หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 83 : ตอน ถวายงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    1 เม.ย. 62



เว่ยกงกงข้ารับใช้ผู้แสนซื่อเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เวลานี้ในวังหลังมีจางฮองเฮาถึงสองพระองค์ ฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา ฝ่าบาทจะเสด็จไปตำหนักใดพ่ะย่ะค่ะ

        “แค่นี้เจ้าก็อ่านใจข้าไม่ออก ปลดออกจากตำแหน่งหัวหน้าขันทีเสียดีมั้ง” รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้น

        เว่ยกงกงตัวสั่นงันงก “กระหม่อมทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะ จะเสด็จตำหนักไคซิน เสวยพระกระยาหารร่วมกับจ่าวฮองเฮา”

“อีกเรื่องหนึ่ง จางเชี่ยนเสวี่ยบอกข้าว่าพบร่างของยอนฮวาสาวใช้ที่หายตัวไปของหยูเฟยนอนหมดสติอยู่ที่หน้าวัง เจ้าจงบอกให้เจิ้นเทียนไปพานางเข้ามา แล้วนำตัวไปขังคุกหลวงไว้ก่อน รอนางฟื้นคืนสติแล้วข้าจะไปสอบสวนนาง”

เว่ยกงกงรับคำแล้วถามต่อด้วยความหวังดี “แล้วฮองเฮาเชี่ยนเสวี่ย ฝ่าบาทไม่เสด็จไปหาพระนาง สอบถามเรื่องการหายตัวไปอย่างลึกลับหรือพ่ะย่ะค่ะ”

        “ข้าต้องสอบสวนนางเรื่องนี้แน่ แต่ไม่ใช่คืนนี้”

        ฮั่นหลิวตี้ได้พบกับฮองเฮาเชี่ยนเสวี่ยในคืนเข้าหอ แม้ยังไม่ทันได้ร่วมอภิรมย์สมสู่ แต่ก็จำติดพระเนตรว่านางงดงามอ่อนหวาน ไม่ได้มีท่วงท่าประดุจนางพญาเยี่ยงนี้ พอคิดมาถึงตรงนี้ ฮั่นหลิวตี้ก็อดต่อว่าตัวเองไม่ได้ที่ใจร้ายกับนาง อันที่จริงแล้วเขาควรไปหาฮองเฮาเชี่ยนเสวี่ย สอบถามถึงการหายตัวไปของนาง แต่เหตุใดเขากลับคิดถึงแต่คำพูดหนึ่งของจางหยูเฟย

        ***“หม่อมฉันไม่อยากใช้พระสวามีร่วมกับท่านอา”***

        “เจ้าเป็นเมียขี้งก หวงของล่ะสิหยูเฟย”

        ร่างสูงโปร่งที่นั่งทอดอารมณ์ปล่อยความคิดไปเรื่อยๆ ระหว่างที่สั่งให้คนไปเตรียมเกี้ยว ดวงพระเนตรปลาบคมปิดลง นึกถึงเหตุการณ์ความฝันประหลาดเมื่อคืน

        ***“เจ้ากล้าดีอย่างไรเทพสงคราม ถึงได้ลอบเข้ามาอยู่ในตำหนักพระธิดาของข้า เจ้าไม่ไว้หน้าข้าที่เป็นถึงเง็กเซียนฮ่องเต้เลยเชียวหรือ”*** เสียงดุนั้นตวาดดังไปทั่วทั้งสวรรค์ชั้นฟ้า

        เทพหนุ่มยืนอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ แม้ทำความผิดแต่ก็ไม่มีทหารสวรรค์คนใดกล้ามาจับตัว เพราะเกรงจะถูดดาบปลิดวิญญาณสังหาร

        เทพหนุ่มยืนสีหน้านิ่งเรียบ ในใจเป็นห่วงแต่เทพธิดาน้อยที่ถูกขังอยู่ในตำหนัก เป็นความผิดของเขาเอง เขาทำให้นางต้องเดือดร้อน

        ตั้งแต่วันนั้นที่นางอนุญาตให้เขาไปหลบที่ห้องบรรทมของนาง เขาก็มอบคันฉ่องให้นางไว้ เพื่อใช้เป็นเส้นทางให้เขาเดินทางมาหานางได้โดยไม่ต้องผ่านแดนสวรรค์ เขารู้ว่าทำผิด จึงคิดจะไปทูลบอกความจริงกับองค์เง็กเซียน และจะขอนางแต่งงานด้วย แต่คิดไม่ถึงว่าองค์เง็กเซียนจะรู้ความจริงเสียก่อน

        ***“เจ้าใช้พลังเทพในดินแดนสงบร่มเย็นของข้า มีหรือที่ข้าจะไม่รู้ว่ามีคนปลอมกายเข้ามา แต่ข้าเพียงแค่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้า เจ้ากล้าล่อลวงธิดาของข้าให้ยินยอมมอบกายให้เจ้า ช่างทำผิดประเพณีนัก”***

        ***“กระหม่อมรักนาง จะขอแต่งนางเป็นชายาเอกแต่เพียงผู้เดียว จะขอรักมั่นทุกชาติทุกภพไม่เสื่อมคลาย ขอองค์เง็กเซียนโปรดเมตตาให้ข้ากับหยูเฟยสมหวังด้วย”***

        ***“ฮึ! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาร้องขอความเมตตาจากข้า เจ้าเป็นเทพสงคราม นำพาแต่ความเดือดร้อนมาให้แดนสวรรค์ ทหารสวรรค์จำนวนเท่าไรแล้วที่ถูกเจ้านำพาไปออกรบ แม้การศึกบางครั้งเกิดขึ้นเพราะปีศาจเข้ามารุกราน แต่บางครั้งก็เป็นเจ้าที่ไปรุกรานเผ่ามารก่อน”***

        ***“ข้าไม่ชอบเผ่ามาร พวกมันชอบไปอาละวาดที่โลกมนุษย์ หากข้าไม่กำจัดพวกมัน มนุษย์ก็จะลำบาก”***

        ***“มันไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า หากแต่เป็นหน้าที่ของข้าว่าจะสั่งให้มีการทำศึกสงครามหรือไม่ แต่เจ้าขัดคำสั่งข้าทุกครั้ง”*** องค์เง็กเซียนชี้หน้าต่อว่า

        ***“เรื่องนั้นข้ายอมรับผิด แต่ถ้าข้าไม่รีบนำทัพออกรบ ป่านนี้แดนสวรรค์คงพินาศย่อยยับด้วยฝีมือเหล่าปีศาจไปแล้ว พระองค์พระทัยกว้างราวกับมหาสมุทร เหล่าปีศาจถึงได้ไม่เกรงกลัวแดนสวรรค์ คิดจะบุกยึกอยู่ร่ำไป”***

        ***“นี่เจ้ากล้าต่อว่าข้าเช่นนี้เชียวรึ!

        ***“ต้องขออภัยหากข้าต้องพูดความจริง”*** เทพสงครามก้มศีรษะลงบอกอย่างนอบน้อม แต่ขัดกับคำพูดที่ยังยืนยันหนักแน่นตามความคิด

        ***“ความผิดของเจ้ามีหลายเรื่องนักเทพสงคราม หากข้าไม่ลงโทษเจ้า เทพสวรรค์องค์อื่นคงเอาเยี่ยงอย่าง ข้าจะสาปให้เจ้าลงไปชดใช้ความผิดโทษฐานบุกรุกเข้าตำหนักพระธิดาองค์ที่เจ็ดของข้า ข้าจะให้เจ้าลงไปเป็นมนุษย์ ไม่มีวันได้พบเจอกับหยูเฟยธิดาของข้า”***

        ***“ข้าไม่ยอม ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้”***

        ***“ถ้าเจ้ารักเทพธิดาจริงๆ เจ้าก็ต้องหานางพบในที่สุด เมื่อนั้นข้าจะยอมให้เจ้าสมหวัง และหากเจ้าไม่รักธิดาของข้าด้วยใจจริง ข้าจะสาปให้เป็นหญิงตลอดไป”***

ฮั่นหลิวตี้รู้สึกพระองค์อีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ถึงปลายนิ้วแข็งที่กดลงมาบนคอ แล้วเรื่อยไปถึงหัวไหล่

        “ดีมากเว่ยกงกง วันนี้น้ำหนักมือเจ้าดีกว่าที่เคย กดลงไปแรงๆ แบบนั้น นั่นแหละดี”

        ผู้ที่จะกล้าถวายการนวด กล้าแตะต้องพระวรกายของพระองค์ ภายในตำหนักใหญ่มีเพียงแต่เว่ยกงกงคนสนิทเท่านั้น

        “ถ้าฝ่าบาทชอบ หม่อมฉันจะมาถวายการนวดให้ฝ่าบาททุกคืนเพคะ”

        สีพระพักตร์ราบเรียบแปรเปลี่ยนเป็นหลากหลายแล้วเบิกพระเนตรหันกลับไปมอง “เชี่ยนเสวี่ย!

        ท่าทางเยือกเย็นเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง แล้วผละออกจากสตรีสูงศักดิ์ที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียหลวงฝั่งซ้าย

        “เจ้าเข้ามาได้อย่างไร”     

      เชี่ยนเสวี่ยยิ้มรับแล้วขยับเข้ามาใกล้ “หม่อมฉันเป็นฮองเฮาของพระองค์ เข้ามาไม่ได้หรือเพคะ” ดวงตาของเชี่ยนเสวี่ยทอดหวานเย้ายวน มิหนำซ้ำมือเรียวของนางกำลังวางลงบนแผงอกกว้าง

        “หม่อมฉันหายไป ฝ่าบาทไม่เป็นห่วงเป็นใยบ้างหรือเพคะ ยามที่หม่อมฉันกลับมา ฝ่าบาทก็ไม่เสด็จไปหา หรือว่าลืมฮองเฮาองค์เดิม เพราะในพระทัยมีแต่หลานสาวของหม่อมฉันแล้ว” ดวงตาคู่งามมีแววตัดพ้อ

        “เจ้าหายไปไหนมา จู่ๆ เจ้าก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ข้าส่งคนออกค้นหาเจ้าจนทั่ววัง กลับหาไม่เจอ”

        ใบหน้างดงามดุจพระจันทร์ในคืนวันเพ็ญเปื้อนยิ้มเอ่ยช้าๆ แล้วขยับมาใกล้ๆ “หม่อมฉันจะเล่าให้ฝ่าบาทฟังระหว่างที่หม่อมฉันถวายงาน”

        “ถวายงาน!

        น้ำเสียงหวานหยดมีจริตจะก้านเอ่ยขึ้น “ใช่แล้วเพคะ สามีภรรยาไม่ได้พบหน้ากันนาน คืนเข้าหอที่ต้องถวายงานหม่อมฉันก็หายตัวไป คืนนี้หม่อมฉันจะชดเชยให้ จะถวายงานฝ่าบาทให้สุดฝีมือเลยเพคะ”


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #529 JAMEMA (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 00:50

    ถ้าพี่เต้ไม่จัดการอิทานอาให้พ้นหูพ้นตา แนะนำให้น้องหยูเฟยหนีไปเลยย ดูพี่แกยังชอบที่จะมีเมียเยอะๆอยู่เลย

    ไม่เข้าใจหัวอกหยูเฟยสักนิด!!!!

    #529
    0
  2. #528 Larwan (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 16:28

    ท่านอานี่ถูกใครสิงอยู่รึเปล่าเนี่ย!! ชักสงสัย???

    #528
    0
  3. #527 Koy Jung (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 11:24
    ถ้าผิดต่อนางเอก จะยุให้นางเทอิเต้ ชิชิ
    #527
    0
  4. #526 tongta251919 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 11:08

    อ้าวเฮ้ยยยยย. อานางเอก....โผ่ลมาก็ยั่วเลยไม่น่ะ ฮ่องเต้ อย่ายอมน่ะ
    #526
    0