หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 66 : ตอน ยิ่งใกล้ ยิ่งผูกพัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    21 มี.ค. 62



“อย่าเพคะฝ่าบาท จะทำอะไรหม่อมฉันอีก”

“ข้าแค่จะบอกว่า คนอย่างข้าถ้าคิดจะผลักดันใครแล้วละก็ ต้องดันไปให้สุดทาง”

พระเนตรคมปลาบทอดมองร่างอ้อนแอ้นที่พระองค์รู้ดีว่าหวานเพียงใด

พระสุรเสียงเฉียบขาด “อยากให้ข้าผลักดันเจ้าไหม ข้าขอแค่เจ้าพูดจากับข้าดีๆ มองข้าในฐานะพระสวามี ไม่ใช่ฮ่องเต้อันธพาลได้หรือไม่”

ดวงเนตรดุดันขึ้นทอดมองสีหน้านางนิ่งค้าง

“ฝ่าบาทหม่อมฉันเข้าใจเพคะ ว่าเวลานี้หม่อมฉันตกเป็นของพระองค์  แต่ไม่ต้องผลัก ต้องดัน หม่อมฉันอึดอัด”

พระพักตร์ขึงเครียดเมื่อครู่คลายลงหลายส่วน “ข้าจะดันเจ้า” รอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั้นจางหยูเฟยไม่รู้ว่านางกับโอรสสวรรค์อยู่ในข้อสนทนาเดียวกันหรือไม่

“ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮานะหยูเฟย เจ้าปรนนิบัติข้าได้ดี ข้าพอใจ”

“เอ่อ...หม่อมฉันยังไม่ได้ปรนนิบัติฝ่าบาทเลย มีแต่ฝ่าบาท....” นางจะพูดต่ออีกก็ละอายใจ คนอันธพาลทำคนเดียวไม่ใช่หรือ เมื่อคืนนางไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย แล้วยังน่าไม่อายพูดออกมาได้ว่านางปรนนิบัติจนพอใจ

“งั้นแสดงว่า เมื่อคืนเป็นข้าปรนนิบัติเจ้าเพียงฝ่ายเดียว ไม่เป็นไรผัวเมียกันย่อมต้องผ่อนปรนกันได้ คืนนี้เจ้าปรนนิบัติข้าคืนจนถึงเช้าบ้างนะเมียรัก”

“ฝ่าบาท!

ข้าคงไม่ใช่เพียงแค่ถูกผลักดันแล้วกระมัง ข้าถูกยัดเยียดด้วย

“ตำแหน่งหลานสาวฮองเฮาคงไม่เหมาะกับเจ้า” ฮั่นหลิวตี้แหย่คนงาม แต่ได้สายตาค้อนควักกลับมา

 “หม่อมฉันไม่ต้องการตำแหน่งใดๆ อีกแล้วเพคะ หม่อมฉันไม่อยากใช้สวามีร่วมกับชายาสนมคนอื่น อีกทั้งฝ่าบาทก็มากเล่ห์ เจ้าชู้ หม่อมฉันไม่ชอบเพคะ”

ฮั่นหลิวตี้งงงันไปครู่หนึ่ง คนงามเมินหน้าหนีอย่างไม่ไยดี

“ที่แท้เจ้าก็เป็นเมียขี้หึง อยากให้ข้ามีเจ้าคนเดียว ถ้าอยากให้ข้ามีเจ้าคนเดียวเจ้าทำหน้าที่ในห้องบรรทมข้าแทนสนมทั้งวังหลังได้ ข้าย่อมมีเจ้าเพียงคนเดียว”

“หม่อมฉันทำไม่ได้เพคะ” จางหยูเฟยรีบปฏิเสธ

“เจ้ายังไม่ลอง ข้าว่าเจ้าทำได้ ตำแหน่งฮองเฮาข้าจะยกให้เจ้า แค่เจ้า ห้ามดื้อ ห้ามขัดใจข้าทำได้หรือไม่”

“ฝ่าบาทตรัสเอาแต่ได้ หม่อมฉันไม่รับข้อเสนออะไรทั้งนั้น ฝ่าบาทยัดเยียดให้หม่อมฉันเองทุกอย่าง หม่อมฉันงงไปหมดแล้ว และหม่อมฉันก็อยากจะกลับจวน”

“เจ้าเอะอะก็ร้องจะกลับจวน เห็นว่าข้าหลงใหล ตามใจใช่หรือไม่”

“หม่อมฉันไม่เคยคิด แต่ถ้าหากฝ่าบาทอยากได้สตรีที่พร้อมจะเออออไปกับฝ่าบาททุกเรื่อง ฝ่าบาทก็หาได้ไม่ยาก วังหลังของฝ่าบาทมีสตรีแบบนั้นนับร้อยชีวิต ฝ่าบากเลือกได้เลยเพคะ”

“เจ้านี่นะ” ฮั่นหลิวตี้ถึงกับยอมแพ้ ยกมือบีบจมูกนางเบาๆ นางไม่เหมือนคนอื่น

“โอ๊ย ฝ่าบาท หม่อมฉันเจ็บนะเพคะ” จางหยูเฟยเลยผลักร่างหนาที่ทาบทับให้ลงไป ฮั่นหลิวตี้เองก็ตั้งใจจะไม่กวนนางอยู่แล้วจึงยอมถอยลงจากเตียง

“เจ้าพักผ่อนเถอะ จะได้มีเรี่ยวแรงไว้ปรนนิบัติข้าคืนนี้ ข้าจะไปว่าราชาการ”

“ฝ่าบาท! ตรัสกำกวงแบบนี้ ท่านเป็นฮ่องเต้แบบไหน”

“ก็แบบนี้นั่นแหละ”

จางหยูเฟยถอนใจ “ไปเถอะเพคะ” นางว่าแล้วเมินหน้าหนี

“ข้าว่าจะให้นางกำนัลพาเจ้าไปพบซารังน้อยเสียหน่อย แต่เจ้าไล่แบบนี้ข้าคงต้องรีบไปแล้ว ไม่มีเวลาสั่งนางกำนัล”

ร่างบอบบางที่อยู่ในชุดคลุมสีขาวเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มถลาข้าไปหาเจ้าเหนือแผ่นดินฮั่นทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ฝ่าบาทจะให้หม่อมฉันไปพบซารังน้อยจริงๆ หรือเพคะ”

พระหัตถ์ขาวผ่องเชยคางมนขึ้นมา พระเนตรคมฉายแววขบขัน “ตอนข้าบอกว่าจะให้เจ้าเป็นฮองเฮาเจ้ายังไม่ดีใจเช่นนี้เลย ตำแหน่งฮองเฮายังไม่สำคัญเท่าซารังน้อยของเจ้าสักนิด”

ฮั่นหลิวตี้ถามออกไปด้วยสุรเสียงนิ่งเรียบ แต่ในพระทัยรู้สึกพอใจอย่างมากที่สตรีที่หมายมั่นปั้นมือไว้ไม่ได้มีใจทะยานอยากในตำแหน่งมากไปกว่าชีวิตผู้คน

สตรีเช่นนี้สมควรยกย่องให้เป็นแม่ของแผ่นดิน

ข้าช่างตาถึงนัก

“ตำแหน่งฮองเฮาที่ต้องชิงไหวชิงพริบกับเหล่าสตรีด้วยกันเพื่อแย่งชิงความโปรดปราน ตำแหน่งนี้หรือเพคะที่ฝ่าบาทบอกว่าสำคัญ สำหรับหม่อมฉันแล้วถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความทุกข์มากกว่า หม่อมฉันไม่ได้ต้องการมีอำนาจเหนือผู้ใด แต่ต้องการความสงบสุข ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายกับสามี มีบุตร ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมากกว่า”

นางคิดแบบนั้นจริงๆ เพราะเงินทองนางหาเองได้ อีกทั้งอย่างที่นางคิดเสมอมาว่าหากไม่เจอบุรุษที่พึงใจก็ขออยู่คนเดียวดีกว่า

“หึ เจ้าพูดมาเช่นนี้ช่างตัดบัวไม่เหลือไย ไม่คิดจะให้ข้าปลดสนมทั้งวังหรือ” ฮั่นหลิวตี้คำรามเบาๆ ก่อนจะดึงร่างอ้อนแอ้นเข้ามากอดแนบพระอุระ

อ๊ะ จางหยูเฟยร้องมาคำหนึ่งตอนถูกดึงเข้าไปจูบ

“อื้อ ฝ่าบาท”

“เจ้าใจร้ายนักก็ต้องเจอแบบนี้ ต่อให้เจ้าไม่อยากเป็นฮองเฮาเจ้าก็ต้องเป็น และต่อให้เจ้าไม่อยากได้ข้าเป็นพระสวามีเจ้าก็ต้องยอมรับ ตลอดชีวิตนี้เจ้าต้องอยู่เคียงข้างกับข้า ไม่ว่าจะยามเป็นหรือยามตาย อยู่กันไปจนผมขาวนั่นแหละ”

“ฝ่าบาททำไมตรัสเช่นนี้”

“ข้าคิดอย่างนี้จริงๆ” ฮั่นหลิวตี้เองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ปักใจกับนางมากมายเช่นนี้ เพียงแค่แรกพบสบตาก็ให้หลงรัก และยิ่งได้รู้จักนางมากขึ้นก็ยิ่งรักนาง บางครั้งก็เหมือนเคยเจอกับนางมาแล้วเมื่อชาติก่อน “เอาล่ะ ข้าต้องไปแล้ว เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ”

จางหยูเฟยมองหน้าอกตัวเอง พลันก็ส่งเสียงร้องออกมาคำหนึ่ง

“ฝ่าบาท เอามือออกไปจากหน้าอกของหม่อมฉันนะเพคะ”

พระองค์ยอมทำตามที่นางขอร้องเพียงแต่เปลี่ยนจากหน้าอกไปวางทีบั้นท้าย

“ข้าขอแรงใจก่อนไปว่าราชการ เช้านี้ข้าคงจะอารมณ์ดีมาก”

จางหยูเฟย หน้าแดงก่ำ “รีบเสด็จไปเลยเพคะ หม่อมฉันไม่อยากเห็นพระพักตร์ฝ่าบาทคนเจ้าเล่ห์แล้ว”

นางว่าแล้วหันหลังหนีไปทันที ขณะที่ฮั่นหลิวตี้อมยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนจะหันไปเรียกนางกำนัลให้มาช่วยสรงน้ำและเปลี่ยนฉลองพระองค์

 

จางหยูเฟยกินอาหารเช้าเสร็จก็หันไปถามนางกำนัลข้างกาย นางชื่ออันฉี เป็นนางกำนัลที่ทำงานในวังมานาน รู้ขนบธรรมเนียมทุกอย่างเป็นอย่างดี

“อันฉีข้าอยากไปพบซารังช่วยเตรียมเกี้ยวให้ข้าด้วย”

“เจ้าค่ะ บ่าวจะรีบไปจัดการให้เดี๋ยวนี้” เพราะโอรสสวรรค์สั่งไว้แล้วจึงไม่กล้าขัดความต้องการของจางหยูเฟย

อันฉีมองดูก็รู้ว่าอีกไม่นานสตรีคนนี้ต้องได้นั่งบัลลังก์หงส์อย่างแน่นอน

จางหยูเฟยหันไปหาหลินเอ๋อร์ “เจ้าไปกับข้า”

“เจ้าค่ะคุณหนู”

จางหยูเฟยขึ้นเกี้ยวหรูหรา เดินทางผ่านตำหนักใหญ่น้อยมากมายจนไปถึงทิศใต้ของวัง จางหยูเฟยลอบเปิดผ้าม่านดูเป็นระยะๆ คิดหนักใจมาตลอดทางว่าหากต้องมาอยู่ในวังหลวง นางจะทนได้หรือไม่นางไม่ชอบการเป็นนกน้อยในกรงทอง นางชอบอิสระ จะไปที่ใดก็ได้

 แต่นางก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าหากอยากจะปฏิเสธให้เด็ดขาดนางก็ทำได้ แต่นางก็ไม่ได้ทำ หรือว่านางจะมีใจให้ฮ่องเต้จอมอันธพาลคนนั้นจริงๆ แล้ว

แต่บางครั้งนางกับรู้สึกว่ายิ่งใกล้ชิด ยิ่งผูกพัน ราวกับว่าเคยรู้จักกันมานานแสนนาน....

 

 

พิมพ์เนื้อหาตรงนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #470 YuwadeeYupapan (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:09
    รออยู่นะค่ะ สนุกมากเลย 😊😊😊
    #470
    0
  2. #468 Koy Jung (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 13:48
    โอ้ยชอบพี่เต้ถึงจะเอาแต่ใจแต่ก็เอาแต่ใจเพราะหลงรักน้องเฟย
    #468
    0
  3. #467 ไวท์ฟอลคอนนนส์ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:50
    งื้ออออ ฉันติดเรื่องนี้ไปแล้ววววว ชอบบบ
    #467
    0
  4. #466 Goody2526 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:10
    อิเต้เอ่ยออกมาแล้วว่า จะให้น้องหยูเฟยอยู่ยาววววจนผมขาว ..แอบสงสารน้องหยู จู่ๆต้องมามีสามี แถมสามียังเจ้าชู้เถื่อน หึง โหด โฉด

    ครบเครื่องจริงๆ
    #466
    0
  5. #465 lhunsal (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:41
    รอตอนต่อไป
    #465
    0
  6. #464 lhunsal (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:41
    รอออออ
    #464
    0
  7. #463 susin (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:33

    ยิ่งติดเถื่อนๆแบบนี้มาลงตอนต่อไปนะ

    #463
    0