หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 90 : ตอน ข้าอยากเห็นหน้าแม่เจ้านัก (เจิ้นเทียนคงปวดหัว555)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    4 เม.ย. 62




ทักทาย

ซารังรู้ไหมลุงเจิ้นเทียนเครียดเลย เจอ2 เพลงของหนูเข้าไป5555 ใครร้องได้ช่วยร้องกล่อมซารังน้อยหน่อย555



“จิ้งจกๆๆ ทำหัวผงกจะกินแมลง กลางคืนพอแสงไฟแจ้ง ตัวแมลงเป็นเหยื่อจิ้งจก” นางร้องไปร้องมาหลายครั้ง เจิ้นเทียนก็ไม่เข้าใจอยู่ดี


“เพลงกล่อมเด็กอะไรของเจ้า ข้าฟังไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียว มันไม่ใช่ภาษาพวกเราชาวฮั่น อ้อ... ข้าลืมไป ฝ่าบาทบอกว่าเจ้าเป็นลูกของหญิงชาวโชซ็อนโบราณ แต่ข้าก็ไม่เห็นคนพวกนั้นใช้ภาษาเดียวกับเจ้า แม่เจ้าเป็นคนชนเผ่าใดกันแน่”


ซารังน้อยทำทีคิด นางเริ่มนึกออก แม่เคยบอกนางครั้งหนึ่งว่าแท้จริงแล้วท่านแม่มาจากที่ใด แต่ยังไม่ทันจะพูด องครักษ์หนุ่มก็ใจร้อน ด้วยเกรงว่าเด็กน้อยจะนอนดึก


“เอาละ ไม่ต้องคิดแล้ว เพลงนี้ข้าขอผ่าน ข้าร้องตามเจ้าไม่ได้ ข้าจำได้แค่จิ้งจก แล้วมันคือตัวอะไรหรือ”


ซารังน้อยยิ้มฟันขาว “จิ้งจก ท่านแม่บอกว่าก็คือปี้หู่ ปี้หู่ก็คือจิ้งจก”


“อ๋อ ที่แท้ปี้หู่นี่เอง” พอนางแปลให้ฟัง เจิ้นเทียนดูจะเข้าใจขึ้น แต่ยังร้องยากอยู่ดี


“ข้าอยากฟังอีกเพลงที่แม่เจ้าร้องกล่อมเจ้า ข้าอาจจะร้องได้”


“ได้เจ้าค่ะ อีกเพลงหนึ่งข้าก็ชอบ”


จากนั้นซารังน้อยก็ร้องเพลงโปรดอีกเพลงด้วยแววตาลิงโลด ไม่มีวี่แววจะง่วงเลยสักนิดเดียว


“อึ่งอ่างมันนั่งข้างโอ่ง มานั่งหลังโก่งจะคอยกินมด เด็กเอ๋ยเจ้าอย่าพูดปด เด็กเอ๋ยเจ้าอย่าพูดปด จะกลายเป็นมดอาหารอึ่งอ่าง”



เจิ้นเทียนชักสีหน้าราวกับถูกของแข็งทุบใส่หัว เพลงก่อนหน้านี้เขาว่าร้องยากแล้ว เพลงนี้ยากกว่าเดิม ยิ่งฟังก็ยิ่งงง


“เพลงอะไรของเจ้า ซารังน้อย เลอะเทอะ”


แม้ท่วงทำนองจะสนุกสนาน แต่เขากลับไม่เข้าใจเนื้อหา เจิ้นเทียนถอนหายใจพรืดยาว องครักษ์หนุ่มทรุดกายนั่งลงข้างขอบเตียง ดูเหมือนอีกนานกว่าจะทำให้นางหลับได้


“เพลงแบบนี้ข้าว่าน่าจะเอาไว้ปลุกเด็กมากกว่ากล่อมเด็ก ข้าอยากเห็นหน้าแม่เจ้าจริงๆ เป็นคนประเภทใดกัน ถึงร้องเพลงแบบนี้กล่อมเด็ก”


เจิ้นเทียนส่ายหน้า แล้วตกใจเมื่อซารังน้อยที่นั่งอยู่บนเตียงหยัดกายลุกขึ้นมานั่งทับลงบนตักเขาเสียอย่างนั้น

“ข้าร้องจบสองเพลงแล้ว ท่านลุงร้องกล่อมข้าเร็วเข้าเจ้าค่ะ ข้าอยากถูกกล่อม”


***‘ส่วนข้าอยากฆ่าตัวตาย’***




เจิ้นเทียนไม่เคยยอมให้ผู้ใดนั่งตัก ยกเว้นสตรีที่เรียกมาอุ่นเตียง แต่สาวน้อยวัยสี่ขวบมานั่งตักให้เขากอดแบบนี้ ความรู้สึกบางอย่างพลุ่งพล่าน วงแขนกำยำกระชับร่างอวบกลมเอาไว้ ความรู้สึกอยากปกป้องดูแลพลุ่งพล่านจู่โจมเขา



เจิ้นเทียนถอนหายใจยาวพรืด แล้วพยายามทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้ดีที่สุด เขาพยายามร้องตามซารัง แต่จำเนื้อเพลงของนางไม่ค่อยได้ แม้จะสับสนจนงงไปหมด แต่เขาก็ร้อง



“จิ้งจกมานั่งข้างโอ่ง มานั่งหลังโก่งคอยกินแมลง กลางคืนพอแสงไฟแจ้ง ตัวแมลงมากินอึ่งอ่าง”



เจิ้นเทียนร้องวนซ้ำไปซ้ำมา แทบไม่น่าเชื่อว่ามันได้ผล เมื่อครู่ซารังน้อยยังแหงนคอมองเขาด้วยสีหน้ามึนงง พักเดียวเท่านั้น นางกลับหลุบตาลงแล้วหลับไปอย่างง่ายดาย


องครักษ์หนุ่มมองผลงานของตน “ข้าเลี้ยงเด็กเก่งเหมือนกัน กล่อมซารังน้อยตัวแสบหลับได้”



หารู้ไม่ว่าซารังน้อยแค่คิดตามแล้วรู้สึกสับสน นางคิดเพลินๆ จนเผลอจมดิ่งไปในภวังค์



เจิ้นเทียนช้อนร่างอวบกลมไปวางบนเตียงแล้วหยิบผ้านวมสีขาวปักลายดอกโบตั๋นนำมาห่มคลุมให้ซารังน้อย ดวงตาคมมองเด็กน้อย... ช่างน่ารัก น่าชัง ช่างพูด ช่างถาม แก้มซาลาเปาเปล่งปลั่งของนางชวนให้เขาอยากก้มลงไปหอม แต่คงจะดูไม่เหมาะสม



“ในที่สุดข้าก็ทำให้เจ้าหลับได้แล้ว ซารังน้อย”



เจิ้นเทียนมองนางอีกคราก่อนจะเดินไปหยุดที่ตะเกียง ใช้มือโบกปัดเพรียงครั้งเดียว ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความมืดมิด เขาค่อยๆ ออกจากห้องไปแล้วตามให้สาวใช้นางหนึ่งมานอนเป็นเพื่อนนาง

&&&&&&&&&&


ฝากไปโหลดด้วยค่ะสาวๆ คลิกๆ !!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #545 usaonly (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 12:21

    เพลงใหม่ท่ีเจิ้นเทียนร้องสนุกกว่า ซารังน้อยคิดจนงงหลับไปเลย 5555

    #545
    1
  2. #543 dchimtuem (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:25
    จิ้งจกกินแมลงยังเข้าใจแต่แมลงกินอึ่งอ่างนี่สิต้องตัวใหญ่แค่ไหนหาท่านเจิ้นเทียน
    #543
    1
  3. #541 Larwan (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 16:59

    5555 ตลกดีค่ะ

    #541
    1
  4. #540 WpaSarah (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 12:09
    เพลงกล่อมทำให้ข้าเบลอจนหลับ555
    #540
    1