Work Work Work Work พาร์ทไทม์หรรษา อิอิ

ตอนที่ 4 : โดนยัดเยียดให้ไปทำงาน2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

เอ้ก อี เอ้ก เอกกกกก 7โมงเช้าาาาาา แล้วจ้าาาาาาา แค่กๆๆๆๆ  เสียงไก่ขันอย่างประหลาดจากที่ไหนไม่รู้?ปลุกหนุ่มผมเงินที่หลับฝันหวานอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้นจากนิทรา 
"ฮ้าวววว "
เขาอ้าปากหาววอดๆจนเผยให้เห็นฟันขาวสวยที่่มีเขี้ยวซึ่งเป็นจุดเสน่ห์ของเขาเลยล่ะจากนั้นเขาก็ดันตัวเองให้ลุกขึ้นไปเปิดหน้าต่างแสงแดดอ่อนๆยามเช้าตกกระทบที่ผิวสีขาวเหลืองของเขาที่เปลือยเปล่า (แค่ท่อนบนๆ ใจเย็นๆนะ) มันช่างดูดีจนน่าตกใจเลยทีเดียว 
"แม่ๆๆๆวันนี้ร้านหยุดใช่ปะ "
อินุยาฉะลงจากบันไดมาพลางดูวันที่ของปฏิทินว่าวันนี้เป็นวันพระพอดี
"ใช่จ้ะ แม่วานไปซื้อของที่ตลาดหน่อยสิ อ้ะ เอาใบรายการไปนะ "
อิซาโยยโยนใบรายการ ดังฟิ้วมาจากในครัว มาปักที่หน้าผากอินุพอดี อินุเลือดไหล ตาย! จบ อ่อ ไม่ใช่5555
"อ...เอ่อออ คร้าบๆ ไม่กี่อย่างเองนี่" 
ดีล่ะ ปิดเทอมแบบนี้ได้มีเวลาตีป้อมหน่อย ไม่เหมือนตอนยังเปิดเทอมที่ไม่ค่อยได้สนุกสนานกับชีวิตเลยยย เขาคิดกับตัวเองแต่ว่าเมือเขาสัมผัสที่มุมกระดาษก็พบว่าาาาาาาาา มันคลี่ลงมา เรื่อยๆ เรื่อยๆ จนยาวเป็นหางว่าว
"เอ๊ะ?!!! แม่!!!นี่กะจะซื้อตุนไว้ขายถึงชาติหน้า ไง๊???!!!"
อินุยาฉะช็อคเพราะรายการนั้นยาวกว่าระยะที่พี่ตูนบอดี้แสลมวิ่งจากยะลาไปเชียงราย (มากไปละ-,-)
"จะไปซื้อรึยังจ๊ะะะ ก็ที่มากก็เพราะใครล่ะที่กินแต่ล่ะทีเหมือนกับยกตู้เย็นไปกินทั้งตู้.....หื๊มมมม!!!"
อิซาโยยชะโงกหน้ามาจากครัวพร้อมแผ่ออร่าดำมืดด (แม่เก็บมีดด้วยแม่555)จนอินุหดเหลือตัวนิดเดียว
"ป....ไปๆๆๆก็ได้ครับ"
"ดีจ้ะ ถ้าเงินเหลือก็ซื้อของกินที่อยากกินก็ได้นะ "
แม่พูดจบก็คืนสภาพเป็นนางฟ้าเหมือนเดิม อินุยาฉะไม่พูดพร่ำทำเพลงมากเขาจึงสตาร์ทรถคู่ใจของเขาไปซื้อของทันนทีก่อนที่อิซาโยยจะอารมณ์เสียอีก (อิซาโยย:แม่ก็คือแม่จำไว้)
แง้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (เสียงรถๆ)
อินุรีบซิ่งรถของเข้าเข้าไปในตัวเมืองเพื่อจะซื้อของที่แม่บอกไว้
เมื่อกลับมาแล้วเขาก็รีบดิ่งขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อไปตีป้อมต่อ
อินุยาฉะ PROV
ยะหู้วววว สวัสดีคร้าบบบ ผมอินุยาฉะพระเอกสุดหล่อและเซ็กซี่ของเรื่องนี้ แง้นๆ 555พอรู้ว่ามหาลัยจะปิดเนี่ยแม่งโคตรดีใจเลยอะแต่ผมก็คิดถึงเพื่อนนิดๆนะ ป่านนี้ยัยคาโงเมะจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ อ๊ะ!ทำไมผมต้องไปนึกถึงเค้าด้วยฟะ ช่างเถอะหน่า จะว่าไปชวนใครดีหว่าา ผมกดเข้าแอปเกมส์ROVที่คนเค้าติดไปทั่วบ้านทั่วเมืองแล้วชวนเพื่อนมาเล่นในทีมก็มี มิโรคุ กับ ชิปโปอะแต่ว่าไอ2คนนี้มันจะเล่นไหวป่าวหว่าาา
"เห้ยๆๆๆๆๆแม่งนาตายาอ่ะอย่าห้าวดิๆอย่าห้าววว!!! "ผมเปิดไมค์คุยกับทีมฝ่ายตรงข้ามที่กำลังจะตีผม
'ใครมันไปเปิดไมค์เล่นในเล้าไก่ฟะ!! ได้ยินแต่เสียงนกร้องว่ะเห้ย' อีกฝ่ายมันตะโกนกลับมาสงสัยเพราะผมเปิดหน้าต่างไว้มันก็ต้องมีสินกเพราะบ้านผมต้นไม้เยอะอ่ะ วุ้ยย-,-
"เอ้าๆๆๆๆ เห้ยเนตกากอะะะะ เห้ยย เห๊ย!!!!!"อย่ามาบัคกันตอนนี้เซ่ใครปิดไวไฟเนี่ยยยย อ๊ากกกก!!!!แล้วไหงผมต้องแบกทีมเนี่ยวันนี้ไอคนที่เล่นเก่งๆมันไปมุดหัวอยู่หนายยยย ในที่สุดผมก็คงต้องใช้เนตตัวเองสินะ 
"หึๆ วันนี้จะลองเล่นตัวที่ซื้อมาใหม่ดีกว่า" ผมเลือกWonder woman มาประเดิมวันนี้ จะกี่โมงก็ไม่สนแล้วจะต้องได้mvpให้ด้ายย!!
15นาทีต่อมา
"ย้ากกกกก"wonder womanของผมต่อสู้อย่างดุเดือดกับใครก็ไม่รู้ที่เล่น The Flash ซักพักมีอีกตัวจากไหนไม่รู้มาดูดเลือดผมเฉยเลยยย ชาติที่แล้วเกิดเป็นยุงรึไง๊??!!
'ฮัลโหลวว น้องโสดปะคะ ' มีกะเทยเปิดไมค์มาจีบผมซะงั้นอิเวรยิ่งคนหัวร้อนอยู่
"ชอบผู้หญิงงงงงเฟ่ยยย!!!!"ผมตะโกนลั่นห้องเพราะโมโห ป้อมเริ่มแตกแล้วว ป้อมจะแตกแล้วจ้าาาาาาา 
แตกแล้วจ้าาาาาา ผมปาiphone5sลงเตียงด้วยความหงุดหงิด
"หมดกันคราวนี้ อุตส่าห์ไปโม้เขาไว้เยอะว่าเล่นเก่ง โถ่ววว"อยากได้โทรศัพท์ใหม่ง่าาารุ่นนี้ซื้อตั้งแต่เรียนม5แล้วสีลอกหมดแล้ว แง
END PROV
อินุยาฉะที่นอนหงุดหงิดบิดไปบิดมาราวกับสาวน้อยประจำเดือนมาไม่ปกติที่ขาดยาสตรีเบนโลตอนนี้หารู้ไม่ว่าแม่ของเขาจะเอาเรื่องที่เป็นฝันร้ายของเขามาบอก และเรื่องนั้นก็คืออออ แท่น ทะ ดะ แดน แทน แถ่น แทน แทนนนนน แท้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน  (อินุ: พอแล้ว! ทุบคนเขียน)
"อินุยาฉะ!!!!!!"
อิซาโยยเดินขึ้นมาหาเขาด้วยความโมโหเพราะเสียงของเขาตอนเล่นเกมส์ไปกวนเวลาถักนิตติ้งของเธอในห้องจนนิตติ้งที่เธอถักยุ่งเป็นก้อนๆเหมือนอ้วกแมว (อี๊!!!แต่งเองก็หยะแหยง)
"แม่สุดจะเหลือทนแล้วนะเรื่องตีป้อมตีปลาอะไรของลูกเนี่ย ขืนอยู่แบบนี้ไม่มีใครกล้ามาร้านเราแน่ งั้นพรุ่งนี้แม่จะให้ลูกไปเป็นพนักงานเซเว่นของเซ็ตโชมารูเลยแล้วกัน"
"อะไรนะ!ไอบ้านั่นน่ะนะ แม่ ถ้าผมไปคงโดนมันแกล้งตายแน่ๆมันยิ่งไม่ถูกกับผมด้วยคนอะไรไม่รู้เย็นชา ไม่มีความรู้สึก ชาติที่แล้วเกิดเป็นไอติมแช่แข็งคาช่องฟรีซแน่ๆ"
ตัดภาพมาที่บ้านเซ็ต
"ฮัดชิ่ว!!!!!" เซ็ตจามขึ้นมาตอนกำลังอาบน้ำแล้วเช็ดจมูกด้วยท่าที่หล่อเหลา
ตัดภาพมาที่แม่ลูกคู่เดิม
"ฮืออออ ไม่อยากไปอะ แม่ส่งผมไปเก็บขี้วัวที่โคกอีหว่างยังดีกว่าอีกได้ตั้งวันละ350 เผลอๆไปทำไอเซ็ตอาจจะกดเงินเดือนก็ได้"
เขาบ่นอุบอิบเพราะไม่อยากจะไปเป็นเบ๊ของไอพี่ชายต่างแม่เจ้ากรรมของเขา เพราะตั้งแต่โตมาก็ทะเลาะกันนับไม่ถ้วนจนเห็นหน้ากันทีไรก็เอือมระอากันทุกทีมีน้อยครั้งที่จะดีกันแต่ลึกๆแล้วเขาก็รักพี่คนนี้อยู่ดี
"ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รักลูกนะ แต่แม่อยากให้ลูกได้ประสบการณ์ที่ดี ไม่ต้องกลัวว่าจะไปคนเดียวนะเห็นว่าหลานของคาโงเมะก็จะไปอยู่กับคาโงเมะที่นั่นเหมือนกัน"
เอ๋??ยัยนั่นมีหลานด้วยเหรอ ใครกันนะ รึว่า
"ก็น้องฟิกซ์ไง หลานเค้าน่ะ"
อินุยาฉะสตั้นไป3วิเพราะเขาไม่รู้เลยว่าฟิกซ์เป็นหลานของเพื่อนสนิทของเขานอกจากนั้นแล้วก่อนหน้านั้นเขาก็นึกว่าเธอเป็นผู้ชายจนเมื่อเธอมาเข้ามัธยมปลายรรเดียวกับเขาเขาเลยพึ่งรู้ว่าเธอเป็นเด็กผู้หญิง
"อ่อ ก็ได้ครับ ถ้าเพื่อแม่"
เพิ่งนั่งรถกลับมาก็ต้องนั่งกลับไปอีกแล้วสินะ-,-อินุคิดในใจ วันแรกก็ทะเลาะกะตาลุงโรคจิตจนป้าขายห่อหมกต้องมาขับไปส่งแทน
"งั้นแม่จะไปคุยกับน้องเค้าที่บ้านนะลูกก็ไปจัดกระเป๋าเลย"
อิซาโยยพูดจบแล้วออกจากบ้านไปทิ้งให้พระเอกเรานั่งจุ้มปุ๊กอยู่พลางคิดว่าแม่รักเขารึเปล่าเนี่ยวันที่แสนป่วนของเขากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ววว
 
   






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #3 Yamchao_Meewang (@Yamchao_Meewang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:52

    ถ้ามีการเว้นวรรค และจัดย่อหน้าบ้างไรบ้าง ก็คงน่าอ่านนะคะ

    #3
    0