่าจะซื้อเป็นของฝากให้ฝ่ายบรรณาธิการไงครับ

 

ผมแค่หลอกถามคุณว่าคุณชอบอะไรน่ะครับ จะได้ซื้อได้ถูกใจ

 

ร้ายนักนะครับแต่ก็น่ารัก

 

แววตาทอประกายหวานพร้อมรอยยิ้มที่ส่งกลับมาให้ ทำเอาลู่หานวางไม้วางมือไม่ถูก เสมองบรรยากาศรอบตัวไปเรื่อยเปื่อย

 

และเมื่ออาหารที่สั่งไว้ก่อนแล้วค่อยๆ ทยอยมาส่งที่โต๊ะ ทั้งคู่ก็ตระหนักได้ว่าหิวโซกันแค่ไหน ถึงเวลาเอนจอยกับอาหารมื้อค่ำสุดพิเศษมื้อนี้แล้ว

 

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;


ระหว่างทางที่เดินกลับเข้ามาในโรงแรม ลู่หานไม่ได้พูดคุยกับคนข้างตัวมากเท่าไรนัก เพราะรู้สึกเพลียและคิดว่าร่างกายต้องการการพักผ่อนเต็มที วันนี้เป็นหนึ่งในวันที่เขาใช้พลังชีวิตไปมากจริงๆ

 

คุณอย่าเพิ่งหลับค้างกลางอากาศนะครับ รอให้ถึงห้องก่อน

 

คุณเคยได้ยินคำพูดที่ว่า พอหนังท้องตึง หนังตาก็หย่อนมั้ยครับ ผมกำลังเป็นแบบนั้นอยู่เลย

 

ดูท่าเหมือนคุณจะไม่ไหวแล้ว ให้ผมอุ้มไปส่งที่ห้องมั้ยครับ

 

ผมเดินเองได้ครับ จะถึงห้องแล้วเนี่ยลู่หานรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาและพูดตอบรัวเร็วชนิดที่ว่าถ้าพูดช้าไปกว่านี้จะโดนอุ้มไปส่งจริงๆ

 

ขอโทษที่พาคุณไปเหนื่อยนะครับ บางทีคุณอาจจะนอนพักอยู่ห้องมากกว่า

 

ถึงจะเหนื่อย แต่ผมก็คิดว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ดีและสนุกดีครับ ขอบคุณนะครับลู่หานบอกให้เขามั่นใจได้ว่าวันนี้สนุกมากจริงๆ

 

ลู่หานกดคีย์การ์ดแช่ไว้ จนประตูส่งเสียงร้องและปรากฏไฟสีเขียว เขาก็หมุนลูกบิดประตูแล้วเดินเข้าห้องไป ระหว่างนั้นก็เอาตัวขวางประตูไว้และค่อยเอ่ยลาคนที่เดินมาส่งที่ยืนยิ้มอยู่หน้าห้อง

 

กู้ดไนท์ครับ

 

กู้ดไนท์เช่นกันครับ

 

เมื่อได้รับคำบอกราตรีสวัสดิ์กลับมาแล้ว ลู่หานก็ปิดประตูห้อง กำลังจะหมุนตัวเดินไปนอนแผ่บนเตียงแล้ว ถ้าหากว่าไม่มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาเสียก่อน

 

ก๊อกๆเขาลอบมองที่ตาแมวก็เห็นว่ายังเป็นคุณนายแบบที่ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้เดินกลับไปที่ห้องของตัวเองอย่างที่คิดไว้

 

มีอะไรรึเปล่าครับลู่หานเปิดประตู แล้วเอียงคอถามตาแป๋วด้วยความสงสัย

 

ผมลืมของครับคำตอบที่ได้กลับมายิ่งทำให้คนที่ง่วงเต็มที่ขมวดคิ้วมุ่นสงสัยไปใหญ่ คุณวิลลิสไม่ได้ฝากอะไรไว้ที่เขาสักหน่อย ของขวัญก็ให้ไปแล้วนะ

 

อะไรครั…” ยังไม่ทันจะถามจนจบประโยค ริมฝากปากรูปกระจับก็โดนแตะแผ่วเบาด้วยริมฝีปากนุ่มหยุ่นของอีกคนอย่างรวดเร็วแล้วผละออกไป

 

กู้ดไนท์คิสครับร่างสูงที่ได้ของที่ลืมไว้แล้วก็ยิ้มทั้งปากทั้งตาใส่คนตาหวานเยิ้มเพราะความง่วง แล้วก็หันตัวเดินออกไปตามทางเดินโดยไม่รอให้คนในห้องปิดประตูก่อนด้วย

 

ลู่หานกระพริบตาปริบๆ เหมือนจับต้นชนปลายไม่ถูก มันเกิดขึ้นรวดเร็วจนเขาไม่ทันได้กระพริบตาด้วยซ้ำ ในตอนนี้สติของเขากลับมาครับถ้วน แล้วก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

 

มือเล็กปิดประตู แล้วเดินล่องลอยเหมือนมีแค่กายหยาบแต่วิญญาณหลุดออกไปแล้ว กระโจนลงบนเตียงนุ่ม ปัดป่ายแขนขาอารมณ์เหมือนจะตีอกชกหัว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเมื่อยแก้มที่จะต้องกลั้นยิ้มเต็มที แล้วเจ้าหัวใจนี่ก็ช่วยเต้นเบาๆ หน่อยได้มั้ยล่ะ

 

นี่มันเป็นการขโมยของนะ ไม่ใช่การลืมของไว้ ให้ตายเถอะคุณวิลลิส!

 

To be continued…


Happy Valentine’s day ka

หวังว่าทุกคนจะมีความสุขในวันแห่งความรักนี้นะคะ

ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกการกดกำลังใจ ทุกการเฟบค่ะ

เจอกัน Collection -7-  ค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

112 ความคิดเห็น

  1. #112 hh7794 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 02:26

    เขาจุ๊บกันเเล้ว กรี๊ดดดดดดด -///-

    ทำไมวิลละมุนแบบนี้อ่า แอรีสก็น่ารักเขินไปหมดดด

    สนุกมากๆๆเลยค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png



    #112
    0
  2. #110 Serendipity X Elixir (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:10
    วิลลลลลล เธอชมแอรีสว่าน่ารักทุกตอนเลย อย่างน้อยก็สองสามครั้ง เราเข้าใจว่าแอรีสนา่รักแต่เธอต้องชัดเจนมากกว่านี้ แม้physical ก็ดูออกแต่ของแบบ verbal ด้วยนะ 55555

    ทั้ฃดำน้ำ ทั้งดินเนอร์ใต้แสงเทียน(ขีดเส้นใต้คำนี้) ดื่มน่ำผึ้งพระจันทร์อิ่มเลย แล้วมีคิสเขาด้วย เจ้าเล่ห์นัก! แต่คนถูกกระทำก็เขินหนักมาก คุ้มค่ากับการรอคอยใช่ไหม ฮื้ออออ ใจเต้นแรงงงงงง
    #110
    0
  3. #106 rida09 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42
    เขินนนนน มากจุ๊บบยน้องแบบนี้เลยหรอ
    #106
    0
  4. #105 I'm anonymity for you (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:31
    โอ๊ยยยยยย น่ารักกกกก

    พบคนฉวยโอกาส 1 ea

    ค่าาา 555555
    #105
    0
  5. #104 Aleena24347 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:41
    คนฉวยโอกาส5555
    #104
    0
  6. #103 HH140555 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34
    ชอบค่า ดีค่า เอาอีกค่าคุณโอ
    #103
    0
  7. #102 Alixol_1485 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:36
    ต้องจีบแล้วนะคะแบบนี้ ลูกเราเสียหายหมดแล้วววว
    #102
    0
  8. #101 Ballerina947032 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
    โอ๊ยคุณขาาาาาาา นี่มันไม่ใช่แค่ทริปหลังงานแฟชั่นวีคธรรมดาๆแล้วเหอะ เพราะมันคือพรีฮันนีมูนชัดๆ! ถึงขนาดพาไปดำน้ำ ไปดินเนอร์ใต้แสงเทียน แล้วจบด้วยกู๊ดไนท์คิสนี่มันไม่ใช่อะไรที่แค่เพื่อนหรือคนรู้จักเขาทำกันนะ อิอิ โดนจีบอยู่นะลู่หาน รู้ตัวอยู่แล้วล่ะสิ เขินกลิ้งบนเตียงใหญ่เลยนะคนสวย เขินแทนละเนี่ย วรั้ยยยยยยยยยย
    #101
    0
  9. #100 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:02

    อ๊าาาา ขโมยจูบลู่หานอ่ะ
    #100
    0
  10. #99 zonya1220 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:45
    วิลขโมยจุ๊บลู่อ่ะเขินเลย
    #99
    0
  11. #98 luhun947 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:20

    บ้าจริงงงอ๊ากกก
    #98
    0
  12. #97 I'm anonymity for you (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11

    น่าร๊ากกกกกก
    #97
    0
  13. #96 Chul77 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:16
    ค่อยๆเรียนรู้กันไปเน๊อะ
    #96
    0
  14. #94 zonya1220 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:43
    น่ารักเข้าขากันได้ดีวิลก็หยอดลู่ตลอด
    #94
    0
  15. #93 LittleLu7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:07
    เรียนรู้​ไปด้วยกันเรื่อยๆ คำนี้คือคุณ​นายแบบเขาหยอดแบบเนียนๆใช่มั้ยยย
    #93
    0
  16. #92 phuaiam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:55

    รอออออออ
    #92
    0
  17. #91 si-earn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:25
    หยอดเป็นขนมครกเลยอ่ะ
    #91
    0
  18. #90 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:01
    พี่วิลลิส เตรียมจีบแบบจัดเต็มแน่ๆ
    #90
    0
  19. #89 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:01

    ขอบคุณที่มาอัพค่า
    #89
    0
  20. #88 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:00
    อย่ามาช้าบ่อยๆนะไรท์. เรากลัวโดนเท
    #88
    0
  21. #86 Alixol_1485 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:10
    รออออออออออออ
    #86
    0
  22. #85 Baiporer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:05
    พี่วิลลิสมาแล้ววว คิดถึงมากๆเลยค่าาาา รอคอยเสมอค่ะ
    #85
    0
  23. #84 Wa-Wasini (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:28
    หยอดเก่งงงงง
    #84
    0