ตอนที่ 1 : 1 - First Time that I Saw You

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

    กดฟังเพลงแล้วอ่านไปด้วยจะช่วยบิวท์อารมณ์นะคะ

 
ภายในโรงเรียนไฮสคูลแห่งหนึ่งในลอนดอน นักเรียนมากมายต่างพากันทยอยเดินเข้าโรงเรียนเมื่อถึงเวลา นี่ที่เป็นสถาบันการศึกษาที่น่าเชื่อถือในลอนดอน นักเรียนที่นี้ส่วนใหญ่ล้วนมีฐานะที่ค่อนข้างดี 

เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ เด็กสาวมากความสามารถเดินเข้าไปในมุมโปรดของเธอและแก๊งนั่นก็คือใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าอาคารเรียน 

"มาช้าชะมัดเลยเฮอร์ไมโอนี่" เป็นคำแรกที่เอ่ยทักของเด็กหนุ่มผมแดงเพื่อนของเธอ รอน วีสลีย์

"ก็กว่าพ่อฉันจะมาส่งน่ะสิ" เด็กสาวบอกด้วยน้ำเสียงปนหงุดหงิด

"อย่าไปสนใจรอนเลยเฮิร์ม เขาก็ว่าไปเรื่อย" แฮร์รี่ พอตเตอร์ เด็กหนุ่มผมดำที่สวมแว่นตาทรงกลมๆ พวกกับหน้าตาจิ้มลิ้มของเขาทำให้เขาเป็นที่รู้จักดีในหมู่รุ่นพี่เกรดสิบสอง จะว่าไปตอนนี้พวกเขาก็อยู่เกรดสิบเอ็ดกันแล้ว 

"ฉันว่าเราเข้าไปรอในห้องเถอะ ใกล้จะถึงเวลาแล้ว" เฮอร์ไมโอนี่บอกกับเพื่อนทั้งสองก่อนจะกระชับกระเป๋าที่สะพายและเดินนำไป 

"ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเธอจะจริงจังกับเรื่องเรียนอะไรขนาดนั้น" รอนบอกพลางมองตามหลังของเพื่อนสาวๆ ผมสีบรูเน็ตของเธอที่ค่อนข้างฟูปลิวไปตามลม 

"ยังไม่ชินอีกเหรอรอน ฉันว่าเรารีบไปกันเถอะ" แฮร์รี่กล่าวและตบบ่ารอน ไม่นานเขาสองคนก็เดินตามเธอไปเช่นกัน


เวลาเที่ยงตรงเฮอร์ไมโอนี่และเพื่อนของเธอกำลังเดินเข้าไปในโรงอาหาร เธอเปิดหนังสือไปด้วยจนไม่ได้มองทางข้างหน้า

พลั่ก! 

เฮอร์ไมโอนี่เดินชนเข้ากับใครบางคนจนหนังสือของเธอหล่น ตัวเธอเองก็เซเล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับล้ม 

"ขอโทษครับ" ร่างสูงก้มลงเก็บหนังสือให้เธอพร้อมกับกล่าวคำขอโทษ ตอนแรกเธอยอมรับว่าเธอหัวเสียนิดหน่อย แต่พอเขาเงยหน้าเท่านั้นแหละ... โอ้ พระเจ้า ทำไม...เขาช่างดูดีเหลือเกิน ดวงตาสีฟ้าอมเทาคู่นั้น ผมสีบลอนด์สว่างเป็นจุดเด่น 

"เอ่อ...ไม่เป็นไร" เฮอร์ไมโอนี่เลิกตกอยู่ไนภวังค์และรับหนังสือที่เขายื่นมาคืน 

"ให้ตายเถอะรอน นี่เดรโก มัลฟอย" แฮร์รี่กระซิบกับรอนเบาๆ 

"แล้วไง?" ดูเหมือนรอนจะสนใจเพื่อนสาวที่มัวแต่จ้องพ่อหนุ่มผมบลอนด์ตรงหน้า 

"นี่นายไม่รู้จักจริงๆเหรอ เขาทั้งรูปหล่อพ่อรวย ดังจะตาย ทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่นี่ตามเขาเป็นโขยง" หนุ่มผมดำกระซิบให้เพื่อนผมแดงได้ยินคนเดียว แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ใส่ใจเท่าไหร่

"เหอะ ไปเถอะ เฮอร์ไมโอนี่" รอนบอกพร้อมกับกระตุกแขนเฮอร์ไมโอนี่เบาๆ 

"ไปสิ" เด็กสาวตอบรับพร้อมกับเดินไปพร้อมกับเพื่อนของเธอทั้งสองคน แต่หัวใจของเธอมันเรียกร้องให้เธอหันกลับไปมอง...

เฮอร์ไมโอนี่ตัดสินใจหันกลับไปมอง... เขายังยืนอยู่ที่เดิม แล้วเธอตาฝาดไปหรือเปล่านะ? เขายิ้มกลับมาด้วย


จนกระทั่งตอนกินข้าว โสทประสาทของเธอก็ยังคิดถึงแต่หน้าของหนุ่มผมบลอนด์นั่นไม่หยุดหย่อน ให้ตายสิ นี่มันบ้าไปแล้ว 

"เหม่ออะไรน่ะเฮอร์ไมโอนี่" รอนถามเมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติ 

"ฮั่นแน่ คิดถึงใครอยู่เปล่า" ดูเหมือนแฮร์รี่จะรู้ทัน 

"แฮร์รี่ เขา...คือใครเหรอ" เด็กสาวถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ ในใจเธอยังลังเลอยู่

"เอ๊...เขาคนไหนกันนะ?" คนผมดำแแกล้งทำเป็นไม่รู้เพราะอยากจะแกล้ง

"นี่อย่าบอกนะว่าเธอสนใจไอ้หัวฟักทองนั่น!" เด็กหนุ่มผมแดงดูจะไม่ชอบใจเสียเท่าไหร่ 

"อย่าขัดน่ารอน เอาล่ะเฮอร์ไมโอนี่ ฉันจะบอกให้นะ คนที่เธอเดินชนวันนี้น่ะชื่อ เดรโก มัลฟอย เขาค่อนข้างหล่อและโปรไฟล์ดี(มาก) ผู้หญิงในโรงเรียนนี้ชอบเขาทั้งนั้น" แฮร์รี่ร่ายยาวและรัวจนแทบฟังไม่ทัน นี่เขาคงจะติดตามเพจข่าวของโรงเรียนเยอะมากแน่ๆ 

"นายนี่สาระแนเรื่องคนอื่นจังแฮร์รี่" รอนกล่าวในขณะที่เฮอร์ไมโอนี่ยังครุ่นคิดกับสิ่งที่เพื่อนผมดำพูด

"อย่าว่าฉันนะรอน!" 


คฤหาสน์มัลฟอย

เวลาสำหรับมื้อเย็น ครอบครัวมัลฟอยถือเป็นครอบครัวที่อบอุ่นไม่ต่างจากครอบครัวอื่น คุณพ่อกลับมาจากบริษัทตรงเวลา คุณแม่ก็อยู่คอยดูแลบ้าน เดรโกถูกเลี้ยงมาอย่างให้ความดูแลเอาใจใส่ แถมเขายังเป็นลูกชายคนเดียวอีกด้วย

"แกไปโดนตัวไหนมาหือเดรโก พ่อเห็นแกยิ้มคนเดียวตั้งแต่กลับมาจากโรงเรียนแล้ว" ลูเซียส มัลฟอย กล่าเมื่อเห็นว่าลูกชายเอาแต่ยิ้มและไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าเลย

"คุณก็อย่าไปว่าลูกสิคะลูซ" นาร์ซิสซ่าปราม

"ก็มันจริงหนิคุณ ดูมันๆ ยิ่งพูดยิ่งยิ้ม" ที่เดรโกยิ้มเพราะขำกับท่าทีของพ่อเขาต่างหาก 

"ผมก็ยิ้มเฉยๆครับพ่อ ปกติของผม" เด็กหนุ่มผมบลอนด์บอก

"ไม่จริงหรอกเดรโก ปกติแกไม่ยิ้มขนาดนี้" คนเป็นพ่อพูดอย่างรู้ทัน 

"หืม? หรือลูกเจอใครที่ถูกใจ" นาร์ซิสซ่าพูดพร้อมกับยกคิ้วจนลูกชายมีท่าทีที่เปลี่ยนไป

"เปล๊า! ไม่มี๊ ผมจะไปถูกใจใครได้ แม่อ่ะมั่ว" เดรโกพูดและรีบเดินออกจากห้องอาหาร

"อะไรของมัน วัยรุ่นนี่เข้าใจยาก" ลูเซียสบ่น

"แหม คุณก็พูดเหมือนไม่เคยเป็นวัยรุ่นนะคะ" นาร์ซิสซ่าพูดยิ้มๆ

"ผมเคยเป็นแต่มันนานมาแล้ว จะว่าไปคืนนี้เรามารำลึกความหลังกันมั้ยล่ะจ้ะ" 

"ฉันเคยปฏิเสธคุณที่ไหน" 


เวลาสี่ทุ่มเศษๆ เดรโกยังออกมามองดูดาวอยู่ที่ระเบียง มันเป็นความชอบของเขาตั้งแต่เด็กกับการได้จ้องมองหมู่ดาวนับล้านดวงบนท้องฟ้า มันเป็นอะไรที่สุดยอดจริงๆ

"เธอเป็นใครนะ ทำไมเธอสวยจัง" เขาพึมพำเบาๆกับตัวเอง เขาหยุดคิดถึงใบหน้าที่สมบูรณ์แบบของเด็กสาวคนนั้นไม่ได้เลย ผมสีบรูเน็ตสวยถึงแม้จะฟูไปนิดหน่อย ดวงตาสีเฮเซลของเธอเวลาจ้องมองช่างน่าทึ่ง ริมฝีปากอวบอิ่มได้รูปของเธอ โอ้ ให้ตาย! เขาจะหยุดคิดถึงเธอได้ออย่างไร 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้เด็กหนุ่มรีบเดินไปเปิดประตูห้องนอน 

"อ้าว ยังไม่นอนเหรอครับพ่อ" เดรโกถามเมื่อคนที่ยืนอยู่คือพ่อของเขาเอง 

"จะนอนได้ไงล่ะ คืนนี้ฉันมีนัดกับแม่แก" ลูเซียสตอบ

"แล้วพ่อบอกผมทำไมอ่ะ" 

"คือพ่อลืมไปว่าถุงหมด เลยจะมาขอยืมแก" 

"อ่อ ได้เลยครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ใช้หรอก ยังดีที่พ่อรอบคอบนะ อย่างน้อยผมก็ไม่อยากมีน้อง" เด็กหนุ่มพูดระหว่างเดินเข้าไปหยิบบางอย่างจากลิ้นชัก 

"กลิ่นอะไรดีครับ" เดรโกหันมาถาม 

"กลิ่นอะไรก็เอามาเถอะน่า แม่แกน่ะช่ำชองจะตาย" คนเป็นพ่อตอบปัดๆทำให้เดรโกหยิบกล่องเล็กที่อยู่ในลิ้นชักมามั่วๆ

"ขอบใจมากไอ้ลูกชาย" ลูเซียสตบบ่าเขา 

"ค้าบ ขอให้เป็นค่ำคืนที่แสนหวาน" เดรโกพูดยิ้มๆ

"ไม่มีแล้วค่ำว่าหวาน มีแต่คำว่าร้อนแรง" ชายหนุ่มวัยกลางคนหันมาพูดและเดินเข้าไปในห้องนอนข้างๆ เด็กหนุ่มหัวเราะและส่ายหน้าไปมา พ่อเขานี่ยังไฟแรงจริงๆ

หนุ่มผมบลอนด์ปิดประตูห้องและเดินกลับเข้ามาที่เตียง เขาล้มตัวลงนอนและนอนกอดหมอนข้างประจำตัว เขาเป็นประเภทนอนไม่ได้ถ้าไม่มีหมอนข้าง แต่ถ้าเปลี่ยนจากหมอนเป็นคนข้างๆก็คงดี

"ฉันจะต้องรู้จักเธอให้ได้" เดรโกพึมพำพร้อมกับยิ้มบางๆ คิดถึงใบหน้าของเด็กสาวคนนั้นเป็นครั้งสุดท้ายและปิดตาลง คืนนี้จะต้องฝันดีแน่ๆ



โง้ยยยย ช่วงแรกๆก็จะเล่าเรื่องราวสำหรับตอนเป็นวัยรุ่นไปกอนนะคะ สกอร์เปียสยังไม่เกิดเน้อออ5555 เนื่องจากเป็นAU นิสัยของตัวละครอาจถูกดัดแปลงนิดหน่อย เรื่องนี้เดรโกไม่แบดบอยเท่าไหร่ ออกแนวเป็นผู้ชายอ่อนโยน แล้วก็ครอบครัวอบอุ่นนะคะ5555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยจ้า พึ่งลองแต่งแนวนี้ จะตั้งใจแต่งให้ดีที่สุดเลยยย


















             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #13 Porayday (@Porayday) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 10:56
    ติดตามค่า
    #13
    0
  2. #8 MewMuseHp (@MewMuse007) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:33
    รอค่ะะะะ
    #8
    0
  3. #7 0910493709 (@0910493709) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 08:06
    สู้ๆน่ะคะ
    #7
    0
  4. #6 sharonyyy (@sharonyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 06:00
    ชอบมากๆค่ะ รอน๊าาา
    #6
    0
  5. #5 monkey' (@bamboosaza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:39
    คุณพ่อ5555555
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #5
    0