หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 70 : ตอน ต่อไปนี้คงเบาใจขึ้นหลายส่วน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    23 มี.ค. 62




ซารังน้อยหน้าคว่ำ แล้วเหลือบตามองค้อนเจิ้นเทียน “ท่านแม่ชมข้าเสมอว่าข้าฉลาดเจ้าค่ะ ไม่ใช่น่าปวดหัว”

“ข้าอยากเห็นหน้าแม่ของเจ้าเสียจริง หน้าตาแบบไหน มีลูกแบบนี้”

จางหยูเฟยฟังอยู่นาน นางเริ่มปวดหัว “พอเถอะ ข้าปวดหัว”

แล้วหันไปบอกองครักษ์หนุ่ม“ท่านองครักษ์เฉิน ข้าขอฝากซารังไว้ที่นี่ก่อน ที่ตำหนักมีเรื่องใหญ่ ข้าต้องรีบกลับไปจัดการก่อน”

เฉินเจิ้นเทียนก้มหัวลงอย่างนอบน้อม “เชิญคุณหนูจาง ทางนี้ไม่ต้องเป็นห่วงขอรับ ข้าจะดูแลซารังเป็นอย่างดี”

จางหยูเฟยหันไปมองเด็กน้อยที่ยืนยิ้มแป้นให้นาง นางเห็นว่าเฉินเจิ้นเทียนดูไม่ได้ดุแววตาของเขาฉายความเอ็นดูซารังอยู่ไม่น้อย นางจึงวางใจให้ซารังอยู่กับองครักษ์พิเศษคนนี้

“หลินเอ๋อร์กลับตำหนัก” นางหันไปบอกสาวใช้คนสนิท

พอก้าวขึ้นไปนั่งบนเกี้ยว สีหน้ายิ้มแย้มของจางหยูเฟยเปลี่ยนเป็นเบื่อหน่ายเข้ามาแทนที่ นางจะรับมือกับความริษยาของเหล่าสนมอย่างไรดี

ที่ใดมีสตรีอยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก ที่นั่นมีเรื่องให้ปวดหัวมาก

ทันทีที่เกี้ยวมาถึงหน้าตำหนัก จางหยูเฟยก็เห็นภาพเหล่าสนมชายาเข้าไปนั่งรอนางอยู่ด้านใน

นางเดินเยื้องย่างเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน กระทั่งนั่งบนเก้าอี้เรียบร้อยจึงพูดขึ้นเสียงดังกังวาน

“มีเหตุอันใดที่ทำให้พวกท่านต้องมาหาข้าแต่เช้าเช่นนี้” นางมองหน้าเหล่าชายาสนม แต่สะดุดกับใบหน้าหนึ่งที่จ้องนางอย่างเอาเป็นเอาตาย

ใบหน้านี้เรียกได้ว่าโฉมสะคราญงามล่มบ้านล่มเมือง แต่เพราะดวงตาที่มีแต่ความริษยาจึงทำให้ลดทอนความงามลงไปหมด

“ท่านหลอกลวงพวกเราให้จับไม้บ้าๆ นั่นแต่สุดท้ายท่านก็กักฝ่าบาทไว้กับตัว ทำแบบนี้หลอกลวงกันชัดๆ”

“ถ้าไม่อธิบายให้พวกเราเข้าใจ วันนี้พวกเราจะไม่ออกไปจากตำหนักหลังนี้เด็ดขาด” เสียงสนมคนหนึ่งพูดขึ้น

เซียวอู่เว่ยมองเหตุการณ์วุ่นวายด้วยความพอใจ

“เจ้าใช้มารยาอะไรหลอกลวงฝ่าบาทนังมารจิ้งจอก หรือว่าเจ้าทำคุณไสยให้ฝ่าบาทหลงใหลจนยอมค้างที่ตำหนักกับเจ้า”

“ท่านชื่ออะไร แต่ถ้าให้ข้าเดา ท่านคงเป็นเซียวฟูเหรินใช่หรือไม่”

“ใช่ ข้าเอง เซียวฟูเหริน สนมที่มีตำแหน่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่ตำแหน่งหลานสาวฮองเฮาแบบเจ้า เจ้าอาศัยอะไรมาวางอำนาจในวังหลังแห่งนี้”

“ข้าเข้าใจแล้วที่แท้การจะอยู่ที่วังหลังแห่งนี้ได้ต้องมีตำแหน่งใหญ่โตนี่เอง ถ้าข้าไม่ใช่หลานสาวฮองเฮา แต่เป็นฮองเฮาของวังหลังล่ะ แบบนี้ข้าถึงจะวางอำนาจได้ใช่หรือไม่”

“นี่เจ้า อย่ามาเล่นลิ้นกับข้านะ วันนี้ข้าจะไปทูลฝ่าบาทว่าเจ้าก่อเรื่องวุ่นวายในวังหลัง ปั้นน้ำเป็นตัวหลอกลวงเบื้องสูง โทษถึงตาย”

“ข้าไปหลอกลวงอะไรเบื้องสูง”

มีแต่เบื้องสูงของเจ้านั่นแหละที่หลอกข้าเข้าวัง

 

“เจ้าหลอกเหล่าสนมชายาว่าจะได้ถวายการรับใช้ฝ่าบาท โดยที่ไม่ได้ขอประทานอนุญาต ปกติการเลือกสนมไปถวายงานเป็นหน้าที่ของขันทีฝ่ายพิธีการไม่ใช่หลานสาวฮองเฮาอย่างเจ้า”

“เซียวอู่เว่ยท่านจะพูดอะไรก็ขอให้ทบทวนให้ดี อาหารกินส่งเดชได้ แต่คำพูดจะพูดส่งเดชไม่ได้ หากข้ากลัวพวกท่าน ข้าคงไม่ได้มานั่งอยู่ในตำหนักหลังนี้ ข้ามีคนหนุนหลังคือฮั่นหลิวตี้ พวกท่านยังจะกล้าพูดให้ร้ายข้าก็ตามใจ” นางไม่ใช่พวกชอบข่มใคร ออกจะเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนเสียด้วยซ้ำ แต่ถ้าใครข่มนางก่อน คนอย่างนางก็มีวิธีตอบโต้กลับไปเช่นกัน

นางจงใจพูดว่าฮ่องเต้หนุนหลังนาง เพื่อข่มคนมาหาเรื่อง เพราะรู้ว่าสตรีเหล่านี้กลัวอำนาจของฮ่องเต้ นางไม่คิดจะใช้เล่ห์กลนี้เลย แต่ถ้าไม่อ้างถึงโอรสสวรรค์ พวกสนมชายาต้องไม่รามือแน่

“บังอาจนัก เจ้ากล้าเอ่ยชื่อพระนามตรงๆ เช่นนี้ได้อย่างไร เจ้ามันคนต่ำช้าไม่รู้อะไรควรไม่ควร” เซียวอู่เว่ยลุกขึ้นตวาด “ขันทีคนใดก็ได้มาจับตัวนางไปขังคุกเดี๋ยวนี้”

จางหยูเฟยนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ใช้เพียงดวงตาตวัดมองขันทีที่จะเข้ามาจับนาง แค่นี้พวกนั้นก็ไม่กล้าชักเท้าเดินต่อเพราะคงรู้อะไรดีๆ มาบ้างเรื่องระหว่างนางกับฮ่องเต้เมื่อคืน

“เข้าไปจับนางสิ”

“กระหม่อมไม่กล้าพ่ะย่ะค่ะ” เซียวอู่เว่ยตบหน้าขันทีคนนั้นอย่างแรง แล้วเดินไปกระชากแขนจางหยูเฟยด้วยตัวเอง

“หยุดเดี๋ยวนี้นะอู่เว่ย”

เสียงห้าวดุ นี้ทำให้เซียวอู่เว่ยหยุดได้จริงๆ นางรีบหันไปมองต้นเสียงก่อนจะวิ่งเข้าไปหา

“ฝ่าบาท”

ตุ้บ

นางโผไปกอดลมจนล้ม

“เจ้าเป็นถึงฟูเหรินรักษามารยาทด้วย วิ่งจนหกล้มเช่นนี้ใช้ได้หรือ สมควรปลด”

“ฝ่าบาททรงเขยิบหลบ หม่อมฉันจึงล้มลงไปเพคะ หม่อมฉันหกล้มถึงจะปลิดเชียวหรือเพคะ”

“เจ้ากล้าใส่ความข้าเชียวหรือ ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง โทษของเจ้าควรถูกถอดจากตำแหน่งดีแล้วไล่ไปอยู่ที่อารามดีหรือไม่”

“ไม่นะเพคะ หม่อมฉันไม่ได้พูดเช่นนั้น”

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็กล่าวหาว่าเราพูดปดเช่นนั้นสิ อู่เว่ยนับวันเจ้ายิ่งทำตัวไม่สมกับตำแหน่ง ข้าดูเจ้ามานานแล้ว ไม่อยากทำแบบนี้เลย แต่สิ่งที่เจ้าทำในวันนี้มันเกินไปมาก ทำร้ายหยูเฟย ใส่ความข้าอีก เจ้าควรไปพิจารณาตัวเองที่อารามดีกว่า ที่อารามเหมาะแก่เจ้าแล้ว ไปพรุ่งนี้เลยนะ”

“ฝ่าบาท!

ฮั่นหลิวตี้พูดแล้วเดินไปยืนเคียงข้างกับจางหยูเฟย นางมองหน้าเขาแล้วแสร้งยกมือลูบต้นแขนที่ถูกกระชาก

“พระสนมเซียวฟูเหรินคงไม่ตั้งใจทำร้ายหม่อมฉัน โทษทัณฑ์ครั้งนี้ฝ่าบาทอย่าลงโทษพระสนมถึงขั้นนี้เลยเพคะ นางคงเสียใจมาก”

“เจ้าอย่าเข้าข้างนางให้มาก นางนอกจากพูดจาใส่ร้ายเจ้า นางยังใส่ร้ายฮองเฮาจางเชี่ยนเสวี่ยทั้งที่ไม่มีหลักฐานอีกด้วย ความผิดของนางมีหลายข้อ แต่ข้าก็รอให้นางปรับตัวแต่นางก็ไม่รู้ตัว ในเมื่อไม่รู้ตัวสักทีเก็บไว้ต่อไป ก็จะรังแต่สร้างความหนักใจให้ข้า รังแกเด็กคนอื่นๆ เหิมเกริมกับว่าที่...” ฮั่นหลิวตี้หยุดพูดปล่อยให้นางคิดเอง

 

สนมชายานางอื่นเห็นฮ่องเต้ให้ท้ายหลานสาวฮองเฮา พวกนางไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทุกคนก้มหน้านิ่งไม่กล้าเอ่ยความเห็นใดๆ ออกมาอีกเลย ตอนนี้พวกนางรู้แล้วว่าใครกันที่เป็นคนสำคัญในใจของโอรสสวรรค์ หากอยากอยู่อย่างมีความสุขก็ไม่ควรไปยุ่งกับจางหยูเฟย

ฟากเซียวอู่เว่ยเจ็บแค้น เสียใจ ทว่าไม่กล้าปากแข็งเรื่องจางเชี่ยนเสวี่ย เพราะโอรสสวรรค์คงสืบเรื่องราวมาหมดแล้ว ทางเดียวคือทำใจดีสู้มังกรยอมถอยไปก้าวหนึ่ง

“หม่อมฉันรู้ตัวแล้วเพคะฝ่าบาทให้อภัยหม่อมฉันสักครั้งด้วยเพคะ”

“เจ้าสำนึกได้จริงๆ หรืออู่เว่ย”

“จริงๆ เพคะ หม่อมฉันจะไม่พูดมากอีก จะเก็บตัวอยู่แต่ในตำหนัก ไม่ทำให้ฝ่าบาทขุ่นเคืองพระทัยอีก”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปอยู่ที่ตำหนักเย็น เจ้าเลือกเอา ว่าจะไปอยู่อารามหรือตำหนักเย็น”

“ฮือๆ หม่อมฉันไม่เลือกเพคะ หม่อมฉันอยากอยู่กับฝ่าบาท ให้หม่อมฉันอยู่ที่ตำหนักเดิมเถอะเพคะ”

ฮั่นหลิวตี้สืบมาหมดแล้ว บิดาของนางก็ซื้อขายตำแหน่งในราชสำนัก ใช้อิทธิพลของกันและกันหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง หากนางและบิดาไม่รับโทษ ขุนนางคนอื่นคงคิดว่าเขาถูกครอบงำได้ง่าย

คนอย่างเขาเด็ดขาดเสมอ มารยาใช้กับเขาไม่ได้ ที่ผ่านมาแค่ติดใจในการปรนนิบัติของนาง แต่พอได้พบจางหยูเฟยฮั่นหลิวตี้จึงรู้ว่า พระองค์ไม่ได้ต้องการสตรีที่เอาอกเอาใจเก่งบนแท่นบรรทม แต่สตรีที่พระองค์ต้องการคือสตรีที่นั่งอยู่ในหัวใจผู้คนไม่ใช่นั่งบนหัวคน สตรีแบบนี้ถึงจะสมกับคำว่า

มารดาของแผ่นดิน

“เซียวอู่เว่ยรับราชโองการ นับแต่นี้เจ้าถูกถอดยศเป็นเพียงสามัญชน ทรัพย์สมบัติต่างๆ ริบเข้าท้องพระคลัง แล้วให้ออกไปสวดภาวนาทบทวนความผิดที่อารามนอกวังหลวงนับแต่พรุ่งนี้”

“ไม่จริง หม่อมฉันไม่ได้ทำอะไรผิด”

“กล้าเถียงข้ารึ”

ฮั่นหลิวตี้ยิ้มเหี้ยมตวัดพระเนตรปลาบคมไปที่ขันที พวกเขาก็เข้าใจความหมายทันที

ขันทีรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามา หยิบผ้าขาวอุดปาก แล้วหิ้วปีกเซียวอู่เว่ยออกไปด้านนอก นางมองฮั่นหลิวตี้ด้วยสายตาวิงวอน ไม่คิดว่าจะหมดวาสนาแต่เพียงเท่านี้ แค่เพียงนางอยากมาหาเรื่องจางหยูเฟยนิดๆ หน่อยๆ แต่กลายเป็นนางถูกปลด และยังถูกขับให้ไปอยู่อารามอีก

          ฮั่นหลิวตี้ลอบมองจางหยูเฟย

        เมียรักของข้า ต่อไปนี้คงจะเบาใจขึ้นอีกหลายส่วน

          คนอย่างฮั่นหลิวตี้ยืนอยู่เหนือผู้คนทั้งปวง พระองค์ย่อมมองผู้คนออก เป็นจอมทัพ มองคนไม่ออก อ่านใจคนไม่เป็น เป็นจอมทัพไม่ได้ อยู่ที่พระองค์จะตรัสออกมาหรือเงียบเฉย

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++










ช่องทางการสั่งซื้อ

  

ID  Line  0895129411


Facebook  ชิงลี่ นศามณี ไรเตอร์

 https://www.facebook.com/profile.php?id=100021810947508

 

Fanpage ร้านนิยาย By  ชิงลี่

https://www.facebook.com/%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2-By-%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88-438198889976437/?modal=admin_todo_tour

 

  แจ้งกำหนดการส่งของสำหรับคนที่ฝากพรีท

 

รับของ28  มีนาคม รับหนังสือจากสำนักพิมพ์

29-30 มีนาคม แพคสินค้า

31-2 เมษายน จัดส่งสินค้าและแจ้ง Track



ขอบคุณค่ะ

ชิงลี่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #487 Paku_Chan (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:04
    เดะพรีหลานสาวฮองเฮานะคะ อยากได้ค่าาา
    #487
    1
  2. #481 dchimtuem (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:49
    เรียกว่ากลัวเมียได้มั้ยนะเต้...
    #481
    0
  3. #480 dchimtuem (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:48
    เรียกว่ากลัวเมียได้มั้ยนะเต้..
    #480
    0
  4. #479 lhunsal (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 12:12
    เพื่อเมียที่ีรัก....หลัวแห่งชาติ
    #479
    0
  5. #478 Koy Jung (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 11:59
    เอาใจไปเลยพี่เต้จอมอัลพาลแต่รักเมียมาก555
    #478
    0
  6. #477 usaonly (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 11:01

    พี่เต้เกรงใจเมียรัก เลยสั่งปลดเซียวอูเว่ยไปแล้ว อยากหาเรื่องดีนัก คราวนี้ใครจะกล้าหือกับน้องหยูอีกไหม 555

    #477
    0