[DM/HP] My little Scorpius สกอร์เปียสลูกรัก

ตอนที่ 9 : 8 - Three years ago

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

  "เธอมาทำอะไรที่นี่" เดรโกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรนัก ดวงตาสีเงินราวโรจน์ขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงอดีตที่เธอทำไว้ ถึงอย่างไรเขาก็ไม่อยากเห็นหน้าเธอ 

"เดรโก ฉันอยากเจอลูก" แอสเทอเรียพูดและเดินมาหาเขา 

"เธอจะอยากเจอเขาไปทำไม เธอไม่ต้องการเขาอยู่แล้วหนิ" เขาตอกกลับทันควัน พลันสมองก็นึกถึงเหตุการณ์ในอดีต 

3 ปีก่อน 

"เธอเอาเขาไปเถอะเดรโก ฉันไม่อยากมีตัวถ่วง" เด็กสาวอุ้มเด็กทารกวัยสองเดือนมาให้คนผมบลอนด์พร้อมกับบอกเหตุผล 

แน่นอนว่าเขาทำบางอย่างผิดพลาดไป เนื่องจากครอบครัวมัลฟอยและกรีนกราสสนิทกันอยู่แล้ว ไม่แปลกที่เธอจะได้มาบ้านเขาบ่อยๆช่วงปิดเทอมปีสี่ และนัั่นทำให้เขามีอะไรกับเธอโดยไม่ได้ป้องกัน แน่นอนว่าพ่อแม่ของเธอและเขารู้เรื่องนี้ แต่ในเมื่อเด็กทั้งคู่ไปกันไม่รอด พวกเขาก็ไม่ห้าม

"ตัวถ่วง? ลูกคือตัวถ่วงงั้นเหรอ" เดรโกรับเด็กชายมา 

"นายไม่เข้าใจหรอกเดรโก ฉันยังมีอนาคตที่ดี ดีกว่าจะมาจมปรักอยู่แบบนี้" แอสเทอเรียพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง 

"ได้ ฉันจะเลี้ยงลูกเองและเธอก็อย่ามายุ่งกับเราอีก" 

ปัจจุบัน 

"เดรโก อย่าเสียมารยาทสิลูก" นาร์ซิสซ่าบอกกับลูกชายของเธอ 

"ผมเปล่าครับแม่ แต่เธอไม่สมควรเข้ามาในบ้านเราด้วยซ้ำ" เด็กหนุ่มไม่สนใจกับสิ่งที่ผู้เป็นแม่พูด 

แอ๊ด...

เสียงประตูที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสามหันไปมอง เด็กชายผมบลอนด์เดินเข้ามา นัยน์ตาสีซีดมองผู้เป็นพ่อกับคุณย่าและบุคคลที่ไม่รู้จัก  

"แด๊ดดี้ฮะ" สกอร์เปียสเรียกเสียงใสและวิ่งมาหาเดรโก 

"สกอร์เปียส..." แอสเทอเรียพึมพำและจ้องมองไปที่ลูกชายที่ไม่ได้เจอมาตลอดสามปี ลูกโตขึ้นมากเลยจากตอนนั้นที่ยังเป็นทารก 

"คุณเป็นใครฮะ?" เด็กชายถามพร้อมกับน้ำเสียงแววตาที่ใสซื่อ เด็กสาวสบตากับเดรโกและไม่กล้าตอบคำถาม เธอไม่อาจจะเรียกตัวเองว่าแม่เพราะเธอเป็นคนที่ทิ้งลูกไป 

"เพื่อนแด๊ดน่ะครับ" เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ตอบ พ่อแมงป่องน้อยยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร 

"สวัสดีฮะ เพื่อนแด๊ดดี้" รอยยิ้มสดใสของลูกชายทำให้เด็กสาวเผลอยิ้มออกมา 

"โตขึ้นมากเลยนะ จาดตอนนั้น" แอสโทเรียพูดขึ้น ดวงตาคลอไปด้วยน้ำใสๆเมื่อนึกถึงหน้าลูกเมื่อตอนสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเขายังเป็นทารกอยู่เลย

"เอ่อ หนูต้องขอตัวกลับก่อนะคะคุณน้า" เด็กสาวหันไปบอกคุณนายมัลฟอย นาซิสซ่ายิ้มและพยักหน้าเป็นคำตอบทำให้เธอเดินไปที่เตาผิงและใช่ผงฟลูหายตัวไป 

"สกอร์เปียส ย่าคิดถึงหลาน" หญิงวัยกลางคนรับหลานชายจากอ้อมแขนของเดรโก 

"ผมคิดถึงคุณย่าฮะ" เป็นอีกครั้งที่เด็กน้อยอ้อนโดยการใช้รอยยิ้มสดใสอย่างน่าเอ็นดู ใครเห็นเป็นต้องหลง 

"แม่ครับ ที่จริงเราไม่ได้มากันสองคนนะครับ เราพาใครบางคนมาด้วย" เดรโกเกริ่น 

"ใครรึ" นาซิสซ่าถามลูกชาย 

"ผมเองครับ" แฮร์รี่เดินเข้า อันที่จริงเขามาพร้อมสกอร์เปียสแต่แค่ไม่กล้าเข้ามาในตอนแรก 

"แฮร์รี่ พอตเตอร์" คุณนายมัลฟอยพึมพำ 

"เราเป็นแฟนกันครับแม่ เรารักกัน" ร่างสูงใช้แขนข้างหนึ่งโอบไหล่คนตัวเล็กให้เขามาตน เจ้าของผมสีดำอมยิ้มๆน้อยกับการกระทำนี้ 

"โอ้ เคราเมอร์ลิน" เธอวางสกอร์เปียสลง ยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมอกด้วยความตกใจ นี่ลูกชายคนเดียวของเธอกำลังคบกับบุคคลที่ปราบจอมมาร 

"เดรโก เรามีเรื่องต้องคุยกัน แค่เราสองคน" แวบสุดท้ายก่อนที่จะเดินออกไปเธอหันไปมองแฮร์รี่ และทั้งคู่ก็เดินออกไป 

"ฝากสก๊อตด้วยนะแฮร์รี่ เดี๋ยวฉันมา" เดรโกหันมาออกก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับแม่ของเขา

ภายในสวนพฤกษศาสตร์ของคฤหาสน์มัลฟอย ที่นี่เป็นมุมโปรดของคนที่เป็นนายหญิง พืชพัณธ์ุมากมายถูกปลูกไว้เต็มไปหมด 

"มีอะไรครับแม่" เด็กหนุ่มผมบลอนด์ถามขึ้นในทันที 

"นี่ลูกกำลังคิดจะทำอะไรอยู่ เดรโก" นาซิสซ่าเอ่ยถามลูกกชาย 

"ทำอะไรครับแม่" 

"ลูกคบกับพอตเตอร์" 

"เรารักกันครับแม่" เดรโกพูด้วยน้ำเสียงจริงจัง หากแม่เขาแสดงท่าทีแบบนี้ แสดงว่าเธอคงไม่เห็นด้วยแน่ และเขาจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางความรักของเขาอีก 

"แต่พอตเตอร์เป็นผู้ชาย เขามีทายาทให้เราไม่ได้" เธอยกเรื่องทายาทมาเป็นข้อต่อรอง 

"ตระกูลเรายังจะต้องการอะไรอีกล่ะครับแม่ สกอร์เปียสนั่นไง เขาก็เลือดบริสุทธิ์" เด็กหนุ่มผมบลอนด์เถียงกลับทันที 

"แต่..." 

"ถ้าแม่จะบอกว่าแฮร์รี่ไม่ใช่เลือดบริสทธิ์ล่ะก็ ผมไม่สนหรอกครับ แม่ลืมไปแล้วเหรอ เพราะความเย่อหยิ่งในเลือดบริสุทธิ์ทำให้สงครามมันเกิดขึ้น ทำให้ทุกอย่างวุนวาย ผมไม่สนใจเรื่องนั้นอีก ช่างสายเลือดบริสุทธิ์มันปะไร!" เดรโกพูดออกมายาวเหยียด นี่เป็นสิ่งที่เขาอัดอั้นมานาน 

เด็กหนุ่มเดินออกจากตรงนั้นไป ทิ้งให้นายหญิงของมัลฟอยยืนอยู่คนเดียว นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่า ลูกชายคนเดียวของเธอไม่ได้เชื่อฟังเธออีกต่อไป 
-------------------------

เวลาสามทุ่ม นี่เป็นเวลานอนของสกอร์เปียส คืนนี้ทั้งสามนอนที่ห้องนอนของเดรโก พรุ่งนี้ก็เป็นวันคริสมาสต์ แฮร์รี่คิดว่าเขามีของขวัญให้ทุกคน แต่รอให้พรุ่งนี้ดีกว่า 

"วันนี้จะได้นอนกับแด๊ดดี้แล้วก็หม่ามี๊ คริคริ" เด็กชายหัวเราะคิกคัก ปกติเดรโกจะส่งสกอร์เปียสเข้านอนและย่องออกจากห้องมาหาแฮร์รี่ 

"เอาล่ะ อย่ามัวแต่ลีลาตัวแสบ นอนได้แล้วครับ" เด็กหนุ่มผมบลอนด์บอกทำให้เจ้าตัวน้อยยู่ปากอย่างไม่พอใจ

"ยังไม่ได้ฟังนิทานเลยอ่ะ" พ่อแมงป่องน้อยกอดอก 

"อ่าๆ เล่านิทานให้ลูกฟังซะเดรโก" แฮร์รี่ว่า 

"เราอยากฟังหม่ามี๊เล่ามากกว่า" และแล้วรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฎขึ้นบนหน้าของคนผมบลอนด์ร่นใหญ่และรุ่นจูเนียร์ 

"ก็ได้ๆ เล่าให้ฟังก็ได้" 

"เย้! รักหม่ามี๊ที่สุดเลย~ ~ ~"
---------------------------


ตอนแรกก็ว่าจะไม่อัพแล้วหนา แต่อิชั้นกลัวไรท์คิดถึงไง เราจะบอกว่าเรามีทวิตเตอร์แล้วนะ 



ติดตามไอหน่อยนะยูวว รักรีดค่ะ บรั้ยยย บาย 



 
B
E
R
L
I
N


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

87 ความคิดเห็น

  1. #74 VuldusBlaze (@VuldusBlaze) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 02:25
    รอติดตามคร้าาาา
    #74
    0
  2. #73 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 13:53
    โถ่.. พ่อกามเทพตัวน้อยของแม่!!!!! น่ารักน่าชัง รู้งานเชียวลูก
    #73
    0
  3. #72 Junggumjim (@080062) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 09:00

    ติดตามแล้วค่าาา
    #72
    1
  4. #71 BoonyarakChawubo (@BoonyarakChawubo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 08:24
    รอนะคะ
    #71
    0
  5. #70 pramekung2545 (@pramekung2545) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:04
    สนุกดี รออ่านต่ออยู่นะครับ
    #70
    0
  6. #69 cinncookie (@cinncookie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 00:48
    คิดถึงเรื่องนี้มากเลย ขอบคุณที่มาอัพนะคะ
    #69
    1
    • #69-1 ลูกอมอาบยาพิษ (@arayarat2545) (จากตอนที่ 9)
      19 เมษายน 2562 / 01:15
      ขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านเช่นกันเจ้าค่ะ ไรท์เตอร์ลีลาไม่อัพสักทีอย่าว่ากานน
      #69-1