คัดลอกลิงก์เเล้ว

[LSK 39th] เซียส x เคเรส 39th Secret passion

แฟนฟิค lsk รุ่น 39 แต่เมื่อยังไม่มีเนื้อเรื่องอย่างเป็นทางการของเคเรสรุ่นที่ 39 กับเซียสออกมา อาจไม่ตรงกับข้อมูลในอนาคต One-shot ของคนที่เป็นคู่แข่งกันมาแต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างแอบแฝง

ยอดวิวรวม

762

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


762

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ส.ค. 55 / 15:12 น.
นิยาย [LSK 39th] x 39th Secret passion [LSK 39th] เซียส x เคเรส 39th Secret passion | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ส.ค. 55 / 15:12


***มีเท่าที่แปะนะคะ ไม่มีเรท เพราะงั้นไม่ต้องทิ้งเมลขอเรทไว้นะคะ - -;

อนึ่ง...นี่เป็นแค่ฟิคแบบ One-shot สั้นๆ ไม่ได้อะไรมาก แต่งเป็นช่วงๆไปตามไอเดียคนแต่ง ไม่มีโปรแกรมจะแต่งต่อนะคะ^^;


ตอนที่แต่งนี้เนื้อเรื่องของคู่นี้ยังไม่ออกมา กระทั่งชื่อของเคเรสรุ่นนี้ยังไม่มีเลยค่ะ มีแค่รูปของสินค้าไต้หวันรูปนี้...

เลยเซ็ทความสัมพันธ์ของคู่นี้ไว้ที่คู่แข่งค่ะ
เนื้อเรื่องที่จะได้อ่านกันเป็นส่วนหนึ่งของการตีความและพล็อตเอาเองของเรา เราเขียนโดจินคู่นี้มาสักพักแล้ว สามารถตามอ่านเพิ่มเติมได้ที่ลิงค์เรื่องเพื่อประกอบเนื้อเรื่องให้อ่านเข้าให้มากขึ้นค่ะ

==============================================

 

 

                ข้า...ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าชาย

 

                ไม่เคยคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ไปกว่าใคร...ตรงกันข้าม..

 

                ข้า....กลับไม่รู้จะทำอย่างไรเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้า..ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรเพื่อให้ได้เจ้ามา..

 

 

 

 

                เจ้า..คนที่ข้า.....รัก

 

 

 

 

                เคร้ง!!!

 

 

                เสียงโลหะปะทะสะเทือนเลือนลั่นจนผู้คนในระยะที่ได้ยินต้องหันมามองยังกลาง ลานประลองแห่งวิหารเทพอัศวิน แต่น่าเสียดายที่การต่อสู้จบลงแล้ว....พร้อมกับดาบโลหะสองเล่มที่กระเด็นไป คนละทิศละทาง มือของชายสองคนที่ยืนอยู่กลางลานต่างว่างเปล่าทั้งที่ยังอยู่ในท่าจับดาบ

 

                “อย่างนี้ก็เป็นเสมอ...23…ชนะ 15 แพ้ 15….ครั้งหน้าข้าไม่พลาดแน่เทมเพส! เตรียมตัวไว้เถอะ” เสียงนั้นหนักหน่วงอย่างมาดมั่น สายตามองตรงไปยังชายเบื้องหน้า

 

                “....ข้าพร้อมทุกเมื่อ แต่..” คู่สนทนาเพียงไหวไหล่ หลิ่วตามองตอบ

 

                “อะไร?”

 

                “เจ้าอารมณ์ดีเกินไปแล้ว หัวหน้าเทพอัศวินเคเรส” เทมเพสกลอกตาไปรอบๆ เมื่อมองตามสายตานั้นไปจะพบสายตาผู้คนมากมายที่เฝ้ามองด้วยความอยากรู้อยาก เห็น..

 

                ท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้เจ้ายังจะ...

 

                “!!!! $#T$# ข้า.....ข้า....ล่วงเกิน...เจ้าแล้ว...เทมเพส หวังว่าเจ้าคงจะไม่ถือสา...ข้าช่างแย่จริงๆ”  ดูเหมือนความนัยที่ต้องการสื่อจะเป็นผล ทำให้เทพอัศวินเคเรสกลับคืนสู่สภาพสุภาพนอบน้อมอ่อนโยนและแสนดีได้ทันที น้ำเสียงหนักๆเมื่อครู่ถูกเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงนุ่มเบาสบายดั่งผู้มีจิตใจดี งามที่น่ากลัวว่าจะฆ่ามดสักตัวยังทำไม่ได้...

 

                ใครจะรู้...ว่าแท้จริงแล้วผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นคนดี แสนดี น่ารักน่าเอ็นดูคนนี้จะเลือดเดือดได้ง่ายเสียเหลือเกิน..แต่นั่นก็เป็นข้อดี เช่นกัน คนเช่นนี้เองที่น่าแกล้งยิ่งนัก

 

                “แน่นอนเคเรส เจ้าแค่เป็นคู่มือให้ข้าเพลิดเพลิน ข้าไม่โทษเจ้าหรอก” เทมเพสยั่วเย้า แอบยิ้มมุมปากอย่างเป็นต่อ เพราะด้วยภาพลักษณ์ของ ‘เทพอัศวินเทมเพส’ และ ‘เทพอัศวินเคเรส’ แล้ว...เขาเป็นต่ออยู่มากโข...

 

                เทพอัศวินเทมเพสสามารถหยอกเย้า ยั่วยุได้อย่างสนุกสนาน..ในขณะที่คนดีอย่างเทพอัศวินเคเรส...ไม่

 

 

 

                คู่กรณีค้อนขวับอย่างคาดโทษ แต่ไม่นานก็ต้องเปลี่ยนเป็นสีหน้ายิ้มแย้มอย่างนอบน้อม..

 

                “เจ้าช่างเป็นคนใจกว้างจริงๆเทมเพส...” ปลายเสียงกระตุกเพียงชั่วครู่ ขณะที่รอยยิ้มบางบิดเบี้ยวเพียงชั่วเสี้ยวกระพริบตา

 

                “ขอบใจ เจ้าก็เป็นคนดีจริงๆเคเรส”  เขาลงน้ำหนักคำว่าคนดีเบาๆ..และก็ต้องเก็บกดอารมณ์ขำขันไว้ในใจแทบแย่... เพราะพ่อคนดีแอบถลึงตาใส่ให้อีกรอบ

 

 

 

 

                ดูท่าทางวันนี้ห้องเขาจะต้องมีแขกเป็นแน่...

 

 

 

 

                “เจ้าจิ้งจอกเซียส! วันนี้แหละข้าจะต้องต่อยเจ้าให้ได้!! เจ้าปั่นหัวข้าต่อหน้าคนอื่น เจ้านี่มัน!”

 

                เป็นอย่างที่คาดไว้จริงๆ เพียงแค่เขากลับถึงห้องพักตัวเองไม่ทันไร เสียงเปิดประตูหนักๆก็ไล่หลังตามมาทันทีพร้อมกับแรงกระชากที่คอเสื้ออย่าง เอาเรื่อง...ให้หลับอยู่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

 

                “........เสียงดังไปแล้ว เคเรส” เซียส เทมเพสโคลงหัว ชี้มือไปยังบานประตูที่ยังเปิดอ้าไว้

 

                “...! ข้า.....ชิ บ้าจริงๆเลย ข้าล่ะสงสัยจริงๆว่าพวกเทพอัศวินเคเรสที่แล้วๆมาจะเป็นบ้าหลังเกษียนรึ เปล่า...!” ถึงจะอยากตะบันหน้าอีกฝ่ายมากเพียงใดแต่เคเรสก็จำต้องปล่อยมือจากอีกฝ่าย เดินไปปิดประตูอย่างเสียมิได้

 

                “..แล้วท่านไอร์เมอร์เป็นเหรอ?” คนถามทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง

 

                “ใช่ที่ไหนเล่า อย่ามาว่าท่านอาจารย์ของข้านะ!”

 

                “.....ก็เจ้าพูดเอง ข้าก็เลยอยากรู้ว่าเป็นอย่างนั้นรึเปล่า”

 

                “......เจ้าจะต้องยั่วโมโหข้าให้ได้เลยใช่ไหมเซียส...”

 

                “ข้าเห็นเจ้าโมโหตลอด” เซียสยักไหล่ เขยิบตัวไปด้านข้างเพื่อให้มีที่ว่างพอที่จะมีที่ให้อีกฝ่ายได้ทิ้งตัวลงมา บ้าง ยกมือขึ้นตบปุๆเบาๆบนขอบฟูกหนานุ่มพิเศษอย่างเครื่องนอนของชนชั้นสูง

 

                เคเรสทำสายตาไม่สบอารมณ์แต่ก็นั่งลงตรงนั้นโดยไม่มองหน้า

 

 

 

                “.....ยิ้มมาทั้งวันก็เหนื่อยจะแย่แล้ว จะอารมณ์เสียไปทำไม” เขาถอนหายใจ ไม่รู้ทำไมคนๆนี้ถึงอารมณ์เสียได้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยกันนะ ยิ่งเวลาอยู่ต่อหน้าเขาแล้วหากอีกฝ่ายไม่ต้องเกร็งทำสีหน้ายิ้มแย้มก็จะต้อง ทำคิ้วขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา...แค่เขาคิดก็เหนื่อยแทนแล้ว

 

                ดูสิ กระทั่งตอนนี้หน้าเจ้านั่นยังบึ้งตึงอยู่เลย...

 

 

 

                “....นวดให้ไหม?......ไม่ต้องทำสายตาไม่เชื่ออย่างนั้นก็ได้...”

 

                “.....คนเป็นเจ้าชายอย่างเจ้าเนี่ยนะ...นวดเป็นกับเขาด้วยเหรอ ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก” สายตานั่นสบประมาทสิ้นดี..แต่เซียสก็ยอมรับว่าจริงอย่างว่า เจ้าชายที่ไหนต้องมาทำเรื่องแบบนี้กัน...นึกแล้วก็เหนื่อยใจ

 

                ก็ใครใช้ให้ท่านอาจารย์เลือกเขามาเป็นเซียส เทมเพสกันเล่า..

 

 

 

                “ไม่เป็นก็ต้องเป็น ข้านวดหน้าตัวเองทุกวัน....มันปวด..เมื่อยทั้งหน้าทั้งตา..บางครั้งร้าวไป ทั้งกระบอกตา ปวดจนน้ำตาจะไหล..” คนพูดหลับตานิ่ง เหมือนจะปวดอย่างนั้นเสียขึ้นมาจริงๆเมื่อนึกถึง

 

                “......น่าเศร้าชะมัด..ข้าก็ปวดจี๊ดไปถึงขมับเลยล่ะ...เมื่อยแก้มเมื่อยหน้า เมื่อยปาก....เมื่อยไปหมด...”

 

                “ก็เจ้าเกร็งทั้งหน้า..”

 

                “.....เออ แต่อย่างน้อยตาก็ยังว่าง!”

 

                “จริง....ข้าต้องให้ท่านพ่อส่งยาหยอดตามาทุกเดือน...ไม่รู้ทำไมเมืองนี้ถึง มีผู้หญิงเยอะนัก..” เซียสถอนหายใจ..ดูสิ พูดจาดีๆกันไม่ถึงห้านาทีก็เอาอีกแล้ว

 

                “......ผู้ชายอะไรไม่อยากมองผู้หญิง...”

 

                “....มองผู้หญิงตั้งแต่เด็กแรกเกินไปจนถึงยายทวด สาวสวยไปจนถึงคนใกล้เป็นศพ..จะเอาหรือ?” เขามีเสด็จแม่เป็นถึงองค์หญิง มีฐานะเป็นเจ้าชาย เห็นหญิงงามระดับเทพธิดามาตั้งแต่จำความได้ ส่วนพวกไม่งามก็ไม่ได้อยากจะมองอยู่แล้ว ไม่มีอะไรน่าสนใจสักนิด

 

                “....ต้องเป็นคนดีมีน้ำใจให้ตั้งแต่เด็กเปรตไปจนถึงโจรปล้นฆ่า...ทำหน้าตาเมตตาแม้อยู่ในกองขยะ...ต่างกันมากมั้ย?”

 

                “.......ข้าว่าเจ้าไม่รู้จักพลิกแพลงมากกว่า...ท่านไอร์เมอร์ไม่เห็นเป็นอย่างเจ้าเลย”

 

                “หุบปาก”

 

                “โกรธอีกแล้ว..”

 

 

                เซียสส่ายหัว ขี้เกียจทำให้สงครามน้ำลายนี่ยืดเยื้อ เขาหันไปหยิบขวดใบหนึ่งจากหัวเตียง เทของเหลวสีใสด้านในลงบนฝ่ามือแล้วคลึงลงตามแนวแก้มของตัวเอง

 

 

 

                “นี่มันอะไรน่ะ? กลิ่นแบบนี้ข้าไม่เคยเจอมาก่อนเลย..”

เค เรสกลอกตาไปมา ทำจมูกฟุดฟิด เขาติดตามท่านอาจารย์ไอร์เมอร์มานาน ท่านชื่นชอบเครื่องเทศมาก กลิ่นเครื่องเทศและไม้หอมต่างๆล้วนผ่านจมูกเขามาแล้วทั้งนั้น แต่กลับไม่เคยสัมผัสกลิ่นเช่นนี้มาก่อน

 

                “น้ำมันนวดที่ท่านแม่ข้าใช้ในวัง..คงผสมขึ้นมาพิเศษ เจ้าสนใจ..?” เทมเพสเลิกคิ้ว ส่งขวดน้ำมันในมือให้อีกฝ่าย

 

                คนรับรับมาแล้วก็หมุนไปหมุนมา แม้จะเป็นขวดน้ำมันที่มีขนาดเล็กเพียงหนึ่งข้อนิ้ว หากแต่ลวดลายเส้นสีทองที่เดินวนเป็นรูปอินทรีทองคำสยายปีกรอบขวดกลับละเอียด ประณีตงดงามยิ่ง..กระทั่งคนตาบอดก็คงบอกได้ว่าน้ำมันขวดน้อยนี้ไม่มีทางหา ได้ตามท้องตลาด

 

                กระทั่งขวดน้ำมันเพียงขวดเดียวยังสวยงามถึงเพียงนี้...

 

                “..เจ้านี่มีของแปลกๆเยอะนะ เป็นเจ้าชายนี่มันดีอย่างนี้เอง นี่ขนาดเจ้าต้องมาเป็นเทพอัศวินเทมเพสยังสุขสบายขนาดนี้ ถ้าเจ้าไปเป็นเจ้าชาย อยู่ในวังกับแม่ของเจ้าไม่รู้จะสบายขนาดไหน”

 

 

 

                “ถ้าข้าเป็นเจ้าชาย...” เสียงนั้นขาดหายไป

 

                “หือ..?”

 

 

                ดวงตาคนพูดสั่นไหววูบหนึ่งและทอดลงต่ำ..ทิ้งรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้าทั้งที่ดวงตามีแววเศร้า

 

                “ถ้าข้าเป็นเจ้าชายที่สามารถจะสั่งได้ทุกคนละก็...คงไม่ต้องลำบากอย่างนี้หรอก”

 

                “หึ ต่อให้เป็นอย่างนั้น เจ้าก็สั่งไม่ได้ทุกคน”

 

                “ใช่..อย่างน้อยคนที่ข้าอยากจะสั่งที่สุด.....ก็เป็นอย่างนั้น”

 

                พูดถึงตรงนี้ เซียสกลับยิ้มกว้างขึ้น แต่เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้รู้สึกดีนัก

 

 

 

                “ถ้าคำสั่ง...เป็นสิ่งที่เด็ดขาดพอที่จะเปลี่ยนใจใครสักคนได้ ข้าคงจะทำไปนานแล้ว..แต่ข้ารู้..”

 

                ชายหนุ่มสบตาอีกฝ่าย..เหมือนหวังว่าดวงตาจะสามารถถ่ายทอดบางสิ่งไปให้ถึง..

 

 

 

 

                “รู้ว่าคนๆนั้นคงไม่ยินยอม...”

 

 

                “.....เจ้า..” บรรยากาศที่เปลี่ยนไปทำให้เคเรสรู้สึกผิดปกติ...ยิ่งเห็นสีหน้าแววตาที่ต่าง จากทุกทีของเซียสแล้วยิ่งทำให้รู้สึก...

 

                แต่ยังไม่ทันจะเข้าใจสิ่งเหล่านั้น ทุกสิ่งก็หายวับไป เซียสที่เขาไม่เคยรู้จักคนนั้นก็หายวับไปแล้ว

 

                “ลองมั้ย? แล้วเจ้าจะชอบ” เจ้าของขวดน้ำมันพยักเพยิดให้เป็นเชิงอนุญาต เคเรสกระพริบตาปริบๆก่อนที่จะเข้าใจว่าเซียสให้เขาลองใช้เจ้าของสิ่งนั้นได้

 

                “งั้นไม่เกรงใจล่ะนะ!”

 

                เซียสหัวเราะเบาๆ ทอดสายตามองใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา มองรอยยิ้มที่ทั้งอวดดีทั้งท้าทายเขาอยู่เสมอ มองคนที่เขามีปากเสียงมาตั้งแต่เด็กจนโต...คนที่เหมือนไม่เคยเห็นฐานะของเขา อยู่ในสายตาทั้งยังตั้งตัวเป็นคู่แข่งของเขาอยู่ได้ตลอดเวลา...

 

                แต่กลับเป็นคนที่ดึงดูดสายตาของเขาไว้ได้ทั้งหมด..

 

 

 

                ถ้าหากข้าเป็นเจ้าชาย...เป็นคนที่สามารถสั่งคนอื่นได้

 

                ถ้าข้าสั่งได้...ถ้าข้าสั่งใจคนได้....

 

 

                ข้าจะสั่งให้เจ้าเป็นของข้า....ให้ข้าเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้า..ให้เราเป็นของกันและกัน

 

 

                สั่งให้เจ้า....รักข้า...

                เคเรส...


===========================================
ยังคงหายหน้าหายตาไปนานค่ะ และยังไม่ได้ต่อตอนจบของไทรอนเคเรสเหมือนเดิม - -;
จริงๆต้องบอกว่าเราไม่สามารถจะแต่งฟิคได้เลยด้วยอารมณ์บางอย่าง ทำให้ไม่สามารถมาต่อได้สักที
ฟิคนี้เป็นแค่ one-shot ซึ่งใช้เวลาไม่นานนักเลยยังได้จับๆแตะๆลับสนิมการเขียนของเราบ้าง ดีไม่ดีอย่างไรก็หวังว่าพอจะได้สนุกกันบ้างนะคะ


เนื้อเรื่องส่วนอื่นของคู่นี้สามารถติดตามชมได้ที่เพจเทพอัศวินทั้งสิบสององค์รุ่นที่ 39 หรือตามลิงค์ข้างล่างค่ะ
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.257732257674393.55904.220135178100768&type=3

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามค่ะ
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ปลาทอง RIN จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 15:06
    ฟินคับบบ >.<
    #6
    0
  2. วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 11:20
    more love.....................................................
    #5
    0
  3. วันที่ 19 เมษายน 2556 / 21:13
    กรี๊ด หามานานแล้วคู่นี้ ฟิน~~
    #4
    0
  4. วันที่ 10 เมษายน 2556 / 15:17
    ในที่สุดคู่นี้มันก็บูม!!!!!!!!
    #3
    0
  5. วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 20:15
    สนุกดีครับ ชอบมาก  อยากอ่านต่อจังแต่เข้าเว็บที่แปะไว้ไม่ได้ฮือฮือ
    #2
    0
  6. วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 22:20
    อ๋า รินรินแอบแต่งคู่นี้แล้ว ทำไมไม่บอกในบอร์ดบ้างเลยล่ะคะ เป็นเพราะแอบมาเช็คเรื่องไทรอน X เคเรส ถึงได้เจอ ^^

    สำหรับเรื่องเป็นวันช็อดก็ยังดีค่ะน่ารักดี เห็นทีแรกคิดว่าจะเป็นเรื่องเดียวกับที่วาด fanart เสียอีก กลายเป็นอีกตอนนึงที่ ฮิ้วววว  

    อยากสั่งเจ้าให้รักข้า เซียสสสสสส เจ้าน่ารักอ่ะ มีแอบจีบแอบหยอดแบบเนียนๆเสียด้วย น่าลุ้นตอนต่อขอให้มีเถอะ สู้ๆนะรินริน
    #1
    0