หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 50 : ตอน อยู่กับข้าไปจนตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    13 มี.ค. 62



ทักทาย

ไม่พูดเยอะช่วงนี้เข้าโค้งสุดท้ายปิดต้นฉบับเพราะเหลือเขาคนเดียวเพื่อนในชุด เล่ห์ ลวง รัก เสร็จแล้วปกออกกันหมดแล้ว เขาอัพให้รัวๆ ชดเชยที่หายไป 1 เดือนค่ะ มาอ่านกันนะคะสาวๆ

ชิงลี่

(คู่นี้เขาไม่ได้เพิ่งมารักกันหรอกนะ ไม่รักลอยๆ แต่ทำไมเฮียถึงตกหลุมรักน้องทั้งที่เฮียไม่มองหญิง เฮ้ยไม่ใช่ แมวพิมพ์ ชิงลี่ไม่ได้พิมพ์ ความหื่นขนาดนี้มองหญิงแน่นอน แต่ทำไมเจอน้องแล้วรักอยากทั้งผลัก ทั้งดัน ลงที่นอน เอ้ย...ผลักดันขึ้นตำแหน่งฮองเฮา เอ่อช่วงนี้โดฟกาแฟเยอะ 555จะมีอะไรนั้นตามอ่านกันไปเรื่อยๆ)


หมายเหตุ เห็นรีดเม้นต์กันว่าเขียนกาวมาก ตอนแรกตกใจเขียนนิยายจีนทำไมเม้นต์ว่าเขียนลาวมาก มาอ่านอีกที กาว ไม่ใช่ ลาว 5555 (สรุปคนเขียนเมากาว พอเปิดดูในยูทูป  อ้อ กาว คือ คล้ายเกรียนใช่ไหม ก็ว่าไม่พูดเยอะเผลอพิมพ์เพรียบ



ช่างร้ายกาจนัก


“หากเจ้าดูแลได้ ข้าจะให้พบซารังวันนี้ และยังให้รางวัลเจ้าอีกหนึ่งพันตำลึงทอง ระยะเวลาที่ดูแลเด็กๆ ของข้า ก็จนกว่าจะตามหาน้าของเจ้าเจอ”


“ดูแลเหล่าสนม นั่นไม่ใช่หน้าที่ของฮองเฮาหรือเพคะ”


“ก็เจ้าเป็นหลานสาวฮองเฮาอย่างไรล่ะ อาหลานทำแทนกันไม่ได้หรือ”


ไม่ได้เพคะ

ภายในใจนางนึกค้าน ทว่ากับนิ่งเฉยรอดูท่าที แม้นางจะไม่เคยเข้าวัง แต่พอรู้กฎในวังหลวง วังหลังฮองเฮามีอำนาจเด็ดขาด หากฮองเฮาไม่สามารถทำหน้าที่ได้ พระชายา หรือ สนม ที่ฮ่องเต้เห็นว่าเหมาะสมจะถูกคัดเลือกขึ้นมาทำหน้าที่ดูแลวังหลัง ไม่ใช่กระโดดข้ามมาที่พระญาติของฮองเฮา


คำพูดเช่นนี้ก็พูดได้อย่างนั้นหรือ ช่างไร้เหตุผลเกินไปแล้ว


“ตามธรรมเนียมแล้วหากฮองเฮาไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ก็จะคัดเลือกพระชายา สนม ขึ้นทำหน้าทีแทนไม่ใช่หรือเพคะ”


“เจ้าพูดถูก หกตำหนักต้องมีผู้ดูแล เจ้าดูแลเด็กเป็นสิบๆ คนในจวนได้เพียงลำพัง อีกทั้งทำมาค้าขายเลี้ยงดูบ่าวไพร่อีกนับร้อยได้ ย่อมไม่ธรรมดา ข้าจะให้ตำแหน่งหลานสาวฮองเฮาแก่เจ้า หากพวกนางคนใดไม่เชื่อฟังเจ้า ก็ให้มาฟ้องข้าได้ เจ้ามีข้าหนุนหลังอยู่ ในวังหลวงแห่งนี้ไม่ต้องกลัวใครอีก”


ดวงตาคู่หวานตกตะลึง


“ตำแหน่งนี้มีด้วยหรือเพคะ?


ฮ่องเต้เช่นนี้ก็มีด้วยหรือเพคะ


คิดอย่างจะแต่งตั้งอะไรก็ตั้ง นางพอรู้ว่าแผ่นดินฮั่นฮ่องเต้พระองค์นี้ถือว่ามีพระราชอำนาจมาก ขุนนางเกรงกลัวแต่ไม่เคยคิดว่าจะใช้อำนาจมากขนาดนี้


ขณะที่ฮั่นหลิวตี้ยกยิ้มมุมปากมองคนงามที่มีสีหน้าแปรเปลี่ยนไปมาอยู่หลายตลบ ที่เขากล้าพูดให้ท้ายนางเช่นนั้นเพราะมั่นใจว่านางจะไม่นำไปใช้ในทางที่ผิด


“มีสิ ข้าแต่งตั้งเมื่อครู่นี้เจ้าไม่ได้ยินเหรอ”


“ได้ยินเพคะ”


หากเขาไม่ได้พบนางที่นอกวังหลวง เขาจะไม่มั่นใจเท่านี้ เขารู้จักนางด้วยตัวเขาเอง ไม่ใช่ฟังจากขุนนางมาเพ็ดทูล เขารู้เขาเห็นว่านางเข้มแข็ง กล้าหาญ จิตใจดี เหมาะเป็นมารดาของแผ่นดิน


นางมีคุณสมบัติครบถ้วน ขาดแต่คนหนุนหลัง และเขาเองนี่แหละที่จะเป็นทั้งสวามีและผู้หนุนหลังนาง


บางครั้งฮั่นหลิวตี้ก็รู้สึกว่าความรู้สึกที่มีต่อนางช่างย้อนแย้งแรกๆ นั้นเขาสงสัยในตัวนางคิดว่านางอาจจะชักศึกเข้าบ้านเป็นคนขายชาติ แต่สิ่งที่เขาสัมผัสกลับคิดว่านางไม่ได้เป็นเช่นนั้น ส่วนความคิดที่จะผลักดันนางแทนตำแหน่งฮองเฮาองค์เดิมที่หายไป มันเพิ่งแวบเขามาในสมองเมื่อครู่


แล้วเขาคิดว่าดี อย่างนางหากไม่มอบตำแหน่งใหญ่ให้ไปเลย รอนางไต่เต้า ฝีมือการเอาใจระดับนาง ไม่รู้ว่าชาติหน้าจะได้ขึ้นตำแหน่งสนมเอกหรือเปล่า




                                  

เหตุใดฮั่นหลิวตี้จะมองไม่รู้ดูไม่ออก ภายในวังหลังสตรีที่ถวายงานให้พระองค์ล้วนแล้วแต่คิดจะแข่งวาสนา แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น กลั่นแกล้งกันสารพัด แต่เขาไม่เคยหลงรักพวกนางอย่างแท้จริง จึงปล่อยให้เป็นไปตามวัฏจักรใครแข่งแกร่งก็อยู่ได้ ใครอ่อนแอก็แพ้ไป แต่อย่าคิดว่าใครใช้มารยาเล่นงานคนอื่นแล้วเขาจะผลักดันให้ไปไกลถึงตำแหน่งฮองเฮา สักวันที่เบื่อฮั่นหลิวตี้พร้อมจะเขี่ยออกไปให้พ้นวังหลังทุกเมื่อ


“เจ้าคิดได้หรือยังว่าจะตอบตกลงข้าหรือไม่”


“หม่อมฉันอยากจะขอกลับจวนก่อนเพคะ”


“ทำไม” ฮั่นหลิวตี้ชักสีพระพักตร์บึ้งตึง ไม่อยากให้นางจากไปไกล อยากรั้งนางไว้เพราะเกรงว่านางคิดจะไปตบแต่งกับโรมิวลุส


“มีใครที่จวนทำให้เจ้าห่วงมากกว่าซารังน้อยอย่างนั้นหรือ”


“หม่อมฉันจะกลับไปสั่งงานที่จวน ก่อนจะกลับมารับหน้าที่ดูแลเด็กๆ ให้ฝ่าบาท ในตำแหน่งหลานสาวฮองเฮาได้เงินถึงหนึ่งพันตำลึงทอง”


ฮั่นหลิวตี้พอพระทัยกับคำตอบของนาง ถึงแม้น้ำเสียงของนางจะเจาะจงให้พระองค์รู้ว่านางรับงานเพราะเงินถึงหนึ่งพันตำลึงทอง


“หนึ่งพันตำลึงทอง ชาตินี้ทั้งชาติหม่อมฉันค้าขายจนชราก็หาไม่ได้ แต่ว่าหม่อมฉันขอพระราชทานเงินล่วงหน้าก่อนสักครึ่งหนึ่งได้หรือไม่เพคะ”


ฮั่นหลิวตี้ซึ่งลอบยิ้มเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นสีหน้าขรึมขึ้น


งกชะมัด คิดว่าฮ่องเต้จะเบี้ยวเงินค่าจ้างเจ้าหรือไง


“เจ้ากลัวข้าเบี้ยวเงินจำนวนนี้หรือ”


“เปล่าเพคะ หม่อฉันแค่จะนำไปมอบให้บ่าวในจวนหากคนใดคิดอยากจะลากลับไปบ้านเกิด เพราะหม่อมฉันคงต้องอยู่ในวังกับฝ่าบาทอีกนาน”


ฮั่นหลิวตี้มองนางอย่างสำรวจ


ใช่นาน นานแน่


เจ้าคงไม่รู้สินะ วังหลังเข้ายาก ออกก็ยากด้วย


อยู่กับข้าไปจนตายนั่นแหละ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #386 lhunsal (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:39

    รอจ้า...
    #386
    0
  2. #385 Koy Jung (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 12:19
    ว่าแต่พี่เต้รู้ยังว่าน้องตกลงแต่วให้ท่านทูต ถ้ารู้มีหวังโมโหจนจับน้องกด หรือเปล่า อิอิ
    #385
    0
  3. #384 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 11:32

    เฮียร้ายอะ....กักขังด้วยความรัก หน่วงเหนี่ยวด้วยหัวใจ ^_^

    #384
    0
  4. #383 Goody2526 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 11:04
    อิเต้เจ้าเล่หที่สุด เหมาะกับสาวใจแข็งอย่างน้องหยูเฟยมาก
    #383
    0
  5. #381 dangpurr (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 10:55
    อยู่จนผมขาวไปด้วยกันเลย
    #381
    0
  6. #379 ZignAture (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 10:49
    ฮ่องเต้ เจ้าเล่ห์ขั้นสุด
    #379
    0