คัดลอกลิงก์เเล้ว

The Ring (Yaranaika VER.)

โดย Archira

'โฮซากะ'(Minami-ke) ได้ดูวิดีโออาถรรพ์เมื่อ 7 วันก่อน หลังจากดูจบก็มีโทรศัพท์ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียง "Yaranaika?" "อีก 7 วัน.." ณ บัดนี้ ครบกำหนด 7 วันแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง โปรดติดตาม

ยอดวิวรวม

747

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


747

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 เม.ย. 54 / 19:29 น.
นิยาย The Ring (Yaranaika VER.) The Ring (Yaranaika VER.) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิดเรื่องนี้แต่งขึ้นเพราะกระผมนึกครึ้มอยากนำตัวละครเจ้าของคำพูด Yaranaika ทั้งสอง มาเผชิญหน้ากันสักตั้ง... และแล้วก็ออกมาเป็นเช่นนี้แล


แนะนำตัวละครกันสักนิด



รุ่นพี่โฮซากะ จากเรื่อง Minami-ke
 
 
เจ้าของคำพูดยอดฮิต
 
"Volleyball o Yaranaika?" (= มาดวลวอลเล่บอลกันม้า?)


และ
 
 
 


อาเบะ จากเรื่องKuso Miso Technique

เจ้าของคำพูดยอดฮิต  
 
"Yaranaika?" (= มาเล่นจ้ำจี้กันม้า?)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 เม.ย. 54 / 19:29


ให้เสียงภาษาไทยโดย พันธมิตร...


 
ค่ำคืนหนึ่ง ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนอันแสนอบอ้าว...
โฮซากะ... ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเอาการ
เจ้าของเรือนผมสั้นสีดำสนิทซึ่งบัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ
เขากำลังนั่งปั่นการบ้านของช่วงปิดเทอมฤดูร้อนอย่างเอาจริงเอาจัง

อากาศที่ร้อนอบอ้าวของฤดูร้อน
ทำให้หยาดเหงื่อพากันผุดออกจากร่างกายของเขาราวกับเขื่อนแตก
ใช่แล้ว... เขาเป็นคนขี้ร้อนขั้นรุนแรง
ทำให้ต้องปลดกระดุมเสื้อโชว์แผ่นอกเพื่อคลายร้อนอยู่ร่ำไป
เขาค่อยๆ เอื้อมมือปลดกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วตั้งใจทำการบ้านต่อ
ไม่นานเกินรอ กระดุมเม็ดที่ 2 ก็ถูกปลดออก...
ตามมาด้วยกระดุมเม็ดที่ 3... 4... 5... จนหมด...
ในตอนนี้แผ่นอกขาวกว้างและหน้าท้องซิคแพ็คน่าหลงไหลของเขาก็ได้ปรากฎสู่สายตาชาวโลกแล้ว
แต่ความร้อนยังคงตามราวีเขา ไม่ยอมหนีหายไปไหนเลย
โฮซากะกระพือเสื้อเชิ้ตแก้ร้อน พร้อมทั้งเอามือปาดเหงื่อบนใบหน้า


ทันใดนั้นเอง! กระแสความเย็นได้แล่นเฉียดผิวกายของเขา
ทำให้รู้สึกเย็นวาบไปทั่วทั้งร่างกาย
น่าแปลกนัก เมื่อครู่เขายังรู้สึกเร่าร้อน...
เฮ่ย! ร้อนอบอ้าวอยู่เลย แต่ทำไมจู่ๆ ถึงได้รู้สึกหนาวเหน็บเช่นนี้ได้นะ
เขานึกเอะใจ ก่อนหวนระลึกถึงเรื่องราวเมื่อสัปดาห์ก่อน


วีดีโอประหลาด...
พอเขาดูจบปุ๊ปก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

"Yaranaika?"

เสียงจากปลายสายโทรศัพท์ เอ่ยถามเขา
มันเป็นน้ำเสียงที่ทุ้มนุ่มแฝงไปด้วยอำนาจและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างเหลือล้น
โฮซากะเข้าใจว่า คนที่โทรมาคงเป็นนักกีฬาวอลเล่บอลของโรงเรียนอื่น ที่อยากจะดวลกับเขาสักครั้ง เขาจึงตอบตกลงไปอย่างง่ายดาย

"อีก 7 วัน... ซ่า... ซ่า... ซ่า..."
น้ำเสียงหล่อเหลาเปี่ยมเสน่ห์เอ่ยตอบกลับมา ก่อนสัญญาณจะขาดหายไป


7 วัน... ก็วันนี้ไม่ใช่หรือไง?
โฮซากะฉุกคิดขึ้นได้ แต่วันนี้ทั้งวันเขาก็ไม่พบนักกีฬาวอลเล่บอลคนนั้นเลย
ท่าทางชายคนนั้นคงไม่ต้องการดวลกับเขาแล้วกระมัง... โฮซากะแอบนึกเสียดาย


แต่แล้วเขาก็ต้องสะดุ้งเมื่อความเย็นยะเยือกตามมาสัมผัสผิวกายของเขาอีกครั้ง
จากไหล่แล่นสู่สันหลังและกระจายไปทั่วทั้งร่างกาย
นอกจากความหนาวเย็นอันน่าประหลาดแล้ว
เขายังรู้สึก 'หวาดกลัว' ขึ้นมาโดยไร้สาเหตุอีกด้วย


โทรทัศน์ในห้องที่ปิดอยู่ จู่ๆ ก็เปิดขึ้นมาเองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
โฮซากะหันไปทางโทรทัศน์อย่างงุนงง ทำไมมันถึงเปิดฃเองได้นะ?

"ซ่าๆๆๆๆ"
ท่าทางสัญญาณจะไม่ดี โอซากะเดินไปกดปิดสวิตซ์... แต่หน้าจอก็ยังคงเหมือนเดิม

"ซ่าๆๆๆๆ"
โฮซากะเกาหัวอย่างงุนงง เกิดอะไรขึ้นกับโทรทัศน์ของเขากันแน่ เขาจึงเดินไปดึงปลั๊กออกด้วย

"ซ่าๆๆๆๆ"
โทรทัศน์หาได้ดับลงไม่... ยังคงขึ้นภาพสีเทาสั่นไหว
มองแล้วมึนหัวอยู่อย่างนั้น โฮซากะเกาหัวอีกครั้ง


เขานึกดีใจ ว่าโทรทัศน์เครื่องนี้ดีแฮะ เปิดได้โดยไม่ต้องเสียบปลั๊ก
แบบนี้คงช่วยพ่อแม่ประหยัดค่าไฟได้พอควร

ในระหว่างที่โฮซากะนึกครึ้มอกครึ้มใจอยู่นั้นเอง... ก็ปรากฎภาพบนจอโทรทัศน์


...ชายหนุ่มบนเก้าอี้ม้านั่ง...


ชายหนุ่มหน้าตาคมเข้มหล่อเหลา
ผมสีดำสั้นมีจงอยผมน้อยๆ กลางหน้าผาก ในอาภรณ์ชุดหมีสีฟ้าอ่อน
ดวงตาคมเข้มแลดูจริงจังกำลังจับจ้องใบหน้าของโอซากะอย่างไม่วางตา
โฮซากะมองร่างในจอโทรทัศน์ด้วยความงุนงง...
รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเขาเคยเห็นชายผู้นี้ในวีดีโอประหลาดม้วนนั้น


แล้วร่างบนม้านั่งก็รูดซิปชุดหมีลงจนถึงสะดือ เผยให้เห็นแผ่นอกกว้าง

"Yaranaika?"

ร่างในจอโทรทัศน์เอ่ยถาม โฮซากะจำน้ำเสียงนี้ได้
มันเป็นน้ำเสียงเปี่ยมเสน่ห์ที่โทรมาหาเขาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนั่นเอง

อย่างนี้นี่เอง วีดีโอนั่นคือสาสน์ท้าดวลวอลเล่บอลนี่เอง!!


"มาสิ!! ฉันกำลังรออยู่พอดี"
โฮซากะตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เขารู้สึกดีใจและตื่นเต้นมาก
ในที่สุดคู่แข่งที่เขารอคอยก็ปรากฎตัวแล้ว
"อุโฮะ"

ร่างบนม้านั่งอุทานเสียงเข้มพร้อมกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ
จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น แล้วค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้จอโทรทัศน์

หมอนั่นคงไม่ได้คิดจะออกมาจากโทรทัศน์หรอกใช่มั้ย?
โฮซากะสงสัย สายตาจับจ้องร่างในจอ ตาไม่กะพริบ
ร่างหล่อเหลาในชุดหมีสีฟ้า เดินเข้ามาใกล้จอ
ใกล้เข้ามาทุกที... ทุกที...
โกหกน่า!! เขายื่นมือออกมาจากจอโทรทัศน์ และกำลังพยายามปีนออกมา

โฮซากะตกตะลึง!
แม้ตัวเขาจะชอบจินตนาการอะไรเกินจริงอยู่เสมอก็เถอะ
แต่ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเขาตกใจจนพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว
ร่างที่ปีนออกมาจากจอโทรทัศน์ บัดนี้ ยืนอยู่ในห้องนอนของโฮซากะแล้ว
เขามองโฮซากะตาเป็นประกาย ริมฝีปากคลี่ยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ทำเอาโฮซากะชะงักค้าง

จะว่าไป นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว จะมาดวลกันเวลานี้จริงอ่ะ? โอซากะคิด

"งั้นพวกเราโยกย้ายไปสนามแถวนี้กันดีมั้ย?"
โฮซากะพูดอย่างกระตือรือร้น แต่อีกฝ่ายกลับเลิกคิ้วด้วยสีหน้างุนงง

"สนามเลยรึ ในห้องนี้ก็พอแล้วมั้ง"

"ในห้องนี้เนี่ยนะ เดี๋ยวข้าวของก็ได้กระจุยกระจายกันพอดี"
โฮซากะทักท้วง... จะมาเล่นวอลเล่ในห้องนอนเนี่ยนะ บ้าหรือเปล่าฟะ หมอนี่?

"วางใจได้น่า ฉันไม่ใช่พวก SM หรอก"

"???"
โฮซากะงุนงง พยายามทำความเข้าใจกับคำพูดของชายตรงหน้า
ท่าทางเขาจะต้องการสื่อว่า เขาเป็นพวกเสิร์ฟเบา ตีเบา สินะ? งั้นคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"โอเค เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันลงไปเอาลูกวอลเล่ก่อนแล้วกัน นายรออยู่นี่นะ"

"ไม่จำเป็นต้องใช้ลูกวอลเล่หรอก" ชายหนุ่มในชุดหมี เอ่ยทัดทานด้วยสีหน้าจริงจัง

โห! หมอนี่สุดยอดไปเลย จะดวลวอลเล่บอลโดยไม่ใช้ลูกวอลเล่เรอะ แสดงว่าจะดวลกันโดยใช้จินตนาการสินะ เหมือนการคิดเลขโดยใช้ลูกคิดในจินตนาการนั่นไง!

หมอนี่... เต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของนักวอลเล่บอลอย่างแท้จริง... ไม่ได้การ ชักจะหวั่นๆ ซะแล้วแฮะ
แต่คนอย่างโฮซากะรึจะยอมแพ้ ฉันจะทำให้นายได้เห็นฝีมือวอลเล่บอลขั้นเทพของฉัน
และท้ายที่สุดนายจะต้องคุกเข่ายอมแพ้อยู่แทบเท้าของฉันคนนี้อย่างแน่นอน


"อ่ะฮะฮะ อ่ะฮะฮะ อ่ะฮะฮะฮะฮะ"
โฮซากะผู้ซึ่งมักแยกความจริง กับความคิดในหัวไม่ออก เขาหัวเราะอย่างสะใจออกมากับภาพชัยชนะในจินตนาการของเขา

"ฉันดีใจมากนะ ที่นายดูมีความสุขขนาดนี้... คนอื่นๆ ที่เห็นหน้าฉัน ไม่ทำหน้าหวาดกลัว ก็ช็อคตายกันทั้งนั้น"
ชายหนุ่มก้มหน้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ก่อนจะตวัดสายตาขึ้นจ้องมองโฮซากะอย่างพึงพอใจ

"ฉันชักถูกใจนายซะแล้วสิ" ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

"ฉันเองก็เช่นกัน!!" โฮซากะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


"งั้น... มาเริ่มกันเลยดีกว่า!!"


[ จบ ]

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Archira จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 เมษายน 2555 / 00:11
     โอโห้ นึกไปกันคนละความหมายเลย ฮากร๊ากกกก 5555555555
    #8
    0
  2. วันที่ 3 ตุลาคม 2554 / 13:56
    แหม....ทำไปได้....
    #7
    0
  3. วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 16:39
    ฮาตั้งแต่ดูวิดีโอประหลาดเมื่อ 7 วันก่อนแล้วค่ะ
    55555 คนนึงก็คิดอีกเรื่อง
    อีกคนก็คิดอีกเรื่อง ฮามากค่ะ 55555
    #6
    0
  4. วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 22:03
    มันช่างงงงงงง พี่อากิระ ทำคาซึขากรรไกรค้าง 55555555 55 5.
    #5
    0
  5. วันที่ 26 เมษายน 2554 / 19:20
    เอ้อ...
    #4
    0
  6. วันที่ 21 เมษายน 2554 / 13:25

    ฮะฮะฮะฮะฮะฮะ  เอาไปเลย ตอนบรรทัดสุดท้ายนี่แหละ

    #3
    0
  7. วันที่ 20 เมษายน 2554 / 20:52
    ทำไมจบแบบนี้อ่ะ =x=! แต่อ่านแล้วหลอนอาเบะ ฮ่าๆๆ หนุกค้าบบ > #2
    0
  8. #1 OhatashiO
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 20:27
    แอบค้าง

    (>///
    #1
    0