Star Wars Fiction(s) by Arielqueen

ตอนที่ 2 : (Reylo) Kid in love (2) -end-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    6 ก.พ. 61




 



Kid in love (2)

(Ben solo x Rey)

Inspired by Kid in love – Shawn Mendes

 

 

 

I know that we just met and maybe this is dumb

But it feels like there was something

from the moment that we touched

 

ฉันรู้ว่าเราเพิ่งเจอกัน และมันก็คงฟังดูโง่นะ

แต่ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง ตั้งแต่เมื่อตอนที่เราสัมผัสกัน

Cause it’s alright,

I wanna make you mine

 

เพราะมันไม่เป็นไรเลย ฉันอยากให้เธอเป็นของฉัน

 

 

The way you’re lighting up the room

caught the corner of my eye

We can both sneak out the back door,

we don’t have to say goodbye

 

ท่าทางของเธอทำให้ที่นี่สว่างสดใสขึ้น และมันก็จับความสนใจของฉัน

พวกเราสามารถแอบออกไปทางประตูนั่น

และไม่จำเป็นต้องบอกลากัน

 

 

Cause it’s alright,

To waste time tonight

 

เพราะมันไม่เป็นไรเลย ที่จะเสียเวลาไปกับคืนนี้

 

 

 

Maybe I’m just a kid in love

If this is what it’s like falling in love

Then I don’t wanna ever grow up

 

บางทีฉันอาจจะเป็นแค่เด็กที่กำลังมีความรัก

และถ้านี่คือการตกหลุมรักละก็

ฉันไม่อยากโตขึ้นอีกแล้ว

 

 

Said your place is kinda close

and your parents are out of town

 

บอกสิว่าบ้านของเธออยู่ใกล้แค่นี้

และพ่อแม่ของเธอก็ไม่อยู่บ้าน

 

Baby there’s no pressure, but if you’re down I’m down

Cause it’s alright, to just talk tonight

 

ที่รัก ไม่ได้จะกดดันนะ แต่ถ้าเธอไม่โอเค ฉันก็ไม่โอเค

และมันก็ไม่เป็นไรนะ ถ้าเราจะทำแค่คุยกันในคืนนี้

 

If you’re feeling kinda crazy, turn down the lights

We can take our time, do whatever you like

 

แต่ถ้าเธอรู้สึกอยากทำอะไรบ้าๆ ปิดไฟลงสิ

เราจะใช้เวลาของเรา ทำอะไรก็ได้ที่เธออยากทำ

 

 

It’s alright,

I wanna make you mine

 

เพราะมันไม่เป็นไรเลย ฉันอยากจะให้เธอเป็นของฉัน










“มีที่อื่นไหมครับ ที่เรย์ชอบไป”

 

 

เรย์ก้มลงมองนาฬิกาในโทรศัพท์มือถือของตน ตอนนี้เป็นเวลาประมาณสามทุ่ม เธอคิดว่าสถานที่โปรดอีกแห่งของเธอยังเปิดให้บริการอยู่ เรย์บอกเบนว่าที่ที่เธอชอบไปอีกที่ ไม่ได้อยู่ภายในรั้วมหาวิทยาลัย และเบนก็ตกลงที่จะไป เขาอยากไปทุกที่ที่เธอชอบ

 

 

ใช้เวลาเดินประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะพวกเขาตัดสินใจที่จะไม่ใช้รถยนต์หรือยานพาหนะชนิดใดๆก็แล้วแต่ อากาศในฤดูใบไม้ร่วงค่อนข้างเย็น ทำให้มันเหมาะกับการเดินไปที่ต่างๆ เรย์ชอบเดิน เธอบอกเบนว่ายิ่งเวลาเดินแล้วใส่หูฟังฟังเพลงไปด้วย เป็นความรู้สึกที่เธอไม่อยากให้หายไปเลย อีกอย่างหนึ่งก็คือเธอขับรถไม่เป็นด้วย

 

 

“รู้จักที่นี่ไหมคะ” พวกเขาหยุดอยู่ที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านอาหารที่ไม่ได้ใหญ่โต ร้านตั้งอยู่ที่ริมถนน มีที่จอดรถขนาดเล็ก และกระจกรอบร้าน มองเข้าไปเห็นคนด้านใน


“เคยขับรถผ่านครับ” เบนว่า พูดตามตรงเขาไม่เคยมาหรอก ทางนี้มันคนละทางกับทางไปสถานีรถไฟเพื่อกลับบ้านที่อยู่อีกเมืองของเขา และไม่ได้อยู่ใกล้หอพักของเขาเลยด้วย แต่เบนยอมรับ ร้านอาหารนี้ดูไม่เลวเลย


“แล้วคุณจะติดใจ” เรย์พูดจบ เธอก็เดินนำเขาเข้าไปในร้าน

 

“อ้าว เรย์ มาซะค่ำเลยนะวันนี้” ชายท่าทางมีอายุที่ยืนอยู่หลังเคาท์เตอร์ทักทันทีที่เห็นร่างบางเข้ามาในร้าน เรย์ยิ้มให้ก่อนจะแนะนำเขาให้ชายผู้นั้นรู้จัก เธอบอกว่าเธอกับเขาหนีออกมาจากงานปาร์ตี้ที่น่าเบื่อของมหาวิทยาลัย


“นี่โอบีวัน เคโนบี” เรย์หันมาทางเบน “เขาเป็นลุงของฉัน เปิดร้านอาหารที่นี่มานานแล้ว” เบนเดินเข้าไปเช็คแฮนด์เขาเป็นการทักทาย


“มีแฟนไม่บอกลุงซักคำ น้อยใจนะเนี่ย” โอบีวันตัดพ้อหลานรัก


“ไม่ใช่แฟนค่ะ” เรย์พูดขัดขึ้นมา “ยังไม่ใช่” เธอจงใจเน้นคำว่ายัง ไม่รู้ว่านั่นตั้งใจจะแหย่เบนหรือแหย่ลุงตัวเองกันแน่ เรย์สั่งเครื่องดื่มให้ตัวเองและให้เบน เธอบอกเขาว่า เหมือนเดิมและเขาก็ดูเหมือนจะรู้ว่าเรย์ต้องการอะไร จากนั้นเธอก็พาเบนเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะในสุดของร้าน เธอนั่งลงบนโซฟา และเขาก็นั่งที่ฝั่งตรงข้ามกับเธอ


“นี่ก็ที่ประจำของฉัน” เรย์แนะนำโต๊ะประจำให้เบนรู้จัก “นั่งตรงนี้คุณสามารถมองเห็นคนเข้าออกร้าน และคนทุกคนที่นั่งอยู่ในร้าน” เธอบอกอีกว่าเธอชอบมองคนคุยกัน ไม่ได้ตั้งใจจะไปสอดรู้เรื่องของชาวบ้าน แต่เธอชอบสังเกตผู้คน เธอชอบเดาว่าเขากำลังคิดอะไรกัน คุยอะไรกัน


“สายตาของคนเรามันหลอกกันไม่ได้” ไม่พูดเปล่า เรย์จับใบหน้าเบนด้วยมือทั้งสองข้าง ใช้สายตาของเธอจับจ้องลงลึกในสายตาของเขา


“เขินเหรอคะ” เรย์ยิ้มนิดๆ “เขินเพราะไม่เคยมีคนทำแบบนี้ด้วย หรือเขินที่ฉันทำแบบนี้ด้วย” และเบนก็ยอมรับ เขารู้สึกได้ว่าตอนนี้หน้าของเขาเห่อร้อนขึ้นมา และสติถูกตรึงด้วยแววตาขี้เล่นของหญิงสาวตรงหน้า คำถามของเธอ เขาว่าเธอรู้คำตอบอยู่แล้วว่าเขาเขินเพราะอะไร


เบนไม่ยอมน้อยหน้า เขารู้สึกถูกคุกคามโดยผู้หญิงคนนี้มากเกินไปแล้ว มือใหญ่ประคองใบหน้าของเรย์ ทำให้เธอชะงัก มือของเธอที่เคยจับใบหน้าเบนเอาไว้ค่อยๆตกลงทั้งสองข้าง เบนขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ จนกระทั่งจมูกของเขาชนกับจมูกของเธอ ... เหลือเพียงริมฝีปากเท่านั้น และเขากำลังจะสัมผัสมัน


“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมของชายมีอายุดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ โอบีวัน เคโนบี ปรากฏตัวที่โต๊ะของพวกเขา บนใบหน้าของโอบีวันมีรอยยิ้มจางอยู่ ราวกับรู้ตัวว่ามาขัดจังหวะเวลาสำคัญ เขาวางแก้วเครื่องดื่มทรงสูงสองแก้วไว้ข้างหน้าเบนและเรย์ ก่อนจะเดินกลับไปยังเคาท์เตอร์


“มิลค์เชคเหรอครับ?” เบนมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่คิดว่าจะได้กินอะไรแบบนี้ ในวันนี้


“ไม่ชอบเหรอคะ อร่อยมากเลยนะมิลค์เชคของลุงโอบีวัน” เรย์ดูดมิลค์เชลช็อคโกแลทตรงหน้าอย่างรวดเร็ว มิลค์เชคพร่องไปเกือบครึ่งหนึ่งภายในเวลาไม่กี่วินาที


“ผม ... ไม่ได้กินมานานแล้ว” ล่าสุดเห็นจะเป็นเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วได้ ตอนที่เขายังเด็ก


“กำลังคิดว่ามิลค์เชคเป็นของสำหรับเด็กละสิ” เรย์รู้ทัน “ไม่ใช่แค่คุณ ทุกคนก็คิดแบบนั้น” เรย์ยักไหล่ แต่ปากก็ยังดูดมิลค์เชคนั่นอย่างไม่ลดละ


“ถ้าคิดว่ามันเป็นของสำหรับเด็ก งั้นคุณก็คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะคะ” เรย์ถามย้อน เธอมองมายังเบน คำถามนั่นทำให้เบนฉุกคิดขึ้นมา เป็นผู้ใหญ่งั้นเหรอ แล้วอะไรล่ะที่บอกว่าเขาโตแล้ว นั่นสิ แล้วเขาเลิกกินของพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อไหร่กันนะที่เขาเปลี่ยนจากการกินนมไปเป็นกาแฟ เปลี่ยนจากน้ำเปล่าเป็นแอลกอฮอลล์


แทนคำตอบ เบนจัดการดูดมิลค์เชคจากหลอดสีแดงตรงหน้าทันที ราวกับจะแข่งกับหญิงสาวตรงหน้า เธอยิ้มกว้าง รู้ว่าเขากำลังทำอะไร เธอจึงรีบดูดให้ไวมากขึ้น และการแข่งขันใครกินหมดก่อนชนะ ระหว่างทั้งสองคนก็ได้เริ่มขึ้น

 


“คุณขี้โกงชะมัด” เรย์หัวเราะ “เริ่มกินหลังฉันแต่หมดก่อนฉัน เมื่อกี้มันไม่ได้เรียกว่าดูดแล้ว มันเรียกว่าสูบมากกว่า” แก้วมิลค์เชคของทั้งคู่ว่างเปล่า และผลออกมาก็คือเบนจัดการมันเสร็จก่อนเรย์


“ต้องฝึกอีกเยอะนะ เรย์” เบนยักคิ้วอย่างน่าหมั่นไส้ เรย์เบะปาก และบอกเขาว่ารอบหน้าเธอจะไม่ออมมือให้


รอบหน้างั้นหรือ งั้นหมายความว่าเขามาที่นี่กับเธออีกได้สินะ


พวกเขานั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระ เรย์พบว่าเบนอาศัยอยู่ที่เมืองข้างๆ เขาอยู่กับพ่อ แม่ คุณลุง คุณตาและคุณยาย เขาแทบไม่เคยไปอยู่ไหนไกลพ่อแม่เลย แต่เพราะเรื่องมหาลัย เบนอยากเข้าที่นี่มาก และไม่มีใครขัดเขาได้ทั้งนั้น เขาจึงได้มาอยู่หอเป็นครั้งแรก และเขายอมรับว่าเขาชอบชีวิตแบบนี้มากกว่าที่เขาได้อยู่บ้านเสียอีก ส่วนทางเบน เขาก็พบว่าเรย์อาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่นี่ตั้งแต่เกิด เธอไม่ได้อยู่หอ ทั้งๆที่เธออยากอยู่หอใจจะขาด พ่อแม่ของเธอต้องเดินทางไปนอกเมืองบ่อยครั้ง ทำให้เธอต้องอยู่คนเดียวบ่อยๆ และบางทีเธอก็จะไปนอนห้องของเจส เพื่อนสนิทของเธอ


“แล้ว คุณเคยมีแบบว่า .. แฟน อะไรแบบนี้ไหมครับ” ชั่งใจอยู่นาน จนสุดท้ายเบนก็ตัดสินใจถามเธอ “เอ่อ ถ้าคุณไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรนะ” เบนรีบพูดดัก กลัวว่าจะทำให้เธออึดอัดใจ


“บอกได้ค่ะ” เรย์ว่า ราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร “คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่ฉันไม่เคยคบใคร” คำตอบนั่นผิดคาดเสียจนเบนอุทานออกมา คนแบบเธอ โสดมาตลอดแบบนี้ได้ยังไงกัน


“ฉันบอกใครเขาก็ตกใจแบบนี้แหละค่ะ แต่มันเป็นเรื่องจริง มีคนเข้าหาฉันอยู่เหมือนกัน แต่ฉันแค่คิดว่าเขายังไม่ใช่ แค่นั้นเอง” เธออธิบายต่อ แต่ไม่ได้มองหน้าเขา เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่เบนก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น หลังจากได้ยินเธอพูดแบบนั้น


“แล้วคุณล่ะคะ” เรย์ถามกลับ


“ผมเคยมีแฟนครับ สามคน” เบนบอก “แต่ก็ไม่ได้มีอะไรน่าจดจำเท่าไหร่” ประสบการณ์ในเรื่องความรักของเบนมากกว่าเรย์เห็นๆ เขายอมรับ เขาเคยจูบ เคยกอด เคยทำอะไรๆกับผู้หญิงมาแล้ว ในขณะที่คนตรงหน้าเขายังไม่เคยเลยซักอย่าง และนั่นก็ยิ่งทำให้เขาสนใจเธอมากขึ้นไปอีก


“อยากไปที่ไหนอีกไหมคะ” เรย์มองนาฬิกาอีกครั้ง “นี่เกือบสี่ทุ่มแล้ว ฉันคิดว่าห้างหรือร้านอื่นๆคงจะทยอยปิดกันไปหมดแล้ว” เหมือนจะสื่อว่าเดท ของพวกเขาควรจะจบลงตรงนี้ แต่ไม่ เบนยังไม่อยากให้คืนนี้จบลง เขาพบเธอแล้ว และมันอาจจะดูรวดเร็วไปหมด แต่เรย์ เคโนบีคนนี้ดึงความสนใจของเขาไป เธอช่างพูด เธอเป็นธรรมชาติ เบนรู้สึกว่าเวลาสามชั่วโมงกว่าที่เขาใช้ไปกับเธอช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน มันไม่พอ และเขาต้องการจะใช้เวลากับเธอมากกว่านี้


“ผมมีที่ที่อยากไป” เบนพูด เอื้อมมือไปจับมือของเรย์ “บ้านของเรย์ พาผมไปได้ไหมครับ” คำถามนั้นทำให้เรย์เบิกตากว้าง เธอมองหน้าเขา และพบว่าเขากำลังมองมาที่เธอ มันไม่ใช่สายตาแทะโลม ไม่ใช่สายตาหื่นกาม ที่เธอเห็นตรงหน้า เป็นเหมือนเด็กผู้ชายตัวน้อยที่ไม่อยากให้เวลาแห่งความสนุกของเขาหมดลง เธอสัมผัสมันได้ ว่าเขาอยากใช้เวลากับเธอไปในคืนนี้ เรย์นิ่งไปซักพัก ก่อนจะเผยยิ้มออกมาให้เขาเล็กน้อย


“ได้ค่ะ” เรย์ตอบ “ฉันจะพาคุณไปที่ที่ฉันชอบ” เบนไม่ค่อยเข้าใจประโยคนั้น เหมือนว่าเธอตกลงที่จะพาเขาไปบ้าน แต่ไอ้ประโยคหลังนั่นคืออะไรกันนะ


และเบนก็ลุกขึ้นเดินตามเรย์ที่กำลังเดินออกจากร้านไป พร้อมเสียงตะโกนไล่หลังจากโอบีวันว่าไม่ต้องจ่ายตังค์ เขาเลี้ยงเอง

 


 

“ระ .. เรย์ คุณแน่ใจเหรอครับ” และเบนก็เหมือนจะเข้าใจสิ่งที่เรย์จะสื่อเมื่อกี้แล้ว


เรย์พาเขามาที่บ้านของเธอ เธอบอกว่าพ่อแม่ของเธอไม่อยู่บ้าน แต่แทนที่เรย์จะพาเขาเข้าไปในบ้านแบบปกติ เธอพาเบนอ้อมไปยังหลังบ้าน พร้อมกับปีนบันไดลิงที่พาดอยู่อย่างคล่องแคล่ว บ้านของเรย์มีสองชั้น ใช้เวลาเพียงอึดใจ เรย์ก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังคาบ้านของเธอแล้ว


“กลัวความสูงเหรอคะ” เรย์ตะโกนลงมาหาเบนที่ยังยืนอยู่บนพื้น คือเขาก็ไม่ได้กลัวความสูงหรอกนะ แต่เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยตั้งแต่เกิดมา


เบนกลืนน้ำลาย ค่อยๆปีนขึ้นมาช้าๆ ท่าทางเงอะงะนั่นตลกเสียจนเรย์หัวเราะลั่น พร้อมทั้งบอกเขาว่าไม่ต้องห่วง ถ้าตกลงไปเธอจะโทรเรียกรถพยาบาลมาให้


และในที่สุด เบนก็ปีนมาถึงบนหลังคาจนได้


ใช้เวลานานกว่าเรย์หลายนาที


“ฉันแพ้คุณเรื่องมิลค์เชค แต่ชนะคุณเรื่องปีน” เรย์ยิ้มภูมิใจ “ต้องฝึกอีกเยอะนะเบน” และเธอก็ย้อนคำพูดที่เขาพูดกับเธอ ท่าทางสะใจนั่นน่าหมั่นเขี้ยวเสียจนเขาอยากจะกดเธอลงกับหลังคาและ .... หยุดความคิดเลยเบน โซโล นี่มันบนหลังคา นายจะหน้ามืดแบบนั้นไม่ได้


ถึงจะเป็นตอนกลางคืนก็เถอะ


“นี่ก็คือที่ที่คุณชอบงั้นสิ” เบนถามเรย์ และเธอพยักหน้าตอบ เธอนอนลงบนหลังคา ก่อนจะมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีมืด


“เห็นดาวไหมคะ” เรย์ชี้นิ้ว “คุณไม่ต้องจ่ายเงินไปดูดาวที่ไหนไกลๆเลย แค่ขึ้นมาบนนี้ คุณก็เห็นดาวทั้งกาแล็กซี่แล้ว” เบนมองตามเรย์ขึ้นไป เขาพบว่าท้องฟ้าในตอนนี้เต็มไปด้วยดวงดาว เพราะบ้านของเรย์ไม่ได้อยู่ในตัวเมือง ไม่มีแสงไฟจากอาคารต่างๆบดบัง ทำให้บริเวณตรงนี้มองเห็นทุกอย่างบนฟ้าได้อย่างชัดเจน เขายอมรับว่าเขาไม่เคยได้มองดาวที่ไหนแล้วเห็นชัดเจนเท่าที่แห่งนี้เลย


“บางทีมันก็เหงานะคะ อยู่คนเดียวน่ะ” เรย์พูด น้ำเสียงของเธอเศร้าลงเล็กน้อย “ฉันเคยนอนตรงนี้ทั้งคืน เผลอหลับไปเลยค่ะ ตื่นมาอีกทีฉันก็ไม่สบายจนไปโรงเรียนไม่ได้” เบนล้มตัวลงนอนข้างๆเธอ ขยับตัวเข้าไปใกล้ และเรย์ก็ไม่ได้ขยับหนี เขาหันหน้ากลับมา มองมายังเธอที่นอนอยู่ข้างๆเขา สายตาของเธอยังคงจับจ้องไปยังบนฟ้า สำหรับเขา ใบหน้าด้านข้างของเรย์ก็ยังน่ามองมากกว่าดวงดาวดวงไหนๆ เรย์อาจจะไม่เคยรู้ตัวเลยก็ได้ ว่าเธอมีเสน่ห์มากจนน่าเหลือเชื่อ เธอไม่ใช่คนสวยโดดเด่น  และเธอก็ไม่พยายามจะเป็นแบบนั้นด้วย นั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าเธอพิเศษ


“น่าแปลกนะครับ ที่เราเจอกันวันนี้” เบนเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา และเรย์ก็พยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูด


“ฉันไม่คิดมาก่อนเหมือนกัน ว่าจะมีคนแบบคุณอยู่ในมหาลัยด้วย” เบนขมวดคิ้วเล็กๆ กำลังสงสัยว่านั่นคือคำชมหรือเปล่านะ “ฉันหมายถึงในแง่ดีนะคะ” เรย์สังเกตเห็นเขาทำหน้ายุ่ง เธอจึงอธิบาย และเธอก็หมายความแบบนั้นจริงๆ สำหรับเรย์ เบนคือผู้ชายที่จัดว่าหน้าตาดี แต่คงเพราะคนหน้าตาดีในมหาลัยมีเยอะ และเขาไม่ใช่คนเจ้าคารมที่จะดึงดูดผู้หญิงตลอดเวลา มันทำให้เขาอาจจะไม่ได้เป็นที่สังเกตเท่าคนอื่นๆ แต่ตอนนี้ ... เธอเห็นเขาแล้ว


“หลังจากคืนนี้ เราจะได้เจอกันอีกไหม” เบนถามคำถามที่เขาคิดเอาไว้ตลอด แน่นอน เขารู้สึกกับเธอ แต่เขาก็ไม่อยากจะเหมารวมทุกอย่างไปเองว่าเธอเองก็รู้สึกเหมือนกัน


แทนคำตอบ เรย์ลุกขึ้นนั่ง เธอคร่อมตัวลงไปบนร่างของเบน ทำให้ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตัวเขา เรย์ยิ้มนิดๆ เธอก้มหน้าลงประทับริมฝีปากลงบนปากหนาของคนข้างใต้ เรย์ไม่เคยจูบมาก่อน เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันจะต้องทำอะไรต่อ แต่ตอนนี้เธอรู้แค่เธออยากสัมผัสเขา


เบนตกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเรย์จะรุกก่อน เขาเอื้อมมือขึ้นกดศีรษะของเรย์ให้แนบชิดกันมากขึ้น เขารู้ว่าเธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน เขาจึงเริ่มบดเบียดริมฝีปากกับร่างข้างบนมากขึ้น เขายันตัวขึ้น ใช้มืออีกข้างยันหลังคาเอาไว้ มือที่กดศีรษะของเรย์ค่อยๆเลื่อนมาประคองใบหน้าหวานนั่น เขาใช้นิ้วโป้งกดลงบนปากของเรย์ ก่อนจะค่อยๆแปรเปลี่ยนจากจูบธรรมดาให้ร้อนแรงมากขึ้้น เธอทำไม่เป็น เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ เบนหลุดยิ้มกับความไม่ประสีประสาของอีกฝ่าย เขาผละออก เลื่อนลงไปยังต้นคอของเรย์ ใช้จมูกของตนเองไล้ไปตามลำคออีกฝ่าย แกล้งหายใจรดเล็กน้อย ก่อนจะประทับริมฝีปากลงไป พรมจูบทั่วลำคอ ทำให้เรย์หอบหายใจแรงขึ้น เบนยังไม่อยากทำรอยหรืออะไร เขาคงจะหยุดตัวเองไม่ได้ และอาจจะจับเธอกดบนนี้ ซึ่งไม่ดีแน่


เบนผละริมฝีปากออกจากหญิงสาว ลุกขึ้นนั่ง และกดศีรษะเรย์ที่ตอนนี้กลายเป็นนั่งอยู่บนตักของเขาให้ซบอยู่บนอกของเขา เรย์ที่ตอนนี้หน้าแดงจัด อายจนไม่รู้จะทำอะไรต่อ เธอจึงได้แต่ซุกหน้าลงบนแผงอกของอีกฝ่าย


“เมื่อกี้เบนยิ้ม” เรย์ว่า เธอเปลี่ยนวิธีการเรียกเขา และมันก็ฟังดูน่ารักเสียเหลือเกิน “จะบอกว่าฉันจูบไม่เป็นละสิ” เสียงของเรย์อู้อี้ เพราะเธอยังคงเอาแต่ซุกหน้าอยู่อย่างนั้น


“ของแบบนี้ฝึกกันได้ ก็เหมือนกับดูดมิลค์เชคนั่นแหละ” เบนแซว เขาชอบเห็นเรย์เขินควันออกหูทำอะไรไม่ถูกเสียเหลือเกิน


“ถ้าเรย์ให้ผมฝึกให้น่ะนะ” เบนกระซิบชิดใบหูเล็ก ก่อนจะขบกัดมันเล็กๆเป็นการหยอกอีกฝ่าย

 

พวกเขานั่งอยู่อย่างนั้นซักพัก เรย์ก็ผละตัวออกจากอีกฝ่าย เธอกำลังจะกลับไปนั่งข้างๆเขาเช่นเดิม แต่แขนแกร่งนั่นไม่ปล่อยให้เธอลุกออกจากเขา เรย์จึงทำได้เพียงหันตัวออกจากเขาเท่านั้น เธอก็ยังคงนั่งบนตักเขา ให้ตายสิ ดีนะที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน ไม่อย่างนั้น.. ไม่อยากจะคิด


“มีที่ที่อยากไปอีกไหมครับเรย์” เบนถาม คางของเขาเกยอยู่บนไหล่ของเธอ “หรือที่นี่จะเป็นที่สุดท้ายของคืนนี้แล้ว” แขนแกร่งสองข้างโอบอยู่รอบเอวเธอรัดเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย


เรย์มองนาฬิกาในโทรศัพท์อีกครั้ง


และเธอคิดอะไรออกอีกอย่างหนึ่ง

 

“มีที่ที่อยากไปอีกที่ค่ะ ที่สุดท้ายของคืนนี้แล้ว” เรย์พูดขึ้นมา มือของเธอประสานเข้ากับมือของเขาที่อยู่บริเวณหน้าท้องของเธอ


“เบนจะไปกับฉันอีกไหมคะ” เรย์ถาม และเบนก็ตอบตกลง เขาบอกว่าเขาจะไปทุกที่ที่เธออยากไป

 

 

“ห้องของเบน .. จะว่ายังไงคะ?

 

 

 

อ่า

 

เขาจะผ่านคืนนี้ไป โดยที่อดใจไม่ฝึกให้สาวน้อยคนนี้ได้อย่างไรนะ





Writer’s talk

โฮรกกกกกกกกกกกก ไงละคะ น้องเรย์แหย่คุณพี่เอาไว้เสียเยอะ โดนแหย่คืนทีไปต่อไม่ถูกกันเลย -.,-

ชอบโมเม้นแบบนี้จังค่ะ อยากไปนอนดูดาวบนหลังคาบ้าง อันที่จริงเราเคยทำเหมือนกันตอนอยู่ต่างจังหวัด แต่ตอนดูดูกับเพื่อนไงคะ เฮ้อ อยากจะดูกับพี่เบนบ้างอะไรบ้าง ฮ่าๆๆ

ตอนนี้มีพล็อตเรื่องต่อไปในหัว อาจจะเป็นประมาณ3ตอนจบค่ะ เป็นเรย์โลเหมือนเดิม ฮือ คู่อื่นๆรอไปก่อนนะคะ ยังไม่มีพล็อตที่ชัดเจนในหัวเลย

แต่กำลังเครียดตรงที่ว่า เราไม่เคยแต่งแนวรั่วๆแล้วรอดมาก่อน มาดูกันว่าเรื่องหน้าจะรอดไหม 55555555555

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ คอมเม้นติชมกันได้น้าาาาาาา <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

58 ความคิดเห็น

  1. #9 nekojeje04 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:48
    สนุกดีนะคะ ถ้าเจอคนที่เหมือนเราก็ดีเหมือนกัน
    #9
    1
    • #9-1 arielqueenn(จากตอนที่ 2)
      6 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:42
      ขอบคุณนะคะ <3<3
      นั่นสิคะไรท์ก็อยากมีโมเม้นแบบนี้555555
      #9-1
  2. #5 ploymanoy1994 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 22:44
    อร๊ายยยยย ดีต่อใจ ติดตามผลงานอยู่นะคะ
    #5
    1
    • #5-1 arielqueenn(จากตอนที่ 2)
      1 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:59
      ขอบคุณนะคะะะ <3 <3
      #5-1
  3. #3 Roserin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 00:13
    ยังคงไวไฟกันอย่างต่อเนื่อง เด็กพวกเน้~

    ความสัมพันธ์ไปไวมาก คุยถูกคอ ต่อกันติด เป็นเรื่องที้น่ารักๆ ดีมาก มุ้งมิ้งกรุบกริบกำลังดี
    #3
    1
    • #3-1 arielqueenn(จากตอนที่ 2)
      28 มกราคม 2561 / 21:45
      ขอบคุณนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ <3 <3
      #3-1