หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 27 : ตอน นั่งทับอะไร 555

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    5 มี.ค. 62




ทักทายค่ะ

ตอนนี้ซีรีย์ชุด เล่ห์ลวงรัก   ซีรีย์ลำดับที่1 ขันที่ตัวปลอมจอมใจตัวจริง  ซีรีย์ลำดับที่ 2 ชายากิเลน ออกไปแล้ว เหลือเล่มนี้แหละ คนเขียนกำลังปล้ำอยู่  แต่มีข่าวดีเอาของแถมสุดชีค น่ารัก สวยมากมาให้ชม

นิยายชุดนี้มี 3 เล่ม ถ้าใครสั่งจองยกชุดในรอบพรี เดี๋ยวเขาให้ของแถมนะคะ เดี่ยวลงรูปไว้ท้ายนิยายนะคะ


ขอบคุณค่ะ

ชิงลี่



ฮั่นหลิวตี้รีบย่อตัวหลบ เงี่ยหูฟัง

“คุณหนูจางรอนานหรือไม่” เสียงทุ้มสำเนียงฮั่นแปร่งๆ ดังขึ้น

“ไม่นานเจ้าค่ะ ข้ามาถึงก่อนเวลา เพราะต้องการมาส่งผ้าไหมด้วย”

“ท่านทูตบอกกับข้าน้อยว่าต้องการให้คุณหนูส่งผ้าไหมเพิ่มมากขึ้น ท่านทูตต้องการส่งไปค้าขายที่โรมันบ้าง ที่นั่นกำลังนิยม ผู้คนต่างยินดีแลกทองกับผ้าไหมกันเชียว”

จางหยูเฟยอมยิ้ม นางจำได้ว่ายอนฮวาพูดว่าในอนาคตผ้าไหมจะทำกำไรให้กับฮั่น มีการค้าขายไปไกลยังต่างแดนเรียกว่าเส้นทางสายไหมแล้วผ้าไหมจะมีผู้ยอมนำทองมาแลก

“เถ้าแก่ฮงพูดได้ถูกต้อง ข้าต้องการผ้าไหมไปขายที่จักรวรรดิโรมันบ้าง สตรีโรมันนิยมชมชอบการแต่งตัวด้วยผ้านุ่มลื่น ผ้าไหมของฮั่นสีสวยเงางาม เนื้อดีต้องเป็นที่ต้องการของสตรีชั้นสูงที่นั่น” โรมิวลุสพูดด้วยความสุภาพ

“ข้ามีบ่าวในจวนน้อยไม่มีกำลังพอที่จะทอผ้าได้มาก ผืนหนึ่งก็ใช้เวลาไม่น้อย เพราะเป็นงานละเอียด ท่านทูตต้องการมากถึงร้อยพับ ข้าคิดว่าต้องใช้เวลามากถึงสามเดือนทีเดียว”

“ข้ารอได้ และหากคุณหนูลำบากเรื่องเงินทอง ข้ามีเงินทองพอที่จะให้คุณหนูนำไปจ้างบ่าวไพร่เพิ่มเพื่อทอผ้าไหมให้ครบร้อยพับตามที่ข้าต้องการ”

“ลำบากท่านทูตแล้ว ข้าไม่กล้ารบกวน”

โรมิวลุสยิ้ม เขาพึงใจสตรีผู้นี้มานาน ดวงตาสีฟ้าแตกต่างจากสีดำสนิทของชาวฮั่นขยิบมองไปที่เถ้าแก่ฮงอย่างรู้กัน

เถ้าแก่ฮงยิ้มแล้วรีบพูด “คุณหนูจางขอรับ ข้าขอลงไปตรวจดูผ้าไหมที่ท่านนำมาส่งก่อน เชิญท่านพูดคุยกับท่านทูตไปก่อนนะขอรับ” เขาเปิดโอกาสให้โรมิวลุสอย่างเต็มที่

จางหยูเฟยจะร้องบอกว่าอย่าเพิ่งไปแต่ไม่ทันแล้ว ร่างอ้วนของเถ้าแก่ฮงรีบวิ่งเหยาะๆ ออกไป ทุกการกระทำนั้นอยู่ในสายตาของฮั่นหลิวตี้ที่ลอบมองอยู่ตลอดเวลา โอรสสวรรค์จดบัญชีแค้นกับเถ้าแก่ฮงไว้ในใจอีกข้อหนึ่ง

เจ้าสุกรน่ารังเกียจ กล้าเป็นพ่อสื่อให้กับสตรีของข้าเชียวหรือ เจ้าคงไม่ได้อยู่ใช้เงินอีกนานนักหรอก นับวันรอได้เลย

ฮั่นหลิวตี้คำรามในอก กรามขบเป็นสันนูน

“ท่านทูตข้าคิดว่าเราไปคุยกันข้างนอกดีหรือไม่เจ้าคะ” จางหยูเฟยบอกอย่างอึดอัดใจ

“คุณหนูจาง ข้ามีเรื่องที่อยากจะคุยกับคุณหนู เรื่องนี้คุยไม่นาน อีกอย่างคุณหนูก็ไม่ได้อยู่กับข้าตามลำพังยังมีสาวใช้ของท่านอยู่อีกคน ชื่อเสียงของท่านต้องไม่เสื่อมเสียแน่ หรือถึงจะเสื่อมเสียข้าก็พร้อมจะรับผิดชอบ”

“ท่านทูตหมายความว่าอย่างไร”

“ข้าหมายความว่าเรื่องสำคัญที่ข้าต้องการพูดกับคุณหนูวันนี้ นอกจากเรื่องค้าขายแล้ว ข้ายังอยากขอคุณหนูแต่งงานด้วย หากคุณหนูไม่รังเกียจคนต่างชาติอย่างข้า โปรดให้เกียรติแต่งงานกับข้าด้วย ข้าจะรักและทะนุถนอมคุณหนูอย่างดี”

โรมิวลุสเรียนรู้วัฒนธรรมฮั่นตั้งแต่ก่อนเดินทางมาถึงทั้งเรื่องกตัญญู สุภาพ ซื่อสัตย์ แต่ไม่คิดว่าจะยิ่งชอบและอยากใช้มันเลยจนเมื่อได้มาเจอหญิงงามแห่งสกุลจางนางนี้ ตั้งแต่เริ่มแรกทำการค้าขายด้วยกันเขาก็พึงใจในตัวนางแล้วด้วยรูปโฉมที่งดงาม

 นางผิดกับสตรีคนอื่นๆ นางเก่งกล้าสามารถ ทำการค้า พูดคุยสื่อสารกับเขาได้ ไม่เหนียมอาย เก็บตัว แต่กล้าคิดกล้าทำ กล้าแตกต่าง เขายิ่งสนใจนางมากกว่าเดิม

จางหยูเฟยส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ชอบท่านทูต อีกอย่างข้าไม่คิดจะแต่งให้บุรุษคนใดด้วย ข้ามีบ่าวไพร่ในจวน รวมถึงเด็กเล็กๆ ที่ต้องรับผิดชอบดูแลมากมาย ข้าไม่อยากแต่งเป็นภาระให้ใคร ใครแต่งกับข้า ก็ต้องรับคนของข้าไปเลี้ยงดูด้วย แล้วใครกันอยากแต่งกับคนมีภาระอย่างข้า”

“ก็ข้าไง ข้าพร้อมจะช่วยท่านดูแลจวนสกุลจาง ข้าเดินทางมามีทองคำ และโลหะ สามารถนำมาขายเป็นเงินได้มากมายพอที่จะเลี้ยงคนในสกุลจางได้สบายๆ ”

จางหยูเฟยมองบุรุษต่างชาติคนนี้ด้วยสายตาว่างเปล่า นางไม่อยากแต่งงานเพราะไม่เชื่อว่าจะมีบุรุษคนใดพร้อมจะช่วยนางดูแลบ่าวไพร่มากมายเช่นนี้เพราะนั่นเป็นการหมดเปลืองเงินทองโดยใช่เหตุ สกุลจางเองก็หมดวาสนาไปแล้ว ทั้งบิดานางก็สิ้นไปเหลือแต่พี่ใหญ่ที่เป็นเพียงรองแม่ทัพ ทั้งยังท่านน้าที่เป็นฮองเฮาที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแต่ก็ไม่มีใครออกไปเรียกร้องความยุติธรรมได้เพราะไม่มีบารมีพอ

ดั้งนั้นการที่นางไม่แต่งงานเสียที นอกจากห่วงบ่าวไพร่ในจวนก็ยังเรื่องที่นางหลอกลวงวังหลวงว่ามีรูปกายไม่งามอีกด้วย ตอนนั้นนางไม่อยากเป็นสนมที่ใช้สามีเดียวกับท่านน้า และถึงแม้ไม่ถูกคัดเลือกเข้าวังแต่ให้แต่งกับขุนนางไปเป็นภรรยาเอกที่รอสามีจะพาภรรยาน้อยเข้ามาอีกไม่รู้เท่าไร นางรู้สึกปวดใจยิ่งนักถึงรู้ว่าสิ่งเหล่านี้แทบจะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ บ้านไหนๆ ก็มีภรรยาน้อยกันทั้งนั้น หรือเป็นเพราะนางเคยฟังเรื่องที่ยอนฮวาเล่าว่า มีผู้คนบางพื้นที่บนโลกนี้ที่นิยมการมีภรรยาเพียงคนเดียว นางจึงปลงใจว่าชีวิตนี้จะไม่แต่งงานขอทำงานและดูแลผู้คนในจวนไม่ให้ต้องออกไประเหเร่ร่อนก็สุขใจแล้ว

“ข้าขอบคุณในความหวังดีของท่าน แต่ข้าไม่สามารถรับไว้ได้ ข้ายังไม่อยากคิดเรื่องนี้ในเวลานี้ ท่านคงไม่ว่าอะไรและยังทำการค้ากับข้าเหมือนเดิมได้ใช่หรือไม่”

“เรื่องการค้ายังเหมือนเดิม”

จางหยูเฟยยิ้มออกเมื่อได้ยินอย่างนั้น “ถ้าเช่นนั้นขอตัวก่อน”

นางได้คำตอบที่ต้องการแล้วก็ลุกขึ้นจากไป ได้ยินคำพูดตามหลังมาแต่ก็ไม่ได้ทำให้นางหันไปมอง

“คุณหนูจางข้ารักท่านด้วยใจจริง วันนี้ท่านไม่ยอมรับรักข้าแต่ข้าจะไม่ยอมล้มเลิกง่ายๆ ข้าจะทำให้ท่านยอมแต่งให้ข้าให้ได้” ดวงตาสีฟ้าเข้มขึ้นมาหลายส่วนราวกับยืนยันว่าเขาเอาจริงตามที่พูด

จางหยูเฟยใบหน้าสงบนิ่งดังเดิม ก้าวเดินต่อ พอลงบันไดลงมาชั้นล่างได้ หลินเอ๋อร์ก็ถามขึ้นเบาๆ

“บ่าวอยากเห็นคุณหนูมีความสุข มีบุรุษดูแล แต่ท่านทูตผู้นี้เป็นคนต่างชาติ ดีแล้วที่คุณหนูไม่แต่งให้เจ้าค่ะ บ่าวคิดว่าคุณหนูแต่งให้ขุนนางคนอื่นในเมืองยังดีกว่าคนไม่มีสกุล”

“ข้าไม่ได้รังเกียจที่เขาเป็นต่างชาติ  ไม่มีสุกล แต่ข้าไม่อยากแต่งงาน เจ้าอย่ามองแค่ผิวเผินไปหลินเอ๋อร์ ท่านทูตแม้เป็นต่างชาติ แต่หลายเดือนที่ผ่านมาเขาไม่เคยทำตัวเสเพลเหมือนหนุ่มฮั่น ข้าเห็นเขาสนใจค้าขาย เข้าเรียนในสำนักปราชญ์ บุรุษแบบนี้แต่งให้แล้วอาจทำให้ชีวิตดีกว่าแต่งให้ขุนนางฮั่นที่ชอบทำตัวเสเพลด้วยซ้ำไป เพียงแต่ข้าไม่อยากแต่งกับเขาหรือใครจริงๆ ”

หลินเอ๋อร์ก้มหน้าสำนึกผิด “บ่าวลืมไปเจ้าค่ะ ว่าคุณหนูไม่ชอบบุรุษ เอ่อ..หมายถึงบุรุษเจ้าชู้ แต่ยังไงคุณหนูก็ยังชอบบุรุษใช่ไหมเจ้าคะ”

จางหยูเฟยนิ่งอึ้ง

หรือข้าชอบสตรีไปแล้ว

ใบหน้าลี่ถิงผุดวาบขึ้นมา

“ไม่ ข้าชอบบุรุษ เจ้าถามข้าแบบนี้หมายความว่ายังไง”

บ่าวสาวยิ้มเจื่อน “เปล่าเจ้าค่ะ  ข้าแค่เห็นคุณชายรูปงามมากมายมาขอแต่งกับคุณหนูท่านก็ปฏิเสธจนหมด”

จางหยูเฟยไม่ได้ตอบอะไรอีก ในหัวนางไม่มีเรื่องความรัก ในหัวของนางมีแต่ทำการค้าสำเร็จก็พอใจแล้ว  หรือทำอย่างไรจะได้กำไรมากที่สุด

“กลับจวนเถอะ ข้าเหนื่อยแล้ว”

จางหยูเฟยเดินนำไปแต่ครู่เดียวก็หันมาขมวดคิ้วกับหลินเอ๋อร์เมื่อเห็นใครบางคนหายไป “ลี่ถิงล่ะ ข้าไม่เห็นนางเลย”

“บ่าวก็ไม่เห็นนางเหมือนกันเจ้าค่ะ คุณหนูไปรอที่รถม้าก่อนนะเจ้าคะ บ่าวจะไปตามหาก่อน”

จางหยูเฟยพยักหน้า เดินไปขึ้นรถม้ารอ นางไม่ได้เอะใจว่าคนขับรถม้าไม่ใช่คนเดิมที่พามา กระทั่งขึ้นไปนั่งแล้วจึงเห็นว่ามีคนนั่งรออยู่

“ลี่ถิงเจ้าอยู่นี่เอง เหตุใดมานั่งอยู่ในรถม้า ไม่รอข้าด้านนอก รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นห่วง ต้องให้หลินเอ๋อร์ไปตามหา”

จางหยูเฟยบอกด้วยน้ำเสียงเข้มงวดไม่พอใจ เป็นบ่าวที่นางควบคุมได้ยากเสียจริง นางว่าไปคำหนึ่ง แต่กลับถูกดวงตาที่นางไม่ชอบสบด้วยจ้องกลับ

“เจ้ามองข้าแบบนี้ทำไม”

หัวใจดวงน้อยของนางเต้นระส่ำไม่เป็นท่า พยายามบอกตัวเองว่าลี่ถิงคือสตรี คือบ่าวของนาง แต่ทำไมถูกจ้องทีไร

ข้าใจสั่นทุกที

“ข้ามองท่านเพื่อให้แน่ใจว่าท่านจะไม่ยินดีแต่งให้กับบุรุษคนไหน”

“อะไรของเจ้า”

จางหยูเฟยไม่เข้าใจ และรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมา น้ำเสียงและดวงตาของลี่ถิงเข้มข้นผิดปกติ นางหมุนตัวจะลงจากรถม้าแต่ถูกรวบเอวขึ้นไปนั่งบนรถม้าพอนางเสียหลักเลยล้มไปนั่งตักลี่ถิงพอดี บั้นท้ายกลมมันสัมผัสได้ว่านับทับของแข็งเข้าอย่างไร

“อุ้ย!” คุณหนูคนงามร้องด้วยความตกใจ

ในขณะที่ลี่ถิงก้มเก็บซ่อนหน้าแล้วกัดฟันแน่น

“เจ้าจะทำอะไรของเจ้าลี่ถิง เจ้าไม่มีสิทธิ์ทำกับข้าแบบนี้” นางตวาดด้วยความโกรธดันตัวออกจากตักของคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สุง “แล้วเจ้าพกอะไรมาด้าย เมื่อครู่ข้าเหมือนถูกของแข็ง ทิ่มตำ”

                          ++++++++++++++++++++++++++++++++


                เอามาให้ส่องกันไว้ สั่งพรี ออเดอร์ยกชุดเล่ห์ลวงรัก 3 เล่ม เดี๋ยวแถมหมอนพาฝัน เอาไปนอนอ่านนิยายกันค่ะ โปรโมชันนี้เป็นของนักเขียนแจกให้เองไม่เกี่ยวกับ สนพ นะคะ เอามาให้ส่องกันก่อน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #237 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:16
    555อิเต้ลามก
    #237
    1
  2. #234 usaonly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:09

    ลี่ถิงเอ๋ยจะถูกจับได้ก็เพราะอาวุธประจำกายของเจ้านั่นแหละ 555

    #234
    0
  3. #229 Paku_Chan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 17:23
    รอพรีเลยค่า ชุดเล่ห์ลวงรัก มีเรื่องอะไรบ้างคะ?
    #229
    0