หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 17 : ตอน แล้วจะให้ข้ารักคนแบบนั้นลงเหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    1 มี.ค. 62




เว่ยกงกงถอยหลังกลับออกไป แม้จะไม่คุ้นชินกับชุดที่สวมใส่แต่เพราะอยากมีหัวไว้ตั้งบนบ่าต่อไป จึงต้องแสดงบทฮูหยินหม้ายอย่างเต็มที่ ขณะที่โอรสสวรรค์เอนตัวลงนอนแล้ว แต่ในสมองกลับนึกถึงแต่ภาพเทพธิดาดอกบ๊วย ท่าทางเย่อหยิ่ง ไม่เกรงกลัวใครแบบนั้นที่ทำให้เลือดในวรกายของฮั่นหลิวตี้เดือดพล่าน


“ข้าชอบกินบ๊วย เจ้าไม่รู้เหรอ” ฮั่นหลิวตี้ยิ้มหยันเมื่อใบหน้าสวยนั้นลอยรบกวนพระองค์ไม่ยอมหายไปไหน

 

รุ่งเช้าภายในจวนสกุลจางเต็มไปด้วยเสียงผู้คนเซ็งแซ่ หากแต่ไม่ใช่เสียงพูดคุยสนุกสนานแต่เป็นเสียงหัวหน้าสาวใช้สั่งงานคนงานในจวน ภายในจวนแม่ทัพตอนนี้ถูกแบ่งเป็นปีกตะวันตกและปีกตะวันออก ปีกตะวันตกนั้นมีโรงทอผ้าและโรงเครื่องปั้นดินเผา ส่วนปีกตะวันออกเป็นที่พักของจางหยูเฟยคนที่นี่ขยันทำงานกันมาก


วันนี้ทางปีกตะวันตกคนงานภายในโรงทอผ้าและโรงเครื่องปั้นดินเผากำลังวุ่นวายกันยกใหญ่ เพราะมีลูกค้ามาสั่งสินค้าเพิ่มจำนวนมาก ช่วงนี้สินค้าจากโรงทอและโรงเผาแทบจะผลิตออกมาไม่ทัน




จางหยูเฟยตื่นแต่เช้า โดยมีหลินเอ๋อร์สาวใช้คนสนิทช่วยอาบน้ำ ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากกินอาหารเช้าแล้วผู้เป็นประมุขใหญ่ของจวนในตอนนี้ก็เดินควบคุมงานด้วยตัวเอง


“คุณหนูเจ้าคะผ้าไหมสีขาวชิ้นนี้งดงามยิ่งนัก เนื้อนุ่ม เงางาม คุณหนูเก็บไว้สักชิ้นไหมเจ้าคะเอาไว้ตัดชุดใส่แล้วคงจะงดงามปานเทพธิดา หรือไม่ใครเห็นคงคิดว่าเป็นเทพเซียนลงมาจุติ”บ่าวเห็นแล้วเสียดาย คุณหนูเก็บขายหมดไม่มีไว้สวมเองบ้างเลยนะเจ้าคะ”


มือเรียวขาวสะอาดของจางหยูเฟยหยิบผ้าไหมสีขาวชิ้นนั้นขึ้นมาเพ่งมองดู


“งดงามจริงๆ ถ้าขายน่าจะได้กำไรดี เอาไปขายร้านเถ้าแก่ฮง เถ้าแก่ผู้นี้ใจปล้ำ ไม่ค่อยกดราคา คงจะให้ราคาสูงทีเดียว”

หลินเอ๋อร์หน้าแหยไปเพราะคิดว่าเจ้านายจะเก็บไว้สวมใส่เอง

“คุณหนูไม่เก็บไว้สักชิ้นหรือเจ้าคะ นะเจ้าคะ” บ่าวสาวตื๊อไม่เลิกอยากเห็นคุณหนืที่งามปานนางฟ้า สวมใส่เสื้อผ้างดงามสมหน้าตา “ข้าเสียดายผ้างดงามเช่นนี้ นานๆ โรงทอจะได้งานเนื้อดีออกมา คุณหนูเก็บเถอะเจ้าค่ะ” เพราะการจะได้เส้นไหมเงางามนั้นต้องขึ้นอยู่ที่รังไหม ถ้ารังไหมสมบูรณ์ก็จะผลิตไยออกมาดี


สำหรับนางแล้ว แม้จะชื่นชมของสวยงาม แต่เรื่องปากท้องของผู้คนในจวนมีความสำคัญกว่า “ยิ่งเจ้าพูดว่าผ้าชิ้นนี้งดงามมาก ข้ายิ่งคิดว่าจะตั้งราคาได้สูงมากขึ้นตามไปด้วย เอาล่ะ หลินเอ๋อร์อย่าพูดมากอีกเลย ทำตามที่ข้าสั่งให้นำไปรวมกับผ้าไหมยกอื่นที่จะส่งขาย” จางหยูเฟยสั่งเสียงเฉียบ


“เจ้าค่ะ คุณหนู” เมื่อรุกคืบไม่ได้หลินเอ๋อร์จำต้องยอมแพ้เจ้านายสาวผู้ประเสริฐ นางรู้ดีคุณหนูทำเพื่อผู้คนทั้งจวน ไม่มีสกุลใดมีเจ้านายงามทั้งกายงานทั้งใจเท่ากับสกุลจางอีกแล้ว

 

หลินเอ๋อร์รับไปรวมไว้กับกองผ้าที่ห่อเสร็จแล้วเตรียมนำไปส่งที่ร้านเถ้าแก่ฮง นางได้แต่สงสารคุณหนูของนางที่ไม่ยอมใช้เงินเพื่อตัวเองบ้างเลย ได้เงินจากการค้าเท่าไรก็นำมาใช้จ่ายภายในจวนหมด

จางหยูเฟยมองท่าทีของหลินเอ๋อร์ออกว่าเสียดายผ้าไหมยกนั้นแทนนาง แต่นางไม่นึกเสียดายสักนิด ความงามไม่ได้ทำให้ท้องอิ่มได้ และนางก็ไม่ปรารถนาใช้ความงามเป็นบันไดพาตัวเองไปสู่ความมั่งคั่ง

ตอนนั้นบิดาเคยจะส่งตัวนางเข้าวังไปเป็นสนมแต่นางไม่อยากเข้าวังเลยขอร้องบิดาว่าให้แจ้งกับทางการไปว่านางเป็นสตรีที่รูปกายไม่งาม นางจึงไม่ต้องถูกส่งตัวเข้าวังโดยติดสินบนเจ้าหน้าที่ให้รายงานไปว่านางมีข้อบกพร่อง และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ท่านน้าของนาง เชี่ยนเสวี่ยถูกส่งตัวเข้าไปเป็นฮองเฮา นางเห็นท่านน้าแต่งเป็นฮองเฮาแล้วนางจึงไม่อยากใช้สามีร่วมกับน้าของตัวเอง จึงออกอุบายเช่นนั้นออกไป อีกอย่างก็ไม่ชอบฮ่องเต้เกเรที่ชอบใช้อำนาจบุกบ้านคนอื่น แล้วบิดาของนางและพี่ชายก็ถูกสั่งให้ไปออกศึกไม่เว้นว่าง


แล้วจะให้ข้ารักคนแบบนั้นลงหรือ


ชิ สตรีใดแย่งกัน แต่ข้าขอร้อง ยี้

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

              

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #574 Sauypring (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:02

    ชอบๆๆๆๆคะ​ ยุี้

    #574
    0
  2. #151 Tiemchan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 06:59
    สาวไม่สนใจ รู้ตัวยัง
    #151
    1
  3. #150 usaonly (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 03:05

    ฮ่องเต้คงจะเห็นความดีของหยูเฟยบ้างนะ แต่ก็คงจะระแวงว่านางเป็นคนท่ีแอบมาลอบข้าพระองค์อยู่นั่นแหละจนกว่าจะหาตัวการท่ีแท้จริงเจอ คงต้องรอดูกันต่อไป ขอบคุณค่ะ

    #150
    1