ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ ( ebok )

ตอนที่ 34 : ตอน อดีตที่เลือนหาย (ส่วนที่2 แหม...เฮียเทใจให้น้องแล้้วสิ ลืมตัวเปล่า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    22 มี.ค. 61



ทักทาย

วันนี้ยุ่งมากเลยไม่ได้เมาท์มอยด์กับรีดเลยมาอัพให้อ่านแล้วนะ

เจอกันใหม่พรุ่งนี้จ้า

ขอบคุณค่ะ

ชิงลี่


ลู่เคอตัวส่ายหน้า ขบขันในใจยิ่งนัก ยิ่งเห็นท่าทางระแวดระวังดั่งแมวป่าของนางก็ยิ่งทำให้นึกอยากดึงนางเข้ามากอดแล้วทำอย่างที่นางคิดเสียจริงแต่ติดตรงที่เขาไม่ได้คิดจะทำเช่นนั้น

“เจ้าเลอะเลือนไปใหญ่ คิดอะไรอยู่ หรือในหัวของเจ้าหมกมุ่นคิดแต่เรื่องร่วมเตียงกับข้า ข้าไม่อยู่แค่คืนเดียวทำเจ้ากังวลใจถึงขนาดนี้เชียวหรือ”

เต้าเฟยได้แต่อ้าปากแล้วหุบ หุบแล้วอ้าอยู่อย่างนั้น เขาช่างเจ้าเล่ห์ พูดจาลื่นไหล เปลี่ยนดำเป็นขาวได้เก่งกาจเสียจริง

“ท่านพี่กล่าวหาข้าเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้หมกมุ่นเสียหน่อย” นางไม่รู้จะพูดอย่างไรต่อเพราะดวงตาคมกริบแฝงแววเจ้าเล่ห์นั้นบอกว่าไม่เชื่อที่นางพูด “ช่างเรื่องนั้นเถอะเจ้าค่ะ ว่าแต่ท่านพี่ตามข้ามาพบมีอะไรหรือเจ้าคะ เหตุใดไม่ไปสนทนากันที่ศาลากลางสระบัว หรือเรือนรับรองของท่านก็โอ่โถง”

“ตอนนี้ที่สระบัวไม่มีกบให้ดูแล้วมันคงพากันย้ายไปอยู่ที่อื่น เรือนของข้าช่วงนี้กลางวันก็ร้อนอบอ้าว อีกอย่างของที่ข้าจะมอบให้เจ้า ควรมอบให้ที่นี่ แล้วจะให้พ่อบ้านหวังตามเจ้าไปพบที่อื่นได้อย่างไร”

นางถลึงตาใส่เขา “เห็นไหมเจ้าคะ ใครกันแน่ที่หมกมุ่น ท่านพี่คิดแต่เรื่อง..”

ลู่เคอตัวอมยิ้ม ย่างสามขุมเข้าประชิดนาง “ข้าคิดเรื่องอะไร เจ้ารู้เหรอ ไหนลองบอกข้ามาสิ”

“ระ เรื่องจะมอบลูกให้ข้า!” นางตอบพลางถอยหลังทีละก้าว หัวใจพลันเต้นระรัวกับสายตาคมกริบที่บัดนี้เดี๋ยวลุ่มลึกเดี๋ยวแวววาว

“บ้าจริง เจ้าคิดคนเดียวแล้วเฟยเอ๋อ ไปกันใหญ่หรือเจ้ายังติดใจ ข้าจะมอบสิ่งนี้ให้เจ้าต่างหากรับไปสิ” ลู่เคอตัวโยนสายจูงม้าที่ทำด้วยหนังสัตว์ให้นาง ลู่เคอตัวเลิกแกล้งนางแล้วส่งไปให้ ความรวดเร็วคล่องตัวของเต้าเฟยทำให้นางรับสายจูงม้าเอาไว้ได้ทัน

“สายจูงม้า!” นางมองสายจูงม้าในมือแล้วมองหน้าเขา

“ม้าพระราชทานตัวนี้ฮ่องเต้มอบมันให้ข้า แต่ข้ามีอาชาไนยคู่ใจแล้วข้ามอบมันให้เจ้า คิดว่าเจ้าคงชอบ ม้าตัวนี้เป็นสิทธิ์ขาดของเจ้าแล้ว”

นางยิ้มกว้างลืมอารมณ์ขุ่นมัวเมื่อครู่ เจ้าม้าสีหมอกงามนักหนาประดับด้วยอานและที่ครอบศีรษะสมกับเป็นม้าพระราชทาน นางแอบลูบๆ คลำๆ ให้หญ้าสดและดูอาการของมันบ่อยครั้ง เพราะช่วงที่มันถูกพามาที่จวนใหม่ๆ มันดูซึมเศร้า ผ่ายผอม ไม่ยอมกินอาหาร นางมาดูแลมันแทบทุกวันจนอาการมันดีขึ้นเป็นปกติ

“ท่านพี่ให้ม้าตัวนี้แก่ข้าจริงๆ หรือเจ้าคะ” นางเผลอฉีกยิ้มดวงตากลมโตจนคนมองรู้สึกสะท้านใจ เสียงที่ตอบกลับจึงทุ้มนุ่มอย่างที่ไม่เคยพูดกับใคร

“จริงสิ ข้ามอบม้าตัวนี้ให้เจ้า หรือเจ้าไม่อยากได้ม้า แต่อยากได้อย่างอื่นจากข้า”

ใบหน้าของคนฟังเห่อร้อน ย่นจมูกใส่ “ข้าอยากได้แต่ม้าเจ้าค่ะ คนขี่ม้าข้าไม่อยากได้”

ลู่เคอตัวทำทีไม่ใส่ใจอาการของนางที่ดีใจจนออกนอกหน้า ดีใจยิ่งกว่าเห็นหน้าเขากลับมาที่จวน

 “เจ้าเห็นเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่ข้าให้พ่อบ้านหวังนำไปมอบให้แล้วใช่ไหม” เขาถามพลางมองม้าตัวอื่นๆ เพื่อกลบเกลื่อนอาการบางอย่างที่ก่อตัวเกิดขึ้นในใจ ทำไมรู้สึกเหมือนหัวใจพองโต ลิงโลดนัก

“เจ้าค่ะ”

นางก็ยังสนใจม้ามากว่าสนใจเสื้อผ้าสวยงาม

“ดูม้าตัวนี้จะถูกใจเจ้านัก”

นางกำลังสนใจแต่ม้าไม่ได้หันมามองหน้าสามีแต่ก็พยักหน้าน้อยๆ “ข้าเห็นแล้วเจ้าค่ะเสื้อผ้าและเครื่องประดับพวกนั้นงามนัก แต่ข้าอยากได้ม้ามากกว่า เสื้อผ้าและเตี้ยนจึดอกไม้นั้นท่านพี่ซื้อมาให้ข้า ข้าขอบคุณมาก” ทว่ากำลังรู้สึกดีใจเต้าเฟยต้องหน้าซีดลงสามส่วน

ลู่เคอตัวกลืนน้ำลายก่อนตอบ “ข้าไม่ได้ซื้อมา แต่ฮองเฮาพระราชทานมาให้เจ้า พระนางบอกว่าอยากให้เจ้าสวมชุดที่งดงามสมเป็นฮูหยินแม่ทัพไปร่วมงานฉลองที่จะจัดขี้นในเดือนหน้า พระนางคงไม่อยากเห็นเจ้าแต่งกายเป็นเด็กสาวกะโปโลถึงกับลงมือทอผ้าตัดเย็บและพระราชทานฝากมาให้ด้วยพระองค์เอง”

เต้าเฟยซาบซึ้งในน้ำพระทัยของฮองเฮา พระนางเคยบอกว่าเอ็นดูนางเหมือนน้องสาว พระนางก็ทำให้นางรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ ไม่มีใครที่นึกถึงนางแบบนี้นอกจากแม่และแม่นมเซียง

“น้ำพระทัยของฮองเฮาข้าซาบซึ้งยิ่งนัก สมแล้วที่พระนางเป็นผู้ครอบครองดวงใจฮ่องเต้พระนางสิริโฉมงดงามหาผู้ใดเปรียบ จิตใจงดงามปานเทพธิดาลงมาจุติ ข้าก็คิดอยู่เช่นกันคนอย่างท่านพี่คงไม่ไปเดินเลือกซื้อหาสิ่งของเหล่านี้มาให้ข้าหรอก”

ลู่เคอตัวหันมามอง “เจ้าคิดถูกแล้ว ข้าไม่มีเวลาว่างเที่ยวเดินชมร้านเครื่องประดับ ร้านขายผ้าเอามาฝากเจ้าหรอกหากคิดว่าข้าซื้อมาก็เลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว”

แม้นางจะฟังนิ่งเฉยแต่ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรหัวใจดวงน้อยพลันรู้สึกปวดแปลบยิ่งทำให้นางไม่อยากมองหน้าเขา เมื่อม้าเป็นของนางแล้วนางไม่อยากทนเห็นหน้าเขาอีกคิดจะเลี่ยงกับเรือน แต่มือแกร่งกำยำปานคีมเหล็กก็จับแขนของนางเอาไว้

“เดี๋ยวก่อน”

“ท่านพี่มีอะไรจะพูดกับข้าอีกหรือเจ้าคะ”

“ข้าได้ยินมาว่าช่วงที่ข้าไม่อยู่มีคนร้ายบุกเข้าจวนมาเช่นนั้นหรือ ข้าไปดูที่คุกทหารมาเห็นว่าเป็นสตรีที่เจ้าเคยช่วยนางไว้ สตรีตาบอดขายซาลาเปา”

เต้าเฟยมีสีหน้าหนักใจขึ้นมาทันที “เป็นนางไม่ผิดตัวเจ้าค่ะ นางลอบเข้ามาพบข้า ข้าเองก็อยากจะคุยเรื่องนี้กับท่านพี่อยู่พอดี ที่นางลอบเข้ามานางมาสารภาพกับข้าว่าน้องชายสามีของนางเป็นสมาชิกกลุ่มบัวแดง ต้องการให้นางสืบข่าวให้ แต่นางไม่ช่วยจึงถูกทำร้าย แต่ข้าไม่รู้ว่าจะเชื่อนางได้มากน้อยแค่ไหนจึงส่งนางไปที่คุกทหารก่อน”

“เจ้าทำถูกแล้ว ช่วงนี้กลุ่มบัวแดงเคลื่อนไหวอยู่เงียบๆ พวกมันจะเล่นงานข้า เจ้าระวังตัวเช่นนี้ข้าก็หมดห่วง”

“ท่านพี่เจ้าคะ ยังมีอีกเรื่อง” เต้าเฟยพูดต่อ “จูเหม่ยลี่ยังบอกอีกว่าพวกบัวแดงจะลอบวางเพลิงในงานฉลองด้วย”

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที “เรื่องนี้ข้าก็ได้ข่าวมาเหมือนกัน หัวหน้ากลุ่มมันชื่อจูเป่าจือ คนนี้อาจจะเป็นน้องชายของจูเหม่ยลี่ก็ได้”

“ถ้าเช่นนั้นที่นางพูดก็เป็นเรื่องจริง”

“มีความเป็นไปได้อยู่หลายส่วน ในคืนวันงานฉลองข้าจะเพิ่มกำลังพลเข้าไปคิดว่าน่าจะป้องกันได้ไม่มากก็น้อย”

เต้าเฟยไม่รู้ตัวเลยว่ามองเขาอย่างเป็นห่วงตั้งแต่เมื่อไร

“เฟยเอ๋อ คืนนี้ข้าอาจจะเข้านอนดึก มีงานมากมายที่ข้าต้องสะสาง ถ้าเจ้าง่วงก็นอนก่อนได้เลย”

เต้าเฟยชะงักไปครู่ นางยังเจ็บระบมไม่หาย “คืนนี้ข้าจะนอนที่ห้องของข้าเจ้าค่ะ ข้าลืมบอกท่านพี่ ข้าต้องการต้องสวดมนต์ภาวนาเป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน”

“เพื่ออะไร” น้ำเสียงที่ถามนั้นแหบแห้งเจือความตกใจ ไม่ได้นอนกอดนางหนึ่งคืนก็ว่าแย่แล้ว นี่เจ็ดคืนเขาจะหลับได้อย่างไร ถ้าไปชายแดน ไปรบทัพจับศึกก็พอทำใจได้แต่อยู่ที่จวนแล้วไม่ได้นอนกับเมียจะข่มตาหลับได้อย่างไร

นางหันกลับมามองเขาพลางครุ่นคิดหาเหตุผล

“ขับไล่ปีศาจเจ้าค่ะ ก็เมื่อเดือนก่อนท่านพี่บอกว่ามีปีศาจจิ้งจอกเข้ามาป้วนเปี้ยนที่จวนข้าไม่สบายใจเลยอยากสวดมนต์ขับไล่เจ้าค่ะ”

ลู่เคอตัวสีหน้าพลันเคร่งเครียด “นั่นมันหลายเดือนก่อน เหตุใดเจ้าถึงจะมาสวดมนต์ภาวนาเอาช่วงนี้”

“ก็ข้าคิดว่าเจ้าปีศาจอัปมงคลคงนำความชั่วร้ายมาสู่จวนของเรา บางทีกลิ่นไอความชั่วร้ายของมันอาจเกาะตามร่างกายของท่านพี่ก็ได้นะเจ้าคะ ข้าจะช่วยสวดมนต์ปัดเป่าและคุ้มภัยให้ท่าน”

“นี่คงไม่ใช่ข้ออ้างของเจ้าหรอกนะ”

“ไม่ใช่แน่นอนเจ้าค่ะ” เต้าเฟยยิ้มสู้

ลู่เคอตัวหงุดหงิดจนออกอาการขึ้นมาทันที “เจ้าก็รู้ข้าทูลฝ่าบาทไปแล้วว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์ลูกของเรา ครั้งก่อนฝ่าบาทตรัสว่าอยากจะเห็นผลงานของข้า หากถึงงานฉลองพระโอรสและพระธิดาน้อยครั้งนี้ข้ายังไม่มีผลงานให้เห็นเป็นที่ประจักษ์แก่สายตา เห็นทีข้าคงไม่พ้นอาญาเป็นแน่”

“ท่านพี่!

เมื่อเขาชวนนางอย่างตรงไปตรงมาไม่เกรงใจว่านางซึ่งเป็นสตรีจะกระดากอาย นางก็จะไม่แสดงให้เขารู้ว่านางกำลังขัดเขิน หากเขาคิดว่าการมอบลูกให้นางคือภาระหน้าที่ นางก็จะคิดว่านางรับหน้าที่มาแล้วต้องทำให้สุดความสามารถ นึกสะท้านใจในอกสงสารลูกน้อย นางกับเขาราวกับร่วมกันสร้างเด็กน้อยคนหนึ่งขึ้นมาด้วยเรื่องภาระหน้าที่หาได้เกิดจากความรักของชายหญิงชายแม้แต่น้อย

ฝ่ายลู่เคอตัวไม่กล้าบอกว่าที่ต้องรีบทำลูกก็เพราะกลัวว่าฮ่องเต้จอมเจ้าเล่ห์จะประทานนางให้แก่เชื้อพระวงศ์คนไหนอีก หรือ ถ้าร้ายกว่านั้นจะยึดนางกลับคืนส่งเข้าเป็นม่ายหลวง ชีวิตของนางก็จะยิ่งระทมทุกข์ เต้าเฟยรักอิสรเสรี นางไม่มีทางทนอยู่ในสภาพม่ายหลวงได้ อีกอย่างที่สำคัญมากๆก็คือ เขาชอบนาง


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


สำหรับคนที่ทวง เรื่อง อนันตมินตรา เข้ามาไรท์เริ่มเขียนไปนิดนะคะ เขียนสดลงไว้แล้ว

ตามไปดูได้





เริ่มอัพ อนันตมินตรา ตอนที่ 1

ตามไปอ่านกันได้แล้วนะคะ

https://my.dek-d.com/apsara1982/writer/view.php?id=1698409

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,724 ความคิดเห็น

  1. #1460 hellominky9549 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 21:44
    ปากแข็งด้วยกันทั้งคู่
    #1,460
    0
  2. #1390 Witta888 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 20:07
    ปากแข็งดีนักท่านแม่ทัพ ระวังโดนเท
    #1,390
    0
  3. #1310 khomkiew (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 14:30
    ชอบก็จีบเลยชอบก็จีบเลยสิ
    #1,310
    0
  4. #1309 vikandaaem (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:57
    ปากแข็งทั้งคู่ หมั่นใส้ !!!!!!
    #1,309
    0
  5. #1308 pim_pom (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:55
    แม่ทัพท่ามากจิงๆ
    #1,308
    0
  6. #1307 J_JaNe_Jaa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:48
    อร๊ายยยย ยอมรับแล้วว่าชอบบบบ
    #1,307
    0
  7. #1306 thippawan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:23
    ปากหนักจริงๆ ไม่มีข้ออ้างบ้างได้ไหม
    #1,306
    0
  8. #1305 MaNaSizz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:10
    หวายยยย ท่านแม่ทัพยอมรับแล้วว่าชอบเต้าา 5555
    #1,305
    0
  9. #1304 earnsuthita (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 11:45
    โอ้ยยยย ชอบเขาก็บอกว่าชอบสิ
    #1,304
    0
  10. #1303 hongse2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 11:34
    ท่านแม่ทัพรักก็บอกว่ารักเถอะอย่าทำแอปเดียวจะเสียใจนะ5555+
    #1,303
    0
  11. วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 11:08
    มาไวไปแล้ว วันนี้งานยุ่ง ไว้เดี๋ยวไรท์ว่างจะมาตอบเม้นต์นะคะ วันนี้ยุ่งเหยิงมากเลย
    #1,301
    0