เสน่หาราเชนทร์

ตอนที่ 24 : ปริศนาดาวหกแฉก II 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    9 ม.ค. 60

 

หลังจากทานอาหารเย็นเรียบร้อยแล้ว สมาชิกทุกคนต่างออกมานั่งล้อมวงรับไออุ่นจากไฟกองโตบนพลาญหินเพราะอากาศหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ เสียงพูดคุยผสมเสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระยะเมื่อหลายคนสรรหาเรื่องตลกมาเล่าให้ฟังเป็นพักๆ 

ราเชนทร์ปรายตามองร่างเล็กที่ห่อตัวอยู่ในผ้าห่มสีเหลืองอ่อน ตั้งแต่คุยกันตอนสายเจ้าหล่อนก็เอาแต่วุ่นวายหลบหน้าหลบตา หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับเขาสองต่อสองทุกครั้งไป

พรุ่งนี้เอาไงต่อดีเชนทร์” ปรเมษฐ์หันมาถามเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงเป็นการเป็นงานหลังจากคุยหัวร่อกับทุกคนจนเวลาล่วงมาถึงสองทุ่ม          

ฉันไม่รู้ ทำไมแกไม่ลองถามผึ้งดูล่ะ เขาคงมีคำตอบอยู่ในใจแล้วว่าจะไปอิงฟ้านครได้ยังไง” ชายหนุ่มโยนกลองไปหาแม่สาวหน้าหวานซึ่งพอได้ยินปุ๊บก็ส่งสายตาดุๆ มาให้ทันที

แสดงว่าคุณผึ้งรู้เหรอครับว่าพรุ่งนี้เราจะเดินทางไปทางไหน

ผึ้งยังไม่แน่ใจเท่าไรค่ะ

แต่ผึ้งบอกว่าที่นี่คือที่เก็บเถ้ากระดูกของเชนทร์ มันก็น่าจะหมายถึงเราเข้าสู่เขตของอิงฟ้านครแล้วไม่ใช่เหรอคะ” หมอสาวอดไม่ได้ที่จะตั้งข้อสงสัย หากอีกฝ่ายกลับถอนหายใจยาวก่อนตอบเสียงแผ่ว

ที่พี่พัชรพูดมาถูกเพียงแค่ครึ่งเดียวค่ะ ที่นี่อยู่ในเขตอาณาจักรอิงฟ้าจริง หากเป็นเพียงพื้นที่รอบนอกที่ถูกหุ้มด้วยมนตราคนละบทกับเขตอิงฟ้าด้านใน” ตาดำขลับมองเปลวไฟด้านหน้าด้วยความหนักใจ

ในเมื่อตอนนี้ คุณผึ้งจำทุกอย่างได้และกลับมามีพลังอำนาจเหมือนเดิม คุณผึ้ง..”

พลังอำนาจของผึ้งไม่ได้เก่งกาจพลังของท่านแม่และบรรพบุรุษค่ะ นอกจากมนตราแล้วพวกเขายังสร้างเงื่อนไขหรือปริศนาให้แก้เพื่อนำไปสู่การเปิดทางสู่อิงฟ้านครด้วย” เธอตอบปรเมษฐ์แบบไม่เงยหน้าขึ้นสบตาเขาหรือใครทั้งสิ้น

เงื่อนไขหรือปริศนาอะไรครับ” คราวนี้ก้องเกียรติเป็นคนถาม

ตอนนี้ผึ้งยังไม่รู้ค่ะ” ร่างเล็กกล่าวเท่านั้นก็กำมือรวบชายผ้าห่มบริเวณหน้าอกและลุกขึ้น “ผึ้งขอตัวเข้านอนก่อนนะคะ” กล่าวเสร็จก็หมุนตัวเดินดุ่มไปหาเต็นท์ของตัวเอง

คุณผึ้งคงเครียดมาก ผมว่าพวกเราอย่าเพิ่งเร่งเร้าเอาอะไรจากเธอเลยนะครับ” จอมทัพหันมาขอร้องทุกคนด้วยใบหน้าเครียดขรึม

อืม เราอยู่ที่นี่สองสามวัน รอให้ผึ้งหาคำตอบได้ก็คงไม่เป็นไร ฉันขอเข้านอนก่อนล่ะ” ราเชนทร์สรุปทุกอย่างเสร็จก็ลุกและเดินไปหาเต็นท์ของตนบ้าง เขาหมดอารมณ์ที่จะพูดคุยกับใครเพราะทรมานใจกับท่าทางของคู่หมั้นลับๆ ไม่คิดว่าจะข่มตาหลับได้ แต่แค่ล้มตัวลงนอนคิดอะไรอยู่คนเดียวในความมืดได้ไม่ถึงยี่สิบนาที หนังตาก็หนักอึ้งจนทนไม่ไหว และก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งตอนได้ยินเสียงเรียกจากด้านนอกตอนนาฬิกาบนข้อมือบอกว่าห้าทุ่มครึ่ง 

 “ฝ่าบาททรงตื่นบรรทมเถิดเพคะ” เสียงของผู้หญิงที่ดังขึ้นอีกครั้งคล้ายจะยืนยันว่าเขาไม่ได้หูฝาดหรือคิดไปเองแต่อย่างใด ร่างสูงรีบสาวมือไปรูดซิปของเต็นท์ด้วยความคุ้นเคยและรีบคลานออกจากที่นั่น ไฟในกองที่ยังส่องแสงวับแวมหมายถึงสมาชิกคนใดคนหนึ่งของคณะคงเติมฟืนใส่ในระยะครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาก่อนเข้านอน

ฝ่าบาท!” เสียงเรียกจากด้านหลังของเจดีย์ทองทำให้ชายหนุ่มไม่รีรอจะสาวเท้าไปที่นั่นแบบไม่ต้องอาศัยไฟฉายเพราะเดือนหงายยังฉายแสงสว่างในคืนฟ้าเปิด

ราเชนทร์ตาเบิกโพลงเมื่อเห็นสตรีสูงวัยในเครื่องแต่งกายโบราณ รอบกายนางมีรัศมีสีนวลจนเขาไม่แน่ใจว่าเป็นนางไม้หรือใคร

หม่อมฉันศศิณารา มารดาของอุมาวตีเพคะ” หญิงสูงวัยแนะนำตัวพลางค้อมศีรษะให้ประหนึ่งจะแสดงความเคารพและทักทายเขาไปในตัว

ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มถามพลางเหลียวซ้ายแลขวาอย่างไม่แน่ใจ

หามิได้เพคะ” นางแย้มยิ้มอย่างเป็นมิตร “หากเพลานี้อุมาวตี หรือ ณิชากำลังรอคอยพระองค์อยู่ริมน้ำตกเบื้องล่างแล้ว หากมิอยากให้นางหนาวเย็นจนเจ็บไข้ก็ทรงนำผ้าสักผืนติดพระหัตถ์ไปด้วยเถิด

หมะ หมายความว่ายังไงครับ ผึ้งไปอยู่ข้างล่างได้ยังไง” หนุ่มลูกครึ่งละล่ำละลักถามด้วยความฉงนฉงาย

เพลานี้นางรู้แจ้งแก่ใจแล้วว่าปริศนาดาวหกแฉกมีความหมายเยี่ยงไรเพคะ หน้าที่ของหม่อมฉันคือทูลความต่อพระองค์ หม่อมฉันขอทูลลา” กล่าวเสร็จร่างนั้นก็ค่อยๆ เลือนหายกลมกลืนไปกับความมืด

ราเชนทร์ยืนแข็งทื่ออยู่เกือบสองนาทีก่อนจะผลุนผลันกลับไปเอาไฟฉายและฉวยผ้าห่มของตนออกจากเต็นท์ หัวใจหนุ่มเต้นไม่เป็นส่ำยามย่ำเท้าลงไปตามบันไดหินอย่างรีบร้อน และเมื่อแสงไฟสาดไปเห็นร่างเล็กของณิชาที่อยู่ในชุดเดิมกับตอนหัวค่ำ ขายาวก็ถึงกับชะงัก

ผึ้ง!” เสียงเรียกไม่เบานักจากด้านหลังส่งผลให้คนที่ยืนกอดอกหันหลังให้สะดุ้งน้อยๆ อยากหมุนตัวหันกลับไปยืนยันกับเขาว่าเป็นเธอจริงๆ แต่ความประหม่าขัดเขินก็มากจนไม่กล้ากระดุกกระดิก อัตราการเต้นของหัวใจถี่เร็วจนเธอกลัวว่าตัวเองจะหัวใจวายตาย

ทำไมเราต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ’ 

หญิงสาวโอดครวญในใจเมื่อนึกถึงยี่สิบนาทีที่แล้วซึ่งถูกมารดาในอดีตชาติปลุกจากการหลับใหลเพื่อจะยืนยันว่าสิ่งที่ราเชนทร์กล่าวไว้เป็นความจริง และนี่คือคืนที่เธอกับเขาจะต้องหลอมกายรวมใจเป็นหนึ่ง

เป็นอะไรรึเปล่าครับ” ผ้าห่มที่เขาหยิบติดมือมาคลุมลงบนไหล่พร้อมกับวงแขนที่โอบกอดร่างเย็นชืดไว้หลวมๆ โล่งอกที่เห็นสาวคนรักยังปลอดภัยดี

ปละ เปล่าค่ะ” คนประหม่าตอบเสียงสั่น ถึงจะมายืนตากน้ำค้างรอเขากว่าสิบนาทีแล้ว แต่หัวใจเธอกลับร้อนรุ่มราวกับมีไฟกองใหญ่สุมอยู่ข้างใน

พี่ตื่นขึ้นมาเพราะ…”

ผึ้งรู้ค่ะ” ณิชาสวนเสียงสั่นก่อนจะกัดฟันเอ่ยสิ่งที่หวาดผวามากที่สุดออกไป “ผึ้งพร้อมแล้วค่ะ

ถ้าหากผึ้งไม่พร้อมจริงๆ เรารอวันหลังก็ได้ครับ” เสียงทุ้มที่กระซิบปลอบโยนด้วยความเห็นใจ หากนั่นทำให้คนฟังเม้มปากแน่น

ผึ้งพร้อมแล้วจริงๆ ค่ะ พี่เชนทร์จะทำอะไรก็รีบเข้าสิคะ” ปากสั่นระริกเร่งเร้าให้เขาเดินหน้าอย่างสาวใจกล้า เสียงน้ำตกที่ห่างจากจุดนั้นไม่ถึงสิบเมตรดังอื้ออึงหากเธอกลับได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเองชัด และเมื่อร่างสูงผละออกเพื่อนำผ้าห่มไปปูลงบนลานหินและดับไฟฉายในมือก็ลอบกลืนน้ำลายเอื๊อก

ราเชนทร์เอาจริง!!

พี่รักผึ้ง” หนุ่มลูกครึ่งก้าวมาหยุดอยู่ด้านหลังคนตัวบางพลางไล้มือกับแขนเย็นเฉียบแผ่วเบาเหมือนจะปลอบประโลมให้ร่างน้อยหายสั่น

ผึ้งก็รักพี่เชนทร์ค่ะ” ณิชาห่อไหล่ หลับตาพริ้มเมื่อปากร้อนจูบแตะแต้มไปทั่วต้นคอด้านหลังและหัวไหล่ของเธออย่างเสน่หา

           “พี่จะอ่อนโยนกับผึ้งให้มากที่สุด ไม่ต้องกลัวนะครับ

                          ขออนุญาตเซ็นเซอร์เพื่อรักษากฏระเบียบของเว็บเด็กดีนะคะ

พี่อยากให้ผึ้งรู้ว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น มันเกิดจากความรัก เพราะเราสองคนรักกัน ไม่ใช่แค่เพียงเพราะพี่อยากให้เราไปถึงอิงฟ้า

ผึ้งเข้าใจค่ะ” นิ้วเรียวไต่ลงมาเล่นบริเวณท้ายทอยกับแผ่นหลังกว้างของเขา

               “และพี่ก็อยากให้ผึ้งรู้ด้วยว่าพี่มีความสุขมาก” ราเชนทร์ขยับหน้าขึ้นมาหาพร้อมกับถ่ายเทน้ำหนักไปที่แขนของตัวเอง อาการหลบตาของคนใต้ร่างเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากเขา นอกจากจะสุขสุดๆ แล้ว..ความภูมิใจยังล้นปรี่ในใจของเขาเสียด้วยเวลานี้ 
               ดาวตกค่ะ” นิ้วเล็กชี้ให้เขาดูดาวตกดวงหนึ่งซึ่งกำลังพุ่งลงมาบริเวณที่เธอกับเขานอนอิงแอบกันอยู่ หากแต่เมื่อลงมาใกล้... แสงดาวก็อันตรธานไปกับความมืด

ผึ้งอธิษฐานขออะไรครับ” ชายหนุ่มพึมพำกับหน้าผากเกลี้ยงเกลาอย่างเสน่หา อยากบอกณิชาว่าเขาจะพยายามทำให้สิ่งที่เธอขอเป็นจริง

ผึ้งขอให้ประวัติศาสตร์ไม่ซ้ำรอยค่ะ” ณิชายอมรับกับเขาด้วยหัวใจกริ่งกลัว นั่นทำให้มือหนาเลื่อนมากอดรัดเธอแน่นขึ้น

เราสองคนกลับมาที่นี่เพื่อแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด พี่จะไม่ยอมให้เรื่องร้ายๆ เกิดกับผึ้งอีกเด็ดขาด” ราเชนทร์ให้คำมั่นสัญญาด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง และนั่นทำให้คนฟังยิ้มตอบเขาพร้อมกับเบียดตัวเข้ามารับไออุ่นมากขึ้น  

กลับไปนอนที่เต็นท์ดีกว่ามั้ย พี่ไม่อยากให้ผึ้งป่วยดวงตาคมฉายแววอ่อนโยนอย่างเปิดเผย

ผึ้งอยากอยู่นี่ค่ะ เรานอนตรงนี้กันได้ไหมคะคืนนี้” หญิงสาววิงวอนออดอ้อนเพราะอยากประวิงเวลาการอยู่กับเขาให้นานที่สุด 

งั้นก็ใส่เสื้อผ้าดีกว่านะครับ พี่ไม่อยากให้ใครตื่นมาเห็นเราสองคนนอนเปลือย” หนุ่มลูกครึ่งเอ่ยพลางหยิบเสื้อผ้าที่ตกอยู่มาจัดการสวมให้อย่างเอาใจก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาสวม ชายผ้าห่มถูกเขาดึงมาห่อร่างน้อยแล้วกอดกระชับถ่ายทอดไออุ่นให้เธออีกครั้ง “อุ่นพอหรือยังหืม

ค่ะ” ณิชายิ้มอ่อนหวานให้เขาและขยับศีรษะซบต้นแขนแข็งแรงด้วยหัวใจสุขสุด เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอสัมผัสความรักในรูปแบบหนุ่มสาว และก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่หาคำตอบให้ตัวเองได้ว่า..เธอเกิดมาเพื่อใคร   


*****************************************************************

 

ภาพของนายหนุ่มกับสาวคนรักที่นอนกอดกันกลมอยู่ลานหินริมน้ำตกทำให้จอมทัพกับพรานแก้วถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เขารู้สึกตัวเช้านี้เพราะเสียงปลุกด้วยความตกใจจากปรเมษฐ์ว่าราเชนทร์หายตัวไป และเสียงเอะอะก็มาจากเต็นท์ของพัชราภรณ์เช่นกันว่าณิชาหายไปจากเต็นท์ ทุกคนแยกย้ายกันออกตามหาและเขากับพรานแก้วก็ลงมาดูทางด้านน้ำตก

เอาไงต่อดีครับ พรานแก้วถามความเห็น

ยังเช้าอยู่เลย ปล่อยพวกเขาเถอะ จอมทัพพึมพำด้วยใบหน้ายิ้มๆ ท่าทางนายหนุ่มของเขาจะเหนื่อยเอาการเพราะขนาดพระอาทิตย์ขึ้นมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัว แต่ภาพน่ารักของคนทั้งสองก็ทำให้เขาไม่อยากรบกวนบรรยากาศแสนสุข

ตกลงเจอไหมคะ พัชราภรณ์ถามด้วยสีหน้าร้อนใจทันทีที่ทั้งสองกลับไปขึ้นไปสมทบ

อ๋อ เจอครับ พวกเขาอยู่ริมน้ำตก คิดว่าอีกประมาณครึ่งชั่วโมงน่าจะกลับขึ้นมา จอมทัพกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบก่อนจะหันไปหาลุงมีกับนายแดงที่ร้องเย้วๆ และวิ่งมาจากอีกด้านของลานหิน

เป็นอีหยังอีกล่ะลุง พรานหนุ่มร้องถามเป็นภาษาอีสานเมื่อผู้สูงวัยวิ่งเข้ามาใกล้ ลุงมีไม่ตอบจนกระทั่งวิ่งกระหืดกระหอบมาหยุดตรงหน้า

ผมกับไอ้แดงไม่เจอคุณเชนทร์กับหนูผึ้ง แต่ไปเจอทางประหลาดครับคุณเมษฐ์

ใช่ครับ เมื่อวานผมกับไอ้ดำไปหาฟืนทางโน้น ยังไม่เห็นทางสายนั้นเลย แต่วันนี้มันมีทางไกลสุดลูกหูลูกตาเลยครับ นายแดงเสริมด้วยอาการหน้าตื่นตาโต

ดีแล้วล่ะ ปรเมษฐ์ยิ้มกริ่ม

แล้วคุณเชนทร์กับหนูผึ้งล่ะครับ เจอรึเปล่า ลุงมีวกกลับมาถามถึงนายหนุ่มพร้อมกับเหลียวซ้ายแลขวา

คุณเชนทร์กับคุณผึ้งอยู่ริมน้ำตกข้างล่างโน่นแน่ะลุง งั้นก็เร่งทำอะไรกินกันเถอะ คุณเชนทร์กับคุณผึ้งขึ้นมาจะได้ทานข้าวและออกเดินทางกันเลย พรานแก้วหันไปสั่งนายเขียว นายดำกับนายแดงซึ่งพยักหน้าหงึกๆ รับคำสั่ง ก่อนที่ปรเมษฐ์จะหันไปสั่งคนอื่นๆ ให้เก็บเต็นท์ ยกเว้นพัชราภรณ์ที่ชายหนุ่มส่งสายตาหวานฉ่ำไปหา

เดี๋ยวผมช่วยพัชรเก็บเต็นท์เอง

ไม่ต้องค่ะ พัชรทำคนเดียวได้ ศัลยแพทย์สาวยืนกรานเสียงแข็งก่อนจะรีบจ้ำอ้าวไปหาเต็นท์ของตนเพื่อเก็บของใส่กระเป๋า ไม่ลืมที่จะเก็บของใส่กระเป๋าของสาวรุ่นน้องเช่นกัน หากเมื่อโผล่ออกมาจากด้านในก็อุทานอย่างตกใจเพราะหน้าแทบจะชนกับหน้าทะเล้นของคนอยากช่วย

คุณเมษฐ์!!” หน้านวลแดงก่ำ ถอยกรูดกลับเข้าไปในเต็นท์อย่างหวาดกลัวเมื่อคนตัวโตคลานตามเข้ามา

จ๋าพัชร ปรเมษฐ์ขานรับเสียงหวานพอๆ กับสายตาที่มองเธอเหมือนเสือจ้องจะขย้ำเหยื่อ

ออกไปจากเต็นท์ของฉันเดี๋ยวนี้นะคนบ้า ไม่งั้นฉันถีบคุณจริงๆ ด้วย เธอแว้ดใส่เสียงเขียวก่อนจะร้องกรี๊ดเมื่อขาที่ยกขึ้นจะถีบเขาถูกมือแข็งแรงตะครุบและโดนเขาลากกลับไปหา 

อย่านะ อย่าทำบ้าๆ นะ บุตรสาวท่านทูตทุบตีร่างใหญ่เป็นพัลวันขณะถูกเขากอดปล้ำกลิ้งไปมาอยู่ในเต็นท์ขนาดนอนได้ถึงสามคน สุดท้ายทั้งแขนทั้งขาก็ถูกคนแข็งแรงกว่ากดตรึงไว้แน่น

ร้องมากๆ เดี๋ยวคนก็คิดว่าเรากำลังทำอะไรโจ๋งครึ่มกันในนี้หรอก ใบหน้าคมคายก้มลงมากระซิบชิดหน้าตื่นๆ ของคนฟังซึ่งมองเขาอย่างหวาดระแวง

กะ ก็ปล่อยฉันซี่ หญิงสาวพยายามดิ้นแต่ยิ่งขยับตัว ร่างหนาก็ยิ่งกดถ่ายน้ำหนักตัวลงมาจนสองกายแนบชิด

 “ทำไมต้องทำท่ากลัวผมขนาดนี้ด้วยหืม ตาสีนิลถือโอกาสเก็บรายละเอียดของเสี้ยวหน้าสวยผุดผาด ยิ่งมองพัชราภรณ์เขาก็ยิ่งใจสั่น ทั้งคิ้วโก่ง ตาโต จมูกโด่งรั้น แก้มขาวอมชมพู และปากจิ้มลิ้มรูปกระจับล้วนทำให้เธอสวยเกินหน้าเกินตาสาวคนไหนที่เขาเคยพบ จะว่าไปขณะนี้เขาก็เหมือนคนติดโคเคนขั้นรุนแรงที่ยิ่งเสพก็ยิ่งขาดไม่ได้ เจ้าหล่อนสวยทุกกระเบียดนิ้วจนเขาอยากกักเก็บไว้มองคนเดียว ไม่อยากให้ใครหน้าไหนได้เห็นหน้าสวยๆ นี่

ปละ เปล่า ฉันแค่ไม่ชอบให้ใครจ้องนานๆ มันอึดอัด พัชราภรณ์ทำใจดีสู้เสือตอบแบบไม่ยอมจะหันมาเผชิญหน้ากับเขา

แต่ผมชอบมองพัชร ไม่พูดเปล่าแต่สายตายังไล่ไปทั่วดวงหน้าหวานช้าๆ พัชรสวย สวยจนผมไม่อยากกะพริบตา อยากมองพัชรแบบนี้ไปเรื่อยๆ

ไม่ต้องมาหวาน ฉันไม่เชื่อ แก้มนวลเริ่มปรากฏเลือดฝาด น่ารักจนปรเมษฐ์อดใจไม่ไหวที่จะฝังปากกับจมูกลงไปเนิ่นนาน

งั้นจะบอกทุกวัน วันละหลายๆ ครั้งว่าพัชรสวยและผมก็รักพัชรมาก รักจนอยากล่ามเราสองคนไว้ด้วยกันตลอดเวลา เสร็จจากงานนี้แล้วกลับถึงไทยเมื่อไหร่ ผมจะให้พ่อกับแม่พาบินไปสู่ขอพัชรจากท่านทูตที่ลอนดอนนะครับ

คนฟังใจเต้นแรงกับคำหวานแม้ว่าจะสั่งตัวเองไม่ให้หลงใหลได้ปลื้มเพราะรู้ว่าคำพูดเหล่านั้นมันเกิดจากพิษของยาเสน่ห์

ออกไปได้แล้วค่ะ พัชรหนัก หญิงสาวข่มความกระอักกระอ่วน หันมาเผชิญหน้าและบอกเขาด้วยสีหน้าวิงวอนร้องขอ รู้ดีว่ายิ่งเธอต่อต้าน เขาก็ยิ่งจะดื้อดึง

ไปก็ได้ แต่ก่อนไป พัชรต้องมอบจูบหวานๆ ให้ผมก่อน ชายหนุ่มต่อรองด้วยใบหน้ายิ้มเผล่พร้อมกับหลุบตาลงมองกลีบปากสีชมพูระเรื่อ ตั้งแต่ได้ขโมยจูบวันก่อนเขาก็เอามานอนฝันว่าหากสองลิ้นมีปฏิกิริยาต่อกัน มันจะสุขซ่านปานได้ลิ้มรสน้ำผึ้งหวานจากรวงปากของเธอแค่ไหน

อย่ามาทะลึ่งกับฉันนะคุณเมษฐ์ เราไม่ได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย ถ้าคุณยังทำทะลึ่งตึงตังกับฉันอีก ฉันจะบอกเชนทร์ เธอถลึงตาแว้ดใส่อย่างเอาเรื่อง หากทั้งหน้าเริ่มแดงก่ำเพราะคำขอแบบตรงไปตรงมา

หูย ผมกลัวจนฉี่จะราดอยู่แล้วพัชรจ๋า อย่าขู่กันนักเลยที่รัก ที่กลัวคือกลัวไม่ได้จูบ กลัวไม่ได้อยู่ใกล้ กลัวไม่ได้สูดกลิ่นเนื้อสาวหอมๆ ของเธอต่างหาก ไม่ได้กลัวคำขู่ของเลยแม้แต่น้อย

จมูกโด่งชอนไชไปตามไรผมและต้นคอระหงอย่างถือสิทธิ์ แอบลอบยิ้มเมื่อเห็นผื่นเล็กๆ ผุดขึ้นตามลำคอขาวผ่อง 

อย่า!” เสียงสั่นห้ามเมื่อปากร้อนสัมผัสผิวบริเวณแอ่งชีพจร

ให้ผมชื่นใจสักนิดนะครับพัชร ไม่งั้นผมคงลงแดงตายแน่ ชายหนุ่มกระซิบตอบเสียงพร่าและเพิ่งน้ำหนักของริมฝีปากไล่จูบระเรื่อยขึ้นมาหาใบหู พัชราภรณ์กัดฟันแน่นและหลับตาปี๋เมื่อลิ้นอุ่นสอดเข้ามาสำรวจทุกซอกมุมของหูเล็ก แม้จะสั่งตัวเองไม่ให้หลงเคลิ้มไปกับสัมผัสจัดเจนแต่ร่างกายของเธอกลับร้อนรุ่มจากการกระตุ้นจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อในที่สุดเขาขยับขึ้นมาทาบทับปากบดเคล้าเข้ากับกลีบปากสีกุหลาบของเธอ

อื้อออ หญิงสาวครางประท้วงในลำคอเบาๆ เมื่อมือข้างที่ว่างของคนปล้นจูบเริ่มวุ่นวายกับหน้าอกหน้าใจของเธอ สัมผัสนั้นพาให้ท้องไส้ปั่นป่วนเพราะอารมณ์หวามแม้จะมีเสื้อยืดกับบรากางกั้น

อย่าต่อต้านผมอีกเลยที่รัก ให้ผมจูบคุณเถอะคะ ปรเมษฐ์กระซิบกระซาบเว้าวอนอีกครั้งหลังจากเห็นว่าร่างเล็กเริ่มบิดเร่าเพราะแรงอารมณ์ สิ่งที่ชายหนุ่มคาดเดาเป็นจริงเพราะเมื่อประกบปากลงอีก พัชราภรณ์ก็ยอมแย้มไรฟันให้ลิ้นร้อนๆ ของเขาสอดเข้าไปทักทายปลายลิ้นหวานซึ่งไม่นานก็เริ่มขยับตอบโต้การหยอกเอินอย่างไม่ประสีประสา

คุณหมอสาวผวาโอบกอดศีรษะได้รูปทันทีที่ข้อมือทั้งสองถูกปล่อยเป็นอิสระ จูบสูบวิญญาณที่เขามอบให้นั้นไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งตัวแม้แต่วินาทีเดียว และมันก็เร่าร้อนจนหลงเพริด แลกลิ้นกับเขาอย่างถึงพริกถึงขิง กว่าจะรู้ว่ามาไกลเกินลิมิตก็เมื่อปรเมษฐ์เสียดสีกายท่อนล่างลงมาหว่างขาของเธอจนสัมผัสถึงความขึงแข็งแห่งบุรุษเพศ

โอ๊ยย!!” ชายหนุ่มร้องเสียงหลงเมื่อมือเล็กๆ ตบเข้าที่หูทั้งสองข้างของเขาพร้อมกันจนปวดร้าวไปถึงแก้วหู และพอขยับลุกเจ้าหล่อนก็ผลักอกออกเต็มแรงจนหงายหลังออกนอกเต็นท์

หัวเราะอะไร ไม่เคยเห็นคู่รักทะเลาะกันรึไง เสียงห้าวเหมือนเอาเรื่องของคนกะล่อนดังขึ้นเมื่อขยับลุกและหันไปเห็นสมาชิกของคณะแอบหัวเราะ ทุกคนรีบปรับสีหน้าและก้มหน้าก้มตาทำกิจของตนต่อเพราะรู้ดีว่าภายใต้หน้าหากดุดันคือความอับอายของคนด่า

ปรเมษฐ์หนีไปยืนสงบสติอารมณ์ที่กระเจิดกระเจิงอยู่ทางลงน้ำตก ไม่นานนักเขาก็เห็นราเชนทร์อุ้มณิชาที่ถูกห่อด้วยผ้าห่มขื้นมาตามบันไดหิน ท่าทางเหมือนคนเพิ่งแต่งงานใหม่ของทั้งคู่ยิ่งทำให้คนอยากมีแฟนเป็นตัวเป็นตนหัวใจสั่นจนรีบเลี่ยงหนีจากตรงนั้น

ราเชนทร์ซึ่งเหลือบเห็นการเลี่ยงไปของเพื่อนสนิทก้มลงยิ้มให้คนตัวเล็กในวงแขนซึ่งยังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆ  รู้ว่าควรจะปลุกให้ตื่นแต่เพราะณิชาได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเมื่อคืนก็ทำให้เขาอยากยืดเวลานอนของเธอออกไปอีกนิด ทันทีที่ขึ้นไปถึงด้านบน ชายหนุ่มก็ทำปากส่งสัญญาณให้คนอื่นๆ ห้ามส่งเสียงและอุ้มร่างอ่อนปวกเปียกในวงแขนตรงไปยังเต็นท์ของตนเมื่อเห็นว่าพัชราภรณ์รื้อเต็นท์ของเธอกับณิชาเรียบร้อยแล้ว

คุณผึ้งไม่สบายรึเปล่าครับ จอมทัพถามด้วยท่าทางเป็นห่วงหลังจากนายหนุ่มคลานออกจากเต็นท์

เปล่า แค่นอนไม่พอเท่านั้น อีกสักชั่วโมงค่อยปลุกผึ้งดีกว่า หนุ่มลูกครึ่งยิ้มกริ่ม ก่อนจะบุ้ยหน้าไปหาเพื่อนสนิทที่กำลังอัดบุหรี่เข้าเต็มปอดอยู่อีกด้าน เมษฐ์เป็นอะไรรึเปล่า

เอ่อ มีปากเสียงกับคุณพัชรนิดหน่อยเมื่อกี้น่ะครับ ชายหนุ่มกลั้นยิ้มขณะอ้อมแอ้มตอบไม่เต็มเสียง

เข้าใจล่ะ หนุ่มลูกครึ่งเอ่ยเท่านั้นก็ก้าวยาวๆ เข้าไปหาคนหน้าบึ้งซึ่งพอหันมาเห็นเขาก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ทะเลาะอะไรกับพัชรมาอีกล่ะ ถึงทำท่าจะเป็นจะตายอย่างนี้

ยุ่งน่า!!” ริมฝีปากคนพูดพ่นควันบุหรี่ออกยาว

เฮ้อ แกก็เป็นซะอย่างงี้ ราเชนทร์ส่ายหน้าระอา ขณะที่คนถูกต่อว่ายักไหล่ไม่แยแส

จอมบอกแกรึยังว่าลุงมีกับนายแดงไปเจอทางประหลาด เห็นหมอนั่นบอกว่าเมื่อวานเป็นแค่ป่า แต่เช้านี้เป็นทางไกลสุดลูกหูลูกตาเลย คำบอกเล่านั่นทำให้หนุ่มลูกครึ่งตาโต รีบชวนปรเมษฐ์ไปสำรวจบริเวณดังกล่าว และสิ่งที่เขาพบก็พาให้ใจเต้นแรง ความทรงจำบางอย่างแล่นเข้ามากระทบโสตประสาทจนผงะออก

ทางไปอิงฟ้าจริงๆ ด้วย ฉันจำได้ 

เส้นทางที่กว้างประมาณ10เมตรที่พุ่งตรงไปยังภูเขาสูงนั้นเขาจำได้ดีว่าเมื่อไปถึงตีนเขาแล้วมันเบี่ยงออกไปด้านขวาเพราะง่ายต่อการเดินเท้าและขี่ม้า มากกว่าการตัดผ่านเขาลูกนั้น

 “นายจำได้หมายความว่ายังไงเชนทร์ อีกฝ่ายคาดคั้น

ฉันจำได้ว่าเคยขี่ม้ามาที่นี่บ่อยๆ ชาติก่อน จำได้ว่าเราจะสามารถมองเห็นอิงฟ้านครจากไหล่เขาช้างร้อง ข้างหน้านั่น อิงฟ้านครเปิดให้เราแล้วจริงๆ 

ชายหนุ่มละล่ำละลักบอกเพื่อนสนิทด้วยสีหน้าตื่นเต้นขณะพุ่งสายตาไปยังเขาลูกใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ห่างจากจุดที่ตนยืนอยู่ประมาณ10 10 กิโลเมตร

มารดาของอุมาวตีไม่ได้โกหกเรื่องปริศนาดาวหกแฉกเลยแม้แต่น้อย และตอนนี้เขาก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้กลับไปเห็นนครในฝัน

****************************************************

ตื่นได้แล้วครับคนสวย เสียงอ่อนโยนคุ้นหูดังขึ้นก่อนที่ปากได้รูปจะกดลงบนพวงแก้มนวลนุ่มของคนที่เพิ่งงัวเงียตื่นเพราะเสียงเรียกของเขา

หืมม หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ ขณะคิดทบทวนถึงสิ่งสุดท้ายที่เกิดขึ้นกับตัวเอง พอเห็นเพดานเต็นท์สีน้ำเงินก็ทำหน้าประหลาดใจ ผึ้งมาอยู่นี่ได้ยังไงคะ

พี่อุ้มผึ้งมานอนในนี้ได้ชั่วโมงกว่าแล้วครับ ไม่อยากจะปลุกแต่ตอนนี้เจ้าหญิงของพี่จะต้องลุกไปล้างหน้าแปรงฟันและก็ทานข้าวกับทุกคน เพราะอีกเดี๋ยวเราจะออกเดินทางไปอิงฟ้ากันแล้วครับ นิ้วเรียวเกลี่ยผมที่ระลงมาตามดวงหน้าหวานออกอย่างอ่อนโยน

อิงฟ้า?” ตากลมโตเบิกโพลง แสดงว่า..”

ใช่ครับ เส้นทางไปอิงฟ้าเปิดให้เราแล้ว ดวงตาสีสนิมที่หลุบลงมองกลีบปากอิ่มซึ่งนิ้วของเขาไล้เล่นอยู่ พาให้คนเพิ่งตื่นกระอักกระอ่วน กำลังที่เธอจะขยับลุก ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรก็ก้มลงมาหา สายตาที่มองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอทั้งบอกว่าเขารักและก็ปรารถนาเธอรุนแรง

อย่าค่ะ ใบหน้านวลรีบหันหลบเมื่อเขาก้มลงมาฝังจูบ ราเชนทร์หัวเราะหึๆ ขณะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นกดปากกับจมูกลงบนแก้มหอมนุ่มเนิ่นนาน 

อนุญาตให้พูดคำนี้เฉพาะเวลาที่เราต้องรีบออกไปเจอคนอื่น เขาส่งยิ้มขี้เล่นให้ก่อนจะขยับตัวคลานออกนอกเต็นท์ ไม่นานคนตัวบางก็ตามไปสมทบกับเขาและคนอื่นๆ เพื่อร่วมทานอาหารเช้า

ประมาณ 9โมงเช้าก็เริ่มออกเดินทางซึ่งบรรยากาศในวันนี้แตกต่างจากวันที่ผ่านมาเพราะไม่ต้องคาดเดาว่าจะไปทิศทางไหน

ถ้าผึ้งเดินไม่ไหว ขี่หลังพี่ไปก็ได้นะครับ เข้าใจว่าอาจจะปวดขา แววตากรุ้มกริ่มที่คนพูดแอบส่งให้พร้อมกับคำพูดเหมือนห่วงสวัสดิภาพของเธอเต็มประดาทำให้ณิชาหน้าร้อนผ่าว รู้หรอกว่าคนกะล่อนกำลังพูดกำกวมถึงเรื่องอะไร

ผึ้งเดินไหวค่ะ หญิงสาวก้มหน้างุด ถ้าอยู่กันสองต่อสอง เธอจะทุบเขาให้หลังบวมไปเลย

แกล้งเหยียบหนามหรือเท้าแพลงก็ได้ พ่อเจ้าประคุณรุนช่องยังไม่ยอมเลิกรา นั่นทำให้ขาสั้นของคนฟังเร่งเดินให้ทันพัชราภรณ์ที่กำลังจ้ำพรวดๆ หนีปรเมษฐ์อยู่ด้านหน้าของเธอเช่นกัน

อ้าว คุณผึ้งงอนอะไรแกน่ะ หรือว่าติดโรคสวยเลิศเชิดหยิ่งและเอาแต่จะชิ่งหนีมาจากพัชร ปรเมษฐ์ผ่อนฝีเท้าหลังจากเห็นสาวตัวเล็กเดินดิ่งเหมือนจะหนีเพื่อนสนิทของเขา

เปล่า เขาแค่เขินฉันเท่านั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลของหนุ่มลูกครึ่งฉายแววขบขัน เมื่อเช้าแกทำอะไรพัชรในเต็นท์

ใครขี่ม้าสามศอกไปบอกแกอีกล่ะ ปรเมษฐ์หันมาถามหน้าตาย

มันไม่สำคัญหรอกว่าใคร มันสำคัญว่าแกทำอะไรพัชรจนถูกเขาถีบหงายออกมาจากเต็นท์มากกว่า ราเชนทร์เปรยเสียงกลั้วหัวเราะ

เฮ้ย แกอย่ามาพูดมั่วๆ นะโว้ย พัชรเขาไม่ได้ถีบฉัน เขาผลักฉันออกมาเท่านั้นเอง ใครบอกแกว่าฉันโดนถีบ แกไปแก้ข่าวใหม่ซะ ไม่งั้นมันเสียเชิงชาย เสี้ยวหน้าคมสันเชิดขึ้นเล็กน้อยเหมือนจะประกาศว่าคือชายอกสามศอก

เออ ผลักก็ผลัก แต่แกยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะว่าแกทำอะไรพัชร คนอยากรู้คาดคั้นด้วยสีหน้าจริงจัง

ก็แค่กอดจูบลูบคลำตามประสาคนเป็นแฟนกันนั่นแหละ ทำไม แกอย่ามาบอกฉันนะว่าห้ามจู๋จี๋กับแฟนระหว่างเดินทางเพราะถ้าแกจะห้ามฉัน แกก็ต้องทำตามกฏเหมือนกัน 

พูดมาถึงตรงนี้ ปรเมษฐ์ก็หันมากระซิบกระซาบถามจริง..เมื่อคืนแกกับคุณผึ้ง..”

ทะลึ่ง!!” ปากบริภาษแต่สีหน้ากลับแสดงพิรุธอย่างปิดไม่มิด

อะแน่! รุกเร็วเหมือนกันนี่หว่า เล่นเอาสาวหมดแรงถึงเช้าเลยทีเดียวนะแก อาการยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียนทำให้หน้าของคนฟังร้อนระอุ

ฉันกับผึ้งหมั้นกันแล้ว ฉันจะรีบแต่งงานกับเขาหลังกลับเมืองไทย ราเชนทร์หันมาบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังเพราะไม่อยากให้เพื่อนสนิทมองณิชาว่าเป็นคนใจง่าย ตาคมเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนเมื่อทอดสายตามองคนตัวบางที่เดินเคียงพัชราภรณ์อยู่ด้านหน้า

แน่นอน..เขาไม่มีวันทรยศเธอ..จะทำให้เธอมีความสุขกับทุกวันที่อยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต

ฉันดีใจกับแกและคุณผึ้งจริงๆ ว่ะเชนทร์ ว่าแต่แกแน่ใจเหรอว่าที่บ้าน โดยเฉพาะคุณแม่จะโอเค เพราะรู้ความเป็นไปของเพื่อนรักมาโดยตลอด และก็รู้นิสัยใจคอมารดาของอีกฝ่ายดี ทำให้ชายหนุ่มถามด้วยความเป็นห่วง

ถึงแม่ของฉันจะอยากให้ฉันแต่งกับพัชรแค่ไหน แต่เขาก็ไม่กล้าบังคับแบบไม่นึกถึงใจฉันหรอก อีกอย่างแม่เขาอยากอุ้มหลานจะแย่ ถ้าผึ้งท้องขี้คร้านจะรีบเร่งให้แต่งและตามประคบประหงมผึ้งเหมือนไข่ในหิน หัวใจของคนพูดเปี่ยมสุขเมื่อจินตนาการถึงภาพของณิชากำลังอุ้มท้องลูกของตน เจ้าหล่อนคงจะเป็นว่าที่คุณแม่ที่น่ารักที่สุดในโลกเลยทีเดียว

เฮ้อ ชีวิตแกมันช่างเลิศเลอเพอร์เฟ็กต์จริงๆ ไม่อาภัพเหมือนฉันที่พอตกหลุมรักใครก็เต็มไปด้วยอุปสรรค ดวงตาสีนิลฉายความกังวลเมื่อมองบั้นท้ายละลายใจชายของคุณหมอพัชราภรณ์คนสวย

แกแน่ใจเหรอว่ารักพัชรแบบรักจริงหวังแต่ง ไม่ใช่อารมณ์เปลี่ยวเพราะเข้าป่าแล้วจะหาสาวเกี้ยวแก้เซ็งน่ะ คำถามเหมือนไม่รู้จักนิสัยใจคอของเพื่อนสนิททำให้ปรเมษฐ์แทบจะใช้ด้ามปืนกระทุ้งให้หายลังเล

แกพูดเหมือนเพิ่งรู้จักฉันเลยนะ เขาตอกกลับด้วยใบหน้าหยันๆ

เปล่านะเพื่อน ฉันแค่ประหลาดใจที่จู่ๆ แกก็ลุกขึ้นมาบอกฉันกับทุกคนว่ารักพัชร ทั้งที่เมื่อก่อนฉันเห็นแกเอาแต่หาเรื่องจิกกัดเขาสารพัด

ก็เคยบอกแล้วไงว่าจิกกัดเพราะอยากตอแย ถึงสาวเจ้าไม่เหลียวแล ขอแค่ได้ยินเสียงด่าก็ดีเกินพอ คนตกอยู่ในห้วงเหวแห่งความรักตอบเสียงดังฟังชัดหลังจากปักใจเชื่อว่านั่นคือเหตุผลและที่มาของความรัก

โอเค ฉันเชื่อแล้วว่าแกรักพัชรจริง หนุ่มลูกครึ่งพยักหน้าเข้าใจ แล้วพัชรล่ะ เขามีท่าทียังไงกับแก

ก็ยังด่าเหมือนเดิม แต่เวลาถึงเนื้อถึงตัวก็จูบตอบฉันทุกครั้ง ใจหนุ่มเต้นรัวแรงเมื่อนึกถึงจูบเร่าร้อนที่วนเวียนแลกลิ้นกับลูกสาวท่านทูตอย่างถึงแก่น 

งั้นก็แสดงว่าตอนนี้เขาหลงใหลได้ปลื้มกับจูบของแก อาจจะยังไม่รัก แต่คงเริ่มมองแกใหม่ ศิราณีหนุ่มทำหน้าทำตาเหมือนกำลังวิเคราะห์ถึงแนวโน้มของความเป็นไปได้

ฉันควรจะทำยังไงให้พัชรประทับใจดี ความที่คิดว่าตนกำลังเข้าตาจนทำให้ปรเมษฐ์ออกปากขอคำปรึกษาพร้อมกับควักซองบุหรี่ออกจากกระเป๋าเสื้อเดินป่า

ข้อแรกเลยนะ แกควรจะงดสูบบุหรี่ เพราะพัชรไม่ชอบ สิ่งที่ได้ยินทำให้คนฟังหน้าเหยเก หากก็ยอมยัดบุหรี่คืนที่เดิม

แต่ฉันสูบมาเกือบสิบปีแล้วนะ ถ้าค่อยเป็นค่อยไปน่ะ ฉันพอจะทำให้ได้ แต่ถ้าจะให้เลิกแบบปุบปับ ฉันลงแดงตายกลางป่าแน่ๆ ยิ่งไม่มีแผ่นนิโคตินยิ่งเป็นไปไม่ได้ เพราะฉะนั้นฉันจะบอกพัชรเองว่ากลับจากป่าเมื่อไหร่ ฉันจะไปซื้อแผ่นนิโคตินมาแปะต้นแขน เขาอ้อมแอ้มบอกเหตุผล

อืม งั้นประเด็นนี้ผ่านไปก่อน ราเชนทร์พยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะมองไปข้างหน้าเพื่อขบคิดหาหนทางช่วยเพื่อนเอาชนะใจสาว ไม่กี่นาที...ดวงตาสีเข้มที่เพ่งมองภูเขาด้านหน้าก็วาบไหวด้วยความยินดี

ฉันคิดหาวิธีที่จะทำให้แกกลายเป็นฮีโร่ของพัชรได้แล้ว

ทำยังไง ปรเมษฐ์พลอยตื่นเต้นไปด้วย และเมื่ออีกฝ่ายหยุดฝีเท้าและหันมาป้องปากกระซิบบอกแนบหูก็ตาเบิกโพลง แกแน่ใจเหรอวะ

เออน่า ขอฉันปรึกษากับผึ้งสักสามนาทีแล้วจะคอนเฟิร์มกับแกอีกทีว่าเขาจะทำได้รึเปล่า เอ่ยเพียงเท่านั้น ราเชนทร์ก็ตะโกนเรียกณิชาให้หยุดรอเขาก่อนแล้วเดินแกมวิ่งเข้าไปหา กระซิบกระซาบปรึกษาหารือกับเจ้าหล่อนได้ไม่กี่อึดใจก็เดินยิ้มแก้มแทบปริกลับมา

ไม่มีปัญหา ผึ้งทำได้ แกเตรียมแสดงฝีมือเต็มที่ละกัน มือหนาตบบ่าเพื่อนสนิทด้วยความมาดมั่น

แกแน่ใจนะว่ามันจะได้ผล พัชรเขาไม่ชอบให้ฉันฆ่าสัตว์ แกก็น่าจะรู้ สีหน้าคนยังไม่อยากไหลตามน้ำแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ถึงไม่ชอบให้ฆ่าแต่ถ้าแกทำเพื่อปกป้องเขาล่ะก็ ถึงจะรักสัตว์แค่ไหน ก็ต้องรักฮีโร่แบบแกมากกว่า แต่แกต้องสัญญามาก่อนว่าจะทำตัวเป็นสุภาพบุรุษตอนอยู่กับพัชรสองต่อสองคืนนี้ 

นิ้วเรียวยาวชี้หน้าเพื่อนเพื่อเร่งเอาคำมั่นสัญญาซึ่งแม้ไม่อยากรับปากแค่ไหน แต่ปรเมษฐ์ไม่มีทางเลือก เขาพยักหน้ารับ หากแอบเถียงในใจว่า..เป็นสุภาพบุรุษ แต่ถ้าบรรยากาศมันเป็นใจ ก็มีสิทธิ์ผ้าผ่อนหลุดได้เหมือนกัน


ขออนุญาตตอบคำถามเรื่องรูปเล่มนะคะ เรื่องนี้เคยเป็นรูปเล่มมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้หมดสัญญา ผู้เขียนเลยเอามาลงในเน็ตให้อ่านอีกครั้งและขายอีบุ๊กค่ะ ส่วนรูปเล่มอาจต้องรอหน่อยนะคะ เพราะจะลองเสนอสำนักพิมพ์ใหม่ดูว่าเขาจะตีพิมพ์ให้ไหม  ถ้าไม่ก็อาจจะตีพิมพ์ขายเอง  แต่อาจต้องใช้เวลาหน่อยค่ะ 

            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #48 ฟ้าพราว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 14:21
    ต้องบุกทั้งป่าและต้องผนึกกำลังกันฝ่าอุปสรรครักอีก สู้ๆนะคะหนุ่มๆ
    #48
    0
  2. #44 fsn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:23
    งานนี้ได้เฮเลยนะคะ หนุ่มๆ
    #44
    0
  3. #42 Neekhokkloy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 06:33
    ฟินนนนนนนน
    #42
    0